« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »
@FRANCOFILMS francofilmz@gmail,com
‫سال 1815
‫ناپلئون، پس از برکناری از قدرت، ‫به جزیره البا تبعید شد,
‫در حالی که طرفدارانش منتظر بازگشت او بودند، ‫حاکمیت جدید با بی‌رحمی آن‌ها را تعقیب می‌کرد,
‫دستگیری‌ها و اعدام‌ها در فضایی ‫شبیه به جنگ داخلی، افزایش یافت,
‫در شبی طوفانی، در دریای ‫آزاد نزدیک به کیپ کورس،
‫یک کشتی تجاری با نام فرعون، مسیرش با ‫یک کشتی در حال غرق شدن تلاقی می‌کند,,,
‫مترجم: اشکان هیدی
ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming
‫نجاتش دادی,
‫یه پتو بیارین!
‫بهت گفته بودم نباید بری اونجا!
‫برو پایین کشتی! ‫نمی‌خوام تا مارسی چشمم بهت بیفته!
‫چیه؟
‫فکر می‌کنی خیلی بی‌رحمم؟
‫نه تنها خودم می‌دونم، ‫بهش افتخار هم می‌کنم,
‫برو!
‫همه برگردن سر پستشون!
‫ببرینش یه جا خشک بشه؛ ‫قبل از اینکه از سرما یخ بزنه,
‫صبر کن!
‫برو!
‫نام درج شده در انتهای نامه: ‫«ناپلئون»
‫خوب خوابیدی؟
‫چیزی دارید که مال منه,
‫تا حالا دستخط امپراتور رو ندیده بودم,
‫اون نامه رو بده به من,
‫فکر نکنم این کارو بکنم,
‫چی می‌خوای؟
‫یه دلیل خوب که لوت ندم,
‫پول رو امتحان کن,
‫معمولاً جواب میده,
‫پول ندارم,
‫ولی دوستایی دارم,
‫اگه درباره این نامه حرفی بزنی،
‫پیدات می‌کنن ‫و می‌کشنت،
‫ناخدا دانگلار,
‫آقا؟
‫براتون دردسر درست کردم,
‫نمی‌دونم چطور ازتون تشکر کنم,
‫همین الان تشکر کردی,
‫مواظب خودت باش,
‫دوشیزه,,,؟
‫آنژل,
‫ادموند,
‫هیچوقت شجاعتت رو فراموش نمی‌کنم,
‫اما اسم منو فراموش کن,
‫خداحافظ، ادموند,
‫خداحافظ، آنژل,
‫مورل می‌خواد ببینتت,
‫تازه شیفت عوض شده بود، ‫نزدیک کیپ کورس,
‫موج خیلی شدید بود, ‫دویست فرسنگ از لاشه کشتی فاصله داشتیم,
‫دفتر کشتی رو بدین به من,
‫در حال کند و کاو لابه‌لای آوارها بودیم ‫که دانته تصمیم گرفت قایق رو بیرون بیاره,
‫بهش گفتم نه, دیوونگی محض بود,
‫- درسته؟ ‫- بله قربان,
‫- برای هر کدوم از خدمه این کارو می‌کردیم, ‫- این تصمیم من بود,
‫- من مسئولیتش رو گردن گرفتم, ‫- من دستور دادم
‫کشتی برگرده، ولی اون پرید تو آب,
‫پریدی تو آب؟
‫نگفته بود نباید بپرم تو آب,
‫بسه دیگه,
‫گستاخی‌ش رو دیدین؟
‫جناب مورل، بهتون عرض میکنم، ‫این پسر غیرقابل‌کنترله,
‫دیگه نمی‌خوام باهاش ‫همسفر باشم,
‫- دیگه باهاش همسفر نمی‌شی, ‫- بهت گفته بودم,
‫چون دیگه برای من دریانوردی نمی‌کنی,
‫ببخشید؟
‫چطور تونستی بذاری غرق بشه؟
‫من,,, من محموله‌تون رو نجات دادم، جناب مورل,
‫دانتس آبروی منو نجات داد، دانگلار,
‫- ناخدا,,, دانگلار, ‫- دیگه ناخدا نیستی,
‫برو وسایلت رو جمع کن,
‫- دستور می‌دم حقوقت رو حساب کنن, ‫- ما نمی‌دونیم این زن کیه,
‫من می‌دونم چیکار کردی, ‫و همین برام کافیه,
‫دانگلار در رو باز می‌کنه و محکم می‌بنده,
‫پسر جان، بیا اینجا,
‫زود باش!
‫این واست درس عبرت باشه
‫ها؟
‫وقتی مرد باشی، ‫نه پشت مقامت قایم می‌شی
‫نه زیر میز,
‫معرفی می‌کنم
‫نوه‌ام، ماکسیمیلین,
‫خوشوقتم، ماکسیمیلین,
‫ماکسیمیلین، معرفی می‌کنم ناخدا دانتس,
‫سلام، ناخدا,
‫خب، چند سال,,,
‫ناخدا؟
‫سعی کن لایقش باشی، ادموند,
‫البته، قربان,
‫حتماً,
‫هوم؟
‫خوبه,
‫ادموند!
‫باورم نمیشه,
‫باید یه چیزی,,, باید یه چیزی بهت بگم,
‫اینکه دوستم داری؟
‫آره,,, اون, ولی,,,
‫- نه، "ولی" نداره, ‫- صبر کن,
‫- ولی من,,, ‫- باز داری شروع می‌کنی,
‫(داری یه ناخدای آینده رو می‌بوسی,)
‫- تو قراره بشی,,, ‫- آره,
‫- پس می‌تونیم با هم,,, ‫- آره, می‌تونیم,
‫(دلم برات تنگ شده بود,)
‫به زودی می‌بینمت,
‫ادموند!
‫- ژولیت, حالت خوبه؟ ‫- تو چطوری؟
‫آره,
‫- خوبی؟ ‫- این ادمونده، پسر لویی,
‫- سلام جناب, ‫- سلام,
‫- پدر کجاست؟ باید ببینمش, ‫- تو خونه‌ست,
‫بعداً می‌بینمت,
‫می‌تونی لبخند بزنی،
‫خبر خوبیه,
‫قیافه‌ات یه جوریه,
‫از خوشحالیه,
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم,
‫ناخدا,
‫به آقا و خانم دو مورسف خبر دادی؟
‫هنوز نه, می‌خواستم اول به تو بگم,
‫همه چیز قراره تغییر کنه، پدر,
‫باید بهشون خبر بدیم,
‫- همه اینا به خاطر اوناست, ‫- و به خاطر خودت هم هست,
‫من که نتونستم خرج تحصیل دریانوردیت رو بدم,
‫برو پسرم,
‫برو عرض ادبی کن,
‫خب، به سلامتی! جام رو بلند می‌کنم
‫به یاد مادرت، ادموند,
‫چون دلمون براش تنگ شده
‫و چون جوون‌ترین ناخدای مارسی رو
‫به دنیا آورد,
‫- آفرین! ‫- براش دست بزنید، خجالت می‌کشه,
‫آهان، عالیه,
‫اما مهم‌تر از همه،
‫چون ماتیلد دانتس
‫پرستار یکی از آینده‌دارترین و ‫شجاع‌ترین اشراف‌زادگان فرانسه بود،
‫یکی از زیباترین
‫افسرهای اروپا هم بود،
‫یعنی فرناند دو مورسرف؛
‫اینو گفتم که خدمتتون برسم!
‫لویی، بیا شرابی بنوشیم, ‫موقعیت خوبیه,
‫ممنون سرورم,
‫باشه بعداً,
‫می‌تونی مرسدس رو دعوا کنی, ‫دیگه به حرف من گوش نمی‌ده,
‫می‌بینی، حتی به عروسیش هم دیر می‌رسه,
‫- آه، بالاخره! ‫- آه,
‫عذر می‌خوام دیر کردم،
‫عمه جان, سلام عمو,
‫هوراس دو بالیوس
‫سر خود شده بود, ‫نزدیک بود کتکش بزنم,
‫آخه مرسدس,
‫آقا کی هستن؟
‫یه نجیب‌زاده‌ست, ‫از خانواده اصیلیه,
‫- سلام دخترعمو, ‫- سلام پسرعمو,
‫ادموند,
‫مرسدس,
‫آماده‌ای جشن بگیری؟ ‫ادموند یه خبر بزرگ داره,
‫آره، آره,
‫بله، قراره ناخدا بشم,
‫ناخدای کشتی فرعون, رسمی شده,
‫- راسته؟ ‫- هوم,
‫- تبریک میگم, ‫- به سلامتی ناخدا!
‫- گرفتمش! ‫- آه! به سلامتیت!
‫- برات خوشحالم, ‫- منم همینطور, خوشحالم
‫- برای خودم, به سلامتی شما, ‫- یه یونیفرم جدید می‌گیری؟
‫و یه حقوق جدید,
‫می‌تونه از زندگیش لذت ببره،
‫یه دل سیر خوش بگذرونه,
‫بهش توضیح می‌دیم,
‫مهم‌تر از همه می‌تونم ازدواج کنم,
‫چی؟
‫تو شاهد عروسیم میشی,
‫- روش حساب نکن! ‫- چرا که نه!
‫شاهد یه فاجعه باشم! ‫مرسدس، یه چیزی بگو,
‫- سعی کردم، ولی عاشق شده، دیوونه, ‫- آه، کاملاً دیوونه,
‫اون چی؟ خبر داره؟ ‫یعنی، راضیه؟
‫آره, از حرفایی که بهم زده،
‫- آره، آره, ‫- می‌دونم,
‫ژولیته,
‫- کی؟ ‫- اون دختر رختشور با نگاه شیطون,
‫نه! نه، اون ژولیت نیست,
‫نه، اون یه زن واقعیه،
‫خیلی زیبا,
‫نه فقط زیبا,
‫هوم,
‫- مرموز و افسونگر, ‫- آره! نه، نه،
‫- چرا، آره, ‫- ولی کیه؟
‫دخترعموته,
‫مرسدس هررا د مورسف,
‫تو؟
‫- آره, ‫- داریم ازدواج می‌کنیم,
‫شما دیوونه شدین,
‫مادرت محاله قبول کنه,
‫فکر می‌کنی مامان می‌تونه چیزی ‫رو من بخوام، ازم دریغ کنه؟
‫بعدشم تو راضیش می‌کنی, ‫همیشه برادرزاده مورد علاقه‌ش بودی,
‫آمین!
‫به حکم دادستان پادشاه
‫به امضای آقای ویلفور
‫بنده در اینجا،
‫دستور بازداشت آقای ادموند دانتس را دارم,
‫همراه ما بیاین,
‫چه خبر شده؟
‫- نه، ولش کنید, ‫- برای ادای پاره‌ای توضیحات,
‫- بیاین, ‫- ولم کنید,
‫- صبر کنید, ‫- فرناند، یه کاری بکن!
‫- چی شده؟ پسر من کاری نکرده,
‫حتماً یه سوءتفاهمی پیش اومده,
‫کجا می‌برینش؟ ‫من همراهش میام,
‫- باید تنها ببریمش، آقا, ‫- ستوان,
‫ستوان فرناند د مورسف,
‫به دوستاتون بگید ‫بذارن رد شیم,
‫دستور سلطنتیه,
‫من حلش می‌کنم,
‫- لطفاً همراه ما بیاین، حالا, ‫- ادموند!
‫برمی‌گردم، عشقم,
‫ادموند دانتس، جناب دادستان,
‫تنهامون بذارید,
‫همیشه به دریانوردانی مثل شما ‫احترام گذاشتم، آقای دانتس,
‫من فقط از دریا می‌ترسم,
‫درسته، این پرتگاه بی‌انتها,
‫این آب‌های سیاه,
‫انگار همیشه یه هیولا آماده‌ست ‫که بیاد بیرون و شما رو ببلعه,
‫به چه جرمی دستگیر شدم؟ ‫چرا سر عروسیم دستگیرم کردین؟
‫شما دشمنی دارین، ‫آقای دانتس؟
‫یه,,, یه دشمن؟
‫یا یه حسود,
‫تازه ناخدا شدین، ‫دارین با یه دختر خوب ازدواج می‌کنین,,,
‫ممکنه حسودهایی داشته باشین,
‫نمی‌دونم، نه,
‫اخیراً با یکی از خدمه ‫یه اختلافی داشتم،
‫ولی به چه چیزی می‌تونه متهمم کنه؟
‫نمی‌دونم,
‫مثلاً به جاسوسی برای ناپلئون,
‫ببخشید؟
‫ولی,,, این اصلاً معنی نداره,
‫ما این انجیل رو ‫توی کابین شما پیدا کردیم,
‫این انجیل شماست؟
‫اسمتون روش نوشته شده,
‫خب، هنوز که جرم نیست,
‫درسته,
‫ولی ما همچنین داخلش ‫یه دستور مأموریت پیدا کردیم
‫که با دست خود ناپلئون امضا شده,
‫و این دیگه جرمه,
‫صبر کنید,
‫نه، اولین باره که ‫این نامه رو می‌بینم,
‫اگه دشمنی ندارین، پس کی ‫می‌تونسته اونو اونجا بذاره؟
‫نزدیک کیپ کورس، ‫یه زن جوون رو از غرق شدن نجات دادم,
‫توی کابینتون ازتون تشکر کرد؟
‫نه,
‫دانگلار اونو جای دیگه زندانی کرد, ‫توی مارسی بیرون اومد,
‫می‌تونید بررسی کنید,
‫از افسر دوم گاسپار کادروس ‫بپرسید,
‫- کادروس؟ ‫- بله,
‫درباره‌ش چی می‌دونید؟
‫هیچی,
‫آقای دانتس,
‫من ده‌ها توطئه‌گر رو ‫بازجویی کردم
‫و فکر می‌کنم شما یکی از اونا نیستید,
‫من مشتاقم که به یه دوست ‫از خانواده‌ی مورسف کمک کنم,
‫ولی باید به من کمک کنید,
‫قسم می‌خورم که چیزی درباره‌ش نمی‌دونم,
‫بهم گفت اسمش آنژله,
‫همین,
‫شما,,,
‫اسم این زن جوان رو ‫به کسی گفتین؟
‫نه,
‫حتی به این کادروس؟
‫نه,
‫به هیچکس, به شرافتم قسم,
‫خب، می‌دونید، آقای دانتس، ‫من حرفتون رو باور می‌کنم,
‫با این حال مجبورم ‫یه کم دیگه نگهتون دارم،
‫تا وقتی که از بقیه خدمه ‫بازجویی کنم,
‫اگه حرف‌های شما رو تأیید کنن، ‫که شک ندارم می‌کنن،
‫شما رو پیش نامزدتون برمی‌گردونم، ‫که حق داره از من متنفر باشه,
‫روش حساب کن,
‫فرناند میاردش پیشت,
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم، من میرم,
‫کاری از دستت برنمیاد,
‫آزادش نکنن، به نفع توئه,
‫چطور می‌تونی همچین ‫حرفی به زبون بیاری؟
‫ژرار، هر چی که درباره دانتس بهت گفتن، ‫من ضمانتش رو می‌کنم,
‫آقایون، یه لحظه ما رو تنها بذارید,
‫فرناند، برای دوستت متأسفم,
‫می‌دونم چقدر بهم نزدیک بودید,
‫ولی همه چیز رو نمی‌دونی,
‫تو وسایلش یه دستور از ‫طرف امپراتور پیدا کردیم,
‫و خدمه‌اش میگن ‫که از طرفدارای اونه,
‫فکر کنم می‌فهمی ‫این اتهامات چقدر سنگینه,
‫قبل از اینکه با مرسدس ازدواج کنه ‫دستگیرش کردیم
‫و قبل از اینکه کار از کار بگذره،
‫ولی اگه حاضری ضمانتش رو بکنی،
‫اگه فکر می‌کنی ‫این دو نفر دروغ میگن,,,
‫اگه حاضری این ریسک رو بکنی،
‫من آزادش می‌کنم,
‫فقط کافیه یه کلمه بگی,
‫نه,
‫نه؟
‫اون لایق نیست,,,
‫لایق چی نیست؟
‫که اسم خانوادۀ ما روش بیاد,
‫اگه دانتس به ما خیانت کرده،
‫باید سرنوشت خائن‌ها رو داشته باشه,
‫می‌تونم کاری کنم,,,
‫که هیچ دادگاهی ‫به آبروی خاندان مورسف لطمه نزنه,
‫به شهادت تو ‫نیاز خواهم داشت,
‫می‌فهمی داره چه اتفاقی میافته؟
‫پس خفه خون می‌گیری,
‫- آقای دانتس؟ ‫- تونستید با جناب دادستان صحبت کنید؟
‫بله، قربان,
‫امروز روزیه که هیچوقت فراموش نمی‌کنم,
‫منو خونه نمی‌برید؟
‫نه، راستش,
‫بریم,
‫چی کار دارید می‌کنید؟ ‫چه خبره؟
‫ولم کنید,
‫دادستان رو صدا کنید, ‫من با دادستان حرف زدم!
‫صداش کنید, صداش کنید!
‫من بی‌گناهم! من کاری نکردم! ‫ولم کنید,
‫هیس، هیس، هیس,
‫اگه مجرم بودی، دارت می‌زدیم, ‫داریم می‌بریمت،
‫چون تو چیزهایی می‌دونی ‫که ما گوش شنیدنش رو نداریم,
‫بریم,
‫وایسید,
‫وایسید!
‫ولم کنید!
‫کجاست؟
‫کاری از دستم برنیومد,
‫مرسدس,
‫ولم کن,
‫فایده‌ای نداره,
‫- مرسدس,,, ‫- بس کن,
‫خواهش می‌کنم,
‫چی شده، ویکتوریا؟
‫- از دیدنم خوشحال نیستی؟ ‫- خواهرت اینجاست,
‫مادمازل دو ویلفور,
‫کارهای پنهونی بهت میاد,
‫متأسفم که نمی‌تونم ‫همین تعریف رو از تو بکنم,
‫کنیاک؟ ‫ببخشید، دیگه آب دریا ندارم,
‫آره خب، شغل من اینه که همه چیز رو بدونم,
‫پس می‌دونی ‫که دانتس بی‌گناهه,
‫بی‌گناه,,, آره,
‫کی واقعاً بی‌گناهه؟
‫اون کاری نکرده, ‫چرا دستگیرش کردی؟
‫برای نجات جون تو,
‫جون من یا آبروی خودت؟
‫ما جفتمون سیاست‌مداریم,
‫تو سیاست، ‫آدم رو از بین نمی‌برن،
‫مانع رو از سر راه برمی‌دارن,
‫می‌دونستم که کارت رو ‫با بی‌رحمی انجام میدی،
‫ولی امیدوار بودم ‫با صداقت این کار رو بکنی,
‫چرا به جای اون ‫خودت رو لو نمیدی؟
‫ولی من این کار رو می‌کنم، ژرار,
‫اگه قبول نکنی نجاتش بدی، ‫این کار رو می‌کنم,
‫ولی ترجیح میدی ‫کسی از وجود من خبردار نشه،
‫وجود ویکتوریا،
‫معشوقه‌ات،
‫و بچه‌ای که تو راه دارید,
‫همونطور که فکر می‌کردم,
‫زندان قلعه ایف ‫چهار سال بعد
‫زنده‌ای؟
‫زنده‌ام,
‫زنده‌ای؟
‫زنده‌ام!
‫زنده‌ای؟
‫زنده‌ام,
‫از کنار برو,,, ‫از کنار ساحل برو,,,
‫کی راه رو می‌شناسه,,, ‫کی دقیقاً می‌دونه,,,
‫کسی اونجاست؟ کسی اونجاست؟
‫یه نفر اونجاست, یه نفر اونجاست,
‫کسی اونجاست؟
‫یه نفر اونجاست, یه نفر اونجاست,
‫یه نفر اونجاست,
‫تو کی هستی؟
‫اِه، من,,, دانتس، ادموند دانتس,
‫چند سالته؟
‫- صدات مثل یه جوون می‌مونه, ‫- من,,,
‫دیگه یادم نیست,
‫وقتی منو انداختن اینجا,,, ‫بیست و دو سالم بود,
‫شونزدهم ماه مه ۱۸۱۵,
‫چهار سال پیش بوده,
‫بیست و شش سالته,
‫چهار سال؟
‫و,,,
‫و شما، شما کی هستین؟
‫یه زندانی,
‫مثل تو,
‫چند وقته اینجایی؟
‫هیس!
‫چی شده؟
‫- دارن میان, ‫- صبر کنین,
‫تنهام نذارین,
‫شما کی هستین؟ ‫حداقل اسمتون رو بگین,
‫اسمتون رو!
‫سی و چهار! زنده‌ای؟
‫زنده‌ام,
‫منتظرت بودم,
‫واقعاً فکر می‌کنی ‫می‌تونی از اینجا بری بیرون؟
‫تو شش سال سی متر کندم,
‫برای دور زدن سلول تو ‫و رسیدن به بیرون،
‫باید دو برابر بیشتر ‫وقت صرف کنیم,
‫دوازده سال؟
‫شاید یه کم کمتر، ‫حالا که دو نفریم,
‫چیه؟ برنامه‌ی دیگه‌ای داری؟
‫نه,
‫بگذارید خودم را معرفی کنم, ‫کشیش فاریا هستم,
‫ادموند دانتس,
‫هیچوقت این نامه رو ندیده بودی؟
‫نه، هیچوقت,
‫تو چی؟ ‫می‌دونی چرا اینجایی؟
‫آره,
‫می‌خواستن تو رو ساکت کنن, ‫من رو می‌خواستن به حرف بیارن,
‫(به ایتالیایی حرف می‌زنه,)
‫من آدم‌هایی که بهشون اعتماد ‫می‌کنم رو، خودم انتخاب می‌کنم,
‫ایتالیایی بلد نیستی؟
‫- نه, ‫- انگلیسی، عربی، لاتین، یونانی چی؟
‫من فقط دریا رو می‌شناسم,
‫اگه بخوای، بهت یاد می‌دم,
‫با صبر و اراده، توی,,,
‫شش یا هفت سال، ‫همه چیزی که من می‌دونم رو یاد می‌گیری,
‫تاریخ، فلسفه،
‫ریاضیات,
‫اینا,,,
‫اینا سلاح‌هایی هستن
‫که به همون اندازه بهت آزادی عمل میدن,
‫هوم,
‫اگه تونستیم از اینجا بریم بیرون
‫اولین کاری که میکنی چیه؟
‫می‌رم پیش مرسدس,
‫اگه منتظرت نمونده باشه ‫چیکار می‌کنی؟
‫اون وقت دیگه هیچی برام نمی‌مونه,
‫میخوام یه داستانی برات تعریف کنم، ادموند,
‫هفتصد سال پیش،
‫توی اورشلیم، زمانِ اولین جنگ صلیبی،
‫شوالیه‌هایی که
‫مسئول محافظت از مقبره مسیح ‫بودن، فرقه معبد رو تشکیل دادن,
‫روز اول،
‫فقط چند نفر بودن، ولی ایمان راسخی داشتن,
‫به خاطر پیروزی‌هاشون،
‫فرقه ثروتی جمع کرد,,,
‫ثروت هنگفت,
‫هنـ,,, هنگفت,
‫دارم از بزرگترین گنجی که زمین ‫تا حالا به خودش دیده حرف می‌زنم,
‫و,,,
‫با گذشت زمان،
‫قدرت و ثروتشون، یه سری حسود رو جذب کرد,
‫و جمعه سیزدهم اکتبر ۱۳۰۷، ‫پادشاه فرانسه، فیلیپ لو بل،
‫دستور دستگیریشون رو داد
‫و اموالشون رو مصادره کرد,
‫ولی هیچکس هرگز گنج رو پیدا نکرد,
‫می‌دونی,,,
‫این شوالیه‌ها با این ثروت عظیم چیکار کردن؟
‫- نه, ‫- هیچی!
‫ادموند، هیچی,
‫اونقدر سرگرم انتقام بودن،
‫مشغول مجازات کسایی ‫که بهشون خیانت کرده بودن،
‫که یکی یکی مُردن,
‫البته، تقریباً همشون,
‫آخرین نفرشون
‫کاردینال اسپادا بود,
‫آخر عمرش، وقتی توی جزیره ‫مونت کریستو پناه گرفته بود،
‫وقت کرد یه شوالیه آخر تربیت کنه,
‫اسم این مرد جوان,,,
‫جوزپه فاریا بود,
‫(من آخرین بازمانده‌ام، ادموند,)
‫و می‌دونم
‫گنج کجاست,
‫که نصفش
‫امروز به تو می‌رسه,
‫ولی با این ثروت چیکار می‌کنی؟
‫کار خوب می‌کنی
‫یا میذاری قلبت پر از نفرت بشه؟
‫زندان شاتو دیف ‫ده سال بعد
‫می‌خوام کیسه رو خالی کنم,
‫ادموند,
‫ها؟
‫شوره,
‫آب، شوره,
‫تقریباً رسیدیم, ‫فقط چند روز دیگه مونده,
‫دانتس می‌خنده,
‫رسیدیم، رسیدیم,
‫الان برمی‌گردم,
‫برید عقب!
‫راهب؟
‫راهب؟ راهب؟
‫بفرما,
‫- ادموند, ‫- نه، نه، حرف نزن,
‫میرم کمک صدا کنم,
‫نه,
‫(به ایتالیایی) ‫دیگه خیلی دیره,
‫غمگین نباش,
‫تو تنها دلخوشی زندگیم بودی,
‫خداوند تو رو به من داد,,,
‫یه کم دیر، ولی به هر حال داد,
‫نفس‌های سخت
‫من دیوونه نیستم، ادموند,
‫می‌دونم,
‫گنج واقعاً وجود داره,
‫تو می‌دونی کجا پیداش کنی,
‫با هم میریم دنبالش!
‫یادت نره,
‫مونت کریستو,
‫مونـ,,,
‫راهب؟
‫راهب,
‫راهب؟
‫تنهام نذار,
‫تنهام نذار, باشه؟
‫تنهام نذار,
‫زنده‌ای؟
‫زنده‌ام!
‫زنده‌ای؟
‫شماره ۱۷؟
‫شماره، ۱۷!
‫راهب؟
‫آه، راهب؟
‫آه! مُرده، کیسه رو بنداز!
‫کدومه؟
‫راهب,
‫زنده‌ای؟
‫زنده‌ام!
‫زنده‌ای؟
‫پاشو,
‫پاشو!
‫گفتم پاشو!
‫هشدار!
‫یک,,,
‫هشدار!
‫دو,,,
‫هشدار!
‫و سه!
‫هی! اینجا چیکار می‌کنی؟
‫برو بیرون!
‫اومدم لویی رو ببینم, لویی دانتس رو,
‫لویی رو می‌شناسی؟
‫آره,
‫لویی بیچاره به رحمت خدا رفت,
‫خیلی وقت پیش,
‫نه، امکان نداره,
‫بعد مرگ پسرش، از غصه غذا نخورد تا مُرد,
‫می‌خواست پیش پسرش بره,
‫ولی,,,
‫ولی پسرش نمرده,
‫متأسفم,
‫تو هم ملوان بودی؟
‫- آره, ‫- هوم,
‫بهت یه چیزی میدم بخوری, ‫ولی بعدش باید بری، فهمیدی؟
‫مرس,,, مرسدس چی؟
‫فرناند دو مورسف چطور؟
‫حدوداً ۷ یا ۸ ساله که نیومدن اینجا,
‫از وقتی پسرشون به دنیا ‫اومده، پاریس زندگی می‌کنن,
‫خیلی دیر اومدی,
‫از دریای لیگوریا دوری کن
‫و گشت‌های بی‌وقفه‌اش,
‫جهت رو به سمت ساردینیا تنظیم کن,
‫می‌تونی تو سانتا ترزا دی گالورا توقف کنی,
‫جزیره مونت کریستو
‫که در غرب مجمع‌الجزایر توسکانی قرار داره,
‫تو از سمت جنوب پهلو می‌گیری,
‫مطمئنم از زیبایی بی‌نظیر و وحشی دریا، ‫قلبت به لرزه درمیاد,
‫بهت حسودیم میشه که داری ‫برای اولین بار می‌بینیش,
‫اینجاست,
‫همین‌جاست,
‫مقبره خاندان معروف اسپادا,
‫بقیه‌اش، ادموند،
‫داستان توئه,
‫داستان مردی که دنیا رو
‫تو مشتش داره,
‫مارسی ‫یک سال بعد
‫- خواهش می‌کنم، بذار برم, ‫- بس کن,
‫- فردا پولتو میدم, ‫- نه، نه, گاسپار، گمشو بیرون,
‫آقای کادروس از دوستان منه,
‫ادموند دانتس دم مرگ ازم خواست که اینو
‫بین کسایی که براش مهم بودن تقسیم کنم,
‫فکر می‌کرد دانگلار لوش داده,
‫ولی مطمئن بود دو نفر بهش وفادار موندن,
‫بهم گفت:
‫"یکیشون گاسپار کادروسه،
‫و دومی، فرناند دو مورسف,"
‫الماستونو نگه دارید,
‫هیچکدوم از ما لایق هیچی نیستیم,
‫صبر کن، پسرم,
‫اگه بگم چی می‌دونم، می‌فهمن کار منه,
‫این آدما ثروتمند و قدرتمندن,
‫نگران نباش،
‫من به راز اعتراف پایبندم,
‫بشین,
‫دانتس درباره دانگلار درست می‌گفت, ‫اون بود که لوش داد,
‫ولی فرناند دو مورسف؟ ‫اون دوستش بود,
‫میشه دوست کسی بود که زنشو می‌خوای؟
‫به خاطر عشق به مرسدس،
‫ادموند رو قربانی کرد,
‫زنده می‌مونه, ‫اما برای همه، مُرده به حساب میاد,
‫هوم,
‫تنها کسی که لایق محبت دانتس بود، مورل بود,
‫کشتی‌دار؟
‫خیلی تلاش کرد آزادش کنه,
‫و تقدیر هم خوب جوابشو نداد,
‫بعدِ دستگیری دانتس،
‫مجبور شد دانگلار رو ‫به عنوان ناخدا برگردونه,
‫ولی دانگلار به اونم خیانت کرد,
‫نصف ناوگانشو از بین برد؛
‫به بهونه اینکه دزدای دریایی دزدیدنش,
‫مورل ورشکست شد و مجبور شد شرکتو بفروشه,
‫و حدس بزن کی با یه قیمت ناچیز خریدش؟
‫دانگلار,
‫دو ماه بعدش، ‫کشتی‌ها دوباره پیداشون شد,
‫ولی دادستان ویلفور هیچ کاری نکرد,
‫خب البته اونا یه راز مشترک داشتن,
‫ویکتوریای کوچولو، معشوقه ویلفور،
‫اون تبدیل شده بود به مادام دانگلار,
‫حالا دیگه بارون شده,
‫مورل هم توی فقر و بدبختی مُرد,
‫آقا کادروس، شما تو این قضیه چه دخلی داری؟
‫شما؟
‫من چه کاری از دستم بر میومد
‫در مقابل یه ناخدا، ‫یه کنت و یه دادستان؟
‫اگه شجاع‌تر بودم، ‫حتماً سرنوشتم مثل اون می‌شد,
‫اون؟
‫آنژل,
‫اون رفته بود پیش برادرش ‫تا دانتس رو نجات بده,
‫من از شر دانتس خلاصتون کردم
‫حالا نوبت شماست که از ‫شر این دختره خلاصم کنین,
‫می‌بینی؟ منم رفیق دارم,
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫کشتنش؟
‫اگه می‌کشتنش کمتر زجر می‌کشید,
‫دانگلار نقشه‌های دیگه‌ای براش داشت,
‫اونو به برادران مایار فروخت، ‫اربابای بازار تولون,
‫دختره خوشگل بود،
‫پول خوبی گیرش اومد,
‫تو همه چیز رو می‌دونستی و هیچ کاری نکردی,
‫شرمنده‌ام پدر,
‫یه روز برمی‌گردم,
‫و بهت فرصت می‌دم ‫خودتو نجات بدی,
‫دیگه نیومدم که دعا کنم ‫یا دنبالت بگردم،
‫فقط اومدم بهت هشدار بدم:
‫می‌خوام کاری رو بکنم ‫که تو نتونستی انجام بدی,
‫از این به بعد، منم که پاداش ‫می‌دم و مجازات می‌کنم,
‫چیزی می‌خواین؟
‫کی هستی؟
‫سال‌ها پیش،
‫به من گفتی:
‫"شجاعتت رو فراموش نمی‌کنم، ‫ولی اسم منو فراموش کن,"
‫خب، من نه اسمت رو فراموش کردم ‫نه شجاعتت رو,
‫دانتس,
‫اومدم دنبالت، آنژل,
‫از من دیگه گذشته,
‫ولی میتونی بچه رو نجات بدی,
‫بچه؟
‫وقتی اومدم اینجا،
‫فقط یه چیز تو سرم بود:
‫انتقام از برادرم,
‫هفته‌ها دنبال یه راه فرار بودم,
‫یه روز فرصتش پیش اومد, ‫فرار کردم,
‫با یکی از مشتری‌ها,
‫یه پارچه‌فروش از پاریس,
‫می‌دونستم که ژرار رو ‫برای اون پست انتخاب کردن,
‫رد ویکتوریا رو زدم،
‫معشوقه‌اش,
‫می‌خواستم داستان رو ‫از جایی که متوقف شده بود ادامه بدم,
‫هوا خیلی سرد بود,
‫اون شب,,,
‫ژرار باید می‌مرد,
‫هیچی نمی‌تونست جلومو بگیره,
‫هنوز سردی چاقو رو ‫تو دستم حس می‌کنم,
‫ولی اصلاً اونجوری که برنامه ریخته بودم، ‫پیش نرفت,
‫یه صدای جیغ شنیدم,
‫جیغ ویکتوریا,
‫وقتی ژرار اومد تو باغ، ‫یه صندوق دستش بود,
‫دنبالش رفتم,
‫رفتم نزدیک‌تر که,,, ‫صدای گریۀ بچه
‫صدایِ خفۀ گریۀ یه بچه رو شنیدم,
‫نمی‌تونستم ولش کنم,
‫هنوز خون مادرش ‫روی بدنش بود,
‫بین انتقام و زندگی,,,
‫زندگی رو انتخاب کردم,
‫باهاش فرار کردم,
‫تو پاریس هیچکس رو نمی‌شناختم,
‫بهمین خاطر برگشتم پیش ‫پارچه‌فروشه,
‫ولی برادرهای مایار ‫پیداش کرده بودن,
‫و منتظر من بودن,
‫آنژل,,,
‫سر بچه چی اومد؟
‫سلام، آندره,
‫آنژل منو فرستاد دنبالت,
‫چرا؟
‫داره می‌میره,
‫می‌برمت پیشش ‫تا بتونی باهاش خداحافظی کنی,
‫بعدش می‌ریم,
‫ما,,,
‫هر چقدر لازم باشه وقت می‌ذاریم ‫تا آماده بشیم,
‫آماده برای چی؟
‫برای انتقام، آندره,
‫انتقام از سه نفری ‫که زندگیشو دزدیدن،
‫زندگی تو رو
‫و زندگی منو,
‫- می‌خوام بکشمش, ‫- خیلی راحته,
‫مثل آب خوردن,
‫نه,
‫باید قلبشونو از سینه بکشیم بیرون,
‫شما کی هستین؟
‫من کنت مونت کریستو هستم,
‫پاریس ‫پنج سال بعد
‫ژنرال مورسرف امروز ‫تصمیم گرفته از ارتش بیرون بیاد
‫تا زندگیش رو در مجلس اعیان، ‫وقف سیاست کنه,
‫ارتش فرانسه یه سرباز بزرگ رو از دست میده،
‫اما فرانسه یه مرد بزرگ به دست میاره,
‫فرناند دو مورسرف
‫تو مسکووا جنگیده، تو لایپزیگ،
‫تو ترکیه,,,
‫همه جا، حتی با به خطر انداختن جونش
‫از دیدگاه پادشاهی فرانسه دفاع می‌کرد,
‫فرناند با گوشت و پوستش ‫بهای تعهدش رو پرداخت کرده
‫حسابی هم چوب خورد,
‫ده سال پیش، وقتی متحد فرانسه
‫علی پاشا یانینا توسط ‫نیروهای ترک محاصره شده بود،
‫سرهنگ مورسرف همه چیز رو به خطر انداخت,
‫در رأس یه گردان از سربازهای شجاع،
‫یه حمله از پشت به عثمانی‌ها انجام داد
‫تا به متحدش کمک کنه,
‫این عمل شجاعانه‌ی دیوانه‌وار
‫متأسفانه کافی نبود، ولی همه فرانسوی‌ها می‌دونن:
‫آدم که فقط برای موفقیت نمیجنگه!
‫نه! نه، وقتی بی فایده است خیلی قشنگ‌تره
‫حالت بهتر شد؟
‫تو خیلی به اوژنی دانگلار توجه نکردی,
‫- پدر, ‫- روز عروسیش دو میلیون جهیزیه میگیره،
‫روز عروسیش,
‫فرناند!
‫باید مراقب دارایی‌هاش باشم,
‫آه می‌کشه,
‫یک مدال کمتر بهتر از هیچی، ‫ولی پول بیشتر همیشه خوبه,
‫پسر ما مرد زمان خودشه, ‫یه رمانتیکه که باور داره به,,,
‫مدال رو پس بده!
‫بیا!
‫کافیه,
‫اگه می‌دونستم مفتخر به ‫دیدارتون میشم، آماده می‌شدم,
‫(به زبان رومانیایی) ‫برید بیرون!
‫آقایون؛ اگه می‌دونستم مفتخر به ‫دیدارتون میشم، آماده می‌شدم,
‫آماده می‌شدم,
‫عذر می‌خوام که تو یه خونه موقتی ‫ازتون پذیرایی می‌کنم,
‫تازه اومدم فرانسه,
‫کنت، شرمنده‌ام که مزاحمتون شدم،
‫اما هیچوقت نمی‌تونیم به حد کفایت ‫ ازتون تشکر کنیم,
‫مطمئنم اون هم همین کار رو برای من می‌کرد,
‫کنت، من جونم رو به شما مدیونم,
‫خوشحالم که می‌بینم سر پا شدین,
‫تعمیرش کردم، قنداقش ترک برداشته بود,
‫حالا مال شماست,
‫خیلی ممنونم، ‫ولی نمی‌تونم قبول کنم,
‫من از قبل به شما بدهکارم ‫و نمی‌دونم چطور جبرانش کنم,
‫اسلحه دوست دارین؟
‫بفرمایید,
‫این یکی از بهترین قطعه‌هامه,
‫تپانچه به سبک عثمانی,
‫بله، ولی محافظ ماشه آهنی با نقش برگ
‫نشون میده که این لوله ‫ساخت اروپاست,
‫بله، ساخت ونیزه,
‫شما خیلی وارد هستین,
‫پدر من علیه سلطان خورشید
‫کنار علی پاشا جنگید,
‫مورسرف,
‫شما همون ژنرال مورسرف معروف هستین؟
‫خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم,
‫می‌خواین امتحانش کنین؟
‫متأسفانه، تو مجلس منتظرم هستن,
‫- یه وقت دیگه, ‫- فقط یه لحظه طول می‌کشه,
‫شما لایق شهرتتون هستین،
‫ژنرال,
‫بذارین هدف رو برای آلبرت عوض کنیم,
‫یادم بندازین هیچوقت
‫شما رو به دوئل دعوت نکنم,
‫ممنون که پسرتون رو چند ساعتی ‫به من قرض می‌دین,
‫مشتاقم بیشتر درباره کسی بدونم ‫که سرنوشت سر راهم قرار داد,
‫یکشنبه تو شکار بارون دانگلار شرکت می‌کنم,
‫شما هم بیاین,
‫می‌تونم، باید از پسر ‫شاهزاده کاوالکانتی استقبال کنم,
‫بیاین، هر دوتاتون, به اندازه کافی گوزن هست,
‫به امید دیدار,
‫امیدوارم یکشنبه ببینمتون,
‫حالت خوبه؟
‫از اقامتم در عثمانی یه یادگاری فلزی کوچیک نگه داشتم,
‫آواز به زبان رومانیایی ‫♫ Dorul - Chanson d'Haydee ♫
‫آواز رو به صدای سلاح ها ترجیح میدین؟
‫دنبالم بیاین,
‫عذرخواهی می کنم,
‫نمی خواستم به,,, همسرتون بی احترامی کنم,
‫هایده همسر من نیست, دختر خونده‌ی منه,
‫بفرمایید,
‫هایده,
‫چه اسم شگفت‌انگیزی,
‫تو یونان اسم خیلی رایجیه,
‫میشه ترجمه‌ش کرد به,,, ‫پاک‌دامنی یا,,, معصومیت,
‫می‌تونم ازتون بخوام منو با هایده آشنا کنید؟
‫به نظر جوون قابل اعتمادی میای,
‫پس شما رو با هایده آشنا می‌کنم، ‫اما باید بهم یه قولی بدی,
‫از همین الان قول میدم,
‫شوخی ندارم,
‫هیچوقت سعی نکن مخش رو بزنی,
‫فکر می‌کنید من خطری دارم؟
‫نه,
‫ولی اون داره,
‫اگه به قولت عمل نکنی، قلبت رو می‌شکنه
‫و قلب خودش رو,
‫- ولی,,, ‫- هنوز آماده عاشقی نیست,
‫راز صداش رو باید تو گذشته‌ش جستجو کرد,
‫بعد از قتل پدرش، به یه قبیله ولاک فروخته شد,
‫اونجا بود که پیداش کردم و نجاتش دادم,
‫می‌دونی، بعضی غم‌ها و زخم‌ها هستن
‫که سال‌ها طول می‌کشه تا خوب بشن,
‫مثل یه پرده روی روح آدم می‌مونن,
‫هیچوقت سعی نکن این پرده رو کنار بزنی، آلبر,
‫قول میدم,
‫خوبه,
‫آروم راه میری، بدون اینکه به ما نگاه کنی,
‫فقط وقتی صدات کردم برمی‌گردی,
‫هایده,
‫آلبر دو مورسرف، با هایده آشنا شو,
‫خوشبختم,
‫از آشناییتون خوشبختم، مادموازل,
‫و اگه نخواد منو ببینه چی؟
‫می‌خواد,
‫صاف وایسا!
‫صاف وایسادن یعنی زنده موندن,
‫پنهون کردن اینکه تو فقر بزرگ شدی، یعنی زنده موندن,
‫می‌فهمی؟ چرا، آندره؟
‫چون من شاهزاده آندرهآ کاوالکانتی هستم,
‫- کاوالکانتی بز نیست؟ ‫- چی؟
‫تعجب نکن, ‫می بینی من چی میگم؟
‫دوباره بگو,
‫من شاهزاده آندرهآ کاوالکانتی هستم,
‫شما لهجه ندارید، شاهزاده, ‫چطور ممکنه؟
‫یه معلم خیلی سختگیر ‫با کتک لهجه‌م رو از بین برد,
‫پررو نشو, آرنج‌هاتو از رو میز بردار,
‫کنت عزیز،
‫- از ملاقاتتون خوشحالم, ‫- اجازه بدید یه رازی رو بگم,
‫زندگی فرانسوی هنوز برام ناآشناست، ‫عذر می‌خوام
‫اگه رفتارم براتون زیادی اسلاوی، ‫ناپلی یا عربی به نظر میاد,
‫ایشون کنت مونت کریستو ‫و شاهزاده آندرهآ کاوالکانتی هستن,
‫- آقایان, ‫- کنت,
‫شاهزاده,
‫دیدار با پدرت، هر چقدر هم تکان‌دهنده باشه،
‫نباید تو رو از هدفت دور کنه: ‫بارون دانگلار,
‫با کشتی‌های دزدی، از راه برده‌داری ثروتمند شده,
‫- آوازه‌تون قبل از خودتون رسیده, ‫- به لبخندش اعتماد نکن,
‫خشنه, نه تنها اینو می‌دونه، ‫بهش افتخار هم می‌کنه,
‫می‌تونم یه اعترافی بکنم؟
‫زندگی فرانسوی هنوز برام ناآشناست، ‫عذر می‌خوام
‫اگه رفتارم براتون زیادی اسلاوی، ‫ناپلی یا عربی به نظر میاد,
‫وقتی پولدار باشی، ‫هیچ چیزت زیادی نیست,
‫نقطه ضعفش دخترشه,
‫شاهزاده,
‫بارون,
‫- اوژنی, ‫- زمین خوبه؟
‫- عالیه, ‫- پس بریم,
‫سوار اسب شید، آقایون,
‫افتخارش با شماست، کنت,
‫ممنونم،
‫اما مدت‌ها پیش
‫قسم خوردم فقط برای دفاع از خودم، بکشم,
‫پس بذارید من از شما دفاع کنم,
‫عالیه,
‫شاهزاده,
‫خواهش می‌کنم,
‫بریم ناهار بخوریم,
‫اوژنی؟
‫مرسی, سوزان، اجازه بده معرفی کنم ‫شاهزاده آندره کاوالکانتی،
‫محافظ ایتالیایی مونت کریستو,
‫اون مراقب منه,
‫پدرم میترسه زیبایی‌های پاریس ‫منو به کارهای احمقانه وادار کنه,
‫فرانسوی رو خیلی خوب حرف می‌زنید,
‫یه معلم خیلی سختگیر با کتک زدن ‫لهجه‌م رو از بین برد,
‫- وای چه وحشتناک! ‫- البته این دروغه,
‫- مادرم فرانسویه, ‫- احمق
‫خوشحالم که تونستید ‫به جمع ما ملحق بشید,
‫دست محافظتون ‫اصلاً نلرزید,
‫حیوون حتی درد نکشید,
‫و اینو یه متخصص اعدام ‫داره میگه,
‫شما زیاد سر از تن جدا می‌کنید؟
‫کمتر از قبل, الان مُد شده که بخشنده باشن,
‫ببخشید که کنت رو از شما می‌دزدم، ‫ولی می‌خوام یه نفر رو بهش معرفی کنم,
‫- کنت, ‫- آقایون,
‫عزیزم,
‫بالاخره اجازه بده معرفی کنم ‫کنت مونت کریستو رو,
‫مادام دو مورسف, ارادت دارم,
‫حالتون خوبه؟
‫بله، این,,,
‫از هیجان دیدن مردی که اگه نبود ‫الان داشتم گریه می‌کردم,
‫آقا، ‫من جان پسرم رو مدیون شما هستم،
‫و برای این لطف، دعاگوی شما هستم,
‫شما بیش از حد به من لطف دارید ‫برای یه کار ساده,
‫اما خوشحالم که تونستم ‫از غم و غصه نجاتتون بدم,
‫من به کنت پیشنهاد دادم ‫مهمون ما باشه،
‫ولی تا حالا قبول نکرده,
‫شاید تو ‫شانس بیشتری داشته باشی؟
‫این افتخار رو به ما می‌دید ‫که یه روز مهمون ما باشید؟
‫حتماً، مادام,
‫اجازه بدید مرخص بشم, ‫نمی‌خوام وقتتون رو بگیرم,
‫چی,,, چی شده؟
‫می‌خواید کسی رو صدا کنم؟
‫آلبر,
‫درباره این مرد چی می‌دونی؟
‫مادر,
‫شما همیشه نسبت به آشناهای جدید من ‫بدبین هستید،
‫ولی کنت جون منو نجات داده,
‫به اندازه یه پادشاه ثروتمنده,
‫چرا باید ازش بترسم؟
‫حق با توئه,
‫ترس‌های من احمقانه‌ست,
‫جناب دادستان شاه،
‫به شرافتم قسم، به عنوان ‫ستوان ارتش‌های سلطنتی،
‫شهادت می‌دهم که فردی ‫به نام ادموند دانتس
‫در حضور من و در موارد متعدد
‫نسبت به غاصب ابراز همدردی کرده
‫و تمایل داشته برای سرنگونی پادشاهی ‫اسلحه به دست بگیرد,
‫گفتن این حرف‌ها برای من سخت است ‫چون ادموند دانتس دوستم بود،
‫اما نمی‌تونم این خیانت را نادیده بگیرم,
‫من دیدم چطور مردم به خاطر ‫خائن‌های وطن، کشته شدند,
‫اینجوری نمی‌تونید ‫خواب راحت داشته باشید,
‫دنبال خواب نبودم,
‫از کابوس‌هاتون می‌ترسید؟
‫می‌ترسم دیگه کابوس نبینم,
‫اونا کمکم می‌کنن ‫زخم‌هام تازه بمونن,
‫دوباره دیدینش؟
‫آره,
‫به همون زیبایی بود ‫که توی خاطراتتون بود؟
‫فکر می‌کردم غم و غصه ‫تغییرش داده باشه,
‫حتماً غمش ناچیز بوده,
‫چشم‌هاش مثل چشم‌های زنی نبود ‫که خیلی گریه کرده باشه,
‫وقتی شوهرش رو ازش بگیرن ‫دوباره طعم اشک رو می‌چشه,
‫پاس؛
‫دویست تا,,,
‫به علاوه 500,
‫من نیستم,
‫اگه بلد بودی بازی کنی ‫دعوتت نمی‌کردم سر میزم,
‫بفرمایید,
‫حالا فقط سه نفر موندیم,
‫من تنهاتون می‌ذارم,
‫دو جفت,
‫آفرین,
‫رنگ,
‫شما خیلی دل دارید,
‫قبل از اینکه پدرم رو ورشکست کنم میرم,
‫- بیا بریم آلبر, ‫- آره، درسته،
‫- برو پیش خانم‌ها, ‫- بدشانس در قمار، خوش‌شانس در عشق,
‫من خیلی از شاهزاده‌تون خوشم میاد,
‫خیلی دلنشینه,
‫راستش زیاد نمی‌شناسمش, ‫پدرش یکی از شرکای تجاریمه,
‫بی‌شک خانواده خوبیه,
‫اگه منظورت از "خوب"، "پولدار" باشه ‫آره، دومین ثروتمند ایتالیاست,
‫هوم,,,
‫دومین؟
‫پس اولیش رو میشناسی؟
‫نذار از خود راضی به نظر برسم,
‫بالاخره یه عده پولدارتر از من پیدا شدن,
‫خانوادش آرزوشونه که با ‫یه دختر پاریسی ازدواج کنه، اما,,,
‫اگه پسره هم مثل پدرش ‫هوسباز باشه، حواستون باشه
‫نگران نباشید،
‫من به طور کلی به همه مشکوکم,
‫و به خارجی‌ها، به طور اخص,
‫من خودم خارجی‌ام,
‫شما کنت هستین، فرق می‌کنه, ‫شما کنت هستین,
‫تازه قافیه هم داره، دیدی؟
‫تو یه شاعری,
‫حرف خارجی شد،
‫روزنامه "بی‌طرف" رو یه انگلیسی خریده,
‫دقیقاً،
‫یه نفر به اسم هالیفاکس, ‫ظاهراً یه لرده,
‫روزنامه‌ها رو می‌خره تا اخبار جعلی پخش کنه
‫و تو بورس سفته‌بازی کنه,
‫یه راهزن از بدترین نوعشه,
‫به نظر نمیاد از این لرد خوشتون بیاد,
‫بذار اینطور بگم که من خیلی‌ها رو دوست دارم،
‫اما فقط از بعضی‌ها درست و حسابی متنفرم,
‫متنفر بودن از یه انگلیسی ‫گناه نیست, عقل سلیمه,
‫دارین میرین؟
‫نزدیک نیمه‌شبه, کالسکه‌مون داره میشه کدو تنبل؛ ‫(اشاره به داستان سیندرلا و تبدیل کالسه به کدو تنبل)
‫آلبر,
‫مادمازل,
‫داشتین بادبزنتون رو جا می‌ذاشتین,
‫ممنون، آقا,
‫- روی شما حساب کنم؟ ‫- برای چی؟
‫برای پیوستن به شام
‫که به زودی تو پاریس ترتیب میدم, ‫یه خونه موقت پیدا کردم,
‫البته,,, حتماً,
‫خوبه,
‫به زودی می‌بینمتون,
‫کنت,
‫مادام دو مورسف,
‫وقتی من میام شما دارین میرین,
‫گمان نبرید که بهم ربط دارن,
‫می‌خواستم ازتون عذرخواهی کنم,
‫از من عذرخواهی کنید؟
‫برای سرگیجه اون روزم,
‫شما منو یاد کسی انداختین که خوب می‌شناختمش ‫و تو شرایط غم‌انگیزی
‫از دنیا رفت,
‫برای یه لحظه، من,,,
‫دوباره داره شروع میشه، ‫کلمات رو گم میکنم,
‫متأسفم که شما رو ‫یاد این خاطره بد انداختم,
‫نگران نباشید، تموم شده؛
‫چه بهتر,
‫شب خوبی داشته باشید,
‫کنت,
‫آلبر,
‫"هایده,
‫"من نباید به شما نامه بنویسم, ‫پس نمی‌نویسم,
‫"نباید شما رو ببینم,,,"
‫پس پیشنهاد نمی‌کنم که ‫فردا ساعت ۵ در باغ گیاه‌شناسی
‫منو ملاقات کنید,
‫این مکان، که فردا اونجا نخواهم بود،
‫اسرارآمیزترین گل‌های پاریس رو داره,
‫شما از سرزمینی میاین که به سرزمین ‫ابرها و یاس معروفه,
‫برای ابرها می‌تونیم روی آسمون پاریس حساب کنیم،
‫من یه گل یاس به یقه‌م می‌زنم,
‫پس نمی‌گم فردا می‌بینمتون,
‫و نمی‌گم که از وقتی شما رو دیدم،
‫صدا و چهره‌تون لحظه‌ای رهام نمی‌کنه,
‫آلبر,
‫لومون نمیده؟
‫خیلی به کنت وفاداره،
‫ولی نسبت به من نقطه ضعف داره,
‫این یه استرلیتزیاست,
‫اونجایی که من ازش میام، تو ‫مسیری که به دریا می‌رسه از اینا بود,
‫بهش پرنده بهشتی هم میگن،
‫پاساریا پارادیسولوی,
‫پاساریا پارادیسولوی؟
‫خوبه,
‫چطور میشه که شما نامزد ندارین؟
‫یا شاید دارین؟
‫پدرم می‌خواد با دختر یه بارون ازدواج کنم,
‫ولی من,,,
‫من دنبال چیزی می‌گردم که ‫اون دوشیزه اصلاً نداره,
‫این,,, جذابیت تعریف نشدنی که ‫برای یه زن مثل عطر برای یه گُله,
‫یا مثل طعم برای یه میوه,
‫نمی‌دونم خانم‌های پاریسی دوست دارن ‫چیده یا چشیده بشن،
‫ولی من نه,
‫- منظورم این نبود, ‫- داشتم سر به سرتون می‌ذاشتم,
‫شنبه تو شام کنت هستین؟
‫نه، من قراره به مامانم کمک کنم
‫تا از این دورهمی‌ها اشرافی در بره, ‫اون از این جور جاها خیلی بدش میاد,
‫شما چی؟
‫من مادرتون رو نمیشناسم،
‫نمیدونم سلیقه‌ش چیه،
‫ولی تو چیزایی که ازشون بدش میاد باهاش موافقم,
‫نه اون و نه مادرش برای شام نمیان,
‫ولی فرناند دو مورسرف ‫حتماً میاد,
‫چی شده؟
‫چرا درباره آلبر چیزی نمیگی؟
‫چیزی نیست که بخوام بگم,
‫طبیعیه که شک داشته باشی,
‫که بترسی, من درکت می‌کنم,
‫اما وقتی لحظه‌ش برسه، ‫باید یادت باشه,,,
‫لازم نیست
‫شما به من یادآوری کنی ‫پدرش با پدر من چیکار کرد,
‫آتش به دهانش گذاشت,
‫ممنون،
‫- عزیز من, ‫- البته,
‫دوستان عزیز,
‫شب بخیر، ویکتوریا,
‫من هم انتظار داشتم ‫چیز باشکوه‌تری باشه،
‫این قیافه رو به خودت نگیر,
‫حتماً داخلش ‫سورپرایزهایی داره,
‫هوم,,,
‫به نظر میاد ‫زیاد اشتها ندارین,
‫قبل از خوردن خوک و مرغ داشتم,
‫این خونه,,, فوق‌العاده‌ست,
‫با این حال حس می‌کنم شما تعجب کردین,
‫هیچی از چشمتون پنهون نمی‌مونه,
‫فکر می‌کردم آدمی مثل شما ‫یه محله مرکزی‌تر رو انتخاب می‌کنه،
‫مثل,,, شانزلیزه ‫یا سن ژرمن,
‫اتفاقاً این خونه رو خریدم ‫چون بهم توصیه کردن نخرمش,
‫چرا؟
‫خب، میگن جن داره, ‫تعجب مهمون‌ها
‫انگار سال‌ها پیش اینجا ‫یه جنایت,,, وحشتناک اتفاق افتاده,
‫مواظب باشین، ‫دادستان پادشاه اینجاست,
‫درسته,
‫یه بچه رو قربانی کردن,
‫وحشتناکه,
‫با این حال ‫این خونه رو خریدین؟
‫کار خوبی کردین,
‫این داستان‌های روح و جن ‫همه‌ش چرت و پرته
‫که خدمتکارهای بدجنس ‫سرهم می‌کنن,
‫یا همسایه‌های حسود,
‫اشتباه می‌کنین، دادستان,
‫من تو آسیا و هند زندگی کردم،
‫و سخته که از اونجا برگردی ‫بدون اینکه بدونی واقعاً
‫یه دنیای,,,
‫نامرئی وجود داره، پر از روح,
‫وقتی این خونه رو دیدم، من,,,
‫همون لحظه فهمیدم,,,
‫یه حس عجیب داشتم ‫که اینجا یه جنایت اتفاق افتاده,
‫پس خواستم
‫- که تنهام بذارن, ‫- اما,,,
‫نمی‌ترسیدین؟
‫اگه وجدانتون پاک باشه، ‫روح‌ها اذیتتون نمی‌کنن,
‫باهاتون حرف می‌زنن,
‫- و چی بهتون گفتن؟ ‫- آره، چی بهتون گفتن؟
‫اون شب، ‫همینجا نشستم,
‫درست جلوی این شومینه,
‫یه کم تریاک کشیدم ‫تا بیشتر حس کنم,
‫هیچی بهتر از این نیست که ‫محدوده آگاهیتون رو گسترش بدین,
‫و تو لطافت دود,,,
‫حس می‌کردم انگار,,, ‫معلق شدم,
‫یه صدای ضربه از دیوار شنیدم,
‫بعد یه ضربه دیگه,
‫ضربه می‌زنه,
‫دستم رو گذاشتم,
‫و صدای جیغ از طبقه بالا شنیدم, ‫از پله‌ها رفتم بالا,
‫جیغ‌ها تبدیل شد به,,, ناله,
‫صدا از یه اتاق میومد
‫ته راهرو,
‫در رو باز کردم ‫و خودم رو تو یه اتاق دیدم,
‫وسطش یه تخت بود,
‫دستم رو روش گذاشتم,
‫و یه زن رو دیدم ‫که از درد به خودش می‌پیچید,
‫داشت یه بچه به دنیا می‌آورد, ‫تنها بود، رهاشده,
‫جیغ می‌زد,
‫و بعد یه یکی رو ‫پشت سرم حس کردم,
‫یهو,
‫دارین خانم‌ها رو می‌ترسونین,
‫و ما رو سرگرم می‌کنین,
‫خواهش می‌کنم، ادامه بدین,
‫به خودتون بیاین، دارین جشن رو خراب می‌کنین,
‫برگشتم، در حالی که می‌لرزیدم,
‫و همون لحظه،
‫یه زمزمه کنار گوشم ‫شنیدم,
‫صدای یه بچه بود,
‫صدای یه بچه که التماس می‌کرد
‫آزادش کنم,
‫بالاخره یه در پیدا کردم،
‫یه در مخفی ‫که قبلاً ندیده بودم,
‫من هلش دادم,
‫چند تا پله,,, که میره به باغ,
‫و دوباره برگشت، ‫صدای اون بچه,
‫بهم میگفت خیلی وقته که تنهاست, ‫داشت گریه میکرد,
‫مامانشو صدا میزد,
‫اون شب، من,,,
‫گشتم، ولی,,,
‫باغ خیلی بزرگ بود,
‫چی,,, چیکار کردین؟
‫ببخشید؟
‫باغ خیلی بزرگ بود,,,
‫چیکار کردین؟
‫بله,
‫فردا صبحش، ‫شروع کردیم به کندن,
‫همه جا رو,
‫درختای سیب رو از ریشه درآوردیم، ‫مسیر رو زیر و رو کردیم,,,
‫ولی هیچی نبود,
‫یه خوک مخصوص پیدا ‫کردن ترفل از پریگور، آوردم!
‫خب بعدش؟
‫نفس میکشه,
‫وقتی اونم چیزی پیدا نکرد،
‫همون شب خوردیمش,
‫- خنده ‫- عالی بود!
‫من که گفتم ‫این فقط یه قصه است,
‫دقیقاً، یه قصه,
‫حداقل، تا دیروز همینطور فکر میکردم,
‫وقتی داشتیم
‫مشعل‌ها رو برای مهمونی میکاشتیم،
‫یکیشون یهو شکست,
‫همونجا رو کندیم و,,,
‫یه صندوقچه پیدا کردیم,
‫خب؟
‫توش چی بود؟
‫نمیدونم,
‫یعنی چی؟
‫منتظر شما موندم,,, تا بازش کنیم,
‫اگه توش جنازه باشه چی؟
‫براش مراسم تدفین میگیریم,
‫دادستان، شاید مایل باشید
‫بازش کنید؟
‫- التماستون میکنم، بازش نکنید, ‫- بسه دیگه,
‫اجی مجی لاترجی!
‫آه، نمیدونم
‫کدوم قسمت این داستان واقعیه، ‫ولی شما یه جادوگرین،
‫کنت,
‫چطور ممکنه؟ ‫طوری حرف میزد انگار اونجا بوده,
‫همه این جزئیات، این,,, ‫داشتم دیوونه میشدم,
‫آروم باش، خواهش میکنم,
‫- جنازه بچمون کجاست؟ ‫- نمیدونم,
‫- مگه همونجا نذاشته بودیش؟ ‫- چرا,
‫تو بهم گفتی که مرده! ‫تو بهم گفتی!
‫معلومه که مرده بود,
‫- پس کجاست؟ ‫- نمیدونم,
‫- بچمون کجاست؟ ‫- نمیدونم!
‫ساکت شو، هیستریک شدی! ‫نمیدونم,
‫آروم باش,
‫یه چیزی رو میدونم,
‫اینکه تا هشت روز دیگه،
‫میفهمم این آقای مونت کریستو کیه،
‫از کجا اومده، کجا میره،
‫و چرا جلوی ما درباره بچه‌هایی که دفن میشن ‫حرف میزنه,
‫دانگلار شیفته پوله,
‫به کسی که ازش پول
‫نمیخواد شک نمیکنه, ‫مورسف از وقتی
‫پسرشو نجات دادم ‫بهم اعتماد داره,
‫میمونه ویلفور,
‫ویلفور دادستانه,
‫مشکوکه,
‫و بخاطر این شام، ‫ویکتوریا حتماً توضیح میخواد,
‫پس برای آروم کردن اون ‫و خودش،
‫تحقیق میکنه,
‫و از اونجایی که همیشه از دهن آدمای بدجنس ‫بیشتر میشه فهمید،
‫میره سراغ دشمن کنت,
‫لرد هالیفکس,
‫- (با لهجه انگلیسی) ‫- چی میخواین بدونین؟
‫اگه بتونم بهش ضرری بزنم، ‫باعث خوشحالیمه,
‫کنت قبلاً پاریس اومده؟ ‫ادعا میکنه که نه,
‫اگه قبلاً اومده بود، من میدونستم,
‫پس، شما میدونید ‫15 سال پیش کجا بوده؟
‫بله, هند,
‫ولی,,,
‫باید بگم،
‫اون موقع هنوز برام جالب بود,
‫ولی بعدش,,,
‫بعدش چی؟
‫یه شب داشتم یه خدمتکار رو تنبیه میکردم
‫که حقش بود,
‫ولی,,,
‫مونت کریستو عاشق این وحشی‌ها شده بود،
‫با اون خدایان بت‌پرستشون، ‫جادوی مسخرشون,
‫عقاید مضحک,
‫بعد منو به دوئل دعوت کرد,
‫بخاطر یه بومی؟
‫بله! یه بومی!
‫باورتون میشه؟
‫میخنده, ‫آه,
‫هوا گرمه، نه؟ ‫عجب گرمایی!
‫یکی بادبزنمو بیاره، ‫تو را خدا,
‫اینجا آدم خفه میشه!
‫نه این یکی رو نه,
‫ممنون,
‫هوم, و شما،
‫جناب ویلفور؟
‫چه بلایی سرتون آورده؟
‫هیچی,
‫نمیدونم باید اونو جزو دوستام حساب کنم ‫یا دشمنام,
‫اگه دشمنتون بود، ‫تا حالا فهمیده بودین,
‫عیب‌هایی داره، ولی آدمی نیست که ‫نیتش رو پنهان کنه,
‫هوم,
‫اما,,,
‫مواظب باشین,
‫جناب دادستان,
‫اگه بشه دوستتون،
‫شما میشین دشمن من,
‫البته که همینطوره,
‫میخنده,
‫بله,
‫ممنون جناب ویلفور، ‫صحبت باهاتون خیلی خوب بود
‫ولی من کارای زیادی دارم ‫که باید انجام بدم,
‫از شما ممنونم,
‫جناب دادستان,
‫ویکتور,
‫کنت؟
‫اسب‌ها رو آماده کن، ‫داریم برمیگردیم,
‫حالا که ویلفور دیگه گارد نداره،
‫میتونیم حمله‌مون رو آماده کنیم,
‫من میرم جنوب,
‫برای جشن تولد بیست سالگی ‫دختر دانگلار برمیگردم,
‫روی تو حساب میکنم،
‫آندره، که به اون نزدیک بشی,
‫و روی تو، هایده، ‫که آلبر رو جادو کنی,
‫برین,
‫خوبه,
‫میتونه تا 600 برده رو جا بده، ‫با یکم فشار 700 تا، ولی,,,
‫من یه انسان‌دوستم,
‫اسمشو گذاشتم هرکول,
‫مادرم میگفت این خط مال کساییه ‫که سرنوشت بزرگی دارن,
‫و این,,, خط عشقته,
‫و اینجا، میبینم که,,,
‫باید یه چیزی بهت بگم,
‫بله؟
‫میخواستم دوستت داشته باشم،
‫- ولی نمیتونم, ‫- میدونم,
‫تو اون حس‌هایی که
‫ به سوزان داری رو نمیتونی به من بدی,
‫این راز ما میمونه,
‫خوب نگهش میداریم,
‫میدونم یعنی چی که ‫آدم دو شخصیتی باشه,
‫نتونی بگی کی هستی,
‫من میشم بهونه‌ت,
‫آه میکشه
‫وقتشه که خودتو نجات بدی,
‫هر ثانیه از لحظاتی که باهاتون بودم رو
‫توی خواب دوباره میبینم
‫میخوام توی تاریکی شب ‫خاطره چشماتون رو با خودم ببرم،
‫و نمیخوام با هیچکس حرف بزنم
‫تا طنین صداتون رو ‫که هنوز تو قلبم میلرزه
‫هدر ندم,
‫نت موسیقیتون رو پیش خودم نگه میدارم,
‫دوستش دارم چون تصویر شما رو ‫برام زنده میکنه،
‫اما بیشتر از همه به خاطر خاطره‌ای که ‫تا ابد همراهش میمونه،
‫خاطره لحظه‌ای از زندگی ‫که به اندازه یه عمر می‌ارزه,
‫- به امید دیدار, ‫- به امید دیدار,
‫شاهزاده,
‫اوژنی, این جشن مثل خودته، ‫پر از شور و شادی,
‫ممنون، آندره,
‫بین مهمون‌هاتون ‫کنت مونت کریستو هم هست؟
‫هفده,
‫هفده؟
‫شما هفدهمین نفری هستین ‫که این سوال رو میپرسه,
‫و به همه چی جواب میدین؟
‫که نفر هجدهمی وجود نداره, اوناهاش,
‫عذر میخوام,
‫دوشیزه,
‫- کنت, سفرتون خوب بود؟ ‫- عالی بود,
‫- متشکرم, ‫- اوژنی خیلی مشتاقه
‫که دوباره ببینتتون، دوشیزه,
‫کنت، اجازه میدین؟
‫با کمال میل,
‫کنت میدونه که ‫ما همدیگه رو دیدیم؟
‫من چیزی بهش نگفتم,
‫- ممکنه خودش فهمیده باشه؟ ‫- فقط خدا میدونه اون به چه کارایی قادره,
‫قشنگن، نه؟
‫انگار خیلی عجله دارن واسه زندگی,
‫آدما همیشه واسه خوشبختی عجله دارن,
‫مگه نه؟
‫افتخار میدین دست در دست هم
‫چند قدم راه بریم,
‫دستتون میلرزه,
‫انگار سردتونه,
‫تو خانواده ما، دست‌هامون ‫سرده ولی قلب‌هامون گرم
‫بفرمایید, این گرمتون می‌کنه,
‫انگورهای ما به خوبی انگورهای سیسیل نیست
‫ولی شما به آفتاب شمالی ما لطف دارین,
‫متأسفم,
‫عذر می‌خوام، ولی,,,
‫من هیچوقت نمی‌نوشم,
‫حداقل یه چیزی میل می‌کنید؟
‫باز هم باید دست رد بزنم,
‫جناب کنت، یه رسم عربی هست که میگه اونایی که زیر یه سقف
‫نون و نمک همدیگه رو خوردن، دوست ابدی میشن,
‫من این رسم رو می‌شناسم، خانم,
‫ولی ما پاریس هستیم، نه طنجه,
‫اینجا نه دوستی ابدی معنی ‫داره، نه نون و نمک خوردن,
‫ولی آخه,,, ما دوستیم، مگه نه؟
‫البته که هستیم,
‫چرا نباید باشیم؟
‫پس به جای نون و نمک، بیاید ‫چند تا خاطره با هم مرور کنیم,
‫چی می‌خواید بدونید؟
‫راسته که شما اینقدر دیدید،
‫اینقدر سفر کردید،
‫اینقدر رنج کشیدید؟
‫چی باعث شده اینطور فکر کنید؟
‫چشم‌هاتون,
‫هر مسافری یا دنبال پیدا کردن چیزیه یا دنبال فرار از چیزی,
‫شما پیداش کردید؟
‫سفرم هنوز تموم نشده,
‫تنها زندگی می‌کنید؟
‫نه خواهری دارم، نه پسری، نه پدری,
‫فقط هایده رو دارم که مطمئنم به زودی اونم ترکم می‌کنه,
‫چطور می‌تونید اینجوری زندگی کنید،
‫بدون هیچی که شما رو به زندگی وصل کنه؟
‫یه دختر جوونی رو دوست داشتم,
‫که قرار بود باهاش ازدواج کنم,
‫سال‌ها پیش,
‫ولی وقتی جنگ اومد و منو از اون دور کرد,,,
‫فکر می‌کردم اونقدری منو ‫دوست داره که منتظرم بمونه,
‫که تا پای مرگ بهم وفادار بمونه,
‫ولی وقتی برگشتم،
‫ازدواج کرده بود,
‫شاید قلب من از بقیه ضعیف‌تر بود,
‫بیشتر از اونچه بقیه ‫رنج می‌کشیدن، رنج کشیدم,
‫همین دیگه, ‫این عشق هنوز تو قلبتون مونده؟
‫آدم فقط یه بار واقعاً عاشق میشه,
‫مگه نه؟
‫دوباره دیدینش؟
‫هیچوقت,
‫هیچوقت؟
‫هیچوقت,
‫به خاطر رنجی که کشیدید بخشیدینش؟
‫فقط کسی رو میشه بخشید که طلب بخشش کنه,
‫اگه امروز ازتون طلب بخشش کنه چی؟
‫روزنامه بی‌طرف بخرید! ناوگان ‫دانگلار در مارسی دزدیده شد!
‫روزنامه بی‌طرف، خانم‌ها و آقایون! ‫روزنامه بی‌طرف!
‫بخرید!
‫چطور میشه کشتی‌ها رو ‫وسط روز روشن از بندر دزدید؟
‫حداقل بیمه بودن؟
‫به نظرت چیه؟
‫سهام دانگلار تو بورس سقوط کرد,
‫ولی به لطف تلگراف ارتش،
‫دانگلار زود می‌فهمه که ‫در واقع هیچ اتفاقی نیفتاده,
‫شما باید کشتی‌هاشو می‌دزدیدید,
‫هر چیزی به موقعش میرسه,
‫نجات پیدا کردی, کشتی‌هات سالمن,
‫- چی؟ ‫- روزنامه بی‌طرف دروغ گفته,
‫"ناوگان دانگلار هنوز
‫"در بندر مارسی پهلو گرفته و سالمه"!
‫آه می‌کشه, ‫ممنون, ممنون دوستان من,
‫دانگلار حرف‌های منو ‫یادش میاد و فکر می‌کنه,,,
‫که این یه حقه از طرف ‫صاحب جدید روزنامه بی‌طرفه،
‫لرد هالیفکس عزیز ما,
‫دقیقاً,
‫مونت کریستو حق داشت,
‫این انگلیسی داره از روزنامه‌ش ‫استفاده می‌کنه تا با سهام من بازی کنه,
‫باید یه تکذیبیه چاپ کنیم,
‫اصلاً نه,
‫نمی‌فهمم, باید,,,
‫هیس!
‫می‌شنوید؟
‫گوش کنید,
‫چه صدای قشنگی,
‫این صدای کوچولوی قشنگ,
‫من هنوز نمی‌فهمم,
‫فکر کن, اون چیزی رو می‌دونه که هنوز هیچکس نمی‌دونه,
‫تصور کن: داری پوکر بازی می‌کنی و از دست حریفت خبر داری,
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- شرط رو می‌برم بالا,
‫سهام‌ها الان تو پایین‌ترین قیمتن,
‫اگه الان سهام رو بخرم، تا دو روز دیگه ‫یه سود کلون به جیب میزنم,
‫بهترین معامله‌م میشه,
‫سهامت رو بخری؟
‫چقدر پول لازم داری؟
‫- 500 میلیون, ‫- 500 میلیون؟
‫آره، 500 میلیون, ‫ولی باید همین امروز انجام بشه,
‫قبل از بسته شدن بازار و قبل از اینکه ‫اون آشغالِ هالیفکس این کار رو بکنه,
‫چطوری میشه تا امشب ‫500 میلیون جور کرد؟
‫با رفتن پیش بزرگترین دشمن ‫لرد هالیفکس,
‫متأسفم بارون، ولی,,,
‫دریا همیشه برای من نحس بوده,
‫من سهام شما رو نمیخرم,
‫- کنت, ‫- با این حال،
‫من هیچوقت کمک به یه دوست و تنبیه ‫یه دشمن رو رد نمیکنم,
‫پس این پول رو بهتون قرض میدم ‫و هر کاری که میخواین باهاش بکنین,
‫و من میتونم نرخ سود 20 درصد ‫رو تضمین کنم,
‫من بدون سود بهتون پول قرض میدم,
‫تو سیسیل میگن:
‫"از جیب رفیقت پولدار نشو,"
‫اصرار میکنم,
‫یه رهن‌نامه روی همه داراییام ‫تنظیم کردم,
‫خب، به اندازه 500 میلیون نمیشه، ولی,,,
‫200 میلیون، اینو قول میدم,
‫نه بارون، حرف شما برای من کافیه,
‫شما بهش میگین:
‫"حساب حساب، کاکا برادر,"
‫خب، پس باشه, به خاطر دوستی، ‫من تضمین‌های شخصی شما رو قبول میکنم,
‫تا یک هفته دیگه، ‫بدهیم رو پس میدم,
‫کاری میکنیم این هالیفکس ‫تقاص پس بده,
‫شکایت‌نامه آماده‌ست,
‫خودم شخصاً علیه اون ‫تو دادگاه اقامه دعوی میکنم,
‫مشتاقم که تو دادگاه باشم ‫و شاهد این اعدام باشم,
‫لرد هالیفکس، ‫صاحب روزنامه ایمپارشال،
‫که امروز به دادگاه احضار شده
‫تا به اتهامات افترا ‫پاسخگو باشه،
‫مجبور شده با عجله کشور رو ترک کنه,
‫اما قول داده که نماینده‌ش
‫ساعت 2 در این دادگاه حاضر باشه,
‫جناب قاضی، این نمایش کافیه دیگه,
‫اینجا تئاتر خیابونی نیست,
‫از نماینده آقای هالیفکس میخوام ‫خودش رو معرفی کنه,
‫چیکار میکنی؟ ‫هنوز تموم نشده,
‫من نماینده لرد هالیفکس هستم,
‫من در برابر شما هستم
‫چون روزنامه ایمپارشال متهم شده ‫به پخش اخبار دروغ,
‫اما من اینجا اعلام میکنم
‫که کشتی‌های دانگلار ‫واقعاً ناپدید شدن,
‫چرت و پرته، ‫ناوگان من تو مارسیه!
‫این یه مسخره‌بازیه!
‫- چه مدرکی دارین؟ ‫- کافیه
‫با اداره بندر مارسی ‫تماس بگیرین,
‫پس شما روی حرفتون ‫پافشاری میکنین؟
‫بله پافشاری میکنم و پاش امضا میذارم، ‫جناب قاضی,
‫اما میخوام این کار رو ‫با اسم واقعیم انجام بدم,
‫یعنی الان اسم جعلی دارین؟
‫منو با اسم آندره کاوالکانتی ‫میشناسن,
‫بعد از سال‌ها زندگی تو خیابون، ‫یه خانواده بزرگ
‫و ثروتمند از اشراف ایتالیا ‫منو پناه دادن,
‫من مثل یه دزد بزرگ شدم؛
‫و به عنوان یه شاهزاده به آخر خط رسیدم,
‫شغل شریف‌تری نیست، ‫ولی خیلی لذت‌بخش‌تره,
‫اینجا، تو پاریس بود که بالاخره ‫پدر واقعیم رو پیدا کردم,
‫من سوم نوامبر 1815 به دنیا اومدم,
‫تو اوتوی,
‫جناب قاضی، آیا,,,
‫متهم میتونه مدارکی برای ‫ادعاهاش ارائه کنه؟
‫بله، دارم میرسم، جناب دادستان,
‫صبرتون پاداش خواهد داشت,
‫من حرومزاده یه اشراف‌زاده فرانسوی ‫و معشوقه‌ش هستم!
‫مادرم نمیدونه که من زنده‌م ‫چون,,, پدرم
‫بهش گفته که من ‫موقع تولد مُردم,
‫منو تو یه پارچه پیچید ‫و زنده به گور کرد,
‫آقا، شما دارید از تلاش ‫برای قتل نوزاد حرف میزنید,
‫این اتفاقی بود که باید می‌افتاد
‫اگه عمه‌م منو از خاک ‫بیرون نمی‌آورد,
‫چه کسی رو متهم میکنید؟
‫یه مرد محترم,,,
‫که همه‌تون میشناسینش,
‫اسلحه‌هاش روی این پارچه‌ست,
‫پدر من,,,
‫همون مردیه که ‫روبروم وایساده,
‫دادستان ویلفور,
‫ساکت!
‫- وگرنه سالن رو تخلیه می‌کنم, ‫- تهمته!
‫ازتون شکایت می‌کنم!
‫آقای کاوالکانتی،
‫متوجه هستید که اتهاماتتون ‫چقدر سنگینه؟
‫من به یه پارچه قانع نمیشم، ‫حتی اگه خونی باشه,
‫جناب دادستان مدرک حرف‌هام رو ‫براتون میاره,
‫هذیون می‌گید! ‫- پدر,
‫مجبور نکنید مادرم بیاد ‫شهادت بده,
‫فکر کنم به اندازه کافی رنج کشیده,
‫دادگاه تعلیق میشه
‫تا زمان تحقیقات, ‫سالن رو تخلیه کنید!
‫این از اولی,
‫بیا ویکتوریا، بیا! ببخشید,
‫بذارید رد بشیم,
‫چرا حقیقت رو بهم نگفتی؟
‫پدرت منو به عنوان دامادش می‌خواست، ولی,,,
‫این امکان نداره، ‫مادر تو، مادر منم هست,
‫ریشه‌هات رو فراموش نکن,
‫خوشبخت باشی، خواهرم,
‫کنت!
‫این داستان بی‌معنیه, ‫داریم توی توهم غرق میشیم,
‫کشتی‌های من، دیروز، ‫هنوز تو مارسی بودن, من,,,
‫من نیاز به یه,,, یه مهلت دارم ‫تا پولتون رو پس بدم,
‫اگه,,,
‫دیگه چیزی ندارید، بارون,
‫هر چی که مال شما بود الان مال منه,
‫تنها چیزی که براتون مونده، ‫همین لباس‌های تنتونه,
‫از پاریس برو بیرون وگرنه,,,
‫,,, ممکنه کاری کنم ‫زنت و دخترت از گشنگی بمیرن!
‫اما کنت، من,,,
‫فکر می‌کنید خیلی بی‌رحمم، بارون؟
‫(نه تنها می‌دونم،)
‫(بلکه بهش افتخار هم می‌کنم,)
‫بهتره همسرتون رو همراهی کنید,
‫خیلی رنگش پریده,
‫این از دومی,
‫پدر!
‫از طرف آنژل,
‫برید کنار!
‫نه!
‫چرا؟
‫گریه نکن,
‫می‌دونستیم آخرش اینجوری میشه,
‫می‌دونستیم,
‫هایده!
‫نافرمانی کرد,
‫نافرمانی؟
‫از چی نافرمانی کرد؟
‫شما فقط نفرت رو بهش یاد دادین,
‫شما این خنجر رو ‫تو دستش گذاشتین,
‫این غمته که داره حرف می‌زنه,
‫من مثل پسرم دوستش داشتم,
‫منم دوست دارین؟
‫منم حاضرین برای انتقامتون ‫قربانی کنین؟
‫این انتقام نیست,
‫این عدالته,
‫اشک‌هات رو فراموش نکن هایده، ‫جیغ‌های مادرت
‫و خون پدرت رو,
‫و اسم کسی که بهشون خیانت کرد,
‫اسمش رو فراموش نکن!
‫اگه همونقدر که من دوستتون دارم
‫دوستم دارید، ‫سعی نکنید دوباره منو پیدا کنید,
‫تو آدم خیلی خوبی هستی، ‫نباید اینقدر ساده باشی,
‫دارم همه توانم رو جمع می‌کنم تا ‫با خودم کلنجار برم و جلوی اشکامو بگیرم,
‫دور از من خوشبخت باشید، ‫چون لایقش هستید,
‫آلبر؟
‫آلبر,
‫تو دیوونه‌ای,
‫نمی‌تونی اینجا بمونی,
‫هایده، من تازه شما رو شناختم,,,
‫برید,
‫مثل طاعون ازم دوری کن,
‫- من بدبختت می‌کنم, ‫- پس بیا با هم فرار کنیم,
‫هایده، قسم می‌خورم،
‫به جای ناامیدی، خوشبختت می‌کنم، قول میدم,
‫منو نمی‌شناسی, ‫کنت رو نمی‌شناسی,
‫هایده,,,
‫اگه همونقدر که من ‫دوستت دارم، دوستم داری,,,
‫با من خداحافظی کن,
‫التماست می‌کنم,
‫بگو!
‫پس من بهت میگم
‫خدا رو شاهد می‌گیرم که از ته دلم میگم,,,
‫برات آرزوی یه زندگی شاد ‫بدون خاطره‌‍‌‌ای از من رو دارم,
‫خداحافظ عشق من,
‫این نگاه,
‫بدون شما، زندگیم از دست رفته‌س,
‫بدبختیم حتمیه,
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫نگران نباش، ‫به قولم عمل می‌کنم,
‫اما تو رو به خدا، زنده می‌مونی؟
‫چه اهمیتی داره؟
‫از نظر تو من الان مُردم,
‫فرار کنیم,
‫هایده,
‫اگه می‌خوای به خانواده مورسف بپیوندی،
‫آلبر حق داره که بدونه
‫داستان تو رو,
‫اگه ساکت بمونی، مجبور میشم ‫به جای تو حرف بزنم,
‫واقعاً لازمه که من
‫از طرف تو حرف بزنم؟
‫کنت، خواهش می‌کنم,
‫هایده دختر,,,
‫بس کنید!
‫خودم حرف می‌زنم,
‫پدر من مرد بزرگی بود که ‫به نام علی تبلین معروف بود,
‫پاشای یانینا,
‫ده سالم بود
‫وقتی جلوی چشم من و مادرم کشتنش,
‫یه سرباز فرانسوی، که یار و یاور ما بود
‫ پیشش اومده بود,
‫با ده تا گلوله سوراخش کردن،
‫پدرم
‫قدرت اینو پیدا کرد که سرپا بمونه
‫و به مردی که بهش خیانت کرد شلیک کرد
‫و چشمش رو درآورد,
‫دیگه هیچوقت مادرم رو ندیدم,
‫اون افسر منو به عنوان برده
‫به یه قبیله ولاک تو بالکان فروخت,
‫- اسمش,,, ‫- کافیه,
‫آلبر,
‫- شما منو بازی دادین, ‫- بهتون هشدار داده بودم,
‫- از من سوءاستفاده کردین, ‫- ممکنه از حرفاتون پشیمون بشین,
‫- فکر می‌کنی منو می‌ترسونین؟ ‫- منو تحریک نکن,
‫آلبر، خواهش می‌کنم,
‫کنت!
‫همه چیزمو ازم گرفتین, ‫به جز اسمم، که اونم لکه‌دارش کردین,
‫نه!
‫آه کنت، التماستون می‌کنم,
‫دستکشتون رو به نشونه مبارزه برمی‌دارم,
‫فردا پیچیده دور یه گلوله ‫بهتون پسش میدم,
‫رحم ندارین؟
‫مگه اونا به ادموند دانتس رحم کردن؟
‫نگام کن,
‫من فقط بازوی مسلح سرنوشت کر و کورم,
‫فرناند مورسف همون چیزی رو می‌چشه ‫که پدرم چشید,
‫اگه آلبر رو بکشی،
‫دیگه نمی‌تونی بگی: ‫"خدا با منه، پشتمه,"
‫تو یه قاتل میشی,
‫تو کتاب مقدس میگه پسرا باید تاوان ‫گناهان پدراشونو پس بدن,
‫جاکوپو، دنبالش برو,
‫تنهامون بذار، جاکوپو,
‫مادام,
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ادموند، تو پسر منو نمی‌کشی,
‫چه اسمی صدا زدی؟
‫اسم خودت رو,
‫این خانم مورسف نیست
‫که جلوت وایساده، مرسدسه,
‫من کسی به این اسم نمی‌شناسم,
‫همون لحظه که دیدمت شناختمت,
‫حتی بدون دیدنت هم، ‫صدات رو می‌شناختم,
‫عقلم مقاومت می‌کرد، ولی قلبم می‌دونست, ‫از اون موقع، دنبالت می‌کنم، نگات می‌کنم،
‫دنبال اینم که با مورسف چیکار داری,
‫منظورتون فرنانده، مادام,
‫حالا که داریم اسم کوچیک همو صدا می‌زنیم,
‫گناهکار منم,
‫منم که در برابر نبودنت ‫قدرت نداشتم,
‫منم که وقتی گفتن مُردی ‫ایمانم رو از دست دادم,
‫- من! ‫- چرا؟ چرا تنها بودی؟
‫چرا من نبودم؟ ‫چرا دستگیرم کردن؟
‫چرا گفتن که مُردم؟
‫نمی‌دونم,
‫فکر کنم دیگه براتون نامه عاشقانه نمی‌نویسه،
‫اما شما به راحتی دست خطش رو می‌شناسین,
‫بفرمایید,
‫نگاه کن، مرسدس,
‫این چیزیه که شوهرت
‫بیست سال پیش به ویلفورت نوشت,
‫باید انتقام بگیرم، مرسدس, ‫باید این کار رو بکنم,
‫نفس‌های لرزان
‫پس انتقام بگیر، ادموند,
‫اما فقط از گناهکارها,
‫از فرناند که بهت خیانت کرد انتقام بگیر، ‫از من انتقام بگیر، ولی آلبرت رو ببخش,
‫اگه می‌دونستی چقدر دعا کردم,,,
‫اگه می‌دونستی چقدر ‫اشک ریختم,,,
‫تو پدرت رو تو تنهایی از دست دادی؟
‫کسی که عاشقش بودی رو تو بغل ‫رقیبت دیدی؟
‫- همه اینا رو دیدی؟ ‫- نه,
‫آره,
‫ولی الان مردی رو می‌بینم که هیچوقت ‫از عاشقیش دست نکشیدم
‫که می‌خواد قاتل پسرم بشه,
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوای پسرت زنده بمونه؟
‫زنده می‌مونه,
‫ممنون,
‫ممنون، ادموند,
‫پیدات کردم,
‫همونجوری که همیشه تو رویاهام می‌دیدمت، ‫همونجوری که همیشه دوستت داشتم,
‫باید خداحافظی کنیم,
‫خداحافظی؟
‫اگه از انتقامم بگذرم،
‫از تنها چیزی که منو زنده نگه داشته گذشتم,
‫دوئل فردا انجام میشه,
‫خداحافظ، مرسدس,
‫جناب آلبرت دو مورسف،
‫شما علناً کنت مونت کریستو رو ‫به مبارزه طلبیدید,
‫دوئل در فاصله بیست قدمی، ‫با فرمان من انجام میشه,
‫اول شما
‫در موقعیت قرار بگیرید,
‫بفرمایید، آقایون,
‫آتش!
‫فکر می‌کنم تو چشمات ‫برق ناامیدی می‌بینم,
‫هیچوقت نمی‌بخشمتون که ‫زندگیش رو ازش گرفتین
‫و قلبم رو شکستین,
‫پس دوستش داشتی,
‫دوستش داشتم؟
‫همه چیز منو به نفرت ازش سوق می‌داد، ‫ولی کی می‌دونه چرا عاشق میشیم؟
‫هرچقدر سعی کنی با خودت کنار بیای، ‫دیگه خیلی دیره,
‫تعادلت رو از دست دادی,
‫ندای درونت بهت میگه که ‫هیچی تصادفی نیست,
‫ولی به جای گوش دادن به اون صدا، ‫به حرف تو گوش دادم,
‫باعث بدبختی اون و خودم شدم!
‫با این عشقی که بهش ندادم ‫چیکار کنم؟
‫با این حرف‌هایی که بهش نزدم چی؟
‫شما بهش گفتین,
‫و اون شنید,
‫آلبرت,,,
‫کنت!
‫حالا فرار کنید,
‫فرار کنید و نذارید هیچکس ‫خوشبختیتون رو ازتون بگیره,
‫ادموند!
‫ادموند، خودتو نشون بده!
‫منتظرت بودم,
‫بالاخره چهره واقعیت رو نشون دادی,
‫منم دنبال شناخت چهره واقعیت بودم,
‫می‌خواستم بدونم کی هستی,
‫واسه همین رد پاهات رو دنبال کردم,
‫هرجایی که رفته بودی رو گشتم,
‫با همه‌شون ملاقات کردم:
‫دوستات، همرزمات، ‫دشمنات، همه,,,
‫به کی خیانت نکردی؟
‫به کی وفادار موندی؟
‫همه جا چهره واقعیت رو نشون دادی,
‫من
‫ایمانم به انسانیت رو
‫روزی که بهم خیانت کردی از دست دادم,
‫باید منو می‌کشتی,
‫هیچوقت دیر نیست,
‫پاشو وایسا,
‫به من نگاه کن,
‫به من نگاه کن!
‫منو بکش,
‫مردم همیشه مرده‌ها رو ‫بزرگ می‌شمارن,
‫آخرش می‌بخشنشون,
‫نمی‌خوام کسی تو رو ببخشه,
ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming
‫مرسدس، اومدم باهات خداحافظی کنم
‫همونجایی که زندگی ‫ما رو از هم جدا کرد،
‫درست ۲۱ سال پیش در همین روز,
‫از اون موقع تا حالا خیلی چیزا ‫تو وجودم و دور و برم شکسته،
‫اون مردی که می‌شناختی دیگه نیست,
‫بهت قول داده بودم تا لحظۀ مرگ ‫دوستت داشته باشم
‫و حتی بعد از اونم،
‫و همیشه دوستت خواهم داشت،
‫ولی دیگه از دستم برنمیاد ‫که خوشبختت کنم,
‫تنها چیزی که می‌تونم بهت بدم ‫تسکینه,
‫پسرت خوشبخت می‌شه,
‫آلبر و هایده داستانی رو زندگی می‌کنن ‫که ما نتونستیم,
‫خوشبختی نصیب بچه‌هامون باشه
‫که بعد از ما زنده می‌مونن ‫و طعم شیرین عشق رو می‌چشن,
‫وقتی این نامه رو می‌نویسم، ‫آخرین لحظاتم رو با تو می‌گذرونم,
‫بعد از این، همه چیز فقط خاطره می‌شه,
‫اونا رو با خودم به دریا می‌برم،
‫تنها جایی روی زمین ‫که همه‌جاش افقه
‫و هیچ ردپایی از آدما ‫روش نمونده,
‫زندگی کن و شاد باش,
‫هیچوقت فراموش نکن،
‫تا روزی که مشیت الهی ‫شاید دوباره ما رو به هم برسونه،
‫که تمام حکمت بشر ‫تو این دو کلمه خلاصه می‌شه:
‫صبر کردن
‫و امیدوار بودن,
‫ادموند دانتس،
‫کنت مونت کریستو,
‫مترجم: اشکان هیدی
@FRANCOFILMS francofilmz@gmail,com
[ کُنتِ مونت-کریستو ]
:فیلمی از ماتیو دولاپورت و الکساندر دو لا پاتُلییِر
[ پییِر نینی ]
[ باستیَن بوئیون ]
[ آنائی دِموستیه ]
[ آناماریا وارتولومئی ]
:و [ لورنت لافیت ]
:با همراهی [ پیرفرانچسکو فاوینو ]