« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
این فیلم تقدیم میشه به ممد خوز به مناسبت تولدش
‫مترجم : تالاپاتی
‫هممم..
‫کجایی تو؟
‫خونه بودم.
‫چی؟
‫خونه بودی؟
‫چی شده؟
‫سه روزه گوشیت خاموشه،
‫رفتم مطب، اونجام بسته بود،
‫منشیت گفت که
‫آقا گفته چند روزی مرخصیم،
‫از اونورم خاله هر روز زنگ میزنه،
‫بعد تو از من میپرسی چی شده؟
‫الو!
‫آوی؟
‫آره، بگو..
‫چی شده؟
‫یه کاری بکن،
‫اول یه زنگ به خاله بزن،
‫بعدش با هم حرف میزنیم
‫باشه؟
‫خدافظ
:کامل‌ترين آرشيو سينما و تلوزيون هند .::9Movie.Tv::.
آپلود زیرنویس : قـاسـم سـمـنـگـانـی @Qasem_Samangani
‫بله مامان!
‫آوی؟
‫کجا بودی؟
‫آوی؟
‫الو!
‫مامان..
‫آوی!
‫بعد از هر سختی
‫یه شروع تازه هست..
‫خودت که میدونی.
‫زندگی یعنی شروع های جدید
‫همه چی درست میشه
‫چی درست میشه؟
‫آوی...
‫یه بار به حرف من گوش میدی؟
‫چی مامان؟
‫یه بار
‫فقط یه بار
‫برو پیش راجات
‫مامان! من روانشناس نمیخوام، تو رو میخوام مامان..
‫لطفا بیا خونه..
‫لطفا فقط بیا خونه مامان..
‫لطفا
‫باشه، من فردا دارم میام
‫اما تا اون موقع،
‫فقط یه سر برو پیش راجات...
‫لطفا
‫مامان، اون چی میخواد بهم بگه،
‫که تو تا حالا نگفتی..؟
‫با دیدنش قراره چه اتفاقی بیفته؟
‫منم همین فکر رو میکردم،
‫اما
‫خودت تغییر رو میبینی.
‫باشه مامان،
‫الان کجاست؟
‫سلام،
‫خواب بودی؟
‫آوی رو میگم،
‫بهت احتیاج داره.
‫ببخشید! راجات کجاست؟
‫آقا تو حیاط پشتی هستن، از این طرف برین
‫خب، میخوای بازی کنیم؟
‫آره
‫چه بازی ای؟ یک، دو، سه، چهار..
‫هرکی به عدد چهار رسید دست بزنه
‫و اگه کسی جا موند از اول شروع میکنیم.
‫جایزشم چیه؟
‫بستنی
‫میدونی که برنده بستنی میگیره
‫شروع کنیم؟
‫شروع کنیم
‫یک،
‫دو
‫آره، دو
‫سه
‫آره
‫پنج
‫آره
‫شیش
‫تند تند تند، هفت، سریع سریع سریع
‫آره، نه
‫آره، ده
‫ده
‫یازده
‫آره
‫چهار
‫بیرون...
‫سیزده،
‫چهارده،
‫پانزده
‫هفده
‫هجده،
‫نوزده،
‫بیست
‫بیرون، بیرونه
‫بیرونه؟؟
‫آره، بیرونه؟؟
‫هرکی بیرونه،
‫دستشو ببره بالا.
‫کیا بیرونن؟
‫چرا دستتو نمیبری بالا؟
‫خب، خوش میگذره؟
‫آره...
‫و همتون باید جدول رو خوب یادتون باشه
‫آره...
‫این آوی هست،
‫دکتر خیلی با استعدادیه
‫ولی وقتی بزرگ شدین بهش نیاز پیدا می کنین.
‫امیدوارم هیچ وقت به کمک من نیاز پیدا نکنن.
‫شمارشو بردارین
‫خب، برنده کی بود؟
‫عالی، خیلی عالیه...
‫آره،
‫بهش بده
‫بهشون بدین
‫کلا می پرسی یا بعد از دیدن بچه ها؟
‫به طور عجیبی آرومم،
‫انگار سه تا از هورمون های شادی من
‫با هم آزاد شدن.
‫آرههه...
‫اکسی توسین، سروتونین و دوپامین
‫آرههه... درسته
‫ویدیا داشت بهم میگفت
‫که نمی خواستی منو ببینی!
‫آرههه...
‫چرا...
‫خودش یه کتاب فوق العاده در مورد نحوه زندگی کردن نوشته،
‫کسی که خودش
‫لیسانس روانشناسی داره،
‫داره با یه روانشناس دیگه حرف میزنه.
‫امروز دنبال کمک می گرده.
‫احتمالا به خاطر همین ترسه.
‫ترس نداره که؟
‫احساسات که داریم؟
‫آره..
‫حتی پانزده سال پیش من افسردگی گرفتم
‫بعد مادرت...
‫آره، داستانشو میدونم
‫میدونم کی و چجوری از اون حالت درت آورد، همه چیو میدونم.
‫کار من سخته...
‫چرا؟
‫نوشتن رو کاغذ سفید که راحته،
‫و تو!
‫باشه،
‫از اول شروع کنیم...
‫جواب بده مرد حسابی..
‫چیکار میکنه؟
‫فقط سعی کن موقع معاینه آروم باشی و
‫اگه احساس ناراحتی یا درد کردی،
‫می تونی بهم بگی.
‫جواب تلفن رو بده..
‫لعنتی، حالا چی میخواد؟
‫قربان، اینجا هزینه پارکینگ داره.
‫مگه پارک کردم؟
‫توی ماشین نشستم.
‫فقط خواستم بدونی.
‫مگه پرسیدم؟
‫ببخشید قربان.
‫احمق...
‫وای نه...
‫بله مامان..
‫آره، منتظر آوی هستم.
‫بله، به موقع میرسم مامان،
‫فشارتو نبر بالا.
‫چی میگی؟
‫قرار نیست که امتحان بدم
‫که باید ماست و شکر بخورم!
‫مامان،
‫مامان، بعداً باهات حرف میزنم..
‫بله.. خداحافظ..خداحافظ..خداحافظ.
‫خیلی زیاده بابا..
‫سلام آقا، بعد از مدت ها؟
‫کجاست؟
‫جواب گرفتم!
‫آره..
‫نیم ساعته منتظرم،
‫قرار بود ساعت 6:00 برسیم
‫و الان ساعت 6:00 هست.
‫آقا، اون آخرین مریضه.
‫چقدر طول میکشه؟
‫اممم..
‫الان فقط ده دقیقه.
‫یه چیزی بگم،
‫بله؟
‫فکر نمی کنی باید عایق صدا بگذاری؟
‫هست که آقا!
‫قبل از ازدواج رابطه جنسی داشتی؟
‫بله.
‫پس اون موقع از محافظ استفاده میکردی؟
‫بله.
‫چرا؟
‫مشکل خاصی هست؟
‫نه،
‫هیچ مشکلی نیست،
‫فقط باید بعد از رابطه جنسی خودتو تمیز کنی.
‫هوم..
‫بهت یاد میدم چطوری درست انجامش بدی.
‫بله.
‫خانم؟؟
‫بله،
‫میتونی بری.
‫داداش،
‫امروز برای اولین بار حس کردم
‫که کاش باهات دانشگاه میرفتم.
‫بابات یه بیزینس گنده داره،
‫کل زندگیت اوکیه،
‫دیگه چی میخوای؟
‫ولی لذت اون صدای ناله ای که تو هر روز میشنوی یه چیز دیگه ست داداش.
‫با این سرعتی که تو داری دختر نگاه میکنی،
‫خیلی زود این صدای ناله رو میشنوی.
‫هنوز از هیچکدومشون خوشم نیومده.
‫یه کاری بکن، ببرش خونه.
‫رفیق، فقط داشتم نگاه میکردم..
‫صبر کن،
‫یه نگاه بنداز ببین همه چی بسته ست یا نه.
‫چشم آقا.
‫بریم دیگه!
‫خداحافظ.
‫یه چیزی بگم؟
‫چرا منو با خودت میبری؟
‫تو تجربه اش رو داری، برای همین.
‫ببخشید رفیق.. ولی
‫مامان و بابا اینجا نیستن،
‫پس یه نفر باید باشه که بهم نزدیک باشه.
‫ببین داداش،
‫لیز شدن تو سکس خیلی خوبه
‫ولی تو دوستی ازش استفاده نکن.
‫چی؟
‫بعد از ازدواج میفهمی،
‫حالا بشین بریم.
‫بابات باید پونه باشه، درسته؟
‫آره،
‫راستش داریم یه کافه جدید تو پونا باز میکنیم،
‫مامان و بابام الان پونا هستن.
‫چند شعبه دارید؟ ده تا؟
‫نه نه..
‫اگه کافه پونا رو حساب کنیم،
‫میشه 26 تا.
‫یه شبکه بزرگه
‫آره، همینطوره.
‫اگه میخواد باهات حرف بزنه!
‫موهیت!
‫بله؟
‫اگه میخوای با سونینا حرف بزنی،
‫میتونی.
‫بله
‫داداششی؟
‫نه، دوستشم.
‫پس با هم تو یه کارین؟
‫نه، من دکترم.
‫ااا.. چه عالی.
‫چه جور دکتری هستی؟
‫من..
‫من یه سکس تراپیستم
‫لطفا ناراحت نشو،
‫ولی من شنیدم
‫درباره فیزیوتراپیست
‫ولی اینو نمیدونم چیه.
‫چه کاری انجام میدی؟
‫راستش من باید...
‫من باید به مردم یاد بدم که،
‫جدی میگی؟
‫داری میخندی؟
‫لعنتی، ازم پرسید چیکاره ام؟
‫بعد بهش گفتم دکترم.
‫بعد دوباره پرسید چه دکتری؟
‫بعد،
‫چطوری میتونستم دروغ بگم؟
‫میتونستی بگی پزشک عمومی،
‫لیسانسشو که داری، نه؟
‫دیگه چی گفتی؟
‫هیچی بابا، فقط بهشون گفتم که،
‫همونطوری که شما رابطه دارین، خب راه های دیگه ‫هم برای انجامش هست.
‫لعنتی...،
‫لعنتی...،لعنتی...،لعنتی...،لعنتی...،
‫میمیرم..
‫اگه این رابطه بخاطر تو خراب بشه،
‫اونوقت بهت نشون میدم.
‫یعنی از دختره خوشت میاد، نه؟
‫خیلی ازش خوشم میاد بابا،
‫بالاخره یه نفر رو پیدا کردم.
‫جدی؟
‫بوسیدیش؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫رژ لبش رو لبت مونده.
‫تو اولین قرار بوسیدیش؟
‫چی میگی؟
‫ایول بابا..
‫بابا، وقتی بیو اینستاگرامشو دیدم،
‫بهش پیام دادم،
‫بعدش با هم حرف زدیم.
‫ااا، اینجوریاس؟
‫اهم..
‫یه دقیقه..
‫الو؟
‫باشه،
‫فهمیدم.
‫کی بود؟
‫باربری
‫فردا ساعت 10 صبح میان خونت برای اسباب کشی.
‫یه کاری بکن
‫آدرس فعلی و جدیدتو برام بفرست
‫باید براشون بفرستم
‫باشه!
‫هیچی نخوردی، یه چیزی بخور.
‫زیاد خوردم،
‫بعد تو به ما میگی،
‫ولی شروتی هیچی نخورده!
‫اون که چیزی نمیخوره.
‫چرا؟
‫رژیم..
‫کتو رژیمه.
‫این روزا خیلی مد شده.
‫خیلی قشنگه، شروتی.
‫گوش کن، این رول کرم رو از کجا گرفتی؟
‫یه نانوایی این نزدیکی هست،
‫همونی که سر نبشه؟
‫خب، یه کم عجیب‌تر از اونیه که فکر می‌کردم،
‫نه؟
‫قبلاً برای منم پیش اومده بود.
‫واقعا؟
‫اما حالا دیگه عادت کردم.
‫میشه یه چیزی بگم؟
‫قبل از اینکه بیام اینجا، یه آموزش یوتیوب در موردش دیدم،
‫اما به درد من نخورد.
‫منم همین کارو کردم.
‫وقتی برای اولین بار با یه پسر قرار داشتم،
‫منم دیدم.
‫خب، تا حالا با چند تا پسر بودی؟
‫تو که هفده سالته!
‫هفده سال؟
‫به نظرم تو هم باید از این آموزشا درست کنی،
‫چون
‫بالاخره، الان دیگه باید متخصص شده باشی.
‫نه؟
‫منم داشتم به همین فکر می‌کردم،
‫خیلی ممنون بابت راهنماییت.
‫اووووه...
‫دور و برم پر از این راهنماهاست.
‫تو چطور؟
‫قبلاً رابطه‌ای داشتی یا
‫از ازدواج فامیلی متنفری؟
‫نه، نه، اینطوری نیست.
‫همه چیز خوب پیش می‌رفت، اما
‫خانواده دختره به خاطر شغلم همیشه منو رد می‌کردن.
‫اووووه...
‫عجیبه.
‫آره،
‫واقعا عجیبه.
‫اما حالا چیکار میشه کرد؟
‫راستی، فکر نمی‌کنی شغلت یه جورایی عجیب غریبه؟
‫یعنی چی؟
‫منظورم اینه که،
‫جایی که مردم خوشحالی رو پیدا می‌کنن،
‫اونجا باید دنبال مشکل گشت.
‫حق با توئه.
‫راستی، تو چیکار می‌کنی؟
‫من طراحی داخلی خوندم،
‫اما خانوادم اجازه نمیدن کار کنم.
‫چرا؟
‫بیماری لاعلاج پولدارا،
‫اگه بری سر کار مردم چی می‌گن؟
‫متاسفم که تو یه خانواده پولدار به دنیا اومدی.
‫مشکلات جدی داری،
‫درک می‌کنم.
‫خیلی ممنون از نگرانیت.
‫اما در واقع، بعد از اون شروع کردم به نقاشی،
‫سعی می‌کنم با هنر خودم رو زنده نگه دارم.
‫پس، این نقاشی رو خودت کشیدی؟
‫آره.
‫خوشت اومد؟
‫واقعا قشنگه.
‫پس برش دار.
‫نه، نه، من فقط داشتم می‌گفتم...
‫چرا؟
‫داشتی الکی تعریف می‌کردی؟
‫نه، نه، چرا باید این کارو کنم؟
‫اما نمی‌تونم اینو قبول کنم.
‫چرا؟
‫اصلا مجانی هم بهت پیشنهاد نمی‌دم.
‫پس چی؟
‫تو هفدهمین مشتری من می‌شی.
‫چه نقشه تجاری خوبی.
‫آره.
‫خب، از اونجا دقیقا باید کجا بریم؟
‫میدون ناو جیوان رو دیدی؟
‫میدون ناو جیوان؟
‫همونی که یه مجسمه فیل داره.
‫آره، آره، فهمیدم.
‫اون میدون فیله، بعدش کجا؟
‫همین، از اونجا به چپ بپیچ.
‫اون کوچه معبد گانش؟
‫داداش گوش کن، دارم خیلی ساده توضیح میدم.
‫هوم...
‫باید به سمت خرطوم فیل بپیچی سمت چپ،
‫یه کم جلوتر یه ساختمون اوریانا هست.
‫فهمیدی؟
‫نزدیک مدرسه کی پی جین؟
‫کی پی؟
‫سمت دم فیله،
‫فرق خرطوم و دم رو که میدونی؟
‫خرطوم فیل رو دهنشه
‫دمشم که رو کونشه.
‫این چه طرز حرف زدنه؟
‫چی شده؟
‫دارم آدرس رو بهش میگم، نمی فهمه.
‫داداش، میشه لینک گوگل مپ رو برات بفرستم؟
‫بهترین کار همینه، بفرست،
‫از اول همین کارو میکردی.
‫مواظب باشین، شیشه داره، یکم هم سنگینه
‫چشم آقا
‫بزارش اونجا.
‫میتونم برش دارم؟
‫مامان خیلی صبر کردی، یه ذره دیگه مونده.
‫آره،
‫شروتی؟ یه ذره دیگه...
‫نزدیک شدیم.
‫سورپرایز چیه؟
‫می بینی...
‫بیا، مواظب باش.
‫پاتو نگاه کن.
‫کجا داریم میریم؟
‫هیچی، چپ، چپ، چپ...
‫اینم از این...
‫رسیدیم.
‫حالا بازش کن
‫چطوره؟
‫این...
‫میخوای بری داخل رو ببینی؟
‫سورپرایزهای بیشتری هم برات دارم.
‫بریم.
‫اوم...
‫از این بو متنفرم یارو.
‫کدوم بو؟
‫بوی رنگه دیگه.
‫رفیق یه کاری بکن،
‫چی؟
‫۲ روز پنجره ها رو باز بزار
‫بوش میره.
‫خدایا، امیدوارم الان دیگه تو دردسر نیوفتن.
‫کیه؟
‫وانتیه.
‫باشه
‫بگو ببینم،
‫یعنی چی نمی ذارن بیاین بالا؟
‫خب؟
‫خب، چطوری این همه بارو ببریم طبقه پنجم؟
‫چی؟
‫شما اونجا باشین، من الان میام
‫چی شده؟
‫نگهبانی نمی ذاره بارو با آسانسور ببریم بالا.
‫شما اینجا بمونین، من درستش میکنم.
‫و مامان،
‫خیلی قشنگه،
‫مگه نه؟
‫کل خونه، مبلمان، ترکیب رنگا...
‫خیلی قشنگه
‫هان؟
‫شروتی... دیگه بسه!
‫پس یه طراح استخدام کردین این کارو براتون انجام بده؟
‫راستش مامان، همه چی رو ‫عروس گلت طراحی کرده.
‫واقعا؟
‫خیلی خوبه شروتی... عالی شده
‫ممنون...
‫میشه بریم؟
‫آره
‫اگه خونه کاملا آماده ست، ‫چرا نمیاین اینجا زندگی کنین؟
‫چرا اونجا الکی اجاره میدین؟
‫مامان، ما تصمیم گرفتیم بعد از عروسی بیایم اینجا.
‫آها...
‫خونه جدید... زندگی جدید
‫عالیه.
‫بیا تا اتاقتو نشونت بدم.
‫اتاق من؟
‫وای
‫شروتی...؟
‫شروتی!!
‫شروتی... مامان خیلی خوشحاله
‫بعد از مدت هاست که می بینم اینقدر خوشحاله
‫و همه اش به خاطر توئه.
‫خیلی ممنونم.
‫چی شده؟
‫ها؟
‫شروتی، من می تونم از روی چهره آدما بفهمم چی تو دلشونه و تو که می دونی
‫مخصوصاً از روی چهره تو
‫بیخیال،
‫بگو دیگه...
‫چی شده؟
‫زن عمو کو؟
‫با یه ناشر داره تلفنی صحبت می کنه... می خوای صداش کنم؟
‫نه---
‫اَوی!
‫گوش کن،
‫قبل از اینکه چیزی بگی...
‫می دونی که دوستت دارم، نه؟
‫ها؟
‫ولی من یکی دیگه رو دوست دارم.
‫اَوی، نمی دونم چطوری اینجوری شد...
‫ولی حسی که به اون دارم، تاحالا به هیچکس نداشتم. ‫اون؟
‫ببخشید، اَوی.
‫مالویکا ست.
‫اَوی،
‫اگه از قبلش می دونستی، چرا زودتر بهم نگفتی؟
‫سعی کردم بهت بفهمونم،
‫ولی خودم هم گیج بودم که چه اتفاقی داره برام میفته
‫ما دو ساله با همیم.
‫ولی خودم هم گیج بودم که چه اتفاقی داره برام میفته
‫حالا یه ماه مونده به عروسی ‫بهم میگی که،
‫من از قبلش نمی دونستم، اَوی...
‫بعد از نامزدیمون فهمیدم که
‫من به دخترا علاقه دارم.
‫و اینطور نیست که
‫سعی نکرده باشم،
‫ولی نفهمیدم چی داره سرم میاد
‫اَوی!
‫بعد از ازدواجمون،
‫هیچکدوممون نمی تونیم خوشحال باشیم.
‫حالا هم که خودت باید تصمیم بگیری؟
‫درسته؟
‫اَوی! ‫حسی که به اون دارم، هیچ وقت به کسی نداشتم...
‫حتی به تو.
‫درسته.
‫اَوی ، من فقط می خواستم خوشحال باشم
‫فقط بذار تنها باشم لطفا
‫شروتی، لطفا...
‫برو...
‫برو
‫متاسفم...
‫شروتی؟؟
‫شروتی!
‫ااااه...
‫شروتی کجاست؟
‫اَوی؟
‫یه ساعته دارم صدات می کنم،
‫اون بیرون دختری چیزی دیدی؟
‫نه بابا، داشتم... همینجوری...
‫به بار و بنه مون اجازه داد؟
‫نه تنها خودش، باباشم اجازه می ده.
‫اون موقعی که باهات اومده بودم اینجا،
‫یه زن متاهل تو اون آپارتمان دیدم،
‫خیلی خفن بود.
‫آره، راستی شوهرش یه افسر IAS ه.
‫تو که امید منم ناامید می کنی
‫در حالی که خودت داری حال می کنی.
‫من دارم چه حالی می کنم؟
‫اون دخترای خوشگلی که ما جرات نداریم باهاشون حرف بزنیم، دارن با پاهای باز جلوی تو می شینن.
‫یه کار عالی داری،
‫هر روز گل جدیدی برات می شکفه.
‫آره.. با این حال، من باید با آناکونداهایی که تو جنگل قایم شدن هم روبرو شم.
‫لعنتی!
‫ببخشید آقا،
‫اون جعبه اتفاقی باز شد.
‫نگران نباش، صدمه دیدی؟
‫نه آقا..
‫داداش، مراقب باش
‫به محض اینکه به خونه رسیدیم، جنجال ها شروع شد.
‫شکستن شیشه رو نشونه ی خوب میدونن،
‫می بینی که این خونه برات خیلی خوش شانسی میاره.
‫میدونم،
‫چه جور خوش شانسی ای..
‫می بینی که این خونه برات خیلی خوش شانسی میاره.
‫وقتی شروتی درباره خودش بهت گفت چه حسی داشتی؟
‫معلومه که ناراحت شدم،
‫چون واقعا دوسش داشتم.
‫اما یه جورایی ته دلم
‫میدونستم
‫که اون اشتباه نمی کنه.
‫شاید اون هنوز داشت سعی می کرد ‫گرایش جنسش رو بفهمه،
‫و به خاطر همین طول کشید تا بهم بگه.
‫پس چرا اینقدر طولش دادی تا به این خونه نقل مکان کنی؟
‫من و شروتی کلی خاطره تو اون خونه داشتیم،
‫از ذهنم بیرون نمی رفت،
‫شاید به خاطر همین بود.
‫اون موقع، برنامه ای برای فروش خونه داشتی یا یه جور دیگه حمایتت کردن؟
‫قصد داشتم خونه رو بفروشم اما
‫زندگی هم برنامه های دیگه ای داشت.
‫کی برمیگردی؟
‫۱۵ تا ۲۰ روز دیگه.
‫تا اون موقع حالم تو این خونه خیلی بد میشه.
‫انقدر به خودت فشار نیار رفیق،
‫یه کم خوش بگذرون داداش..
‫چه خوش گذرونی‌ای آخه؟
‫اگه یه خانم تنها خواست باهات دکتر بازی کنه،
‫خب چه ایرادی داره؟
‫نه بابا،
‫من اهل لاس زدن نیستم.
‫هوم..
‫سنت، پرستیژ، نظم و انضباط..
‫"آواز خواندن"
‫چرا نمیری گورتو گم کنی داداش..
‫هوم..
‫حرومزاده، نمک رو زخمم نپاش.
‫قیافه تو ببین..
‫اَوی!
‫بله؟
‫عزیزم، لطفا گریه نکن!
‫برو گمشو عوضی.
‫خدافظ...
‫خدافظâ€¦
‫این دیگه چه مسخره بازی‌ایه؟
‫می خوای ادامه بدم یا برم؟
‫هی،
‫من عمدا این کار رو نمی کنم،
‫طبیعیه.
‫آره
‫میدونم.
‫دوست دختر داری؟
‫راستی همه چیز نرمال به نظر میاد، بنابراین ‫فکر نمی کنم لازم باشه دوباره بیای اینجا.
‫نه! چرا؟
‫به چیزی فکر کردی؟
‫درباره چی؟
‫درباره من و تو.
‫چرا،
‫من انقدر خوب نیستم؟
‫ببین، ربطی به تو نداره،
‫من اهل لاس زدن نیستم،
‫و مخصوصا با کسی که متعهد یا متاهله.
‫باشه،
‫یه وقت دیگه همدیگه رو می بینیم.
‫آره--
‫راستی اَوی فقط جهت اطلاعت،
‫من و شوهرم ازدواج سفید کردیم،
‫با هم زندگی می کنیم
‫اما با هم نیستیم.
‫امم..
‫خب اگه اون باهات اوکیه، پس بهش فکر کن،
‫منظورم اینه که
‫قدم خیلی خوبی نیست اما،
‫بالاخره همه چیز به نیاز ختم میشه، نه؟
‫بگو ببینم آخرین بار کی سکس داشتی؟
‫مامان؟!
‫هی!
‫چی مامان؟
‫وقتی برای مشکل بیمارهات راه حل پیدا نمی کردی ‫میومدی پیش من،
‫حالا که خودت مشکل داری چرا خجالت میکشی ‫در موردش حرف بزنی؟
‫اینجوری نیست مامان.
‫خب بگو.
‫آخرین بار با شروتی بود.
‫یعنی هشت نه ماه پیش؟
‫شاید هم بیشتر.
‫اوه...
‫ببین آوی،
‫من نمی خوام بهت بگم چیکار بکن چیکار نکن،
‫ولی تا کی میخوای خودتو عذاب بدی؟
‫حتی منم سکس دارم!!
‫مامان! نمی خوام این چیزا رو بدونم.
‫هی آروم باش آروم باش...
‫مامان،
‫دیگه نمی خوام تو این خونه زندگی کنم.
‫هممم...
‫میدونم چرا اینو میگی.
‫خب...
‫اگه نمی خوای بری، نرو.
‫اشکالی نداره.
‫مرسی مامان.
‫یه چیزی رو یادم رفت!
‫چی؟
‫اون آلینارو یادته؟
‫دختر سیما خانم؟
‫مامان نمی خوام این چیزا رو بدونم...
‫لطفا ولم کن...
‫داشت سراغتو میگرفت!
‫نه دیگه بسه. من دیگه برم.
‫گوش کن...
‫نه خداحافظ خداحافظ شب بخیر...
‫خدافظ. دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫خداحافظ.
‫اینجا بمون...
‫این وقت شب کجا میخوای بری؟
‫خونه دیگه،
‫کجا برم؟
‫میتونم یه چیزی بهت بگم؟
‫هممم...
‫من امروز فهمیدم سکس واقعی یعنی چی.
‫قبل از این، اصلا از این لذت خبر نداشتم.
‫خوشحالم که تونستی تفاوت رو درک کنی.
‫خیلی فرق داره.
‫دوباره همدیگه رو میبینیم؟
‫لذت بردی؟
‫معلومه که بردم.
‫ولی نه از سکس.
‫پس چی؟
‫اون تعریف کردنت بیشتر بهم حال داد.
‫یعنی اگه اون تعریفا رو نمی کردی،
‫این جلسه همون موقع بهم میخورد؟
‫شاید.
‫بعدش چی شد؟
‫چیزی عوض شد؟
‫یا زندگی مثل قبل موند؟
‫مطمئنی؟
‫آره بابا.
‫همش اون خاطره های قدیمی میان تو ذهنم.
‫اون از این، هر روز صبح هم یکی ‫صدای صدف درمیاره، اونم پنج بار!
‫خب این که خوبه.
‫دیگه ساعت کوک لازم نداری!
‫یه کاری بکن دیگه.
‫دیگه نمی خوام اینجا زندگی کنم.
‫می خوام از اینجا برم.
‫یه بار دیگه خوب فکر کن.
‫ببین، هر چی قرار بود فکر کنم، کردم.
‫تو فقط یه کاری بکن، با اون مشاور املاکت حرف بزن.
‫بعدا بهت زنگ میزنم.
‫بله؟ بفرمایید؟
‫شما دکتری؟
‫بله، چرا؟
‫تبش خیلی بالاست.
‫این وقت شب هم هیچ دکتری پیدا نمیشه.
‫برای همین مزاحمت شدم.
‫کانهایا جان، جای نگرانی نیست،
‫اگه مشکلی داشتی، حتی ساعت ۱۲ شب هم میتونی ‫بیای پیشم، باشه؟
‫هوم..
‫ممنون آقا.
‫اسمت چیه؟
‫پینتو.
‫یه نفس عمیق بکش.
‫آفرین.
‫کانهایا جان، یه سری دارو برات مینویسم،
‫لطفا از داروخانه تهیه‌شون کن.
‫چشم آقا.
‫دکتر،
‫اَوی شارما.
‫بابا،
‫اینجا چی نوشته؟
‫نگران نباش، من پزشک عمومی هستم.
‫نه آقا اینطور نیست، به شما اعتماد دارم.
‫بریم پینتو.
‫خداحافظ..
‫خداحافظ.
‫ممنون آقا.
‫خواهش میکنم.
‫هوم..
‫تازه بیدار شدی؟
‫آره،
‫ساعت چنده؟
‫ساعت ۱۱ شده.
‫امروز صدف رو فوت نکرد؟
‫چی؟
‫هیچی،
‫هر کی هستی، یه کاری بکن، زودتر ‫آماده شو بیا پایین، من تو راهم.
‫و یه چیز دیگه،
‫آنفلو هم با منه.
‫هوم.. چی؟
‫نه، نه.. آنفلو نه بابا... الو؟
‫بابا، اینفلوئنسر اول صبحی.. اه.
‫هوم..
‫رسیدم.
‫تو راهم، فقط چند دقیقه.
‫باشه
‫الو؟
‫ساعت ۱ یه سانس فیلم هست،
‫میای بعدا بریم فیلم ببینیم؟
‫آره حتما.
‫پس عجله کن دیگه.
‫فقط اگه گوشی رو قطع کنی میام!
‫گوش کن،
‫وقت داریم دیگه
‫تو راهه، چرا؟
‫تا اون موقع، بیا یه ریل بسازیم.
‫نگهش دار.
‫نگهش دار بابا،
‫از همین زاویه بگیر. عالیه
‫من از ماشین میام بیرون و میرقصم،
‫بعد میپرم تو ماشین در حال حرکت،
‫بعد اسلوموشن، بعد کات،
‫گرفتی؟ ‫نگهش دار.
‫نگهش دار،
‫و برو عقب بشین.
‫اَوی داره میاد، برو عقب بشین.
‫وقتی به تبلیغات نیاز دارید، پیش من میاید.
‫دنیس جون.. دنیس جون..!
‫حالا میبینمت..
‫یه ساعته منتظرتم،
‫این دیگه چیه؟
‫مشاور املاک هی زنگ میزنه..
‫یه کاری بکن،
‫به مشاور املاک نه بگو و
‫مستقیم بریم فیلم ببینیم.
‫چرا؟
‫بریم جلوتر،
‫بهت میگم.
‫اَوی داداش!?
‫هی،
‫چطوری؟
‫خوبی؟ ‫عالی ام بابا.
‫امروز دیدمش ولی واقعا نمیدونم ‫تو ساختمون ما زندگی میکنه یا نه!
‫مردم واتساپ سلام، دنیس جون تو خونه‌ست.
‫امشب، شب دنیس برادر تو کافه ست،
‫من و آوی برادر تو خونه‌ایم.
‫آوی برادر؟
‫طرفدارا.
‫آهااا، آره..
‫خب بچه‌ها، منتظر چی هستین!؟ ‫واقعا دو میلیون فالوور داره؟
‫آره، یه عالمه احمق تو هند هستن که فالوورش هستن.
‫چطوری تحملش می‌کنی؟
‫عادت کردم دیگه،
‫راستی یه چیزی بهت بگم،
‫مطمئنی؟
‫نمی‌خوای خونه‌تو عوض کنی؟
‫تو اون دختره چی دیدی که ‫انقدر سریع نظرت عوض شد؟
‫نمی‌دونم داداش ولی
‫یه حس و حال متفاوتی داره.
‫قبلاً این حسو نداشتم..
‫اومم..
‫وقتی رفتی شروتی رو ببینی، اون موقع هم ‫گفتی که با بقیه فرق داره.
‫اون یه جور دیگه از آب دراومد.
‫بچه‌ها پاستا آمادست.
‫پاستای مخصوص دنیس برادر.
‫بخورینش!
‫صبر کن..
‫چی؟
‫شب پاستا با آوی برادر و موهیت برادر.
‫همین، حالا می‌تونی بری.
‫بخور. ‫گم شو.
‫شماها خیلی زود به یه روانشناس نیاز پیدا می‌کنین.
‫برای همین دیگه تو رو داریم.
‫حرومزاده..
‫می‌دونم.
‫آقا آسانسور کار نمی‌کنه.
‫آها..
‫بعد از ظهر که کار می‌کرد!
‫تعمیرکار اومده،
‫برای همین خاموشش کردن، ‫نیم ساعت دیگه دوباره راه می‌افته.
‫باشه، خیلی خب.
‫این آسانسور که همش خرابه.
‫نشونش هم بدیم!
‫چشم آقا.
‫آقا،
‫اولین بار دیدم که از آسانسور استفاده می‌کنین.
‫آره، عجله داشتم برای همین.
‫پینتو چطوره الان؟
‫خوبه.
‫خیلی خوبه،
‫بله،
‫مواظبش باشین.
‫چشم آقا.
‫خاله جون می‌تونم کمکتون کنم؟
‫بله لطفاً!
‫بله، ‫مرسی.
‫خواهش می‌کنم
‫آدم یه کم اذیت می‌شه با این آسانسور خراب.
‫آره،
‫شما طبقه چندم هستین؟
‫چهارم، ‫خوبه.
‫تا برسین اونجا، ‫حالتون بدتر می‌شه.
‫همین الانشم داره بدتر می‌شه.
‫اونجا آپارتمان منه.
‫شما کجا هستین؟
‫طبقه بالای شما.
‫خوبه
‫بذارمش اینجا؟
‫بله حتماً، ممنون.
‫خب خاله جون، من دیگه برم.
‫این چه حرفیه؟ حداقل یه چایی با هم بخوریم.
‫نه خاله جون، امروز نه..
‫باشه
‫سلام مامان
‫جانم عزیزم
‫با پله‌ها اومدی بالا؟
‫آره عزیزم، آسانسور کار نمی‌کرد. برای همین
‫اگه به من زنگ می‌زدی
‫می‌اومدم پایین.
‫می‌خواستم زنگ بزنم که آوی رو دیدم.
‫ببین، ایشون دخترم نیکیتا هستن.
‫سلام
‫ایشون آوی هستن، طبقه بالا زندگی می‌کنن.
‫تو کمکم کردی همه چی رو بیارم بالا.
‫اوه، خیلی ممنونم.
‫خواهش میکنم،
‫خب خاله من دیگه برم.
‫مطمئنی نمیخوای یه چایی بخوری؟
‫نه... امروز نه... یه روز دیگه.
‫باشه، مرسی عزیزم.
‫خداحافظ.-
‫نه خاله، یه روز دیگه... احمق
‫لعنتی!
‫دیگه چی...
‫هممم... ‫"نیکیتا باجی"
‫تو مدرسه ای؟
‫فقط داری این کلمه ی بی معنی رو تکرار میکنی.
‫خب چی بگم، "خواهر"؟
‫اصلا ولش کن، همه ی دوست دخترات منو داداش خودشون کردن.
‫این حرفای بیخودی رو ول کن بگو ببینم راه حلی داری؟
‫پسره ی خوش گذرون دانشکده پزشکی جایانتی داره از من راهنمایی میخواد؟
‫که چطوری دل یه دختر رو به دست بیاره،
‫جدی میگی داداش؟
‫میخوای بگی یا گوشی رو قطع کنم؟
‫هممم...
‫یه فکری دارم،
‫یه کم کلیشه ایه ولی ممکنه جواب بده.
‫چی؟
‫برو دم خونشون ازشون شکر قرض بگیر.
‫ولش کن،
‫خودم یه کاریش میکنم.
‫خب پس چرا از من میپرسی؟
‫اشتباه کردم دیگه تکرار نمیشه.
‫حالا قطع کن.
‫خودت قطع کن.
‫شکر قرض بگیر!
‫آوی؟ صبح چی شد؟
‫هوس چایی کردم،
‫ولی شکر نداشتیم.
‫اصلا اینم شد سوال؟
‫الان میارم، یه دقیقه.
‫بفرمایید.
‫مرسی.
‫گوش کن آوی،
‫اگه یه چیزی لازم داشتی،
‫خجالت نکش، بگو.
‫آره حتما، ممنون.
‫بهش بگو که من دخترتو میخوام.
‫مسخره ام نکن، فقط بگو چیکار کنم؟
‫همین دو روز پیش دیدیش،
‫یه کم صبر داشته باش داداش.
‫دیروز از خونشون شکر گرفتی و
‫امروز میتونی بری پسش بدی.
‫این روزا اون دختره رو اینجا نمیبینم...
‫برای دویدن حس و حال ندارم.
‫چی؟
‫میخواستی خونه رو عوض کنی
‫حالا که از اون دختره انگیزه گرفتی، از خونه خوشت اومده.
‫من چیزی گفتم؟
‫گفتم؟
‫هیچی نمیگی ‫ولی قیافه ات همه چی رو لو میده.
‫داری درباره ی اون دختره حرف میزنی؟
‫اون دختره 24،36!
‫بریم ببینیم کجاست!
‫آوی؟
‫لازم نیست پسش بدی.
‫خاله، امروز همه ی خریدای خونه رو کردم گفتم اینم بهتون بدم.
‫آوی!
‫لطفا نگهش دار.
‫باشه، الان برمیگردم.
‫بفرمایید
‫مرسی خاله
‫شام خوردی؟
‫نه هنوز،
‫نیکیتا رفته بیرون، وقتی برگشت با هم میخوریم.
‫باشه،
‫خیلی دیر وقته.
‫خب خداحافظ خاله،
‫شب بخیر،
‫شب بخیر.
‫باید وقتی اون تو خونه ست بری!
‫که چی بشه از پشت در ببینمش،
‫من که علم غیب ندارم،
‫که بدونم کی و کجا هست.
‫هی گوش کن..
‫خیلی وقته سر میز نشستن، سفارششون رو بگیر.
‫چشم آقا
‫بله،
‫یه روز بهم وقت بده
‫و یه عالمه راه حل خوب برات پیدا می‌کنم.
‫الو؟
‫الو
‫الان کجایی؟
‫دارم میرم درمانگاه، چرا چی شده؟
‫نمیدونم، ولی دنیس از صبح داره تو خونه بالا پایین میپره، میگه فقط می‌خوام آوی رو ببینم.
‫ولی چی شده؟
‫هیچی نمیگه، تو زود بیا.
‫نگران نباش، دارم میام.
‫چی شده بهش؟
‫از اضطراب داره من و من می‌کنه.
‫بهت که گفتم، شماها به یه تراپیست احتیاج پیدا می‌کنین.
‫چی شده؟
‫داداش
‫آخخخ
‫مرسی داداش،
‫مرسی.
‫آره ولی،
‫حداقل بشین بگو چی شده؟
‫باشه،
‫چی شده؟
‫هیچی،
‫عیب نداره فقط آروم باش،
‫یه نفس عمیق بکش..
‫آره، بکش
‫حالا بده بیرون..
‫خوبی
‫بگو ببینم چی شده؟
‫هیچی،
‫حالا، بگو.
‫داداش نمیدونم چطوری بگم
‫بگو، من اینجا فقط به خاطر توام.
‫بگو
‫از ماه پیش تا حالا کار نمی‌کنه.
‫چی کار نمی‌کنه؟
‫این چیه؟
‫آلت..
‫کار نمی‌کنه.
‫نگران نباش. چیز مهمی نیست،
‫و «پـَـنیس» تلفظ نمیشه، «پیـنس» تلفظ میشه.
‫فکر کردم دنیس و پنیس یه جورایی املای مشابه دارن،
‫ولی داداش، ولش کن..
‫مهم اینه که کار نمی‌کنه.
‫آروم باش.
‫بله؟
‫دنیس اینجاست؟
‫بله، چرا؟
‫لطفا بهش بگو راکی اینجاست.
‫همینجا بمون.
‫مشکل دیگه‌ای هم تو زندگیت داری؟
‫فالوورها!
‫هر روز دارن کمتر میشن، مهم نیست الان چندتا ویدیو آپلود می‌کنم، ولی هیچکدومشون وایرال نمیشه.
‫دنیس؟
‫حالا چیه؟
‫دوستت راکی اومده.
‫بذار بیاد تو.
‫آره ببخشید، کجا بودیم؟
‫فالوورها!
‫آره فالوورها!
‫مگه از این مشکل بزرگتر هم داریم؟
‫می‌فهمم چی میگی.
‫بیا تو!
‫هی گوش کن!
‫این از کجا اومده؟
‫از پارسال همینجا بوده.
‫گوش کن، بذارش سر جاش؟
‫حالت خوبه الان؟
‫نگران نباش،
‫همه چی درست میشه.
‫حالا بیا بریم بیرون،
‫و راستی آوی جان!
‫چی؟
‫لطفا این موضوع رو به کسی نگو..
‫چیزی پیدا کردی؟
‫فقط بخاطر استرس و افسردگی نعوظ پیدا نمی‌کنه،
‫و الان هم زود انزالی داره.
‫نگران چیه؟
‫داره فالوئرهاشو از دست میده، مسئله‌ی مهمیه.
‫احمق ...
‫اینا کی هستن؟
‫اینفلوئنسر.
‫داداشت چیه؟
‫همه تو خونه‌ی دنیس بروز ..
‫راکی بای!
‫جیمی بروز تو خونه.
‫فیلمبردار،
‫خب، اَوی بروز..
‫اینم از تیم من
‫این راکی بروئه، یه میلیون فالوئر داره.
‫جیمی بروز، نیم میلیون فالوئر ..
‫پانصد و پنجاه هزارتاس.
‫آره درسته..
‫این فیلمبردار ما و اینم آقا کارگردان.
‫و بچه‌ها باهاش آشنا شین، ‫ایشون دکتر اَوی شرما هستن.
‫اگه هر گونه مشکلی تو رابطه ی جنسی دارین،
‫برین پیشش، بهترین دکتر شهره.
‫داداش ما که خودمون استاد رابطه ی جنسی هستیم،
‫میشه یه اتاق برای ما جور کنی؟
‫راستش کارکنان هتل دیگه به ما اتاق نمیدن.
‫احمق،
‫ایشون دکتر هستن.
‫داداش، می‌دونی که، دیروز تو آسانسور با خواهر یه شاهزاده گیر افتاده بود؟
‫با خواهر یه شاهزاده،
‫باحاله،
‫قبل از اونم رو پشت بوم ساختمون گیر افتاده بود.
‫از کجا می‌فهمن؟
‫نگران نباش، مامورای امنیتی‌ان دیگه،
‫از همه چی خبر دارن.
‫کی کجا میره، چطوری، کی و چرا.
‫تو چی میگی اَوی؟
‫آره راست میگه، مامور امنیتی از همه چی خبر داره.
‫اما به هر حال
‫یه فکری برای شناختن نیکیتا کردی،
‫درسته؟
‫آره ولی حالا باید یه جوری از زیر زبون مامور امنیتی بکشم.
‫دستت که نرمه، نه؟
‫یه کم، بیشتر..بیشتر..بیشتر
‫همین خوبه.
‫سلام آقا.
‫سلام.
‫سلام آقا..
‫آقا، می‌خواستم یه چیزی بهتون بگم
‫بگو ببینم.
‫لطفا بیا این طرف.
‫بیا این ور.
‫چیه؟
‫آقا.. امم...
‫چون شما اون نوع دکتری هستین ‫می‌خوام یه چیزی از ته دلم بهتون بگم.
‫من چه نوع دکتری هستم؟
‫اون! دکتر مرموز.
‫فهمیدم.
‫اما آقا، لطفا به کسی نگین.
‫کانیا جی، نگران نباش. ‫راحت باش و هر چی می‌خوای بگو.
‫آقا یه مدتیه،
‫نمی‌تونم تو زمین خوب بازی کنم،
‫خیلی زود خسته میشم.
‫از کی اینجوری شدی؟
‫یه دو سالی میشه.
‫قبلش همه چی خوب بود.
‫مشکل پزشکی دیگه‌ای مثل دیابت یا فشار خون داری؟
‫مشکل دیگه‌ای داری که نگرانت کنه؟
‫سیگار می‌کشی؟
‫چی؟
‫سیگار، دارم در مورد سیگار حرف می‌زنم.
‫آره، یه پاکت در روز.
‫مشکل همینه.
‫یه کاری بکن، بذارش کنار.
‫چشم آقا.
‫بعدش،
‫اینو بگیر.
‫قدرتت رو زیاد می‌کنه.
‫و یه چیز دیگه.
‫وقتی داری تو زمین بازی می‌کنی، زیاد به برد و باخت فکر نکن،
‫فقط رو بازی تمرکز کن.
‫فهمیدی؟
‫اگه مشکلی پیش اومد، اصلا خجالت نکش باهام حرف بزن.
‫خجالت نکش.
‫آقا، این دارو که ضرری برام نداره؟
‫سیگار مگه فایده‌ای هم داره؟
‫روزی چندتا از این قرص‌ها رو باید بخورم؟
‫فقط یکی.
‫ممنون آقا.
‫ببین، کانهایا جی..
‫بله آقا؟
‫می‌خواستم یه چیزی بپرسم،
‫دوستم دنبال یه آپارتمان می‌گرده،
‫اون واحد 401 خالیه دیگه؟
‫نه آقا، نیکیتا خانوم اونجا زندگی می‌کنه.
‫اوه، یکی اونجا زندگی می‌کنه؟
‫من که کسی رو اونجا ندیدم، واسه همین پرسیدم.
‫آقا،
‫و ساعت 8 شب برمی‌گرده.
‫چطوری می‌خوای ببینیش؟
‫کاملا حق با شماست.
‫نه آقا، اون با مادرش زندگی می‌کنه.
‫اوه... با مادرش زندگی می‌کنه؟
.::9Movie.Tv::.
مترجم : تالاپاتی
.::9Movie.Tv::.
‫از کی تا حالا اینطوری شده؟
‫یه هفته‌ایه.
‫فقط می‌خوای همینطوری لبخند بزنی یا می‌خوای باهاش حرف بزنی؟
‫چطوری باهاش حرف بزنم؟ یه موضوعی باید باشه.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫تو جلوی همه به خوشگل‌ترین دختر دانشگاه پیشنهاد دادی.
‫یادت میاد؟
‫دانشگاه یه چیز دیگه بود، الان همه چی فرق کرده.
‫همه چی که سر جاشه،
‫تو می‌تونی به همه بگی چطوری سکس کنن،
‫هوم...
‫میتونی درباره سکس حرف بزنی،
‫اما نمی‌تونی به یه دختر بگی "سلام".
‫رفیق، اون شغل منه!
‫این یه چیز دیگه‌ست.
‫باشه، ولش کن.
‫راهنماییم کن، چیکار کنم؟
‫اگه من همه اینا رو می‌دونستم که ازدواج سنتی نمی‌کردم.
‫درسته... باهات موافقم.
‫هی،
‫چطوری؟
‫منو یادته؟
‫دیوونه شدی؟ نه، اینطوری نه!
‫چی شدی آوی؟
‫آروم باش.
‫سلام، خاله چطوره؟
‫خوبه...
‫خیلی وقته ندیدمش، واسه همین پرسیدم...
‫حالا این موقع شب کیه؟
‫سلام!
‫آقا،
‫ببخشید آقا،
‫مجبور شدم این موقع شب مزاحمتون بشم!
‫نه نه، اصلا نگران نباشید، ولی چه اتفاقی افتاده؟
‫راستش مامانم از دیشب حالش خوب نیست،
‫و الان حالش بدتر شده،
‫میشه لطفاً یه سر بهش بزنید؟
‫لطفاً.
‫آره حتما، چند دقیقه دیگه اونجام...
‫بریم.
‫خانوم،
‫فاکتور رو گذاشتم توش،
‫و اینم چهل روپیه بقیه پولتون.
‫لطفاً بردارید.
‫ممنون خانوم.
‫آوی!
‫بله.
‫چیزی خوردی؟
‫آره.
‫مامان،
‫حداقل به دکتر راستشو بگو.
‫نگران نباشید،
‫به هر حال این دارو رو باید با معده خالی بخورید.
‫دو تا داروی دیگه هم هست که باید بعد از غذا بخورید.
‫واسه همین چیزی نخورده بودم،
‫باهوشه، می‌دونی؟
‫خیلی باهوش...
‫من دیگه میرم،
‫جای نگرانی نیست،
‫تا صبح حالشون خوب میشه.
‫ولی اگه بازم مشکلی داشت، بهم زنگ بزن.
‫خیلی ممنونم.
‫نه بابا، تشکر نداره،
‫کمکی خواستی خبر بده.
‫شب بخیر،
‫شب بخیر.
‫سلام، سلام
‫صبح بخیر!
‫خاله چطورن؟
‫خوبن،
‫خیلی بهترن.
‫دیروز هیچی نمی خوردن، امروز هم جلوشونو گرفتم که چیزی نخورن.
‫پس
‫خیلی خوبه.
‫ممنون.
‫خب
‫شما دکتری یا سکس تراپیست؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫رو نسخه نوشته بود.
‫آها،
‫آره من سکس تراپیستم.
‫چه کار باحالی!
‫آره،
‫هست.
‫ببخشید،
‫مرسی.
‫راستی، از کجا فهمیدی مامانم دیروز تحت درمان بوده؟
‫من پزشکی عمومی خوندم،
‫بعدش رفتم سراغ سکس تراپی.
‫چه جالب،
‫نمی‌دونستم.
‫خب تقصیر شما که نیست،
‫کی هست که ندونه؟
‫خوشم اومد، حالا دیگه جزو اون دسته از آدما نیستم.
‫خداحافظ،
‫خداحافظ.
‫آقا.. آقا.. آقا..
‫لاستیک ماشینتون پنچره.
‫کی این اتفاق افتاد؟
‫کجا می‌خواین برین؟
‫وینا نگار.
‫موتور؟
‫لعنتی!
‫آوی؟
‫سمت وینا نگار میری؟
‫موتور؟
‫همین‌جاست،
‫اونجا محل کارمه.
‫می‌بینمت.
‫راستی
‫مطب‌تون چقدر از اینجا دوره؟
‫فقط یه کیلومتر اون‌طرف‌تره.
‫آها چه نزدیک.
‫اینم کرایه‌تون.
‫این کارا چیه می‌کنی؟
‫ازش پول نگیر.
‫نه نه، من پافشاری می‌کنم.
‫نه نه
‫لطفاً بذارش سر جاش.
‫من بهتون بدهکارم.
‫بابت چی بدهکاری؟
‫مامانمو معاینه کردین،
‫هنوز هزینه‌شو ازم نگرفتین.
‫هوم..
‫با این حساب که باید بیشتر بهم بدی.
‫جدی؟
‫خب چقدر میشه آقای دکتر؟
‫می‌دونم که هزینه‌ای ازم نمی‌گیری،
‫لطفا بهم بگو
‫چیکار می‌تونم براتون بکنم؟
‫خیلی وقته غذای خونگی نخوردم،
‫اگه امکانش هست، به خاله بگو یه وعده غذای خونگی مهمونم کنه.
‫همین؟
‫آره.
‫به همین سادگی؟
‫حتما..
‫باشه، میبینمت.
‫خداحافظ.
‫بریم.
‫شام چطوره آوی؟
‫عالی بود خاله.
‫از بس غذای حاضری خورده بودم حوصلم سر رفته بود.
‫اوه، جدی؟ اینم که غذای حاضریه!
‫مامان؟!
‫شوخی کردم.
‫دیروز نیکیتا بهم میگفت که تنها زندگی میکنی.
‫آره، فعلا تنهام.
‫عمو و عمه کجان؟
‫بابام... تو بچگیم...!
‫اوه...
‫ببخشید...
‫نه نه، اشکال نداره.
‫مادرت کجان؟
‫راستش مامانم نویسندست و ‫الان داره رو یه کتاب جدید کار میکنه.
‫تا وقتی کتابش تموم نشه ‫دوست داره یه جای آروم بمونه.
‫اسمش چیه؟
‫ویدیا شارما.
‫یعنی نویسنده "ذهن سرگردان"، ویدیا شارما؟!
‫آره.
‫جدی میگی؟
‫چه جالب!
‫پس تو هم باید یه کتاب در مورد سکس بنویسی!
‫مامان!
‫چیه؟
‫مگه چی گفتم؟
‫باباش دیگه زنده نیست،
‫وگرنه با تو هم مشورت میکردم.
‫شام خوردی؟
‫لطفا بده من.
‫تو بشین، خودش میاره.
‫ببین!
‫بله؟
‫میشه تو این سن از دیلدو استفاده کرد؟
‫آره، بدون هیچ نگرانی.
‫چی؟!
‫میخوای از چی استفاده کنی؟
‫اینستاگرام عزیزم، داشتم ازش میپرسیدم ‫اینستاگرام چطوریه و چطوری ازش استفاده میکنن.
‫خب اگه خودش اینستاگرام نداره،
‫چطوری میخواد یادت بده؟
‫چی میگی؟
‫تو این دوره زمونه و اینستاگرام نداری؟
‫نه نه، اکانت که دارم ولی فعال نیستم.
‫یه دقیقه...
‫تو از کجا تیندر و اینا رو میشناسی؟
‫دوستام بهم گفتن.
‫دوستات؟
‫آره.
‫یه دونه از دوستاشم نیست که زیر شصت سال سن داشته باشه!
‫ببین عزیزم، ما هممون دل جوونیم.
‫آره.
‫اینستاگرام یا فیسبوک داره؟
‫کی؟ نیکیتا؟
‫نه، مادرش.
‫سौरَو...
‫اونجا رو ببین، دوستم اونجاست.
‫باهاش که قبلا آشنا شدی!
‫آره آره، میشناسمش.
‫ده ساله که هنوز مجرد مونده.
‫به خاطر اون دارم میپرسم.
‫مطمئن باش.
‫زندگی من اینجا رو ویبره، تو ‫داری برای زندگی بقیه نقشه میکشی!
‫خب دارم به یکی کمک میکنم دیگه.
‫میشه بریم جلوتر؟
‫آره، حتما.
قـ ـا سـ ـم سـ ـمنـ ـگـ ـا نـ ـی
‫ببین،
‫این فقط وظیفه من نیست،
‫مسئولیت تو هم هست.
‫من کی اینو گفتم؟
‫و چرا همه چی رو به خودت میگیری؟
‫تو چرا همه چی رو به خودت میگیری؟
‫آره ولی...
‫آره ولی کل ماجرا سر اهمیته دیگه، درسته؟
‫همین دیگه!
‫تو هیچوقت نمیفهمی.
‫نمیخوام باهات حرف بزنم.
‫آره
‫هرچی.
‫همه چی رو به راهه؟
‫ها؟
‫خداحافظ.
‫خداحافظ ..
‫سلام!
‫چه خبر دکی؟
‫سلامتی،
‫می‌خواستم یه سیگار بکشم.
‫منم هوس سیگار کردم.
‫جدی؟
‫پس بیا اینجا!
‫یه دقیقه صبر کن ببینم مامانم خوابه یا نه.
‫باشه،
‫می‌بینمت.
‫پس تو هر روز تا دیروقت بیداری؟
‫آره.
‫چیکار می‌کنی؟
‫الان ساعت چنده؟
‫حدود ساعت 12:30، چرا؟
‫دقیق بهم بگو.
‫ساعت 12:27 هست.
‫دقیقاً ساعت 12:29، نگهبان اون ساختمون میاد پایین.
‫ببینم تحقیقاتت چطوره.
‫لعنتی!
‫دقیقاً 12:29؟
‫چطور؟
‫ساعت 12:30، اون پنجره رو تو طبقه سوم می‌بینی؟
‫آره.
‫چراغ رو روشن می‌کنن.
‫دقیقاً
‫همون موقع؟
‫چطور؟
‫در واقع اونا زوج تازه ازدواج کرده هستن،
‫اما با خانواده زندگی می‌کنن.
‫فکر کنم منتظرن همه بخوابن.
‫خدای من، خدای من، دیدی؟
‫سایه‌ها رو می‌بینی؟
‫آره.
‫می‌دونی؟ وقتی تازه اینجا اومده بودم،
‫هوم،
‫یه دیوونه‌ای بود هر روز ساعت 6:30 صبح با صدای صدف منو از خواب بیدار می‌کرد.
‫عموم بود.
‫خیلی متاسفم، نمی‌دونستم.
‫بیخیال،
‫منم از دستش راحت نبودم.
‫اما نگران نباش،
‫دیگه اذیتت نمی‌کنه.
‫چرا؟ اسهال گرفته؟
‫نه،
‫چی؟
‫منظورم اینه که چند روزی اینجا بود
‫و حالا برگشته دهلی.
‫اما من ارتباط بین اسهال و نتونستن دمیدن تو صدف رو نمی‌فهمم!
‫خودت فکر کن،
‫کسی که اسهال داره چطور می‌تونه تو صدف بدمه؟
‫یه چیزی بهت بگم.
‫هوم ..
‫به همه چیز توجه می‌کنی؟
‫آره،
‫کارمه.
‫باشه،
‫نظرت راجع به من چیه؟
‫فکر می‌کنم این روزا استرس داری.
‫از کجا می‌دونی؟
‫رفتارت همه چیزو میگه.
‫ناخون می‌خوری،
‫لبتو گاز می‌گیری،
‫پاهات دائم زیر میز شام تکون می‌خوره.
‫چشم تیزبینی داری،
‫حق با توئه.
‫یه چیز دیگه هم بهم بگو.
‫وقتی استرس داری چیکار می‌کنی؟
‫کی درمانت می‌کنه؟
‫سعی می‌کنم خودم حلش کنم.
‫و اگه نشد از مامانم کمک می‌گیرم.
‫خوبه،
‫مامانا بهترینن.
‫آره.
‫یه کار دیگه هم می‌کنم که استرس رو ازم دور می‌کنه.
‫اون چیه؟
‫می‌خوای بدونی؟
‫آره.
‫بیا بهت نشون بدم.
‫کجا؟
‫بیا تو، فقط بیا.
‫آوی، داری چیکار می‌کنی؟
‫فقط بیا.
‫آوی؟
‫رقص،
‫نه فقط من،
‫هر دومون قراره برقصیم.
‫نه نه، این اتفاق نمی‌افته. ‫چرا، می‌افتد.
‫من که نمی‌رقصم. ‫چرا، می‌رقصی.
‫فقط تصور کن که تو کاملاً تنهایی.
‫فقط از موسیقی پیروی کن،
‫از قلبت پیروی کن.
‫و همه چیز دیگه رو فراموش کن.
‫میتونی این کار رو بکنی؟
‫بذار در موردش فکر کنم.
‫موسیقی،
‫پخشش کن.
‫جدی می‌گی!؟
‫اممم..
‫آوی!
‫اینو امتحان کن.
‫واقعاً؟
‫نیکیتا، تو هم همینطور.
‫وای، این واقعاً عالیه.
‫اممم...
‫خیلی باحاله.
‫دیدی!
‫اون "اممم و وای" که از دهنشون در اومد،
‫عالی بود!
‫ممنون آقا.
‫این عالیه.
‫مهیت، قرار بود یه خبر خوب بهم بدی!
‫اوه، آره!
‫حدس بزن چی شده؟
‫نگو که حامله‌ای.
‫"ها ها ها.." خیلی خنده داره!
‫نه بابا،
‫من دارم نامزد می‌کنم.
‫حالا این خنده داره.
‫هممم..
‫تبریک میگم مهیت.
‫ممنون.
‫دختره کیه؟
‫اینکه
‫جاییه که دهنت رو باز کردی.
‫جدی؟
‫آره.
‫فکر کردم دیگه تموم شده.
‫چرا؟
‫چی شده؟
‫اوهو
‫اممم..
‫اون با من اومده بود دختره رو ببینه،
‫هممم..
‫پدر دختره اشتباهاً ازش پرسید،
‫شما چه دکتری هستین؟
‫اووووووه...
‫حالا متوجه شدم.
‫آوی،
‫گاهی اوقات می‌تونی دروغ بگی.
‫اما چرا باید این کار رو بکنم؟
‫این شغل منه.
‫اووووه، خانم...؟
‫کجا می‌ری؟
‫من سیر شدم.
‫غذا رو دوست نداشتی؟
‫نه، نه،
‫عالی بود!
‫میتونی از آوی بپرسی،
‫معمولاً من اینقدر غذا نمی‌خورم.
‫داره دروغ می‌گه.
‫آوی!
‫جدی میگم، واقعاً خوشمزه بود.
‫باشه.
‫میشه راهنمایی کنی سرویس بهداشتی کجاست؟
‫دقیقاً روبروته.
‫الان میام.
‫آره.
‫وای خدای من، این که عالیه.
‫داری حسودیمو تحریک می‌کنی ها.
‫یه چیز دیگه هم دارم
‫که حسودیتو تحریک کنه.
‫رقص درمانی؟
‫استرس داشت، برای همین مجبور شدم.
‫من میدونم تو چند تا راه دیگه برای از بین بردن استرس بلدی.
‫من یه درمانگرم، باید این کارا رو بکنم دیگه.
‫وسط درمان کردن، پای یکی دیگه‌ رو هم هوا می‌کنی؟
‫میدونم خوب بلدی.
‫حالا بس کن دیگه.
‫آوی داداش؟
‫طرفدارا!
‫کی صداش زد؟
‫اوممم...
‫دنیسه؟
‫از کجا میدونی؟
‫من فالوش می‌کنم.
‫از کجا میدونی؟
‫برادر مهیته.
‫برادر واقعیش؟
‫متاسفانه.
‫میخوام باهاش سلفی بگیرم.
‫مرسی بچه ها.
‫چطوری داداش؟
‫همه چی حله،
‫تو بگو.
‫عالی.
‫چه خوب.
‫سلام!
‫آه این دوستم نیکیتا هست.
‫سلام!
‫و میخواد باهات سلفی بگیره.
‫چرا که نه.
‫در خدمتم، بیا.
‫بیا.
‫اوممممممم...
‫بله!
‫به زودی تگت می‌کنم.
‫ممنون.
‫چی شده رفیق؟
‫خیلی خوشحال به نظر میای!
‫لطفا گوشاتو ببند. ‫داداش،
‫چرا؟
‫از روزی که راهنماییم کردی
‫زندگیم کاملاً تغییر کرده.
‫آره آره، هنوزم داره دانشو با بقیه به اشتراک می‌ذاره.
‫هی تو،
‫خفه شو.
‫رفیق به حرفش گوش نکن.
‫چه فرقی رو حس می‌کنی؟
‫رفیق،
‫برای بار دوم اومد سمتم
‫ولی هنوزم می‌تونم بیشتر ادامه بدم.
‫جدی میگم،
‫اون یه جادوگره.
‫دنیس!
‫هی آقا پروین؟
‫چه غافلگیری لذت بخشی!
‫چطوری؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫استرس اینو هم تو از بین بردی؟ ‫کافه برادرمه.
‫جدی!
‫این یکی استرس منو از بین برد.
‫بیا باهاش آشنات کنم.
‫بچه ها
‫باهاشون آشنا بشین،
‫ایشون آقا پروین هستن و ایشون هم خانم رکا.
‫سلام، سلام
‫یادتونه؟ ‫ماه پیش اون تبلیغ عطر رو انجام دادم؟
‫آره
‫اون برند ایشونه.
‫عالیه.
‫و آقا،
‫باهاش آشنا شو.
‫این
‫داداشمه،
‫موهیت.
‫سلام آقا،
‫سلام.
‫دوست عزیزم نیکیتا.
‫سلام، سلام
‫و اَوی!
‫سلام.
‫ایشون یه سکسولوژیستن.
‫اوه،
‫استاد که نه، یه جورایی راهنما.
‫آها..
‫به نظرت،
‫ما آدما واقعا به راهنمایی در مورد سکس نیاز داریم؟
‫یعنی،
‫حیوانات رو ببین،
‫کی به اونا یاد میده؟
‫ولی خب
‫همه چیو بلدن.
‫میشه یه سوال بپرسم؟
‫بله،
‫چه ماشینی سوار میشی؟
‫مرک.
‫چرا؟
‫خب کلی ماشین دیگه هم ‫تو بازار هستن که زیر ده لک قیمت دارن،
‫ولی چرا این ماشینو انتخاب کردی؟
‫درسته که همه ماشینا یه کارو میکنن،
‫همشون میرسوننت به مقصد.
‫تا حالا اسم لاکچری، لذت، حس به گوشت خورده؟
‫یه ماشین میرسونتت به مقصد، ‫و یه ماشین دیگه همون موقع که داری میری مقصد، بهت لاکچری، لذت و حس خوب میده.
‫و یه ماشین دیگه همون موقع که داری میری مقصد، بهت لاکچری، ‫لذت و حس خوب میده.
‫این تفاوتشه
‫بین سکس و یه سکس فوق‌العاده.
‫دقیقا!
‫فکر کنم
‫باید ازت وقت میگرفتم.
‫هر وقت که شما بگین آقا.
‫باشه دکتر!
‫خداحافظ.
‫خداحافظ آقا، از آشنایی با شما خوشبختم، خداحافظ خانم.
‫همچنین، همچنین، خداحافظ.
‫سیا.
‫اون کی بود؟
‫هیچی،
‫بیمارم بود.
‫بیمار و این حرفا!
‫بیمارم بود.
‫رجت خواهشاً نخند.
‫نمی‌خندم که. چرا میخندی.
‫برای همین نمیخواستم ببینمت.
‫باشه،
‫باشه، ببخشید، ببخشید.
‫راستش مجبورم وقت قبلیمو کنسل کنم.
‫ولی خانم، معاینه‌شون زود تموم میشه.
‫یه تماس خیلی مهم داشتم، باید برم.
‫باشه.
‫نگران نباشین.
‫ممنون آقا.
‫عالی بود.
‫بله آقا!
‫هوم..
‫آقا الان دیگه وقت قبلی نداریم.
‫دوتا وقت قبلی داشتیم، مگه نه؟
‫بله آقا ولی،
‫یه تماس مهم داشتن، واسه همین رفتن.
‫اشکالی نداره.
‫ممنون آقا.
‫اَوی!
‫هوم..
‫منم میخوام چکاپ بشم.
‫چرا؟
‫مشکلی داری؟
‫از کجا بدونم؟
‫چکاپ کن، بعدش بهم بگو.
‫باید اینو بپوشم؟
‫باید بریم برای موهیت لباس انتخاب کنیم، ‫پس فکر کنم باید بریم دیگه، نه؟
‫باشه،
‫میتونین برین.
‫نمی‌خوام باهات بیام.
‫با اینکه یه کم کار تو خونه دارم.
‫وایسا ببینم!
‫نه، اشکال نداره،
‫دفعه بعد انجامش میدم.
‫نیکیتا؟
‫بله داداش.
‫داداش، کجایی؟
‫الان دارم رانندگی می‌کنم،
‫چی شده؟
‫این "کیر مسی" رو پیدا نمی‌کنم.
‫چی؟
‫چی میگی؟ راستی چی می‌خوای؟
‫آخونده یه چیزایی برای مراسم نوشته.
‫چی نوشته؟
‫"آبیل، گلال، کومکوم، نخ قرمز" همه‌ش رو دارم.
‫اما این "کیر مسی" رو نمی‌تونم پیدا کنم.
‫تو باید بدونی این "کیر مسی" رو از کجا میشه پیدا کرد؟
‫احمق، اون "آفتابه مسیه".
‫کدوم آخوندی "کیر مسی" می‌خواد؟
‫داداش، خود آخونده اینجا نوشته که "کیر مسی" بیارم.
‫بعضی‌ها به جای "ت" "د" می‌نویسن و بعضی‌ها هم به جای "د" "ت" می‌نویسن.
‫خوبه،
‫آها، گرفتم چی میگی.
‫فکر کردم این یه روش جدیده.
‫نه داداش، من از این روش‌های جدید سر در نمیارم.
‫فهمیدم داداش،
‫خیلی ممنون.
‫و یه چیزی،
‫فردا لطفا سر وقت بیا.
‫باشه، میام.
‫نیکیتا هم باهات میاد؟
‫آره.
‫باشه داداش، دوستت دارم.
‫خداحافظ.
‫یه دقیقه وایسا،
‫فقط به حرفم گوش کن.
‫فقط تصور کن،
‫اون چیز رو پیدا می‌کرد،
‫و اگه موقع مراسم، پاندیت صداش می‌زد،
‫لطفا الان هیچی نگو.
‫تماس دنیس نجاتت داد.
‫حال نیکیتا هم با شنیدن این حرف بهتر شد.
‫داداش هر چی تو بگی،
‫ولی من فقط قیافه مهمونا رو می‌بینم.
‫اوه، مرد،
‫نیکیتا میاد؟
‫آره،
‫مستقیم میاد.
‫آوی!
‫بله؟
‫عشق چیه؟
‫فیلم دیدی یا چی؟
‫موضوع رو عوض نکن،
‫بهم بگو.
‫عشق چیه؟
‫عشق یعنی!
‫فکر نکنم بشه با کلمات توصیفش کرد.
‫با این حال،
‫سعی کن.
‫نیکیتا، من قبلاً
‫دو تا رابطه داشتم.
‫هر دوتاشون به دلایلی به هم خورد.
‫خیلی گریه کردم.
‫شب‌ها خوابم نمی‌برد.
‫تمام روز بی‌قرار بودم.
‫انگار نمی‌تونستم نفس بکشم.
‫اما می‌دونی چیه؟
‫هنوزم می‌خوام دوباره اون حس رو تجربه کنم.
‫فکر می‌کنم عشق یه جورایی مثل غرق شدنه.
‫میشه بریم؟
‫بله.
‫این دوربین مداربسته کار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم،
‫درمان دیگه‌ای می‌شناسی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بهم از فانتزی‌هات بگو.
‫چی؟ چرا؟
‫خیلی سوال می‌پرسی... چی... چرا... چطور!
‫فقط بهم بگو!
‫یه کاری بکن، ‫از خودت بگو.
‫تو حموم،
‫روی میز،
‫لب ساحل!
‫چیه انقدر خنده داره؟
‫یکم کلیشه ای نیست؟
‫باشه!
‫از خودت بگو.
‫یادداشت کن.
‫خب این خیالاتت چقدر طول کشید؟
‫تقریبا دو ماه.
‫انقدر خیال پردازی کردی؟
‫نه، منظورم اینه که
‫اون اتفاقای فیزیکی بینمون
‫دو ماه طول کشید.
‫ولی فکر میکردم یه چیز دیگه هم بینمون هست.
‫دوست داری بریم کافه موهیت؟
‫خیلی خسته‌ام،
‫یه روز دیگه میریم!
‫خداحافظ..
‫بعدش کم کم همه چی شروع کرد به کمرنگ شدن..
‫با کارش حسابی سرش شلوغ شد.
‫بعدش هم دیگه رفت و آمدمون هم کم شد..
‫بله اَوی؟
‫خیلی دیر نشده؟
‫ببخشید یادم رفت بهت بگم،
‫یه کارایی دارم برای همین
‫امروز نمیام اداره.
‫اشکالی نداره.. امشب میبینمت، اوکیه؟
‫این روزا سرم خیلی شلوغه،
‫بعدا بهت میگم.
‫باشه...
‫خداحافظ.
‫آره، خداحافظ.
‫باهاش دعوات شده؟
‫نه بابا..
‫همه چی عالی بود.
‫نمیدونم، ولی یهو همه چی عوض شد.
‫نگران نباش،
‫شاید یه مشکلی داره..
‫ببین کی داره زنگ میزنه بالاخره!
‫واقعا معذرت میخوام..
‫خیلی کار داشتم.
‫از کلینیک زدی بیرون؟
‫نه، داشتم میومدم.
‫پس از اداره بیا دنبالم!
‫باشه؟
‫آره حتما.
‫عالی.
‫هی، گوش کن!
‫بله؟
‫مامان داشت برای شام برنامه ریزی میکرد،
‫اگه فردا وقت داری!
‫معلومه،
‫بگو کجا میخوای بری؟
‫فکر کردم همینجا تو خونه خودمون باشه.
‫راستی دلت برای غذای خونگی تنگ شده بود، نه؟
‫بیشتر از اون دلم برات تنگ شده.
‫فردا میبینمت!
‫آره..
‫دوستت داره؟
‫خودمم نمیدونم،
‫هیچ وقت بهم نگفته.
‫منم هیچ وقت باهاش در موردش حرف نزدم.
‫وقتی بوسش کردی،
‫بعدش چیزی بهت گفت؟
‫طوری رفتار میکرد انگار همه چی عادیه.
‫حتی دعوتم کرد خونشون.
‫رفیق نمیدونم چرا ولی حس میکنم، ‫الان باید همه چیو روشن میکردی.
‫تا کی میخواد همینطوری پیش بره؟
‫آره واقعا.
‫دیگه خیلی شده.
‫لطفا، من نمیخورم.!
‫بسه دیگه.. وای نه..!
‫جلوش نشستی ‫اصلا بهش تعارف نمیکنی.
‫خاله من که غریبه نیستم، اگه چیزی بخوام خودم برمیدارم.
‫چرا نگرانی؟
‫اممم..اممم!
‫مامان؟ یه کاسه که خوردی،
‫قند خونت هم که زده بالا.
‫خب که چی؟ یه دونه قرص بیشتر می‌خورم.
‫اگه من نخورم، اونم خجالت می‌کشه بخوره.
‫اوهوم...
‫من که خجالت نمی‌کشم.
‫هر چی.
‫خب برنامه‌ات برای دیوالی چیه؟
‫جایی میری؟
‫دیوالی؟
‫اوهوم...
‫هفته دیگه می‌ریم.
‫واقعا؟
‫کجا؟
‫پونه.
‫پونه دیگه چیه؟
‫منم همینو ازش می‌پرسم، پونه دیگه چیه؟
‫ولی خب از اون پسره خوشش میاد.
‫من آبان ماه عروسیه
‫و باید برم برای تدارکاتش.
‫کی نامزد کردی؟
‫بهت نگفته بود؟
‫سال پیش بود،
‫تو شرکتشون کار می‌کردم، برای همین...
‫گوش کن، مهم نیست که سرت شلوغه یا نه، ‫ولی باید عروسی بیای.
‫ها؟
‫هی، کارت دعوتو نشونش بده!
‫چشم مامان...
‫چه مسخره! پس اون سکس و این حرفا چی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫بهت که گفتم،
‫یه بار دیگه مطمئن شو ببین چی هست؟
‫یه هوسه یا عشقه؟
‫فقط همین یه کارو بکن، همین الان بیا پیشم.
‫وای...
‫فکر کنم یه چیزی تو اون لیست فانتزیمون جا انداختیم.
‫نه؟
‫چرا قبلاً اینجا نیومده بودیم؟
‫من فقط وقتی که افسردگی دارم میام اینجا.
‫راستی،
‫یه چیزی برای افسردگیت دارم.
‫چرا بهم نگفتی نیکیتا؟
‫ها؟ ‫این چیه؟
‫اینکه نامزد کردی.
‫ازت پرسیدم مگه؟
‫خب مگه چی داره که توش بپرسیم؟
‫آوی! ‫همینطور که به هم نزدیکتر می‌شدیم،
‫فکر کردم یه چیزی بینمون هست.
‫درسته؟
‫آره یه چیزی بینمون بود،
‫برای همین همه این اتفاقا افتاد.
‫همه اینا به خاطر این بود که فکر کردم مجردی.
‫اصلا مهمه که من مجردم یا نه؟ ‫مهمه.
‫آوی؟ ‫من فکر کردم،
‫که داریم به سمت یه رابطه می‌ریم. ‫داری چی میگی؟
‫آوی!
‫فکر کردم باحالی،
‫با همه این چیزایی که هست.
‫منظورم با توجه به شغلی که داریه.
‫با توجه به شغلم یعنی چی؟
‫ها؟
‫من فکر کردم،
‫اگه با اینکه با بیمارت رابطه داری اوکی هستی،
‫پس داری منو مقصر می‌دونی؟
‫من مقصرت نمی‌دونم.
‫معلومه که مقصرم می‌دونی!
‫و اوکیه که من اهل هوس بازی‌ام، ‫ولی حداقل من مجردم.
‫اونجا کسی منتظرم نیست.
‫یعنی قرار نیست یه ماه دیگه ازدواج کنم.
‫گوش کن آوی!
‫خیلی ساده بود، می‌خواستم باهات سکس داشته باشم و داشتیم و بهم خوش گذشت.
‫همین.
‫سعی نکن کاری کنی که احساس گناه کنم، ‫من هیچ حس گناهی بابت این قضیه ندارم.
‫من احساس گناه می‌کنم،
‫که تقریباً... ‫تمومش کن...
‫گوش کن،
‫برام مهم نیست چی فکر می‌کنی یا نه،
‫وقت این حرفا رو ندارم.
‫داداش خیلی سخته که بخوای خونه‌تو انقدر زود بفروشی.
‫یه جای دیگه اجاره می‌کنیم.
‫وقتی اینا تموم شد، از یه جای دیگه می‌خرم.
‫مطمئنی؟
‫همه جا می‌بینمش،
‫روی پله‌ها،
‫توی آسانسور،
‫دیگه هیچی نمونده..
‫از این خونه خسته شدم..
‫نه فقط از خونه،
‫از این چرخه تکراری رابطه هم خسته شدم.
‫یه لحظه هم آرامش ندارم و
‫سال‌ها طول می‌کشه تا فراموشش کنم.
‫رفیق، همه چی درست می‌شه.
‫نگران نباش.
‫چی درست می‌شه؟
‫می‌دونی که دارم قرص می‌خورم تا از شر افسردگی خلاص شم؟
‫چقدره تو خونه موندی؟
‫سه روز.
‫و اگه یه دختر دیگه بخواد بیاد تو زندگیت چی؟
‫الان اتفاق نمیفته،
‫فکر نکنم بتونم دوباره این کارو بکنم.
‫یه چیزی به من بگو،
‫وقتی میری خونه‌ات،
‫دلت برای شروتی همونقدر تنگ می‌شه که قبلاً می‌شد؟
‫اما حالا بیشتر روی پله‌ها یاد نیکیتا میفتی.
‫این
‫رنگ عشق است! آوی.
‫حتی نمی‌فهمی که احساساتی که قبلاً به شروتی داشتی به نیکیتا تغییر کرده.
‫می‌فهمم، ‫الان عصبانی هستی،
‫انتظاراتت برآورده نشده،
‫درد داری.
‫و باید هم اینطور باشه.
‫اما این به این معنی نیست که فرصت‌هایی که سر راهت قرار می‌گیره رو رد کنی.
‫تلاش‌هایی که برای بدست آوردن نیکیتا کردی، شاید یه نفر داره برای بدست آوردن تو همون تلاش‌ها رو می‌کنه.
‫حتی اگه به کس دیگه‌ای شانسم بدم،
‫اما احساسی که به نیکیتا داشتم، ‫فکر نمی‌کنم برای کس دیگه‌ای داشته باشم.
‫منم بیست سال پیش همین فکر رو می‌کردم.
‫توی یه تصادف
‫همسرم و دخترم رو از دست دادم..
‫و بعد تصمیم گرفتم که با خاطراتشون زندگی کنم.
‫بعد تو یه نمایشگاه با ویدیا آشنا شدم.
‫و بعد از چند ماه عاشق هم شدیم.
‫و تو هم می‌دونی که بعد از پدرت،
‫ویدیا هم فکر می‌کرد که تنها زندگی می‌کنه.
‫ها؟
‫خیلی خوشحالم که به خودم این فرصت رو دادم،
‫از تصمیم ویدیا خبر ندارم.
‫اما می‌خوام از اون خونه بیام بیرون.
‫چون به نظر من،
‫همین که از اون خونه دور بشم، ‫برای سلامت روانم بهتره.
‫من که جلودارت رو نگرفتم.
‫هر چی تو بخوای.
‫ها؟
‫آره.
‫گیاه می‌خوای؟
‫هوم..
‫خب من یه گل رز دارم که تو بهم دادی.
‫آره، ویدیا از اینجا بردش.
‫باشه..
‫فقط یه دونه گل روش باز می‌شه،
‫شاید مثل من تنهاست.
‫وقتی زمانش برسه همه چی درست می‌شه،
‫نگران نباش.
‫ها؟
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫مامانم هیچوقت تصمیم اشتباه نمی‌گیره.
‫ممنون.
‫مامان؟
‫کی اومدی؟
‫همین چند لحظه پیش..
‫چطوری آوی؟
‫بهترم.
‫ها؟
‫خوبه.
‫مامان!
‫راجات پسر خیلی خوبیه.
‫انتخاب خوبیه.
‫ممنون.
‫برای من چی می‌پزی؟
‫غذای مورد علاقه‌ات.
‫واقعا؟
‫بله.
‫کمک لازم داری؟
‫بزارش کنار.
‫نگه دار.. نگه دار.. نگه دار.
‫حالا دنده عقب بگیر.
‫بیارش.. بیارش.. بیارش..
‫بپیچ به چپ.. بیارش..
‫نگه دار.. نگه دار
‫حالا بار از اینجا مستقیم میره تو،
‫باشه؟
‫داداش بزار کنار و مواظب باش.
‫بده به من آقا.
‫بزار تو ماشینم.
‫چشم آقا.
‫خدا رو شکر یادم اومد.
‫بگیرش.
‫کلید خونه جدیده.
‫مبارک باشه.
‫آدرس رو هم بهش گفتی؟
‫لطفا خودت بهش بگو.
‫کنهایا جی؟
‫بله؟
‫اینو بگیر...
‫آقا لطفا نه..
‫لطفا بگیرش..
‫یه چیزی برای پینتو بخر.
‫ممنون آقا.
‫کنهایا جی؟
‫بله خانم؟
‫کجا دارن میرن؟
‫خانم،
‫آقا دارن از خونه‌اشون اسباب کشی می‌کنن.
‫نه نه نه نه نه..
‫بعد از این چیکار می‌کنی؟
‫سلام، من آونی هستم.
‫سلام
‫من هم تو همین ساختمون طبقه ششم زندگی می‌کنم.
‫من تو این ساختمون زندگی می‌کردم..
‫حالا دارم ازش میرم..
‫دنبال چیزی می‌گردی؟
‫چی؟
‫بله.
‫اممم...
‫راستش می‌خواستم،
‫می‌خواستم یه چیزی بهت بگم،
‫می‌تونی فقط ده دقیقه با من بیای؟
‫کجا؟
‫بالا، خونه من.
‫فقط ده دقیقه.
‫بله... بریم.
‫همه چی بار شده؟
‫اینجا بمون،
‫بزار برم چراغ‌ها رو روشن کنم.
‫این؟
‫تو؟
‫بله
‫من اینو تو پروفایل اینستاگرام تو دیدم..
‫از روی اون ساختمش.
‫خودت ساختش؟
‫باور کردنی نیست.
‫یه چیز دیگه هم هست که از این باورنکردنی تره.
‫چی؟
‫آوی!
‫راستش..
‫هر چی که قراره بهت بگم، ‫لطفا از روی اون قضاوتم نکن.
‫آره حتما.
‫ولی چیه؟
‫صبر کن.
‫این نقاشی وقتیه که برای اولین بار تو رو دیدم.
‫به محض اینکه به خونه رسیدیم، اتفاقات بدی شروع شد.
‫شکستن شیشه خیلی شگون داره،
‫می‌بینی این خونه خیلی برای تو خوش یمن خواهد بود.
‫و..
‫هر روز می‌دیدم که از خونه بیرون می‌ری،
‫اون روز
‫که دکمه آسانسور رو زدی، منم سریع دکمه رو زدم که بتونم تو آسانسور ببینمت.
‫و این یکی..
‫وقتی که ماشینت پنچر شد،
‫آقا.. آقا.. آقا..
‫ماشینتون پنچر شده.
‫تا من برسم دم در، تو رفتی.
‫ماشین؟
‫آونی؟
‫سمت وینا نگر میری؟
‫این توش تویی؟
‫آمم..
‫آره.
‫چرا انقدر غمگینی؟
‫راستش..
‫تو رو باهاش تو استوری اینستاگرام دنیس دیدم.
‫اون موقع فکر کردم با هم دوستین.
‫اما بعدش
‫تو رو تو درمانگاه دیدم، و بعدش
‫یه تماس خیلی مهم دارم، باید برم.
‫آقا الان نوبت نداریم.
‫دو تا نوبت بود، درسته؟
‫بله، اما یه تماس مهم داشتن، همین الان رفتن.
‫اون روز تو آسانسور داشتین با هم می خندیدین،
‫بعدش مطمئن شدم که یه چیزی بینتون هست.
‫خب؟
‫هیچی دیگه.. ‫فقط فهمیدم که داره با یکی دیگه ازدواج میکنه.
‫راستی.. کی بهت گفت؟
‫کانیهایا جی..
‫آمم..
‫یعنی،
‫چه ساعتی میری، کجا میری.. ‫سعی کردم همه اینا رو از کانیهایا جی بپرسم..
‫که تا جایی که میشه جلوی چشمم باشی.
‫ببین، واقعا نمی دونم چی بگم،
‫نه نه نه.. ‫لازم نیست چیزی بگی، کاملا اوکیه.
‫فقط می خواستم اینو بهت نشون بدم. ‫همین.
‫بله؟
‫تو راهم.
‫وقت رفتنه، نه؟
‫آره، وقت رفتنه.
‫راستش می خوام یه چیزی بهت بدم.
‫یه چیزی برات دارم.
‫آره.
‫این برای توئه.
‫مرسی.
‫آمم.. اگه برات مشکلی نیست، ‫میشه باهات بیام پایین؟
‫آره.
‫همه چی حله، نه؟
‫ها؟
‫داداش، بریم دیگه؟
‫این چیه؟
‫ایشون آونی هستن و ‫سلام
‫اینو ایشون درست کردن.
‫واقعا؟
‫چه قشنگ. ‫یه کاری بکن، تو ماشین ازش خوب مراقبت کن.
‫باشه، حتما.
‫زود باش بیا، باید بریم دیگه. ‫باشه، اومدم.
‫می بینمت.
‫چه عالی.
‫آونی؟
‫می خوام پنج دقیقه باهات حرف بزنم.
‫بگو؟
‫آمم..
‫میشه اونجا حرف بزنیم؟
‫حتما.
‫آونی!
‫آمم..
‫آونی..
‫می دونم
‫همه اینایی که گفتم ممکنه برات یه کم عجیب باشه، اما
‫این حسی که بهت دارم،
‫من..
‫هیچ وقت قبلا نداشتمش.
‫و
‫می دونم درکش خیلی سخته، حتی خودم هم نمی دونم چی بگم. اما،
‫اما من،
‫نمی خوام به این فکر کنم که تو چی فکر می کنی، چی میگی،
‫چون چند روز دیگه نمی خوام از اینکه اون روز بهت نگفتم پشیمون باشم.
‫اینکه
‫من واقعا ازت خوشم میاد.
‫من هم همینطور.
‫و،
‫می دونم تصمیم خیلی سختیه برات، اما
‫اما
‫اگه تو
‫۰.۰۰۰۱ درصد هم به من حس داری،
‫پس لطفا یه فرصت دیگه بهم بده!
‫ها؟
‫بگو دیگه..
‫این راننده اسنپ که اومده،
‫اونم بچه داره خونه،
‫اونم دلش می‌خواد بره خونه‌ش.
‫بریم دیگه؟
‫اگه یه دختر دیگه بخواد بیاد تو زندگیت چی؟
‫دیگه نمیشه،
‫فکر نکنم بتونم دوباره عاشق شم.
‫بعد از هر سختی یه آسونیه.
‫خودت که می‌دونی.
‫زندگی یعنی شروع‌های تازه.
‫تلاشی که تو برای بدست آوردن نیکیتا کردی، شاید یکی دیگه داره همین تلاش رو برای بدست آوردن تو می‌کنه.
‫یه چیزی بگو ببینم.
‫چقدر می‌گیرن دوباره این چمدونارو ببریم بالا؟
‫چی؟
‫چرا؟
‫یه بار امتحان کنیم!
‫باشه؟
امیدوارم از دیدن فیلم لذت برده باشید ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم
‫آقا راننده؟