« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫مترجم : تالاپاتی
‫این دنیا یه جای عجیبیه.
‫با اینکه کلی کهکشان و سیاره و ستاره توش هست،
‫زمین
‫یه جای معرکه‌ایه.
‫از اولش تا حالا
‫کلی موجود زنده رو زمین حکمرانی کردن.
‫و همشون یه روزی منقرض شدن.
‫با اینکه این موجودات
‫برای غذا و جا همدیگه رو میکشن،
‫ولی هیچوقت از روی طمع این کارو نمیکنن.
‫به جز یه موجود!
‫انسان خردمند.
‫آدمیزاد!
‫اون از مغزش استفاده کرد و علم رو اختراع کرد.
‫با کمک علم، سلاح اختراع کرد.
‫از بین همه سلاح‌هایی که ساخت،
‫خطرناک‌ترینش...
‫بمب اتم بود.
‫فقط دوتا از اینا، جنگ جهانی دوم رو تموم کرد.
‫همه کشورا با فکر اینکه دنیا نابود میشه، دور هم جمع شدن
‫۲۴ اکتبر ۱۹۴۵. و سازمان ملل متحد رو تشکیل دادن.
‫دقیقا ۲۴ اکتبر ۲۰۲۸
‫روسیه، چین و ۷۲ کشور دیگه
‫از سازمان ملل جدا شدن و یه سازمان جدید به اسم "جمهوری" تشکیل دادن.
‫"چین از سازمان ملل خارج شد"
‫"و یه اتحادیه جدا به اسم جمهوری تشکیل داد."
‫"۷۲ کشور دیگه هم یه اتحاد جداگانه به اسم"
‫"یک ملت. یک جمهوری، تشکیل میدن."
‫"و ما دیگه جزئی از سازمان ملل نیستیم."
‫"روسیه به همراه کشورهای خاورمیانه به جمهوری پیوست"
‫"و نظم نوین جهانی رو ایجاد کرد!"
‫"چین، روسیه و ۷۲ کشور دیگه متحد شدن"
‫"و سازمانی علیه سازمان ملل به نام جمهوری تشکیل دادن."
‫کشورهای اطراف هند، یکی یکی به جمهوری پیوستن
‫و یه تحریم اقتصادی علیه کشورهای غیر عضو وضع کردن.
‫چون هند به جمهوری ملحق نشد،
‫روسیه و کشورهای عربی، صادرات نفت خام به هند رو ممنوع کردن
‫و به خاطر همین، قیمت بنزین لیتری ۵۰۰ روپیه شد.
‫"نیروهای آمریکا و جمهوری در اقیانوس آرام با هم درگیر شدن."
‫دنیا تو عرض شیش ماه دو تیکه شد
‫و اقتصادش به هم ریخت.
‫کل اقتصاد دنیا سقوط کرد.
‫برای تصاحب بازار
‫و برای دفاع،
‫دعواها شروع شد
‫و به جنگ تبدیل شد.
‫۱۵ فوریه ۲۰۲۹.
‫"طبق آخرین گزارش‌ها"
‫"ساختمون‌های زیادی تو آنا سالای به خاطر بمباران آتیش گرفتن."
‫یه ضرب‌المثل چینی هست که میگه: ‫"آدم‌ها و اتفاقایی که تو زندگی باهاشون روبرو میشیم،"
‫"با یه نخ قرمز نامرئی به ما وصلن."
‫من ناتراج هستم.
‫این داستان منه.
‫البته من قهرمانش نیستم.
‫قهرمانش یکی دیگه س.
آپلود زیرنویس : قـاسـم سـمـنـگـانـی @Qasem_Samangani
‫پزشک‌های متخصص، آقای جی ام ار، وزیر ما، که دچار حمله قلبی شده،
‫رو تو خونه تحت درمان دارن.
‫اوضاع خونه وزیر چطوره؟
‫چند نفر اونجان؟
‫بیشتر توضیح بدین.
‫اینجا به طور زنده، از خونه وزیر محترم گزارش میدیم.
‫- با وجود بارون شدید، هواداراش... ‫- در حالی که آقای جی ام ار تحت درمانه،
‫حزب مخالف به همراه نمایندگان متحدش
‫با فرماندار ملاقات کردن و جنجال بزرگی به پا کردن.
‫خیلی زود دولت رو تشکیل میدیم.
‫حزب مخالف میگه: "ما به بیماری ناگهانی وزیر مشکوکیم."
‫تحلیل‌گرای سیاسی پیش‌بینی می‌کنن که دولت ممکنه هر لحظه سقوط کنه.
‫هیس.
‫یه لات و لوت بی‌سروپا و عوضی... که تو یه خانواده سیاسی به دنیا اومده...
‫اون منم، ناتراج.
‫اونایی که باهاشون زندگی میکنم بهم میگن...
‫"برادرزن نماینده."
‫زنده باد جی ام ار.
‫زنده باد وزیر آینده.
‫آقا، این اولین بچه‌ایه که به پرورشگاه ما اومده.
‫شما باید اسمشو انتخاب کنین.
‫تامیژاراسان.
‫اگه سیاستمدار باشی، یه پستی چیزی بهت میدن.
‫ولی اگه پشت یه سیاستمدار باشی،
‫اونوقت...
‫پول، قدرت و همه چیز به دست میاری!
‫من اینو از بچگی فهمیده بودم.
‫فقط احمقا هستن که "آدم‌های پشت پرده" رو دست کم می‌گیرن.
‫ولی من زرنگم.
‫برای همین به "آدم پشت پرده" بودنم افتخار می‌کنم.
‫چهار تا آژانس شبکه‌های اجتماعی، ‫چند تا صفحه میم،
‫سه تا روزنامه ‫و دو تا شبکه تلویزیونی،
‫یه کمپین تبلیغاتی کوچیک با اینا
‫کافیه که یه آدم خوب رو بد، ‫و یه آدم بد رو خوب نشون بده.
‫خوشبختانه، همه این رسانه‌هایی که گفتم دست خودم بود.
‫حتما فکر می‌کنی شانسه؟ شانس؟
‫وقتی فرصت و تلاش با هم ترکیب بشن،
‫میشه شانس!
‫من از هر فرصتی که گیرم اومد، نهایت استفاده رو کردم.
‫"ماهی ملکه آب‌هاست."
‫"و آب زندگیشه!"
‫همین که عموم نماینده مجلس شد،
‫مجلس، دهلی نو. ‫- من هندی یاد گرفتم.
‫اون می‌تونه همه کاره باشه ولی...
‫هی ناتراج، بیا اینجا.
‫ایشون ناتراج هستن، از شهر خودمون.
‫هندی بلد نیستن.
‫اگه خواستی چیزی بگی،
‫به من بگو. من بهشون میگم.
‫- نه... نه... من هندی خیلی خوب بلدم. ‫- عالیه.
‫من، ناتراج، که تا اون موقع فقط تو سیاست تامیل نادو بودم،
‫وارد سیاست ملی شدم.
‫برای اینکه بتونی در یه لابی رو باز کنی، ‫به یه کلید نیاز داری.
‫مهارت ارتباط!
‫و زبان بهترین ابزار برای ارتباطه.
‫به سلامتی!
‫من انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی، ‫آلمانی، ژاپنی و چینی بلدم.
‫در واقع، سواحیلی هم بلدم.
‫خوبه؟
‫عالیه.
‫جت شخصی، ماشین، ساعت، تابلو، ‫ویلا تو دبی!
‫کرسی نمایندگی مجلس ایالتی، کرسی نمایندگی مجلس، کرسی وزارت،
‫من، ناتاراجان، می‌تونم همه‌شون رو بخرم.
‫خلاصه من کاری کردم که عموم...
‫"من، جی.ام. راجندران"
‫طبق قانون اساسی
‫مسئولیت وزارت تامیل نادو رو بر عهده می‌گیرم.
‫برای پادشاه‌ساز، پادشاه مهم نیست،
‫تنها چیزی که براش مهمه ‫پادشاهیه!
‫بابا اینجا چیکار می‌کنی؟ چرا ‫نمیره بیمارستان بستری بشی؟
‫اگه بره بیمارستان بستری بشه، ‫اونجا می‌کشنش.
‫- عمو! ‫- ببین،
‫یه عده منتظرن که اون بمیره ‫و کرسیش رو بقاپن.
‫یه کاری بکن،
‫برو اعلام کن که ‫بابات مرده.
‫همه اینایی که اینجا هستن میرن ‫و به حزب مخالف می‌پیوندن.
‫احمق‌ها!
‫"عاقبت اینکه یه آدم پا به سن گذاشته رو وزیر کنن همینه دیگه."
‫"جوونا، مثل من، ‫باید بیان سر کار."
‫"حکومت دست جوونا!"
‫ببین، پولایپاندی شروع کرده به نالیدن.
‫اون از نسل بعدی آدم‌های باباته ‫و به خودش میگه جوون.
‫اول تلویزیون رو خاموش کن و یه کم استراحت کن، بابا.
‫خواهش می‌کنم!
‫اگه قرار باشه استراحت کنم...
‫چی؟
‫اونوقت، تو سیاست...
‫تو باید
‫جانشین من باشی.
‫بابا، خواهش می‌کنم! من هیچ ‫علاقه‌ای به سیاست ندارم.
‫چرا هی اینو تکرار می‌کنی؟
‫خب، عزیزم.
‫من اینو برای خودم نمیگم.
‫این به خاطر مردمه.
‫- بابا، خواهش می‌کنم! ‫- عمو.
‫- بابا، لطفاً دراز بکش. ‫- عمو، لطفاً استراحت کن.
‫- لطفاً دراز بکش. ‫- کییرتانا، بیا اینجا.
‫بیا اینجا. برو بخواب.
‫من مراقبش هستم. تو برو.
‫من تو لیست ده تا آدم پولدار اول هند، ‫رتبه‌های اول، دوم و سوم رو می‌گیرم.
‫صبحونه کاری تو لندن و ‫بعدش هم یه راست میرم دبی یه ناهار توپ می‌زنم.
‫حالا به من بگو، فکر می‌کنی ‫بابات چطوری وزیر شد؟
‫اون خیلی آدم زحمت‌کشی‌ایه.
‫بعد از وزیر قبلی، بابام ‫از همه قدرتمندتره، مگه نه؟
‫قدرتمند؟
‫پول! با پول به اینجا رسید.
‫ما مهمونی رو خریدیم ‫تا باباتو وزیر کنیم.
‫- خریدینش؟ ‫- آره.
‫نماد مهمونی خود مهمونیه ‫و ما نماد رو خریدیم.
‫من تابوت‌ساز سیاستم.
‫من پادشاه‌ساز هستم.
‫بقیه شما دلقک‌های من هستین.
‫سیاست کثیفه.
‫عزیزم، سیاست کثیف نیست،
‫سیاست‌مدارها کثیفن.
‫کیرتانا، تصور کن یه ماشین می‌خریم.
‫اگه عمرش پنج سال باشه، ‫چطوری ازش استفاده می‌کنیم؟
‫بی‌محابا می‌رونیمش.
‫حالا اگه عمرش ۲۰-۲۵ سال باشه، ‫چطوری ازش استفاده می‌کنیم؟
‫خیلی خوب ازش مراقبت می‌کنیم.
‫این برای یه ماشینه. ‫حالا به دولت فکر کن.
‫برای اداره‌ش، فقط یه دوره پنج ساله بهشون داده می‌شه.
‫حالا، اگه دوره ۲۰-۲۵ ساله باشه، ‫فکر کن چقدر خوب اداره‌ش می‌کنیم؟
‫عالی!
‫فقط دستا بالا
‫بقیه چیزا حله.
‫فکر می‌کنی بابات چقدر زنده می‌مونه؟
‫مگه دکتر نگفت بابا ‫حالش کاملا خوبه الان؟
‫صد سال دیگه هم زنده می‌مونه.
‫واقع‌بین باش عزیزم.
‫اون سه تا سکته قلبی داشته. ‫نهایتا دوتا دیگه می‌تونه تحمل کنه.
‫بذار حقیقت رو بهت بگم.
‫اسم و رسم و پول همه‌چیز نیست ‫برای یه نفر.
‫باید به آخرین خواسته‌ش احترام گذاشت.
‫و آخرین خواسته بابات اینه که ‫تو رو تو جایگاه وزیر ببینه.
‫وظیفه هر بچه‌ایه که ‫آخرین خواسته پدر و مادرش رو برآورده کنه.
‫اگه نفهمن تا وقتی پادشاه فعلی هست، ‫پادشاه بعدی کی می‌شه،
‫اونوقت اون پادشاهی سقوط می‌کنه ‫و نابود می‌شه.
‫من تابوت‌ساز سیاستم.
‫من پادشاه‌ساز هستم.
‫تو شطرنج، وزیر ‫از شاه قوی‌تره.
‫پادشاه بعدی من یه وزیریه!
‫اما چطوری، کجا و کی ‫این شاه و وزیر باید حرکت کنن،
‫رو بازیکنی که بازی می‌کنه تعیین می‌کنه.
‫همه‌چیز طبق نقشه من پیش می‌رفت
‫که اون اومد وسط
‫اون تامیل
‫می‌لرزه؟
‫اقیانوس‌های مواج
‫دارن به هم می‌کوبن؟
‫تمام کیهان
‫مثل قدرتی که از ‫زبان مادری تامیل ما سرچشمه می‌گیره
‫گدازه‌های آتشفشانی اطراف چشم‌ها
‫تا نگاه‌های فریبنده‌ای از دوردست‌ها بیندازن
‫هی! تکون نخور.
‫هی
‫جکی.
‫برو جکی
‫آدم نباید با دیدن یه حیوون تو جنگل بترسه.
‫ترس ما قدرت اون حیوونه.
‫بیدارش کن.
‫کیرتانا
‫چند بار بهتون هشدار دادم؟
‫بعد از غروب آفتاب بیرون نرید!
‫برنامه محیط زیست سازمان ملل - کمپ اصلی ‫ذخیره‌گاه ببر مودومالای ‫- مانی کوتا، رئیس جنگلبانی از دستتون عصبانیه.
‫بهشون نمی‌گی اینجا محل زندگی حیوانات وحشیه؟
‫آقا، نگران نباشید. همه سالم هستن.
‫فقط اون دختر جکی ما رو دید ‫و غش کرد.
‫اون دختر معمولی نیست! ‫دختر وزیریه.
‫دختر وزیر؟
‫معمولا تو برنامه‌های محیط زیستی ‫سازمان ملل که ما برگزار می‌کنیم،
‫فقط متخصصای حیات وحش خارجی میان.
‫اولین باره کسی رو از شهر خودمون می‌بینم.
‫همیشه تو جنگل می‌چرخی؟
‫به خونه نمی‌ری؟
‫پدر و مادرت چیکاره هستن؟
‫پدر و مادرمو از دست دادم.
‫از بچگی تو پرورشگاه بزرگ شدم.
‫حالا، این جنگل خونه‌مه.
‫اگه بخوام حقیقت رو بگم،
‫من هیچ خانواده یا رابطه‌ای ندارم.
‫نه، اینطور نیست.
‫همه تو این دنیا ‫یه کسی رو دارن.
‫ولی باید اجازه بدی یکی بیاد تو دنیات.
‫اگه کسی رو نداری اشکال نداره
‫من اینجام
‫تو چشمات
‫باشه شمارتو بده
‫شورش، مثل یه شعره
‫تو جنگل که آنتن نیست. شورش، مثل یه شعره
‫بهت که گفتم باید ‫بذاری مردم بیان تو زندگیت!
‫گوشیتو بده به من.
‫میگی؟
‫درونم
‫من لیاقت اینو دارم؟
‫قلبِ پرنسس مالِ منه؟
‫همش دارم خواب می بینم.
‫یه آغوشِ با صفا
‫نفس هایِ پر هراسم بازم
‫باید باوقار و متانتت یکی بشن
‫تمیژ، اگه اومدی چنای ‫بهم بگو، حتماً باید همدیگه رو ببینیم
‫چنای ‫3 ماه بعد
‫با این پسرا تو پرورشگاه بزرگ شدم.
‫تنها چیزی که تو زندگیم دارم
‫این پسران
‫بعدش، به عنوان یه کار رفتم جنگل ‫و پنج سال ازشون دور بودم.
‫و برای همین ازشون ‫برای پنج سال دور بودم.
‫حرفات به فکر فرو بردتم. برای همین،
‫برگشتم چنای ‫تا کنار پسرام باشم.
‫فکر کردم بخاطر من اومدی اینجا.
‫خب کیریتانا، بخاطر ‫پسرا و تو هم بود.
‫- بخاطر پسرا و تو... ‫- ولش کن، تمیژ. شوخی می کردم.
‫- آبجی، آقای ناتراج عموتونه، درسته؟ ‫- آره.
‫ایشون با قهرمانم - ریشی کانت فیلم می سازن.
‫لطفاً باهاشون حرف بزن ‫و کمکمون کن یه بار قهرمانمونو ببینیم.
‫چطور از اون خنگه طرفداری می کنین؟
‫خنگه؟ جرئت داری بازم ‫اینطوری در مورد قهرمانمون حرف بزنی!
‫اگه پسرا بشنون، دیوونه میشن ‫و تیکت تیکه ات می کنن.
‫- داداش تمیژ! ‫- نگران نباش. می بردت پیشش.
‫واقعاً؟
‫بچه ها، داریم میریم ‫قهرمانمون ریشی کانت رو ببینیم!
‫موفقیت!
‫نمی دونم این بشر چه جذابیتی داره کیریتانا
‫ولی این بچه ها ممکنه ‫جونشونو هم برای ریشی کانت بدن
‫تمام دیوارای پرورشگاهو ‫با عکساش پر کردن
‫قیافه ی عجیب غریبی داره، ‫کارای عجیب و غریب می کنه
‫ولی اینا به طرز عجیبی از همه ش خوششون میاد
‫فکر کنم ما از دنیای مد و فشن عقبیم
‫داداش ونکات.
‫عزیزم
‫اون پسرا صدات کردن ‫بری باهاشون بازی کنی، درسته؟
‫برو، باهاشون بازی کن و بیا
‫- هوراااا. ‫- مرسی عزیزم
‫با ما بیا داداش، بچه ها صبر کنین صبر کنین.
‫پس می خواستی ازم ‫یه سوال شخصی بپرسی.
‫یه کم خجالت می کشم.
‫اشکال نداره. بپرس.
‫آسمونِ گرگ و میش
‫بخاطر بچه ها پرورشگاهو بازسازی کردیم. زمینِ بایر
‫لبِ رودخونه، ‫یه خونه با ایوون
‫بچه ها حس کردن خیلی خوب میشد ‫اگه یه آدم معروفی میومد افتتاحش می کرد.
‫بهشون گفتم تنها ‫آدم معروفی که می شناسم کیریتاناس.
‫پس... طوطیِ سبز
‫خیلی خوب میشد اگه میومدی افتتاحش می کردی. زبونِ بچه گونه
‫این بود اون "سوال شخصیت" که می خواستی بپرسی؟ رعد و برق من
‫آره. مثلِ آغوشِ یه مادره
‫به قدمتِ تامیل
‫سخت!
‫سخت؟ مثلِ نسیمِ ماه
‫بگو کی فراغتی ما هم ‫مراسمو می ندازیم عقب
‫این کارو می کنم، تمیژ.
‫کیریتانا
‫اون یه مجسمه ی طلاست
‫کیریتانا
‫تو برای جنگلِ من مثلِ بارونی
‫زنده باد کیریتانا، وزیرِ آینده!
‫اون همه ی وجودِ منه
‫صبر کن. آقا...
‫- صبر کن، نگه دار. ‫- داداش ونکات.
‫نگه دار.
‫- چه خبره؟ ‫- دعوا نکنین بچه ها.
‫تمیژ، لطفاً بیا اینجا.
‫عقب وایسا! برو اونور!
‫عزیزم، لطفاً بیا جلو.
‫باشه.
‫آقا، صبر کن. لطفاً صبر کن!
‫عمو بهت گفتم اینا رو نفرست. ‫خیلی خجالت‌آوره!
‫بفرما، 6000 روپیه اینجاست. ‫حساب‌ها رو صاف کن.
‫داداش، لازم نیست. من هستم.
‫فقط برش دار. برو حساب‌ها رو صاف کن.
‫ببخشید، تامیل.
‫خیلی خجالت‌زده‌ات کردم.
‫خواهر، چرا اینقدر ناراحتی؟
‫باباشو می‌شناسی؟
‫یه نماینده‌ی معمولی مجلس قانون‌گذاریه.
‫باید این نمایش‌های تبلیغاتیشو ببینی! ‫تو قراره وزیر آموزش و پرورش بشی.
‫هر کاری دلت می‌خواد بکن.
‫فقط گورتو گم کن!
‫- آقای ونکات. ‫- بله، عزیزم؟
‫- ببرشون شام. ‫- باشه، عزیزم.
‫بچه‌ها، بیاین. بیاین یه چایی بخوریم.
‫این همه مدت محافظش بودی ‫اینو نفهمیدی؟
‫گفت: «برید شام بخورید!»
‫- بیا، شام مهمونمون می‌کنه. ‫- جدی؟
‫- فیلم بازی نکن، آقا. ‫- خفه شید، بچه‌ها.
‫تامیل، حس می‌کنم خیلی گیر افتادم.
‫این سیاست برای من نیست.
‫تو به زودی وزیر آموزش و پرورش می‌شی ‫هنوزم تو این موندنی؟
‫- قدرتو نمی‌دونی، کیراثانا. ‫- قدرت؟
‫عموم اونی هست که ‫داره همه کاره می‌کنه.
‫من با قدرتم چیکار می‌تونم بکنم؟
‫اونجا ابو رو می‌بینی؟
‫همونطور که قبلاً تو (a+b)^2 دیدیم.
‫اون تو همه‌ی ‫درس‌ها، تو مدرسه‌شون شاگرد اوله.
‫اما به خاطر سیاست خصوصی‌سازی که الان ‫اجرا می‌شه
‫هیچ جا بهش صندلی نمی‌دن.
‫پول الان برای تحصیل اجباری شده.
‫خب، ما پسرا پول می‌ذاریم و مطمئن می‌شیم ‫ابو درسشو می‌خونه.
‫اما در مورد خیلی از ابوهای دیگه ‫تو تامیل نادو چی؟
‫اما تو می‌تونی ‫سرنوشت همشونو عوض کنی، کیراثانا.
‫قدرتت اینقدر زیاده.
‫و تو می‌پرسی ‫چه قدرتی داری؟
‫تو به سازمان ملل رفتی.
‫یه سیاست آموزشی جدید بیار.
‫این که کاری نداره ‫برات، کیراثانا؟
‫تو یکی از مثبت‌ترین، خوش‌فکرترین و ‫باهوش‌ترین آدمایی هستی که دیدم.
‫اگه تو اینقدر ناامیدی ‫پس بدبختی ما رو تصور کن.
‫همیشه با من می‌مونی، تامیل؟
‫قلب من، مثل ماه
‫- همیشه باهات؟ ‫- خب.
‫منظورم اینه که، برای انجام همه‌ی اینا، ‫چیزاییکه گفتی، با من می‌مونی؟
‫مگه من الان باهات نیستم؟
‫کیراثانا؟
‫با من بیا
‫رویاهای گوشه‌ی چشم
‫در دل گسترده می‌شوند
‫مثل جوابی بی‌چون و چرا بیا.
‫عزیزم، زیبایی تو آتشی است که گرما می‌بخشد
‫نگاه تو قلبم را سوراخ کرد، عشقی چنان سوزان
‫عشق من، تو آرزوی منی، تپش قلب منی
‫نزدیک‌تر بیا، با قلبم عجین شو
‫تمام شد. ارائه آماده‌ست.
‫ممنون، تامیل.
‫من با شجاعت با هر چیزی و ‫هر کسی، در حالی که تو کنارمی روبرو می‌شم.
‫صبر کن. صبر کن. یکی یکی.
‫تو انتخابات میان‌دوره‌ای برنده شدی ‫و نماینده‌ی مجلس قانون‌گذاری شدی.
‫به جای اینکه به منطقه‌ات خدمت کنی،
‫سیاست آموزشی جدید برای کل تامیل نادو ‫پیشنهاد دادی؟
‫این اولین قدم برای ‫وزیر آموزش و پرورش شدنت هست؟
‫اصلاً اینطور نیست.
‫من نه، هر کسی وزیر آموزش و پرورش باشه، ‫باید از این سیاست آموزشی پیروی کنه.
‫نمی‌خوام از خودم تعریف کنم.
‫اما برای اولین بار،
‫می‌خوایم سیاست آموزشی تامیل نادو رو ‫تو سازمان ملل ارائه بدیم.
‫تا الان مدل اسکاندیناوی بهترین مدل ‫شناخته شده.
‫من معتقدم از این به بعد، مدل آموزشی ‫تامیل نادو تو کل دنیا سر زبونا می‌افته
‫آقا، دخترتون امروز موضوع داغ شماره‌ی ‫یک هند شده.
‫جدی؟
‫هر کانالی رو بزنی ‫موضوع دختر شماست.
‫سلام! جلسه تموم شد، درسته؟ ‫همتون برید.
‫- همتون همین الان برید! ‫- چی...
‫ناتراج، من یه وزیر ارشدم.
‫چطور جرأت می‌کنی با من اینطوری ‫حرف بزنی.
‫میخوای دوباره برگردی به مغازه داری کنار رودخونه ی مایلاپور؟
‫- ناتراج، بیا دیگه... ‫- برو دیگه!
‫باشه!
‫وزیر ارشد، فکرتو بکن!
‫عزیزم، کیرتانا
‫چرا موضوع سیاست آموزش رایگان رو ‫پیش کشیدی؟
‫لااقل یه بار قبلش باید ‫با من مشورت میکردی.
‫نگاه کن چی کار کردی.
‫چرا؟ فکر نمیکنم حرف بدی زده باشم.
‫من فقط از نیاز مردم حرف زدم.
‫عزیزم، حتی خود مردمم ‫از نیازشون مطمئن نیستن.
‫این دولت یه چیزی نیست که ‫من و تو اداره اش کنیم.
‫این یه سیستمه.
‫حالا، اونایی که مدرسه و دانشگاه خصوصی ‫دارن،
‫نصفشون عضو حزب خودمونن.
‫اول باید اعضای حزب خودمون رو ‫راضی کنیم.
‫نیازی نیست مردم رو راضی کنیم.
‫فقط باید یه بازاریابی انجام بدیم که ‫راضی بشن.
‫بقیه ی کارا به خودی خود حل میشه. ‫بهش بگو، عمو.
‫بله. باید به حرفش توجه کنیم...
‫بابا، این حرفا همه ‫فکر سیاسی قدیمی هستن.
‫- دیگه مثل نسل قدیم حرف نزن. ‫- نسل قدیم؟
‫حرفایی که اونجا زدم ‫تو کل هند داره ترند میشه.
‫اینم یه چیزیه که تیم آی تی ‫ما با 500 تومن انجامش میدن!
‫آقا، ترند شدن تو هند رو ولش کن،
‫حتی سازمان ملل هم ازش دعوت کرده ‫که سخنرانی کنه.
‫کی از سازمان ملل زنگ زده؟ ‫مگه میدونی سازمان ملل کجاست؟
‫اول از همه، کی اجازه داد تو اینجا بیای؟ برو بیرون!
‫- گفتم برو بیرون! ‫- عمو...
‫چرا عصبی شدی؟
‫من رو سازمان ملل دعوت کرده ‫که سیاست آموزشی تامل نادو رو ارائه بدم.
‫چت شده با تو؟ ‫کی اینا رو بهت یاد داده؟
‫انگار یه چیز تو رو تسخیر کرده.
‫اون وزیر ارشد، ‫که انگشت به من نشون داد،
‫40 تا دانشگاه خصوصی ‫تو تامل نادو داره.
‫تو آینده، جلو شما تو یه عالمه ‫تحسینت رو میکنه، بعد میاد پیش من
‫و شکایت میکنه که با حرفات ‫زندگیشو خراب کردی.
‫واقعا این همه چیز لازمه؟ بگو.
‫بابا،
‫همین دلیل بود که من رفتم ‫تو سیاست.
‫وای خدا. نه، نه. صبر کن، عزیزم.
‫ما سخنرانیش تو سازمان ملل ‫رو تو کانال هامون پخش می کنیم.
‫و همچنین، سخنرانی تو سازمان ملل ‫باید تیتر اول همه روزنامه ها باشه.
‫جانشین من، اگه نه؟
‫- درسته، عزیزم؟ ‫- عمو، سعی کن حرفمو درک کنی.
‫- ساکت شو. ‫- عمو
‫- سال 1989 یه کار مشابه انجام دادم. ‫- عمو، لطفا حرفمو گوش کن.
‫میدونی رهبرمون چطور واکنش نشون داد؟
‫گفت، " مردم ما هنوز آمادگی ندارن. ‫اول باید بهشون آموزش بدیم."
‫یه چیز مشکوک بود. فهمیدم یه چیزی اشتباهه
‫تصمیم گرفتم که دنبال کمک پلیس باشم ‫تنها راهش اینه
‫باشه، آقایون. فردا می بینمتون.
‫سلام آقا.
‫میخواستم بعد از ساعت کاری بیام پیشت.
‫امشب بازی پوکر نداریم؟
‫نه رفیق. یه چیز مهم هست باید باهاش حرف بزنم.
‫به همین دلیل اومدم که رو در رو ‫باهات حرف بزنم.
‫چی شده؟
‫میتونی با کمک اداره اطلاعات یه "عملیات سایه" انجام بدی؟
‫"عملیات سایه"؟
‫- بله. ‫- رو کی؟
‫رو کیرتانا، رفیق.
‫با من شوخی نکن.
‫رفیق، جدی میگم.
‫رفیق، بلک پینک و بی تی اس رو میشناسی؟
‫کِی پاپ!
‫کباب؟
‫کباب! آره، مثل کباب تو رو کباب میکنم!
‫دیدی؟ هیچی نمیدونی دربارش.
‫اما کیرتانا؟
‫همین یه چیز رو میدونه.
‫او فقط اوباما، بایدن و ترامپ رو میشناسه که سیاستمدار هستند و دیگه کسی رو نمیشناسه.
‫فقط وقتی تو انتخابات تامل نادو شرکت کرد،
‫فهمید که یه منطقه به اسم "گومودیپوندی" هم وجود داره...
‫حرف تو چیه؟
‫حالا،
‫به کی میدی، به کسی که خیلی داره یا کسی که کم داره؟
‫به کسی که کم داره
‫به اونایی که کم دارن، درسته؟
‫تو دنیا کی کم داره؟
‫اون پولداره!
‫اون باید همه چی رو درست بگه؟
‫و اون داره به نفع فقرا حرف میزنه؟
‫اون داره راجع به سیاست آموزش عمومی، رزرو و تایید مجدد صحبت میکنه!
‫هیچ راهی نیست که اون مغز متفکر پشت همه اینا باشه.
‫یه نفر دیگه پشتش هست ‫و من میخوام بدونم مغز کی هست!
‫داداش، تو اونو بزرگ کردی.
‫چرا داری بهش شک میکنی، ‫به جای اینکه خوشحال باشی و بهش افتخار کنی؟
‫رفیق، میتونی یا نمیتونی ‫این "عملیات سایه" رو انجام بدی؟
‫من میتونستم تو همون روز ‫تامیش رو بگیرم
‫اما چیزای مهمتری تو بشقابم بود
‫ساحل اقیانوس آرام آمریکا ‫پایگاه دریایی ناتو
‫'آمریکا و ارتش جمهوری در ‫اقیانوس آرام با هم درگیر شدن.'
‫تلفات به دلیل ‫بمباران پی در پی ایجاد شده است.
‫چون هند وارد جمهوری نشد
‫روسیه و کشورهای عربی ‫عرضه نفت خام رو به هند ممنوع کردند.
‫قیمت بنزین پیش بینی میشه ‫به 500 روپیه در هر لیتر برسه.
‫آقا، روسیه عرضه نفت ‫به هند رو قطع کرده.
‫بنزین که 350 روپیه فروخته میشد ‫حالا ممکنه 500 روپیه بفروشه.
‫چطوری میخوای با این مشکل کنار بیای؟
‫پس...
‫داری پیشنهاد می کنی به جمهوری ها بپیوندیم؟
‫اگه جنگ شروع بشه چی میشه؟
‫خب.
‫اعتصاب سراسری کارگری، اعتصاب حمل و نقل ‫و اعتصاب اتحادیه های صنفی اتفاق میفته.
‫این کشور رو به لرزه در میاره و ‫به زمین میزند. این برات اوکیه؟
‫پس ما باید یه سرکوب سراسری ‫روی سرمایه گذاری های خارجی انجام بدیم.
‫فکر کنم...
‫آقای لودها سعی داره ‫اقتصاد هند رو نابود کنه.
‫ما فقط ‫افرادی رو که فعالیت غیرقانونی انجام میدن رو دستگیر میکنیم.
‫چرا میترسی؟
‫آره.
‫سی بی آی باید فورا یه تحقیق شروع کنه.
‫- ما قبلا لیست رو داریم آقا.
‫تو کلاهبرداری پولشویی جمهوری
‫انتظار میره رهبر مخالفان تامیل نادو ‫هر لحظه توسط سی بی آی دستگیر بشه.
‫تو یه اتفاق مهم، اداره نظارت تامیل نادو ‫اون رو دستگیر کرده.
‫این یه اقدام برای ‫مانع شدن از تحقیقات سی بی آی هست
‫رامپراساد لودها، وزیر امور خارجه اتحادیه ‫میگه.
‫ما رهبر مخالفان رو ‫به سلامت آوردیم، چرا نگرانید؟
‫رفیق...
‫اون فقط تو سیاست ‫مخالف ماست.
‫اما تو تجارت شریک ماست.
‫بهت بگم که این معامله چطوریه.
‫وقتی رمکی مرکزی ‫وزیر خارجه بود
‫هر معامله ای مثل جاده، نفت یا ‫ساخت و ساز از روسیه و چین میومد.
‫اون سیاست های جدیدی به نفع ما ایجاد می کرد.
‫اون 25 درصد پورسانت می گرفت
‫سودی که من از این معامله به دست می آوردم،
‫من تبدیل به پول سیاه کردم
‫و تو شرکت حمل و نقل حزب مخالف ‫پنهان کردم
‫بد شانسی ما
‫جمهوری تحریم اقتصادی ‫بر هند تحمیل کرد
‫تو این کانتینر ‫پول جمهوری هست
‫اگه ما رو بگیرن، ما رو ضد ملی ‫می نامن و نابودمون می کنن
‫اون ها این ‫گوشی رو بالا پایین چپ و راست دنبال می کنن.
‫کانتینر ها رو از بندر ببر.
‫لودها، وزیر خارجه جدید
‫به طریقی فهمید
‫اون وزیر کشور رو قانع کرد
‫و یه حمله سی بی آی ترتیب داد.
‫به همین خاطر قبل از اینکه تو رو ببره ‫من تو رو با پلیس محلی بردم.
‫آقا.
‫آقا کمیسر.
‫یه چیزی به من بگو.
‫آیا حوزه انتخاباتی بندر شمالی مال توست؟
‫بلک سایت؟
‫بهش بگو امشب به خونه من بیاد
‫و تو ظرف سه روز ‫به خونه ات میرسی.
‫میخوای من تو جلسه پولیپاندی ‫شورش به پا کنم؟
‫داری مسخره ام میکنی؟
‫تو منطقه من هندی و ‫تامیل هر دو 50-50 هستن.
‫من قبول نمیکنم.
‫حتی من نمیتونم قبول کنم که تو یه سایت هستی.
‫به صورتت نگاه کن!
‫و تو به اسم بلک سایت ‫خودتو معرفی میکنی.
‫چطور اجازه دادن تو ساوکارپت باشی؟
‫بگو اگه میتونی انجامش بدی، اگه نه، ‫من یه راه حل دیگه پیدا میکنم، میتونی بری.
‫این چیه آقا؟
‫برای به دست آوردن اعتماد شما
‫مردامو آوردم ‫که قراره انجامش بدن.
‫خوبه.
‫اینم از طرف من.
‫باید تا تهش بخوری، فهمیدی؟
‫رفیق.
‫اگه هندی ها ‫و تامیل ها با هم دعوا کنن، ‫شورش نمیشه؟
‫شورش ایده است، آموتو.
‫با این یاروها شورش راه میندازیم
‫و پلیس و رسانه رو اونجا میفرستیم
‫با استناد به این به سی بی آی میگیم که 'ایالت نا امنه' ‫و از ورودشون جلوگیری میکنیم.
‫اون دو روز میتونیم کانتینرامون رو ببریم
‫نگران نباش رفیق.
‫هی، میتونیم درش ببریم، درسته؟
‫بله جناب.
‫اگه نیروی پلیس رو منحرف کنی، ‫ما بقیه چیزها رو انجام میدیم.
‫در واقع به خاطر چیزی که پوليپاندي گفت،
‫باید یه شورش بزرگ راه می افتاد.
‫زمین، منابع، پول و دارایی هامون رو بدین.
‫اونو به من پس بدین.
‫پوليپاندي.
‫نه حاکمه نه مخالف.
‫همیشه حزب ائتلافه.
‫2 تا صندلی، 4 تا جعبه ‫و یه میکروفون تو دستش
‫با حرفاش یه عالمه مزخرف میگه.
‫شما اسلحه ‫به ارزش یک و نیم کرور خریداری کردید.
‫ولی مردم من
‫برای یه وعده غذا تقلا میکنن.
‫به ما میگن که با جنگ مواجه ایم، ‫آبجو، ماشین و چیزهای دیگه.
‫دیدی؟
‫دیدی شجاعت رهبر من پوليپاندي رو؟
‫حتی کنسرت آ.ر.رحمان ‫این همه جمعیت رو جذب نکرد.
‫بندر شمالی تکان خورده.
‫باورنکردنیه!
‫- فکر کردی شوخی میکنم؟ ‫- ماشین کیرتانا به نظر میرسه.
‫کیرتانا، اینجا چیکار میکنی؟
‫- ونکات کجاست؟ تنهایی؟ ‫- تامیژ.
‫تامیژ، باید باهات حرف بزنم.
‫این پولی که تو با استثمار ما به دست آوردی
‫به حق ما تعلق داره.
‫اگه وقتی ازت با آرامش میخواهیم ‫به ما پس ندی،
‫با زور میگیریمش.
‫نوکونشون رو بزنین!
‫از هم بپاشونشون!
‫- رهبرمون گفته، بزنینشون! ‫- پاره شون کنین!
‫چی؟ شماها چه کار میکنین؟
‫لعنت بهتون، ‫چه خبره؟
‫حرکت کنین! حرکت کنین!
‫اینجا شروع شده، ‫جاهای دیگه رو هم شروع کنین.
‫قبل از اینکه این کارو انجام بدین
‫'زنده باد پوليپاندي' رو فریاد بزنین.
‫چرا؟
‫نمیتونم ببینمت؟
‫نباید تنهایی بیام؟
‫اینطور نیست، ‫تو الان وزیری.
‫وزیر؟
‫وزیر کیرتانا!
‫- میدونم، ‫مشکل تو همینه. ‫- نه، اینطور نیست.
‫احساس میکنم ‫به خاطر این سیاست ها،
‫من در حال انجام یه چیز متفاوت هستم
‫به جای دنبال کردن ‫چیزی که میخواهم.
‫اشتباه میکنی.
‫- اوه کیرتانا بیا دیگه. ‫- فقط تورو میخوام.
‫تا کی باید ‫برای گفتن این حرف ‫دسته دسته کنیم؟
‫تامیژ، تصمیم خودمو گرفتم.
‫تو باید الان تصمیم بگیری.
‫من، من...
‫تامیژ، سروش زنگ زد.
‫- یه مشکل تو بازار هست. ‫- میام.
‫- چه خبره؟ ‫- چه خبره؟
‫تامیژ، باید بریم.
‫یه کاری انجام بده.
‫یه ریکشا پیدا میکنم ‫و اونو به جاده اصلی میبرم.
‫وقتی ابو برگشت، ماشین رو بیار.
‫- حالا بریم؟ ‫- مواظب باش داداش.
‫صبر کن! ‫تو الان یه سلبریتی هستی. ‫بی خبر اومدی.
‫برو.
‫اتو.
‫داداش صبر کن صبر کن.
‫گندش.
‫پلیس.
‫کمک کن.
‫سلام عزیزم! کجایی؟
‫- ونکات داداش. ‫- کجایی؟
‫با تامیژه.
‫شمال بندر شلوغه.
‫- سریع بیا دبیرستان. ‫- باشه میام.
‫آقا کمکم کن! آقا!
‫ماشین رو روشن کن.
‫آقا این منطقه قفل شده.
‫آقا!
‫صبر کن. نترس.
‫اشکالی نداره.
‫دارن میزدنشون.
‫اشکالی نداره.
‫نگاه، من زنگ زدم به داداش ‫ونکات، بهش بگو بیاد.
‫الو، الو، کرثانا...
‫هی! داری چیکار میکنی؟
‫تامیژ، تامیژ.
‫داداش، تو اول شروع کن، بعد ما هم میایم.
‫تامیژ، تامیژ.
‫پاشو تامیژ.
‫ولم کن.
‫من قبلا یه جایی دیدمش.
‫تامیژ.
‫هر کی باشه، بهش تجاوز میکنیم و میکشیمش.
‫تامیژ.
‫لطفاً پاشو.
‫تمومش کن.
‫- نگاه کن! ‫- تامیژ!
‫داداش، فرار کرد.
‫تامیژ!
‫خفه شو.
‫چک کن.
‫قبل از اومدن به شهر برای ‫کرثانا از جنگل
‫تامیژ تو برنامه ی ‫محیط زیست سازمان ملل
‫به عنوان یه آموزش دهنده ی ‫اسلحه تقریبا 4 سال کار کرده
‫به طور ساده
‫یه شکارچی یه، شکارچی ‫که شکارچی های حیوانات رو شکار میکنه.
‫من یه هیولام.
‫شکست وجود نداره.
‫من عقب نشینی نمیکنم.
‫خون توی خیابونا.
‫انتقام تو چشمام.
‫داداش من خوب نیستم.
‫این جنگ منه.
‫داداش من نمیوفتم.
‫- چی شد؟ ‫- رفته.
‫- کجاست؟ ‫- رفته.
‫تامیژ، تامیژ...
‫تامیژ.
‫بکشش.
‫تامیژ.
‫من یه هیولام.
‫شکست وجود نداره.
‫من عقب نشینی نمیکنم.
‫خون توی خیابونا.
‫انتقام تو چشمام.
‫داداش من خوب نیستم.
‫این جنگ منه.
‫داداش من نمیوفتم.
‫- پلیس داره میاد، سریع بیا. ‫- ولم کن.
‫مواظب باش.
‫پلیس! پلیس!
‫آقا، کمکم کن! آقا! آقا!
‫آقا...
‫- تامیژ. ‫- صبر کن، یه راهی پیدا میکنیم.
‫اینجاست.
‫بیا، بیا.
‫- بیا. ‫- بکشش.
‫از این راه بیا.
‫تامیژ، گاز، گاز.
‫کر...
‫تو همیشه با من میمونی، تامیژ؟
‫دلت برام تنگ میشه، تامیژ؟
‫فقط تو رو میخوام.
‫تامیژ داداش!
‫بیدار شو، تامیژ داداش.
‫داداش.
‫اره، منم. بیدار شو.
‫بیدار شو، منم.
‫منم.
‫اقا، دختر وزیر ارشد رو پیدا کردن، اقا.
‫اقا، یکی به دختر وزیر ارشد حمله کرده
‫اقا، اجازه شلیک، اقا.
‫اجازه داده شد. شلیک کن!
‫روزای زندگی شمارش شده
‫تولد یه بار اتفاق میفته
‫به روزای بینشون چی باید بگیم؟
‫صدتا خاطره
‫مثل سایه ام
‫دنبالمه
‫چیکار کنم؟
‫مادرت بغلت میکرد،
‫حالا تو دلم نگهت داشتم
‫بدون تو گم شدم
‫کجا باید جمع شم؟
‫دلم داره میترکه
‫تو مرهمی واسه من
‫فردی باز هم دنبال تو بگردم
‫کجا باید برم؟
‫فردی، فردی...دستام رو بگیر،
‫یه بار دیگه بیا پیشم
‫من گیر افتادم
‫فردی، بیا کمکم کن یه درمان پیدا کنم
‫فردی گناه و فاصله واسه چی هستن؟
‫ما چرا فریبکار و مکار هستیم؟
‫چرا داریم خون میریزیم ‫و این جنگ رو راه انداختیم؟
‫همه اینا واسه اینکه زیر خاک بریم.
‫به عنوان نتیجه شورش ‫در بندر شمالی دیشب
‫نیروهای پارامیلری مرکزی ‫در تامیل‌نادو جمع شده‌اند
‫دارند سعی می‌کنند که کل ‫چنای رو تحت کنترل خودشون بگیرن
‫سربازان پارامیلری که ‫در عملیات امنیتی بودن
‫توسط مردم متوقف شدن
‫و درگیری رخ داد
‫مردم برای پراکنده شدن ‫با باتوم مورد حمله قرار گرفتند
‫و این باعث ایجاد یه وضعیت آشفته شد
‫به همین ترتیب مردم از ‫مکان های مهم مانند سواحل و مراکز خرید بیرون رانده می شوند
‫بنابراین، چنای بدون ‫فعالیت مردم، متروک به نظر می رسد
‫شورش که در بندر شمالی چنای آغاز شد
‫به مادورایی، تیرونلولی، ‫کانیاکوماری و جاهای دیگه هم سرایت کرد
‫چنای خوبه، ولی دعوا به مادورایی، تریچی، تریونلولی سرایت کرده. تقصیر منه؟
‫حتی خودم هم فکر نمی کردم ‫اینقدر بزرگ بشه.
‫از زمان تاسیس جمهوری، ما ‫با تورم روبرو شدیم و اقتصاد سقوط کرده
‫هیچ کس پول نداره.
‫این آشغال‌ها از ‫شورش‌ها واسه دزدی استفاده میکنن.
‫این مشکل سیاست نیست.
‫این چیزی جز فقر نیست. باور کن.
‫اره میفهمم، ولی اگه ‫اونا ما رو پیدا کنن چی؟
‫باید حواسشون رو پرت کنیم، یه کاری بکنیم.
‫به همین خاطر اون احمق رو صدا زدم.
‫بیا خونه، بقیه رو خودم حل میکنم.
‫دنبال من بیا، عزیزم. باید ‫کمرتو بچرخونی و باسن رو تکون بدی.
‫-هی! ریشیکانت! ‫-اون کیه؟
‫اخه خواهشا برو.
‫ریشیکانت ستاره انقلاب
‫برای نسل بعدی ‫که بدون هیچ حسی بزرگ بشه
‫من این قهرمان نمادین رو از طریق ‫شرکت سینمایی خودم واسه احمق‌ها خلق کردم
‫اقا
‫تو یه ستاره بزرگ هستی، ‫این سلیقه توه؟
‫من پیر شدم، اقا.
‫وقتی گرسنه‌ای باید غذا بخوری، ‫سلیقه مهم نیست.
‫دلیل اینکه تو رو اینجا صدا زدم
‫-شورش دیروز... ‫-بله اقا.
‫نگاه کن، آوردمش اقا
‫-مسکن همه چیز. ‫-واقعا؟
‫مایع گیاهی اقا.
‫چرا این رو آوردی؟
‫دو قطره به دخترتون بدید و ‫از کما بیدار میشه، اقا.
‫نمی‌خواد نگران باشی، ‫دکترها دارن ازش مراقبت میکنن.
‫اگه دو تا قورت ازش بدی با ‫شکم خالی، حسش میکنی.
‫اون مهاجرها به مردم ما حمله کردن. ‫نباید رحمشون رو کنیم.
‫این موضوعه.
‫چند تا از سخنرانی های ‫پولیپاندی رو که داره فحششون میده، انتخاب کن.
‫یه دوبسمش بساز و تو ‫اینترنت بذار. بقیه رو خودم حل میکنم.
‫نه اقا.
‫سیاست واسه من نیست. ‫سیاست نیاز به تلاش زیاد داره.
‫بازیگری، حال کردن و خوش گذروندن ‫همه کارای منه.
‫و یه فیلم پان هندیم ‫الان دارم میسازم.
‫سه تا آواتار، همه رو دارم بازی می‌کنم.
‫این واسه مردم ما نیست. هدف من الان شمالِ.
‫اون رقص مار رو که دیدی...
‫من ده تا فیلمِ گذشته این کارو کردم
‫اون ها جشن می گیرن.
‫مردم ما ازم می خوان که بازی کنم. خیلی سخته.
‫اگه مردم ما طرفدارای منو دعوا کنن ‫و اگه ازم در موردش سوال کنن
‫خیلی بد میشه آقا.
‫اون فیلمِ دوم که ساختیم ‫اسمشو یادم رفت
‫میمون معبد.
‫در اون فیلم پیشنهاد دادن که ‫از سی جی برای یه شامپانزه استفاده کنن.
‫از وقتی که بابات ازم پرسید
‫من بهت پیشنهاد دادم که اینو بگی که تو این نقش رو ‫از یه شامپانزه بهتر بازی می کنی.
‫مردم ما چجوری اون موقع ‫تو رو به این جایگاه رسوندن؟
‫من هم با همون سرعت می کشمت پایین.
‫آقا!
‫بهشون به هندی یا تامیلی تذکر بدم؟
‫خوب!
‫دوربین رو روشن کن.
‫چجوری جرات می کنی بیای ‫اینجا واسه اون ایالت...
‫- رامکیِ مرکزی زنگ رو برداشت؟ ‫- نه آقا.
‫وزرای مرکزی در جلسه شورای دفاع ‫با وزیر کشورن.
‫شورای دفاع - مجلس قدیم
‫همه ی سند ها رو بیار.
‫کشتی های جمهوری ‫وارد مرز دریایی ما شدن
‫به همه ی پایگاه های نیروی دریایی خبر بده
‫بهشون بگو که من دارم میرم ‫به دفتر وزیر کشور.
‫بله آقا
‫جمهوری کشتی هاشو ارتقا داده
‫و بنادر کلکته و ویزاک رو تصرف کرده.
‫اونا دارن تلاش می کنن ‫آرونachal Pradesh رو اشغال کنن.
‫دهلی زیاد از اونجا دور نیست.
‫جمهوری شروع کرده بمب انداختن روی ‫آمریکا و کره جنوبی.
‫آمریکا از ما درخواست حمایت می کنه.
‫اما نباید طرف هیچ کدوم رو بگیریم.
‫بسیار مهمِ که ما بی طرف باقی بمونیم.
‫روسیه واسه ما با جمهوری صحبت می کنه
‫تا اون موقع، باید صبور باشیم
‫کشتی های جنگی جمهوری به ‫سواحل هند در ویزاکاپاتنام نفوذ کردن.
‫تنش ها در این منطقه همچنان بالاست.
‫برای جلوگیری از نفوذ ‫همراه با سه فرمانده ارتش ما
‫در شورای امنیت مرکزی
‫شورای فوری برگزار می شه
‫تا دیروز یه مشکل خارجی بود
‫امروز به هند رسید
‫اینو ولش کن آقا، امروز صبح دیدی؟
‫توی تانک‌های نظامی کاتتی‌پارا که برای بمباران استفاده میشن
‫همه ی اینارو دارن می برن
‫تحریم های اقتصادی ‫علیه ما وضع کردن
‫تورم در اوجِ خودشِ
‫چین، روسیه و حتی سری ‫لانکا به جمهوری پیوستن
‫جنگ اجتناب ناپذیرِ
‫بذار جنگ صبر کنه، اول فیلم ‫قهرمانمون ریشیکانت رو پخش کن
‫آقا، جونمو فدای تو می کنم قهرمانم
‫ریشیکانت، ریشیکانت
‫تامی نادو خیلی امنِ آقا
‫جنگ هایی مثل کارگیل و جنگ هند و چین ‫فقط شمال اتفاق می افته آقا
‫داری می خوای مارو بترسونی؟
‫جنگ و تانک که ندیدیم، دیگه چه خبره؟
‫من اینارو دور می اندازم، حتی واسه تفریح هم نه
‫چی برادر، یه سیگار بده
‫رهبر پولیپندی بهمون گفته
‫اونا اینارو میگن تا ‫ما رو از مشکل اصلی منحرف کنن
‫هشت تا تانک به صورت یه خط ‫به سمت بندر حرکت کردن
‫در زمان جنگ، بسیج ‫ارتش فقط یه پروتکلِ
‫بندر چنای، تامی نادو ‫- دلایل دیگه ای هم برای جمع کردن ارتش ‫در بندر چنای وجود داره
‫الان نمیشه راجع بهش باز صحبت کرد
‫ناتراج، ما نتونستیم ‫ظرف های شما رو خارج کنیم
‫بندر الان تحت کنترل ارتشِ
‫بدون توجه به پست وزارتیم ‫دارن تو صورتم مشت می زنن
‫هی مغازه داری، ساکت شو. من درستش می کنم
‫آقا، نتونستم ظرف ها رو تحویل بگیرم.
‫اونا حالت اضطرار اعلام کردن.
‫نترس.
‫الان دارم با وزیر کشور ملاقات می کنم.
‫من این کارو برات انجام می دم.
‫اما ۲۵ درصد بیشتر می خوام.
‫باشه آقا. انجام می شه.
‫اونا فقط به دنبال کمیسیون از ‫هر چیزی هستن.
‫من تحقیق کردم.
‫احساس درونی شما درسته.
‫اون پسر همه راهنمایی ها، ‫تاکتیک ها و استراتژی رو به کیِرتهانا گفته.
‫از انگیزه اش مطمئن نیستم.
‫کیِرتهانا رفت تا ببینتش، ‫نمی دونم چرا.
‫شک دارم که شاید عاشق هم بودن.
‫فقط الان بهش شک کردی؟
‫الان کجاست؟
‫اون با داس در امن و امانه.
‫درست بریز.
‫چی تو گزارش بنویسیم؟ ‫اینکه با هم رفتن دستشویی؟
‫گزارش های جداگانه بنویسین.
‫هی، ببرینشون.
‫داس!
‫همه کارهای خوبی که دولت ‫مستقیما نمی تونه انجام بده،
‫- کدوم دستشو قطع کرد؟ ‫- چی آقا؟
‫بدون اینکه ردی از ‫خودشون به جا بذارن.
‫اون برنامه ریزی می کنه و ‫به درستی اجراشون می کنه.
‫اون یه نوچه ی لباس فرم پوشیده ست.
‫ممکنه شبیه توپ برنجی به نظر برسه،
‫اما کاراش فوق العاده تمیزه.
‫کیِرتهانا برای سازمان ملل کار می کرد، درسته؟
‫- بله. ‫- اونا اونجا همدیگه رو ملاقات کردن.
‫اون مارشال ویژه ی اسلحه ‫در تیم ضد شکار غیرقانونی سازمان ملل بوده.
‫به نظر می رسه تو یه خونه زندگی می کنه.
‫افراد اونجا جمع شدن.
‫چرا سلیقه شون انقدر بده؟
‫نگران نباش.
‫از من چی می خوای انجام بدم؟
‫با این رامکی مرکزی داره ما رو له می کنه.
‫و اون داره می چرخه و ‫عاشقونه بازی درمیاره؟
‫باید خودکشی کنم فقط.
‫هی، ولش کن.
‫ناتراج؟ ‫اون احمق کیه؟
‫دکتر ناتراج.
‫ببخشید دکتر، ببخشید.
‫کیِرتهانا به هوش اومد.
‫تمیژ
‫اون یه آدم خوبیه آقا.
‫نظر تو رو پرسیدم؟
‫تلفن ناتراج.
‫آقا، رسانه ها ‫از قبل گفتن که اون تروریسته.
‫رسانه ها رو فراموش کن.
‫هیچی رو تایید نکن.
‫از مافوق ها می پرسم ‫که چطور پیش بریم.
‫به شما چی می گن؟
‫عمو.
‫به آدمایی مثل شما چی می گن؟
‫عمو! عمو!
‫عمو!
‫اون داره بهت می گه عمو.
‫چیه؟ بهم بگو.
‫دوستم تمیژ...
‫تمیژ؟ اون کیه؟
‫دوستم، عمو.
‫همون تمیژیه که در موردش بهت گفتم.
‫اون یه تروریسته...
‫تمیژ!
‫کنترل کجاست؟
‫لطفاً صدا رو زیاد کن.
‫آقا...
‫اینم کنترل.
‫تمیژاراسان از یتیم خانه ی کاماراجار، ‫به ظن تروریست بودن دستگیر شد.
‫پلیس در حال بازجویی از اونه.
‫نه، نه، تمیژ تروریست نیست عمو.
‫- تمیل تروریست نیست. ‫- کمیسر اینجاست...
‫به من گوش کن کیِرتهانا. استراحت کن.
‫اون تو ایستگاه شما نیست؟
‫تمومش کن.
‫ناتراج!
‫جدی می گی؟
‫الان وقت اضطراریه.
‫اگه تمومش کنی هیچ سوالی ‫ازت پرسیده نمی شه. پس انجامش بده.
‫نمی بینی؟ اون عاشقشه.
‫دقیقا منظورم همینه.
‫علاوه بر این، تو می گی که اون کمونیسته.
‫اون از عشق حرف می زنه، ‫وارد این خونه می شه،
‫ازت می خواد که خونه و دارایی رو تقسیم کنی.
‫حتی اونا رو به مردم اهدا می کنه.
‫همه چیو به باد بدیم؟
‫- تو اون دختره رو بزرگ کردی. ‫- ولش کن.
‫سه ماه جیگرشو به گریه میگیره
‫و بعدش هم فراموش میکنه میره. ‫مسئله ساده‌ایه.
‫من میخوام یه امپراتوری بسازم.
‫یه امپراتوری معمولی نه.
‫یه امپراتوری سیاسی قدرتمند.
‫اگه کسی سر راهم سبز بشه...
‫که شده.
‫اگه بهش بگه چی؟
‫نمیگه.
‫مطمئنی؟
‫از خودش بپرس.
‫ونکات، بهش میگی؟
‫نه آقا.
‫باورم نمیشه.
‫نمیگه.
‫اگه هنوز شک داری ‫که بهش بگه...
‫اسمشو بنویس با تامیل تو یه لیست.
‫بهت نگفتم پلیس باش نه خدمتکار؟
‫میخواستم همینو به شما بگم...
‫- چی گفتی؟ ‫- بله، اشتباه از منه آقا.
‫داس!
‫گفتن کارشو تموم کنین.
‫یه اعتراف‌نامه ازش بگیر ‫که توش نوشته باشه تروریسته.
‫اگه نتونستی، کارشو تموم کن.
‫بعدا یه کاریش میکنیم.
‫خیلی بد زدنت؟
‫فقط میخوام یه چیزی رو بدونم.
‫بمب رو واسه انقلاب کاشتی...
‫یا واسه انتقام.
‫داس...
‫نمی‌فهمی؟
‫یه انقلابیِ.
‫- بمب رو واسه انقلاب کاشته. ‫- آره؟
‫آقا، من بمب نذاشتم.
‫دختر وزیرِ دوستمه.
‫همه چیو بهش گفتم.
‫ازش بپرسین.
‫حتی میتونین تو دانشگاه هم بپرسین
‫از کی بپرسم؟
‫- از کی بپرسم؟ ‫- داس. داس...
‫آرومگام.
‫بیا. بزنش.
‫بزنش.
‫واسه همین بهش میگیم تروریست
‫زدی به سرت، کیِرتانا؟
‫وضعیت اضطراری اعلام شده.
‫خیلی از اعضای حزبمون رو ‫دستگیر کردن.
‫چطور میتونم فقط دوست تو رو آزاد کنم؟
‫خیلی خودخواهانه‌ست.
‫تامیل دوست من نیست.
‫پس کیه؟
‫من عاشقشم.
‫خدای من!
‫این دیگه چیه؟
‫- ونکات. ‫- آقا...
‫اطلاعاتشو بگیر.
‫آقا، کمیسر تو این کار...
‫درگیره
‫داس رو هم صدا کردن.
‫داس؟
‫بیا.
‫بیا دیگه.
‫انگار به جای اینکه جمعیتو متفرق کنن ‫دارن ماساژ رایگان میدن
‫- حرکت نکن. ‫- هی.
‫آقا؟
‫- جیپ رو بیار پشت در. ‫- چشم آقا.
‫این اتفاقا میفته وقتی با آدمای بالایی دشمنی میکنی،
‫حالا ببین، گفتن بکشمت،
‫واقعا فکر میکنی اگه جلوی اداره جمعیت جمع کنی میذارم بری؟
‫ببین.
‫کمیسری، درسته؟
‫تو این کشور وضعیت اضطراری اعلام شده.
‫و تو چیکار کردی؟
‫خدمتکار این خونه شدی؟
‫چرا بهش زل زدی؟
‫چت شده؟ ‫چته؟
‫دارم از رو تجربه حرف میزنم.
‫قدرت اعتیاد آوره.
‫وقتی کم کم کم بشه...
‫میذارتت سرجات.
‫از روی تجربه بهت میگم.
‫این اتفاق هیچوقت نمیفته چون ‫ما داریم یه امپراطوری میسازیم.
‫چه امپراطوری؟
‫امپراطوری چولا، چرا، ‫و پاندایا هم به خاک تبدیل شدن.
‫امپراطوری کشک!
‫ما اومدیم تو سیاست که به مردم خدمت کنیم...
‫اما کم کم بخاطر حرص و طمعمون فاسد شدیم.
‫میشه اینو به حساب یه ‫بخشی از بیزینس گذاشت.
‫حرفه.
‫میتونی از لحاظ حرفه ای فاسد باشی
‫اما اینکه از لحاظ شخصی فاسد بشی...
‫بابا بیخیال، مثل یه کارگر ‫روز مزد، نصیحت نکن.
‫شخصی و حرفه ای؟
‫این تعریفا به ما نمیخوره.
‫تو بزرگش کردی.
‫انگار ونکات بیشتر از تو ‫به فکرشه.
‫به پسر وزیر کشور گفتم باهاش ‫ازدواج کنه. فکر میکنی به فکرش نیستم؟
‫یه ماهه که همه چی اوکی میشد.
‫اگه این اتفاق میفتاد، ‫دولت مرکزی مال خودمون بود.
‫اما اون به همه چی بی توجهی کرد ‫و فقط از تامیل، تلوگو، عشق، منطق حرف میزنه...
‫همش میگی نقشه، نقشه...
‫منظورت رامکیه؟
‫اون یه کلاهبردار به تمام معناست.
‫میتونیم اوضاع رو ‫تحت کنترل در بیاریم؟
‫بهشون گفتم زودتر بیان، اما
‫ببخشید که حرفتونو قطع میکنم ‫آقای وزیر.
‫اما یه چیز خیلی مهم واسه گفتن دارم.
‫اعلام وضعیت فوق العاده تو تامیل نادو سخته آقا.
‫این تامیل ها، اونا بدون ‫دعوا تسلیم نمیشن.
‫نگران نباشید راماکریشنان.
‫ما بهترین آدمو برای جنوب ‫هند تو بازی داریم.
‫سرگرد پرابجوت سینگ.
‫سرگرد پرابجوت سینگ؟
‫اون یه هیولاست، آقا.
‫قانون رو رعایت نمیکنه، ‫تا تهش میره.
‫با تحویل رهبر مخالفان تامیل نادو ‫به ارتش،
‫در پرونده پولشویی چند هزار کروری ‫با پول جمهوری،
‫انتظار میره ناتراجان، یکی ‫از اعضای ارشد حزب حاکم
‫هر لحظه دستگیر بشه.
‫علاوه بر ناتراجان، قراره به خونه ‫و دفتر خیلی از اعضای ارشد حزب حاکم
‫یورش برده بشه.
‫این چیه؟
‫این یارو مخالفا احمقه؟
‫به ما چه ربطی داره؟
‫ناتراج...
‫چیکار کردی؟
‫حالا باید چیکار کنیم؟
‫آقا، ما کاملا تحت کنترل ارتشیم.
‫صبر کن، من درستش میکنم.
‫ببین، مرکز داره بهم زنگ میزنه. ‫این یعنی نفوذ.
‫ببین ناتراج، مسئله ‫از دستمون در رفته.
‫من دیگه هیچ ارتباطی باهات ندارم.
‫دیگه بهم زنگ نزن.
‫-فهمیدی؟ ‫-آقا، آقا...
‫کی بود؟
‫ارتش داره درو میشکنه و میاد تو خونه.
‫چرا اومدن اینجا؟
‫اگه اسم من با اینا قاطی بشه...
‫این اتفاق نمیفته. صبر کن.
‫رفیق.
‫تو بیمارستان خودمون
‫ببین تخت خالی هست یا نه.
‫چرا؟
‫باید برای رسانه ها فیلم بازی کنم ‫که حمله قلبی داشتم.
‫بابا، ارتشه.
‫میبرنت بیمارستان "آیمز".
‫لازم نیست نگران چیزی باشی.
‫هر اتفاقی افتاد، همینجا بمون. ‫من درستش میکنم.
‫صبر کنید، اینجا دفتر حزبِ.
‫شما نمیتونید بدون اجازه وارد بشید.
‫میدونید اگه اعضای حزب بفهمن چه اتفاقی میفته؟
‫ما پلیس ایالتی نیستیم، ‫ما ارتشیم.
‫برای آقای ناتراجان اومدیم.
‫خودم ناتراجم.
‫خیلی خوب آقا.
‫شما رو به جرم اقدام علیه امنیت ملی دستگیر میکنم.
‫شما متهم به دریافت غیرقانونی ‫بودجه از جمهوری هستید.
‫ببخشید.
‫من پراکاش آمودهاوانان هستم.
‫رئیس پلیس.
‫اون یه آدم خیلی مهمه.
‫اگه دستگیرش کنید
‫کل ایالت به هم میریزه.
‫ببخشید قربان.
‫ویجی.
‫با احترام ببرینش تو ماشین.
‫فریاد...
‫فریاد!
‫مرگ بر دیکتاتوری نظامی!
‫کجا اومدین و ‫میخواین کیو دستگیر کنید؟
‫دستتو بردار
‫چی بهش بگم؟ ‫الان منو تیکه تیکه می‌کنه.
‫مرد!
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫چرا گوشیت خاموشه؟
‫اون یارو کجاست؟
‫این میشه عاقبت دشمنی با آدمای قدرتمند... ‫حالا دیگه حکم مرگتو امضا کردن
‫وضعیت اضطراری اعلام شده
‫چرا بیرون شلوغه؟
‫کل شهر شورش شده
‫برای همین افسرهای ارشد دارن گشت می‌زنن قربان
‫پس این همه جمعیت اینجا چی کار می‌کنن؟
‫این جمعیت... برای همینه که ما اینجاییم
‫ما باید از در پشتی می‌رفتیم... ‫- چرا از در پشتی بریم؟
‫اون... متوجه شدم قربان
‫این کیه؟
‫متهم قربان.
‫برای امنیت
‫داس
‫قربان
‫بله
‫دیشب
‫بازار
‫انفجار بمب قربان
‫می‌فهمی؟
‫پلیس تامیل نادو
‫شماره یک دنیا
‫یه شبه
‫تروریست
‫پاکورا سرخ شده
‫می‌فهمی
‫چی میگی پاکورا فلان، بهمان؟
‫سرگرد رامان سینگ، گزارش میدم
‫رامان سینگ، ادامه بده
‫یه تروریست اینجاست که تو انفجار بمب دست داشته
‫چیکار کنیم؟
‫داریم همه مظنون‌های مهم رو می‌بریم ولینگتون
‫بیارش اونجا
‫با دو سه تا زبان باهاش حرف زدم
‫یارو شوکه شده
‫الان می‌بینید، خودش میاد ازمون تشکر می‌کنه
‫واقعا؟
‫فقط نگاه کن
‫ممنون افسرها
‫نگفتم؟
‫هی، متهم رو بیارین
‫ممنون.
‫ارتش داره می‌برتش بازداشتگاه خودش
‫قربان، اون متهم منه
‫ارتش اوضاع رو به دست گرفته
‫هرچی می‌خواین بگین، ‫بیاین پایگاه ولینگتون بگین
‫هاه، ولینگتون؟
‫قربان چی دارین می‌گین؟
‫قربان افسرهای بالاترمون ما رو لت و پار می‌کنن ‫نمی‌تونیم جوابشون رو بدیم قربان
‫آره؟
‫کجا بردنش؟
‫اونو...
‫تپه ولینگیری قربان
‫تپه ولینگیری قربان؟
‫تپه ولینگیریه دیگه، نه؟ ‫- نه، تپه کولی (تپه قاتل‌ها)
‫خفه شو
‫اون ویلیه؟!
‫قربان ما رد ناتراج رو گرفتیم،
‫اونو بردن دفتر ارتش تو ولینگتون
‫قربان
‫ولینگتونه قربان.
‫آدم‌ها و ‫موقعیت‌هایی که تو زندگی‌مون باهاشون روبرو میشیم
‫به یه نخ قرمز نامرئی ‫به همدیگه وصلن
‫اینو یه ضرب المثل چینی میگه.
‫سعی کن شنگول باشی
‫اوه اونام تو رو کتک زدن؟
‫اونام منو تیکه پاره کردن
‫چیه آقا؟ چه خبره؟
‫این جلسه اضطراری واسه چیه؟ ‫هیچ چیزیشو نمیفهمم آقا.
‫تایوان تمومه، هند الان ‫تنها تو اقیانوس هند مونده
‫خب؟ ‫- خب چی؟
‫خب چی آقا؟ ‫آمریکا داره کمک پیشنهاد میده
‫دارن اجازه میخوان ‫که کشتی هاشونو مستقر کنن
‫چی؟ آقا لودها؟
‫با مغز فک کن
‫اگه اجازه بدیم، وارد جنگ میشیم
‫لطفاً یه کم بهمون وقت بدین
‫رامکی، پول بیشتری جور کن
‫پول؟ ‫- آره پول بیشتر
‫هر سه خط، سمت راست حرکت کنن
‫راست چپ راست
‫هی، داس
‫کلانتری رو خیلی کوچیک ساختن
‫و ببین چه قدر بزرگ ‫پایگاه نظامی ساختن؟
‫بی صدا بیاین، وگرنه شلیکتون میکنن
‫درش رو به جنوبه
‫طبق اصول فنگ شویی، ‫قراره خراب بشه
‫هی، ساکت باش و بیا
‫اینجا کلانتری ما نیست، بفهم
‫هی، اونو ببین
‫ببین کجا نشسته، ‫بگیرش، بیاین
‫هی، هی
‫این کیه؟
‫بیا اینجا
‫من پلیس تامیل نادو هستم، ‫تیم من
‫اون تروریست نیست ‫مثل اینکه فکر میکنی.
‫متهم منه
‫مجوز
‫مجوز نداریم
‫منو اخراج کردن ‫- برو، برو از اینجا
‫صبر کن آقا
‫ما هم مثل شما افسر هستیم ‫اینا رو رد کن
‫ما شهر رو حفاظت میکنیم، ‫شما کشور رو حفاظت میکنین
‫آقا نگاه کن ‫- اونجا چه خبره؟
‫بدون هیچ احترامی به یه افسر ‫- آقا سینگ
‫آقا
‫صبر کن
‫هی
‫هی رام داس.
‫نگاه کن، ‫شبیه آقا ناتراج.
‫آدم، این واقعا خودشه.
‫آقا.
‫اینجا چیکار میکنه؟
‫یه اشتباه کوچیک پیش اومد، آقا.
‫کی بهتون اجازه داد؟
‫چطور اینجا اومدین؟
‫کی بهشون ‫اجازه داد اینجا باشن؟
‫اون تروریست نیست ‫مثل اینکه فکر میکنی.
‫اون آدم خوبیه.
‫اشتباه شناساییش کردیم.
‫-تو افسری. ‫-آقا، یه تماس اورژانسیه.
‫میخوان تو بیای.
‫-آقا، آقا، آقا... ‫-لطفاً بهمون کمک کنین.
‫ساگر، ببین چی میخوان.
‫آقا، دیگه اونو بهمون نچسبون.
‫آقا، آقا، آقا سینگ
‫آقا
‫-چه اتفاق اورژانسی افتاده؟ ‫-حمله به دهلی رو شروع کردن.
‫سرهنگ یه تماس تلفنی ‫چیده تا وضعیت رو شرح بده.
‫اصلا ممکنه؟ ‫نمیفهمم
‫-سرهنگ پربجوت.
‫-گزارش میدم آقا.
‫حمله به خیلی از پایگاه ها رو شروع کردن.
‫جلسه فوری شورای دفاع ‫در حال برگزاریه. ‫من برنامه عملیاتی شما رو به روز میکنم.
‫موشک ها رو آماده کن.
‫طبق آخرین گزارش ها
‫بمب روی چند تا ‫ساختمون تو آنا سالای انداخته شده
‫و اونارو آتیش زده.
‫خیلی از جاها تو ‫کشور، از جمله چنای
‫توسط جمهوری بمباران شدن.
‫حمله به کل کشور رو ‫شروع کردن.
‫هیچ جایی امن نیست.
‫یه پناهگاه زیر خونه‌ات ساختیم.
‫اونجا امنه.
‫نه، نه، نه، نه.
‫من میرم به هر پناهگاهی. ‫باهات میمونم.
‫طبق آخرین گزارش‌ها
‫بمب اتم تو شهرهای بزرگ مثل ‫بمبئی، احمدآباد و دهلی انداخته شده.
‫بمب‌های اتمی در شهرهای ‫بزرگ مثل بمبئی، احمدآباد و دهلی ‫انداخته شده‌اند.
‫با قطعی کامل ارتباطات،
‫مردم نمی‌تونن با بیرون از ‫تامیل نادو ارتباط برقرار کنن.
‫میلیون‌ها نفر کشته شدن.
‫- کل کشور در وحشت فرو رفته. ‫- جنگ...
‫جنگ شده!
‫به چی می‌خندی؟
‫این نه جنگه، نه آبجو.
‫این فقط یه شایعه‌ست.
‫این یه توطئه‌ست که توسط ‫13 تا خانواده انجام شده.
‫کدوم 13 تا خانواده؟
‫ایلومیناتی!
‫کل این دنیا زیر دست ‫همین 13 تا خانواده می‌چرخه.
‫حرکت کن، بیا.
‫برو به سمت بال غربی.
‫بیا، تند تند.
‫مطمئن شو که از این محدوده...
‫بریم از اینجا.
‫وقتی کشورهایی مثل سوریه و اوکراین بمباران شدن،
‫نادیده‌شون گرفتم، انگار فقط ‫یه خبر دیگه تو روزنامه بودن.
‫اما وقتی بمب رو کشور خودمون افتاد،
‫رو شهر خودمون، و در نهایت رو خودمون،
‫فهمیدم که حتی یه مهره کلیدی ‫هم گاهی باید برای نجات جونش فرار کنه.
‫اسم من ناتراج، ناتی یا همون ناتراجه.
‫چیزی که میخوام بگم داستان منه.
‫اما من قهرمانش نیستم.
‫برای ساختن این دنیای مدرن، ‫که امروز توش زندگی می‌کنیم،
‫هزاران سال طول کشید تا انسان بسازتش.
‫از اونجایی که همه خدمات ارتباطی قطع شده بود،
‫هیچ‌کس نمی‌دونست بیرون از تامیل نادو چه خبره.
‫نه برق بود، نه تلفن، نه غذا.
‫و از همه مهم‌تر،
‫به خاطر تشعشعات،
‫کلی بیماری جدید شیوع پیدا کرد.
‫مامان!
‫38 کیلومتری چنای، چنگلپت.
‫خدای من، پسرم!
‫مردم مثل پناهنده‌ها تو کشور خودشون زندگی می‌کردن.
‫از سریلانکا، به نمایندگی از جمهوری،
‫یه ارتش کوچیک از طریق دریا ‫وارد تامیل نادو شد.
‫یه جنایتکار جنگی، از نسل‌کشی‌ای ‫که خیلی وقت پیش اتفاق افتاده بود،
‫واحد پریانکا پریرا بخش مهمی ‫از ارتش اعزامی جمهوری بود.
‫ولش کنین عوضیا، مامانمو ول کنین.
‫مامان.
‫پریانکا داشت به یه مهره کلیدی ‫برای جمهوری تبدیل می‌شد.
‫رامان سینگ سعی کرد با ‫سایر پایگاه‌های ارتش هند
‫از طریق سیگنال‌های رادیویی درخواست کمک کنه.
‫اما هیچ پاسخی دریافت نکرد.
‫ارتباط رادیویی امن نیست، قربان.
‫هشت روزه که به اینجا رسیدیم.
‫دارو، آب و مهماتمون تموم شده.
‫چقدر غذا مونده؟
‫بی316 به پایگاه.
‫همگی ساکت باشین!
‫مختصات ما 12.8913 درجه شمالی، ‫810 درجه شرقی، دریافت می‌کنین؟
‫گروهی از سربازان شجاع ‫نتونستن در برابر حمله چریکی ‫ارتش جمهوری مقاومت کنن
‫و کشته شدن.
‫آرپی‌جی!
‫میگن این کمپ امن نیست.
‫میگن که باید جابه‌جا شیم.
‫بیا به حرفم گوش کن.
‫بیا.
‫برادر ونکانت.
‫خانم، از این طرف بیاین،
‫از این طرف.
‫تمهیداتی اندیشیده شده تا ‫همه نیازها و مایحتاج شما برآورده بشه.
‫- لطفا همگی... ‫- قربان، رامان سینگ اینجاست.
‫واحدت کجاست؟
‫فقط خودم هستم، قربان.
‫یعنی؟
‫هرکی رو که می‌خواست تسلیم بشه، کشتن.
‫منو فرستادن پیش شما ‫تا درباره "معاهده صلح" صحبت کنیم.
‫شلیک نکن!
‫شِلیک نکن!
‫من سرگرد ارتش هند هستم!
‫شلیک نکن.
‫آقا ما نباید تسلیم بشیم
‫تا آخرین نفسم ‫آماده جنگیدن هستم جناب
‫جلوی این سگای تشنه به خون ‫میتونیم بجنگیم.
‫ولی این مردم؟
‫جناب... جناب... این پول رو بگیرید
‫و لطفا برای نوزادها و بچه ها ‫غذا و شیر فراهم کنید.
‫جناب... جناب...
‫جناب!
‫ببینید با بچه من چی کار کردن جناب.
‫جناب لطفاً یه جوابی ‫به این همه مصیبت ما بدید.
‫مردم بدبختن رامان سینگ
‫هماهنگی های لازم رو ‫برای «معاهده صلح» انجام بده.
‫لطفاً
‫بله قربان
‫از اونجایی که هیچ پاسخی از طریق رادیو ‫از پایگاه های دیگه ارتش هند دریافت نکردن
‫و برای جلوگیری از کشته شدن مردم بی گناه
‫عموم
‫تصمیم گرفت به ارتش جمهوری تسلیم بشه.
‫سلام نظامی
‫دست رامان سینگ که همیشه ‫فقط به پرچم هند سلام نظامی میداد
‫برای اولین بار ‫به یه پرچم دیگه سلام نظامی داد.
‫پریانکا پریرا فقط یه سگ شکاری بود.
‫براش دو تا رئیس وجود داشت
‫ژنرال ژو
‫فرمانده ناوگان دریایی جنوب شرقی جمهوری
‫اون یکی هم چو خوی شنگ
‫مغز متفکر ژنرال ژو
‫به اسم منطقه مسکونی
‫منطقه مسکونی جمهوری - 8 ‫مردم رو مثل حیوون به دام انداختن.
‫مردم ما که دیگه ‫طاقت ظلمشون رو نداشتن
‫دست به یه سری درگیری های کوچیک زدن
‫یه عده حتی سعی کردن فرار کنن.
‫کارت شناسایی کجاست؟ ‫کارت شناساییت کجاست؟
‫میگم وایسا.
‫فکر کردی کی هستی که ‫دست رو ما بلند میکنی؟
‫تو بیا بابا.
‫نه خواهش میکنم وایسا. ‫این کارو نکن.
‫به اینجا حمله میکنید ‫بعدشم نمیذارید بیایم تو؟
‫من نماینده مجلس هستم! اگه جی ام ار از این موضوع باخبر بشه...
‫با فقط چند هزار سرباز جمهوری
‫فهمیدن که نمیتونن ‫یه عده تامیل رو کنترل کنن.
‫فهمیدن که ترس مردم ‫قدرت اونهاست.
‫۷۲ کیلومتری چنای، کالپاکام. ‫فقط به خاطر همین یه ساختمون قدیمی ‫خارج از شهر درست کردن
‫«شکنجه گاه»
‫کسایی که برای بازجویی میارن اینجا ‫دیگه هیچ وقت برنمیگردن.
‫جمهوری اعلام کرد بخش هایی از جنوب هند ‫که تحت تاثیر تشعشعات هسته ای قرار نگرفتن
‫- داره ضبط میشه قربان. ‫- پخش زنده!
‫من به عنوان نخست وزیر ‫برای این استان جنوبی منصوب شدم.
‫در طول این دوران سخت جنگ،
‫ما کمپ های جدید زیادی رو ‫برای استخدام همه مردممون ساختیم.
‫جمهوری به ما کمک کرده به یه ملت ‫واحد و مستقل تبدیل بشیم.
‫اما یه عده تروریست با توسل به خشونت ‫قصد دارن صلح کشورمون رو از بین ببرن.
‫با مشت آهنین سرکوبشون میکنیم.
‫به کسایی که برای حقوقشون میجنگیدن ‫میگفتن تروریست.
‫مارو مثل حیوونا به دام انداختن.
‫۳۲ کیلومتری چنای، دفتر مرکزی متروی سیروسری ‫وقتی این همه اتفاق تو کشور می افتاد،
‫من چندین روز بود که بدون اینکه از چیزی خبر داشته باشم ‫تو جنگل خواب بودم.
‫۴۹۳ کیلومتری چنای، ماسیناگودی ‫باد سرد به پوستت میخوره
‫نسیم ملایم همه جا رو گرفته
‫کوهی از گل شکوفا شده
‫بیا و لمسش کن
‫بیا و ببین دنیا به چی بی توجهه
‫بیا و آواز دلنشین فاخته رو بشنو
‫ما مثل یه رودخونه خروشان زندگی میکنیم.
‫بالاخره ناتراج بیدار شد!
‫آقای مخالف؟
‫جناب احساستو کنترل کن وگرنه ‫دوباره میری تو کما.
‫بستن این گاو خیلی سخته... ‫جناب... جناب...
‫بالاخره! بیدار شدی؟
‫داس؟
‫شماها اینجا چیکار میکنید؟
‫- خب اون... ‫- برو! برو!
‫بیا برات یه گشتی بزنم. ‫بیا!
‫تمومش کن! گشت واسه چی؟
‫شوخی نکن جناب.
‫بیاین! بیاین بچه های عزیزم.
‫- اون پولایپاندی هست! ‫- جناب!
‫هی ناتراج.
‫از خواب بیدار شدی؟
‫شاهرخ، نگاه کن. عمو ناتراجه.
‫کما بود.
‫چطور شده که پولي‌پندی ‫هندی حرف میزنه؟
‫حرف بزنه؟ حتی میتونه هندی هم بخونه.
‫بله آقا.
‫"بابام میگه من یه روزی آدم بزرگی میشم"
‫ناتراج، این روزا پولی فقط
‫چپاتی و دال میخوره.
‫غذای نظامی.
‫آقا، مواظب باش.
‫یه نخ سیگار بده.
‫چرا همه چیز براتون خنده داره؟
‫اینجا غذا برای خوردن نیست ‫اون وقت سیگار میخواد!
‫بابا بیخیال.
‫این چیه؟
‫سی دی آهنگه. میخوای آهنگ گوش کنی؟
‫چی میگی بابا؟
‫این مغز تمیژه. از این سی دی ها استفاده کرد ‫تا برق لامپ ها رو تأمین کنه.
‫تمیز!
‫بیا و ببین دنیا چیو نادیده می گیره.
‫نگاه کن، ناتراج بیدار شده.
‫بیا، آواز خوش فاخته رو بشنو.
‫ما مثل یه رودخونه خروشان زندگی می کنیم.
‫هی! این یارو اینجا چیکار میکنه؟
‫یارو؟
‫با احترام باهاش ​​حرف بزن.
‫ایشونه که کاری میکنه اینجا کسی ‫با هم دعوا نکنه.
‫و داره این کمپ رو سالم اداره میکنه.
‫تو این عصر ظلمت ‫اونم تو این جنگل،
‫برای ما برق آورد ‫و غذا هم آورد.
‫ایشونه که داره از جون هممون محافظت میکنه.
‫این یارو چرا داره بیشتر ‫مردم رو میاره اینجا؟
‫ما به گاو آهن نیاز داریم تا مسیر رو بسازیم. ‫بهش بگو این کارو بکنه.
‫کار خط برق تموم شده؟
‫تمیز،
‫من این افراد رو دیشب ‫وقتی داشتم تو جنگل گشت میزدم دیدم.
‫داستانشون به طرز تکان دهنده ای باورنکردنی بود.
‫برای یه هفته...
‫-تو بهش بگو. ‫-بگو، بگو.
‫میتونی بهش اعتماد کنی، همونطور که ‫به من اعتماد کردی.
‫داداش، لطفا نجاتمون بده.
‫نمیدونیم کیا بودن.
‫به روستای ما حمله کردن ‫و اون رو به طور کامل نابود کردن.
‫روستای ما رو به آتش کشیدن ‫و خاکستر کردن.
‫اونا اصلاً رحم نکردن ‫و بچه ها و افراد مسن رو کشتن.
‫این بچه ها چیکار کرده بودن؟
‫جلوی چشمام به زنم تجاوز کردن.
‫حرومزاده ها!
‫گناه ما چیه؟
‫چرا باید وسط جنگ ‫بین کشورها بمیریم؟
‫شما الان امن و در امان هستین.
‫نگران هیچ چیز نباشید. ‫همه چیز خوب میشه
‫آقا...
‫ما گرسنه ایم. هیچکدوم از ما ‫یه هفته اس که لب به غذا نزدیم.
‫لطفا یه چیزی بهمون بدین بخوریم.
‫صبر کنید، برای همه غذا هست.
‫غذا فوراً آماده میشه. ‫نگران نباشید. همه چیز خوب میشه
‫برادر! احمق!
‫برادر، چی شده؟
‫اون رودخونه رو پشت اون کوه ها میبینی؟ ‫روستای اونا پشت اونه.
‫-30 کیلومتر از اینجا. ‫-ولی چطوری پیداشون کردن؟
‫-برادر! ‫-این همون افسر ارتش نیست؟
‫با اجازه کی ‫اینا رو آوردی اینجا؟
‫-من به اجازه کی نیاز دارم؟ ‫-آقا، بیخیال.
‫داری امنیت ‫مردم اینجا رو به خطر میندازی؟
‫باید ولشون میکردم ‫تو جنگل؟
‫اینجا خیلیا هستن! اگه ‫یکی تعقیبشون کنه چی؟
‫مگه تو افسر ارتش نیستی، ‫برو بگیرشون!
‫-داری زیاده روی میکنی! ‫-چطور جرات میکنی بهم دست بزنی؟
‫-به امنیت ما اهمیت نمیدی؟ ‫-آقا، خواهش میکنم.
‫تمیز، اون یه اشتباه بزرگ کرده!
‫خب که چی که تو ارتش هستی؟ ‫فکر کردی کی هستی؟
‫-برادر، کاری که میکنی اشتباهه! ‫-آقا، به خاطر من. بیخیال.
‫بیا باهم صحبت کنیم. بیا.
‫خوب میدونی که ‫من بارها بهش هشدار دادم.
‫آروم باش آقا. لطفا برو الان.
‫معبد یا حوض مقدسی اینجا هست؟
‫معبد یا حوض مقدس ‫افرادی هستن که با ما صمیمی هستن.
‫کسی که می‌خواستم بکشمش،
‫همه تو این کمپ داشتن ‫براش جشن می‌گرفتن.
‫تو این کمپش، نه فرقی بین ‫طبقه‌ها بود نه ادیان.
‫هیچ سلسله مراتبی وجود نداشت. ‫اینجا همه برابرن.
‫ولی تکلیف امپراطوری‌ای که ‫من ساخته بودم چی می‌شد؟
‫می‌خواستم ببینم عموم و کیِرتانا ‫سالم هستن یا نه،
‫ولی قوانین کمپ خیلی سختگیرانه ‫بود و هیچکس اجازه نداشت بره بیرون.
‫ولی پادشاه‌ساز از قوانین ‫کسی پیروی نمی‌کنه.
‫پادشاه‌ساز خود قانون وضع می‌کنه! ‫پس،
‫تصمیم گرفتم کنترل کمپ رو به دست بگیرم.
‫می‌خوای بدونی چطوری؟
‫چای رو میل بفرمایید آقا.
‫من این عادت رو ندارم.
‫سلام داداش.
‫موز می‌خوای؟
‫هنوز نرسیده ولی به زودی می‌رسه.
‫- چطوری پولیپاندی؟ ‫- بله، ناتراج؟
‫انگار داری تامیژ یاد می‌دی.
‫آره... آره.
‫اون موقع، الان و برای همیشه،
‫- تو تنها آدم خوش‌بین اینجایی! ‫- خیلی ممنون.
‫ما سختی‌هایی که کشیدید رو ‫فقط الان می‌فهمیم آقا.
‫ارتش شوخی‌بردار نیست.
‫این مردم بدون اینکه ‫متوجه بشن...
‫خب که چی ارتشیه؟ ‫مگه بهش اجازه می‌ده که ‫دست رو کسی بلند کنه؟
‫اونم رو تو داداش!
‫مخصوصا این داداش!
‫هرکی رو دلش بخواد میاره تو.
‫اون داره امنیت کمپ رو ‫به خطر میندازه آقا.
‫آدمایی که جون می‌گیرن ‫هیچ‌وقت ارزشش رو نمی‌فهمن.
‫یه چیز مهم هست که ‫باید بهت بگم.
‫بگو. بگو.
‫با همه اینجا حرف زدم. ‫بفرستش بیرون از این کمپ.
‫خودم تنهایی می‌رم و ‫از کمپ می‌ندازمش بیرون.
‫حتی به قیمت جونم داداش!
‫و اون پسره، اون کیه؟
‫اینجا به همه دستور می‌ده.
‫بعضی وقتا که بهت دستور می‌ده، ‫منو عصبی می‌کنه!
‫خیلی متاسفم آقا.
‫کی از تو اطاعت می‌کنه؟
‫همه فقط از تامیژ اطاعت می‌کنن.
‫چرا نمی‌ریم بیرون ببینیم ‫تو ایالتمون چه خبره؟
‫بس دیگه این همه سختی که ‫تو این جنگل برای این مردم کشیدی.
‫آقا، هر اتفاقی بیفته، ‫من طرف شما هستم.
قـ ـا سـ ـم سـ ـمنـ ـگـ ـا نـ ـی
‫بیا داداش.
‫محکم بگیرش.
‫وسط این دود وای نستا. ‫به حرفم گوش کن.
‫اون سیم رو بگیر.
‫- می‌تونیم با این برق خورشیدی بگیریم. ‫- اشکال نداره. برو، من اینو دارم.
‫مطمئن شو که باتری‌ها شارژ بشن.
‫بگیر آقای ارتشی.
‫داس، ببین کی داره میاد.
‫طوری رفتار می‌کنه ‫انگار خیلی بی‌گناهه.
‫حتی اگه دنیا هم نابود بشه، ‫تو عوض نمی‌شی!
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫احمق!
‫آقا،
‫فکر می‌کنی ما سعی نکردیم ‫از اینجا بریم بیرون؟
‫از تیمی که از این کمپ ‫رفت بیرون،
‫حتی یه نفر هم برنگشت.
‫بیرون هیچی نیست.
‫بیرون رفتن از اینجا فایده‌ای نداره.
‫ما تو این کمپ فقط ‫داریم سعی می‌کنیم زنده بمونیم.
‫پس حتی اینجا هم ‫سیاست بازی در نیار.
‫خواهش می‌کنم آقا.
‫به چی نگاه می‌کنی؟ ‫تیکه‌تیکه‌ت می‌کنم!
‫گم شو!
‫تامیژ، بندازش بیرون.
‫- ساکت شو داداش. ‫- تو ساکت شو داداش!
‫به خاطر اون دو رویی که ‫اینجا کرد...
‫گوش کن!
‫حتی وقتی فهمید که ‫می‌خوای بکشیش،
‫بازم بهت خون داد و جونتو نجات داد ‫وقتی رو تخت مرگ بودی!
‫و تو چیکار کردی؟ داداش و ‫آقای ارتشی رو علیهش تحریک کردی!
‫لطفا بهش غذا ندید.
‫ناتراج!
‫از کمپ برو بیرون!
‫گم شو! بیرون!
‫در هشت جهت پراکنده شدن
‫تمام گناهان جمع شده
‫افسارها شل شدن
‫دور خشمِ افسار گسیخته
‫غم هایی که از ساحل گذشتن
‫بسه دیگه خیانت
‫بخور داداش.
‫یه قایق کوچولو رو ول کن بره ‫توی دریای بی کران عشق،
‫یواش... یواش... وقت هست. ‫بخورش داداش.
‫هی ناتراج، فیلم بازی نکن.
‫بچه... بچه، آب داری؟
‫-داس؟ ‫-ساکت باش آقا.
‫برامون دردسر درست میکنه.
‫آره، رای دلسوزی!
‫اینجا جواب نمیده.
‫هدف زندگیمو گم کردم ‫همینطور که دنبال ثروت میگردم
‫روزا مثل یه قایق گرد میگذرن ‫که توی یه رودخونه ی خروشان دست و پا میزنه
‫خیلی ممنون.
‫اسمت چیه خواهر؟
‫انام، برادر.
‫بذار همه ی این مشکلات حل بشن،
‫برات یه النگوی طلا میخرم، ‫گردنبند الماس.
‫هرچی میخوای از این برادرت بخواه ‫برات انجام میده.
‫من به اینا نیازی ندارم، برادر.
‫من دارم به خاطر بچم زندگی میکنم. ‫شوهرم کشته شد.
‫تنها چیزی که میخوام اینه که بچمو ‫خوب بزرگ کنم، برادر.
‫این وظیفه ی منه که مطمئن شم ‫که بچه ت خوب بزرگ میشه.
‫این وظیفه ی این برادریه.
‫-لطفا بخور. ‫-باشه.
‫من از طبقه و عقیده دست میکشم
‫و بار فرهنگ باستانی رو ‫پشت سر میذارم
‫در جستجوی عدالت، ثبات و حقیقت
‫لذت ابدی به نظر صلح آمیز میاد
‫برادر پولی، چرا تنها نشستی؟
‫برادر...
‫تميز،
‫وقتی همه چی داشتیم،
‫با هم میجنگیدیم، ‫یه تفرقه انداختیم
‫و همه جا پراکنده زندگی میکردیم.
‫اما امروز؟ هیچی نداریم.
‫با این حال، همه مون در وحدت زندگی میکنیم.
‫ببین چقدر هممون خوشحالیم.
‫وقتی همه چی داشتیم،
‫و اگه در اتحاد زندگی میکردیم، مثل الان،
‫اونوقت تصور کن اون زندگی ‫چقدر میتونست شاد باشه.
‫برادر، بیخیال.
‫-خودتو کنترل کن. همه چی درست میشه. ‫-نه، تميز.
‫نگران نباش. همه چی درست میشه.
‫باید تحمل کنیم.
‫بالاخره یه روزی همه ی اینا باید تغییر کنن
‫ولش کن برادر.
‫پایگاه ارتش جمهوری، ساختمان ریپون ‫-
‫برای بازسازی یه ملت، تمرکز باید ‫روی دارو و غذا باشه اما به جاش
‫شماها دارین از ۸۰ درصد نیرو ‫برای معدن و پالایشگاه استفاده میکنین؟
‫کیریتانا، ساکت!
‫ما فقط داریم مجبورشون میکنیم کار کنن، ‫برای بهتر شدن کشورمون.
‫مجبورشون کنیم کار کنن، کار ما همینه.
‫درسته؟
‫ادامه بده.
‫مثل خودمون، اونا هم نمیدونن ‫بیرون چی اتفاق افتاده.
‫بابا، یه چیزی این وسط خرابه.
‫نقشه هاشون به نظر نمیاد ‫که بخوان مردم رو نجات بدن.
‫- انگار میخوان خودشونو نجات بدن. ‫- بسه!
‫- بابا، باید یه کاری بکنیم. ‫- برای اتصال به مقر اصلی.
‫چه کاری بکنیم؟
‫آقا، نزدیک ترین معادن به اینجا کدومان؟
‫بهش بگو.
‫آقا ما حساب میکنیم...
‫نمیدونی؟
‫من خوندن و نوشتن بلد نیستم.
‫چی؟
‫بی سواده.
‫کمبود مواد غذایی.
‫بگیرش
‫بالای مقر متروی چنای،
‫موشک کاشتن
‫و کنترلشو توی یه چمدون گذاشتن
‫اونو طوری برنامه ریزی کردن که ‫با فشار دادن دکمه روی هیئت مدیره بیفته.
‫منطقه مسکونی جمهوری - ۷، پورور ‫-ولمون کنین، کجا دارین میبرینمون؟
‫پیاده شین. همتون توی یه خط وایسین.
‫توی یه خط وایسین! همه هستن؟
‫مامان!
‫- مامان! ‫- بچمو ول کن!
‫- کجا میبریش؟ ‫- مامان!
‫- بچمو ول کن! ‫- مامان!
‫تازه رسیدن. ‫از اداره پلیس هستن.
‫اومدن که به ‫نیروی امنیتی جمهوری ملحق بشن.
‫یکی به دخترم کمک کنه.
‫- بله آقا. ‫- این ظلمه!
‫کله کچل! پیرمردا رو کجا میبری؟
‫با من حرف بزن!
‫چرا میخوای تا حد مرگ کتک بخوری؟ سوار شو!
‫برین!
‫آقا، کامیونا بارگیری شدن.
‫به گروه بگو بیان و شروع کنن.
‫پیرمردا و زخمی ها رو بکشین.
‫نمیتونیم غذاشونو بدیم.
‫خدایا! خیلی درد داره!
‫نمیتونم تحمل کنم.
‫درد داره.
‫زنده نموند.
‫"من به خاطر بچم دارم زندگی میکنم. ‫شوهرم کشته شد"
‫"همه چیزی که میخوام اینه که ‫بچمو خوب بزرگ کنم، داداش."
‫برو.
‫این بچه زنده موند اما چه فایده ای داره؟
‫تو این جنگل کی ازش مراقبت میکنه؟ ‫کی مسئولیتشو به عهده میگیره؟
‫من مسئولیتشو قبول میکنم.
‫تو؟
‫میخوای با استفاده از اون بچه سیاست بازی دربیاری؟
‫- کلاهبرداره! ‫- نه، تامیل.
‫اینو نگو داداش.
‫لطفا بیا.
‫این بچه مسئولیت توئه. مواظبش باش.
‫خیلی ممنون، تامیل.
‫پسرا
‫تامیل!
‫آقا؟
‫ممکنه که دارن استخراج میکنن.
‫استخراج؟
‫چه معدنی؟
‫تو این منطقه، منبع فراوان بوکسیت وجود داره.
‫میشه ازش برای تولید آلومینیوم استفاده کرد.
‫حدود یه دهه پیش، قبایل ‫از این کوه اعتراض کردن
‫و معدن تعطیل شد.
‫حزب آقای مخالف سر کار بود. ‫اون همه چیزو میدونه.
‫درسته، تامیل.
‫ناتراج داره راست میگه.
‫تامیل، تو چی فکر میکنی؟
‫خب آقا.
‫آلومینیوم فلز نادری نیست.
‫فلزات با ارزش زیادی اینجا هستن ‫که میشه استخراجشون کرد.
‫با این حال چرا آلومینیوم میخوان؟ ‫با آلومینیوم چیکار میکنن؟
‫میشه از آلومینیوم ‫برای ساخت انگشتر پا، بشقاب
‫و حتی مهره استفاده کرد.
‫به جای اینکه اینجا بشینیم و فکر کنیم،
‫میتونیم تعقیبشون کنیم و بفهمیم چیکار ‫میکنن،
‫بعدش میتونیم به یه نتیجه ای برسیم.
‫چرا؟ که بتونی باهاشون معامله کنی؟
‫تامیل، بهش اعتماد نکن. اون یه ماره.
‫حس میکنم که حرفش درسته.
‫بیا! باز کن، باز کن
‫تامیل، اگه برنگشتم
‫لطفا به عموم و کیِرِتانا ‫بگو که صمیمانه دنبالشون گشتم.
‫میبینمت.
‫تامیل
‫راجع به چی حرف میزد؟
‫از قبل میشناسیش؟ ‫کیِرِتانا کیه؟
‫به تامیل بگو، اون کیه؟
‫"من به عنوان نخست وزیر ‫برای این استان جنوبی منصوب شدم."
‫"در طول این دوران سخت جنگ، "
‫"ما طرح های خوبی برای ‫رفاه مردم ارائه دادیم."
‫"ما اردوگاه های جدید زیادی برای ‫اشتغال همه مردم ایجاد کردیم."
‫"جمهوری به ما کمک کرده تا به ‫یک ملت واحد و مستقل تبدیل شویم."
‫اما عده کمی تروریست به ‫خشونت متوسل میشن تا صلح ملت ما رو از بین ببرن.
‫مواظب قدمات باش، مرد...
‫هی ریشی!
‫منم.
‫منم! ناتراج.
‫اونجاس! خودشه! بگیرینش!
‫- من چیکار کردم، آقا؟ من بی گناهم، آقا. ‫- بلند شو! راه بیفت!
‫هلش بدین داخل، آقا!
‫آقا
‫این همون "پسره بده" هست ‫که اومده بود تو سلول.
‫باشه.
‫من حساب این سگ رو میرسم. ‫شما برید.
‫چشم آقا.
‫آقا...
‫خیلی پشه هست.
‫لطف می کنید اگه ‫چند تا پشه بند دیگه بدید.
‫- چیز دیگه ای؟ ‫- خب...
‫یه بالش طبی هم بدید آقا.
‫یه ملافه هم.
‫اونجاست. خودت بردار.
‫شما یه بچه با استعداد خدا دادی هستی، آقا.
‫آقا، اینجا فقط اسلحه هست...
‫چرا انقدر نزدیک من وایسادی، آقا؟
‫بچه ها!
‫- در رو قفل کنید و برید. ‫- چشم آقا!
‫چرا بهشون گفتی ‫در رو قفل کنن، آقا؟
‫آقا!
‫من فقط
‫دخترا رو دوست دارم.
‫رفیق!
‫فکر کردم الان دیگه مردم.
‫رفیق، ما قدرت، پول و نفوذ داشتیم!
‫همه ش دروغ بود؟
‫- نمیدونم اینجا چه جهنمیه، رفیق! ‫- ولش کن.
‫تو اون اردوگاه، یه بچه دادن دستم.
‫اون بچه تکون میخورد و بهم لبخند میزد.
‫تولد یه زندگی به اون آسونی ای که ما فکر میکنیم نیست.
‫چقدر جون گرفتیم!
‫- خودتو کنترل کن. ‫- رفیق،
‫من یه زندگی خودخواهانه ای داشتم بدون اینکه به نیازهای بقیه توجه کنم.
‫اشتباه بزرگی کردم!
‫عمو و کیریشنا چطورن؟
‫اونا در امان هستن.
‫رفیق، لطفا یه نخ سیگار بهم بده.
‫- چی؟ ‫- سیگار میخوام.
‫لطفا.
‫آقا...
‫چطوری سیگار آوردی ‫تو سلول؟
‫آقا!
‫هی، مثل این که آخرین سیگارت رو میکشی، نکش!
‫خاموشش کن!
‫منظورتو فهمیدم
‫اما ریسک بزرگیه. ممکنه؟
‫حتما، رفیق!
‫با کمک تو، حتما ممکنه. ‫به من اعتماد کن.
‫اگه لو داد چی؟
‫لو نمیده.
‫چون اون هم به این نیاز داره.
‫ریشیکان، تو بهش نیاز نداری؟
‫بله، آقا.
‫ما باید کاری بکنیم، آقا.
‫اونا دارن بی رحمانه حتی بچه ها رو میکشن.
‫باید...
‫"یه آتش انقلابی بزرگ شعله ور میشه"
‫"و همه حیوونایی که میخوان این سرزمین رو تصاحب کنن به خاکستر تبدیل میشن!"
‫این دیگه چی بود؟
‫یادت رفت؟
‫دیالوگ "ویشیاکاران".
‫فیلممون که 100 کرور فروش کرد
‫تو کل دنیا.
‫آقا، چرا میخندی؟ من جدی بودم.
‫دنیا به هم ریخته.
‫به جهنم 100 کرور "تو کل دنیا".
‫- آقا، من جدی ام. 100 کرور فروش کرد. ‫- بیا، بریم. بریم.
‫معدن بوکسیت جمهوری، کوتاگیری.
‫اونا به آنتن نیاز داشتن ‫تا به پایگاه های جمهوری وصل بشن
‫و برای اون به آلومینیوم نیاز داشتن.
‫برای همین مردم رو مجبور کردن ‫مثل حیوانات تو معدن کار کنن
‫بفرستیدشون داخل.
‫گفت اونایی که سرپا هستن رو ‫بفرستید داخل گود
‫یالا.
‫حرکت کنید، برید داخل.
‫بیا
‫چون پیرمردا و زخمی ها نمیتونن کار کنن
‫انداختشون تو یه معدن و آتیش زد.
‫از اون طرف من داشتم آدم جمع میکردم ‫تا برای هدفمون کار کنن
‫رامان سینگ!
‫گردان بی سیزده ارتش هند، درسته؟
‫نقشه ای که ارتش از تو اردوگاه داد
‫دادم به رامان سینگ
‫نقشه ای که آقای ناتراج خواسته بود. ‫خیلی مراقب باش.
‫نمی بینی اینجا دارم تمیز میکنم. برو کنار!
‫ریشی در حال آواز خواندن : اینجا و ‫آنجا را نگاه کن و به حرف نقشه گوش کن
‫به سمت چپ برو و بعد به راست، ‫بپر تو گودال و بدو و قایم شو
‫اگه بیشتر از این سوال کنی میمیرم
‫همه کارا انجام شد، حالا دیگه میرم
‫"ماه رو بیار پایین و به تخت ببند."
‫"و از ابر یه ملافه درست کن..."
‫"شبامون از امشب شروع میشه."
‫"وقتی جوونیم به اوج خودش میرسه."
‫آخ!
‫من قهرمان فیلم "ویشیاکاران" هستم!
‫و تو از من ‫یه دلقک ساختی، احمق!
‫یه روزی تلافی میکنم!
‫بعد از اینکه عموم تسلیم شد
‫هند و سریلانکا با هم ‫به جمهوری ملحق شدن
‫با اینکه مقر رو تحت کنترل خودشون درآوردن
‫اولین اولویت ژنرال ژو این بود که
‫با بقیه پایگاه های جمهوری در خارج از کشور ‫ارتباط برقرار کنه
‫به همین خاطر وظیفه مهم استخراج آلومینیوم ‫و ساخت آنتن رو به پریانکا پریرا داد
‫پس اگه پریانکا رو زنده گیر بیاریم
‫میتونیم ازش به عنوان یه مهره چانه زنی استفاده کنیم
‫با ژنرال مذاکره کنیم
‫و تامیل های برده رو آزاد کنیم، ‫تامیژ به این اعتقاد داشت
‫ تامیژ کاملاً اعتقاد داشت که این کار جواب میده!
‫مقر ارتش جمهوری، پارک تایدال.
‫چی عزیزم؟
‫بدون سیگنال داری با موبایل کار میکنی
‫اون رفته.
‫فکر کن که دیگه نیست.
‫و تو باید به زندگیت ادامه بدی.
‫ولینگتون به خاکستر تبدیل شده.
‫بابا، من به تامiژ ایمان دارم
‫هنوز یه جایی زنده ست.
‫تامiژ حتماً میاد دنبالم.
‫تامiژ ، داس و من،
‫به سه تیم تقسیم میشیم.
‫تامiژ ، تو و تیمت
‫باید از طریق سد ‫وارد منطقه تعمیرات بشین.
‫هم تیمی رامان سینگ اونجا منتظرتونه.
‫پنج شیش نفری میشن ‫ولی منتظرتون نیستن.
‫برید!
‫صبر کنید تا هوا تاریک بشه
‫و بعد سلاح هاتونو بردارید ‫و برید تو اتاق تعمیرات.
‫بله قربان.
‫اینجا اسکله بارگیریه.
‫ورودی و خروجی اصلی ‫این معادن.
‫نمیتونیم مردم رو نجات بدیم ‫و از مسیر جنگلی ببریمشون.
‫پس باید اسکله بارگیری رو ‫به هر قیمتی شده تصرف کنیم.
‫- اما منطقه خیلی امنیتیه. ‫- قربان...
‫نگران نباش. ‫امادهان اینو حل میکنه.
‫چی تو وسیله نقلیه ست؟ بازش کن.
‫قفل نیست. خودت بازش کن ‫و اگه خواستی چک کن.
‫ناتراج از مسیر جنگلی میره،
‫من با تیمم وارد معدن میشم.
‫سریع تر
‫پناه بگیرید
‫محوطه زندان خیلی به ‫منطقه تعمیرات نزدیکه.
‫چند تا سرباز اونجا هستن.
‫حذفشون کنید.
‫این کیه؟
‫وسط جنگل گیر افتاده بودن. ‫من چکشون کردم.
‫- بی خطرن. ‫- صبر کن!
‫- برید، همه برید. ‫- چکشون کن.
‫میگم نه، چکشون کردم
‫بذار بیان تو
‫ادامه بدید
‫هی! چراغ خاموش شد. ‫بذار برم یه نگاهی بندازم.
‫بیاین پسرا! زود باشید، زود باشید، زود باشید!
‫همه چی اوکیه ولی اونجا ‫صدها سرباز هستن.
‫و ما فقط یه تیم 30 نفره ایم، قربان.
‫همه سربازا برای شام ‫تو سالن غذاخوری جمع میشن.
‫شکار.
‫قربان، این چیه؟
‫"عسل دیوانه".
‫اگه یه ذره ازش رو تو غذا بریزی
‫هر کی بخوردش بیشتر از 12 ساعت دیوونه میشه.
‫کی میره قاطی غذاهاش کنه؟
‫داس، یه نفرو اونجا می‌شناسم که به همه جا ‫و همه چیز تو اون معدن دسترسی داره.
‫اون قاطیش می‌کنه.
‫سمبر کجاست؟
‫خودت برو ببین کجاست.
‫این دیگه چیه؟ خوب قاطیش کن.
‫- چی شده؟ ‫- آقا.
‫عسل رو با غذا قاطی کردم.
‫نگهبانا برای شام رفتن.
‫مردم‌مون رو نجات دادم. بیا، آقا.
‫بیاین از مسیر جنگل فرار کنیم.
‫مسیر جنگل؟ قرار بود از اسکله بارگیری ‫فرار کنیم.
‫اونجوری نمی‌شه، آقا.
‫چرا؟
‫چون نصف اون عسلی که بهم دادی رو خوردم.
‫عسل!
‫- چرا خوردیش؟ ‫- خب من معتادم، آقا.
‫خدای من!
‫- بیا! ‫- آقا، یه دقیقه صبر کن.
‫چی شده؟
‫چیه؟
‫آقا، حالا که تصمیم گرفتیم بریم،
‫این لباسا رو هم با خودمون ببریم.
‫چهار ماهه که لباس خوب نپوشیدم.
‫به هر حال بیرون که فروشگاه لباس باز نیست.
‫هی! مانی کوتا!
‫- چطوری، مرد؟ ‫- آقا... آقا...
‫آقا، امیدوارم حالتون خوب باشه.
‫آقا، همه چیز از بین رفته!
‫زنم رفته.
‫دخترم رفته، آقا!
‫- آقا... ‫- الان وقت عزاداری نیست.
‫گوش کن، همه قراره از اینجا فرار کنن.
‫باشه. باید با دقت همه رو راهنمایی کنی.
‫همه می‌تونن از این راه فرار کنن.
‫- می‌تونم یه چیزی بپرسم، آقا؟ ‫- چی شده مانی کوتان؟
‫هی! مانی کوتا!
‫هی، مانی کوتا!
‫اگه به هر دلیلی زنگ خطر به صدا دربیاد،
‫سربازاشون رو به اسکله بارگیری می‌فرستن.
‫به سمت اسکله بارگیری!
‫سنا!
‫اگه اسکله بارگیری رو ازمون پس بگیرن،
‫برگرد عقب، همین الان!
‫ثابت! اسلحه‌تو بنداز.
‫همه ما اینجا گیر می‌افتیم.
‫هی بچه‌ها، برید! آزادشون کنید!
‫برید! برید!
‫خوبه، بریم. بیا.
‫ناتراج هنوز اینا نیست.
‫آقا، اونا انقدر نشئه و دیوونه شدن ‫بخاطر یه کم عسل؟
‫باورنکردنیه، آقا...
‫آقا... آقا... اینجا رو نگاه کن.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫یادت نیست؟ فیلم دوممون.
‫«کویل کورنگو». زنا عاشق این حرکت بودن.
‫- تو فیلم بعدی هم ازش استفاده کن. ‫- عاشقشن!
‫آقا، حس می‌کنم دارم می‌پرم!
‫اوه اوه! یارو، چرا همه‌جا دنبالم میای؟
‫آقا... بریم.
‫آقا، داره اونجوری نگاه می‌کنه. بریم، آقا.
‫تو فقط من رو به عنوان یه سلطان‌ساز دیدی.
‫اما نمی‌دونی چطوری سلطان‌ساز شدم، نه؟
‫برو و سوابق جنایی رو تو تندیارپت بررسی کن!
‫هی ریشی‌کانت، بریم.
‫- کله‌طاس داره بهمون نگاه می‌کنه. بریم! ‫- کجاست؟
‫من یه قهرمانم، که اولین فیلمش 30 کرور فروش کرد، آقای کله‌طاس!
‫هی
‫حروم‌زاده...
‫چطور جرأت می‌کنی یه قهرمان اکشن مثل من رو ‫تبدیل به یه رقاصه‌ی آیتم کنی!
‫روده‌هاتو می‌کشم بیرون و ‫دور گردنم مثل یه گردنبند می‌ندازم!
‫و اگه این کارو نکنم، دیگه اون قهرمانی نیستم ‫که تو «ویشیاکاران» بازی کرده!
‫- از طریق جنگل به اسکله بارگیری بریم. ‫- باشه، آقا.
‫- بیا! بریم! ‫- بریم! بریم!
‫سریع! سریع!
‫- ناتراج کجاست؟ ‫- داره میاد، آقا.
‫تو! بشین سرجات!
‫به‌مون شلیک می‌کنن.
‫فکر کردی می افتم؟
‫تامیژ تامیژ
‫داس، هر اتفاقی برام افتاد،
‫با این یاروها سر و کله میزنم.
‫تو به مردم کمک کن از اینجا فرار کنن.
‫نذار قیافم گولت بزنه!
‫من پلیسم!
‫بله قربان!
‫- یک! ‫- آماده‌ام قربان!
‫دو!
‫از قبلش آماده‌ام قربان!
‫آتش پشتیبانی!
‫من یه هیولام
‫شکست تو کارم نیست
‫عقب‌نشینی نمی‌کنم
‫خون تو خیابونا
‫انتقام تو چشام
‫رفیق من آدم خوبی نیستم
‫این جنگ منه
‫رفیق من زمین نمی‌خورم
‫حالتون خوبه؟
‫- خوبیم قربان. ‫- آره.
‫تمiژ، من سرگرد رامان سینگ هستم.
‫پسرا.
‫برید. برید.
‫مسابقه لباس فانتزیه؟ ‫الکس پندیان اینجا چه کار می‌کنی؟
‫اون بازیگره ریشی‌کانت، درسته؟
‫- بله، خودشه داداش. ‫- چی شده؟
‫یه بطری "عسل دیوونه‌کننده" رو سر کشیده ‫و الان قاطی کرده!
‫- خیلی رو مخه داداش. ‫- "عسل دیوونه‌کننده" خورده؟
‫همه سالم هستن، درسته؟
‫بله، همه سالم هستن
‫به جز پرومال.
‫پرومال، جای نگرانی نیست.
‫سروان پرومال...
‫نگاه کن، کیه.
‫خدای عزیزم.
‫خدای من اینجاست. نجاتم میده.
‫خدا، لطفا نجاتم بده.
‫خدا، نجاتم میدی، درسته؟
‫بیا دیگه. هیچ اتفاقی برات نمیفته. ‫باید برگردیم سر وظیفه‌مون.
‫خدای عزیز، اتفاقی برام میفته؟
‫بهت ایمان دارم خدای عزیز...
‫پرومال، نگاه کن. خوب میشی...
‫پرومال؟
‫بلند شو! بلند شو یارو!
‫کجا می‌برینش؟
‫این خیلی ریسک بزرگیه.
‫نباید میاوردیمشون اینجا.
‫اگه هر 12 ساعت یه بار ‫سیگنال رادیویی دریافت نکنن،
‫ارتش میاد دنبالشون.
‫من چیکار کنم؟
‫یه فکری بکن.
‫من اینجا مغز متفکر نیستم.
‫اون مغز متفکره.
‫چرا؟ چرا؟
‫چرا خبری نیست؟ هیچ خبری نیست!
‫این وضعیت اصلا منطقی نیست،
‫نمی‌فهمم چرا اینجوریه؟
‫اون برای جمهوری خیلی مهمه.
‫اگه هر 48 ساعت یه بار ‫به ستاد مرکزی گزارش نده،
‫با کل ارتششون سرازیر میشن اینجا.
‫شما با آوردن اون به اینجا، ‫امنیت کمپ رو به خطر انداختید.
‫بیخیال قربان. نمی‌تونیم برگردونیمش.
‫برنامه بعدی چیه؟
‫قربان، شما جدیت قضیه رو نمی‌فهمید. ‫فقط 12 ساعت وقت داریم.
‫اگه با رادیو گزارش نده، ‫یه لشکر گنده می‌فرستن اینجا.
‫فکر می‌کنی نمی‌دونیم ‫کی هستی؟
‫پریانکا پریرا!
‫پولی، چرت و پرت نگو.
‫چرا باید اسمشو بذارن پریانکا؟
‫تو سرزمین اونا، ‫به پسرا اینجوری اسم می‌ذارن.
‫اون مردمی از نژاد منو قتل عام کرد
‫و چطور جرأت می‌کنی الان بهم بخندی؟
‫بهت می‌گم به رئیست سیگنال رادیویی بفرست ‫و تو انکار می‌کنی؟
‫پولی! پولی! تفنگ رو بذار سر جاش.
‫بریم سمتشون
‫و حمله کنیم.
‫شوخی می‌کنی؟ تو هیچی از قدرتشون نمی‌دونی.
‫چرا همه ازم میخوان که تفنگ رو بذارم تو کمد؟
‫2000 سال پیش،
‫اجدادمون می‌دونستن تفنگ چیه! ‫ما از یه نسل اینجوریم.
‫- می‌دونی سیروالوار چی گفته؟ ‫- چی؟
‫"تُپّارکو تُپّایا تُپّاکّی..."
‫چی شد؟ کی به کی شلیک کرد؟
‫پولی...
‫آقای مخالف.
‫فقط ماشه رو کشید، چطور شلیک شد؟
‫چی...
‫- احمق! چه غلطی کردی؟ ‫- گوش کن آقای نظامی...
‫چه غلطی کردی؟
‫- آقا.. آقا.. لطفا ولش کن. ‫- نگاه کن چه غلطی کردی!
‫تامیل، اونجا رو نگاه کن.
‫بیا پولی آقا. این چه وضعشه؟
‫من کاری نکردم، تامیل.
‫تمومه! همه چی تمومه!
‫تو 12 ساعت دیگه ارتششون اینجا میرسه.
‫همه مون رو نابود می‌کنن. ‫وقتشه دعاهای آخر رو بخونیم!
‫صبر کن آقا. یه کاری می‌کنیم.
‫- ساکت شو! تو چی می‌دونی؟ ‫- هِی!
‫بس کنین، رفیقا.
‫اون درست گفت.
‫تامیل، من اینا رو شخصا می‌شناسم. ‫خیلی وحشین.
‫تامیل،
‫حالا چی کار کنیم؟
‫من یه نقشه دارم.
‫ولی خیلی خطرناکه.
‫حتی ممکنه جونمون رو از دست بدیم.
‫مهم نیست. به دستور تو عمل می‌کنیم.
‫تامیل، من باهات هستم.
‫- تامیل، من حاضرم. ‫- من هم.
‫اون دوتا چی؟
‫اتاق شکنجه، کالپکّام
‫"تو جنوب هند هستی. ‫اینجا تامیل نادو است."
‫"اینجا همه مردم با هم برابرن."
‫"اگه بخواین ما رو برده کنید، ‫پس این سرنوشت شماست!"
‫"آتش!"
‫این کیه؟
‫نمیدونیم آقا.
‫نمیدونی؟
‫"مدراسی شجاع"
‫چی شد؟
‫از اونجایی که همه اونجا شورشیای تامیل هستن،
‫همه افسران جمهوری رو کشتن.
‫بقیه سربازای ارتش هند بهشون پیوستن.
‫این سیاست داخلی بی اهمیت و پوچ رو تمومش کن
‫فقط یه "ملت واحد. یه جمهوری واحد" وجود داره.
‫"مدراسی شجاع"
‫چطور اینا تو رو نکشتی؟
‫نمیدونم آقا.
‫حدس بزن.
‫آقا، شاید
‫چون ما هندی هستیم؟
‫آره، درست میگی.
‫و اینکه تو به جمهوری خدمت می‌کنی، خوبه.
‫تو انتخاب درستی کردی.
‫اما این یارو!
‫یه ایدئولوژی خطرناک رو داره ترویج می‌کنه.
‫هند.
‫آزادی.
‫من می‌خوام این یارو زنده بمونه.
‫چرا میخوای زنده بمونه؟
‫"مدراسی شجاع"
‫گوش کن به من
‫"مدراسی شجاع"
‫مهم نیست تو کدوم نقطه دنیا قایم شده،
‫من می‌خوام زنده بمونه.
‫"مدراسی شجاع"
‫بله آقا.
‫پیداش می‌کنیم آقا.
‫داداش بهشون خبر بده این "بازگشت اژدها" است
‫داداش کنار برو این "بازگشت اژدها" است
‫اونها مردم ما رو هدف قرار دادن و ‫تو ساختمان مترو بمب گذاشتن
‫معمولا وقتی گرگ تو جنگل شکار می‌کنه
‫وقتی دنبال حیوونا میره ‫که از خودش قوی ترن
‫به طور خصوصی شکار می‌کنه و جداشون می‌کنه
‫اینا هم مثل اون حیوونا هستن آقا
‫پس همون قوانین برای اونا هم صدق می‌کنه
‫جناب
‫-کجا بریم؟ ‫-بریم پیش نخست وزیر.
‫ما اینجا به دستور جناب سرهنگ هستیم.
‫جناب، رئیس امنیتی از دفتر جناب سرهنگ اومده.
‫مگه من نباید حریم خصوصی داشته باشم؟ ‫تو این وقت شب مزاحم من میشی!
‫من محکوم به قتل نیستم! ‫دفعه ی بعد
‫نیم ساعت قبلش بهم خبر بده.
‫حالا چی شده؟
‫جناب سرهنگ مثل همیشه امضا من رو می خواد.
‫بیا تو، امضا می کنم.
‫جناب، فقط یک نفر اجازه ورود داره.
‫تو برو.
‫بله جناب!
‫زیادی به خودت فشار نیار، گیر می افتی. برو!
‫-خیلی اشتباه کردم عزیزم. ‫-اشکال نداره عمو.
‫یه چیزی بهت بگم؟
‫تامیژ هنوز زنده س.
‫-آره. ‫-زنده س؟
‫در واقع به خاطر اون من الان زنده ام.
‫تامیژ کجاست؟
‫امن و سالمه.
‫-می خوای تامیژ رو ببینی؟ ‫-آره.
‫-بریم؟ ‫-بیا.
‫بابا لطفا.
‫-چرا من؟ ‫-عمو،
‫فقط اگه تو بیای، هیچ کس شک نمی کنه.
‫-لطفا با ما بیا عمو. ‫-لطفا بابا.
‫باشه. خب بیاین.
‫واقعا تامیژه.
‫بذار مطمئن بشم که تامیژه.
‫عمو، واقعا تامیژه.
‫آره، همونه.
‫امودا، قفلش کن.
‫اینا چیه؟ چی شده؟
‫عمو، چی شده؟
‫چرا این آدما دارن میان اینجا؟
‫عمو، چی شده؟
‫تامیژ!
‫بابا، یه کاری بکن.
‫تامیژ!
‫اینا چیه؟ این چیزی نبود که تو راه ‫بهمون قولش رو داده بودی.
‫بس کن! تا حالا راحت زندگی نمی کردی؟
‫اگه تو بیای بیرون می فهمی که ‫مردم چقدر در عذابن!
‫ببریدش! ولش کن.
‫تامیژ.
‫بیا! ساکت شو!
‫تو این موقعیت، تو و بابات باید ‫درک کنید
‫که هر کاری می کنم برای ‫خوشبختی تونه.
‫تو این رو خوشبختی ما میگی؟
‫قبل از اینکه شما دوتا رو ببینم، ‫اون دوتا رو دیدم.
‫ولینگتون، این اردوگاه ماست
‫یه ارتش می فرستیم.
‫جناب نخست وزیر، امیدوارم که ‫درک کنید.
‫این به نفع هممون هست.
‫با ما همکاری کنید.
‫فقط تو این صورت، نیاز ‫شما و مردمتون برطرف میشه.
‫تمام نیاز مرد من آزادیست!
‫-آزادی! ‫-آزادی؟
‫من می کشمت!
‫جناب، نه.
‫برای جلب اعتماد مردمتون، داری ‫من رو به یه عروسک تبدیل می کنی
‫و سعی می کنی امیدهای دروغین ‫رو در دلشون بکاری.
‫نه! من نمی خوام!
‫من عروسک تو نمی شم!
‫انقلاب برای آزادی منفجر خواهد شد.
‫چی گفت؟
‫من دیگه برده ی تو نیستم!
‫جناب، ما به اونها زنده نیاز داریم.
‫من به هیچکس نیاز ندارم!
‫جناب... جناب... نترسید. ریلکس کنید.
‫می خوای مردم باورشون بشه ‫که همه چیز خوبه و بعد اسیرشون کنی، درسته؟
‫-چرا تو به اون نیاز داری؟ ‫-چی؟
‫جناب، تو سینمای هند و سیاست هند ‫ یه چیز خوب جواب میده.
‫وارث.
‫یعنی چی؟
‫جناب، وقتی شاه می میره
‫پسرش میشه شاه بعدی.
‫این مردم هند رو خوشحال میکنه. ‫بهش کف می زنن.
‫هند همیشه از تبعیض قائل شدن ‫حمایت میکنه.
‫اول، پدر رو دستگیر می کنید
‫بعدش دختره تو تلویزیون حرف میزنه.
‫ژنرال، این کار نمیکنه.
‫ببرینش.
‫- نه! ولَم کنین! ‫- آروم باش، کیردانا.
‫عمو، چرا این کارو میکنی؟
‫ژنرال این کار نمیکنه
‫نه، نه، جواب میده
‫تو هند، عشق پدر از عشق یه عاشق بزرگتره.
‫حرف میزنه. من حواسم هست.
‫باشه؟
‫این یه مزخرفه!
‫- تو برو دنبالش. ‫- ممنونم، جناب.
‫عمو، ازت خجالت میکشم!
‫خوب باشه. هیچ مشکلی نداره.
‫من یه ازدواج برای تو با پسر وزیر کشور تنظیم کرده بودم
‫ولی خب ردش کردی.
‫حالا باید یه داماد چینی برای تو پیدا کنم.
‫چون بعد از 50 سال، اونها خانواده سلطنتی خواهند بود.
‫بیا خودمونو برای آینده ارتقا بدیم.
‫همه رفتن. بریم.
‫بیا بریم.
‫اگه با منی...
‫کیردانا بیا. بریم.
‫برای 90 سال
‫کجان؟
‫بگو
‫اون میدونه که شما میزنینش ولی نمی کشینش.
‫وقت رو هدر میدی ژنرال.
‫بس کن ژنرال.
‫چطور میدونی؟
‫"یه قهرمان جنگی فوری اعدام میشه"
‫"ولی یه شورشی تا موقعی که شعارشو فاش نکنه اعدام نمیشه"
‫قبل از اینکه شما دوتا بیاین اینو بهم گفت.
‫خب، شاید اگه مردمشو بکشیم بگه.
‫'کمپ شناسایی شده'
‫'تکرار میکنم، کمپ شناسایی شده'
‫- تکرار کن. ‫-'تکرار میکنم، کمپ شناسایی شده'
‫بلند شو! برو، برو! همه تون برین!
‫زود باش! برو!
‫بهشون بگو که داس، بھای و اون افسر ارتش کجان.
‫وگرنه می کشنت.
‫مشکلت چیه تو لو دادن اونها؟
‫منفجر میشه؟
‫عزیزم بیا اینجا
‫"ای جونم، یه مورچه راهش به شلوارم باز کرده"
‫تو منحرف! منفجر میشه یا نه؟
‫اقا، این یارو بمب تو همه کشورها کار گذاشته!
‫واقعا؟
‫تو 'ویشیاکاران' تو 8 تا کشور بمب کار گذاشت.
‫یه برداشت، اقا. یه برداشت برای این بازیگر.
‫پس یه بمب گذار قلابی تو سینماست؟
‫بسه داد زدن. حرف بزن!
‫بس کن شورش کردن و بگو کجان؟
‫مگه نمی تونی بگی؟ حرف بزن!
‫خیلی داره خودشو باهوش نشون میده
‫کمپ رو محاصره کنید.
‫حرف بزن!
‫مردم تو رو نجات میدم.
‫با یه مجازات کوچیک اجازه میدیم زنده بمونی.
‫لطفا بهش بگو! بگو. اقا، میگه.
‫حمله کنید! همه رو بکشید!
‫ژنرال، صبر کن.
‫من و تو یکی هستیم.
‫تو مردامون رو برای آزادی کشتی.
‫و ما برای رشد می کشیم.
‫مردامون رو کشتی؟
‫ما مردای شما رو نکشیتم.
‫بیا، آزادشون کن! زود باش!
‫اقا، سربازامون زنده ان.
‫- چی؟ ‫-'سربازامون زنده ان'
‫- برین بیرون! تله ست!
‫برین بیرون! برین بیرون!
‫'باز نکنید!'
‫بیا تو! بیا تو! چی شده؟ ‫میتونی منو بشنوی؟
‫کاری که باید بکنم، جهان نمیتونه بهش دیکته کنه
‫حکمت ارتش من باعث لرزش دشمنان میشه
‫اگه با من درگیر بشین، آسمان می لرزه و ناله میکنه
‫بردار و بنداز، ساچمه ها به شعر من تبدیل میشه
‫اگه تو چشمای شما یه شرور به نظر میام، من راوانا هستم
‫ما مثل یه پرنده نقشه می کشیم، ما قره قاز اونیم
‫جمهوری رو به طور عمومی نابود می‌کنم!
‫جزئیات نمی‌خوام، ارتقا نمی‌خوام، نه!
‫فقط می‌خوام یهو انجامش بدم، تادا تادا تان!
‫نمی‌خوام به "اکم پکام" لو بدم.
‫اگر به "مچان" هام بگم، می‌تونم انجامش بدم.
‫مثل بوم بوم، با گنگ‌ها می‌چرخیم.
‫زوم زوم، هرجا قایم شده باشی، پیدات می‌کنیم.
‫یه نگاه کافیِ که گَنگ من بفهمه.
‫شیرها به یه دایناسور می‌لرزن.
‫نمی‌فهمم.
‫پس، جنازه‌ها تو سردخونه چیکار می‌کنن؟
‫ژنرال، سردخونه رو چک کن!
‫سریع، سریع انجامش بده!
‫همه رو سریع بیار
‫اون چیه؟
‫"ویشیاکاران" آقا.
‫درها هر لحظه بسته می‌شن! ‫بیا!
‫باشه، تو به این نگاه کن و بمیر!
‫خودتو نجات بده ریشیکانت...
‫نشان رو چک کن!
‫بمب!
‫بدو!
‫بومباستیک، یه برش دو تیکه!
‫بومباستیک، اگه مخالفی لهش کن!
‫بومباستیک، نگاه کن گلوله چطور از سرش رد میشه!
‫بومباستیک، اسلحه رو شلیک کن، ریپا ریپا تروو!
‫توئی!
‫بله، معلومه.
‫راستش، من یه کلاهبردارم آقا.
‫خودمم به خودم اعتماد ندارم. ‫چرا به من اعتماد کردید آقا؟
‫تو همه نقشه‌ها رو ‫جلو من چیدی.
‫این بداهه نوازی، ‫بر اساس اون اطلاعاته!
‫اما...
‫از کجا فهمیدی؟
‫وقتی یه چینی می‌تونه زبان تامیل یاد بگیره،
‫پس من یه تامیل مگه نمی‌تونم چینی یاد بگیرم؟
‫نه فقط چینی، زبان ژاپنی، آلمانی، ‫فرانسوی، اسپانیایی رو هم می‌دونم.
‫راستش، زبان سواحیلی رو هم می‌دونم.
‫همه چی خوبه؟
‫چی؟
‫همه چی خوبه؟
‫این ارتش جمهوری، یه گروه ترسو و بزدله
‫ازشون نترس
‫باید شکستشون بدیم!
‫اون کیه؟
‫تامیل، تلوگو، هندی، مالیالایی، کانادایی ‫ایستگاه تلویزیون الان تحت کنترل پلیس ماست.
‫اگه می‌تونی برو بگیرش.
‫برو!
‫حرکت کن!
‫اون طرف!
‫سلاحاتون رو بذارید پایین.
‫اینجا!
‫ژنرال، بکشش!
‫ساکن شو!
‫اینجان؟
‫تامیل! اینجا.
‫بومباستیک، یه برش دو تیکه!
‫بومباستیک، اگه مخالفی لهش کن!
‫بومباستیک، نگاه کن گلوله چطور از سرش رد میشه!
‫بومباستیک، اسلحه رو شلیک کن، ریپا ریپا تروو!
‫تامیل، تامیل ‫چمدون رو پیدا کن آقا!
‫نقشه مترو جواب داد.
‫لازم نیست چمدون رو پیدا کنیم.
‫باید یه راه خروج پیدا کنیم.
‫تامیل! تامیل! کِیِم کجاست؟
‫زیرزمین رو چک کردی؟
‫زیرزمین؟ کجاست؟
‫آقا شما برو، من دنبالش می‌گردم.
‫تامیل! تامیل!
‫حالت خوبه؟
‫حالت خوبه؟ باید از این ساختمان بریم بیرون.
‫بمب گذاشتم تو همه جای این ساختمان ‫و الان منفجر می‌شه.
‫-بریم بیرون. ‫-آقا، باید کِیِم رو پیدا کنیم.
‫حرف من رو گوش کن.
‫تامیل، من می‌رم دنبال کِیِم.
‫تو برو یه راه خروج پیدا کن. ‫برو! برو!
‫می‌دونی این چیه؟
‫این یه موشک قدرتمنده ‫از کنترل خارج شده!
‫می‌دونم.
‫خیلی دیره.
‫مگه اینو واسه تهدید کردن رئیس مون استفاده نمیکردی؟
‫این آخرین شانسه تو و آدماتونه!
‫سعی کن بفهمی!
‫این واسه یه دنیای بهتر و یه آینده ی بهتره.
‫تو کی هستی؟ یه فروشنده؟
‫همش داری یه چیزو میگی و میگی
‫به جهنم!
‫فقط سه دقیقه مونده!
‫تو و آدمات تیکه تیکه میشید!
‫نه، ما نمیشیم.
‫زیر ساختمانی که تو اون موشک ها رو کار گذاشتی،
‫خط قطار مترو رد میشه.
‫چی؟ چه مترویی؟
‫لعنتی!
‫نه!
‫بمب ها تو این ساختمان منفجر میشن.
‫تو این ساختمان دفن بشید.
‫فرار نکنید و بیرون نیاید.
‫مُردنتون!
‫خداحافظ!
‫باید یه وسیله نقلیه پیدا کنیم.
‫باید بریم.
‫بچه ها، بیاین! بیاین!
‫-باید بریم؟ ‫-به کجا؟
‫-سرگرد، این طرف! ‫-آقا، اون طرف.
‫-تامیژ! ‫-بریم.
‫-زود باش! ‫-آقا، شما جلو بشین.
‫-زود باش! بیا! ‫-مواظب باش، آقا.
‫آقا!
‫مردم جمع شدن و دارن به ارتش جمهوری حمله میکنن.
‫چه کار کنیم آقا؟
‫آقا!
‫راهنمایی کنید.
‫این ارتش جمهوری یه مشت ترسو هستن
‫نترسید ازشون
‫بزنیمشون لهشون کنیم
‫قدرت جمهوری، ترس مردم ازشون بود.
‫ولی اگه ارتش مردمی دور هم جمع بشن
‫اون وقت هر ارتش دیگه ای مجبوره ازشون بترسه!
‫اون چیزی که در اواخر جنگ جهانی سوم رخ داد
‫مبارزه ی دوم هند برای استقلال بود.
‫ما رو "آزادی خواه" صدا میکردن.
‫چون همه ی راه های ارتباطی قطع شده بود،
‫ما نمی دونستیم که بیرون از تامیل نادو چه خبره.
‫چند تا کشور و مردمشون زنده موندن؟
‫سرنوشت مردم بقیه ی نقاط هند چی شد؟
‫من جوابی واسه هیچ کدوم از این سوال ها نداشتم
‫چنای ‫- ولی یه چیز رو مطمئنم.
‫اگه جنگی باشه که بتونه این دنیا رو نابود کنه،
‫اونوقت آخرین انسانی که از اون جنگ زنده می مونه، یه چیزو خوب می فهمه.
‫کشور، دین، نژاد، ‫قبیله، رنگ پوست،
‫همه ی اینا بیهوده ست!
‫اون فقط به یه رفیق انسانه نیاز داره.
‫مهمترین چیزی که انسان بهش نیاز داره، انسانیتشه.
‫انسان ها فقط تا وقتی زنده می مونن که انسانیت زنده بمونه.
‫تو وسط کشور ها، جنگ کاشتی
‫بین جنگ ها، انسانیت رو به آتش کشیدی.
‫عزیزم من یه جنگجو ام، از زمین بلند میشم
‫قوی تر از این که کسی بتونه منو نابود کنه
‫با شعله ها بلند میشم، ‫گرما رو بیار، صدا رو بیار
‫آتش، چون الان احساسش میکنم
‫صدایی ایجاد میکنم پس فریاد بزنیم و داد بزنیم
‫تا شنیده بشیم صدای بلندمون رو در بیاریم
‫این زمان ماست پس عقب نمیکشم
‫نه نه، عقب نمیکشم
‫با اینکه ما انسان های مدرن و پیشرفته ایم،
‫با این حال، در اصل یه میمونیم، مگه نه؟
‫نه، انسان ها اصلاح نمیشن.
‫دوباره هویت و مرز می سازه.
‫سلطنت ها شکل می گیرن و سلطنت ها پادشاهان جدیدی رو می بینن.
‫و یه پادشاه ساز لازم میشه تا اون پادشاهان جدید رو بیاره.
‫من ناتی هستم، به اسم ناتراج.
‫مردم منو "پادشاه ساز" صدا میکنن.
‫و من تصمیم گرفتم که پادشاه بعدی این کشور کیه!
‫نزدیک جنوب آسیا
‫این سرگرد پربجوتی سینگ از ارتش هند هستش
‫اگه کسی اون بیرون هستش لطفاً جواب بده، تنها نیستی.
‫جنگ معمولا به خاطر دلایل مثل افتخار، ثروت، پول یا زمین اتفاق میفته.
‫این جنگ برای نجات انسان ها اتفاق افتاد
‫در واقع، این جنگ توسط انسان ها شروع نشد.
‫مترجم : تالاپاتی