« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی : فاطمه
‫من بهش عکس می‌فرستادم.
‫جیسون کارتو خیلی دوست داره.
‫ولی فکر می‌کنه خیلی ارومی .
‫کار خوب زمان می‌بره، درسته؟
‫من با جیسون صحبت می‌کنم.
‫می‌تونی تا کریسمس اسباب‌کشی کنی. بدون استرس.
‫- گچ‌کاری فوری شروع می‌شه. ‫- باید شروع بشه.
‫می‌خواد تعطیلات اینجا بمونه.
‫البته، تا اون موقع تموم می‌شه.
‫اسم شخصیت چیه؟
‫پادمینی.
‫- مثل همیشه دیر کردی! ‫- تو هم دیر کردی.
‫عجله کن، سوار شو.
‫عجله کن!
‫زود باش! سریع سوار شو.
‫اروم راه برو.
‫سیجین، مراقب اون ماسک‌ها باش.
‫- قشنگ نیست؟ ‫- کی گرفتی؟
‫چیزی توی ون جا نذار.
‫همه چیزو گرفتی، آجی؟
آپلود زیرنویس : قـاسـم سـمـنـگـانـی @Qasem_Samangani
‫'نمایش'
‫بالاخره! فکر کردم مجبوری منو رو صحنه ببری.
‫انجلی ، بنظرت خوب شد؟
‫آره! خوبه!
‫چسبوندمش، الان نپوشش. بذار خشک بشه.
‫نپوشش. بذار خشک بشه.
‫- دارم می‌رم. ‫- کجا؟
‫هنوز گل‌هامو نگرفتم.
‫با من بیا.
‫می‌خوای آقای جون مو ازم شاکی بشه؟
‫اون یه پسر جوونه.
‫این حرف خوب نبود.
‫من خلافکارهای حتی جوون‌تر از اون رو هم دیدم. نمی‌دونی.
‫پس، امروز قراره بهش بگی؟
‫روز خوبیه.
‫- ولی باید بهش بگم، درسته؟ ‫- حتماً باید بگی!
‫بدهکاری‌ها می‌تونن صبر کنن، ولی عشق هرگز.
‫بهش بگو! می‌گه آره.
‫از غذای گیاهی خسته شدم.
‫مدان، یه حرفی برا من بزن.
‫آره! کامل خوندمش.
‫یک اُملت باهاش باشه چطوره؟
‫برادر، فردا تماس می‌گیرم.
‫تو شخصی همدیگه رو ببینیم. باشه؟
‫بالاخره اومدی.
‫خوبی تو پنج دقیقه‌ای درست می‌شی.
‫وینای!
‫می‌تونم مصاحبه بگیرم؟
‫- نمی‌دونم. ‫- می‌خواستم یه چیزی بگم.
‫پراشانت، منو دچار استرس کردی!
‫درستش کردم، نه؟
‫دیر نکن! برو آرایشتو درست کن!
‫خوشحالم که فراموشش نکردی. بگیر.
‫اینم داشته باش!
‫اینا همش مال منه . نه مال تو.
‫چیزای تو اونجاست.
‫من چای شیری نمی‌خورم. چای سیاه داری؟
‫این گوشی کیه؟ من دارم شارژش می‌کنم.
‫مال منه. قطع‌ش نکن.
‫- گوشی من خاموش شد. ‫- گوشی من فقط ۲۰٪ شارژ داره.
‫گوشیم مُرده.
‫مرسی.
‫جولی، یه حشره کش بخر. مثل دیشب همه‌تون نیش نخورین؟
‫- اسمت چیه؟ ‫- مانیکاندان.
‫هی، من نیش نخوردم.
‫گوشتخوارا حرارت بدنشون بیشتره.
‫این باعث جلب پشه‌ها می‌شه.
‫چی شده؟ چرا اینقدر جدی‌ای؟
‫چیزی نیست.
‫- نگران اجرا هستی؟ ‫- نه.
‫چرا تو این نمایش فقط ‫یه زن هست؟
‫- این نمایش اینجوریه... ‫- آقا...
‫داره شروع می‌شه؟
‫نه، نه. ادامه بده.
‫ببین...
‫سیجین ممکنه یه کاری کنه.
‫- که اون دختر رو ببینه. ‫- بذار تلاش کنه.
‫به دوربین نگاه کن. لبخند بزن.
‫- همه چی خوبه؟ ‫- آره.
‫آماده‌ای؟
‫این انصاف نیست که بدون قهرمان یه سلفی بگیری.
‫بیا!
‫فقط علاقه داره عکسش گرفته بشه.
‫بجنب.
‫اومدم دنبالت. آقا دنبالت می‌گرده.
‫- چرا؟ ‫- موضوع چیه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- خیلی عصبانی به نظر می‌رسه.
‫دلم می‌خواست با سلوَن عکس بگیرم.
‫بیا.
‫بگید سیب، همه.
‫هری، جلوی بقیه رو گرفتی.
‫واقعا؟ چون کوتاه هستی. برو عقب.
‫بده به من. یه بار دیگه. حالا همه لبخند بزنید.
‫اینجا رو نگاه کن و لبخند بزن.
‫همه جا نمی‌تونم جا بدم تو کادر.
‫زاویه‌ باز نداره! لعنتی این گوشی کیه؟
‫گوشیت خیلی افتضاحه.
‫بذار من با گوشی خودم امتحان کنم.
‫ببین؟ اینجا رو ببین. حالا ببین!
‫ببین چه فرقی داره؟
‫یکی عکس بگیره به خدا!
‫کوتاه‌ها بیان جلو. آجی و آنجلی، بیاید جلو.
‫وینای. تو هم بیا.
‫فقط عکس بگیر. رو اعصابم نرو!
‫عکس بگیر.
‫چه احساسات بی‌خودی و ضعیفی.
‫- عکس بره به جهنم. ‫- همه لبخند بزنید!
‫تو فقط می‌تونی روی امکانات و ساختارهایی که نویسنده بهت اجازه می‌ده تمرکز کنی...
‫و ساختارهای پیشنهادی که نویسنده بهت اجازه می‌ده.
‫- آقا. ‫- بله، سیجین؟
‫هری گفت شما منو خواستی.
‫وقتی جوون‌ترها این بازی‌ها رو انجام می‌دن جالبه.
‫ولی تو پدر یه بچه سه ساله‌ای.
‫خدای من!
‫دختره رو دیدی، درسته؟ حالا برو.
‫- هری گفت شما منو خواستی. ‫- برو!
‫دیگه جرات نکنی از این شوخی‌ها بکنی!
‫اینجا چی می‌کنی لعنتی؟
‫داری منو تهدید می‌کنی؟
‫ترسوندمت؟ کردم؟
‫بیا، تو مردی!
‫انقد سریع نترس.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی، آجی.
‫- داریم خوش می‌گذرونیم. ‫- ولش کن.
‫فقط خوشی. چه شرم‌آوره.
‫آهسته بچرخید. سرتون رو پایین بندازید و به عقب خم بشید.
‫دوباره بکشید… ‫به سمت دیگه.
‫و وقتی آهسته به این وضعیت نزدیک می‌شیم،
‫سایه‌هامون شبیه این می‌شه که داریم همدیگه رو می‌بوسیم.
‫درسته؟
‫حرف جدیدی ندارم بگم.
‫برای یک ساعت و نیم آینده...
‫ذهنتون رو روی شخصیت‌هاتون متمرکز کنید...
‫در صحنه و خارج از صحنه.
‫خوشحال نباشید که فکر کنید چون چهل بار این نقش رو بازی کردید.
‫جولی، مواظب گردنت باش.
‫زیاد نچرخونیدش.
‫یادتون باشه که بزودی باید توی دهلی اجرا کنیم.
‫همین.
‫تمام تلاشتون رو بکنید. خوب پیش می‌ره.
‫- آقا، می‌خوام چیزی بگم. ‫- بفرمایید.
‫چند تا از دوستانم که فیلمساز هستند قبول کردن بیان.
‫مطمئن نیستم بیان. ولی ازشون خواستم بیان.
‫و چند تا خارجی هم هستن.
‫پس، اگر شما...
‫یعنی اگر ما...
‫خوب اجرا کنیم، خیلی‌ به نفعمون میشه . گرفتید؟
‫همونطور که آقا گفتن، خوب انجامش بدیم. موفق باشید!
‫موفق باشید.
‫کاپیلان!
‫من کاپیلان نیستم!
‫من دیواداثانم!
‫تو نمی‌تونی دیواداثان باشی!
‫حرفات جالب نیستن
‫و بدنت اون عطر رو نداره
‫ مقاومت می‌کنم!
‫ در برابر عطرت و بندت مقاومت می‌کنم.
‫ برو!
‫ از من خیلی دور شو!
‫بی‌رحم!
‫مگه من با تو ازدواج نکردم؟
‫مگه بچه‌م توی شکم تو نیست؟
‫ به من رحم کن.
‫ من همسرتم.
‫دروغگو!
‫من فریب کار شیطانیت رو نمی‌خورم.
‫من مال او هستم!
‫برای شجاع و باشکوه،
‫دوادا‌تان!
‫ نیلوفرهای آبی در گیسوان رهایت
‫ باز می‌شوند و روی یک حوضچه شناور می‌شوند
‫ وقتی که یک گل رو آرام می‌چینم
‫ آسمان‌ها سرخ و گونه‌هایت صورتی می‌شوند
‫ پر از آرزو
‫ اکنون بر افق دید تو ظاهر می‌شود
‫ شب زیبا ماه را درون خود در آغوش می‌کشد ‫
‫دهه‌ها ریاست بودم
‫دانش همه‌ی وداها رو به دست آورده‌ام
‫همه‌ی هنرها را یاد گرفته و تجسم کرده‌ام
‫ولی کاپیلان! تو هرگز نمی‌تونی به اندازه دوادا‌تان بزرگ باشی
‫چرا نه؟
‫غرور تو بلندتر از شعرهایت است
‫قطعش کن!
‫هر چیزی که بوی غرور می‌دهد را نابود کن.
‫- چه خبره؟ ‫- بهت میگم.
‫عکس‌های ما رو از نمایش داره.
‫ولی فقط اگه بهش پول بدیم اون‌ها رو می‌ده.
‫پس کلی پول داریم بهش می‌دیم!
‫- برو جلو. ‫- 181613
‫فهمیدی؟
‫هنوز عکسش دستته؟ مواظب نندان باش.
‫اون تلفن لعنتی رو بده به من!
‫تمام شد؟ باشه! می‌بینمت.
‫همه فیلم‌های تو رو می‌بینیم. تو فوق‌العاده‌ای!
‫- اون بزرگ‌ترین طرفدارته! ‫- خیلی ممنون.
‫تو رو خدا دیگه نقش منفی بازی نکن و نقش قهرمان بازی کن.
‫آره، به زودی میان!
‫امیدوارم نمایش رو دوست داشته باشی. متشکرم!
‫کارگردان اینجاست.
‫- همه اینجا هستند؟ ‫- بله، آقا.
‫اون‌ها دوستان هری هستند.
‫کریس ترور...
‫و همسرش امیلی.
‫سلام.
‫اونا می‌خواستن بهت شخصا تبریک بگن.
‫تو می‌تونی بهشون بگی. لطفا.
‫من چندتا نمایش تو هند دیدم ولی این یکی واقعاً ویژس.
‫خیلی ریشه‌دار و در عین حال خیلی معاصره.
‫منظورم اینه که، چه نمایشی!
‫می‌دونید... نورها، موسیقی.
‫این مرد، چه کارگردانی!
‫چه کارگردانی!
‫- سلوان، فهمیدی؟ ‫- اون قسمت آخر چی بود؟
‫انگار تو چیزی ازش فهمیدی!
‫اون گفت نمایش فوق‌العاده بود. بگو متشکرم. آرام باش!
‫ممنون، آقا.
‫پس، بانوی نمایش کجاست؟
‫آنجلی!
‫سلام!
‫می‌دونی... فکر می‌کنم من بیشتر سمت بانوی این اجراعم .
‫فکر می‌کنم اون از همه شما مردها بهتر بود.
‫تو در حال رقص بودی یا پرواز، عزیزم؟
‫ببخشید؟
‫تو در حال رقص بودی یا پرواز؟
‫اون می‌گه ما مردها به اندازه آنجلینا خوب نبودیم.
‫بیا، مادان!
‫آنجلینا از سن پایین توی این گروه بوده.
‫شانزده یا هفده ساله؟
‫- شانزده. ‫- شانزده؟ واو! خیلی خوب!
‫- وینای هم همینطور. ‫- ما... ما با هم وارد شدیم.
‫- ما در مدرسه بودیم. ‫- خب...
‫- هری. ‫- بله؟
‫باید شما بهشون درباره شام بگی... یا باید من بگم؟
‫آره، من می‌گم.
‫اونا یه ملکی تو فورت کوچین دارن.
‫فضای بی‌نظیری داره!
‫پس اونا اینجا اومادان که ما رو دعوت کنن شب اونجا بمونیم.
‫اون‌ها برنامه دارن برامون مهمونی بگیرن.
‫خیلی باحاله!
‫امشب مهمون ندارن. کل جا خالیه.
‫پس هممون اونجا می‌خوابیم و صبح مهمونی می‌گیریم.
‫تو خیلی عزیزی هری!
‫امشب کلی حال می‌کنیم!
‫عالیه! ‫خیلی خوبه!
‫آنجلی!
‫پراشانت، ترسوندم!
‫- تبریک! ‫- برای چی؟
‫همه درباره اجرای تو صحبت می‌کنن.
‫اوه.
‫عالی بودی!
‫خودمم حسم خوبه.
‫همه چیز انگار درست جور شد، نه؟
‫درسته.
‫وقتی داری؟
‫یه چیزی دارم که بگم. فقط دو دقیقه.
‫آه، وقت دارم...
‫ولی باید لباس‌های شاجیتا رو زودی پس بدم.
‫مشکلی نیست.
‫- بعداً حرف می‌زنیم؟ ‫- اوکیه.
‫اوکی.
‫اوکیه. با اوبر می‌ریم.
‫- خیلی دیر شده. ‫- 7.45 دیر نیست.
‫اینجور دعوت‌ها زیاد پیش نمی‌آد.
‫بچه نشو. برو باهاشون.
‫اوه نه! شماها بو می‌دی.
‫عطر بزن!
‫اول بهش عطر بزنم. خیلی بو بد می‌ده.
‫عطرت پوستمو می‌خارونه.
‫کافیه!
‫پراشانت! بیا اینجا.
‫این مال هری نیست؟
‫خب که چی؟ حالا مال منه.
‫جولی. سه بطری مشروب؟ هوس نکردی؟
‫چرا.
‫ولی بهش قول دادم نمی‌خورم.
‫به حرفش گوش نده.
‫آتیرا دو سال سیگار رو ترک داد، یادت هست؟
‫در مورد اون عفریته حرف نزن.
‫ولی هنوز عکسش رو نگه داشتی.
‫نگران نیستی؟
‫اگه ناندان ببینه چی؟
‫برام مهم نیست.
‫اون باعث شد ما ژست بگیریم. اون عکس رو گرفت.
‫اون گرفت.
‫جولی!
‫خیلی مشروبه.
‫مطمئنی که جنابه با خارجی‌ها می‌ره؟
‫نمی‌خوام جلوش بنوشم.
‫حتما می‌ره. نمی‌خواد آزادی‌مون رو محدود کنه.
‫بریم.
‫ محله خیلی زیباست.
‫اوه! خیلی ممنون. خوشحالم اینو شنیدم.
‫این ماریاست. امشب مراقب شماست.
‫و لطفا احساس راحتی کنید و حسابی لذت ببرید.
‫- و صبح می‌بینیمتون. ‫- حتماً!
‫و فقط هری... مطمئن شو که کسی روی تخت غذا نمی‌خوره.
‫حتما، حتما! انگار استانداردهای شما رو رعایت می‌کنه.
‫و... یه چیز دیگه.
‫این چیه؟
‫- خوش بگذره بچه‌ها! ‫- واو!
‫ممنون کریس. ‫خیلی ممنون!
‫مشروب بیشتر!
‫خیلی ممنون!
‫آها، اون زود تو تخت خوابیده؟
‫چرا یه نگاهی نمی‌اندازی؟
‫نمی‌خوام.
‫خوابم می‌یاد. نمی‌خوام جا رو ببینم.
‫اینجا داریم یه راهب تربیت می‌کنیم.
‫درسته؟
‫من روی مبل می‌خوابم.
‫شما دوتا راحت رو تخت بخوابید.
‫خوشحالم که اومدی.
‫نیازی به فداکاری نیست. ما سه‌تا راحت تو تخت جا می‌شیم.
‫تو تخت می‌خوابی.
‫باشه!
‫بله؟
‫جناب، فکر می‌کنید هری بهتر از من تو نقشه؟
‫نه. من هیچ‌کدوم از این فکرها رو ندارم.
‫۱۴ سال طول کشید تا نقش قهرمان رو بازی کنم.
‫و حالا بخوام اون رو بدم به کسی که فقط دو سال با ما بوده..
‫درسته، او بازیگر فیلمه... ‫ولی تو تئاتر تازه‌کاره.
‫گفتی که فقط میخوای اونو برای یکی دو نمایش امتحان کنی.
‫ولی این نهمین بود.
‫قبل از اینکه به ما بپیونده، به زور سه نمایش در سال اجرا می‌کردیم.
‫وقتی اونو قهرمان کردم، این نهمین نمایش در ۷ ماه بود.
‫او تو بازار خیلی ارزش داره. ‫واقعاً کلی تماشاچی جمع می‌کنه.
‫او دلیلیه که حالا شماها بیشتر دستمزد می‌گیرین.
‫پس...
‫باید امیدامو کنار بذارم، نه آقا؟
‫وینای.
‫فقط داری به خودت فکر می‌کنی.
‫باشه، آقا.
‫گوش کن. هفتم واریز کن. ‫نه قبلش.
‫باید پنجم بهم پول بدن.
‫هفتم بگذار تو بانک که ‫خودت رو ایمن نگه داری.
‫آدم از این آدم‌های فیلمی و پول سر در نمیاره.
‫هی...
‫مرسی.
‫خیلی کمک بزرگیه.
‫پس میدم. فقط بهم وقت بده.
‫اشکال نداره! وقتتو بگیر.
‫ولی یه لطفی بکن برام.
‫به بقیه چیزی نگو به خدا!
‫وگرنه همه قرض می‌خوان بگیرن.
‫بیا بریم یه چیزی بخوریم.
‫می‌تونم یه چیزی بگم؟
‫هری فیلم‌های زیادی داره که قراره بیاد بیرون.
‫مطمئناً بزودی تئاتر رو کنار می‌ذاره.
‫فکر نمی‌کنم برای نمایش دهلی هم بیاد.
‫نمی‌خوام به خاطر سخاوتش اون نقش رو بگیرم.
‫وای خدای من! یکی واقعاً دپرس شده.
‫برای تو دارو درست دارم.
‫بهتر شدی؟
‫اون یه جور داروعه!
‫یه استرویده.
‫فقط یه دوز ولی.
‫شش ماه. یا یک سال. ‫وقتتو بگیر.
‫منتظرت می‌مونم.
‫یه دقیقه.
‫شاجیته. باید جواب بدم.
‫شاید دنبالت می‌گرده. ‫شک می‌کنه به ما.
‫خب بذار بکنه.
‫- اشکال نداری که؟ ‫- نه.
‫- مشکلی نداری؟- ‫- اصلاً.
‫بیا بخون! شادی کنیم!
‫تنظیم کن صدا رو! ‫صدا مهمه.
‫هی جالی، صدا رو ‫روی اون اسپیکر بنداز.
‫- صبر کن. ‫- هنوز داری می‌کشی؟
‫- وودکا سفارش دادی؟ ‫- آره.
‫- این آخریشه. ‫- به هر حال!
‫بلندگو به گوشی کسی وصله.
‫- بذار چک کنم. ‫- این گوشی کیه؟
‫- بیخیال! بخون. ‫- باشه، باشه.
‫یه نوشیدنی برام بریز.
‫وقتشه کنار یه برکه عشق بورزیم
‫خیلی وقت پیش، یه عصر، وقتی آسمون قرمز شد
‫عالی!
‫یه زن زیبا، با یه هاله نور
‫مثل یه گل صبح شکفت
‫و به روحم نفوذ کرد
‫نوبت تو!
‫دختر، چرا نمی‌خندی؟
‫کی نمی‌خنده؟
‫چرا نمی‌خندی، دختر؟
‫کی هستی تو، دختر؟
‫دختر، چرا نمی‌خندی؟
‫به خاطر این که پاشنه نداری؟
‫به خاطر این که بینی‌گیر نداری؟
‫چرا این دختر نمی‌خنده؟
‫- وودکا نوشیدی؟ ‫- نه، ویسکی.
‫عالی بود!
‫هیچ فایده‌ای نداره که دوباره و دوباره همونو ازم بپرسی.
‫من کاملاً هشیارم! قول میدم.
‫باشه. کی اونجاست؟
‫همه.
‫ببین.
‫- می‌بینی؟ ‫- اوه! آنجلی نوشیدنی می‌خوره؟
‫معلومه! دختر می‌تونه مثل یه ماهی بنوشه.
‫صبر کن.
‫- بزار شاجیتا حرف بزنه. خودش بهت می‌گه. ‫- شاجیتا، طرف مسته؟
‫حتی یه قطره هم نخورده. نگران نباش.
‫به اینا اعتماد ندارم.
‫اون هیچ وقت قولش رو نمی‌شکنه.
‫- درسته، جولی؟ ‫- آره!
‫چه خبر؟ کی برمی‌گردی؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫کاری ندارید انجام بدید؟
‫بگو آنجلی لباساشو درست بپوشه.
‫باید به مردا فضای خودشون رو بدی. وگرنه بازی درمیارن.
‫تو و من خوب می‌دونیم چه خبر!
‫ببینش! مست لایعقل ولی هنوز ایستاده.
‫زندگی تو بوپال چطوره؟ خوبه؟
‫خوبه.
‫این برکه کوچیک منو می‌خونه.
‫ای خدا!
‫یه نمایش اینجا داره شروع می‌شه.
‫نمی‌تونم بیشتر صبر کنم.
‫بای بای!
‫گوشی کیه؟
‫پرید تو!
‫هی، نه. خودم می‌پرم تو.
‫- بیا، آجی. ‫- خودم می‌پرم.
‫هولم نده!
‫پراشانت!
‫- نه، چک تو جیبمه. ‫- پس قایمش کن!
‫چرا اون گوشه قایم شدی؟
‫نه راه نداره!
‫هی…!
‫هی!
‫نه. بلد نیستم شنا کنم!
‫هی تو!
‫هی!
‫چه غلطی کردی؟
‫چته مرد؟ فقط تفریحه. بیا حال کنیم.
‫مشکلت چیه؟ نگاش کن!
‫لعنتی! دوباره سرحال شدم. استخر ایده بدی بود.
‫- حال داری یه نوشیدنی دیگه بخوریم؟ ‫- همیشه!
‫چند تا بطری دیگه تو ماشین هری دیدم. ولی حوصله ندارم ازش بخوام.
‫- توی ماشینشه، درسته؟ ‫- آره.
‫بدون اینکه بپرسیم می‌تونیم برش داریم.
‫- فقط کلیدای ماشینو می‌خوایم، درسته؟ ‫- درسته.
‫ببینیم چی می‌شه.
‫بیا، بازی هنوز تموم نشده.
‫بای.
‫آنجلی!
‫آره.
‫می‌تونی یه لحظه وقت بذاری؟
‫یه چیز شخصیه.
‫پراشانت... خجالت بکش.
‫می‌دونم می‌خوای چی بگی.
‫نمی‌تونم بهت اون طوری فکر کنم.
‫بی‌خیالش شو. همین حالا.
‫بذار برم بخوابم.
‫خیلی مستم.
‫هری، می‌تونم یه سیگار داشته باشم؟
‫ندارم.
‫بیخیال! دلم دود می‌خواد.
‫وقتی دلم می‌خواد، هیچ وقت گیرم نمیاد.
‫بفرما.
‫ولی خالیه.
‫بهت گفتم!
‫بیخیال. بهم یه سیگار بده.
‫تو ماشین یه بسته هست.
‫بردار.
‫ولی کلیدا کجان؟
‫تو اون سبد رو میز ناهاره.
‫فقط یه دونه بردار.
‫همون یه دونه هم خوشحالم می‌کنه.
‫خدای من، دلنا!
‫هری چرت و پرت می‌گفت. نمی‌تونم کاریش کنم.
‫خیلی هوشیارم!
‫لطفا پاسخمو بده. می‌تونیم درباره‌اش صحبت کنیم.
‫لطفا… فقط جواب بده.
‫لعنت!
‫"دستگاه بلوتوث با موفقیت ‫وصل شد."
‫هی...
‫یه تب خفیف داره. کولر رو هنوز روشن نکردم.
‫مشکلی نیست. کمی استراحت کن.
‫نیم ساعت دیگه راه می‌افتیم.
‫زودتر حاضر شو!
‫شاجیتا، شوهرتو بیدار کن.
‫من دخترت رو بیدار می‌کنم.
‫کریس و امیلی زود می‌رسن. یه تشکر سریع و میریم.
‫باید برگردم سر کار.
‫انجلی صبح زود حدود پنج و نیم با تاکسی رفت.
‫گفت یه اورژانسی پیش اومده سر کار.
‫- ساعت ۵:۳۰ صبح؟ ‫- آره.
‫- کوچولوتون مریضه؟ ‫- تب داره.
‫باشه، پس.
‫"شخصی که با او تماس گرفتید پاسخ نمی‌دهد. لطفاً بعداً تلاش کنید."
‫هی.
‫با پدرزنت صحبت کردم...
‫می‌خواد نصف خرج عروسی رو ازت بگیره.
‫خوشحال میشم بدم.
‫چیزی که می‌خواد منصفانه‌ست.
‫ولی یه کم وقت می‌خوام.
‫نذار نگرانت کنه، وینای...
‫بابا فقط از برنامه‌های طلاقمون ناراحته.
‫یه هفته صبر کن، آروم می‌شه.
‫همین‌طور دادگاه! 6 ماه مشاوره فقط واسه آروم کردن مردمه.
‫اما اگه هر دو تصمیم گرفتین بی‌خیالش بشین -
‫"انجلی جدید"
‫این طلاق می‌تونه برای شما دو طرفه باشه.
‫خانواده‌ها نیاز دارن تا چیزا جا بیافته.
‫با مشاوره ادامه بدین.
‫نمی‌خوایم مزاحم کسی بشیم.
‫لعنتی!
‫باید همون صبح بهم می‌گفتی.
‫اون عوضی رو گیر می‌انداختم.
‫دو روزه دارم بهت زنگ می‌زنم!
‫چرا جواب نمی‌دی؟
‫هیچ‌وقت جواب نمی‌دی!
‫جدی؟ حالا داری سر من خالی می‌کنی؟
‫هنوز از شوک در نیومدم!
‫می‌فهمم.
‫انجلی، بسپار به من. می‌دونم چه کار کنم.
‫اون باید گروه رو ترک کنه. نه تو.
‫قول می‌دم بندازمش بیرون.
‫وینای، لطفاً. نمی‌خوام این چیزا.
‫نمی‌خوام به کسی چیزی بگم.
‫آخرین چیزی که می‌خوام، همینه.
‫لازم نیست چیزی بگی. من انجامش می‌دم.
‫اما... مطمئنی اون بود؟
‫می‌خوای اثباتی ببینی؟
‫مادان.
‫سودها ظرف‌ها رو می‌شوره و غذا هم آماده می‌کنه.
‫بذار خبر بده اگه می‌خوای هر روز بیاد.
‫لباس‌ها همه روی تخت طبقه بالا پخش هستن.
‫وقتی وقت پیدا کردی تا کن.
‫- بفرمایید. ‫- نیازی نیست، خانم.
‫بفرما! بهش بده.
‫خانم.
‫شوهر شما بازیگر تئاتره؟
‫اون روز عکسش رو تو روزنامه دیدم.
‫نخند! فقط یه سرگرمیه.
‫"تایمز هند" رو شنیدی؟
‫اونجا به عنوان ویراستار چندین سال کار کرده.
‫ببخشید خانم... قصد بدی نداشتم.
‫حالا برو تو رستوران‌تون درباره من چرت بگو.
‫هنوز دارن غذا می‌خورند؟ درو باز کن!
‫هی وینای! مدت‌هاست ندیدمت! چه خبر؟
‫همه چی خوبه! داری کجا میری؟
‫دارم میرم کالیکات برای یه عملیات.
‫اگه اینکارو خوب انجام بدم شاید ترفیع بگیرم.
‫باید برم. دیرم شده.
‫مادان خونه‌ست؟
‫داخله. داره با خداها معامله می‌کنه.
‫می‌بینمت.
‫خب، چرا هیچی نمی‌گی؟
‫در شوکم.
‫مشکلی نیست که اینو پیگیری کنم.
‫اما اشتباه نیست که به همه بگم...
‫که اون با "من" درباره این موضوع صحبت کرد؟
‫سعی کن بفهمی. داره تلاش می‌کنه کمک قانونی بگیره.
‫یه جوری آرومش کردم.
‫اون الان اصلاً حالش خوب نیست که درباره‌اش حرف بزنه.
‫وقتی باهام حرف زد خیلی ناراحت بود.
‫درسته. براش خیلی سخته که هی همون داستان رو تکرار کنه.
‫دقیقاً! تو مسن‌ترین آدم توی گروه مایی.
‫اونا فقط وقتی تو این مسئله رو مطرح کنی جدی می‌گیرن.
‫فقط اون موقع می‌تونیم یک راه حل پیدا کنیم.
‫این ستاره‌میوه نیست؟
‫چرا.
‫مادان، به کی زنگ می‌زنی؟
‫آنجلی...
‫نمی‌خوام اذیتت کنم عزیزم.
‫وینای اینجاست.
‫اون همه چی رو بهم گفته.
‫فردا یک جلسه گروهی تشکیل می‌دم.
‫تصمیم می‌گیریم.
‫این اتفاق افتاده، درسته؟
‫همین دیگه، عزیزم.
‫حالا اون با من حرف زده! مگه نه؟
‫فردا یکشنبه‌ست. همه رو اینجا جمع می‌کنیم.
‫خوبه.
‫آجی. این مثل یه بادکنک کوچولوییه.
‫بهش می‌گن آنوریسم سکولار.
‫چون تو مغزه، احتمال پارگیش زیاده.
‫ممکنه تو طول عمر هم پاره نشه،
‫ولی در مورد تو...
‫در مقایسه با اسکن قبلی، بادکردگی بیشتر شده.
‫بادکردگی بیشتر شده.
‫برای همینه که خطرناکه.
‫ولی چرا باید تو سر من باشه؟
‫ممکنه عوامل متعددی داشته باشه.
‫فشار خون یکی از عواملشه.
‫- قبلاً سیگار می‌کشیدی، نه؟ ‫- آره.
‫سیگار کشیدن می‌تونه علت بزرگی باشه.
‫ممکنه ارثی باشه... یا حتی استرس...
‫بیاین بهش بگیم سرنوشت.
‫دکتر، من چه کاری می‌تونم بکنم؟
‫راننده‌ها نمی‌تونن تعطیلاتشون رو انتخاب کنن، مادان.
‫باشه، با رئیسم چک می‌کنم.
‫آثیرا…
‫به اون پشتی تکیه نده. موهات پر از روغنه.
‫اگه ارباب بفهمه...
‫کارم رو از دست می‌دم!
‫کی با گوشی بود؟
‫به نظر مشکوک میاد.
‫دوباره بگو؟ روزه‌ی متناوب (رژیم فستینگ)
‫کامل از شکر پرهیز کن. تو یه ماه چربی شکمت مثل کره آب می‌شه.
‫واقعاً؟ یک دقیقه.
‫سلام مادان.
‫توی معبدم، می‌تونم بعداً زنگ بزنم؟
‫باشه، زود بگو!
‫مستقیم از مغازه میام. سانتوش رو هم تو راه برمی‌دارم.
‫ساعت ۱۱:۳۰ میام. اونجا می‌بینمت ‫باشه.
‫دکتر، بذارید چیزی بگم الآن.
‫می‌گین اگه بادکنک ترکید تو ۲۰ دقیقه کارم تمومه. بذار همین‌طور باشه.
‫یه چیز جالب درباره‌اش هست.
‫وقت و پول درمان رو ندارم.
‫بیاین فرض کنیم این گفت‌و‌گو اصلاً اتفاق نیفتاده.
‫- امیدوارم به همه زنگ زده باشین. ‫- به سلوان زنگ زدی؟
‫آه!
‫بهش بگو به اون عوضی چیزی نگه، وگرنه شورش می‌شه.
‫چرا بهش زنگ نزده، نمی‌فهمم.
‫خیلی خب.
‫هی!
‫یکی یکی! اول تماس رو تموم کن، بعد من رو ماساژ بده.
‫- وینای! ‫- بله؟
‫وقتی تو گروه مطرح کنیم، دیگه راه برگشت نیست.
‫اون حتماً از خودش دفاع می‌کنه.
‫امیدوارم انجلی عقب‌نشینی نکنه.
‫چه حرفیه!
‫نزدیک بود پلیس رو خبر کنه و تو فیس‌بوک بذاره.
‫با چه منطقی باید عقب‌نشینی کنه؟
‫فقط نگرانم.
‫خیلی خب!
‫شب‌به‌خیر. فردا می‌بینمت.
‫شب‌به‌خیر.
‫گوش کن.
‫اول بذار بفهمیم موضوع چیه.
‫فقط اگه همه شرکت کنن مشروب می‌خریم.
‫لازم نیست مشروب بخریم.
‫چرا نه؟
‫گفتم که لازم نیست مشروب بخری.
‫-اون دوست مادان نیست؟ ‫-فکر کنم همون باشه.
‫مادان، سیفونت دیگه کار نمیکنه. ‫فعلا درستش کردم.
‫امروز از دستشویی استفاده نکن.
‫این عکس واضحه.
‫-سیجین خیلی خوشحاله. ‫-هیچ روزنامه دیگه‌ای نیاورده اش.
‫- چه مقاله فوق العاده‌ای! ‫- هی، تو کی اومدی؟
‫شما اونجا سیگار می‌کشید، نه؟
‫من الان از جلوی شما رد شدم. ندیدینم؟
‫همه خوشحالن.
‫مادان!
‫بشین.
‫سلوان! یه صندلی بگیر.
‫همه اومادان؟
‫سعی می‌کنم بهترینمو بکنم.
‫پراشانت اینجاست؟
‫نه هنوز.
‫- جالی، به پراشانت زنگ بزن. ‫- نیاز نیست. من اینجام.
‫ترافیک بد پشت پل.
‫داستان رو ول کن. بشین.
‫مواظب باش. داغه.
‫چرا برای من لیوان فلزی آوردی؟ ‫این تبعیض‌ها رو بذار کنار.
‫فقط برای خاطر اون قهوه درست کردم ‫بازم شکایت می‌کنه!
‫پس نخورش.
‫آجی، اینجا بشین. نمی‌تونم قیافشو تحمل کنم.
‫بزرگ شید بچه‌ها!
‫اون چی بود؟
‫یه نارگیل افتاد روی سقف.
‫مادان، حالا بگو چرا اینجا جمعمون کردی.
‫همه کنجکاون.
‫-بگو. ‫-باشه.
‫همه اینجان؟
‫بهتون گفتم که هری مشغول فیلمبرداریه ‫و نمی‌تونه بیاد.
‫حقیقت اینه - اونو دعوت نکردم چون ‫این جلسه در مورد اونه.
‫چی شده؟
‫- یه اتفاقی افتاده. ‫- چی؟
‫انجلی دیروز اومد دیدن من.
‫- اینجا اومد؟ ‫- آره.
‫یکشنبه گذشته هممون ‫تو تفریحگاه بودیم، درسته؟
‫انجلی به من گفت که هری ‫اون شب باهاش بدرفتاری کرد.
‫بدرفتاری؟
‫بدرفتاری - یعنی چی؟ آیا ‫بهش توهین کرد یا چی؟
‫چنین مسائلی رو می‌شه ‫به تفاهم رسید.
‫ولی این یه چیزی بدتره.
‫وقتی خواب بود، ‫اون کثافت بهش دست زد.
‫مرگ بر اون...!
‫عالیه! این همون چیزی بود که ‫هیچوقت تو گروهمون اتفاق نیفتاده بود.
‫حالا اینم تیک بزن.
‫وقتی اسم هری رو گفتی، می‌دونستم ‫یه چیز ناجوری شده.
‫اما کی این اتفاق افتاد؟
‫سودهیر، بهت گفتم...
‫تو این سه روز بوده جواب تلفنمو نمی‌ده.
‫حالا دلیلش رو می‌دونم.
‫باورم نمی‌شه همچین کاری کرده باشه.
‫اما کرده.
‫مادان، دقیقاً چی بهت گفت؟
‫حدود ساعت 2:30 شب، اون ‫روی یه مبل کنار پنجره خوابیده بود.
‫نمی‌دونیم که تصادفی رد می‌شده ‫یا عمداً اونجا رفته.
‫ولی همونجا اتفاق افتاد.
‫دستشو از پنجره برد داخل ‫و بهش دست زد.
‫پس توی خواب اتفاق افتاده؟
‫نه وقتی بیدار بوده؟
‫خواب بوده.
‫پس ندیده که کی بوده.
‫به وضوح دیده که ‫رو داره فرار می‌کنه.
‫گفته که پنجره باز بوده؟
‫سیجین، اون پلیس نیست که ‫بخواد ازش بازجویی کنه.
‫- مگه فقط پلیسا می‌تونن این سوالا رو بپرسن؟ ‫- سوال مسخره ای بود در هر حال.
‫ببین... اون خیلی ‫قابلیتش رو داره.
‫من که قبلاً راننده‌اش بودم ‫به امید اینکه تو فیلم‌ها باشم.
‫چه شوخی‌های زشتی می‌کرد. ‫نمی‌تونم بهت بگم.
‫بسه دیگه حرفای چرت نزن!
‫یه روز می‌زنمش حسابی می‌زنمش.
‫چطور دیگه می‌خوایم باهاش روبرو بشیم؟
‫عالیه!
‫دختری که از ۱۶ سالگیش با ما بوده
‫توسط یه بی‌شرفی که فقط دو سال پیش به ما ملحق شده بهش دست درازی شده
‫و ما داریم مسخره بازی در میاریم؟
‫درسته! بذار بیاد اینجا و ‫حسابی تنبیه‌ش کنیم.
‫آجی، با احساساتی شدن ‫هیچ چیزی رو حل نمی‌کنی.
‫ما تازه در موردش شنیدیم. ‫باید بیشتر صحبت کنیم.
‫درسته!
‫بحث کردن تخصص ماست، نه؟
‫سانتوش...
‫تنها کسی که تو این گروه به من زنگ می‌زنه که حالمو بپرسه، اونه.
‫پس بله، من احساسی‌ام در این مورد.
‫بزنش اگه می‌خوای.
‫ولی باید تصمیم همگانی باشه. این حرف منه.
‫سانتوش، اینو گوش کن...
‫اگه اون این کارو کرده، براش مهم نبوده که ما اون شب اونجا بودیم.
‫ما براش فقط یه مشت دلقکیم.
‫- فکر کنم زبونت لغزید! ‫- چی؟
‫گفتی "اگه" اون این کارو کرده.
‫پس باید مطمئن بشیم که اون این کارو کرده.
‫اوه!
‫چی می‌خوای بگی؟
‫داری می‌گی اون این کارو باهاش نکرده؟
‫ما در مورد اون بحث نمی‌کنیم.
‫ولی یه اتهام ساده کافی نیست.
‫وقتی پای آنجلی وسطه، همونم کافیه.
‫ببین، ما داریم با یه موضوع جدی سر و کار داریم.
‫وقتی اینو بهم گفت، اشک تو چشماش بود.
‫دختره تو شوکه. سعی کن اینو بفهمی.
‫هی! کجا داری میری؟
‫ادامه بدید. من برمی‌گردم.
‫پراشانت، ما داریم یه چیز جدی رو بحث می‌کنیم.
‫بعد از شنیدن اینا حالم بد شد.
‫یه سیگار لازم دارم.
‫یه بهونه دیگه برای سیگار کشیدن!
‫هی.
‫هی جولی.
‫هری و تو اون شب تو یه اتاق بودید، درسته؟
‫- هری، سانوش و من. ‫- ما تو یه اتاق بودیم.
‫- خیلی مست بود؟ ‫- یه کم.
‫همینه! یه ذهن هوشیار همچین کاری نمی‌کنه.
‫باید دست از نوشیدن برداریم.
‫شماها اخیراً خیلی زیاد نوشیدید.
‫و خودتونم می‌دونید.
‫اون این کارو نکرد چون مست بود.
‫حقیقت اینه که الکل ذات واقعیشو نشون داد.
‫دقیقاً!
‫ما همه‌مون مست بودیم، برای اون موضوع.
‫تو و من که نمی‌نوشیم.
‫تو مست بودی، جولی؟
‫- اون دیگه نمی‌نوشه. ‫- درسته!
‫به جز ما سه نفر، بقیه همه مست بودن.
‫آنجلی هم مست بود.
‫خب که چی؟
‫فقط یادآوری کردم چون داشتی می‌شمردی.
‫آره، اونم مست بود.
‫این اولین باری نبود که با هم مهمونی می‌گرفتیم.
‫تا حالا باهاش بدرفتاری کردیم؟
‫بی‌خیال بدرفتاری...
‫تا حالا کسی از ما حتی به اون شکل بهش فکر کرده؟
‫نه، درسته؟
‫پس تقصیر الکل نیست.
‫تقصیر خودشه.
‫- مادان، خودش بهت گفت؟ ‫- آره، گفت.
‫کی؟
‫دیروز. چرا می‌خوای دوباره بگه؟
‫من مشکوک نیستم... ولی با یه چیزی مخالفم...
‫امروز یکشنبه‌ست. این اتفاق یکشنبه پیش افتاد.
‫چرا اینقدر طول کشید تا بهمون بگه؟ می‌تونست روز بعد به یکی از ما بگه.
‫چرا یه هفته کامل سکوت کرد؟
‫این چه سوال مزخرفیه؟
‫یکی به سینه‌اش دست زده. لعنتی!
‫این که کیفش رو گم نکرده بود که فرداش بهت بگه.
‫کی در مورد سینه حرف زد؟ مادان چیزی نگفت.
‫داره به من توهین می‌کنه!
‫احمق!
‫این معنی دست‌درازیه! مادان باید برات توضیح بده؟
‫منم می‌تونم بهت فحش بدم. جرأت نکن!
‫بگو!
‫- سیجین... ‫- بهش بگو!
‫من از لحنش خوشم نمیاد. صبر کن، بذار تموم کنم.
‫از اول لحنش اشتباه بود!
‫اینجا بزرگترها هستن. بذار اونا حرف بزنن.
‫تو کی هستی که حرف بزنی؟
‫این قرار بود یه بحث لعنتی باشه.
‫- بی‌خیال، مرد. ‫- دست از رئیس‌بازی بردار!
‫- تو بشین. ‫- بشین پایین.
‫بشین تا صحبت کنیم.
‫پس شما کهنه‌کارا بحث کنین.
‫- سیجین... بس کن. ‫- بگو بهش!
‫- همیشه این کارو می‌کنیم. ‫- بشین پایین.
‫دیگه تموم شد؟ ‫نمایش تموم شد؟
‫بذار فکرمو بگم.
‫اگه این موضوع علنی بشه، ‫از خجالت آب می‌شیم.
‫هم انجلی و هم ‫هری عزیز ما هستن.
‫پس باید اونا رو اینجا بیاریم.
‫باهاشون صحبت کنیم و ‫به یه توافق برسیم.
‫این نظر منه. حالا ‫به من گیر ندین.
‫سانتوش، ما اینجا جمع شدیم که ‫نظرمونو بگیم.
‫پس بیایید حرف بزنیم.
‫سودیر، چرا هیچی نمی‌گی؟
‫سودیر.
‫باید فورا اخراج بشه.
‫نامه رسمی 'آرانگو' نداریم؟
‫موضوع اخراجو بنویسین، ‫بذارین رئیس امضا کنه.
‫به هری اعلام کنید. ‫این اولین قدمه.
‫تحقیقات دیگه می‌تونه صبر کنه.
‫این تصمیم منه. ‫نه نظر من.
‫نرو. بشین پایین.
‫نمی‌رم جایی. ‫باید سیگار بکشم.
‫وگرنه ممکنه بخوام ‫خودم بزنمش.
‫زیاد طولش نده. به پراشانت بگو ‫برگرده تو.
‫مادان! سودیر حق داره.
‫نمی‌تونیم هری رو ‫تو گروه داشته باشیم.
‫سودیر انگار که ‫ما کار اشتباهی کردیم.
‫یادته توی حیدرآباد با اسم جالی چه ‫آشوبی درست کرد؟
‫آخرش همیشه ‫اون خوبه.
‫سانتوش!
‫ایده‌ی توافق اینقدر ساده‌لوحانه بود.
‫این روشو با بچه‌های مدرسه استفاده می‌کنم.
‫منظورم از توافق ‫صحبت بچگانه یا نصیحت ملایم نبود.
‫این نباید بیرون بره. ‫به هیچ وجه.
‫اگه این بیرون بره - یعنی ‫پایان گروه ما.
‫این رو در نظر داشته باشید.
‫ما فقط دربارش شنیدیم، ‫می‌خوایم اخراجش کنیم؟
‫درستش اینه؟
‫سودیر دوست نزدیک ماست،
‫ولی من پیشنهاداشو قبول ندارم.
‫این دقیقاً چیزیه که می‌خوایم.
‫همه باید آزادانه حرف بزنن.
‫و نظراتشونو بگن.
‫مادان، وقتی چیزی ‫مثل این پیش می‌آد، باید شفاف سازی بشه.
‫پس درست نیست عصبانی بشی.
‫می‌تونیم الان به فکر دختره باشیم؟
‫یکم همدلی ‫خوبه.
‫مادان!
‫این صدای اینورتور نیست؟
‫باتری کمه، فکر کنم.
‫کجاست؟ ‫می‌رم نگاهی بندازم.
‫بالاست. ‫نیشونت می‌دم.
‫پراشانت امروز چشه؟
‫معمولاً خیلی رک حرف می‌زنه.
‫اون همه سروصدا چی بود؟
‫سیجین و وینای دارن بحث می‌کنن.
‫خب، سیجین زبون تیزی داره.
‫داشتم فکر می‌کردم ‫که به انجلی زنگ بزنم.
‫نه حالا. اول بذار ‫به یه تصمیم برسیم.
‫بله، هری چند روز پیش بهم زنگ زد.
‫پرسید کسی رو می‌شناسم برای ‫کترینگ جشن تولد بچه‌ش.
‫خیلی عادی به نظر می‌‎رسید. ‫اصلاً احساس ناراحتی نمی‌کرد.
‫آره. به منم زنگ زد.
‫چت معمولی.
‫و یه کم شایعات فیلم مثل همیشه.
‫گوشام آماده شنیدن بود.
‫بعد از اینکه از ‫اقامتگاه برگشتیم، بهم زنگ زد.
‫خواست بدون قیمت ‫یه طبل محلی چقدره.
‫مثل تو گفتی، ‫خیلی ریلکس بود.
‫دارم فکر می‌کنم.
‫امکان داره بعد از انجام یه کار زشت ‫اینقدر عادی رفتار کنه؟
‫منطقی نیست. ‫شک دارم.
‫بهش می‌گن بازیگری خوب!
‫نمی‌فهمی؟
‫زنگ زده ببینه ‫چیزی شنیدین یا نه.
‫بذار مادان بیاد. ‫یه چیزی برای گفتن دارم.
‫اینجور آدما خیلی زبر و زرنگن.
‫چقدر شده که ‫تو گروه ماست؟
‫- دو و نیم سال. ‫- دو و نیم سال...
‫خیلی سریع نقش قهرمان رو گرفت.
‫این کار ساده‌ای نیست.
‫وینای نقش قهرمان رو خیلی خوب بازی می‌کرد.
‫هری خرابش کرد.
‫نه، آجی.
‫گروه از اومادانش سود برد.
‫جولی، مشکل چیه؟
‫احتمالاً آب باطری خشک شده. باید قاب رو برداریم.
‫جولی، ازدواج هری مشکل‌دار شده؟
‫از کجا بدونم؟
‫تو که زیاد می‌بینیشون.
‫بیا دیگه، سیجین...
‫اینکه لوله‌کشی‌شون رو درست می‌کنم به این معنی نیست که از مشکلات شخصیشون خبر دارم.
‫کارمو می‌کنم، پولمو می‌گیرم و میرم خونه.
‫تو زندگی‌شون دخالت نمی‌کنم.
‫چراغای چشمک زن وجود ندارن.
‫لطفاً فردا چکش کن. اینجا قطعی برق رایجه.
‫فراموش نکن. باشه.
‫خیلی خوب.
‫- خراب شده؟ ‫- نیاز به تعمیر داره.
‫آره... نیاز به تعمیر داره.
‫مادان، باید محکم‌تر باشی.
‫اوضاع درست درمونی ندارن.
‫شنیدی درباره سازش حرف می‌زنن؟
‫فقط می‌تونیم مشکل رو مطرح کنیم. نمی‌تونیم براشون تصمیم بگیریم.
‫بزار حرف بزنن!
‫چرا وقتی شروع کردم به حرف زدن، نقش بازی کردی؟
‫نقش بازی کردم؟ منظور؟
‫"هری توهینش کرد یا چی؟"
‫باید طوری وانمود می‌کردم که انگار دفعه اولمه که می‌شنوم.
‫آره، ولی زیادی جلوه نده.
‫اینجا. پیداش کردم.
‫اگه این بیرون بره،
‫هیچ هنرمند زنی برای پیوستن به گروه ما نمیاد.
‫هیچ‌کس دیگه علاقه‌مند به بازی روی صحنه نیست.
‫فکر می‌کنی راجع به این چیزی بگه؟
‫اگه اتفاق افتاد بود، یک هفته ساکت نمیموند.
‫منظورت چیه اگه اتفاق افتاد؟
‫آیا ممکنه درباره چنین چیزی دروغ بگه؟
‫- ممکنه. می‌تونه. ‫- درسته، سانتوش؟
‫چرت نگو.
‫می‌دونم در مورد چی حرف می‌زنید. این خیلی دوره.
‫داستانش چیه؟
‫سال‌ها قبل اتفاق افتاد.
‫آجی و سلوان خبر دارن. یادتونه مساله ازدواج؟
‫آه اون...
‫ندونستی، سودیر؟
‫تا کسی بهم نگه نه.
‫بهت میگم.
‫چهار سال پیش اتفاق افتاد.
‫یه پیشنهاد ازدواج از طرف خانواده دخترعموی انجلی گرفتم.
‫با خانواده‌اش ملاقات کردم و همدیگه رو دوست داشتیم.
‫تقریباً تایید شده بود.
‫بعد از دو هفته رد شدم.
‫می‌دونی چرا؟
‫انجلی نمی‌خواست این اتفاق بیفته.
‫بگو چی درباره من گفته.
‫گفت عصبیه و هر روز علف میکشه.
‫اون آشغال رو هیچ‌وقت لب نزدم.
‫چطور فهمیدی انجلی گفته؟
‫برادرش بهم گفت. رفیق بودیم.
‫با خودش روبرو نشدی؟
‫برای چی؟ علاقه‌ای نداشت که تو خانواده‌اش باشم.
‫پس به این صورت تمامش کرد. و منم پیگیر نشدم.
‫این همین...
‫آه، این زنا! همیشه به فکر منافع خودشونن.
‫اگه بهشون اعتماد کنی بدبخت میشی.
‫سانوش!
‫بهتره از اینجور حرفا پرهیز کنی. نباید اینجوری حرف بزنی.
‫ولی این تجربه منه. من یه شهیدم!
‫باشه! ولی مسائل شخصی‌تو اینجا وسط نکش.
‫اگه تو یه دفتر اینجوری حرف بزنی از کارت اخراجت می‌شدی.
‫اینجا که اخراجم نمی‌کنن.
‫همه جا اینجوری حرف نزن.
‫آزادی بیان دارم.
‫آره، داری. ولی آزادی با مسئولیت میاد.
‫می‌تونی بچه‌های مدرسه‌تو پند بدی. ولی نه منو.
‫اینورتر کار نمی‌کنه.
‫با باطری مشکلی نیست.
‫با برق تماس بگیر.
‫می‌تونم تماس بگیرم، ولی جواب نمی‌دن.
‫پس بریم بیرون بشینیم. ‫اینجا خیلی گرمه.
‫درسته. ‫بریم.
‫سودهیر، اون شب تو اتاق شاجیتا نبود؟
‫- بله. ‫- شاجیتا چیزی می‌دونست؟
‫- چیزی گفت؟ ‫- دقیقا!
‫معمولا هم‌اتاقی خبردار می‌شه.
‫معنی‌ت از "معمولا" چیه؟
‫- تاحالا کسی بهت تجاوز کرده؟ ‫- چرا باید کسی بهم تجاوز کنه؟
‫- من مرد هستم! ‫- واقعا؟
‫معنی‌ت از "معمولا" چیه...
‫- هی بحث بیخودی نکنید. ‫- ولش کن.
‫وقتی با شاجیتا صحبت کردم،
‫اون گفت که
‫آنجلی نگران یه چیزی ‫تو کارش بود
‫پس یه تاکسی گرفت و خیلی زود رفت.
‫- چیز دیگه‌ای نبود؟ ‫- نه، همینو فقط گفت.
‫پس قدم بعدی اینه که ‫هر چه زودتر به آقا اطلاع بدیم.
‫دقیقا! بذارید ‫اون تصمیم بگیره.
‫نه، سلوان. ما باید خودمون تصمیم ‫بگیریم بعد بهش بگیم.
‫اگه آنجلی می‌خواست آقا تصمیم بگیره، ‫به مدان نمی‌گفت.
‫می‌خواست ما تصمیم بگیریم.
‫ما باید امروز عصر به آقا ‫موضوع رو بگیم.
‫فردا پرواز داره.
‫- به نپال؟ ‫- آره، نپال.
‫پس بزارید کش ندهیم اینو.
‫تصمیم‌تون رو ‫در مورد هری یکی‌یکی بگید.
‫- میتونم چیزی بپرسم؟ ‫- بله.
‫تو خیلی به آنجلی نزدیک هستی،
‫چرا اول به تو نگفت؟
‫دقیقا چیزی که تو ذهنم بود!
‫ولی من کی هستم که بپرسم، درسته؟
‫آره، ما خیلی نزدیکیم.
‫چندین بار تلاش کرد باهام تماس بگیره.
‫در حال مشاوره بودم، ‫نمی‌تونستم جواب بدم.
‫نمی‌دونستم که داره زنگ می‌زنه ‫که در این مورد بهم بگه.
‫بیا دیگه! ‫چطور باید می‌دونست؟
‫حالا بگید که ‫با هری چی کار کنیم.
‫بهتون گفتم. ‫اخراجش کنید!
‫مردم باید بدونن اخراجش کردیم ‫همین که فهمیدیم.
‫یه دختر یکیو متهم می‌کنه و ‫ما فوری پرتش می‌کنیم بیرون.
‫درسته؟
‫گفتی "یه دختر"؟
‫هی، سانوش!
‫آنجلی فقط یه دختره؟
‫اون یکی از ماست!
‫باید داستان طرف رو هم بشنویم ‫قبل از تصمیم گیری. اینو می‌گفتم.
‫یعنی می‌خوای ‫اخراجش کنی برای همیشه؟ یا موقتی؟
‫چی تو فکری سودهیر؟
‫باید برای همیشه اخراج بشه.
‫من از اون حمایت نمی‌کنم. قبول دارم ‫که کارش نفرت‌انگیز بود.
‫مستحق مجازاته.
‫پس شش ماه یا یک سال تعلیقش کنید.
‫و وقتی آرام شد و حاضر به بخشش بود،
‫برش گردونیم. ‫این نظر منه.
‫آره راست! ‫عیسی مسیح برگشته انگار.
‫ببخشیدش! مثل جهنم. ‫بیدار شو، مرد.
‫دست از جر و بحث بردار. فقط ‫داشتم نظرم رو می‌گفتم.
‫منم همین کارو می‌کنم.
‫استحقاق ‫بخشش نداره.
‫باید اخراج بشه. ‫این نظرمه.
‫معلومه! همه‌تون دلیلشو می‌دونید.
‫بسه دیگه، سانتوش! ‫بحث رو منحرف نکنیم.
‫نه، نه. صبر کن. دوباره بگو؟
‫چرا بگم؟ ‫راز نیست.
‫اوه! داشتم فکر می‌کردم چرا ‫کسی قبلا مطرح نکرده بود.
‫می‌خوای بگی من از ‫هری کینه دارم که نقش اصلیم رو گرفت.
‫درسته، نه؟
‫حتی اگه شامل پدر خودمم بشه، ‫نظرم عوض نمی‌شه.
‫باید اخراج بشه.
‫چرند.
‫بسیار خب! بسیار خب! بعدی.
‫جولی؟
‫وقتی یکی داره حرف می‌زنه ‫پرسش نکنید.
‫- ادامه بده، جولی. ‫- بذارید بقیه صحبت کنن. بعدا می‌گم.
‫از یه زاویه دیگه می‌بینمش.
‫به نوعی، ما هم در کاری که ‫هری با آنجلی کرد نقش داشتیم.
‫- چه نقشی؟ ‫- می‌خواید بدونید؟
‫بیش از دو سال ‫با ماست.
‫اگه هری هنوز هم قصد دست‌درازی به یه بازیگر داشت، بهتره تئاتر رو ترک کنیم
‫و بریم کشاورزی کنیم. این خیلی باوقارتره.
‫- می‌تونم یه چیزی بگم؟ - بذار حرفمو بزنم. وسط حرفم نپر.
‫ما هیچ‌وقت اونو جزو خودمون نمی‌دونستیم.
‫واسه همینه که این اتفاق افتاد.
‫مهم نیست چه جور آدمیه.
‫ما یه گروه تئاتریم اما نتونستیم توش تغییری ایجاد کنیم.
‫اول اینو قبول کنیم.
‫چطور میشه یه نفر رو کامل شناخت؟ واقع‌بین باش.
‫تو گفتی پرس‌وجو نکنیم.
‫بذار حرف بزنه.
‫من نگفتم اونو کامل بشناسیم.
‫منظورم این بود که هنر ما نتونسته اونو تغییر بده.
‫فهمیدی؟
‫تموم شد؟
‫- آره. - چی میخوای بگی؟
‫- باید اونو بندازیم بیرون یا نه؟ - بندازیم بیرون یا نگهش داریم؟
‫آیا به عنوان هنرمند کار بهتری نمیتونیم بکنیم؟
‫سلوان…
‫فراموش کن هنر و این حرفا رو!
‫نمی‌تونی مثل مردم عادی فکر کنی؟
‫همین کارو داریم می‌کنیم. اگه این اتفاق توی یه آپارتمان یا باشگاه افتاده بود،
‫یه آدم عادی چطور واکنش نشون می‌داد؟
‫آیا چیزی به غیر از مردم عادی بودن کافیه؟
‫اصول تو راحت‌تر که گفته میشه تا انجام بشه!
‫خودتو جای اون دختر بذار.
‫فقط یه حرف دارم بزنم.
‫امروز بهش دست زد، فردا کار بدتری می‌کنه.
‫اون از اونجور آدم‌هاست. تو واقعاً اونو خوب نمیشناسی.
‫پراشانت.
‫از من نپرس، مادان.
‫هر تصمیمی که گروه بگیره همونو می‌پذیرم.
‫حرف دیگه‌ای ندارم بزنم.
‫سیجین.
‫هری منو خیلی ناراحت کرده.
‫واقعاً ازش خوشم نمیاد.
‫اما نمی‌تونیم فقط بر اساس حرف اون دختر قضاوت کنیم.
‫- پس چیکار کنیم؟ - ثابت کن!
‫بذار همه چی روشن بشه. تصمیم عجولانه نگیر.
‫ثابت کن؟ کی باید به کی ثابت کنه؟
‫اون دختر باید ثابت کنه که اون کارو کرده.
‫تو هیچ مدرکی نمی‌خوای؟
‫چه ایده عالی ای!
‫بعد از اون چیزی که اون دختر تجربه کرده، حالا باید ثابت کنه؟
‫یه دختر نصف شب مورد دست‌درازی قرار گرفته. چه مدرکی می‌خوای؟
‫نمی‌دونم... مثل...
‫زن سودیر اون شب توی اتاقش بود. می‌تونه شاهد باشه.
‫آیا توی اون اقامتگاه دوربین مداربسته هست؟
‫کسی از شماها دیده؟
‫دوربین مداربسته! مزخرفه!
‫کی میخواد دوربین مداربسته رو چک کنه؟
‫ما باید پلیس رو خبر کنیم. اونا به ما فیلم نمی‌دن.
‫برای خاطر گروه، بهترین کار اینه که پلیس رو درگیر نکنیم.
‫درسته، سودیر؟
‫کاملا!
‫چندتا چیز هست که باید بدونید.
‫اگه اون دختر علیه‌ش شکایت کنه،
‫این موضوع میفته تحت ماده 354، که
‫جرم غیرقابل بازداشته.
‫اون دستگیر میشه.
‫وقتی هری رو دستگیر کنن و چون ما همه همونجا بودیم،
‫پلیس همه مارو بازجویی میکنه. بهش فکر کن.
‫مادان، اون هنوز توی فیلمای زیادی بازی نکرده اما الان یه سلبریتیه.
‫اگه این خبر پخش بشه، رسانه‌ها دوسش دارن.
‫اسم گروهمون هزار بار توی خبرها گفته میشه.
‫خوش‌شانسیم که اون دختر
‫این موضوع رو به پلیس گزارش نداده.
‫من هر چی داشتم رو گفتم. یه جلسه آنلاین دارم الان.
‫حداکثر بیست دقیقه. به بحث ادامه بدین.
‫- جولی چیزی نگفته. - تصمیمت چیه؟
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫چرا نه؟
‫یادتون میاد.
‫یه بار توی حیدرآباد جلسه‌ای مثل این داشتیم
‫که منو از گروه بندازید بیرون. من خراب کرده بودم.
‫هری هم توی جلسه بود.
‫اما شما اون روز منو ننداختین بیرون.
‫یه فرصت دیگه بهم دادید.
‫آه!
‫جولی، تو فقط دعوا کردی. اما این آزار جنسیه.
‫چطوری می‌شه اینا رو مقایسه کرد؟ ‫داره چرت و پرت می‌گه.
‫- می‌دونم. ‫- خب پس چی؟
‫هر چی گروه تصمیم بگیره، منم باهاش موافقم.
‫خب، کی می‌خواد هری اخراج بشه؟
‫وینای.
‫ناندا، آجی، سودیر
‫و من. کلاً ۵ تا.
‫بزنیدش ۶ تا. نمی‌تونم با پلیس و این چیزا سر کنم.
‫کلاً می‌شه ۶ تا. پنج تا باقی موندن.
‫پراشانت و جولی گفتن که با تصمیم گروه هستن.
‫چه ضعیف!
‫باید نظر خودشون رو داشته باشن.
‫اشکالی نداره. بهشون زمان بده فکر کنن.
‫خب، ناهارت رو از سوئیگی سفارش بده.
‫بیا بریم سیگار بکشیم.
‫هی.
‫منم صدا کن.
‫وقت سیگار کشیدن همه‌مون یکی هستیم.
‫ببین...
‫سیجین و سانوش واقعا کله‌شقن .
‫آره.
‫مادان داره خیلی خوب بازی می‌کنه. چطوری راضیش کردی؟
‫اون می‌دونست که نمی‌تونم از پسش بر بیام.
‫دیدی سانتوش چطوری مسئله من و هری رو پیش کشید؟
‫آیا مادان می‌دونه که من می‌دونم؟
‫نه، نمی‌دونه! بهش همچین حسی نده.
‫نه، هرگز.
‫بیا.
‫گوش کن...
‫آیا می‌دونن که دیروز اومدی اینجا؟
‫تا تو نگی کسی نمی‌فهمه.
‫پراشانت!
‫اینجا.
‫- برنج برای ناهار، باشه؟ ‫- آره، با مرغ.
‫ما به هر حال گیر افتادیم.
‫مادان اجازه نمی‌ده تو خونه گوشت بیاریم.
‫-از کجا آوردی؟ ‫-همیشه دارم.
‫بزن به سلامتی صلح!
‫نگران مادان نباش، از قایمکی هاش برداشتم.
‫آه ودکا. پس بو نمی‌ده.
‫سیجین!
‫به دلت نگیر.
‫از روی عصبانیت گفتم. ببخشید.
‫ببخشید.
‫وقتی عصبانی شدی گیج شدم.
‫منم معذرت می‌خوام. فکر کنم اعصابت رو خرد کردم.
‫شنیدم درباره پیشنهاد ازدواج صحبت می‌کردی.
‫چیزی که باور داری درست نیست.
‫آنجلی هیچ مشکلی با تو نداشت.
‫پس چرا؟
‫خواهرزاده‌اش با یه پسر مسلمون در ارتباط بود.
‫چون آنجلی تو رو شخصا می‌شناخت،
‫خواهرزاده‌اش ازش خواست یه داستان بسازه،
‫تا پدر و مادر خودشون قضیه رو کنسل کنن.
‫ناچار آنجلی قبول کرد.
‫واقعا؟
‫چرا باید دروغ بگم؟
‫آنجلی می‌تونست بهم بگه.
‫بهش گفتم، ولی ترسیده بود.
‫اون دختر رو خیلی دوست داشت...
‫و اون موقع تازه وارد گروه شده بود.
‫نمی‌دونست چطوری واکنش نشون می‌ده.
‫پس همه اینا به خانواده قشنگی که الآن دارم منجر شد.
‫روحیه‌ت خوبه!
‫خیلی خیالم رو راحت کردی.
‫سانتوش، نیها الآن کلاس نهمه؟
‫نه. الان کلاس یازدهمه.
‫اگه هری این کارو با نیها کرده بود،
‫میذاشتی شش ماه معلق بشه و بعد دوباره برگرده؟
‫میکردی؟
‫الو. کلبه لورلز؟
‫دارم با ماریا صحبت می‌کنم؟
‫سیزده نفر از ما یکشنبه گذشته اونجا موندیم.
‫بله. درسته.
‫یه ساعتم رو اشتباهی جا گذاشتم - ‫روی میزی که کنار پله هست.
‫پیداش کردید؟
‫او نه، نمی‌گفتید؟
‫این یه ساعت گرون قیمت بود.
‫اوه نه! اصلاً نگفتم شما بردیدش.
‫مهمون دیگه‌ای این هفته اونجا داشتید؟
‫می‌فهمم. آیا به طور اتفاقی دوربین مداربسته دارید؟
‫من هیچ مشکلی باهاش ندارم، واقعاً آدم باحالیه.
‫ولی نباید قبل از گرفتن این تصمیم مهم ازش بپرسیم؟
‫حرفم همینه.
‫خب حالا! چی میشه اگه ازش بپرسی؟
‫هیچ ایده‌ای ندارم.
‫اون هیچ‌وقت قبول نمی‌کنه.
‫بعد انجلی مجبور میشه اقدام قانونی کنه.
‫خبر پخش میشه و گروه ما ضربه می‌خوره.
‫اگه اخراجش کنیم، راجع بهش داستانی درست نمی‌کنه؟
‫هرگز! این کار به پایان کار سینماییش ختم میشه.
‫اون ساکت می‌مونه، ما هم ساکت می‌مونیم.
‫اگه این ماجرا درز کنه، دنیا فقط باید یه چیز بدونه.
‫ما اونو به محض اینکه فهمیدیم اخراج کردیم.
‫این به نفع گروهه.
‫فکر کن! باید به فکر گروه باشی.
‫«جناب آقای محترم،
‫«همون‌طور که می‌دونی، بعد از نمایش این یکشنبه گذشته،
‫«ما بازیگرا تو کلبه در فورت کوچین جشن گرفتیم.
‫«دیروز انجلی به مادان شکایت کرد،
‫«هماهنگ‌کننده گروه،
‫«که هری اون شب بهش تعرض جنسی کرده.
‫«شکایت این بوده که هری به سینه انجلی دست زده
‫«در حالی که او کنار پنجره خوابیده بوده.
‫«تو جلسه‌ای که امروز اینجا با اعضای دیگه داشتیم
‫«تأیید شد که شکایت درسته.
‫«جناب، این مورد جدی از آزار جنسیه
‫«که ممکنه بنیان گروه ما رو نابود کنه.
‫«بنابراین، ما از شما به عنوان کارگردان درخواست داریم
‫«هری رو فوراً از گروه اخراج کنین.»
‫«جناب، همه ما این نامه را با ایمان کامل امضا می‌کنیم
‫«که شما تو این تصمیم پشت ما وای میستین.
‫«ارادتمند شما...»
‫خوبه به نظر می‌رسه.
‫برای همین بود که ازش خواستم بخونه.
‫کافیه این نیست؟
‫آره. در هر صورت شخصاً بهش می‌گیم.
‫نامه رو فقط بعد از اینکه مستقیم با جناب صحبت کردی بدین.
‫این فقط یه تشریفاته. هیچ چیز دیگه‌ای.
‫من امضا کردم.
قـ ـا سـ ـم سـ ـمنـ ـگـ ـا نـ ـی
‫باید بعد از همه این‌ها هری رو ببینم!
‫سگ کثیف!
‫شخصاً با این موافق نیستم.
‫ولی نمی‌خوام برای گروه دردسر درست کنم.
‫یه دوستی دیگه هم به پایان می‌رسه.
‫یه بار دیگه نامه رو شنیدی.
‫مانعی برای امضاش ندارم. این برای جناب درسته؟
‫آره.
‫-نباید به انجلی اطلاع بدیم؟ ‫-آره.
‫مادان بعد از تمام کردن کارمون بهش خبر می‌ده.
‫این کافی نیست، مادان.
‫فقط باید بدونه که این تصمیم متفق‌القول بوده.
‫بنابراین احساس می‌کنیم که باید اونو اینجا بیاریم و مستقیماً بهش بگیم.
‫منظورت از «ما» یعنی شما دوتا؟
‫سانوش، سیجین، سلوان و من هم همین نظر رو داریم.
‫باشه!
‫سانتوش، بهش که میگیم . ولی چرا اینجا بیاریمش؟
‫این‌طوری نیست، وینای.
‫در ابتدا، ما همگی نظرات متفاوتی درباره این موضوع داشتیم.
‫این بخشی از یک بحثه و او نباید اونو بدونه.
‫باید بدونه که ما با هم این تصمیم رو گرفتیم.
‫چرا قهرمان و آدم بد بسازیم؟
‫این لازم نیست.
‫بیا! او هیچ‌وقت نمی‌فهمه که ما اینجا چی گفتیم.
‫- تصمیم‌های غیرمنطقی نگیر! ‫- نمی‌تونی اینو بگی.
‫چه خبر از ماجرای جولی؟
‫مادان، سودیر و هری کسایی بودن که اونو بخشیدن.
‫و ما به آدم‌های بد تبدیل شدیم. ازش بپرس.
‫جولی انکار نمی‌کنه.
‫هرچی! درست نیست که انجلی رو اینجا صدا کنیم.
‫-چرا نه؟ ‫-سختشه که با ما روبرو بشه.
‫برای ما هم همین‌طور.
‫اصلاً چیزی برای توضیح وجود نداره؟
‫سیجین، فقط امضاش کن اگه برات مهمه.
‫در هر صورت، به اینکه انجلیو اینجا بیارید فکر نکنید .
‫تو این قضیه تصمیم‌گیرنده نیستی.
‫سانتوش گفت: «سلوان» هم همین نظر رو داره.
‫من سلوانم.
‫من ازشون خواستم که اینجا بیارنش.
‫فقط اگه خودش مشکلی نداشته باشه.
‫بهش زنگ می‌زنم.
‫باشه. هر کاری دوست داری بکن!
‫سودیر!
‫اونجا وایسا، سودیر!
‫اول آقا، بعد من، بعد آجیه.
‫جایگاهت رو بشناس!
‫ببین این رو! کاملاً رنگ شده!
‫مجبورم نکن که ارشدیت خودمو ثابت کنم.
‫اون تماس منو می‌گیره. مطمئنم.
‫فقط وقتی بهش زنگ بزن که همه‌مونو ببینه خوشحال می‌شه.
‫قطعاً، آجی.
‫فقط وقتی که راحت باشه میاد.
‫بذار بهش زنگ بزنم.
‫می‌ذارمش روی بلندگو، که همه بشنون.
‫الو.
‫-سلوان؟ ‫-آره، خودمم عزیزم.
‫مادان همه چی رو بهمون گفته.
‫هممون درباره این موضوع تصمیم گرفتیم.
‫می‌خوایم تصمیممون رو حضوری بهت بگیم.
‫می‌تونی بیای اینجا؟ خونه مادان.
‫میام. مشکلی نیست.
‫-امیدوارم براش مشکلی نباشه که بیاد؟-نه، نه. میام.
‫من خونه دوستمم.
‫تا یه ساعت و نیم دیگه میام.
‫باشه، باشه.
‫-تو خونه مادان.-باشه.
‫باشه.
‫خوب، این حل شد!
‫حالا بریم غذا بخوریم.
‫توی این شرایط دعوت کردنش تنها درست نیست.
‫وینای، می‌تونی بری و بیاریش؟
‫می‌تونی ماشین منو ببری.
‫من می‌رم.
‫مشکلی نیست.
‫دیگه به تلفن‌هاشون جواب نده!
‫تو واتس‌اپ برات پیام گذاشتم و منتظر جوابت بودم.
‫تازه پیام رو دیدم، وینای.
‫گوشیم تو اتاق سِرا بود.
‫- همین قدر بسه! ‫-آره، تموم کردم.
‫کی نقش وینای رو بازی کنه وقتی وینای نقش هری رو تو دهلی بازی کنه؟
‫هی. بله، عزیزم؟
‫یه کم دیر می‌کنم.
‫باید بازیگرای بیشتری استخدام کنیم.
‫شرت رو یادت هست؟ خوبه.
‫سانوش! گوشی منو بیار اینجا!
‫مادان، این هریه.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫بیارش اینجا.
‫بذار رو بلندگو.
‫- هی برادر! ‫- بله؟
‫یه خبر فوق العاده است برای تو. خبری که زندگی رو تغییر می‌ده.
‫- بگو!- نه توی تلفن!
‫-خونه‌ای؟ ‫-بله!
‫من تو الووام. ده دقیقه بهت می‌رسم.
‫دارم بیرون می‌رم.
‫باید با کسی ملاقات کنم.
‫می‌تونیم توی تلفن صحبت کنیم؟
‫منم عجله دارم.
‫دارم به لوکیشن فیلم می‌رم.
‫اگه بشنوی جا می‌خوری.
‫ده دقیقه صبر کن.
‫چی؟ چی می‌گه؟
‫کی می‌دونه؟
‫-هی داره میاد اینجا؟ ‫-شنیدی که!
‫- چرا دعوتش کردی بیاد اینجا؟ ‫- اون زنگ زد. نه من.
‫بس کن دعوا رو!
‫اگه الان بیاد، برنامه‌هامون بهم می‌ریزه.
‫سریع یه کاری بکن! همه اینا رو جمع کن.
‫اون گفت ده دقیقه دیگه، درسته؟ بیا کفشا و دوچرخامونو قایم کنیم.
‫عجله کن!
‫- همه رو پشت خونه بذار. ‫- بیا تو اون اتاق قایم شیم.
‫نه تو اون اتاق. اگه ‫خواست بره دستشویی چی؟
‫بریم بالا.
‫همه‌تون برید تو ‫اتاق، طبقه بالا.
‫کجا می‌ری؟ کمکم کن با صندلیا.
‫چرا قایم بشیم؟ چرا روی موتورا نریم؟
‫نه نفر رو سه تا موتور؟
‫بیا سه نفری بریم!
‫ما که نمی‌دونیم از کدوم طرف میاد. ‫ممکنه بهش بخوریم.
‫-جولی، این مال وینای؟ ‫-آره! اونم بیار.
‫اون لیوانو بردار.
‫لعنتی، قفله!
‫جولی، بیا اینجا، باید بلندش کنیم. سیجین!
‫بجنب، سریع.
‫گوشیاتونو بی‌صدا کنین.
‫روز خوش‌شانسته!
‫-اول تشکر کن. ‫-چیه؟
‫آروم باش و اول تشکر کن.
‫باشه... مرسی. حالا بگو.
‫بیا.
‫پاسپورت داری؟
‫بگو اگه پاسپورت داری.
‫آره... چرا؟
‫خب...
‫برای یه سفر سه‌ماهه به اروپا آماده شو.
‫فقط تو نیستی. همه‌مون می‌ریم.
‫نمایش ما به‌زودی بین‌المللی می‌شه.
‫مست کردی؟
‫فکر می‌کنی مستم؟
‫من هشیارم.
‫ولی...
‫می‌خورم...
‫فردا شب.
‫همه‌مون یه جشن داریم!
‫نمی‌فهمم.
‫نفهمیدی چی گفتم؟
‫این چیزیه که مدت زیادی ‫دنبالش بودم.
‫اون خارجیا رو یادت میاد؟
‫کریس و امیلی!
‫خیلی از نمایش ما خوششون اومد.
‫صبح منو زنگ زدن و گفتن ‫یه سورپرایز دارن.
‫رفتم پیششون. این پیشنهادی بود که دادن:
‫ژانویه، فوریه، مارس...
‫اونا تیم ما رو برای یه ‫سفر به انگلستان می‌برن.
‫شوکه شدی، نه؟
‫هیجده اجرا در سه ماه. ‫یعنی شش نمایش در ماه.
‫فقط انگلستان نیست...
‫فنلاند، دانمارک...
‫نروژ.
‫و شاید فرانسه.
‫سه ماه یعنی نود روز.
‫اگه نمایش 18 روز طول بکشه، ‫هنوز 72 روز باقی می‌مونه.
‫در اون هفتادو دو روز،
‫بهترین وقتی رو که تا حالا داشتیم ‫تجربه خواهیم کرد.
‫بهترین قسمت اینه که،
‫به‌همون خوب پرداخت می‌کنن.
‫نه دوتا هزار تایی، بلکه ‫800 هزار روپیه برای هر نفر.
‫و 1.5 میلیون روپیه برای جناب.
‫بخت به ما لبخند زده.
‫-واقعاً جدی هستن؟ ‫-بیا، بابا!
‫حتی دعوتنامه دولت بریتانیا ‫رو نشونم دادن.
‫یک دقیقه.
‫اوه نه! دیپاکه. کنترلره
‫یه لحظه بده.
‫بله، دیپاک...
‫من سریع می‌رم اونجا. ‫ازش عذرخواهی می‌کنم.
‫هم‌بازی‌ام منتظره. ‫باشه منتظر بمونه، درسته؟
‫از خبرم خوشحال نیستی؟
‫چرا... شوکه شدم.
‫ما تو تئاتر ملی لندن اجرا خواهیم کرد.
‫-هشت روز لندن خواهیم بود. ‫-این واقعاً چیزی هست.
‫به جناب خبر دادی؟
‫نه. با تلفن صحبت کردم ‫ولی چیزی نگفتم.
‫ترجیح می‌دم حضوری بگم.
‫فردا به نپال پرواز می‌کنه. ‫می‌دونم. به‌خاطر همین اومدم.
‫امشب می‌بینمش. ‫بیا با من.
‫حتماً.
‫ژانویه؟
‫ژانویه زود می‌رسه.
‫اما فقط من و پراشانت ‫پاسپورت داریم.
‫این مشکلی نیست.
‫کمتر از یک ماه طول می‌کشه تا بگیریش.
‫-به بقیه چیزی نگو. ‫-نه، نه.
‫بذار جناب به همه بگه. ‫باید همین‌طوری باشه.
‫نمی‌تونستم هیجانم رو کنترل کنم ‫به‌خاطر این اومدم پیشت.
‫دیپاک داره زنگ می‌زنه.
‫بی‌خیال. فقط وضعیت رو باهام چک می‌کنه. بریم.
‫الان دارم می‌رم.
‫اوه! گوشیمو یادم رفت.```
‫حدود ساعت ۸ شب زنگ میزنم. اوکی؟
‫بیا اوبرون مال* ببینیمت. با هم میریم پیش استاد.
‫- یه دقیقه صبر کن. ‫- بله؟
‫سه ماه مسافرت یعنی...
‫- انجیلی رو هم شامل میشه؟ ‫- بیا بابا!
‫اون تنها قهرمان ماست!
‫شاید همسرم هم بیاد. مطمئن نیستم.
‫انجلی هم یه همدم پیدا میکنه.
‫ببین خودتو! ‫تو حالت خوب نیست.
‫خواهش میکنم به کسی نگو.
‫فقط یه روز دیگه ساکت بمون.
‫ساعت ۸ میبینمت. بریم.
‫سلام مادان. امیدوارم حالت خوب باشه.
‫- اون بازیگر سینما نبود؟ ‫- بله. هری.
‫اسمش رو نمیدونستم.
‫خب... من ازتون رای نمی‌خوام.
‫فقط یه قول میدم - هیچ وقت اسم پدرم رو خراب نکنم.
‫چرا همتون اینقدر ساکتید؟
‫یه چیزی بگید.
‫به ما چیزهای خوبی نمیرسه.
‫این حرفو نزن.
‫گفتن این حرف‌ها آسونه.
‫ما داریم سعی میکنیم بیرونش کنیم، اون داره مارو می‌بره بیرون!
‫انجلی اینجاست؟
‫داخل.
‫بشین. من صداش میکنم.
‫نه، من میرم داخل.
‫باید فکر کنیم.
‫الان انجیلی نباید بیاد.
‫مادان، زنگ بزن به وینای سریع.
‫جلوی اونو بگیر، اگه هنوز نرسیده.
‫- بهش زنگ میزنم. ‫- مادان...
‫اونا اصرار داشتن که اونو اینجا بیارن.
‫بی‌خیال!
‫کجایی؟
‫انجلی چی شد؟
‫هیچی. زنگ زدم ببینم رسیدی یا نه.
‫چقدر تا برگشتنت مونده؟
‫باشه.
‫چی گفت؟
‫نه، فایده نداشت. قبلا همو دیدن.
‫لعنتی!
‫چرا سلوان بهم زنگ زد؟
‫مثل این که تو کار بدی کردی.
‫اول آروم باش.
‫پس چرا سلوان... بهم زنگ زد؟
‫بهت نگفتم، به‌خاطر این که تو با سرا بودی.
‫ما تصمیم گرفتیم اونو از گروهمون بندازیم بیرون.
‫میخوان شخصا بهت بگن.
‫میخوان قانعت کنن که همشون طرف تواند.
‫همین و بس.
‫نباید روش فکر کنیم؟
‫آجی، نباید روش فکر کنیم؟
‫بیا بریم بیرون یه فکری بکنیم.
‫یه سیگار هم می‌کشیم. بیا.
‫بیا بابا!
‫پراشانث. بیا دیگه.
‫سودیر! یه دقیقه.
‫اینجا بیا.
‫وقتی مادان حرفش رو زد،
‫منم مثل یه آدم تازه کار وایسادم.
‫نگرفتم چی گفتی.
‫فقط وانمود کن هیچی به من نگفتی.
‫تو به مادان گفتی.
‫همین.
‫وینای، چرا این کارو میکنی؟
‫من با تو صحبت کردم.
‫درسته.
‫ولی بعد از اینکه کمی فکر کردم،
‫فهمیدم بهتره که مستقیم وارد ماجرا نشم.
‫مطمئن نیستم.
‫یه شکی دارم.
‫به این عکس نگاه کن.
‫- این شخص رو می‌شناسی؟ ‫- بله.
‫به ساعت نگاه کن.
‫چطور ممکنه؟
‫ببین...
‫هیچ زنی به خاطر این چیزها دروغ نمیگه.
‫سعی نکن کارآگاه بازی کنی!
‫گرفتی چی شد؟
‫چه اطلاعات مزخرفی!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام. سلام. آقای سودیر؟
‫چرا به اون وصل شده؟
‫صبر کن!
‫بله، می‌شنومت!
‫میتونی قطعش کنی؟
‫می‌شنوم...
‫آره. بگو.
‫گفتی فکر کردی و تصمیم گرفتی که دخالت نکنی.
‫چه فکری می‌کردی؟
‫داشتم به ما فکر می‌کردم.
‫نمی‌خواستم که بدونی.
‫سیجین، سانتوش و سودیر به رابطه ما شک دارن.
‫از نحوه صحبتشون اینو حس کردم.
‫اگه اونا درباره ما بفهمند چه اشکالی داره؟
‫خیلی هم عالیه!
‫اگر بفهمن.
‫میگن این نقشه تو و منه که هری رو از گروه حذف کنیم.
‫فقط الان نیست،
‫چهار سال قبل از ازدواجت با هم بودیم.
‫حتی اون موقع هم نمی‌خواستی کسی درباره ما بدونه.
‫چرا الان داری اینو مطرح می‌کنی؟
‫ما هیچ‌ وقت درباره‌اش صحبت نکردیم.
‫احتمالاً هیچ‌وقت هم نخواهیم کرد.
‫هیچ‌وقت بخاطر رابطت با من مطمئن نبودی، نه؟
‫انجلی، بذار اول از طلاقم خلاص بشم.
‫بعد قول میدم به همه بگیم.
‫قبوله؟
‫آره.
‫می‌خوام یه چیزی بگم.
‫قبول دارم که وحشتناکه.
‫چنین فرصتی دیگه دستمون نمیاد.
‫فکر کن بهش.
‫باید به خاطر یه مشکل اینو فراموش کنیم؟
‫ما که آفتاب‌پرست نیستیم، نه؟
‫همین تازگی شما همه موافقت کردید که اونو اخراج کنید، درست؟
‫بهتون گفتم بهش فکر کنین.
‫نامه به رئیس هنوز روی میزه.
‫هنوز نفرستادیمش.
‫این خواست خداست.
‫اینکه خارجی‌ها این پیشنهاد رو به ما دادن،
‫و اینکه هری امروز به مادان بگه.
‫این خواست خداست!
‫یه چیزی تو تصمیممون غلط بود.
‫بیش از ده ساله توی تئاتر کار کردیم،
‫آیا جایی خوب رفتیم؟
‫یه بار به ندرت میریم دهلی یا حیدرآباد.
‫این یک سفر 90 روزه به پنج کشوره، لعنتی.
‫جدا از جاها، هر کس چقدر میگیره؟
‫- شش؟ ‫- هشت.
‫هشتصد هزار روپیه!
‫این بیشتر از رویاهای ماست.
‫روزانه چند صد تا بیشتر در نمیارم.
‫با این پول،
‫میتونم یه خونه کوچیک بسازم...
‫و ازدواج کنم و از قرض خلاص بشم.
‫هشتصد هزار روپیه برای ما ثروته.
‫من تنها نیستم.
‫آجی، روزی چقدر درمیاری؟
‫جولی، حالا چرا تحقیق میکنی؟
‫نه، بذار صحبت کنه.
‫آجی! بگو.
‫از یه پمپ بنزین چی انتظار داری؟
‫حداکثر هشت هزار روپیه.
‫فقط هشت هزار!
‫- تو چطور؟ ‫- دوازده.
‫زنت حامله‌اس، درست؟
‫بچه به زودی میاد.
‫سانتوش، تو چطور؟
‫ما همه تو یه وضعیتیم!
‫همه‌مون به پول احتیاج داریم.
‫ولش کن!
‫تو مثل ما نیستی!
‫یه آژانس مسافرتی داری.
‫آژانس مسافرتی، چه حرفی!
‫یک و نیم میلیون روپیه بدهی دارم!
‫من حتی نصف درآمد تو رو هم ندارم.
‫دفترمو از دست دادم چون نتونستم قرض‌هامو پس بدم.
‫پس در مورد پول با من حرف نزن.
‫اونا زود میان اینجا.
‫تصمیم بگیریم چی می‌خوایم بهشون بگیم.
‫هیچ راه دیگه‌ای نداریم جز اینکه اخراجش کنیم.
‫داداش... این می‌تونه زندگی‌مون رو برای همیشه عوض کنه.
‫چرا باید ما به خاطر کاری که اون کرده زجر بکشیم؟
‫اگه اخراجش نکنیم، آنجلی ازش شکایت می‌کنه.
‫اون دستگیر میشه و هممون به دردسر می‌افتیم.
‫اگه این اتفاق بیفته، فکر می‌کنی باز هم مارو به انگلستان می‌برن؟
‫عقلت رو به کار بنداز!
‫نگاه کن به این!
‫این یه چک هست که هری به من داده.
‫۱۵۰,۰۰۰ روپیه!
‫قبل از امضای اون نامه، پاره‌ش کردم.
‫تقریبا اون پولو داشتی.
‫چرا اینقدر عجله کردی که پاره‌ش کنی؟
‫خودت می‌دونی چرا!
‫نمیتونم پولشو بگیرم و بهش خیانت کنم.
‫خب، حالا باید زجر بکشی.
‫بگو چک پاره شده و یه دونه دیگه برات می‌نویسه.
‫مشکلی نیست.
‫برگرد به اصل مطلب.
‫فقط یه راه حل هست – سازش.
‫به هردوشون نیاز داریم.
‫سودیر ممکنه بگه من ساده‌لوحم.
‫شکی نیست که این یه فرصته عالیه.
‫تئاتر ملی لندن جای خیلی معتبریه
‫برای اجرا.
‫و کشورهایی مثل دانمارک و نروژ
‫واقعا زیبا هستن.
‫- جاهایی که باید دید. ‫- خب بیشتر از این هم لازم به گفتن نیست!
‫من سرزنشت نمی‌کنم،
‫اگه الان نظرت در مورد آنجلی عوض شده.
‫دیگه نگو "تو"! بگو "ما"!
‫بیایم بهش در مورد سفر بگیم.
‫اگه نظرش عوض شد چی؟
‫کلام تنت می‌کنه!
‫- سانتوش! ‫- بله؟
‫می‌تونیم یه سازش پیدا کنیم؟
‫ممکنه.
‫کارش قطعا اشتباه بود.
‫ولی طرز لباس پوشیدن اون دختر هم درست نیست.
‫این رو چندین بار بهش گفتم.
‫میگه من قدیمی فکر می‌کنم.
‫گوش کن.
‫یه نقشه دارم.
‫باید به آنجلی بگیم که هری رو می‌خوایم اخراج کنیم.
‫ولی رئیس نباید در جریان باشه.
‫نامه‌مون رو هم بهش نشون نده.
‫مادان و هری باید امشب برن پیش رئیس.
‫بعدش شما سه نفر باید با خارجی‌ها ملاقات کنین
‫و این مسئله رو رسمی کنین.
‫بعد از اون، مادان باید یه کار دیگه بکنه،
‫تو روزنامه یه داستان بذاره
‫که گروه آرنگو داره می‌ره
‫به یه سفر بین‌المللی.
‫اسم خارجی‌ها رو هم ذکر کن.
‫بعد اون میشه خبر عمومی.
‫فقط بعد از این اتفاق، رئیس باید در جریان قرار بگیره
‫که چی بین آنجلی و هری گذشته.
‫باید اینطور به نظر بیاد که اون اومده پیش ما کمک بخواد،
‫و هیچ راهی جز کنار گذاشتن هری از
‫سفر نداریم.
‫فهمیدی؟
‫نه.
‫بیا دیگه، مادان.
‫فقط امروز فهمیدیم.
‫فرض کن که اصلا نفهمیدیم.
‫اگه آنجلی هفته بعد بهت می‌گفت چی؟
‫اگه این نقشه جواب بده،
‫آجی... می‌تونیم بریم سفر و هری رو هم بیرون کنیم.
‫فقط اون می‌تونه اینقدر کلک باشه.
‫ناندان، ایده‌ات فوق‌العاده‌ست.
‫- ولی کار نمی‌کنه. ‫- چرا نه؟
‫هری خیلی به این خارجی‌ها نزدیکه.
‫اونها این پیشنهاد رو به خاطر دوستیشون با اون دادن،
‫نه به خاطر بزرگی نمایش ما.
‫اونا بدون اون ما رو هیچ‌جا نمی‌برن.
‫یه چیز مشخصه،
‫اینکه هم آنجلی و هم هری برگردن، غیرممکنه.
‫اگه این قرار باشه اتفاق بیفته،
‫باید آنجلی اول هری رو ببخشه.
‫فقط یه راه برای این وجود داره...
‫بزرگای گروه‌مون،
‫آجی، مادان، سلوَن و صدیق...
‫شما چهارتا باید برین پیشش و از طرف هری عذرخواهی کنین.
‫اگه لازمه زانو بزنین.
‫اون می‌بخشتش چون برای شما یه نرمشه.
‫ولی اصلا به سفر اشاره نکنین.
‫باید بعد از اینکه همه چیز تموم شد، بفهمه.
‫ارزش فکر کردن داره.
‫وقت برای فکر کردن نداریم!
‫هر لحظه ممکنه بیان.
‫بذار بیان.
‫خودم باهاش حرف می‌زنم. مشکل ندارم.
‫همه بزرگا باید باهاش حرف بزنن.
‫چون برای گروه یه فرصت بزرگه،
‫من از طرف اون نادون عذرخواهی می‌کنم.
‫من از طرفش عذرخواهی نمی‌کنم.
‫یه بزرگ اینجاست، بذار کارش رو بکنه.
‫آجی، تو چی فکر می‌کنی؟
‫چطوری می‌تونم باهاشون روبه‌رو بشم؟
‫احساس ناراحتی می‌کنم.
‫پس چرا قبول کردی بیای وقتی سلوَن زنگ زد؟
‫وقتی یهو زنگ زد،
‫چطور می‌تونستم به بزرگی مثل اون‌ها نه بگم؟
‫آنجلی، یادم رفت بهت بگم...
‫دیروز، مادان پرسید مطمئنی اون هری بود؟
‫و اگه اونو دیده بودی.
‫من گفتم که دیدیش.
‫هیچی ازت نمی‌پرسن.
‫ولی اگه پرسیدن، باید بگی اون شب دیدیش.
‫ماشین رو نگه دار.
‫گفتم ماشین رو نگه دار.
‫چی شده؟
‫نمی‌تونم دروغ بگم.
‫چرا یه چیزی مثل اون به مادان گفتی؟
‫نمی‌خواستم اینو بگم، آنجلی.
‫خیلی واضح ازم پرسید:
‫"دیدش یا نه؟"
‫منم یهو گفتم.
‫اگه فکر می‌کرد ندیدیش،
‫هیچی نمی‌گفت.
‫به خاطر همینه که بهت گفتم، وینای.
‫نمی‌خوام به کسی دیگه بگم.
‫فقط از گروه می‌رم.
‫نمی‌فهمم.
‫اون دست‌درازی کرد تو می‌خوای از گروه بری؟
‫اون باید از گروه بره.
‫وینای،
‫اگه یه همچین چیزی تو جایی اتفاق بیفته
‫که فکر می‌کردیم امن‌ترین جائه-
‫خیلی سخته.
‫دیگه همون جا نیست.
‫به خاطر همینه که گفتم می‌رم.
‫می‌فهمم، آنجلی.
‫ولی اگه اون نادون بره،
‫دوباره همون جای امن می‌شه.
‫حالا هرچی...
‫من حاضر نیستم فقط برای ثابت کردنش دروغ بگم.
‫آنجلی.
‫اون دست‌درازی کرد؟
‫اینجوری نگاهم نکن!
‫- دست‌درازی کرد یا نه؟ ‫- آره.
‫- دیدیش؟ ‫- نه.
‫فقط اون آشغالی که از جیبش افتاد به عنوان مدرک داری.
‫نه فقط اون.
‫مطمئنم که خودش بود.
‫همون بوی لعنتی.
‫فقط من اینو باور می‌کنم، آنجلی.
‫ولی وقتی بخوایم به گروه بگیم، کافی نیست.
‫گروه فقط با ما وایساده چون
‫فکر می‌کنن دیدیش.
‫من که نگفتم می‌خوام کسی پشت من باشه؟
‫مشکل تو رو نمی‌فهمم.
‫بعد از همچین اتفاقی باید چی کار کنیم؟
‫هیچی؟ بهت گفتم ازش شکایت کنی، نکردی.
‫گفتم علیه‌اش تو فیسبوک چیزی بذاری
‫اونم نکردی.
‫حالا نمی‌خوای به گروه بگی؟
‫باید چیکار کنم؟ با کسی بازی کنم
‫که تا آخر عمر لمسم کنه؟
‫به خاطر همین گفتم نیازی به این کارا نیست.
‫می‌خوام باور کنم که هیچ اتفاقی برام نیفتاده.
‫نمی‌خوام یادآوریش کنم.
‫باشه، آنجلی.
‫اشتباه از من بود.
‫بگو بهشون که تو ندیدیش.
‫جلوی مادان دروغگو می‌شم.
‫بهشون می‌گم،
‫که من باعث شدم مادان اینو بگه.
‫پس تو تنها کسی نیستی که گروه رو ترک می‌کنی.
‫یه بادکنک کوچیک، دکتر گفت.
‫ممکنه نترکه.
‫اما اگه بترکه، در عرض بیست دقیقه تمومم.
‫اوه!
‫چی می‌گی؟
‫باید درمانش کنیم.
‫گفتم کاری نکنیم.
‫راستش، وقتی صدای دکتر رو شنیدم هیچ احساسی نداشتم.
‫فکر کردم دیگه هیچ تمایلی تو زندگی ندارم.
‫اما، بعد از اینکه هری درباره سفر گفت،
‫یه هوس تو دلم افتاد که اون جاها رو ببینم...
‫و خوشحال در اون سفر بمیرم.
‫یه هوس دیوونه‌وار، نه؟
‫ فکر نمی‌کنی که چقدر پست و عوضیم؟
‫به بخشش اون بی‌پدر دور دنیا برم!
‫اگه راضی به سازش هست، ول کن.
‫اگه تکون نخورد...
‫این رو بهش نشون بده.
‫بریم.
‫چتر رو از عقب بیار.
‫چند تا دروغ دیگه باید بگم ‫تا ثابت کنم این اتفاق افتاده؟
‫این رو به مادان گفتم...
‫هری رو دیدم.
‫حالا چی دیگه؟
‫این که یه داستان ساختگی نیست که ‫یه آدم بی‌گناه رو گیر بندازیم.
‫هست؟
‫بریم داخل؟
‫منتظرم برات بفرستم.
‫گوشیم بالاست داره شارژ می‌شه. فقط بهم بگو.
‫250 میلی‌گرم
‫LEVITIRACETAM (اسم دارو)
‫- چه اسمیه! ‫- بدونش ممکنه غش کنم.
‫می‌رم بخرم.
‫اجی...مادان.
‫بیا بیرون.
‫یه چیزی دارم که بهت بگم.
‫چای میل داری؟
‫نه، مادان.
‫- آب می‌خوای؟ ‫- نه.
‫پس برو بالا.
‫اونجا حرف می‌زنیم.
‫هی! ساعت ۷ شده.
‫امروز به معبد نمی‌ری؟
‫نه. یکی از دوستام کارو گرفته.
‫فرستادمش بالا.
‫حرفاتو با دقت انتخاب کن.
‫بهش بگو تصمیم گرفتیم اخراجش کنیم.
‫و طبق برنامه‌مون-
‫بخش رو بازی کنیم.
‫سفر رو ذکر نکن.
‫کی می‌خواد عذرخواهی کنه؟
‫اجی می‌تونه انجام بده.
‫وینای چی؟ باید بهش بگیم.
‫ناندان داره بهش می‌گه.
‫اون بالا هست؟
‫آره. اونجا هست.
‫اجی، بریم.
‫800 هزار!
‫هشتصدهزاار ! برای هر کدوم از ما!
‫انقدر نگو! شنیدمش!
‫می‌خوان بهش بگن؟
‫نه، نه. دنبال سازش‌ند.
‫سازش؟ حتی بهش فکر نکن!
‫اون فقط به خاطر همین منو ول می‌کنه.
‫هیچ وقت فکر نمی‌کردم ازم همچین چیزی بخوای!
‫نه، عزیز...
‫حتی نامه اخراجش رو هم آماده کرده بودیم.
‫تازه به فکرمون رسید وقتی که شما رو اینجا صدا کردیم.
‫این دفعه اونو ببخشید و گروه از هم نمی‌پاشه.
‫اگه آقا بفهمه، ناراحت می‌شه.
‫- پیشنهاد من بود که از شما بخوان. ‫- آره.
‫بله، آجی بهمون گفت.
‫فکر می‌کنی تاثیری داره، آجی؟
‫راسته که می‌خواست اقدام قانونی کنه؟
‫نه. دروغ گفتم به مادر.
‫اون به اون بدی که فکر می‌کنی نیست، عزیزم.
‫هیچ وقت شکایتی علیه‌ش نبوده.
‫این فقط به خاطر مستی افتاد.
‫سعی کن ببخشیش.
‫فقط ازت خواهش می‌کنیم.
‫اگه نمی‌تونی فراموش کن. نامه رو تحویل آقا می‌دیم.
‫چرنده.
‫کاملاً چرنده!
‫- یه گزینه دیگه هست، مادان. ‫- بگو.
‫بذار بمونه. من استعفا می‌دم.
‫نه، نه.
‫یا اخراجش کن، یا یه توافقی برس.
‫اون کلمه رو دیگه نگو.
‫می‌تونی خالی کنی، ولی آجی رو اونجوری صدا نزن.
‫گفتم اون کلمه بی ارزشه . نه آجی.
‫سودیر، عادلانه نیست چیزی که ازش می‌پرسیم.
‫حق داره نظر خودش رو بگه.
‫ما ازش دفاع نمی‌کنیم.
‫برای ما تو مهم‌تری.
‫نمی‌تونم تصور کنم دوباره ببینمش.
‫نیاز دارم فکر کنم.
‫فکر کن عزیزم.
‫زمان داری.
‫همچنین فکر کن، اگه تو هم اشتباه کردی.
‫چه اشتباهی؟
‫منظورم اینه... مردا وقتی مستن کنترل خودشون رو از دست می‌دن.
‫اونا اهمیت نمی‌دن حتی اگه عضو خانواده باشه.
‫خیلی وقت بود بهت هشدار می‌دادم با مردا مشروب نخوری.
‫فهمیدم...
‫دهنت رو ببند، سلوان.
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫می‌گی منم مقصرم.
‫ولی اون به من این کارو کرد، درسته؟
‫خودم باهاش کنار میام.
‫بی‌خیال توافق!
‫انجلی عزیز، صبر کن.
‫بیا دربارش صحبت کنیم.
‫دیگه چیزی برای گفتن نیست، سانتوش.
‫سلوان می‌گه اون این کارو کرد چون من با همتون مشروب خوردم.
‫منظورم این نبود، عزیزم.
‫نگذاشتی کاملاً توضیح بدم.
‫منظورم همین بود، آجی؟
‫ببین اینو. نامه اخراجش.
‫نمی‌خواییم دورت بزنیم. امضای همه رو ببین.
‫آروم بخونش.
‫سلوان سنتی عمل می‌کنه.
‫ما دیدگاه‌های اون رو نداریم.
‫تصمیم گرفتیم به محض اینکه مادان بهمون گفت.
‫آیا حتی جزئیات رو ازت پرسیدیم؟
‫به گفته‌های تو اعتماد کردیم.
‫اگه اینقدر به من اعتماد داری چرا ازم می‌خوای ببخشمش؟
‫فقط برای اینکه بفهمیم...
‫اگه گزینه‌های دیگه‌ای داریم به جز اینکه اونو اخراج کنیم؟
‫صحبت کردیم که آیا می‌تونیم مثل هنرمندان راه دیگه‌ای پیداکنیم.
‫گفتم بذاریم خودش تصمیم بگیره.
‫نمی‌خوام یه لعنتی هنرمند باشم!
‫دیگه نمی‌تونم باهاش روبرو بشم یا صحنه رو باهاش شریک بشم.
‫اون یه نکته ساده می‌گه.
‫چرا نمی‌تونی بفهمی؟
‫نمی‌خوام کسی بفهمه، وینای.
‫این برای من اتفاق افتاده.
‫پس خودم بالاخره باهاش کنار میام.
‫انجلی عزیز...
‫فقط به همه نگاه کن.
‫همه ترسیدن، منم ترسیدم.
‫می‌ترسیم به مردم بگی و به پلیس گزارش بدی.
‫به همین دلیله که تصمیم گرفتیم اونو اخراج کنیم.
‫هیچ ربطی به اعتماد نداره، همون‌طور که سیجین گفت.
‫سانتوش، فقط برای خودت صحبت کن. به جای بقیه حرف نزن.
‫همه همین فکر رو می‌کنن.
‫کسی دید که اون این کارو کرد؟
‫ما حتی از هری سوال نکردیم.
‫ترس! دقیقا همینه!
‫- شاید تو یه ترسو باشی! ‫- آره، منم!
‫ما مثل تو ترسو نیستیم. ‫ما برای عدالت می‌جنگیم.
‫سانوش راست میگه.
‫دقیقا چی شد؟
‫چطور شد؟ ‫کی شد؟
‫هیچ‌کسی حتی اجازه نداره بپرسه.
‫پرسیدن گناهه!
‫فقط کل ماجرا رو ببلعید.
‫چی می‌خوای بدونی؟
‫همه چیزو بهتون میگم!
‫و همه‌تون خوشحال می‌شید.
‫وینای، این دقیقا همون صحنه‌ایه که نمی‌خواستم ببینم!
‫تو نیازی نداری به کسی جواب بدی، انجلی.
‫اونایی که بخوان، باور میکنن.
‫شما همه‌تون دیوونه‌اید؟
‫پس چرا قضیه واقعی رو بهش نمی‌گید؟
‫پراشانت، منظورت چیه؟
‫زبونتو کنترل کن.
‫این نمایش احمقانه رو تموم کن.
‫اون اینجا نیست که توهین بشه.
‫بیا انجلی! بریم!
‫انجلی، یک دقیقه.
‫می‌تونم یه سوال بپرسم؟
‫فقط یه سوال.
‫مادان گفت ساعت ۲.۳۰ شب اتفاق افتاده.
‫درسته؟
‫- آره. ‫- اوکی.
‫به این عکس نگاه کن.
‫همه باید اینو ببینن.
‫اون شب من و دلنا دعوا داشتیم.
‫اون شب با من ویدیوکال کرد و من ازش عکس گرفتم.
‫یعنی... اسکرین‌شات گرفتم.
‫ببین، این کیه.
‫بیا نگاه کن.
‫این هری. داره می‌خوابه.
‫خواب عمیق.
‫حالا به زمان نگاه کن.
‫۲.۱۲
‫با توجه به چیزی که انجلی گفت-
‫آیا اون در خوابی راه می‌رفت و این کارو کرد؟
‫ما از صبح داریم حرف می‌زنیم.
‫چرا زودتر اینو به ما نشون ندادی؟
‫الان وقتی که چتمو چک می‌کردم، تازه متوجه شدم.
‫نشونم بده.
‫این عکس یه مسئله‌ست، انجلی.
‫پس چی می‌خوای بگی؟
‫کافیه!
‫اونو تو گروه نگه دارید.
‫انجلی! تو هیچ تعهدی نداری که کسی رو قانع کنی.
‫این درست نیست، وینای. ‫ما تصمیم گرفتیم هری رو اخراج کنیم.
‫این یه تعهد نیاز داره.
‫- درسته، مادان؟ ‫- آره.
‫ببین...
‫تا حالا نیازی به این نبود.
‫ولی این عکس خیلی گیج‌کننده‌ست.
‫می‌تونم چیزی ازت بپرسم ‫اگر ناراحت نمی‌شی؟
‫تو که خواب بودی.
‫آیا اونو واضح دیدی؟
‫داری خیلی پایین میای.
‫بذار همینطور باشه!
‫می‌خوام بدونم کسی که توی اتاق من خواب بود
‫اون شب تا ساعت ۲.۱۲، چطور می‌تونه ‫ساعت ۲.۳۰ اونجا باشه؟
‫به جهنم با این ساعت هاتون.
‫حالا یا با راه رفتن ‫یا با پرواز اومد هیچ فرقی نمیکنه.
‫اون دیدش. و همین کافیه!
‫چرا داری اینقد از کوره در میری؟
‫جولی شک داشت.
‫و شک معقولیه.
‫بذار حرف بزنه.
‫نیاز به وکیل نداره.
‫مادان، لطفا بیا. باید باهات چیزی رو بررسی کنم.
‫چرا الان یه راز رو می‌گی؟
‫این یه بحث گروهیه، درسته؟
‫انجلی، اگه می‌خوای برو.
‫من مجبورت نمی‌کنم به سوالاتشون جواب بدی.
‫می‌تونی بری...
‫اما شکایت نکن که ‫کسی حرفتو باور نکرد.
‫بس کن سانتوش!
‫اول یاد بگیر چطوری با یه زن حرف بزنی.
‫عزیزم.
‫به خاطر این گروه...
‫میشه همونجوری که به من گفتی؛
‫به اونا بگی اون شب چی شد؟
‫این طوری میتونه به همه شک‌هاشون پایان بده.
‫اون شب-
‫بعد از کارت بازی، رفتم تو اتاقم.
‫چه ساعتی؟
‫یادم نمیاد.
‫یادش نمیاد.
‫باشه، ادامه بده.
‫شب خیلی خسته شدم...
‫باید نوشیدنی‌ها بوده باشه،
‫سرم هم گیج می‌رفت.
‫زود خوابیدم.
‫بعد اینکه خوابیدم...
‫کجا خوابیدی؟
‫بذار حرف بزنه، سانتوش.
‫تو اتاق یه کاناپه بود.
‫اونجا خوابیدم.
‫بعد از اینکه خوابیدم...
‫بعد از حدود بیست دقیقه بود...
‫خجالت نمی‌کشی که مرتبا ازش می‌خوای باز بگه؟
‫نیازی نیست بگه.
‫گفتی که دستشو از پنجره رد کرد.
‫پس پنجره باز بود؟
‫آره.
‫اتاق کولردار بود. پس چرا پنجره رو باز گذاشتی؟
‫شامنا حالش خوب نبود.
‫شاجیتا از من خواست کولر رو روشن نکنم.
‫برای همین پنجره رو باز گذاشتم.
‫باشه.
‫پس تو خواب بودی وقتی این اتفاق افتاد؟
‫آنجلی، ما به همه حرفات اعتماد داریم.
‫اما این شخص، که تو عکس در خواب عمیقه،
‫چطور می‌دونست تو رو کاناپه خوابی؟
‫چطور می‌دونست پنجره بازه؟
‫چند بار دیدیمش رفت سقف گفت تلفنش قطع شده.
‫و اتاقش تو راه بود به سمت سقف.
‫ممکنه تو همون راه رفته باشه.
‫احتمال داره تو همون راه بوده باشه.
‫بیا. چی میخوای ثابت کنی؟
‫چیزی نیست که ثابت کنی.
‫فقط یه شک قوی دارم، همین.
‫اون شب خیلی مست بودی.
‫خواب عمیق هم بودی.
‫شاجیتا هم چیزی ندید.
‫فکر کنم یه "توهم لمسی" بود.
‫این مزخرف چیه دیگه؟
‫بزن تو گوگل ببین.
‫بیشتر شبیه یه توهمه که کسی داره لمست می‌کنه یا هلت می‌ده...
‫از ترسه که میاد.
‫الکل هم اینو تشدید می‌کنه. همین.
‫آره!
‫همش یه توهم بود.
‫کاری که با من کرد و ترسم تا صبح.
‫همش توهم من بود.
‫توی خونه حبس بودن، نرفتن سر کار-
‫همش تو ذهنم بود، نه؟
‫آنجلی، با دیدن این عکس بهش شک کردم.
‫حالا بگو که واقعا دیدیش.
‫ما بهت اعتماد داریم.
‫واقعا هری رو دیدی که فرار می‌کرد؟
‫نه.
‫ندیدمش.
‫چی؟
‫- چه مزخرفی می‌گی؟ ‫- ندیدیش؟
‫ندیدمش.
‫اما مطمئنم که خودش بود.
‫- ما احمق بودیم! ‫- بسه حرف زدن!
‫اون ندیدتش، لعنتی!
‫پس چرا به مادان دروغ گفتی؟
‫خیلی بد، آنجلی.
‫تصور کن اگر حرفشو قبول کرده بودیم و اونا رو اخراج می‌کردیم.
‫حقیقتو بگو.
‫سودیر، برای اینکه کارآگاه بازی در بیاری، درسته؟
‫آنجلی!
‫از سوالاتشون نترس.
‫گفتی دیدیش. فقط دوباره بگو.
‫گفت که ندید.
‫بس کن دیگه، اذیتش نکن.
‫ما باید بدونیم.
‫چرا یه داستان ساختگی تعریف کردی؟
‫ساختگی نیست.
‫بفرما. از جیب اون مردی افتاد که فرار کرد.
‫همه‌تون می‌دونین کلید کیه، درسته؟
‫حالا بوی عطر زشتش همه جا پخش شده بود.
‫فقط این نیست.
‫- این که مال هری نیست؟ ‫- آره.
‫اون کلید‌شه.
‫بعد چطور عکس منطقی بود؟
‫تو اسکرین‌شات زمانش رو دیدی.
‫چیجین!
‫- چی؟ ‫- بیا اینجا.
‫چطور اون کلید رو گرفت؟
‫نمی‌دونم.
‫اگه زل بزنی، منم زل می‌زنم.
‫چطور اون کلید رو گرفت؟
‫چیه این، ناندان؟ ‫چند بار بهت زنگ زدم.
‫نمی‌تونم ببینمت. از شبکه خارج شدی؟
‫وای! زمان‌بندی عالی.
‫داری خوش می‌گذرونی، نه؟
‫درسته.
‫هری اون صبح به خاطر کلیدهای ماشین گم شده قاطی کرد.
‫درسته.
‫یکی اومده بود از کارگاه که ماشین رو ببره.
‫می‌گن، حقیقت همیشه بیرون خواهد اومد.
‫وگرنه خدا کلید رو به موقع از جیبش نمی‌ندازه.
‫- درسته؟ ‫- حتماً!
‫مدارک کافی برای باور اینکه هری این کار رو کرده موجوده.
‫ولی، انجلی...
‫چرا به مادان گفتی که دیدیش در حال فرار؟
‫سودیر، انگار واقعاً دیدش.
‫دیدن "تقریبی" چیزی وجود نداره.
‫یا دید یا ندید.
‫به سوال جواب بده، انجلی.
‫چرا گفتی دیدیش؟
‫حتی بعد از اینکه گفتم دیدمش،
‫ازم خواستین که ببخشم و سازش کنم.
‫اون چی بود؟
‫توهم لمسی!
‫باحال!
‫چه دارویی هست، آجی؟ ‫پیدا کردنش سخت بود.
‫به آسونی پیدا نمی‌شه.
‫وینای، می‌تونی منو تا ایستگاه اتوبوس برسونی؟
‫باشه. این کلید رو به هری بده.
‫قصد ندارم پرونده‌ای تشکیل بدم یا عمومی‌ش کنم.
‫می‌خوام باور کنم که این اتفاق برام نیفتاده.
‫من...
‫فقط می‌خوام بخوابم.
‫پس الان تصمیم گرفتم گروه رو ترک کنم-
‫انجلی، یه لحظه!
‫هری نبود...
‫اون بود! این آدم که مزاحمت ایجاد کرد!
‫چطور جرأت کردی، حیوون!
‫دستم رو ول کن!
‫ولم کن!
‫این کلید مدرک توئه.
‫درسته؟
‫این کلید مدرک نیست؟
‫من و هری اون شب توی یه اتاق بودیم.
‫اون شب،
‫سیگار می‌خواست و از هری کلید گرفت.
‫منو دیدی؟
‫آره، دیدم.
‫کلید بعد از اون گم شد.
‫خوب یادمه.
‫واضح یادمه که کلید رو گرفتی.
‫یه ثانیه. یه ثانیه.
‫ناندان...
‫حرف‌های سانوش راستی داره؟
‫داری چی رو میگی؟
‫دیوانه‌ام؟
‫اون داره تسویه حساب می‌کنه!
‫ناندان.
‫مزخرف نگو و جواب سوال منو بده.
‫کلید رو از اون گرفتی یا نه؟
‫نه!
‫بشنو...
‫بس کن دروغ نگو.
‫حقیقت رو بگو.
‫درسته که گفت تو ماشین ‫سیگار بوده...
‫گفت کلید‌های ماشینش رو تو ‫سبد روی میز غذاخوری جا گذاشته.
‫رفتم بگیرمشون. ‫ولی هیچی اونجا نبود.
‫یه مدت پیش، جولی گفت
‫دید تو نصف شب رفتی سمت ‫اتاق انجلی.
‫چرا رفتی اونجا؟
‫چرا باید برم پیش انجلی؟
‫آره. یه کم سردرد داشتم.
‫رفتم ببینم شاجیتا چیزی برای ‫سردرد داره یا نه.
‫خودشه!
‫ببین!
‫من همینجوری گفتم ‫جولی اونو دیده.
‫ولی سریع با داستان ‫"سردرد" اومد!
‫خاک تو سرت عوضی!
‫داری باهام شوخی می‌کنی؟
‫...ولش کن ‫وینای... ولش کن...
‫و دارو رو گرفتی؟
‫نه.
‫شاجیتا دارو نداشت.
‫یعنی شاجیتا رو دیدی؟
‫می‌رم ازش بپرسم.
‫بیست سال در روزنامه‌ها.
‫با آدمای کثیف‌تری از تو ‫کار کردم.
‫همه چیز روی صورتت نوشته‌ست.
‫بهتره دروغ گفتن رو بس کنی ‫و حقیقت رو بگی.
‫من دروغگوام؟ ‫کثافت عوضی.
‫جواب بده، احمق!
‫فقط تو هستی که ‫داری دروغ می‌گی.
‫ولش کن، لعنتی!
‫یه چیزی دارم بهتون بگم.
‫انجلی هیچ‌وقت پیش مادان ‫نیومده یا چیزی بهش نگفته.
‫همه چیز رو به اون گفت... ‫به وینای.
‫انجلی حتی مادان رو ندید.
‫می‌دونی؟
‫وینای از دیروز اینجا بوده.
‫کل داستان رو به مادان گفت.
‫و اونم به ما گفت.
‫انجلی هرگز با مادان حرف نزد.
‫همش مزخرفه!
‫می‌خواست به هر طریقی ‫هری رو بیرون کنه.
‫همین بود. و...
‫بهتره وادارم نکنی ‫بیشتر بگم!
‫فهمیدی؟
‫مادان، وینای بود که ‫همه چیز رو بهت گفت؟
‫اون یه دروغگوه.
‫نه. حقیقت همینه.
‫همه چیز رو به وینای گفتم.
‫شنیدی؟ همه شنیدن؟
‫وینای به خاطر اختلافات ‫بین اون و هری حرفی نزد.
‫هیچ حرفی نزدنش.
‫کی گفت اینو؟
‫چطور می‌تونستم دربارش حرف بزنم؟
‫باشه.
‫امروز دیدیش.
‫سانتوش بلافاصله موضوع من ‫با هری رو مطرح کرد.
‫به خاطر همین از مادان ‫خواستم بهش رسیدگی کنه.
‫نباید ما رو فریب می‌دادی، مادان.
‫این کار رو برای خوبیه گروه کردم.
‫جرمه مگه؟
‫شاجیتا چی گفت؟ ‫ناندان رو دید؟
‫چرا تردید می‌کنی؟
‫شاجیتا چی گفت؟
‫اگه در مورد ناندان...
‫آره، رفت پیشش تا ‫قرص بگیره.
‫همه باید بشنون.
‫مخصوصاً تو!
‫انجلی. به من شک نداشتی؟
‫بعداً حسابمون رو می‌رسیم.
‫شاجیتا یه چیز دیگه هم گفت.
‫نمیدونم چطور بهتون بگم.
‫دخترمون این رو دید، گفت.
‫دید انجلی و وینای ‫بوسیدند.
‫یعنی چی؟
‫چه حرفیه!
‫فقط چیزی رو که ‫شاجیتا گفت می‌گم.
‫چی؟
‫من و انجلی رو دیدن که بوسیدیم؟
‫شنیدی انجلی؟
‫خنده‌داره!
‫چقدر می‌خوای این قضیه رو بپیچونی؟
‫وینای...
‫من هنوز کامل حرفای دخترمو باور نکردم.
‫اگه این اتفاق نیفتاده پس فراموشش کن.
‫باید اینو بهت بگم؟
‫میگن ما بوسیدیم!
‫مشکل نسل شما همینه.
‫اگه یه مرد و زن نزدیک بشن، ‫دنبال ماجرا می‌گردید.
‫و تازه دربارش هم حرف می‌زنید.
‫امروز همچین روزی بود.
‫وگرنه به خاطر این چیزایی که گفتی ‫تو رو می‌زد.
‫گوش کن! من و زنم هنوز ازدواج کردیم.
‫پس،
‫نیازی ندارم از جای دیگه‌ای ‫یه رابطه پیدا کنم.
‫اونم با اون.
‫میگن بوسیدی!
‫فهمیدم الان.
‫الان برام جا افتاد.
‫می‌خوای بدونی دخترت چی دید؟
‫صحنه‌ای که دیوادتا و ‫پادمینی تو سایه بازی بوسیدن
‫رو دید.
‫همین رو دید.
‫چرندیات!
‫فهمیدم، معذرت می‌خواهم.
‫ببخشید.
‫بعد از همین حرفای بی‌اساس ‫هیچ فایده‌ای نداره که ببخشی
‫انجلی، اون حرفای بی اساس زده بود و تو -
‫بس کن دیگه، وینای. ‫دیگه بسه!
‫چقدر دیگه باید دروغ بگم؟
‫دیگه از کی باید بترسم؟
‫تموم شد، گوش کن.
‫من و او از یک سال پیش تو رابطه‌ایم.
‫نمی‌دونم اون بچه چی دید ‫ولی ما اون روز تو استراحتگاه بوسیدیم.
‫نه فقط اون روز.
‫خیلی وقتا قبلاً اتفاق افتاده.
‫چون همدیگه رو دوست داریم.
‫می‌دونم این یه رابطه ‫پیچیده‌ است.
‫ولی ما عاشق همیم.
‫شاید اون از شماها بترسه.
‫منم قبلاً می‌ترسیدم.
‫دیگه نه.
‫هزار بار ازت نپرسیدم؟
‫که چیزی بین تو و اون هست؟
‫دستت رو بکش کنار، پراشانت!
‫به تو ربطی نداره.
‫پس، من عاشق کسی بودم،
‫که با یه مرد متأهل خوابیده بود.
‫وای! اینم یه داستان عاشقانه‌ دیگه‌ است!
‫سلوان، مگه بهت نگفتم؟
‫که اونا با همن.
‫چه نمایشی!
‫کلید رو آوردن. ‫مادان رو به حرف کشیدن و همه چیز رو گفتن.
‫همه تصمیم می‌گیریم هری رو اخراج کنیم.
‫گرفتید چی شد احمق‌ها؟
‫همه اینا یه نمایش بود که اونا بازی کردن تا هری رو بندازن بیرون.
‫فکر نمی‌کنم کسی بهش دست زده باشه.
‫انجلی، حالا خوشحالی؟
‫گفتم بهت که این حرفو می‌زنن.
‫به گفتن حقیقت ادامه بده. برو ادامه بده.
‫همه تون فکر می‌کنید من دروغ می‌گفتم راجع به اتفاقی که برام افتاده؟
‫نیازی نیست باور کنید.
‫تو هم فکر می‌کنی دروغ می‌گفتم، آجی؟
‫اول گفتی هری بود. ‫ما باور کردیم.
‫بعد گفتی ناندان بود. ‫اونم باور کردیم.
‫چطور باور کنیم چیزی رو که حتی ندیدی؟
‫چی می‌شه اگه فردا حس کنی که کار من بود؟
‫اون وقت چیکار کنیم؟
‫ده دقیقه‌ است دارم دنبالت میام.
‫چیزی بگو.
‫اینجا وایسی خبری از اتوبوس نمیشه.
‫بذار ببرمت خونه.
‫انجلی، لطفاً یه چیزی بگو.
‫همه چی تموم شد، وینای.
‫من از آرانگو استعفا دادم.
‫خواهش کردم بگی که اونو دیدی.
‫من ندیدمش، وینای!
‫واسه همین گفتم 'ندیدمش'.
‫متوجه چیزی شدی؟
‫هیچ کدوم از اونا حتی اینو نپرسید.
‫چی؟
‫اگه هری نبود، پس کی بود؟
‫هیچ کدوم از اونا اینو نپرسید.
‫وقتی الان بهش فکر می‌کنم، ‫احساس می‌کنم تو درست می‌گفتی.
‫هیچ اتفاقی برات نیفتاد.
‫هیچ‌کس کاری باهات نکرد.
‫تو نمی‌خوای همون رو باور داشته باشی؟
‫کافیه.
‫راستش رو بگم،
‫نیازی نبود که به مادان بگیم.
‫نه ما. منظورم خودمه.
‫واقعا نظرت چیه؟
‫ممکنه کار هری بوده باشه؟
‫وقتی جولی اون عکس رو نشون داد حسابی گیج شدم.
‫نظر تو چیه، انجلی؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی وقتی دیدم همه دارن از هری دفاع می‌کنن-
‫احساس کردم بودنِ هری تو اون خونه رو.
‫احساساتت درسته.
‫وقتی اومدم دنبالت،
‫یه چیزی اونجا اتفاق افتاد.
‫چی؟
‫می‌فهمم...
‫پس من از گروه نرفتم.
‫اونا منو بیرون انداختن، نه؟
‫گفتی برای رفتن به اون سفر.
‫نه دقیقا.
‫اونا فقط با اون پیشنهاد چشمشون رو گرفت.
‫وقتی ناندان بهم گفت،
‫احساس کردم می‌خوام مغزش رو بکوبم.
‫بعد بهش فکر کردم.
‫وقتی یه راننده، یا یه لوله‌کش، یا کارگر پمپ بنزین...
‫با یه پیشنهاد بزرگ مواجه می‌شه-
‫چجوری می‌تونن واکنش نشون بدن؟
‫آشپز چی داره فکر می‌کنه؟
‫من...
‫ولی یه چیز مطمئنه.
‫اگه داشتیم می‌رفتیم این سفر، بدون تو نمی‌رفتیم.
‫مطمئنم از این.
‫چی شده؟
‫انجلی.
‫انجلی!
‫همش به خاطر اینکه تو اون لحظه اسکرین‌شات رو نشون دادم.
‫اون پیچیدس.
‫یه درخواست ازتون دارم.
‫هری نباید چیزی بدونه.
‫حداقل تا وقتی که تور رو تموم کنیم.
‫نه فقط هری، هیچ‌کس نباید بدونه.
‫چجوری می‌تونید همه‌چی رو اینقدر سطحی بگیرید؟
‫اون ممکنه تو اداره پلیس باشه.
‫شماها هیچ سر و سودایی از ‫دخترای امروزی ندارید.
‫بذارید بره پیش پلیس.
‫ما باهاش برخورد می‌کنیم.
‫اون شخص رو ندیده.
‫و علاوه بر اون، مست بوده.
‫تنها مدرکی که داشت همون کلید بود.
‫اون رو اینجا روی میز جا گذاشت.
‫سانوش، نگران دوربین مدار بسته نباش.
‫بهشون زنگ زدم. دوربین مدار بسته ندارن.
‫باید بگم این.
‫ما بدترین آشغالاییم.
‫فکر می‌کنم همه حرف‌هایی که زد ‫درست بود.
‫یا هری یا یکی از گروه ما اونو دستمالی کرده.
‫هیچ شکی در کار نیست.
‫پس باید تو بوده باشی.
‫مزخرف!
‫مادان، قصد داری هری رو خبر کنی؟
‫به سمتش میری...
‫کلاه‌تو برمی‌داری، ‫زانو میزنی.
‫دید هوایی.
‫نقطه‌ای برای استراحت فیلمه.
‫آقا.
‫- وقتِ شات؟ ‫- نه. مادان.
‫- این خوبه؟ ‫- خوبه.
‫- باید قطعش می‌کردی. ‫- هی زنگ می‌زد.
‫تلفن رو جواب بده هری.
‫یه مدت داره زنگ می‌زنه.
‫وقتی قبلاً هم زنگ می‌زد ناراحت بودی.
‫اصلاً مزاحمتی نیست، قربان.
‫مادان از گروه تئاتر ماست.
‫چند ماه پیش، مادان یه شب بهم زنگ زد
‫و گفت یه دوستی از استرالیا...
‫برنامه داره منو قهرمان فیلمش کنه.
‫و گفت که باید فوراً برم هتلش.
‫من دور بودم، خونه‌ی زنم.
‫بارون شدیدی می‌بارید.
‫با این حال سریع رفتم،
‫قهرمان شدن آرزوی هر بازیگریه. نه؟
‫ولی وقتی به هتل رسیدم،
‫نه دوستی بود، نه استرالیا. هیچی.
‫مادان اونجا بود، با دوستاش مشروب می‌خورد.
‫اوه.
‫باهاشون شرط بسته بود...
‫که می‌تونه هر وقت بخواد یه آدم فیلمی بیاره.
‫اون موقع چیزی نگفتم.
‫ولی آدم این چیزا رو فراموش نمی‌کنه.
‫امروز صبح بهش سر زدم.
‫چیزای خوب سه‌تا سه‌تا میان.
‫یه بار دیگه بهش زنگ بزن.
‫زنگ می‌زنم.
‫وینای، هرچی دورتر وایسی، بیشتر جا می‌مونی.
‫چشماش برق زد وقتی درباره اروپا و پول شنید.
‫بیچاره.
‫از پول زنش زندگی می‌کنه.
‫اونجاست! دوباره زنگ می‌زنه.
‫بذار رو اسپیکر.
‫وقتشه که خبر رو بگیم، فکر کنم.
‫یه دقیقه.
‫سلام. چه خبر؟
‫هی، هری.
‫نباید امشب بریم آقا رو ببینیم؟
‫آقا رو ببینیم؟ چرا؟
‫برای صحبت درباره سفر به اروپا؟
‫چطوره به جای اون بریم استرالیا؟
‫بعد می‌تونیم دوست تهیه‌کنندت هم ببینیم،
‫که قرار بود منو به عنوان قهرمان انتخاب کنه.
‫اروپا، انگار!
‫فکر کردی شوخی تهیه‌کنندات رو می‌بخشم؟
‫گوش کن...
‫امیدوارم به بقیه درباره سفر نگفته باشی.
‫نکن. فقط خجالت‌زده می‌شی.
‫تو منو گول زدی، منم تو رو گول زدم.
‫چشم در برابر چشم! حالا برابر شدیم.
‫به دل نگیر. حالا برو بخواب.
‫شب بخیر.
‫این واقعاً افتضاح بود!
‫این فوق‌العاده‌ست!
‫ما خودمون خواستیم!
‫واقعاً خودمون خواستیم!
‫عالیه! کاملاً حقمونه!
‫حقته!
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی : فاطمه
‫سلیم می‌گه این کارو کرد، چون با شماها مهمونی گرفتم.
‫من آماده هیچ سازشی نیستم.
‫سوفیا!
‫چطور کاپیل که خواب بود
‫توی اتاق من ساعت ۲:۱۲، بهت دست‌درازی کرد؟
‫آیا تو خواب راه می‌رفت؟
‫ما هیچ‌وقت ازت جزئیاتشو نخواستیم؟
‫به عنوان هنرمند، نمی‌تونیم بهتر از اخراج عمل کنیم؟
‫چند بار بهت گفتم که مست نکنی؟
‫فقط داستان رو کامل بپذیر.
‫یه چیزی بهم می‌گه که این یه توهم بود.
‫سوفیا، اگه می‌خوای می‌تونی بری.
‫ولی شکایت نکن که هیچ‌کس بهت باور نکرد.
‫نیازی ندارم که جای دیگه‌ای رابطه داشته باشم.
‫فکر نمی‌کنم کسی بهش دست‌درازی کرده باشه.
‫این همه یه نمایش بود که برای بیرون کردن کاپیل که اجرا کردن.
‫نیازی نیست به چیزی باور داشته باشی.
‫فکر می‌کنی اینطوریه، الکس؟
‫اول گفتی، کاپیل بود.
‫ما باور کردیم.
‫نباید بریم اون خارجی‌ها رو ببینیم؟
‫برای بحث درباره سفر به آمریکا؟
‫سوفیا.
‫نباید گروه ما رو ترک کنی.
‫من این کارو کردم.
‫نمی‌دونم چی شد.
‫هیچ‌وقت بهت اینطوری فکر نکرده بودم.
‫ولی...
‫من بودم که این کار رو کردم.
‫- به بقیه گفتی؟ ‫- نه.
‫الان به همه میگم که ‫من کردم.
‫نمی‌خوای منو ببینی؟
‫نه.
‫نمی‌خوام ببینمت.
‫برگرد.
‫به هیچکس نگو.
‫هیچ‌کس نباید چیزی بدونه.
‫نه.
‫نه، سوفیا.
‫دیگه نمی‌تونم با این گناه ‫زندگی کنم.
‫- باید منو ببینی. ‫- نه!
‫گفتم، می‌تونی بری!
‫نمی‌خوام بدونم کی ‫هستی.
‫برای من - تو و اون یازده نفر ‫دیگه یکی هستین.
‫حالا نویسنده، ‫کارگردان و بازیگر،
‫انجلی بالان رو به صحنه دعوت می‌کنم.
‫بیایید با یه دست قوی خوش‌آمد بگیم.
‫بذارید آنجلی حالا صحبت کنه.
‫فکر می‌کنم می‌تونی با معرفی ‫هم‌تیمی‌هات شروع کنی.
‫ممنون که این‌قدر ‫تماشاگر عالی بودید.
‫نمی‌تونم شروع کنم به گفتن اینکه ‫چه حس عجیبی داشت...
‫نوشتن و کارگردانی این نمایش.
‫اجازه بدید هم ‫۱۲ هم‌تیمی‌هام رو معرفی کنم.
‫آلتاف.
‫آدیل.
‫آکاش.
‫امال.
‫آدیتین.
‫راجِش.
‫شَرَت.
‫وایشَک.
‫کریشنَجیت.
‫ویپین.
‫و جیتین.
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی : فاطمه