« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »
راما کریشنان
میگن رفتی,
باورمون نمیشه, ‫تو هم باور نداری,
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »
عشق یعنی خدا
عشق یعنی ارضا شدن
عشق پنهانه
عشق یعنی حقیقت نهایی
چی شده داداش؟
هنوز خونه نرفتی، ‫حالا هم اینجا خوابیدی!
میخوای بیای ‫با من تو انباری بخوابی؟
حتی یه تیکه چوب خرما هم ‫بهت میدم بخوری,
خودت ازش بپرس,
وقتی اول اومد اینجا، ‫فقط یه بچه بود!
تا شونه تو هم نمیرسید,
حالا وقتی وایمیستی، ‫فقط تا شونه اونه,
من هر چی که بود ‫بهش دادم بخوره تا اینقدر بلند و سالم بشه,
چی میگی عزیزم؟
بچه چاق من!
بچه چاق!
بابابزرگ، ببرش برو, دیره,
حتما گرسنشه,
برو عزیزم,
بیا برویم!
بیا,,,
-بابابزرگ, ‫-بیا,
داریم برای همیشه از شهر میریم,
خونه رو از دست دادیم!
هی! موژی! موژی!
هی!
چرا داره میره ‫بدون اینکه جواب بده؟
هی، اینو بگیر, اینو بگیر,
دارم میرم! دارم میرم!
مثل یه اسکلت، دارم میرم!
به سمت راه دردناک، دارم میرم!
اونجایی که روح آزاد کودکی من ‫در شادی ابدی می رقصید!
از شهرم جدا شدم!
از خونه ای ‫که اجدادم ساختن و محافظتش کردن
من جدا شدم!
دارم میرم! دارم میرم!
مثل یه اسکلت، دارم میرم!
به سمت راه دردناک
دارم میرم!
کجا بودی؟
به کسی چیزی گفتی؟
آقا، چرا ‫این وقت شب دارین می رین
بدون اینکه به من خبر بدین؟
-عمو، کی اومدی؟ ‫-یه مدتیه که اومدم,
از کجا میای؟
دارایی تقسیم شده ‫و خونه هم سندش زده شده,
وقتی دیگه مال ما نیست,,, فایده ای نداره,,,
چرا باید از زادگاهمون بری؟
-میتونی اجاره کنی,,, ‫-فکر میکنی من,,,
سه نسل ما ‫در این خونه و شهر زندگی کردن,
بذار فراموشش کنیم، بعضی چیزا رو ‫با حرف نمیشه فهمید,
نه اینکه نفهمم، آقا,
اما رفتن از این خونه برای اون ‫خیلی بدتر از شماست,
فقط مراقبش باشین، آقا,
موژی،
دارم بُهُونا رو ‫میبرم نیدامانغالام,
چرا؟
نمیشه اینجا موند، درسته؟
یه مدرسه رو اونجا قطعی کردم، ‫طبق پیشنهاد بابات,
ای زمان، آیا عادلانه هستی؟
آیا چشمانم در حال دیدن سراب هستند؟
چه گناهی مرتکب شده ام؟
زندگی پر از نیرنگ، دور و برم رو گرفته!
بغل یه مادر فداکار
توسط طمع خویشاوندان پاره شده!
همه فرداها
خرد شدن!
یه بادبادک که می رقصید ‫با یه نخ!
حالا با یه نخ پاره شده، گم شدم!
مثل یه درخت شکوفه دار که ریشه اش کنده شده
من یه منظره غم انگیز شدم!
مثل یه رودخونه که ‫در اعماق جنگل جاریه
گم شدم!
مثل پرنده ای که ‫ دیگه تو لونه خودش زندگی نمیکنه
من یه پناهنده شدم!
دارم میرم! دارم میرم!
مثل یه اسکلت، دارم میرم!
به سمت یه راه سخته!
من میرم!
چی بگم؟
چطور خودمو آروم کنم؟
این نفرین لعنتی!
چطور عوضش کنم؟
راه توطئه
که پر از تاریکی!
چطور نور بتابونم؟
من امروز میرم!
ولی کی برمیگردم؟
کی برمیگردم ‫به در خونه ی خودم؟
که منو نجات بده و برگردونه خونه
کی یه روح راستگو پیدا میکنم؟
بدون مردم سرزمینم
من زندگی میکنم؟
من مثل یه حباب تنهام
که هیچوقت با آب حرکت نمیکنه!
قفلش کن
بهشون بده داداش
نامردا!
از ته دل نفرینشون میکنم!
-خوب زندگی نمیکنن! ‫-سوکلین گام!
ما فقط ثروتمونو از دست دادیم
همه ی شما کنار ما هستید
فراموشش کن, راهی پیدا میکنیم
اون چیزی که میگی ممکنه درست باشه!
هرچی که باشه، ‫اونها خواهر و برادر من هستن
این نفرینه دختر، اونها ‫فقط عروسکای خیمه شب بازی هستن که به آهنگ دیگران میرقصن!
چطور میتونیم نفرین کنیم؟
داداش، تو مرد تحصیلکرده‌ای
من نمیتونم مثل تو عاقل باشم
منو فراموش کن! ‫خودتو فراموش کن!
اون چی؟
این خونه دنیا ی اون بود,,, ‫این شهر همه ی چیز اون بود!
حالا یهو،
سر بچه ی من چی میاد؟
هی,,,
چرا داداش؟
-نگهدارش, ‫-من پول دارم
برای کرایه اتوبوس ‫و براش یه چیزی هم بخر
از من ناراحتی ‫چون خونه رو از دست دادیم؟
نه داداش
اگه تو اینجا بودی، بهونه می‌تراشیدم ‫و هفته‌ای یه بار میومدم می دیدمت
نمیدونم حالا میتونم این کارو بکنم یا نه
این تنها چیزیه ‫که بابتش ناراحتم داداش
بووانا
عزیزم,,,
حالا برم؟
نه، منم باهات میام
داداشت داره میره مادراس عزیزم
منم میام
فردا باید بری مدرسه، ‫پس با بابا برو
وقتی برگشتم،
کلی شکلات و لباس برات میگیرم ‫و میام میبینمت، باشه؟
شکلات نمیخوام
منم باهات میام
مادراس مدرسه هست،
من و تو با هم میتونیم ‫با دوچرخه بریم
بیا عزیزم
-بیا ‫-برو پیش بابا
-بووانا,,, ‫-میخوام برم پیش داداشم,,,
-بیا پیش من ‫-میخوام برم پیش داداشم
-گریه نکن عزیزم,,, ‫-میخوام برم پیش داداشم
باشه عزیزم
آرول، تو با وانت ‫با همه ی چیزها بیا
مادرت، داداشت ‫و من با اتوبوس میایم
-همه چیز رو برداشتید؟ ‫-بله قربان
-یه دور دیگه هم خونه رو نگاه کن ‫-بله قربان
دیگه نمیتونیم به اینجا برگردیم
-بله قربان ‫-اگه چیزی لازم داشتید، ماشین رو نگه دارید
-آب یا چیزی دیگه میخواید؟ ‫-داداش
قربان، دوچرخه ی پسرتون رو رو هم برداریم؟
دوچرخه؟
آرول، تو بهش نیاز داری؟
باهاش سوار میشی؟
-نه بابا ‫-صبر کن
به کسی که بهش نیاز داره بدید
نه، نیازی نیست، بذار باشه
داداش،
اینو ببر یا به یه نفر دیگه بده,
بریم؟
- آره، شما شروع کنید, ‫- اوکی,
ک, سلوی
به سلامت! ‫نذار دلت بشکنه!
نذار دلت بشکنه، پسر!
ما واست منتظر می مونیم!
به سلامت و حتماً برگرد!
به سلامت! ‫نذار برگشتنت به تاخیر بیفته، پسر!
ما واست منتظر می مونیم!
به سلامت و حتماً برگرد!
مرز تانژاور تموم شد
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »
من یه روز میرم بیرون از شهر,
امروز میرم ‫و فردا صبح برمی گردم,
اون شما رو ‫غروب غذا میده، باشه؟
نه اینکه بخوام برم،
ولی باید برم!
فقط یه روزه, ‫فردا صبح برمی گردم,
باشه؟
هی!
داره دیر میشه، نمیری؟
فکر می کنم برم یا نه,
اشکالی نداره که شوهرم نره,
خوشحال میشم که یه روز مرخصی گرفته,
من غذاهای مورد علاقش رو برای ‫سه وعده غذا درست می کنم و بهش نگاه می کنم!
ولی تو برادر بُهووانایی،
باید بری,
بیست ساله که اجازه ندادی ‫کسی باهات ارتباط برقرار کنه،
حالا اینا تنها آدمایی هستن که ‫می تونیم بهشون خانواده بگیم,
چطور می تونی دو بار ‫در مورد رفتن به جشنشون فکر کنی؟
این برای تو مشکلی نیست، آرول,
حتی بعد از همه اینها، ‫همچنان یه آدم ,,,
تنها
و عصبانی,
هیچ مشکلی با این نیست،
ولی تو یه دختر داری، ‫امیدوارم اینو یادت باشه,
اون در آینده ‫خاله، دایی و پسرعمو نخواهد داشت,
فقط ما خواهیم بود، ‫این برای تو خوبه؟
سگ، گربه، طوطی، ‫و چیزهای زیادی هستن، اینطور نیست؟
از برگشتن ‫به زادگاهت می ترسی، آرول؟
می دونم چقدر ‫اون شهر و اون خونه رو دوست داری,
از این می ترسی که ‫احساساتی میشی و اگه بری اونجا گریه می کنی؟
باید با دقت دستتو بگیرم ‫و ببرمت اونجا؟
من میرم,
هی، والی! خداحافظ!
هی! بیا اینجا,
چی؟
قبل از رفتن به زادگاهمون ‫اینقدر اخمو نباش,
اونجا با کسی بحث نکن,
فقط برو و برگرد ‫بدون اینکه سروصدا کنی,
مولکول اکسیژن ,,, پیوند دوگانه کووالانسی,
همه رو یادداشت کن و ما خواهیم بود,,,
آرول,
تو می تونی عصر سوار قطار بشی, ‫چرا الان داری میری؟
مراسم عصر هست,
حالا که میری ‫اونجا چه کار می کنی؟
فقط فکر کردم یه سری به شهرمون بزنم,
موندم که برم یا نه,
نه نه، برو و برگرد,
اگه ازت بپرسن چرا نیومدم چی میگی؟
- بگم تب کرده؟ ‫- هی!
- بگم مادربزرگ فوت کرده؟ ‫- هی! دیگه مسخره بازی در نیار,
هیچکس نمی پرسه ‫چرا نیومدی,,,
اگه پرسیدن، من درستش می کنم، بابایی!
چرا ساعتت رو دستت نیست؟
موبایلمو دارم,
داری میری عروسی، ‫نباید شیک باشی؟
این به نظر تو "شیک" هست؟
ببندش,
- درست ببندش, ‫- باشه,
مواظب باش,
- به سلامت, ‫- باشه، خداحافظ,
بعد از رسیدن بهم زنگ بزن,
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »
شرکت اتوبوسرانی تانژاور ‫ایستگاه اتوبوس
مریم مقدس لورد
همینجا نگه دار,
ممنون,
داداش، یه نفر دم دره، ‫ببین کی هست,
203 هست,
آخ، ببخشید,
ممنون,
هنوز شروع نکردم,
هنوز تو تنژاورم,
معبد آنبی پریال
هنوز؟
داره دیر میشه، زودتر برو,
چرا؟
برای اینکه زودتر برم اونجا و یه سری ‫صورت ناخوشایند رو ببینم؟
اینا آدمایی هستن که من تو عمرم نمی ‫خواستم دوباره ببینمشون,
فقط به خاطر بوونا اومدم اینجا,
فقط باهاش ملاقات می کنم و میرم,
هی!
چرا اینجوری حرف میزنی؟
بعدش چی؟
تقصیر همه ایناست,
از همه بدتر اینکه وقتی تو راه بودم ‫یه پیام برام فرستاد…
"مطمئن نیستم که واقعا میای یا نه،
تو پذیرش منتظرت می مونم، ‫اگه نیای،
با اون ازدواج می کنم," ‫یعنی داره تهدیدم می کنه,
خیلی هم می تونه این کارو بکنه, ‫بالاخره خواهرته,
خب! از وقتی رسیدی چه کارایی کردی؟
هیچی زیاد,
تو فیلومینا لاج یه اتاق رزرو کردم ‫و خوابیدم,
احتمالا من اولین آدمی هستم که تو ‫شهر خودم تو یه لاج اقامت می کنم,
باشه,
الان کجایی؟
اومدم معبد,
فقط همین یه چیز سرجاش مونده,
وقتی اولین بار اینجا اومد، ‫نوزاد بود!
همش تا شونه تو قدش بود,
حالا وقتی وایمیستی، ‫قد تو فقط تا شونه اون می رسه,
آرول، اونجایی؟ ‫کجا رفتی؟
هیچی,
راستش، با اینکه مجبور شدم بیام اینجا،
ولی دیدن شهرم بعد از این همه سال، ‫خیلی حس خوبی داره,
پس چرا دو روز دیگه نمیمونی و نمیای؟
ولی، صاحبخونه ما می گفت که داره ‫فکر فروش این خونه رو می کنه،
پس تا اون موقع باید دنبال یه ‫خونه ی دیگه بگردیم,
خونه ی جدید باید بهمون خوش بیاد,
باید اجازه بدن که حیوونا رو ‫تو خونه نگه داریم,
اجاره اش هم باید مناسب باشه,
باید تو شعاع سه کیلومتری مدرسه ی ‫دخترمون باشه,
باید همه ی مدارک مربوط به آدرس ‫رو عوض کنیم,
فقط فکر کردن به همه ی اینها…
ای خدا!
وقتی بهش رسیدیم، از روی پل ‫عبور می کنیم,
حالا شروع نکن به غر زدن…
و اضافه کردن به استرس موجود,
گفت که فقط داره فکر فروش ‫خونه رو می کنه,
وقتی فروشش داد، باهاش سر و کله ‫می زنیم,
واقعا نمی دونم,
سرنوشت ما با خونه ها همیشه ‫فاجعه بوده,
اگه یهو تو نصفه شب بیاد و ازمون ‫بگه باید خونه رو تخلیه کنیم چی؟
به خاطر همین دارم فکر می کنم ‫که دنبال خونه ی دیگه بگردیم یا…
هنوز بهت نگفتم,
چی شده؟
اینکه اصلا این خونه رو ‫خودمون بخریم…
هی!
واقعا داری اینو می گی؟
چه واقعی یا غیر واقعی ای تو این ‫موضوع وجود داره؟ فقط دارم فکر می کنم,
هی! عالی میشه!
آرول!
آرول، قراره یه خونه برام بخری؟
هی! صبر کن! ‫به خاطر همین بهت چیزی نمی گم,
خب دیگه به من گفتی, راحت باش!
شنیدن این حرف خیلی خوشحالم می کنه,
ای خدا! ‫می خواستم شخصا بهت بگم،
ولی همه چیزو تلفنی لو دادم,
همین که خونه رو خریدیم،
می خوام روی همه ی دیوارا ‫میخ بکوبم,
هما!
حتی اجازه نداد دو تا عکس ‫اضافه ی عروسی رو آویزون کنیم!
اون صاحبخونه ی خسیس!
همش نگران ترک خوردن دیوارها،
نشت آب، و این جور چیزا بود,
صبر کن! ‫از این به بعد، قوانین رو من میذارم!
ای وای! هما!
چرا به حرفای من ‫تا آخر گوش نمیدی؟
گوش نمی دم,
چرا از قبل هیجان زده میشی؟
همین جوری هیجان زده میشم! ‫تو چی کار میکنی؟
نگاه کن،
حالا چیزی رو تصور نکن ‫بعدش
به گردن من بندازش!
فقط میخواستم بگم که ‫من فقط دارم به خریدن این خونه فکر می کنم,
همین,
باشه؟
آقای آرول‌موژی‌وارمن، ‫پسر آریوودای نامبی،
خیلی خوب میشناسمت! ‫حتی پدر و مادرت هم اینقدر خوب نمی‌شناسنت,
اگه میگی بهش فکر میکنی، ‫یعنی تصمیمتو گرفتی,
اگه نظر میخوای، ‫یعنی فقط داری دوباره چک میکنی,
خب، بهش ایمان داشته باش!
در واقع، تو…
وسط حرف زدنات، ‫یادمم رفت بگم چی می‌خواستم بهت بگم,
تانجوور
سالیامانگلان
نی‌دامانگلان
اگه کسی می‌ره ‫کومباکنکودوسای، گنانام نگر،
و ماریامن کویل نشسته، ‫لطفا بلند شه,
ایستگاه بعدی سالیامانگلان,
سازمان حمل و نقل دولتی ‫کومباکونام
آقا، یه بلیط تا نی‌دامانگلان,
چرا اسکناس دو هزار روپیه ای نداری؟
اتوبوس تازه راه افتاده، چطور می‌تونی یه ‫پونصد روپیه ای به من بدی؟
ببخشید، خبر نداشتم, ‫من پول خرد دارم,
تو غریبه‌ای؟
نه، من از تانجوور هستم,
خیلی ساله که ‫برای مَدراس رفتم,
معلومه که ‫شهر رو خوب می‌شناسی،
فقط اتوبوس رو خوب نمی‌شناس!
میگم چون تو خیلی خوشحالی ‫تو جای راننده نشستی,
اوه! ببخشید!
- یادم رفت, فکر کردم تا تو بیای… ‫- بشین…
هنوز کلی بلیط دارم که باید بفروشم,
اگه کسی تو ایستگاه بعد پیاده شد، ‫میتونی اونجا بشینی,
یه بلیط تا اَیَیام پِتایی,
آقا، یه دقیقه!
من هنوز نی‌دامانگلان نرفتم، ‫پس خبر ندارم,
وقتی ایستگاه رسید، بهم بگو,
بلیط… بلیط…
- بهت میگم وقتی رسید, ‫- باشه,
تانجوور
چند تا ایستگاه دیگه تا نی‌دامانگلان؟
چند تایی دیگه,
بشین,
کجا تو تانجوور؟
خیابان کالج پزشکی,
خیابان؟
نه، فقط داشتم میگفتم چون ‫شاید اونجا رو نمیشناسی,
- بالاجی نگر, ‫- کجا تو بالاجی نگر؟
کوچه دوم,
خونه کیه؟
اسم پدرت چیه؟
آریوودای نامبی,
وای خدا!
تو پسر نامبی سَره؟
بهم گفتن که تو خارج از کشور هستی,
نه، برادر بزرگم اونجاست، ‫من تو مَدراسم,
- من هم شاگرد پدرت بودم, ‫- جدی؟
اره, نسل ۹۵,
او معلم علوم من بود ‫تا کلاس هشتم,
بعدش، شد مدیر مدرسه,
خودشون ساختنش!
چند سال میشه؟
بیست و دو سال,
ما تو ۹۶ رفتیم,
تو بعد از ‫دعوای ارث رفتید، درسته؟
تو هم می دونی!
حالا اینجا چیزی نداری؟
آدمای ما…
انسان خوب رو ‫احمق فرض میکنن و گولش میزنن،
اما حقه باز رو هوشمند ‫می‌نامن و تشویقش می‌کنن!
آدمای بی عقل!
دفعه دیگه اگه اومد تانجوور، ‫به من بگو,
من میام و میبینمش,
اگه منو ببینه،
نه، اگه اسم منو بهش بگی ‫مطمئنا یادش میاد,
جگادِشان؟
جاگو ‫جاگو
میاد؟ اومده بود؟
بعد از اینکه ما رفتیم دیگه برنگشت,
تا دیگه این فامیل ها رو نبینه…
اینو گفت؟
اون نگفت، من گفتم,
درسته! اون کسی نیست که این حرفو بزنه,
چرا اینجوری فکر میکنی؟
میگی من اشتباه میگم؟
باشه، ولش کن,
بعد از اینکه از شهر و فامیلت بدت اومد،
چطور الان اینجا هستی؟
عروسی خواهرمه، دختر خالم,
تا یه سن خاصی با هم بزرگ شدیم,
به همین خاطر مجبور شدم بیام,
همین و بس,
اینو منم میگم,
لازم نیست خیلی صمیمی باشی، اونم خوب نیست,
اما فکر نکن همه فامیل ها مثل اون چهار نفرن،
ولشون کن و به بقیه توجه کن,
ممکنه خیلی های دیگه هم مثل خواهرت باشن,
زیاد سر بزن,
راست میگی،
اما مطمئن نیستم باهاش کنار بیام,
الانم فقط به خاطر خواهری اومدم که اصرار کرد،
وگرنه، علاقه ای نداشتم,
اقا، میشه یه کمکی بهم بکنید؟
هنوز بلیط برگشتمو رزرو نکردم,
نمیدونم مراسم چه موقع شروع میشه و تموم میشه,
بعد از سالها کلی آدمو میبینم، معلومه که دیر میشه,
امشب باید برم,
پس اگه میتونید بگید آخرین اتوبوس چنای ساعت چنده، میرم,
بعد عروسی چی؟
عروسی؟
نه دیگه!
دیگه منتظرم برگردم,
اگه به من بود، همین الان فرار میکردم!
حالا که اومدم میخوام یه حضور پررنگ داشته باشم،
هدیه رو بدم و برم, کارم تموم میشه,
چه بی رحم!
من احمق بهت صندلیمو دادم,
برگشتن به تنژاوور شدنی نیست,
از خود نیدامانگالم اتوبوس های شخصی هست,
آخرین اتوبوس حدود ساعت 9 یا 10 شبه,
وقتی پیاده شدی راجعبش سوال کن,
کوویلون,
صبر کن,
برای تو داماد میخوان؟ اگه نمیخوان به من بگو,
نگاه کن، سرخ شدی!
بریم,
گفتی مراسم کجاست؟
اسمشو یادم نیست، روی کارت دعوت نوشته,
"سالن عروسی چولان,"
سالن عروسی چولان؟
همینجا پیاده شو,
حالا درو باز نمیکنن، زمان میبره,
همه جا هم فقط موقع عبور قطار درو میبندن,
اما اگه قطار تو ایستگاه نیدامانگالم توقف کنه مشکل میشه,
هر روز تقریبا ده ساعت درو میبندن و ما رو عذاب میدن,
برو اون طرف، از درو عبور کن،
و سمت راست برو,
یعنی چپ؟
وقتی رفتی ازشون بپرس، راهنمایی میکنن,
خیلی نزدیکه از اونجا,
باشه,
مرسی,
-سلام منو به بابا برسون, ‫-باشه,
جاگو ‫-بله,
سالن عروسی چولان
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »
خواهر، اینو بگیر… ‫ببرش تو اتاق عروس,
-خوب نگهش دار, ‫-بله,
-آیشواریا، بذارش رو صحنه, ‫-باشه,
هی، لاتا!
برادر!
-حالت خوبه؟ ‫-من خوبم، تو چطوری؟
نمی شناسمت,
بزرگ شدی,
خیلی وقته ندیدیم همدیگه،
چطور هنوز مثل نوجونا میمونی؟
چرا انقدر رسمی حرف می زنی؟ ‫داری دردسر درست می کنی,
چون
خیلی وقته که همدیگه رو ندیدیم,
با حرف زدن کم کم ‫رابطمون صمیمی میشه,
زن و دخترت کجان؟ ‫نیومدن؟
- تنهایی اومدی؟ ‫- آره,
جَهانوی امتحان داره,
به همین خاطر ‫اونم نتونست بیاد,
من مجبور شدم بیام, ‫وگرنه می‌دونی چی می شد!
می‌دونم,,, می‌دونم,,,
بیچاره از عصر ‫منتظرت بود,
خب بگو ببینم، چطوری؟
فقط زنده‌ام,
همون طور که می‌بینی,
شوهرت چطوره؟
اونم یه جایی هست,,,
نه سر کار میره ‫نه خونه میاد,
مشروب!
حالا صبح ها ‫هم مشروب خوردن رو شروع کرده,
اگه ازش بپرسیم ‫ یه بهونه چرت و پرت می تراشه،
که من از خنده می‌میرم,
می‌گه دارم یه کار تازه شروع می‌کنم,
بعد یهو میگه ‫می خوام وارد سیاست بشم,
متاسفانه ‫هیچی به درد بخور پیش نیومده,
ای کاش با تو ازدواج می‌کردم,
همه می‌گفتن با تو ازدواج کنم,
بابام نگران بود
که تو چنای چطور زندگی کنم ‫و خواستگاری رو رد کرد,
اما حالا نگاه کن،
من همینجام،
جلوی همه،
ولی کسی منو نمی بینه!
خدایا! من چه احمقی!
تو واسه عروسی اومدی ‫و من دارم غم و غصه هام رو برات می‌گم,
ببخشید، داداش!
اشتباه متوجه نشو,
حالا باید یه سرزنشت کنم!
"مشکلات تو" یعنی چی؟
خب، تو هم همین جا می مونی؟
همه کارمو ول کردم ‫اومدم محض اینکه تو رو دیدم,
- چایی یا قهوه می خوای؟ ‫- نه,,,
- نوشابه؟ ‫- نه,,,
تو همین جا می مونی؟ ‫اگه چیزی خواستی بهم زنگ بزن، باشه؟
خداحافظ,
این کیه؟
حدس بزن ببین کیه؟
اوه نه! من حرف زدم, ‫حالا می‌فهمی!
واقعا نمی‌دونم,
یه سرنخ بهت بدم؟
من اهل نیدانمانگالام هستم,
هنوز نتونستی حدس بزنی؟
خب! سرنخ دوم:
من از طرف مادر ‫با تو فامیل هستم,
هنوز نتونستی حدس بزنی؟
باشه,
این آخرین سرنخمه,
تابستون 94،
تمام مدت یه ماه ‫تو خونتون تو تانجاور بودم,
حالا حتما یادت میاد,
آها!
چی؟ هنوز نتونستی حدس بزنی داداش؟
لااقل حالا منو ‫می شناسی یا نه؟
بله، می‌شناسم, چطوری؟
خدایا شکر!
می‌ترسیدم بگی ‫که منو نمی شناسی,
اگه اونطوری می‌شد، ‫من می رفتم,
چرا یهو ‫انقدر رسمی حرف می‌زنی؟
کی اومدی؟
همین الان، حدود 15 دقیقه پیش,
واقعا؟
یه تظاهرات پرچم سیاه ‫جلوی دفتر فرمانداری بود,
من تمومش کردم و داشتم تو ‫رو ورودی منتظر بودم,
می خواستم یه غافلگیری ‫برای تو ترتیب بدم
- ولی تو فرار کردی, ‫- ببخشید، متوجه نشدم,
کی اومدی اینجا؟
کی یعنی چی؟ ‫من اینجا میمونم,
از سه روز پیش ‫کارای عروسی همه روی هم انباشته شدن,
عمومون تنهایی همه چیز رو ‫مدیریت می کرد,
من که نمی‌تونستم کاری ‫بهش نداشته باشم، درسته؟
به خاطر این ‫ مغازه رو به زن سپردم
و اینجا موند,
یه اتاق جداگانه بهم دادن, ‫اتاق کولردار,
نگا، احمق اینجاست,
سلام داداش!
چیزی داغ داری؟
داغ؟
آب گوجه داغ داریم, ‫بدمت؟
دیگه مسخره نکن,
آتآن!
برادر عروس, ‫باباش برادر بزرگتر پدرشه,
اینم اکامبارم آشپز, ‫شرکت پذیرایی,
اگه به انگلیسی معرفیش نکنم، ‫عصبانی میشه,
منو احمق صدا کرد؟
تو عروسی من هم آشپز بود!
خب، چیزی داغ هست؟
نه واسه من، واسه آتآن!
می تونی شیرینی بخوری، نه؟
آره، می تونم، ‫اما چیزی نمی خوام,
اوه! صبر کن، آتآن!
چه شیرینی ای داری؟
نمی گم, ‫فقط اگه بگم، میخوری؟
چه زورگویی!
بگم بهش ‫تو عروسیت چه کارایی کردی؟
دیگه شروع نکن, ‫هر چی داری بیار، برو,
داداش، هم شیرینی، هم شور ‫برات میارم،
بخور و بگو چطوره,
بعدش، میام می گم ‫این پسر تو عروسیش چه کارایی کرد,
-برو، حالا! ‫-فقط صبر کن,
فورا برمی گردم!
توالت کجاست؟
واسه دستشویی یا مدفوع؟
چون پایین توالت فرنگی ‫ایرانی دارن,
اگه واسه مدفوع باشه، سخت میشه ‫شلوار رو در بیاری و بشینی,
اگه واسه دستشویی باشه، ‫پایین خوبه,
اما واسه مدفوع می تونی بری بالا، ‫خیلی عالیه و تمیز,
پس واسه گفتن به من خجالت نکش,
نه، واقعا,
-فقط می خوام دستشویی برم, ‫-قول میدی؟
این طرفه؟
وقتی به سینک رسیدی، ‫کنارش,
اینو واسه چی میخوای؟ ‫بده به من,
نه،
از کسی می پرسم و میرم، مشکلی نیست,
چیکار می کنی اگه بگی دستشویی و بری مدفوع؟
داری کیو گول میزنی؟
شوخی کردم، آتآن!
از وقتی منتظرت بودم، ادرار نکردم,
من هم خیلی وقته نگهش داشتم,
بیا، با هم بریم,
خیلی وقته,
آتآن!
فکر کنم یادت رفته,
آتآن؟
آتآن!
اوه! آره! الان یادم اومد,
تو توالت حرف نمی زنی,
میکروب میره تو دهنمون و ‫گرفتار
گلو درد می شیم, ‫اون موقع بهمون گفتی،
تو سینما کوماران,
باشه، لازم نیست حرف بزنی، ‫فقط حرفمو گوش کن,
اون روزا مسابقه ادرار داشتیم، یادته؟
تو همیشه می بردی!
اون موقع بچه بودیم,
با یه زور عجیبی ادرار می کردی،
و A، B، C رو ‫روی دیوار حیاط می نوشتی و پز می دادی!
-سلام! ‫-سلام!
شب بخیر داداش!
رسیدی؟ ‫کجایی؟
نگا به چپت ‫و مستقیم بیا،
آشپزخونه رو پیدا می کنی, ‫همونجا بذارش,
-صدات رو درست نمی شنوم, ‫-چی؟
-صداش میاد, ‫-صداش میاد؟
صبر کن,
حالا می شنوی؟
خیلی خوب می شنوم, ‫تو توالت بودی؟
آره، تو دستشویی بودم,
با گوشیت مواظب باش,
-درسته, ‫-میفته تو توالت,
همین طوری یه گوشی رو از دست دادم…
همون جلوی چشمم, ‫قبل از اینکه بگیرمش،
- گوشی افتاد تو آب, ‫- خب؟
از دست دادن گوشی برام مهم نبود، ‫فقط فکر اینکه باید از سینا ماانا سیم کارت جدید بگیرم,,,
خیلی اعصابم رو خورد کرد, ‫- آره بابا،
خیلی خودمو لعنت می کردم, ‫- درسته!
حالا باید بیاد,
از پسر سانتانام خواستم که ‫تو ایستگاه اتوبوس منتظر بمونه,
دارم بهش زنگ میزنم، ‫ولی وصل نمیشه,
چی شد,,,
عمو!
سلام!
رسیدی!
هر جا که فکرشو بکنی گشتم, ‫از این طرف میای؟
توالت بودم, ‫عمو حال شما خوبه؟
خوبم، الحمدلله,
من آب و زمین و ‫خونه مادری رو دارم!
و تراکتور!
مشکلی ندارم, ‫خیلی خوبم!
مادر، پدر؟
خوبن، ‫سلام رسوندن,
باید می آوردیشون,
تو که پدرمو میشناسی,,,
چطور بیاد؟
باشه، گوش کن,,,
اون چهار نفری که ازشون متنفر بودی ‫اینجا نشستن
و انگار خیلی زحمت کشیدن، ‫پول درآوردن و
این همه ثروت رو به دست آوردن,
با لباسای ابریشمی گرون قیمت ‫خودشون رو به رخ میکشن!
- روحشون رو به خاطر پول فروختن! ‫- فراموش کن عمو!
باشه,,, باشه,,, باشه,,,
خب,,,
مثل یه بچه رفتار میکنه,
- داداش! این دمپایی منه! ‫- مال توئه؟
صبر کن تا دمپایی رو دربیاری,
صبر کن، دمپایی رو پیدا نمی کنم, ‫بعدا زنگ میزنم,
پسر خواهرم والیاما,
سلام!
- ادامه بده,,, ‫- بله,
- داداش بیا بشین, ‫- بشین عمو,
حلوای آشوکا!
بخور، خیلی خوشمزه است,
عالی میشه، بخور,
بخور! بخور!
اون,,,
اون,,, اون,,, پسره که اینجا بود,,,
- اون پسره,,, ‫- این بادمجون رو امتحان کن، خیلی خوبه,
- بخور, ‫- بخور و بگو چطوره,
خوبه,
عمو، دمپایی اون رو ‫تو پرت کردی بیرون، نه؟
آره، آره,,, اگه الان بیاد،
دیگه چیزی واسه ما نمیمونه, ‫همه رو تموم می کنه,
قبل از اینکه بیاد باید تمومش کنیم,
نه، عمو، این قضیه نیست,,,
- اون کیه,,, ‫- یه چیزی واسه من مونده؟
- همه رو تموم کردی؟ ‫- بیا,,, بیا,,,
کلی مونده, واسه تو نگه داشتیم,
نگاه کن، کلی مونده,
داداش، تنها اومدی؟
از خونه کسی ‫با خودت نیوردی؟
سوال خوبیه، بپرس!
می تونست همه رو بیاره,
انگار تنهایی رفته زیارت ‫کاشی و رمشوارام!
اگه می اومدن و ‫برای عروس و داماد دعا می کردن،
خیلی قشنگ می شد,
خوب می شد,
هیچ وقت نگفتم نه! ‫بابام اصلا حرف منو گوش می ده؟
حالا چرا اینقدر حساس شدی؟
قبلش معلم بود,
همیشه با لباس سفید، ‫از سر تا پا سفید می پوشید،
و با دوچرخه می رفت
و می گفت می خواد بره مدرسه،
و حتی یکشنبه ها ‫کارنامه ها رو تصحیح می کرد,
حالا چی شده؟ بازنشسته شده و ‫به سقف خیره شده
یا داره قدم میزنه؟
- می تونه بیاد اینجا و این کار رو بکنه, ‫- درسته,
منم همینطور فکر می کردم, ‫صبر کن,
سلام بابا!
بله رسیدم,
اینجا,,,
عمو سوککو یه چیزی ‫می خواد بهت بگه،
صبر کن,
نه نه، اون اینجاست، کنارمه، فقط صبر کن,
ازش بپرس,
تو این سوال رو سه بار تو دو دقیقه ازم پرسیدی, بفرمایید,
ازش بپرس، عمو,
ازش,,, باهاش حرف بزن، عمو,
جرئت داشته باش,
داماد,
- سلام داماد! ‫- سلام سوكالینگام,
حالت خوبه؟
خوبم,
تو چطوری؟
من خوبم، داماد,
همه خونه خوبن، آتان؟
خواهر والیاما چطوره؟
خوبه,
داماد، تنها چیزی که ناراحت کننده است، نبودن تو اینجا است,
نتونستم بیام، ‫من اینجا یه سری کار دارم,
این چه حرفیه، داماد؟ قبلنا،
به خاطر مدرسه، درس خوندن، ‫و بچه ها، وقت نداشتی,
حالا میتونستی بیای,
دکترها میگن اگه مسافرت کنم، ‫فشار خونم میره بالا,
از من چی انتظار داری؟
هر وقت وقت داشتی، بیا ‫و زیاد به شهرمون سر بزن,
با همه ما وقت بگذرون، خوش بگذرون،
و فقط از آب رودخونه ما بنوش، خوب میشی، داماد,
اون وقت نه نمک نه ‫قند دیگه اذیتت نمی کنه،
حسابی سرحال میشی، ‫داماد,
تو برای همه ما ‫خیلی مهمی,
اگه تو جلوتر از همه بودی ‫و همه چیز رو هدایت می کردی,,,
خیلی متاسفم,
حتما دفعه بعد میام,
حداقل میام ببینمت,
داماد، فقط یه چیز می خوام بگم،
ما دوباره ‫با هم به دنیا میایم؟
به همین خاطر، داماد,
هر چی گفتی ‫و پرسیدی درسته,
اشتباه بود،
باید می آمدم,
نه نه نه، داماد, ‫میام ببینمت,
میرم مدراس و ببینمت,
چرا این همه زحمت؟
میام,
داماد، زحمت نداره, الان،
اتوبوس ها خیلی راحتن، ‫میشه حتی خوابید و اومد,
الان تا خود شهرمون ‫اتوبوس میاد، داماد,
اگه سوار بشم، راحت ‫میام و اونجا پیاده می شم,
باشه، بیا,
حالا برو، کارای ‫عروسی رو انجام بده,
بعدا حرف می زنیم,
باشه، داماد, حتما، حتما, ‫مواظب خودت باش,
سلام,
تو حرف بزن,
فقط چک کن ببین بابا هنوز روی خطه,
بابا،
- بعدا زنگ میزنم, ‫- باشه,
آتان,,, آتان,,, ‫چند بار,,,
این فرق داره، آتان,
چی شده، ‫شماها دارید با زبان اشاره حرف می زنید؟
دمپایی منو انداختی، ‫پس بهت نمیگم,
حق یه جنگجو نیست ‫که سر غذا دعوا راه بندازه,
گوش کن، من دیگه ‫یه بچه نیستم و،
تو پیر شدی، حواست باشه,
پیر، کمرت درد بگیره!
دستت رو میشکنم ‫و گچ می گیرم، پیرمرد!
می خوای دست منو بشکنی ‫و گچ بگیری؟
اصلا بلد هستی ‫دستت رو بگیری و جیش کنی؟
حالم به هم خورد، چقدر چندشه! ‫چطور میتونی
جلوی آتان من، ‫اینقدر بی ادبانه حرف بزنی؟
هی! این حرفا به نظرت زشتن؟
بگم بهش ‫تو عروسیت چه کارهایی کردی؟
لازم نیست! برو ببین، انگار ‫یه مارمولک افتاده تو پای سام!
- یه کم طول می کشه، اشکالی نداره؟ ‫- زودپز! زودپز!
زودپز، ساکت شو، ‫گوش کن به من، نکن! زودپز!
وای خدا! وای خدا!
- خدا چشمات رو نابود کنه! ‫- هی،
چرا اینجوری داد میزنی؟
من دارم تو گوشش نجوا می کنم، ‫چطور می تونه بشنوه؟
من داد میزنم چون ‫نباید بشنوه,,,
- وای خدا! ‫- باشه، هر قدر دوست داری داد بزن,
ببینیم کی برنده میشه، تو یا من,
داداش,,, داداش,,, ‫خواهشاً حرف منو گوش کن داداش,
من چهار تا سفارش عروسی بهت ‫می‌دم که دو هزار نفر توش غذا بخورن,
خواهشاً منو ببخش,
بعداً بهت می‌گم ‫وقتی اون نیست,
باشه,
حاج آقا! حکم داده شد، دستامو ول کن,
باشه، شما دوتا داشتین با زبان اشاره ‫حرف می‌زدین، به من بگین چی بود، بعد برین,
چیزی نبود عمو، ‫امشب باید سوار اتوبوس بشه,
از کجا می‌دونی؟
عمو چینا مسئولیتشو به ‫من داده,
اگه اجازه بدین،
عروس و داماد رو ببینیم و ‫من به موقع می‌رسونمش به اتوبوس,
این چه وضعشه؟
عمو، حالا دوباره شروع نکن,
تو بعد از این همه سال ‫اومدی،
فقط برای امشب پیش ما بمون,
عروسی صبحه، حدود چهار تا شش,
بعد از تموم شدن مراسم ‫می‌تونی با اتوبوس بعدی بری,
بلیط اتوبوس ده صبحو براش ‫رزرو کنم آقا آتان؟
بعداً در موردش صحبت می‌کنیم, اول ‫بزار برم کادو رو بدم و برگردم,
-تو اینو می‌گی، ‫-باشه؟
ولی سوار اتوبوس میشی و می‌ری,
مثل بابات,
باشه, حداقل اومدی,
-برمی‌گردم باهات حرف می‌زنم, ‫-باشه,
وقت داریم تا اتوبوس رو بگیریم؟
وقت داریم، راحت باش,
ممنون! ممنون!
-خاله، لطفا بخور و برو, ‫-ممنون,
سلام آقا,
ممنون,
تبریک میگم! حالا من میرم,
-داداش,,, ‫-بھووانا، خوبی؟
باورم نمیشه! اومدی!
بالاخره رسیدم، درسته؟
نگاه کن چقدر خواهرت شوکه شده!
وقتی این همه آدم بهت زنگ ‫می‌زدن نیومدی،
ولی واسه من اومدی,
اون‌ها با تو یه جورین؟
ممنون داداش… ‫ممنون داداش! من می‌دونستم!
این همون پیراهنيه که برات فرستادم, ‫قشنگه؟
-عالی شده! خوشت اومد؟ ‫-خیلی!
مثل همونايه که خودم میپوشم,
-داداشم, ‫-آقا,
-خوبین آقا؟ ‫-من خوبم,
آقا، من شمارو ندیده بودم، ولی،
من همه چیزو در مورد شما می‌دونم,
حداقل صد و هشت بار در مورد ‫شما حرف زده,
من حفظش کردم,
فقط در مورد شما ‫حرف می‌زنه تو تلفن,
آقا، حتی حرف‌های عاشقانه ‫ما هم در مورد شماست,
یه موقعی،
حتی فکر کردم با شما ازدواج کنم, ‫ببخشید آقا!
احمق! موضوع دیگه ای ‫نداشتی که در موردش حرف بزنی؟
آقا، همه موضوع‌هایی ‫که در موردشون حرف می‌زنه کسل کننده‌ان,
با اون معیار، ‫داستان‌های شما خیلی بهترن,
چون بھووانا ‫و من با هم بزرگ شدیم,
آقا… آقا… همه رو می‌دونم,
چجوری با هم بزرگ شدین، ‫چجوری ازش مراقبت می‌کردین،
چجوری وقتی آبله مرغان گرفت ‫گریه کردین,
چجوری واسش ‫انگور فرنگی می‌چیدین,
چجوری با هم ‫با دوچرخه می‌رفتین مدرسه, درسته آقا؟
همه رو می‌دونم آقا,
لطفا دوباره تعریف ‫نکن آقا,
من با خواهرتون ازدواج می‌کنم!
خیلی ممنون که منو بخشیدی,
-ممنون آقا, ‫-تبریک میگم,
-خیلی ممنون آقا, ‫-آرزوی خوشبختی دارم,
-خیلی ممنون آقا, ‫-اوه، واو!
تو می‌دونی ‫چجوری اینارو انجام بدی، درسته؟
بد نیست!
خب، چی برام آوردی؟
هر چی که دوست داری، هر چی که من دوست دارم، همه رو,
هی، داری چی کار می‌کنی؟
هی، صف خیلی طولانیه,
-بعداً ببینش, ‫-نه!
داداشم اینو برام ‫آورده, نباید ببینمش؟
چی از این مهم‌تره؟
اونجا چیز خاصی ‫نیست، حرف منو گوش کن، بھووانا,
پس چقدر خاصه؟
هر چی که باشه, ‫واسه من گرفتیش، درسته؟
هی! همه تو صف منتظرن,
اشکالی نداره، صبر کن,
تو هیچ وقت به خاطر حرف کسی نیومدی، ‫ولی واسه من اومدی، درسته؟
پس صبر کن,
اینو بگیر,
بده,,, بده,,,
مواظب باش!
این چیه؟ انقدر چیزای مختلف داره!
-همه اینا واسه توئه, ‫-با دقت نگهش دار,
اینو بگیر,
بھووانا، زود بازش کن, ‫فقط ازش پاره کن,
من به کاغد پیچیده‌ش احتیاج دارم، ‫با دقت نگهش می‌دارم,
مواظب باش!
دختر جون، می‌خوای ‫همه چی رو باز کنی؟
آره، می‌خوام تک تکشون رو ‫باز کنم و ببینمشون,
تو چی هستی؟ یه بارکش؟
نگهبانش؟
خدایا!
راهو بلد نبود ‫که بره سمت صحنه، منم همراهش شدم,
نگاه کن، حداقل من ‫کمک می‌کنم جعبه رو نگه دارم,
هی، می‌دونی ‫این "آقا" کیه؟
آره، آره، می‌دونم! ‫اون همونیه که اول منو پذیرفت,
اونو می‌دونم، من از اون حرف نمی‌زنم,
این "آقا" از نظر فامیلی، ‫مجاز به ازدواج با منه,
وقتی اون همون جا حضور داره، ‫داری چرت و پرت می‌گی؟
خفه نمی‌شی؟
هی! چطور جرأت می‌کنی منو تهدید کنی؟
اگه یه مشت بزنم بهت، ‫مثل پر می‌شی و می‌ری خونه!
حواست باشه!
همه اینا رو الان بپوشم؟
خیلی دوست دارم این کارو بکنم,
داداشم همه اینا رو ‫واسه من خریده،
پس باهاشون ژست می‌گیرم، باشه؟
بپوش عزیزم، همه اینا واسه توئه,
تو برام بپوشونشون,
فردا سکه طلا رو، ‫به زنجیر عروسی می‌بافم,
اول دستبندها,
وای! چه شروع فوق‌العاده‌ای!
آره! دقیقا!
-درد داره؟ ‫-نه,
نه، اونو نه,
اونو بگیر,
اینو بده، من می‌پوشمش,
قشنگه,
حالا اونو بگیر,
-مواظب باش, ‫-دیدی که!
مگه نگفتم ‫که باهاش ازدواج می‌کنم؟
-باز شروع کردی, من الان می‌رم, ‫-آقا,
-کجا می‌ری؟ ‫-مگه داداشت نباید غذا بخوره؟
اگه دیر بریم، میگن همه ‫شیرینی‌ها و غذاهای مخصوص تموم شده,
فقط اگه الان بریم، جا گیر میاریم، ‫انقدر شلوغه,
اوه، خوبه,
باشه، برو, ما پشت سرت میایم، ‫غذا نخور،
منتظر ما بمون,
چشمت رو پاک کن,
تو بیا این طرف,
کجا می‌ری؟
بهش بگو غذا نخوره، من همین جاهم,
انقدر سال شده ‫که اونو ندیدیم,
عمو! عمه!
-سلام آرول، خوبی؟ ‫-خوبم,
آرول، خوبی؟
خیلی خوشحالم که اومدی,
فکر کردم مثل همیشه ‫ما رو ناامید می‌کنی,
بیخیال دیگه عمو!
-عمو، ‫-بگو,
یه نفر اونجا کنارم ایستاده بود، ‫میدونی کیه؟
کیه؟ دقت نکردم,
هی، پسر! ازم می‌پرسه ‫که می‌دونم کیه,
فقط پیدا کن که کیه و بهش بگو,
آرول، من بالا می‌رم,
-باید غذا بخوری و بعد بری، باشه؟ ‫-بله,
-بیا بریم, ‫-غذا بخور و برو,
از کی می‌پرسی آتان؟
اونجا دیدی؟
چجوری بود؟
کوتاه بود یا بلند؟
چاق بود یا لاغر یا هیکلی؟
تیره بود یا روشن یا گندمی مثل من؟
مرد یا زن؟
اگه جزئیات رو بگی، ‫می‌تونیم بگیریمشون,
خب، بیخیالش,
چطور می‌تونیم بیخیالش بشیم؟
تو این سالن کسی رو نمی‌شناسم که ‫من بشناسمش و کسی رو نمی‌شناسم که ‫من رو نشناسه,
بگم در اصلی رو ببندن؟
من گشنمه، می‌خوایم غذا بخوریم؟
تو هم؟
خدایا! بیا,
میشه یه جایی گوشیم رو شارژ کنم؟
فقط ده درصد شارژ داره,
کاناگاراسو,
- کاناگاراسو، بیا اینجا! ‫- بله؟
بذارش یه جایی امن شارژ بشه, ‫بهش ,,,
خاموشش کن,
کجا می‌خوای شارژش کنی؟ مواظب باش,
یه کلانتری نزدیکیه، ‫بذارمش اونجا؟
ببین، من دارم برای ‫اون کار می‌کنم، مثل رئیسش,
اگه دوباره ازش بخوام، اون کم ‫احترامی که برام مونده رو هم از دست می‌دم,
وای نه!
عمو! عمو!
ساکت شو و غذا بخور,
- چی شده عمو؟ ‫- هیچی، پسرم,
بیا غذا بخوریم,
می‌رم، عمو,
چه مزخرفاتی! ‫چرا باید بری؟
دستور عمو، ‫فقط بعد از غذا خوردن می‌تونی بری,
تو اصلا نمی‌دونی ‫کی باید راجع به چی حرف بزنی؟
آتان، نگاه کن,
اینجا پولی، سوزیام، ‫پال کوزوکاتای، آدا پراتمان پایاسام،
نگاه کن،
سپانکیزانگو روست، ‫پودالانگای یوسیلی، آما وادا با پوندو پودی,
و این، ‫حتی نمی‌دونم چیه,
هی! بگو ببینم دیگه چی هست، ‫بعد می‌تونم غذا بخورم,
باشه، باشه,,, کافیه,
انگار داره سعی می‌کنه ‫موضوع رو عوض کنه، احمق!
هر کاری دلم بخواد می‌کنم, ‫تو فقط ساکت باش,
آتان، شماره گوشیت چیه؟
چرا، الان؟
وقتی عمو بهم گفت، ‫شماره رو گرفتم، اما یادم رفت سیوش کنم,
بگو,
- 9841618800, ‫- تموم شد کارش!
عصبانی شدی؟
آروم بگو,
انگار نمی‌خواستی بدی,
نه، هشت,
چهار، یک,
شش، یک,
هشت، هشت,
صفر، یک,
می‌رم، عمو,
فکر می‌کنی چرا گرفتمش، درسته؟
همه شماره‌های مهم رو ‫اینجا هم یادداشت می‌کنم,
به گوشیم اعتماد ندارم,
اگه یه اتفاقی بیفته، ‫همه شماره‌ها پاک می‌شن,
چنای ‫آتان- 9841618801
تو هرگز شماره من رو نگرفتی,
گوشیم اینجا نیست,
خب اگه گوشیت اینجا نیست، ‫چه اشکالی داره؟
تو کیف پولت یه تیکه کاغذ یا یه کارت ویزیت ‫داری، درسته؟
کیف پولم رو ندارم، ‫تو کیفمه,
وای، آتان چقدر پول داره!
می‌تونم موقع اضطراری ازش بپرسم!
دارم روی کارت آبی می‌نویسمش، ‫گم نکنش و بعد دنبالش نگرد,
آتان، یه کم کمرت رو بلند کن,
با این همه پول نقد، چطور می‌تونی ‫کیف پولت رو تو کیف بذاری؟
فقط یه کم بلندش کن,
یکی داره بهت فکر می‌کنه,
کی دیگه، حتماً خواهرته، ‫حتماً داره فکر می‌کنه که غذا خوردی یا نه,
هیچ خواهر بهش فکر نمی‌کنه، ‫اون داره به خودش فکر می‌کنه!
به خاطر همه دردسری که سرش آوردی،
داره فکر می‌کنه که ‫دوباره بیاد اینجا یا نه,
من چه کار کردم؟
این رو داری فکر می‌کنی، آتان؟
پس دیگه حرفی نمی‌زنم,
هیچ وقت حرفی نمی‌زنم,
واقعاً؟
حرف نمی‌زنم، حتی ‫اگه خواهش کنی,
حالا داری حرف می‌زنی,
این حرف زدن نیست, ‫این گفتن هست,
حرف زدن و گفتن ‫ دو چیز مختلفن,
پس حرف نمی زنی؟
به پیاز پچادی قسم می خوری!
پس به غذایی که می خوری قسم می خوری؟
باشه!
خب، تا آخر عمر ,,,
آه، تا وقتی که غذا خوردنت تموم نشده ‫ حرف نمی زنی؟
یه چیز دیگه تصور کردم ‫ و خیلی خوشحال شدم,
من هم نباید حرف بزنم؟
باشه, قبول,
پی, بووانشوار ‫ اس, گیریداران
زن های عزیزم!
خوش اومدید!
روز عروسیه!
برادری ,,,
-کافیه! کافیه! ‫ -با هم!
بیا
-غذا بخور، داداش, ‫ -و بهشون ,,,
-غذا خوردی؟ ‫ -برکت بده!
من غذا می خورم، تو برو غذا بخور,
برای پذیرایی از مهمونا
روز مقدس رسیده!
همه ی فامیل و آشناها ‫ شروع کردن به اومدن!
با هم، با تمام وجود
آدما جمع شدن که برکت بدن
جمع شدن!
آدمای خوبی هستن!
روی برگ موز مخصوص
مثل قلبی که خدمت می کنه
گرسنه ها تا تهش سیر میشن!
تو این روز خوش!
میراث مهمان نوازی
که افتخار تامیل نادویه
یه ویژگی غالب
برکت می بارونه که زندگی کنیم!
نارگیل پلی سرو میشه!
ترتی پال سرو میشه!
سوژیم سوان سرو میشه!
تاوولا آدای دوسی
با کاری فلفل تند و خوشمزه
از این ترکیب ایده آل لذت ببر
پسر، داره ازت راسام می خواد,
تو بهش رسیدی، پسرم!
انگشتای اتان داره خشک میشه، بیا,
چقدر شارژ کرده؟
لازم نیست شارژش کنی ‫ تا وقتی که یه گوشی دیگه بخری,
تقصیر منه که ازت پرسیدم!
اتان،
اگه باید به کسی خداحافظی کنی ‫ سریع بگو,
-من اینجا منتظر می مونم, داره دیر میشه, ‫ -لازم نیست، بریم,
می خوای بدون اینکه به بوونا بگی ‫ بری؟
منتظرت می مونه,
نگفت که فردا با تو غذا می خوره؟
اگه بفهمه که فردا تو عروسی ‫ نیستی،
یه جنجال بزرگ راه می اندازه,
همین دلیلشه که دارم می گم ‫ نه, بیا بریم,
نگهش می دارم, تو برو,
اتان،
فقط موتورمو بر می دارم,
سلام,
ببخشید، گوشیمو گذاشتم شارژ، ‫ همین دلیلشه که تماس تو رو از دست دادم,
باشه، باشه, ‫ همه چیز خوب پیش رفت؟
بله، تموم شد,
ما تازه ‫ غذا خوردیم و بیرون اومدیم,
ما؟
این "ما" کیه؟
من، سکو عمو، و یه نفر دیگه,
این "یه نفر دیگه" کیه؟
اون یه نفر دیگه همونیه که
منو برد روی صحنه ‫ و برای شام,
چی، آرول؟
یه روزه که رفتی
-و به یه بومی تبدیل شدی, ‫ -چرا؟
گویشت، طرز حرف زدنت ‫ که گفتی "بردت"!
واقعا اینجوری حرف زدم؟
فقط همراهیم کرد,
-اگه ازت بخوام یه کاری انجام بدی، انجامش میدی؟ ‫ -چه کاری؟
چرا انقدر ‫ علاقه داری که زودتر برگردی خونه؟
می تونی یه روز دیگه بمونی ‫ و بیای، نه؟
چرا؟
نمی‌دونم اگه می‌تونی متوجه شی،
ولی لحنت ‫خودش تغییر کرده،
به نظر شاد میای, ‫همینطوره,
نمی‌خوام,,, ‫سردرگمم نکن,
باید الان برم,
داریم میریم,
همینو می‌گم, ‫بده اینو,
گوش کن، اگه امشب شروع نکنی ‫و به اینجا نرسی،
اجازه انجام دادن ‫هیچ مراسمی تو این منطقه رو نداری,
آقا روحانی، ما برات ‫اتاق کولردار رزرو کردیم,
-باشه, ‫-اگه سر وقت نیای,,,
کی داره پشت زمینه ‫مدام حرف می‌زنه؟
بیشتر از صدات، ‫اون صدا رو می‌شنوم,
بهت گفتم، اون پسره که منو ‫هر جا برد، همون,
تو عروسی دیدمش,
راستش، ‫باهاش گیر افتادم,
اون کیه؟
همینو بهت گفتم، هِما، ‫نمی‌دونم,
ولی انگار منو خوب می‌شناسه, ‫همه چیز رو می‌دونه,
خیلی بیش از حد مهربونه,
باشه، نمی‌تونی به کسی بگی؟
چطور می‌تونم؟
مثل آهنربا چسبیده به من,
با اون اطرافم، چطور می‌تونم بپرسم؟
مستقیما بهش بگو که ‫نمی‌شناسش,
اگه بفهمه که نمی‌شناسش، ‫قابل هضم نیست براش,
اگه بفهمه که وانمود کردم ‫که می‌شناسمش، تمومه!
و می‌خوای الان برم ‫بهش بگم,,, ولش کن,
تا الان تونستم,
الان میرم,
فقط تا اون موقع,
همون نقش رو بازی می‌کنم,
اِ، این اشتباهه,
نباید اینجوری کلک بزنی بهش,
اگه بعدا بفهمه خیلی ‫بدش میاد, می‌فهمی؟
ببخشید، آخرشو شنیدم,
گفتی می‌خوای یه چیزی رو ‫حفظ کنی, چیه؟
-نه، هیچی,,, ‫-کی پشت خطه؟ خواهر؟
بذار باهاش حرف بزنم,
نه، تو رو نمی‌شناسه,
چرا؟ بهش نگفتی؟
اشکالی نداره, بهش می‌گم,
شاید عصبانی بشه، ‫که با توام ولی حرف نزدم,
-دیر شده, ‫-ساکت باش، اذان,
بهش می‌گی "عزیزم"؟
فیل معبد شیوانت رو هم ‫"عزیزم" صدا می‌کردی، نه؟
خواهر، خوبی؟ حالت خوبه؟
تو منو نمی‌شناسی, ‫هرگز منو ندیدی,
من بودم که خوب از شوهرت ‫تو عروسی مراقبت کردم,
بعدا از اذان ‫همه چیز رو راجع به من بپرس,
-اوه, ‫-حرفام تموم شد, حالا تو حرف بزن,
فقط ساده بپرس که خوبم یا نه,
حالت خوبه؟
مثل برادرتم,
خیلی خوبم، مثل همیشه!
اذان هم خوبه, ‫شامشو خورد,
می‌ره قهوه صبحونه رو بگیره,
می‌تونستی بیای,
خوشحالم که لااقل فرستادیش,
دیر شده، ‫و اذان عصبانی میشه,
باید برم ببرمش ‫ایستگاه اتوبوس,
بقیه‌اش رو حضوری صحبت می‌کنیم، باشه؟ خداحافظ,
خداحافظ!
خیلی آروم حرف می‌زنه,
تو باهاش حرف بزن,
سلام,
اِ! این کیه؟
از من می‌پرسی!
ازش اسمشو پرسیدی؟
نه,
باید می‌پرسیدی,
باشه، بعدا حرف می‌زنیم,
چرا می‌خندی؟
بخور,
عمو سُکو، خداحافظ,
حواست به سلامتیت باشه,
این چیه، عمو؟
به خاطر اونا، ‫دیگه زادگاهتون یادتون رفته،
از همه فامیلاتون ‫جداشدین,,,
حتی این عمو,,,
باشه، گریه نکن، گریه نکن,
باشه، پسرم،
- همه چیز رو برداشتی؟ ‫- آره,
- سفر به سلامتی, ‫- آره,
وقتی رسیدی خبرم کن,
باشه,
اِ، مگه گریه کردن من کافیه، ‫چرا تو هم داری گریه می‌کنی؟
حالا اومده، دیگه ‫بعدش بیشتر میاد دیگه,
چرا به من میگی؟ ‫به خودش بگو,
مگه ده کیلومتر اون‌ورتره؟
داره گوش می‌کنه ‫به همه چیزایی که داری میگی,
حتما میاد، مطمئن باش,
فقط تو اینو می‌گی
- دهنشو وا نمیکنه, ‫- بهم اعتماد کن, میاد,
ببرش و برو,
خداحافظ، عمو,
مواظب خودت باش,
برو، سالم به مقصد برسونش,
گریه نکن,
ای وطن!
تو چی منتظر بودی تا بگی؟
همه اینا به خاطر من بود؟
مثل یه دست جادویی
تو منو نگه داشتی
تو مسحرم کردی
چرا؟ ای چرا؟
ای چرا من اینجا فرود اومدم؟
تو وجود من یه سوال ‫برمی‌خیزه
تو قلب آشفته من!
زمان جدایی ناخواسته
خاطرات یه ‫بار سنگین تسکین دهنده غیر قابل تحمل
ای وطن من
من کیم؟
اینجا…
- اِ، چی شده؟ ‫- چای عمه آنگو؟
شیر گاوی محلی ‫چای شکر محلی
چرا الان؟ داره دیر میشه,
وقت داریم، آتان,
این چای از شیر نژاد محلی ‫با پودر نبات درست شده,
تو مَدراس گیرت نمیاد,
بذاریم,,,
عمو، دو تا چای مخصوص,
لذت نوشیدن چای ‫بعد یه وعده غذا یه چیز دیگه‌ست!
بنوش، آتان!
گناهه اگه ننوشی!
بنوش و بگو چجوریه,
- فوق العاده! خیلی خوشمزه‌ست, ‫- نه؟
سریع بنوش، بریم,
اتوبوس رو از دست میدیم, ‫من فردا باید برم سر کار,
من حواسم هست، آتان,
جرئت نمیکنن ‫بدون اینکه از من بپرسن اتوبوس رو حرکت بدن!
یه لحظه، ‫می‌پرسم و میام,
اقا، اتوبوس چنای؟
اتوبوس چنای؟
الان میای و میپرسی,
آخرین اتوبوس 15 دقیقه پیش رفت,
اقا، لطفا تماس بگیرید و بگید ‫اتوبوس رو نگه دارن, آتان باید امشب حرکت کنه,
میشه اتوبوس رو ‫فقط برای یه نفر نگه داریم؟
اقا، فقط لطفاً بفهمید ‫اتوبوس کجاست،
من دنبالش میرم و بهش می رسم,
- فقط بهش بگو آروم بره, ‫- با این موتور؟
تو پنج دقیقه دیگه، ‫اتوبوس میره تو اتوبان,
بعدش، حتی اگه سوار ‫یه یاماها آر‌ایکس 100
با سرعت کامل بشی، بهش نمیرسی,
اقا، چه گزینه دیگه ای هست؟ ‫بگو، اقا,
فقط یه گزینه هست,
بخواب، و صبح با اتوبوس 07:30 صبح ‫برو تانجوور,
و از اونجا سوار ‫اتوبوس لوکس ولوو ساعت 08:00 صبح شو,
تو یه تایم ‫بین 02:00 تا 02:30 بعدازظهر به گندی میرسونتت,
فقط حرف بزن اگه ‫راه دیگه ای برای رفتن وجود داره،
وگرنه هیچی نگو,
نه؟
بهشون گفتم یه موضوع ‫مهمی تو اداره هست,
حالا چی بهشون بگم؟ ‫بگم اتوبوس رو از دست دادم؟
منو مسخره میکنن
آتان، استرس نگیر,
اگه تو استرس بگیری، ‫من به ذهنم نمیرسه,
تو هیچ فکری به ذهنت نمیرسه,
اون همه چیز رو به روشنی گفت,
بذار ببینیم الان باید چیکار کنیم,
آقا,
آقا، یه جای اقامت نزدیک اینجا هست؟
اقامت؟
آقا؟
میدونی یه جای اقامت هست؟
اگه میدونی بگو میدونی، ‫اگه هم نمیدونی، بگو نمیدونی،
یا حداقل از یه نفر بپرس ‫و به من بگو,
باشه، خودم پیدا میکنم,
چرا اقامت، آتان؟ ‫خونه من اینجاست،
-میتونی شب بمونی و صبح بری, ‫-حوصله اون همه چیز رو ندارم,
میتونی الان یه جای اقامت برام پیدا کنی یا نه؟
نمیتونم آتان,
باشه، خودم یه کاریش میکنم,
آتان… آتان…
آتان، فکر میکنی اینجا مدراس هست؟
فقط دو جای اقامت ‫کنار ترمینال اتوبوس هست,
توالتش سوسک داره ‫و تختش هم ساس,
خیلی بد میشه آتان, ‫و تو میگی میخوای بری اونجا,
برای تمیزی که دنبالشی،
حتی با دمپایی ‫هم وارد نمیشی,
هر حشره ای که باشه، ‫من باهاش کنار میام,
آتان، لطفا حرف منو گوش کن,
باشه، بیا، میبرمت,
بیا، آتان,
مگه ازت خواستم که اون چای ‫با شیر محلی رو برام بیاری؟
خواستم؟
اقامتگاه پاندیان
اقامتگاه پرابو
یکی این طرفه و ‫یکی هم اون طرفه,
برو نگاه کن,
من از اینجا میتونم خودم رو اداره کنم,
تو برو,
به هر حال ممنون,
نرفتی؟
هر دو تا خوبه…
ولی نه…
یه کم جلوتر، ‫یه جای اقامت دیگه هست,
ولی به اندازه این دو تا تمیز نیست,
بریم؟
بریم خونه؟
محکم منو بگیر آتان!
میتونی موتور رو نگه داری و بعد حرف بزنی,
فقط یه لحظه آتان,
سلام! من هستم,
حالا خوب گوش کن,
ممنون آتان,
آروال آتان رو دارم میارم خونه,
منظورت از کی؟
آروال آتان، عمو نامبی
بله، همونه… بله!
امشب قراره بمونه ‫پیش ما,
همه چیز رو آماده کن، باشه؟
هی… غذا خوردی؟ ‫قطع کرد,
آتان,
اگه یه چیزی بگم، نباید ‫دمپایی هاتو در بیاری و بزنی تو صورتم,
نمیدونم ‫بگو ببینم میزنم یا نه
باشه، میگم,
خیلی خوشحالم که نرفتی مدراس,
خب
اون رو میدونم,
حدس بزن چرا خوشحالم؟
اون رو هم نمیدونم,
چون قراره تو خونه ‫من بمونی!
چی میگی آتان!
اگه یه روز سر کار نری ‫چه اتفاقی میفته؟
تا اینجا اومدی,
چرا یه روز ‫استراحت نمیکنی،
تو عروسی خواهرت ‫شرکت کنی و بعد بری؟
به جای اینکه همیشه ‫عجله داشته باشی که بری,
هی، سوار اتوبوس شدی؟
زنگ زدم بهت که بهت بگم,
چرا؟ چی شد؟
اتوبوس رو از دست دادم,
هی… چی شد؟
بعدا بهت میگم,
فعلا اتوبوس رو از دست دادم، همین,
فقط یه لطفی به من کن, ‫فردا به دفترم زنگ بزن و
بهشون بگو مریض هستم,
باشه، حالا چی کار میکنی؟
امشب اینجا میمونم ‫و صبح میرم,
کجا اقامت داری؟
استاد!
بیا، آتان,
آتان رسید, ‫سریع بیا، بیا,
خوش اومدی، داداش!
اینجا خونه ی ماست، آتان,
اول، آب بگیر,
بھارتیار ‫کاویمنی دِسیگاوینایگام پیلای
بیرسا موندآ ‫پی, کاکان
آتان، چرا اینجا وایسادی؟
فقط داشتم یه نگاهی می انداختم,
اینا همیشه اینجا هستن، ‫هیچ جا نمیرن,
بیا، بریم داخل,
بگو چی میخوای بخوری،
-فوری درست میکنه, ‫-نه,
بگم برات قهوه یا چای درست کنه؟
ما که خوردیم، نه؟
چیزی سبک میخوری؟
نه! من که تو پذیرایی حسابی سیر شدم,
وقتی دفعه ی بعد اومدم، ‫میام یه وعده غذا میخورم,
اشکالی نداره، داداش,
هرچی دوست داری بگو, ‫معطل نکن,
من عرق کرده ام، میتونی ‫بگی دستشویی کجاست؟
میخوای دوش بگیری؟
میتونی تو دستشویی دوش بگیری ‫یا بریم رودخونه؟
رودخونه؟
این وقت شب؟
باور کردی؟ ‫من شوخی کردم,
-آب گرم یا آب سرد؟ ‫-سرد,
بیا,,, بیا,,, بهت دستشویی رو نشون میدم و خودم هم دوش می گیرم,
یه صابون "مارگو" ی جدید ‫داخلش هست، آتان,
اون بیرون نزدیک آینه، ‫شونه، روغن و پودر رو پیدا می کنی,
تو سریع دوش بگیر، منم ‫سریع میرم تو حیاط دوش می گیرم,
چرا کیف رو برداشتی؟ ‫میخوای اونو دوش بگیری یا چی؟
هی! حوله و لباسام داخلشه,
چرا؟ مگه حوله ندارم؟ ‫مگه اگه بگی بهت نمیدیم؟
اگه خیس بشه، ‫تا صبح خشک نمیشه، آتان!
میخوای یه حوله ی خیس ‫تو کیف بذاری و بری؟
بو می گیره,
یه حوله ی ترکی جدید دارم، ‫تو دوشت رو شروع کن,
قبل از اینکه لباسات رو در بیاری، ‫حوله رو به دیوار آویزون میکنم,
باشه,
میتونی بری؟ من باید دوش بگیرم,
ببینیم کی زودتر دوشش رو تموم میکنه؟
-ببینیم؟ ‫-بیا! ببینیم!
هی!
آتان،
آبجو میخوری؟
آبجو؟ نه، الان نمیخوام,
پس میخوری,
نه,,, ولی الان واقعا نمیخوام,
من پرسیدم میخوای یا نه؟
فقط پرسیدم
میخوری یا نه,
فقط به سوال جواب بده، باشه؟
باشه، آقا، میخورم، آقا!
خوبه، بزار اون ترس بره,
دو تا برای من و دو تا ‫برای تو، خوبه؟
نه، یکیش برام کافیه,
باز داری خارج از برنامه ‫جواب میدی,
صبر کن، یه نگاهی بندازم، ‫اون وقت تسلیم میشی,
هی! نه,,,
هر کدوممون دو تا آبجو بخوریم,
باشه، میرم ‫دوشم رو تموم کنم,
فکر کنم تو مسابقه رو میبازی,
داداش,
داداش،
بعد از دوش گرفتن، ازت خواست ‫بری نزدیک چاه,
معذرت میخوام، من هیچ وقت همچین درخواستی نداشتم,,,
اشکالی نداره، داداش,
اون هم گاهی آبجو میخوره,
بیچاره، از راه سختی بالا اومده,
پس فقط گذاشتم خوش باشه,
فقط این نیست,,,
خیلی تو رو دوست داره,
این روز، که تو ‫اومدی و موندی،
با همه ای که ملاقات میکنه، ‫در موردش صحبت خواهد کرد,
فقط صبر کن و ببین,
حتی مارمولک هم داره تایید میکنه!
معمولا زیاد حرف میزنه،
اما وقتی مشروب می‌خوره، نپرس! ‫خیلی بیشتر حرف می‌زنه,
برای ده تا سوال یه جواب داری,
دوتاتون یه جفت خوبید,
با این حال، لطفا خودتو یه کم جمع و جور کن,
اشکالی نداره, ‫مشکلش چیه؟
خیلی دیره، لطفا بخواب,
تا اون بیاد، من نمیتونم بخوابم, ‫فقط دراز میکشم,
بهش عادت دارم,
باغ قشنگه,
گفتی آبجوئه، اما یه کتری هم داری، شراب انگوریه؟
آبجوه,,, فقط آبجو، آتان,
من آبجو خنک ‫از یخچال رو دوست ندارم،
آبجو کتری بهتره,
بنوش و ببین، خوبه,
بشین,
آتان، فقط یه کم میریزم، ‫بقیه‌ش تو کتریه,
این آهنگ چیه، آتان؟
آهنگ؟
آره، همونی که الان خوندی,
من خوندم؟
آهنگ قشنگیه، آتان، ‫یه بار دیگه بخونش, اون موقع می‌فهمم,
کدوم آهنگ؟
این چیه، آتان؟
لعنتی!
اگه نفهمم اون ‫آهنگ چی بود، سرم ترک می‌خوره,
کجا هست، ‫الان یادم نمیاد,
یاد می‌آد, به سلامتی!
به سلامتی!
انتظارش رو نداشتی، نه آتان؟
بعد از این همه سال,,, با من,
به آسمون خیره شدی ‫و با لذت آبجو می‌خوری,
تا الان باید از کنار شهر ما ‫با یه قیافه جدی رد می‌شدی,
آره،
ممنون,
بیا آتان!
شانس من خیلی خوب بود، ‫که تو باید میومدی و اینجا میموندی,
یه کم کاراسِو بخور، آتان, ناندی درست کرده,
خوبه,
بوونا؟
اگه دوست داری حرف بزنی، ‫فقط حرف بزن، آتان,
چیزی بهش گفتم ‫و یه جوری گیجش کردم,
مشکلی پیش نمیاد,
اگه کسی گیر بیفته، ‫اون منم,
تو در امان هستی!
چی گفتی؟
بگو,
فقط اون وقت می‌تونم یه کاریش کنم، وقتی زنگ می‌زنه,
این همون چیزیه که ‫من هم نمی‌فهمم,
هر چی که به ذهنم رسید رو گفتم,
تا وقتی بوونا اونو بفهمه، ‫عروسی تموم میشه,
این مکالمه رو کی داشتی؟
وقتی لیوانو موقع حمام کردن ‫انداختی,
واقعا یه خونه قشنگه,
این همون خونه‌ای هست ‫که توش بزرگ شدی؟
- این؟ ‫- آره,,,
نه، آتان,
تو خونه‌ای که توش بزرگ شدم، ‫اگه دراز بکشیم و بخوابیم،
دست و پامون به دیوار می‌خوره,
خیلی کوچیکه,
این خونه پدرشوهر منه,
پدربزرگش ساختش,
داستانش شبیه به داستان شماست,
همسرم با دو تا خواهر و برادر ‫متولد شد,
یه خواهر بزرگتر، ‫و یه برادر بزرگتر،
با خودش سه تاشون می‌شد,
بعد از اینکه پدرشوهرم مُرد، ‫دعوا سر تقسیم ارث شد,
هردوشون داشت بحث می‌کردن، ‫سر اینکه چی مال کیه,
همسرم می‌گفت،
"این خونه جاییه که پدر و مادرم ‫توش زندگی می‌کردن، و اینجا جاییه که ما توش بزرگ شدیم،
نباید بفروشیمش,"
تو یه گوشه نشسته بود ‫و آروم آروم گریه می‌کرد,
خیلی ناراحت شدم, بهش فکر کردم,
درباره ‫قیمت این خونه پرس و جو کردم,
به هر حال، یه جوری پول رو جور کردم ‫و اون دوتا رو راضی کردم,
بعد خونه رو به اسمش ثبت کردم,
حالا این خونه مال اونه,
بعد از اومدن به اینجا، ‫خیلی اتفاقات خوب افتاد، آتان,
اخیرا باردار شده,
وای، تبریک میگم,
همه دفعه‌های قبلی ‫سقط بود,
فقط سه ماهه گذشته,
دکتر ازمون خواسته خیلی مراقبش باشیم,
به همین خاطر، من اونو ‫به جشن نیاوردم,
خیلی خونه ی شانس داری، آتان,
اگه میدونستم، ‫وقتی دیدمش، براش آرزو میکردم,
نمی دیدم,
خب، پس چی آتان؟
فقط سه ماهه گذشته, ‫نمیشه فهمید,
فقط یه برجستگی کوچیکه,
باسنت رو می چرخونی
چشات دنبال یه جا میگردن
نگاه کردن به ‫فرم زنانه ی تو، منو خجالتی میکنه
شادی، منو سنگین میکنه
چی شده، عزیزم؟
- دارم به تو فکر میکنم ‫- بدنم می درخشه
و درد میکنه
که اینو بگم
دلمو می سوزونه
حتی تو بهشت
خدا داره منو امتحان میکنه
- بدنت ‫- پر از شور و اشتیاقه
خوشحالم که باهاش هماهنگم
- این آهو,,, ‫- این آهو,,,
اون مرد کشتش!
با این، یه بطری تموم شد، آتان,
اون پیراهنی که تو عروسی پوشیده بودی ‫خیلی عالی بود,
با پوستت، ‫انگار یه قهرمان بودی,
بووانا برام خرید,
میدونم، میدونم, ‫انتخاب اون بود,
اما این من بودم ‫که اون پیراهن رو برات فرستادم,
واقعا؟
پیراهنی که تو پوشیده بودی ‫اونم خیلی خوب بود,
دروغ!
فقط به خاطر اینکه من گفتم، ‫نمیگی!
مگه میشه بعد از خوردن الکل، کسی دروغ بگه؟
واقعا قشنگ بود,
واقعا که، آره!
از وقتی بچه بودم، ‫یه ذوقی به پیراهنای نو داشتم,
اون بو,,,
حقیقت اینه که تا وقتی شروع به کار نکردم، ‫هیچ وقت پیراهن نو نپوشیدم,
کسی یه لباس کهنه به من میداد، ‫من اونو میپوشیدم,
و ما هیچ وقت ‫کفش هم نداشتیم،
به همین خاطر فامیلای ما ‫هیچ وقت مارو قبول نمیکردن,
اونها نزدیک ما زندگی میکردن،
اما به ما اصلا اهمیت نمیدادن,
حتی اجازه نمیدادن ‫با بچه هاشون بازی کنیم,
اگه اتفاقی، پدرمو تو خیابون میدیدن،
اونو نادیده میگرفتن,
تو اون سن،
واقعا دلمو میشکست,
نمیشه کسی رو سرزنش کرد، آتان,
همه به یه نحوی مهربون هستن,
پول ریشه ی تمام مشکلات هست,
اما پدر تو، ‫اینطوری نبود، آتان,
من از وقتی بچه بودم، ‫خیلی دوستش داشتم,
من خیلی بچه بودم،
اون منو با احترام ‫خطاب میکرد,
نه فقط اون، حتی مادرت،
عموی کوچیکت، ‫عموی ساکو، بووانا،
برادر بزرگت، و تو،
همه ی شما عین هم بودید،
هیچ کدومتون به پول اهمیت نمیدادید,
به شخصیتشون اهمیت میدادید,
فقط بعد از دیدن همه ی شما، ‫دلم برای همه تنگ شد,
چی؟
چی شده؟
صبر کن، دارم میام, ‫آتان، پاشو,
میخوام یه نفر رو بهت معرفی کنم,
هی! محکم بسته شده، اینطور نیست؟
یه طناب دو لایه ‫دورش پیچیده شده، آتان,
اما این براش چیزی نیست،
اگه بخواد، ‫خودشو راحت میکنه!
همه چی خوبه، بیا,
بیا نزدیکش نریم, ‫نگاهش عادی نیست,
اون مهم نیست، آتان, ‫من اینجام، اینطور نیست؟ بیا,
دنی بیبی!
صدای بابا رو شنیدی؟
خیلی قشنگه,
نژاد این گاو چیه؟
-این یکیه؟ ‫-آره,,,
کَنگایام، آتان,
فقط ظاهرش ترسناکه، آتان,
خیلی مهربونه,
پسر کوچولوی من!
تو بازار دام تاروونام،
هیچ‌کس نمی‌خواستش ‫چون خیلی لاغر مردنی بود
خیلی دلم سوخت،
پس تصمیم گرفتم
بزارمش توی وانت ‫و بیارمش
اوایل،
خیلی ضعیف بود
درست هم غذا نمی‌خورد
باید با دست غذا ‫بهش می‌دادم
فقط وقتی بزرگ شد ‫فهمیدیم کیه!
با اون شاخای کوچکش، ‫به همه حمله می‌کرد
خیلی تعجب کردم ‫عمو سکو رو بردم تا ببینه
وقتی دید
پرسید از کجا آوردیش ‫فکش افتاده بود!
یه حس کوچیکی از ‫غرور اومد تو دلم
احساس کردم والد خوبی برای بچه گوساله هستم
بعدش گذاشتیم یه سال دیگه رشد کنه،
خودش اون رو تمرین داد
اونم وارد ماجرا شد ‫و خوب بازی کرد
فقط دلم شور میزد چون ‫اون خیلی ناز پروده بود،
و ممکن بود ‫تو بازی اذیت بشه
-هی برو! ‫-می ترسیدم
و سرش داد می‌زدم,
بله، بیا بریم!
دیدی چطوری پریدی!
فقط باید حواست به ‫کسانی که از جلو میان باشه؟
بیشتر از بیست نفر میان و ‫از چهار طرف می‌پرن روت
باید حواست به ‫همه طرف باشه
وگرنه بازی رو می‌بازی
دوباره بازی کنیم؟
خوب بازی می‌کنی؟
خیله خب، عزیزم!
وقتی تمرین تموم شد،
اون بدن کوچولوی جوانش ناپدید شد
درست شبیه تندیس ناندی ‫توی معبد تانجاوور شده بود
خیلی قوی به نظر می‌رسید،
پس فک کردم چرا نذارمش ‫توی میدان؟
سال بعد,,,
فکر کنم سال ۲۰۱۲ بود
شایعه شده بود ‫دنیا داره تموم میشه
اون سال موقع جشن برداشت،
گذاشتیمش توی ون ‫بردیمش مَدوارای
اولین جالیکاتیش ‫در سن سه سالگی بود، آتان
اولین بار من هم بود
جالیکاتی آوانیاپورام
همه جا صدای گوشخراش
حتی صدای ‫کناری رو هم نمی‌شنیدی
داشتن با دست اشاره ‫می‌کردن چیزی می‌گفتن
کنار در رهاش کردم
همین قدر می‌دونم
مثل ببر پرید،
غبار به‌پا کرد!
نذاشت هیچ‌کس ‫بهش نزدیک شه!
ذره‌ای ترس نداشت
پسرها ترسیدن
و هر کسی که تونست بپره ‫روش، راحت پرت کرد پایین
یکی از پسرها رو بلند کرد، ‫انگار تو هوا پرتش کرد،
عین "تَلا" دونی خودمون
این‌طوری اسمش شد ‫دونی!
آتان، برد!
اولین جالیکاتیش!
جایزه‌اش یک کمد گادرج بود
از بلندگو اسمش رو اعلام کردن،
و وقتی اسم منو به‌عنوان ‫صاحب گاو اعلام کردن،
سراسر پر از غرور شدم
موهای تنم سیخ شد!
ببین، حتی هنوز!
فرداش، جالیکاتی ‫آلانگانا‌لور بود
بعدش سیراوایال
اون سال از ‫ژانویه تا آوریل
یه بازی رو هم از دست ندادیم
جلو رفتیم ‫و همش رو بردیم
برد!
یک ظرف نقره‌ای،
صندلی پلاستیکی،
تخت فولادی، سکه نقره،
و گوشی نوکیا،
جایی نداشتیم ‫که همه ی اون چیزا رو که برنده شدیم نگه داریم,
اما تو راه پالامدو،
پسرم یه ‫جنجالی راه انداخت و دیر رسیدیم,
اون فقط یه دونه رو از دست دادیم,
به خاطر اون،
تمام سال بعدش، ‫شدیدا تمرین کرد,
وقتی تصمیم گرفتیم بریم مسابقه ی گاو بازی
تو پالامدو تو سال 2013 ‫در طول جشن برداشت محصول،
عمو سوکو نتونست ‫هیجانش رو کنترل کنه و با ما اومد،
علاوه بر این، زنم هم با ما اومد!
ورود پسرم… ‫اعلامیه ی ورودش برق دار کننده بود!
تا حالا تو جلی کاتتو، ‫شاید دیده باشید،
گاو سیاه، گاو سفید، ‫و گاو قرمز رو که هجوم میارن!
اما آیا تا حالا یه ‫راکت رو دیده اید؟ یه راکت!
اونی که داره با ‫سرعت راکت میاد،
همون یکی و فقط همونه ‫دونی نی دامانگالام!
اون تا حالا تو هیچ مسابقه ای ‫گرفته نشده!
اون فقط یه گاو نیست، ‫یه شیر بی یالِ!
خوش اومدید! خوش اومدید! خوش اومدید!
زن تامیلیِ شجاع اومده! ‫سلامِ قهرمانِ ما بهش!
تبریک میگم! ‫تبریک میگم!
از همه ی شما خواهش می کنم ‫که براش دست بزنید و تشویقش کنید!
اونایی که ‫تو میدون آماده بودن
دیوانه وار ‫میخواستن بگیرنش,
واقعا فکر می کردم امسال ‫دونی مسابقه رو می باخت!
سرِش رو بِچرخون! سرِش رو بِچرخون!
عالی! عالی!
چه صحنه ای! ‫کلمه ی مناسبی برای توصیفش، فوق العاده ست!
اگه اجازه بدن، انگار که می تونه ‫تمام شب بازی کنه و خسته نشه!
هیچ کس نمیتونه به گاو دست بزنه!
اون دیوونه شده! خیلی تند حرکت می کنه!
دونیِ بزرگ یه ‫پیروزیِ باشکوهی…
عالی!
ما باید ‫به ادامه ی مسابقه
خواهش می کنم، گاو رو ‫بِبر و برو خواهرم,
من شجاعتِشو تحسین می کنم و به نمایندگی از ‫جلی کاتوی پالامدو…
یه گوشی نوکیا با دو سیم کارت
جایزه ی شجاعتِته خواهرم!
اینم بگیر!
اونِ,
الو!
عزیزم، هنوز نخوابیدی؟
چی؟
رفتی حیاط، نه؟
نه، کی اینو گفت؟
کی باید به من بگه؟
صدات رو ‫از اونجا میشنوم,
نه عزیزم,
قبلا یه چیزی می گفتی، ‫اون چی بود؟
آهان، بله، پژواک, ‫اینجا پژواک داره، این صداشه,
من و آتان کنارِ ‫چاه نشستیم و داریم آروم آب میخوریم,
من بچه ی کوچیکی نیستم که بخوام گول بخورم,
پس سعی هم نکن,
صدای زنگِ ‫پسرتو واضح میشنوم,
باشه!
گوشی رو به داداشم بده، ‫باهاش حرف میزنم,
باشه، میدمش،
اما فقط به انگلیسی حرف بزن,
نه، نمیزنم,
تو که تو مدرسه به انگلیسی درس میدی؟
پس چرا اینقدر سخت می گیری؟
به انگلیسی حرف بزن،
می خوام ببینم، انگلیسیِ کی بهتره,
لازم نیست,
پس گوشی رو نمیدم,
باشه، بده، من حرف میزنم,
باشه، حالتِ اسپیکر رو ‫روشن کردم, حرف بزن,
-الو، داداش, ‫-الو، بگو,
-تو هم به انگلیسی حرف بزن, ‫-باشه,
داداش، شوهرم ‫هرگز به حرفم گوش نمیده,
چند بار بهش گفتم که شبها ‫نره تو حیاط,
اما هیچ وقت حرف گوش نمیده,
خطرناکه داداش,
اشکالی نداره خواهر, نگران نباش,
حالش رو می گیرم,
نه داداش,
خیلی حشره ی سمی هست که ‫تو شب نمیشه دید,
علاوه بر این، یه مار کبری هست,
هی!
آره، مثل اینکه چهار پنج‌تا بچه به دنیا آورده,
وای وای!
وای,,, این به تامیلی می‌شه صد روپیه جریمه،
- و وای وای هم تامیلیه، پس می‌شه سیصد روپیه ‫- باشه!
حالا به من بگو، امنه داداش؟
نه… نه… نه…
- اینجا مار هست؟ ‫- آره، آتان
کبرا، مار خوب!
همین الان بچه‌هاش به دنیا اومدن, چهار پنج‌تایی هستن این اطراف,
خیلی باحالی, چرا به من نگفتی اینجا مار هست؟
چی می‌گی آتان؟
مثل یه درخت نخل می‌مونی، چرا از مار می‌ترسی؟
من که اینجام, بیا دست منو بگیر,
داداش، مواظب باش,
بعضی وقتا مار رو راهه, اشتباهی روشون پا نذاری,
بس کن خواهر، بیشتر نترسونم,
تاریکه، هیچی معلوم نیست,
دیدی؟ از ترس آتان داره خودجوش به تامیلی حرف می‌زنه,
بیا بریم!
اینجا نمی‌آد، آتان,
تو نمی‌ترسی، پس اینو می‌گی,
مردم بز و گاو تو خونه نگه می‌دارن,
چطوری می‌شه مارو نگه داشت؟
ای وای! من که نگهش نمی‌دارم، آتان,
مثل من و زنم که تو این خونه زندگی می‌کنیم، اینم زندگی می‌کنه,
درواقع، پیشکسوته!
سال‌هاست اینجاست,
- پیشکسوت؟ ‫- آره,
خیلی قهری,
باشه، بیخیالش شو,
وقتی مدرسه بودی،
اون دوچرخه رالی رو داشتی، یادت می‌آد؟
بعدش یه تی‌وی‌اس چمپ آبی خریدی,
می‌دونی چی شد بعدش با اون دوچرخه؟
حتی یادم نمی‌آد چی به سر تی‌وی‌اس چمپ اومد,
باشه، ببین اینو یادت می‌آد,
یه برچسب آندرتیکر داشت روی گلگیر عقبش,
درسته؟
آره,
از مدت‌ها پول جمع کردم و از فروشگاه آمودا خریدمش,
WWF, آندرتیکر!
بعد از اون ماجرا از شهر رفتی، درسته؟
تقریبا همه چیز خونه رو با خود بردی,
نمی‌دونم به دوچرخه چی فکر کردی،
ولی با وجود اون شرایطت اون موقع,,,
"این دوچرخه رو بده به کسی که نیاز داره,,,"
ظاهراً اینو به بابات گفتی،
و اون به بابای من گفت،
و بابام به من گفت,
این حرفو زدی؟
آره، کجا ببریمش؟
هفت تا هشت سال سوارش بودم,
اون موقع خودش هم قدیمی بود,
برای من که با دوچرخه اسباب‌بازی خرما بازی می‌کردم،
چه فرقی می‌کنه قدیمی باشه یا جدید؟
همین‌که فهمیدم دوچرخه می‌آد،
کل شب نخوابیدم,
فقط بهش فکر می‌کردم,
صبح روز بعد می‌خواستم با بابام برم دوچرخه رو بیارم,
سر این مسئله هم لج کردم,
ولی بابام میگفت، "نه، تو برو مدرسه,
من دوچرخه رو از تانجاور میارم و روغن‌کاریش می‌کنم,"
و منم قال گذاشت,
کل روز تو مدرسه اصلاً نمی‌تونستم رو یه درس تمرکز کنم,
دوچرخه چقدر بزرگه؟
رنگ دوچرخه چیه؟
می‌تونم به ارتفاعش برسم؟ کل روز تخیلم به کار افتاده بود,
مهدکودک شری ونکاته‌سوارا ‫نیدامنگلام 614404
همین‌که همه‌تون رفتین، بابام خونه‌تون رو رفت جارو زد و شست,
قفل کرد و کلیدا رو پرت کرد تو صورت اون ابله‌ها!
بعد دوچرخه رو داد کامل بازیابی کنن,
گذاشتش روی اتوبوس و آوردش,
- بهت رسید دیگه، درسته؟ ‫- آره,
اصلاً خبرش رو نداشتم,
همینو می‌گن زیبایی,
یه چیز دیگه هم هست که نمی‌دونی,
بشنو ببین چی می‌گم,
اون دوچرخه رو از ایستگاه اتوبوس می‌رونده,
از ته خیابون زنگو زد,
همون لحظه که صدای زنگو شنیدم ‫از خونه دویدم بیرون,
داشتم پشت دوچرخه میدویدم، ‫دست می زدم!
بابا،
- این دوچرخه جدیدمه؟ ‫- آره پسرم!
بردم سوار شدیم، آتان,
خیلی خوشحال بودم!
از خوشحالی داشتم جیغ می زدم ‫با تمام وجود!
مادرم داشت میخندید,
بعد بردم داداشم و مامانم رو ‫برای یه دور,
ما چهار نفری هیچ وقت ‫انقدر خوش نگذرونده بودیم، حتی تو جشن ها,
بعد از اون فقط خوابیدم و ‫کنار دوچرخه بیدار شدم,
چند روزی بود که داشتم هلش می دادم ‫و تو خیابون باهاش میدویدم,
بعد از اون، هلش میدادم ‫و یه پام رو زمین می گذاشتم,
و کم کم شروع کردم ‫به پدال زدن با یه پا!
اون موقع خیلی مهم بود!
پدال زدن با یه پا ‫تا مغازه،
رفتن به بازار، ‫رفتن برای بازی…
یه همسایه چند هفته بود ‫که منو میدید با یه پا پدال می زدم
و گفت که بهم یاد بده ‫چطور درست دوچرخه سواری کنم,
خیلی ترسیده بودم,
نخواستم رو صندلی بشینم,
"من نگهش میدارم، نمی افتی," گفت ‫و هلش داد,
چون میدونستم نگهش داشته، ‫با شجاعت یه مدتی سوارش شدم,
یهو فهمیدم نیست، ‫پس برگشتم,
نبود,
انگار که یه مدتی بود ‫دنبالم نیومده بود,
از ترس یخ زدم!
دستام خیلی کوچیک بود ‫که ترمز رو فشار بدم,
فکر کردم که حداقل با پاهام ‫بالانسش کنم،
اما نمیرسیدم,
تا اینکه فهمیدم چیکار باید بکنم ‫از خیابون خودم رد شده بودم,
خدا رو شکر! یه توده ‫شنِ رودخونه بود که برای ساختمون آورده بودن,
مستقیم رفتم توش,
با تمام سرعت رفتم ‫و به آجر ها برخورد کردم,
ببین،
پاره شده بود,
حتی اون موقع هم
فقط نگران ‫دوچرخه بودم,
آدمایی که اونجا بودن، بلندم کردن،
دوغ بهم دادن،
یه مدتی نشوندم، ‫و بعد فرستادنم,
اما، همون روز بود که یاد گرفتم ‫دوچرخه سواری کنم، آتان!
بعد از اون، من فقط ‫به دوچرخه اعتیاد داشتم!
سوارش می شدم، پاکش می کردم، روغن می زدم,,,
همیشه برق می زد,
هر روز هفته ‫باهاش می رفتم مدرسه,
و بابام آخر هفته ها ‫باهاش می رفت
شال بفروشه، ‫از یه کوچه به یه کوچه دیگه,
بابام یه ‫درآمد خوبی از این راه داشت,
با اون پول، ‫منو داداشم رو تو یه مدرسه خوب ثبت نام کرد,
کمی از خونه دور بود,
به خاطر دوچرخه فرستادمون,
وگرنه مجبور بودیم با اتوبوس بریم ‫و پولش از کجا بود,
تو روز اول،
از من پرسید، "هی! داداشت رو سالم می بری ‫و برمی گردونی؟"
رفتیم مدرسه
و اون شب سالم برگشتیم,
از اون روز،
نمیدونم بابام چی فکر کرد،
هیچ وقت ازم سوال نکرد ‫درباره ی هیچ چیزی، آتان,
حتی اسمم رو نمیگه,
میگه، "بزرگتر اومد؟
بزرگتر غذا خورد؟"
خیلی به من اعتماد پیدا کرد,
من انقدر آدم باحالی نبودم، آتان,
انگار که همیشه به مامانم می گفت،
"نگران نباش،
هر مشکلی پیش بیاد،
بزرگتر حلش میکنه,"
اون دوچرخه…
همه چی رو عوض کرد، آتان!
اون چیزی که بابام درآورد،
تحصیلات من،
داداشم رفتن به دانشگاه،
در واقع، حتی برای عروسی من، ‫با اون دوچرخه اومدم!
اگه اون دوچرخه نبود،
زندگیم خیلی ‫متفاوت می شد,
نه اینطوری!
من نگفتم که فکر می‌کنم اتفاقات خیلی خوبی قراره بیفته
نمیدونم وقتی دادی چی فکر میکردی، ‫و بابات وقتی به ما داد، چی فکر میکرد
و بابات وقتی به ما داد، چی فکر میکرد
اما هر عید احیا، ‫وقتی ابزارمون رو عبادت می‌کنیم،
من به اون دوچرخه، به عنوان خدا دعا می‌کنم!
- این چیه,,, ‫- ممنون، آتان!
چرا الان,,,
میدونی چرا الان همه اینا رو بهت گفتم؟
برگرد!
برگرد و نگاه کن!
دوچرخه تو همینجاست,
بیا,
این دوچرخه توه، آتان,
یه نگاه بنداز,
همون یه,
هیچی عوض نشده,
عوض شده؟ من اجازه ندادم عوض بشه!
این فقط یه دوچرخه ست؟
گفتن که پیر شده، باید اینو عوض کنی ‫و اونو,,,
بهشون گفتم لازم نیست,
بهشون قاطعانه گفتم که باید ‫برای همیشه به همین شکل بمونه,
فقط باید زنجیر، بلبرینگ ‫و رنگش رو عوض میکردم,
انتخاب دیگه ای نبود,
حالتش خوبه؟
مطمئناً!
هیچ وقت انتظار اینو نداشتم,
بعد از این، ‫دو تا آبجو کافی نیست!
داری چی میگی، آتان؟
من شوخی کردم,
بگو اگه میخوای بنوشی,
اقا، این موقع شب، ‫از کجا آبجو بخریم؟
سلام اقا!
- کجایی؟ ‫- کجا؟
- تو نیدامانگلان, ‫- خب؟
با کیه؟
با من!
نمیدونی من کیم,
- کاناقاراسو؟ ‫- بله؟
- خوابی؟ ‫- بله,,, بله,,,
باشه، بیدار شو,
- هی! ‫- چی؟
یه نیاز فوری,
مثل زمان جنگ,
چهار تا آبجو قوی میخوام,
اگه امکانش هست، سرد,
نه، نه اینکه "اگه امکانش هست، "
باید سرد باشه، ‫برای آتانمه,
صبح پول رو از مغازه بردار,
چک میکنم و بهت میگم,
- میگی؟ ‫- بله!
باشه، منتظرم,
آماده ست,
- آماده ست؟ ‫- بله!
- سرده؟ ‫- بله!
عالی، داداش!
- عالی! ‫- کجا بیارم؟
کجا بیارم,,,
آتان، میخوای ‫دور بعد رو همینجا ادامه بدیم
یا بریم سد؟
سد,,,
- هی، داداش! د,,, ‫- سد,
بله، فقط اونجا,
- هی! تو پ,,, ‫- پات,,,
- دو,,, ‫- دو تا لیوان,,,
قطع کرد,
چطوره؟
بریم، آبجو ‫دیگه سرد نمیمونه,
با دوچرخه بریم؟
داره گازت میگیره؟
همه بچه ماهی آب شیرین,
فقط پات رو بنداز تو آب، ‫آرامش بخشه,
اون قبلاً ریخته ‫و گذاشته,
آتان,
هر وقت میبینم ماه داره بزرگ میشه،
یاد بچه ای میفتم که ‫تو رحم همسرم بزرگ میشه,
حدس بزن، ‫چه اسمی رو انتخاب کردم؟
چطور بفهمم؟
تو باید بدونی،
اما نمیتونی حدس بزنی,
آره، راست میگی! خب، چطور؟
نمیدونم ‫پسر یا دختر
دوتا اسم حدس بزنم؟
نه دوتا نه
فقط یکی
چه پسر چه دختر، ‫همون اسمه
این راهنماییه
-حالا حدس بزن ‫-حتی اگه پسر باشه
یا دختر؟
تانگام
نه
مادهو
غلط
یه بار دیگه میخوای امتحان کنی؟
بگم؟
نمیدونم بگو
آرولْموزهی
چطوره؟
خوبه
آتان
از وقتی اومدی، ‫متوجه شدم
اگه یه مدت حرف نزنم، ‫تو فکرت غرق میشی
یهو رنگت پرید
چیه؟
به خونه قدیمی فکر میکنی؟
۲۰ ساله گذشته ‫هنوز بهش فکر میکنی
اون روزا خیلی خوشحال بودم ‫که از مدرسه برمیگشتم خونه
اون خونه رو خیلی دوست دارم
وقتی میومدم خونه، ‫مستقیم نمیرفتم تو
کیفمو آویزون میکردم رو دروازه
بعد از دیوار بالا میرفتم و مینشستم،
به همه رهگذرا نگاه میکردم
پسرا رو دیوارمون خط میکشیدن ‫که کریکت بازی کنن
من اون موقع زیاد بازی نمیکردم
رو دیوار مینشستم ‫و داور بودم
هی اینجوری پرتابش کن
عصرها، مادرم
یه لیوان ‫شیر میذاشت رو دیوار
و به شونم میزد
وقتی بیسکوییت ‫"میلک بیکیس" رو توش میزنی…
متوجه گذر زمان نمیشی
تو خونه ما، با احتساب پدر و مادربزرگم، ‫فقط شش نفر بودیم
ولی همیشه ‫حدود ۱۵ تا ۲۰ نفر تو خونه بودن
یادمه، آتان
خونه از ‫یه خیابون تا اون یکی خیابون بود
از ورودی تا حیاط خلوت، ‫مسابقه دو میدادی
آره
چه خونه بزرگی
عمو اونو ساخته ‫درست مثل قلب بزرگش
خونه رو ‫پدر پدربزرگم ساخت
اوه
پدربزرگم، پدرم،
عموم، برادرم،
و من، ‫همه تو اون خونه به دنیا اومدیم
من پدر پدربزرگم رو ندیدم
قبل از اینکه من به دنیا بیام فوت کرد
حتی یه عکس هم ازش ندارم
اما اسمشو میدونم
سیواپادها سکَرَن
برای من، ‫اون خونه پدر پدربزرگمه
اون خونه رو خیلی دوست دارم رفیق
هیچ جایی تو خونه نیست ‫که پام بهش نخورده باشه
آرزوم این بود ‫تو اون خونه زندگی کنم تا وقتی که میمیرم
اما ببین تقدیرمو،
اونو ازم گرفتن ‫قبل از اون
مشکل اینه،
نمیتونم فراموشش کنم
پس صورتم چه شکلی میشه؟
به چی بخندم؟
به خودم بخندم؟
بیشتر از هرکسی،
همه چیزایی که میگم ‫و نمیگم رو میفهمی،
آرومم نمیکنی
نه، آتان…
چطور میتونم… تو…
-منظورم این بود که… ‫-برای تو…
خب، اون دوچرخه برای تو هرچی که هست،
اون خونه هم دقیقا همون معنی رو برای من داره
حالا، حرف بزن
حرف بزن
خدایا هیچی نمیگم
باشه، اینجا و اونجا نگرد,
فقط اینجا بشین و آبجو بخور,
من میرم دستشویی و میام,
هی!
چرا؟ مگه آبجو نخوردم؟ ‫مگه دلم نمی خواد دستشویی برم؟
باشه، بیا,
اِ…
بی…
دختر احمق!
اداره منابع آب
آتان،
من اشتباهی دمپایی تو رو پوشیدم,
می دونم, خب، چه اشکالی داره؟
پشمالو هست, ‫خیلی نرمه,
اصلاً حسش نمی کنم ‫رو پاهام، آتان,
آتان، وایسا وایسا!
چی شد؟
من گرفتمش,
بالاخره من کیم!
ابر که تو آسمان سفر میکنه
دنبال کیه؟
موسیقی با احساس گل خوشبو
درباره کیه؟
احساساتی که با موسیقی بیان میشه
مگه به اقوام و خویشاوندان ما نمی رسه
بعدش روز خاص ‫همراهی رو باز میکنه
و اجازه میده شادی حاکم بشه
اونها مثل گلهای شب شکفته هستن
اونها گلهای وحشی جدید هستن
نسیم خنک تابستون
نسیم خنک که می خونه
تو قشنگ می خونی,
-من هم قشنگ می رقصم، آتان, ‫-وای، منم!
من می تونم قدم ها ‫بازیگر آناهان بابو رو خیلی قشنگ اجرا کنم,
اینو بگیر!
-مایکل جکسون، مون واک! ‫-هی! هی!
هی! عالی!
خوش آمدید
این موقع شب از کجا میای؟
خاله، از معبد!
تو می گردی، ‫یه زن باردار رو خونه تنها میذاری!
آتان، تو خوشحالی؟
خیلی خوشحالم!
تو خوشحالی؟
خیلی خیلی خوشحالم!
مثل خوردن آب ‫بعد از خوردن یه میوه ترش خوشمزه ست,
-آتان؟ ‫-بله؟
میشه ازت یه چیزی بپرسم؟
باید دوچرخه رو بیرون بذاریم؟
بله,
باشه,
بپرس,
گفتی می خواستی ‫یه چیزی بپرسی,
یادمه,
آتان، یه پله ها…
هی، مواظب باش,
نگاه کن، فقط برای تو!
رو این تخت حصیری بخواب و ببین, ‫خیلی راحت خوابت میبره,
یادمه…
یادمه,
بگو، قبل از اینکه فراموش کنی,
اول بذار خودم رو سِیو کنم,
آتان،
مطمئناً خوشت نمیاد,
با این حال، ‫از اونجایی که حق دارم می پرسم,
به خاطر من…
به خاطر من، ‫اون چهار نفر رو ببخش، آتان,
به خاطر قلب مهربونت، اگه ‫حتی یه ذره هم بهشون فحش بدی،
یه اتفاق خیلی بد براشون میوفته، آتان,
این کار رو نکنیم، آتان,
باشه،
من بخشیدمشون,
انگار فقط به خاطر اینکه ‫بگی، می گی,
من جدی ازت می پرسم، ‫تو داری مسخره ام می کنی,
قسم می خورم، بخشیدمشون,
واقعاً؟
قول میدم,
عالی، آتان! آتان من!
به خاطر ما، هیچ اتفاق بدی ‫نباید برای کسی بیوفته,
بذار هر کاری می خوان بکنن,
چطور اینجوری هستی؟
حتی همسرم هم همینو ازم می پرسه,
همین جوری بمون, عوض نشو,
تو دراز بکش، آتان,
حالا خوابم نمی بره,
تو رو سر وقت بیدار می کنم,
اینجا می شینم، آتان,
آتان، قبل از اینکه بری،
ما رو دعا کن که آرولموزی کوچولو ‫سالم دنیا بیاد,
باشه,
آتان،
از وقتی که اومدی، ‫متوجه شدم،
هیچ وقت منو با اسمم صدا نکردی,
انگار با یه غریبه حرف میزنی، آتان,
صبح فردا،
هر سه مون رو با اسممون صدا کن,
ما رو دعا کن و بعد برو، آتان,
باشه؟
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »
- خوابید؟ ‫- آره,
چه موقع اومدی، داداش؟
همین الان,
تو که نمی خوابی، داداش؟
خوابم میاد، ‫ولی خوابم نمی بره,
برو بخواب، خواهشاً,
گشنته، داداش؟
چیزی می خوای بخوری؟
نه، هیچی نمی خوام,
به تو گفت که قراره بچه رو چه جوری صدا کنیم، داداش؟
آره، بهم گفت,
اسم منه,
برو بخواب,
باشه، داداش,
اگه چیزی لازم داشتی، بهم زنگ بزن,
باشه,
کی؟
اون کیه؟
خویشاوند یا دوست؟
چقدر عجیبه که نمیدونم اون کیه,
محبت
محبت بی قید و شرط، اون هدیه میده!
چقدر عجیبه که نمیدونم اون کیه,
محبت لطیف، بی نهایت، خالص
از دستش دادم!
از اون پیوندی که ‫همیشه آرزوشو داشتم
دور میشم
کی؟
اون کیه؟
خویشاوند یا دوست؟
چقدر عجیبه که نمیدونم اون کیه,
به طور غیر منتظره
سرشار از عشق مادرانه!
اون کیه؟
نفرین، نعمته
چرخش زندگی که منو تعقیب می کنه
پاهای یه ترسو امروز
می افتن، بار حقیقت رو به دوش می کشن
من یه حوضچه آب راکد هستم
دوش رحمت بی حد و مرزت برام کافیه
قلب من، یه گناهکار
منو شعله ور می کنه!
بدون اینکه در بارون حل بشم!
کوه همیشه بلند و استوار می مونه
آسمون هیچ وقت ‫با یه قطره بارون نمی افته!
من مثل یه دروغ می افتم و می بازم
جلوی حقیقتی که ‫تو می کنی
این محبت بی نظیر
کی می تونم ببینمش؟
- کی؟ ‫- کی؟
- اون کیه؟ ‫- اون کیه؟
- خویشاوند یا دوست؟ ‫- خویشاوند یا دوست؟
- چقدر عجیبه که نمیدونم اون کیه, ‫- چقدر عجیبه که نمیدونم اون کیه,
- به طور غیر منتظره ‫- به طور غیر منتظره
- سرشار از عشق مادرانه! ‫- سرشار از عشق مادرانه!
- اون کیه؟ ‫- اون کیه؟
- کی؟ ‫- کی؟
- خویشاوند یا دوست؟ ‫- خویشاوند یا دوست؟
- چقدر عجیبه که نمیدونم اون کیه, ‫- چقدر عجیبه که نمیدونم اون کیه,
- به طور غیر منتظره ‫- به طور غیر منتظره
- پر از عشق مادرانه! ‫- پر از عشق مادرانه!
- اون کیه؟ ‫- اون کیه؟
درود بر خدای شیوا
برادر,
بیا، دمپایی هاتو اینجا بذار، ‫گل بخر و برو,
چرا، برادر؟ ‫بعد از اینکه اینقدر نزدیک اومدی،
داري برمی‌گردي ‫بدون اینکه وارد معبد بشي؟
برادر، اشکال نداره ‫اگر گل نخریدی،
فقط برو داخل، ‫و دعا کن,
امروز روز خوش یمنیه,
حمام نکردم,
خب و چی! ‫تو قراره خدا رو ببینی، بعد از همه,
چرا باید ‫برای این کار تمیز باشی؟
خدا عصبانی نمیشه، برو!
ایستگاه اتوبوس کجاست؟
کجا باید بری؟
اتوبوسی که به تیرووارور میره، ‫از اینجا رد نمیشه,
تا مجسمه آنا میاد ‫و بعد یه دور می زنه,
من باید برم به مادراس, ‫در واقع، هر جایی خوبه،
فقط باید از اینجا برم,
هر ده دقیقه، یه اتوبوس ‫به تانجوآور میره, اینجا نگه میداره,
- ولی… ‫- تانجوآور جوابه,
میشه لطفی بهم کنی؟
وقتی وارد معبد میشی، ‫فقط چند تا گل بردار و…
می خوای یه نذری بدم؟
بله,
به اسم کی؟
اسمشو نمیدونم,
به اسم خدا بده,
برادر،
تا اتوبوس بیاد، ‫چرا اینجا نمی شینی؟
اشکال نداره,
چای میخوری، برادر؟
- نه, ‫- چرا نه؟
اتوبوس میاد,
خب و چی! ‫تو میتونی با اتوبوس بعدی بری,
مسواک نزدم,
خب، مسواک نزدی,
بدون اینکه مسواک بزنی، ‫یا حمام کنی،
چرا عجله داری ‫بری مادراس؟
هی!
کی اومدی؟ ‫زنگ نزدی,
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »
آرول، چه اتفاقی برات افتاده؟
از وقتی برگشتی، خوب نیستی,
اونجا اتفاقی افتاد؟
چه اتفاقی برات افتاده، بگو؟
هما، بهت گفتم که اونجا با یه نفر آشنا شدم، درست؟
بله,
خیلی به من محبت داشت,
فقط به من نه، با همه ‫خیلی مهربونه,
اتفاقاتی که سالها قبل ‫افتاده رو یادشه,
اون دوچرخه‌ای رو که ‫سالها قبل ناخودآگاه بهش داده بودم، ‫می پرسته,
از گاو نر خودش ‫مثل یه بچه مراقبت میکنه,
با همه حرف میزنه…
ماهی تو دریا، ‫پرنده روی درخت,
میگه که قراره ‫اسم بچه ش رو به اسم من بزاره,
اما اسمشو نمیدونم,
تو زنگ بزن و باهاش حرف بزن، آرول,
چطور می تونم این کارو بکنم، هما؟
اون اینجاست,
اما من اونو یه مزاحم میدیدم,
شماره موبایلمو ازم خواست, ‫عمدا یه شماره اشتباه بهش دادم,
حتی ازش اسمشو نپرسیدم,
انگار که می شناختمش,
در واقع، اون اینجاست،
من اینجا هستم,
شرمم میاد ‫که حتی زنگ بزنم و ازش معذرت بخوام,
آرول,
کشش بده,
باشه، عمو,
اصلا، عمو, ‫خودش یه لطف بزرگه,
عمو، شش ماه ‫حداکثر زمانیه که طول میکشه,
اما، قبل از اون برمیگردونم,
باشه، عمو,
ممنون, ‫ممنون، خداحافظ,
همه چیز خوبه؟
فقط صبر کن، این کافی نیست, ‫بهتره بیشتر باشه,
دقیقا به چقدر نیاز داریم؟
به 25 لاک دیگر نیاز داریم,
چقدر نیاز داری؟
اقا من حدود 25 لاک نیاز دارم
کی بهش نیاز داری؟
اقا هر وقت بدی اشکالی نداره
باشه، به زودی
پسش میدی، درسته؟
چی، اقا!
فقط بگو پسش میدی!
حتما پسش میدم اقا
ببخشید، در واقع، نمیخواستم ازتون بپرسم
واقعا، باید بابت اینکه ‫تا حالا خونه نخریدین عذرخواهی کنید,
ازت پرسیدم،
چند بار گفتم چرا خونه ‫نخریدین هنوز؟
بله، اقا
بعد، اگه من نپرسیدم، ‫از کی دیگه باید بپرسی؟
باشه، اقا! ممنونم، اقا!
این شماره اون عموی "بی نام" است؟
چرا داری تو اون کاوش میکنی؟
بابا، لطفا ‫گوشیتو یه کم به من بده
چرا؟
میخوام به دوستم زنگ بزنم
اینجا
رمز عبور رو میدونی؟
همه اینارو میدونم
کودن!
بابا، یه تماس هست!
کیه؟
نمیدونم، جواب بده!
سلام
سلامتی!
پوشاک اژیل، بگو
حرف بزن!
سلام، من آرول هستم، از مادراس
آتان!
چطوری آتان؟
فقط پنج دقیقه پیش، ‫در مورد تو صحبت میکردم
95 سال عمر میکنی!
ساعتت، درسته؟
تو دستشویی جا گذاشتی, ‫من امن نگهش داشتم
دمپایی هاتو هم ‫با خیال راحت تو یه کیسه گذاشتم,
آتان، این چه وضعشه؟ تو بدون ‫اینکه یه کلمه بگی با عصبانیت رفتی
تقصیر منه, بهت گفتم ‫بخواب ولی خودم خوابم برد!
به محض اینکه بیدار شدم، بهت زنگ زدم
یه نفر دیگه جواب داد
دوباره زنگ زدم،
اما همون شخص جواب داد، ‫داد زد، و قطع کرد
بعد از عمو سوکو پرسیدم
منو ساکت کرد، گفت،
"دیگه اذیتش نکن,
مگه بچس؟
خودش نمیدونه باید برگرده؟"
احساس کردم واقعا اذیتت کردم
شماره کی اینه، آتان؟
این شماره من
چطوری؟
من؟ من کاملا خوبم
پس اون شماره کیه؟
اون,,,
شماره اشتباه دادم
چطور میتونی با شماره خودت اشتباه کنی؟
حتما اشتباه یادداشت کردم ‫چون از غذا هیجان زده بودم
واقعا میخواستم یه چیزی ازت بپرسم
بگو
باید تو نیدامانگلالم ازت میپرسیدم
اما نشد
فکر کردم بعد از اومدن به اینجا ازت بپرسم
اما یه وضعیت اضطراری پیش اومد، ‫پس مجبور شدم یه چیزی مرتب کنم
به همین خاطر نمیتونستم زودتر زنگ بزنم
یه چیزی رو مرتب کردی؟
عمو سوکو بهم گفت که ‫تو به پول نیاز داری،
و داری ‫هرجا میری دنبال این کار میگردی
یه چیزی رو مرتب کردی؟
چرا بهت گفت؟
من درباره اون صحبت نمیکنم
آتان، همه خونه خوبن؟
کسی تو دردسر نیست، درسته؟
نه، نه، همه خوبن, ‫این یه وضعیت اضطراری نیست,
ما داریم سعی میکنیم ‫خونه ای که الان توش زندگی میکنیم رو بخریم
من مشغول مرتب کردن ‫کارها برای این موضوع بودم,
خدا رو شکر! نگران شده بودم ‫که یه چیز جدی باشه,
برای خرید خونه؟ ‫این خبر خوبیه,
وقتی عمو سکّو بهم گفت، ‫من حساب کردم و چک کردم، آتان,
15 لاک پول نقد همراهمه,
نگاه کن،
میخوام یه چیز دیگه رو ‫باهات در موردش صحبت کنم,
مطمئناً در مورد پول نیست,
چرا؟ نمیتونی زنگ بزنی ‫و ازم پول بخوای؟
پس چطور میخوام همه ی ‫کارهایی که برای من کردی رو جبران کنم؟
وقتی بهمون دادی، مگه نگرفتیم؟
حالا که داریم بهت میدیم، ‫باید بگیری!
ببین،
15 لاک پول نقد همراهمه,
اگه جواهراتی که ‫تو بانک داریم رو گرو بذاریم,,,
جواهرات رو گرو نذار،
بهت میگم که حتی پول رو هم ‫نمیخوام و تو داری,,,
آروم باش، آتان، بذار حرف بزنم!
خواهرت بود که ‫پیشنهاد داد جواهرات رو گرو بذاریم,
اگه جواهرات رو تو بانک گرو بذاریم، ‫حدود 5 لاک گیرمون میاد,
برای پنج لاک باقیمانده، ‫می تونم از بچه های صندوق قرض الحسنه بخوام,
اگه بهشون بگیم که نیاز فوری داریم،
فورا بهمون میدن,
پس پنج و یه پنج دیگه میشه 25, ‫25 تا برای آتان کافیه؟
آتان، میتونیم حتی از ‫جامعه ی تعاونی هم وام بگیریم,
خیلی ممنون,
اما من بهش نیاز ندارم, قبلاً ‫ترتیباتش رو انجام دادم, حالا فقط حرف من رو گوش کن,
بعد از اینکه همه ی این ها رو بهت گفتم، اگه ‫هنوز پول رو از من نگیری،
دیگه هیچوقت باهات حرف نمیزنم,
باشه، میگیرمش,
حالا اجازه میدی حرف بزنم؟
باشه، بگو,
من,,,
تو,,,
نمیدونم از کجا شروع کنم,
چی، آتان؟
شماره ی تلفن اشتباه رو بهت دادم,
شماره اشتباه؟
عمداً یه شماره ی ‫اشتباه بهت دادم,
چرا، آتان؟
تو رو نمیشناسم,
اسم تو رو نمیدونم,
فکر می کردم، "چرا باید شماره ی ‫خودم رو به یه غریبه بدم؟"
به همین خاطر یه شماره ی اشتباه دادم,
سلام!
صدام رو میشنوی؟
صدات رو میشنوم، آتان,
هنوز نمیدونم تو کی هستی,
مدام با محبت و حس تعلق خاطر بهم ‫آتان میگفتی،
نمی تونستم بهت بگم,,,
که,,, تو رو نمیشناسم,
فقط نمی تونستم ازت بپرسم,
ضمناً، تو همیشه ‫باهام بودی,
پس نمی تونستم ‫از هیچ کس دیگه ای هم بپرسم,
یه شب کامل تو خونه ی شما،
بدون اینکه بدونم کی هستید,,,
خیلی احساس بدی داشتم,
انگار یه اشتباه بزرگ کرده بودم,
مطمئناً هست,,,
یه اشتباه بزرگ,
تا حدی تونستم خودم رو جمع و جور کنم،
اما وقتی گفتی که میخوای ‫اسم بچه ات رو به اسم من بذاری،
و گفتی صبحش باید ‫به هر سه ی شما زنگ بزنم
و با اسم هاتون بهتون سلام کنم و براتون دعا کنم,,,
من یخ زدم!
نمی تونستم محبت شما رو تحمل کنم،
به همین خاطر بدون ‫اینکه بهتون بگم،
از خونه فرار کردم,
واقعاََ نمی دونی ‫من کی هستم، آتان؟
شاید اسم تو رو ندونم،
شاید فراموش کرده باشم ‫که چطور باهات فامیل هستم،
اما می دونم تو کی هستی,
فراموشش کن،
فقط بخاطر تو بود که فهمیدم ‫من کی هستم,
این حقیقته,
هنوز نمی دونی، آتان؟
نمیدونم,
لطفاً منو ببخش,
این حرف ها رو نزن، آتان,
یه دقیقه صبر کن، یه دقیقه، آتان,
الو
هی
گریه می‌کنی؟
فراموشش کن، اشکال نداره,
یه اشتباه بزرگ کردم،
ببخشید,
این حرف‌ها رو نزن آتان,
حداقل حالا حس کردی ‫که باید بفهمی,
واقعا می‌خوای؟
حس می‌کنم باید از تو بشنوم,
شاید مشغول باشی، ‫بعدا صحبت می‌کنیم آتان,
کاری مهم‌تر از این وجود نداره,
لطفاً بگو,
بگو که منو بخشیدی,
اینو بهت میگم،
ولی باید قول بدی ‫که دوباره بیای اینجا و منو ببینی,
قول میدم میام عزیزم, ‫فردا هم میام,
لطفاً بگو ‫منو بخشیدی,
این حرفا رو نزن آتان,
شاید بمیرم,
فقط بگو منو بخشیدی,
تو هم منو ببخش آتان,
چرا؟
می‌دونستم اتوبوسی که ‫به سمت چنای میره،
ساعت 9 شب حرکت می‌کنه آتان,
با وجود این،
اگر تو اون موقع میرفتی، مطمئن نبودم ‫که کی دوباره میای,
می‌خواستم عروسی بوونا رو ببینی ‫و می‌خواستم یه روز پیش من بمونی,
پس اون چیزی که قرار بود ساعت 9 باشه،
اونو ساعت 10 کردم,
یه دروغ کوچولو بهت گفتم آتان,
برنامه‌ریزی شده نبود آتان,
اون موقع…
هی
تو میتونی درباره شماره تلفن خودت دروغ بگی، ‫مگه من نمی‌تونم درباره زمان اتوبوس دروغ بگم؟
چرا برای تو یه سری قوانین ‫و برای من یه سری قوانین دیگه؟
حالا منصفانه و برابره,
من هم تو رو می‌بخشم,
باشه، تو رو می‌بخشم,
حالا اسمت رو بگو,
یادته…
تعطیلات تابستونی 94؟
تعطیلات کلاس دهمت؟
چیزی از گذشته یادم نمیاد,
ولی بگو، ‫شاید موقع تعریف کردن یادم بیاد,
باشه، بعدا بهش می‌رسم, ‫اول بهت میگم که من کیم,
باشه,
من یه ستاره بزرگ مثل ‫راجنیکانت یا کامال حسن نیستم،
که بخوام تو یه کلمه خودم رو معرفی کنم,
کمی مفصل خواهد بود، ‫مشکلی نداره؟
باشه، حالا بگو!
مادربزرگت،
که اهل کومباکونام هست،
با سه خواهر و برادر دیگه به دنیا اومده,
سلام!
گوش میدم,
صدایی از خودت دربیار ‫که فهمیدی آتان,
فقط اون موقع هست که من ‫حوصله تعریف کردن دارم,
پس، پدر و مادر بزرگ مرحوم شما، ‫مروتاموتو و جاگدامبال،
چهار تا بچه داشتن,
سیواگنانام، جاناگام، گوپو، ‫و پدما, درسته؟
جاناگام مادربزرگته,
مادرت، عموت، ‫و همه خاله‌هات از اون به دنیا اومدن,
سلام، همه اینا رو می‌دونم,
وای! بد نیست!
پس، برادر جاناگام، ‫سیواگنانام،
چهار تا بچه داشت,
پانیرسلوام، انگاما، ‫بانوماتی و ویجایلکشمي,
اون انگاما مادرمه,
عالی,
حالا اسمت رو میگی؟
صبر کن! من فقط ‫نصف داستان رو گفتم,
حالا از اول شروع می‌کنیم,
پدر مادرت، ‫یعنی، پدر بزرگت اونجا هست، درسته؟
اونجا "بود",
اینطوریه؟
باشه، پدر بزرگت ‫با شش تا خواهر و برادر دیگه به دنیا اومده,
یکی از اون‌ها گوروناتار بود,
اون گوروناتار سه تا بچه داشت,
سانتانام، کاناکاوالی، ‫و لوگاناتان,
اون سانتانام پدر منه,
باشه
مادربزرگت واسطه ازدواجشون بود ‫که اونا رو به هم وصل کرد
عالی
من و داداشم از اونا به دنیا اومدیم
خب حالا حداقل می تونی ‫اسم خودتو بگی، نه؟
اینجوری که چیزی رو از دست نمی دی!
صبر کن، یه لحظه!
تقریبا رسیدیم، ‫فقط یه کم دیگه مونده
حالا برگردیم به 94
اون سال رو به خاطر خیلی از دلایل ‫هرگز فراموش نمی کنم، آتان
برای اولین بار، ما به خارج از ‫نی دامانکلام سفر کردیم
برای اولین بار، ما سوار ‫اتوبوس بین شهری شدیم
برای اولین بار، ما به ‫تانژاور، به خونه شما، می آمدیم
در طول سفر، ‫بابام به من نصیحت می کرد
"نباید داد بزنی، یا دعوا کنی، ‫یا دستت رو تو دماغت کنی
یا به زبان محلی صحبت کنی"
اون موقع کلی شرط ‫برای اومدن گذاشت
اون موقع، تو تازه ‫دهم رو تموم کرده بودی و گیج بودی
که برم کالج فنی ‫یا دوازدهم رو تموم کنم
اما تو همیشه منو کنار ‫خودت صدا می کردی و باهام حرف میزدی
هرجا می رفتی، ‫منو با خودت می بردی
با بچه های ما بازی می کردی، ‫در سطح ما
خیلی چیزای جدید ‫به ما یاد میدادی
تو اون موقع اینجوری نبودی، ‫همیشه شاد و خنده رو بودی
با همه مهربون حرف میزدی
من این رو از تو یاد گرفتم، آتان
واقعا؟
من اینجوری بودم؟
به جون تو قسم!
نه، من باور می کنم
ببین، بالاخره،
نه فقط در مورد تو،
بلکه من حتی درباره خودم ‫هم از تو چیزایی فهمیدم
تو بودی که برای اولین بار ‫منو به سینما بردی
سینما کومارن، ‫فیلم "ویتل ویسه شانکا" رو دیدیم
با اینکه تو قبلنا دیده بودی، ‫ما رو دوباره بردی
چطور من قد بلند نبودم و ‫فیلم رو با زحمت نگاه می کردم
چطور برامون بستنی و ‫پاپ کورن تو بوفه گرفتی
بوی سینما،
هیچی رو فراموش نمی کنم، آتان!
حالا که فکرش رو می کنم,,,
اما نمی تونم بفهمم ‫که واقعا یادم میاد،
یا چون تو داری تعریف میکنی ‫تو ذهنم تصورش رو میکنم
خب، گوش کن، این ‫مهم ترین قسمتشه
هشت تا بچه بودیم، همه کوچیک بودیم
نمی تونستیم ‫از پس همه ی ما بر بیایم، تو خونه,,,
ما رو با تو به بازار فرستادن
همه دست هم رو می گرفتیم و دنبالت راه می افتادیم
با هم مسابقه می گذاشتیم که ‫دست تو رو بگیریم
باشه
تا برسیم به مغازه، ‫تو کاری می کردی که ما رو کنترل کنی
یادته چه کار می کردی؟
نه، چه کار می کردم؟
اسم هرکدوممون رو ‫روی یه سبزی می گذاشتی
و تا برسیم به مغازه ‫ما باید تکرار می کردیم
که از اون سبزی ‫چقدر می خوایم بخریم
کلم، یه کیلو،
-تو چه سبزی ای هستی؟ ‫-سیب زمینی، دو کیلو
آخرش؟
پیازچه، سه کیلو
فلفل سبز، پنج تومن
بادمجان، یه کیلو
اینجوری، هی تکرار ‫می کردیم و راه می رفتیم
تو اون گروه،
پریا فلفل سبز بود،
و گانش چی بود؟
لوبیا!
حالا شد! ‫حالا یادت اومد
مینا اسمش پیاز بزرگ بود
رانجی اسمش پیازچه بود
آره، راميا بادمجان بود،
و ساروانان هم گوجه فرنگی بود
بووانا؟ بالامورا لی؟
بووانا گوجه فرنگی بود، نه، ‫بالامورا لی گوجه فرنگی بود
بووانا,,,
بگم؟
نه، نه، نگو، خودم یادم میاد
خب، از پنج تا یک بشمار
یک
- صبر کن ‫- دو
- بُهوونا بود,,, ‫- سه
یه سرنخ بهم بده
میشه هم به عنوان سبزی ‫هم به عنوان میوه خورد
فلفل دلمه ای؟
اشتباهه چهار
چهار و یک چهارم,,,
چهار و نیم,,,
- بُهوونا,,, ‫- چهار و سه چهارم,,,
موز! بُهوونا موز بود
عالی بود آتان!
ای بابا!
هنوز تموم نشده
کلم چی بود؟
صبر کن، میدونم کلم بود,,,
پسر اون آدم,,,
اسمشو یادم رفته
خب، تقریبا درستش رو گفتی
اون پسر اسم قشنگی داشت
سرش هم دو تا گردابه داشت
اسمشم بود ماد,,, ماد!
مادِیاژاگان
مادِیاژاگان کلم بود، بله!
نمیدونم الان چطوره
نگران نباش ‫خیلی خوبه
کلم رو یادته
اما برادر بزرگترش، سیب زمینی رو ‫یادته، نه؟
خیلی بدجنسی آتان!
اِی!
سیب زمینی!
اِی! سیب زمینی!
تو هستی؟
بالاخره!
چقدر خنگی آتان!
اِی، سیب زمینی!
من هستم، سیب زمینی خودته!
چطوری؟
آره، درسته، خوبم
بعد از این همه حرف زدن، الان میپرسی ‫چطوری؟ چه احمقی!
ببخشید، ببخشید!
باشه، حالا اسم منو بگو ‫میبخشم
سیب زمینی، همین
نگاه کن، هنوزم چونه میزنی!
این اسمی بود که تو بهم دادی
من اسمی رو میپرسم که پدر و ‫مادرم بهم دادن
نمیگم ‫تو هم همیشه راحت نبودی، نه؟
نگاه کن چطور طولانی کردی!
مگه بلد نباشی، نمیتونی بگی!
اسم برادرم رو یادته
اما اسم منو یادت نیست، نه؟
کی گفت یادم نیست؟
یه لحظه است که یادم اومده
پس خوب رفتار کن و اسم منو بگو
اگه نگی، پولتو نمیدم
پس نده
من ازت خواستم؟
تو بودی که گفتی میدی
بله، دقیقا، می دمت، ‫باید هم بگیریش
این سهم من برای خونه تونه ‫چطور میتونی ردش کنی؟
باشه، بده
میگیرم
هرچی از این به بعد بهم ‫میدی میگیرم
درسته، این آتان منِ!
باشه، حالا اسم منو بگو
الان نمیگم
اگه الان نه، پس کی؟
بعدا
کی؟
اِی!
میگم! ‫گوشی رو قطع کن، سیب زمینی
نیِدامانگالام
بیا برادر
منو یادته؟
فقط یه هدیه تقدیم کن
به نام خدا؟
سیب زمینی!
اِی، سیب زمینی!
در رو باز کن
اِی!
دیگه بس کن! دیگه طاقت ندارم!
در رو باز کن
میدونم پشت در هستی
اِی! عذابم نده، شیطان!
در رو باز کن!
در رو باز کن، میازاگان!
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »