« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی : نوید مرادی
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫پیوش کومار میشرا.
‫فوق لیسانس توی ادبیات هندی با نمرات خوب.
‫یه دیپلم کامپیوتر هم دارم.
‫ممنون. ‫ممنون، آقا.
‫تبارت چیه؟ ‫- کاشیپ، آقا.
‫ولی پیو‌ش، ‫- بله.
‫لیست متقاضی‌ها طولانیه.
‫و شما یه کم مسن‌تری.
‫چرا تو بخش خصوصی امتحان نکردی؟
‫آقا، تو بخش خصوصی، ‫هر چقدر کار کنی
‫احترام کافی بهت نمی‌دن. ‫پس...
‫آقای پیوش، شما احترام می‌خواین.
‫بله.
‫پس شغل بیمه چی؟
‫تو بیمه هم احترامی نیست، آقا.
‫روستایی‌ها بیمه رو نمی‌فهمن.
‫خیلیا فکر می‌کنن اگه بیمه بگیرن، ‫می‌میرن.
‫پس همه چی رو می‌سپارن به خدا.
‫الان خونواده‌ام ‫دیگه تلفنارو جواب نمی‌دن.
‫شما حرفای خوبی می‌زنید.
‫خب، از خونواده‌ت بگو.
‫پدر، زن، و یه...
‫یکی کافیه.
‫یعنی زنو بچه‌ام ‫که هشت سالشه.
‫پدرت چی کاره است؟
‫پدرم مستخدمه ‫تو اداره کل.
‫هشت ماه دیگه بازنشسته می‌شه
‫پس قبل از اون باید مسئولیتای خونواده رو به‌عهده بگیرم.
‫پس جواب سوال من رو بده.
‫تو، مادرت، و زنت ‫تو یه جزیره‌ای.
‫تو همون جزیره یه ببر هست ‫که ۱۰ روزه گرسنه اس.
‫کنار ساحل یه قایق هست.
‫تو قایق یه بز رو بستن. ‫فقط دو نفر می‌تونن با قایق سفر کنن.
‫کیو نجات میدی جز خودت؟
آپلود زیرنویس : قـاسـم سـمـنـگـانـی @Qasem_Samangani
‫فقط یه لحظه.
‫" همه چیز زیباست " ‫
‫" "
‫غذا می‌خوری؟ ‫- نه.
‫ببین، بده من...
‫«به خدای شیوا تعظیم می‌کنم.»
‫به خدای شیوا تعظیم می‌کنم.
‫«ستایش باد بر خداوند.»
‫ساعت نُه شده. بابات کجاست؟
‫خوابیده؟
‫اینجاست.
‫پیو‌ش!
‫ساعت نُه شده. بلند شو!
‫اینجا پناهگاه خیریه نیست. ‫این خونه‌مونه.
‫بلند شو بیا بیرون.
‫شیلا، بهت گفتم آشپزخونه رو بیرون بذاری.
‫ولی هیچ‌وقت گوش نمی‌دی.
‫نمی‌فهمی؟
‫پیو‌ش، بیا بیرون.
‫احمق! زیبای خفته! بیا بیرون.
‫خدا، نمی‌دونم به تو دعا بخونم یا بچه‌ام رو دعوا کنم.
‫سلام.
‫تو سن تو، رامای خدایی لنکا رو فتح کرده بود.
‫و تو سن تو، شاه دشرت... ‫- من رامایانم رو بلدم.
‫خوب هم بلدم.
‫مصاحبه دیروز چی شد؟
‫پسر، کی می‌خوای به بالا نگاه کنی ‫به‌جای اینکه خم بشی؟
‫چرا واسه کار خصوصی نمی‌ری؟
‫دارم سخت کار می‌کنم که کار دولتی بگیرم.
‫چرا اینقدر بی‌قراری؟
‫چرا کار دولتی می‌خوای؟
‫اگه یه کار دولتی مثل تو پیدا کنم، ‫اون وقت زندگیم راحت می‌گذره.
‫نون بربری هم می‌خورم. ‫داغ نیستن؟ - هست.
‫فکر می‌کنی زندگی من راحت بود؟
‫کل عمرم سخت کار کردم.
‫کل درآمدم رو خرج تحصیل تو کردم.
‫همه‌چیم رو دادم. ‫ولی چی به دست آوردم؟ هیچی.
‫تحصیل درباره سود و زیان نیست. ‫برای کسب دانشه.
‫می‌دونی که دانش راون چی شد.
‫همه‌چی رو می‌دونم. با من بحث نکن ‫اول صبح.
‫من؟ من دارم بحث می‌کنم؟
‫خیلی خوبه! من دارم با تو بحث می‌کنم؟
‫تو داشتی این حرفارو می‌زدی، ‫ولی متهمم می‌کنی که دارم باهات بحث می‌کنم.
‫آیا... بگو یه چیزی.
‫آیا داشتم باهاش بحث می‌کردم؟
‫بگو. ‫- بابا، نون بربریا سرد می‌شه.
‫غذا رو فراموش کن. ‫بگو اگه داشتم بحث می‌کردم.
‫هیچ‌کدام‌تون نمی‌کنه. من دارم بحث می‌کنم. ‫نون‌هاتون رو بخورید، سرد میشه.
‫غذا نمی‌خوام.
‫این شعاره ماست! ‫- حقوق بازنشستگی حق ما بعد از ۶۰ سالگیه!
‫سلام میشرا. چطوری؟
‫به لطف خدا، خوبم.
‫هشت ماه دیگه بازنشسته میشی، میشرا.
‫چه تصمیمی گرفتی؟ باهاشون اعتراض می‌کنی؟
‫نه، آقا. این فقط یه توهمه.
‫می‌خوام ازش آزاد بشم.
‫و آقا، بعد از بازنشستگی،
‫دوست دارم برم هاریدوار و کنار رود گنگ زندگی کنم.
‫آها، خیلی خوب.
‫آقای میشرا، وقت ناهار بیایید پیشم. کاری باهاتون دارم.
‫زنده باد خدا. ‫- زنده باد خدا.
‫چطوری گودو؟ ‫- خوبم.
‫بگو ببینم، آیا آگهی استخدام جدیدی اومده؟
‫هر کاری کردی.
‫حرفمو گوش کن.
‫یه آگهی نظافتچی هست. امتحانش کن.
‫عقلت کجا رفته؟
‫همه جا به عمومی‌ها اولویت میدن. ‫باید اقدام کنی، میشرا.
‫احمق! نمی‌خواد بشی گودوی میرزاپور.
‫من فوق‌لیسانس ادبیات فارسی دارم. باید این کارو بکنم؟
‫یعنی یه آدم خیلی تحصیل‌کرده داریم ‫کار یه بی‌سواد رو می‌کنه.
‫میرم. مغازت رو ببند. ‫- چرا؟
‫زیاد دوام نمیاره. ببندش. ‫- گوش کن. گوش کن.
‫امروز نمی‌ذارم دست خالی بری. ‫- منظورت چیه؟
‫شهرداری نیرو کامپیوتر موقتی می‌گیره.
‫باید بری امتحان بدی. ‫فقط پنج میلیون می‌خواد.
‫آشنا دارم اونجا.
‫فقط پنج میلیون؟ برای کار موقتی؟ ‫عقلت کجا رفته؟
‫گوش کن، کارمندان موقت تو یه سال دو سال رسمی میشن.
‫چه تضمینی هست؟
‫شوهر خواهرم تو شهرداری کار می‌کنه.
‫و مسئولیت استخدام‌ها رو داره.
‫پس فکر کن بهش.
‫اون شوهر خواهر توعه؟
‫آره، شوهر خواهرمه.
‫بدو! ‫- چی شده؟
‫اما چی شده؟
‫جک رو بزن! جک رو بزن!
‫باباجون، این چیه؟ ‫داری چای رو با برگ بِتل می‌خوری؟
‫اشفاق،
‫ترکیب گرم و سرد یه چیز دیگه‌ست.
‫خب، پیوش این روزا چی کار می‌کنه؟
‫احتمالاً تو کوچه‌پس‌کوچه‌های اوجین می‌چرخه.
‫ببین، خیلی سخت‌گیری با پسرت.
‫بذار خودش باشه.
‫خب بگو ببینم. چرا یاد اون سرتق افتادی؟
‫چیزی نیست. ‫برادرزنم می‌خواست بیمه بخره.
‫به ذهنم رسید بگم پیوش این کارو بکنه.
‫نه، اصلاً. بهش نگو.
‫هر کاری دستش می‌گیره، توش افتضاح میشه.
‫می‌گیره روش می‌خوابه. هیچ‌کس نمی‌تونه ‫باهاش تو خوابیدن رقابت کنه.
‫این‌قدر عصبانی نشو. ‫پیوش رو صدا کن.
‫اگه یه وقت اتفاقی افتاد، تقصیر من نباشه.
‫هیچی نمیشه. صداش کن فقط.
‫پس گوش نمی‌کنی. ‫- صداش کن.
‫به مسئولیت خودت.
‫مسئولیت من. بزن تماس بگیره.
‫بله بابا.
‫با آقای اشفاق صحبت کن.
‫بله، حتماً.
‫چطوری پیوش؟
‫خوبم عمو. ‫سلام، حالتون چطوره؟
‫خوبم، گوش کن.
‫برادرزنم می‌خواد بیمه بخره. ‫گفتم از تو بگیرمش.
‫بله، انجامش میدم.
‫به بابا شماره و آدرس بده. ‫اونجا میرم.
‫باشه. خب. خوش بگذره.
‫ببین، با پدرت حرف بزن.
‫باشه، باشه. ‫به شیلا بگو غذا درست نکنه برام.
‫الان یه نهار جمعی تو معبد بوخی ماتا ترتیب دادن. - باشه.
‫تو خالی بودنت غرق نشی، فراموش نکنی.
‫یا خودم زنگ بزنم؟ ‫- بله، لطفاً.
‫یادم میره. خیلی سرم شلوغه.
‫چی؟ الو؟ الو؟
‫قطع شد؟
‫از وقتی به دنیا اومده،
‫کلی چیز از دست دادم.
‫چی شده خواهر؟ ‫این واسه همینه که میری مدرسه؟
‫اسمش رو بگو، ‫وگرنه گلوت رو می‌برم، جیوتی.
‫پیوش، اون صندل رو بده به من.
‫اینجا چه خبره؟
‫این شوخی نیست قربان. این موبایل رو ‫پیش دخترتون پیدا کردم.
‫داشت با یه پسر جلوی دفتر ال آی سی میان‌وعده می‌خورد.
‫خدا رو شکر پیوش دیدش.
‫وگرنه آبرومون رو تو محل می‌برد. - این کار نکن.
‫بی‌خیال شو. بیا بریم.
‫ببین آقا، همه‌اش تقصیر شماست.
‫اگه به جای من مراقب دخترتون بودین،
‫این‌جوری نمی‌شد.
‫فراموشش کن. امروز جشن بزرگی ‫به مناسبت دورگا اشتامی داریم.
‫بریم به شام گروهی. بیا جیوتی، بریم.
‫آماده شو. بیا بریم.
‫چه پدری! ‫دخترش یه اشتباه بزرگ کرده،
‫ولی می‌خواد بره شام گروهی.
‫دارن میرن معبد بوخی ماتا. پدرم هم میره.
‫اونجا همدیگه رو می‌بینن.
‫آبرومون می‌ره. ‫- آرام باش.
‫عمو، تو متخصص استفاده از چیزای رایگانی.
‫خیلی خسیسه.
‫بعد از مرگش، پول‌هاش رو با خودش می‌بره.
‫پسر، وقتی شروع به کار کردی، ‫اون وقت می‌بینیم کی بیشتر غذای رایگان میده.
‫داری اینجوری حرف می‌زنی چون ‫داری با پول پدرت کیف می‌کنی.
‫خیلی در مورد غذای گروهی گپ زدیم.
‫از محل‌مون خبر داری؟ - کدومش؟
‫نشنیدی؟
‫دختر معلم یه رابطه داره.
‫ما هم شنیدیم.
‫یه پسری هست. ‫با یه موتور قرمز براق میاد.
‫مثل پان برگ بانوری.
‫درست نیست. داری دختر ‫یه خانواده آبرومند رو بد نام می‌کنی.
‫اگه باز پسرو دیدی، بهم بگو.
‫یه کتک حسابی می‌زنمش.
‫اگه این کارا رو بکنی، تو رو هم می‌زنم.
‫جرئت نکن شایعه پراکنی کنی!
‫ما نبودیم عمو.
‫پسرت، که با موتور میره، ‫شایعه‌پراکنی می‌کنه.
‫میشرا جون.
‫تموم شد.
‫لالان، چندتا پوری بیار. ‫- پوری؟
‫یکی پوری بیاره واسه عمو.
‫کی؟ - خواهر، حدود ‫چهار یا پنج بعد از ظهر.
‫بهت گفتم که رابطه داره.
‫تلفن رو تو کتاب قایم می‌کرد و ‫ساعت‌ها روی پشت‌بوم می‌موند. خودم دیدمش.
‫معلم خیلی بدشانسه.
‫پسرش لات دراومد. ‫و دخترش دو پله از اون بدتره.
‫تاریخ معلم رو می‌دونم.
‫می‌دونی این خونه رو روی قبرستان ساختن.
‫به معلم هشدار داده بودم. ‫ولی گوش نکرد.
‫حالا عواقبش رو می‌بینه.
‫زنش فوت کرد. ‫دخترش هم خراب‌کار از آب در میاد.
‫تمام عمر زنگ می‌زنید.
‫معلم از صبح بی‌حاله.
‫چی شده؟
‫چیه؟
‫برو کنار.
‫چی شد؟
‫بعدازظهر سکته قلبی کرد.
‫بردنش بیمارستان. ‫فهمیدن که تموم کرده.
‫خیلی ناراحت‌کننده‌ست. هزار روپیه بده.
‫پانصد روپیه خرج کردم.
‫بقیه‌اش رو داخل پس میدیم.
‫نمی‌دونم چرا فکر می‌کنی برنمی‌گردونم.
‫حقیقت اسم خدا راما است.
‫راجو!
‫با خودت چی کار داری می‌کنی؟ ‫خودت رو جمع و جور کن.
‫حوصله شوخی ندارم.
‫باشه. ساعت 3 بیا دفتر ال آی سی. باشه؟
‫بیا اینجا، پیوش. ‫این سه لاکه روپیه است.
‫اگه خواستی بشمار.
‫اشکالی نداره عمو. لازم نیست بشمرم.
‫می‌خوام این پول رو واریز کنم.
‫سیستم قطعه برادر.
‫زنده باد خداوند ماهاکال.
‫زنده باد خداوند ماهاکال. چطوری؟
‫خوبم. به من جواب ندادی.
‫راجع به کار تو شهرداری. تصمیم گرفتی؟
‫بهت گفتم. پول ندارم.
‫بدون پول کار گیرت نمیاد.
‫تاریخ شروع این دوشنبه است. پنج تا جای خالی داشتند.
‫سه‌تاش پر شده. دو تا مونده.
‫ببین، چهار لک روپیه جور کن.
‫امکانش نیست.
‫ناراحت نشو.
‫ما ۲۵ سال تجربه داریم.
‫با سه لک درستش می‌کنم.
‫کارت رو می‌گیرم. ناراحت نشو. بیا بریم.
‫پیووش!
‫پیووش.
‫پیووش! ‫- بله؟
‫به چی فکر می‌کنی؟ بریم؟
‫آره، بیا بریم. ‫- باشه.
‫به خاطر همین نه گفتم. ولی تو گوش نکردی.
‫می‌خوای هر جایی بری. هیچ‌وقت هم وای نمیستی.
‫چرا بنزین توی موتور نمی‌ریزی؟
‫بیشتر از ۱۰۰ روپیه هزینه داره.
‫خب، با ۲۰ روپیه بنزین بریزی ارزون‌تر میشه؟
‫بیا هل بده. ‫- برو بابا!
‫تو بازار بهم توهین می‌کنی. نمی‌کنمش.
‫بیا. لطفاً.
‫نمی‌کنم.
‫به خاطر رفاقتمون.
‫بیا دیگه. خوبه. موتور رو بذار بره.
‫می‌بینید داداش. ‫- گوش کن.
‫به هیچ‌کس نگو بنزین تموم کردیم. ‫بگو داریم ورزش می‌کنیم.
‫تو پاها رو ورزش می‌دی. ‫من هم عضلات سه سر خودمو.
‫پیووش!
‫بی‌شرف! خائن!
‫باشه.
‫بابا، چرا فیوز رو کشیدی؟
‫قبض برق رو دیدی؟
‫چرا نگاه کنی؟
‫چون می‌دونی پدرت قبض رو می‌ده.
‫وقتی من مردم، می‌تونی تو تاریکی زندگی کنی. ‫بعد کولر می‌تونی استفاده کنی.
‫مبلغ قبض چقدره؟
‫۲۵۵۱.۳۶ روپیه.
‫من پرداخت می‌کنم. و یک کولر تو اتاقت نصب می‌کنم ‫تا کله‌ات خنک شه.
‫چطور پرداختش می‌کنی؟
‫تو شهرداری کار گرفتم.
‫دو‌شنبه شروع می‌کنم.
‫فیوز رو بده. بده به من.
‫عالیه، نه؟
‫نگهش دار. نیازی نمی‌شه ولی برای مواقع اضطراری نگهش دار.
‫میشرا، غذا چطور بود؟
‫خیلی خوشمزه. خیلی عالی.
‫پیووش، انگار مهارت‌های مادرت بهت انتقال پیدا کرده.
‫وینودینی عاشق این آشپزخونه بود.
‫دوستش داشت.
‫اگه زنده بود،
‫خیلی خوشحال می‌شد بدونه پیووش یه کار دولتی گرفته.
‫تو بعد از ۱۰ سال یه کار دولتی گرفتی.
‫شیلپا، این نتیجه روزه‌هاییه که برای الهه‌ها گرفتی. دو تا پوری بهم بده.
‫وقتی اولین حقوق رو بگیری، می‌تونی روزه رو بشکنی.
‫نه مادر، داشتیم فکر می‌کردیم وقتی اولین حقوق رو گرفتیم، بریم موسوری.
‫آره، می‌تونی بری.
‫خب، به نظرم
‫وقتی اولین حقوق رو بگیره، باید خیرات پخش کنیم.
‫و باید برای همه شام بدیم.
‫اول غذات رو تموم کن.
‫خب، وقتی اولین حقوقم رو بگیرم، حساب سرمایه‌گذاری گونگون رو باز می‌کنیم.
‫آره. ‫- ایده عالیه.
‫خیلی خوب پسر. خیلی خوب. ‫کار عاقلانه‌ایه.
‫آره. - خواهر، الهه ماهاکال ‫با ما خوشحاله.
‫پیووش، این معجزه چطور اتفاق افتاد؟
‫چطور اینقدر پول درآوردی؟
‫بیا. بخور. فلافل هم داریم.
‫فلافل بیشتری بده.
‫می‌خوای بخوری عزیز؟
‫خوشحالم که کارت رو گرفتی.
‫وگرنه شهرداری توی کلی کلاه‌برداری گیر کرده.
‫چهار تا جوون با وعده کار توی شهرداری فریب خوردن.
‫مجرم، گودو، فراریه.
‫همه‌شون رفتن پیش پلیس شکایت کردن.
‫نه چهار تا، بلکه پنج‌تا.
‫بیاین جواهرای شیلا رو بفروشیم. - چی؟
‫چی؟ چی رو باید بفروشیم؟
‫دستبندا و گردن‌بند عروسی‌م.
‫اگه جواهرات یه خانوم خونه دار رو بفروشی، فقر میاد سراغت.
‫مگه الان فقیر نیستیم؟
‫اگه خیلی نگرانشی، تو جواهر خودتو بفروش. - چی؟
‫خواهر، اون گند زده توش.
‫یا باید خودش درستش کنه، یا تو باید درست کنی.
‫داداش، گذشته‌ها گذشته!
‫فکر کن چجوری می‌تونیم یه مبلغ بزرگ جمع کنیم.
‫من پولی ندارم.
‫حتی اگه داشتم، نمی‌دادم بهش.
‫مگه به من گفت که می‌خواد رشوه بده؟
‫می‌تونم یه چیزی بگم؟
‫ما این خونه رو داریم.
‫خیلی خوب.
‫خیلی خوب پسر. تو یه پسر عالی هستی.
‫می‌دونستم که برنامه‌ریزی می‌کنی که بی‌خانمانمون کنی.
‫شیلا، نگاه کن به روی واقعاً زشت شوهرت.
‫اون شروره. باید بره زندان. من علیه‌ش شهادت می‌دم.
‫اگه من اینقدر بدم، پس چرا بهم زندگی دادی؟
‫من میرم زندان. کمکت رو نمی‌خوام.
‫ای کاش یتیم بودم.
‫می‌خواستی یتیم باشی؟
‫تو اشتباه کردی، من باید همه انتقادها رو بشنوم؟
‫من دارم حقیقتو می‌گم.
‫واسه من چیکار کردی؟ همیشه کمبودامو نشون میدی.
‫یادت میاد آخرین باری که با عشق باهام حرف زدی؟
‫همیشه بهم توهین می‌کنی.
‫احساس می‌کنم تو این خونه خفه‌م.
‫من می‌خوام... ‫- بس کن، میشرا!
‫نمی‌تونی یه پسر جوونو بزنی.
‫پاندی، دخالت نکن. نمی‌دونی چه خبره.
‫اون پیوش نیست. واسه من مثل سمه.
‫من و همسر مرحومم وینودینی این خونه رو با عشق و علاقه ساختیم.
‫اون می‌خواد خرابش کنه.
‫برو بیرون!
‫من بهت زندگی دادم. ‫می‌تونم آزادی رو هم بهت بدم.
‫هیچ‌کس خونه نخواهد بود. ‫پس با این خونه چیکار می‌کنی؟
‫بیا بریم بیرون. بیا. ‫- چرا من باید برم؟
‫تا حالا کاری برام کردی؟ داریم میریم.
‫داریم میریم. ‫- همه‌تون برین بیرون.
‫میشرا، داریم میریم. ‫- پاندی، برو بیرون!
‫همتون برین بیرون!
‫تو تنها خواهی بود. ‫تو این عمارت خواهی مرد.
‫کی اشتباه نمی‌کنه؟
‫اونم حتماً اشتباه کرده.
‫نمی‌گم باید پسر کاملی بشی.
‫اما حداقل آدم باش.
‫باید یه سری مسئولیت‌ها رو قبول کنی.
‫من ۳۵ سالمه. می‌خوام مسئولیت‌پذیر باشم. اما چجوری؟
‫اون بهم اعتماد نداره.
‫چطور بهش اعتماد کنم؟
‫موضوع فقط ۳ لاک روپیس. همین.
‫موضوع ۳ لاک نیست.
‫مطمئنم می‌تونه باهاش بهم کمک کنه.
‫نه. من بهش کمک نمی‌کنم.
‫ازش یاد بگیر.
‫بزرگ ساده‌دل رو ستایش کن.
‫لرد مهاکال رو ستایش کن.
‫پیوش، انقدر خبر رو با دقت خوندی که توی روزنامه‌ها هستی.
‫چی شده؟ چی شده که صبح زود اینجایی؟
‫یک تماس از مدرسه معلم داشتم. ‫اونا منو خواستن.
‫جدی؟ چرا؟
‫من از کجا بدونم چی کار کرده؟
‫رئیس ازم خواست که بلافاصله بیام.
‫فکر کردم تو رو هم ببرم. اگه کاری با مدارک باشه، گیر می‌افتم.
‫سر درد دارم. تو برو.
‫نمی‌فهمم چرا انقدر می‌خوری وقتی نمی‌تونی هضم کنی.
‫اگه رایگان باشه، شروع می‌کنی به خوردن.
‫اگه رایگان باشه، فنل رو هم می‌خوری.
‫لباست رو عوض کن و بیا.
‫بهتره تو بری.
‫تو عجب حرومزاده ای هستی
‫برای تو راه‌های دور رو میام،
‫اما تو نمی‌تونی بری مدرسه‌ای که کنار خونه‌ته.
‫گوش کن.
‫داشتم کمد معلم رو تمیز می‌کردم. ‫یه ۱۰۰۰ روپیه توش پیدا کردم.
‫برات ۱۰۰ روپیه بنزین می‌خرم.
‫و با بقیه‌ش بیریم یه آبجو خیلی خنک بخوریم.
‫ما هم مثل تو از مرگ‌ش خیلی ناراحتیم.
‫آقا، الان دیگه من یتیم‌م.
‫بعد از مرگ بابا، دیگه حس زندگی کردن ندارم.
‫نه، امیدت رو از دست نده. قوی باش.
‫چطوری از این وضعیت خارج شم؟ چیکار کنم؟ ‫کجا برم؟ نمی‌فهمم.
‫این حکمه.
‫کی می‌تونه از مرگ فرار کنه؟
‫ولی ناراحت نباش.
‫بعضی وقت‌ها اتفاقات برای خوبی می‌افتن.
‫بابات وقتی تو وظیفه بود فوت کرد.
‫طبق قوانین دولت از طریق استخدامی مبتنی بر دلسوزی،
‫پسر کارمند وفات‌ یافته می‌تونه به اندازه توانایی‌ش شغل دولتی بگیره.
‫منظورت چیه؟
‫یعنی راجو می‌تونه تو مدرسه جای معلم کار کنه.
‫'کارنامه‌ت و گواهی تولد و بقیه مدارکی که گفته شده رو فردا بیار. - باشه.
‫'براتون می‌فرستم جلو.'
‫'زندگی‌ت کم کم بهتر می‌شه.'
‫'خیلی خب، آقا.'
‫من شغل گرفتم.
‫یه کم شیرینی بخور.
‫لبخند بزن.
‫من شغل گرفتم.
‫پیر مرد این کار رو برام کرد.
‫با من برقص.
‫پیوژ، گوش کن. نمی‌تونم باور کنم. فکر کنم دارم خواب می‌بینم. یه نیشگون ازم بگیر.
‫نمی‌تونی این کار رو بکنی. ‫تو هپروتی. چی شده؟
‫دارم دیرم می‌شه. یه اتوبوس بگیر و برو.
‫خیلی پررویی. برات ۱ لیتر بنزین برای موتورت گرفتم.
‫این یعنی منو خریدی؟
‫یه چیزی بگو. خوشحال نیستی که من شغل گرفتم؟
‫نه. حالا برم؟
‫سر درد دارم. بذار یه کم آرامش داشته باشم.
‫من دوستتم.
‫من هم دوستتم. ‫با من مثل خدمتکار رفتار نکن.
‫چرا اینجا نشستی؟
‫چرا انقدر عصبانی هستی؟
‫زندگی‌م خراب شده. می‌خوام بمیرم. - چی شد؟
‫راجو رو می‌شناسی؟ - آره.
‫اون شغل دولتی گرفت. - چجوری؟
‫جای پدرش رو گرفت.
‫آره، استخدام مبتنی بر دلسوزی.
‫حالا چیکار کنم؟
‫چرا با پدرت در مورد یه شغل دولتی حرف نمی‌زنی؟
‫چندبار باهاش حرف زدم.
‫فقط اون می‌تونه برات یه شغل دولتی بگیره.
‫همه چیز رو می‌دونی...
‫گوش کن پسر. پدرت تا زنده‌ست کمکت نمی‌کنه.
‫بعد از مرگش می‌تونی جاش رو بگیری. - درسته.
‫بعد از بازنشستگی باید بره. ‫تا آخر عمر کنارت نمی‌مونه.
‫پسر داشت، نوه داشت. دیگه چی می‌خواد؟
‫دیده‌شون. - اشکالی نداره اگه با آرامش زندگی کنین.
‫'همه مشکلاتت حل می‌شه.'
‫'و نیازی نیست ۳ میلیون یا ۵ میلیون روپیه جمع کنی.'
‫'هر روز اینجور پرونده‌ها به دادگاه میاد. ‫چیز جدیدی نیست. باید بفهمی.'
‫'بعد از مرگش، شغلی با دلسوزی بهت داده می‌شه.'
‫خوش اومدی.
‫خوش اومدی، دوست آقای میشرا. بیا بشین.
‫بیا بشین.
‫بشین.
‫امروز با من همراهی کن.
‫بیا. عالیه.
‫'سود می‌برم'
‫'وقتی میشرا'
‫'بمیره.'
‫'به داشتن نوشیدنی با من عادت کن.'
‫'چون آقای میشرا وقت زیادی نداره.'
‫'قبل از بازنشستگی، آقای میشرا...'
‫دیوانه شدی؟
‫همین رو به پدرت گفتم. عقلش رو از دست داده؟
‫دیدگاه‌هامون کاملا با هم جور در میاد.
‫خب، فکر بدی نیست.
‫منظورم اینه که اگه...
‫اگه این تنها راهیه که زندگی‌مون بهتر بشه.
‫و...
‫باید به آینده مون فکر کنیم.
‫بابا به هر حال زیاد زنده نمی‌مونه. ‫- درست میگی.
‫باشه. ‫- این امکان‌پذیره؟
‫فکر کنم ممکنه.
‫باید با بابا صحبت کنی.
‫چرا من؟ خودت بگو. اون بابای توئه.
‫این ایده بابای تو بود.
‫خب؟ ‫- باهاش حرف بزن.
‫نه، خودت بگو. من نمی‌تونم.
‫چرا امروز صبح اینقدر زود بیدار شدی؟
‫داری تو یه کلاهبرداری جدیدی شرکت می‌کنی؟
‫نه. همین‌طوری.
‫آره، همین‌طوری.
‫یه لقمه دیگه برام بیار.
‫یه لقمه برام بیار.
‫باشه.
‫نمی‌تونم بهش بگم.
‫کی دیگه می‌خواد بگه؟
‫پسرم، خوش‌شانس بودی
‫که در مورد کلاهبرداری راجو بهم گفتی و من این راه حل رو پیدا کردم.
‫خودم نمی‌تونم بگم.
‫فاجعه‌ای نخواهد بود.
‫سعادت در خونته.
‫فکر کن چیکار می‌خوای بکنی.
‫از فکرش سر درد می‌گیرم.
‫نمی‌تونم چیزی بگم. ‫ببخشید، مادر.
‫برادر، همه چیز خوبه؟
‫اشفق، باید باهات حرف بزنم.
‫بگو.
‫چی بگم؟
‫یه چیزی بگو.
‫سلیم یه پولی به پیوش داده بود.
‫اونا رو از دست داد.
‫ببخشید.
‫الان عذرخواهی بی‌فایده‌ست.
‫زندگی‌م نابود شده.
‫نه. من...
‫یه کاری می‌کنم.
‫اگه جفتتون می‌خواید تو زندگی موفق باشید
‫و آینده بهتری برای گونگون فراهم کنید،
‫باید این کارو بکنید . چرا نباید این کارو بکنند؟
‫پسرم، آدم برای بچه‌هاش هر کاری می‌کنه.
‫همون‌طور که تو برای گونگون هر کاری می‌کنی،
‫ما هم برای تو هر کاری می‌کنیم
‫و تا هر جا می‌ریم.
‫برای شجاعت،
‫ما باهات هستیم.
‫بذار آقای میشرا بیاد خونه. باهاش حرف می‌زنیم.
‫آقای میشرا اینجاست.
‫چی شده؟ چرا امروز هم تو خونه‌م جلسه‌س؟
‫کسی مرده؟
‫نه، ولی یکی خواهد مرد.
‫کی؟
‫تو.
‫پسرم، چرا من بمیرم؟
‫من بیماری خطرناک دارم؟
‫راجو یه شغل دولتی گرفته.
‫به عنوان جایگزین معلم.
‫پس چرا من بمیرم؟
‫چرا اونقدر تعجب کردی؟
‫مردم سراسر کشور به خاطر انتصاب دلسوزانه شغل می‌گیرن.
‫و توی روستا ما این موارد زیاد شده.
‫تو روزنامه رو از جلو تا عقب می‌خونی. چطور این خبر رو ندیدی؟
‫حریص! بی‌وجدان! ‫می‌خوای پدرت رو بکشی؟
‫برای ما که زنده‌ای کاری نکردی.
‫حداقل، بعد از مرگ یه کاری بکن.
‫پسره دیوونه! ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫من برای تو کاری نکردم؟
‫بذار برم! ‫- چیکار داری می‌کنی؟ - بگیرش!
‫گناهکار! بگم برات چیکار کردم؟ ‫- نمی‌تونی یه پسر بالغ رو بزنی.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫- بگو.
‫حالا، از خونه‌ام برو بیرون.
‫باشه، داریم می‌ریم!
‫نمی‌خوام تو این جهنم بمونم به هر حال.
‫بیا شیلپا! ‫- از اینجا برو بیرون!
‫تو هم برو بیرون. ‫وگرنه استخونات رو می‌شکنم!
‫برادر! - بیا. - بزن بریم!
‫بیا. - بیا بیرون!
‫داریم میریم. عصبانی نشو.
‫ساکت باش. چرا گریه می‌کنی؟
‫هر چی میشه زودی گریه می‌کنی.
‫تصمیم گرفتیم این سیستم کور و کر باید به ما توجه کنه.
‫چندین روزه اینجاییم، ولی دولت هیچ کاری نمی‌کنه.
‫اگه دولت به ما توجه نکنه، چطور می‌خواد ازین به بعد توجه کنه؟
‫برنامه‌تون چیه؟
‫این بار یا می‌بریم یا می‌میریم.
‫ما بلدیم چطوری دولت رو مجبور به توجه کنیم.
‫علیه این ظلم! - شعارمون اعتراضه!
‫علیه این ظلم!
‫خیلی عصبانی هستن اینجا.
‫باید ببینیم چیکار می‌خوان بکنن. نفت دستشه.
‫می‌خوان خودسوزی کنن.
‫می‌بینید روی بدنش نفت ریخته.
‫این یه خودسوزی زنده است. می‌تونید توی اخبار ببینید.
‫نه. - می‌خواد خودسوزی کنه.
‫پسرم!
‫پسرم! پسرم!
‫دولت باید جواب این رو بده.
‫پیوش. پیوش. - دولت باید جواب بده.
‫پیوش.
‫اشفاق،
‫اون اتفاقی که صبح افتاد منو به هم ریخته.
‫جوونا این روزا
‫زود عقلشونو از دست میدن.
‫نمی‌دونن چی درسته و چی غلط.
‫برادر، هر کسی اشتباه می‌کنه.
‫برادر، من یه اشتباه بزرگ کردم.
‫چی شده؟
‫دیروز پیوش رو از خونه بیرون کردم.
‫این که مشکل رو حل نمی‌کنه.
‫خوبه که نرفتم کلانتری.
‫می‌دونم.
‫که دوستش داری.
‫ولی می‌دونم که نمی‌تونی برای مدت زیادی خودتو کنترل کنی.
‫برادر، اول با پیوش حرف بزن.
‫و آروم باش.
‫می‌بینی بچه‌ها این روزا چکار می‌کنن.
‫به لطف خدا، می‌تونی پول رو جور کنی.
‫ولی اون تنها پسرت هست.
‫اگه از دستش بدی...
‫زنده بودی کاری نکردی. پس بعد از مرگت کاری بکن.
‫زنده بودی کاری نکردی. پس بعد از مرگت کاری بکن!
‫زنده بودی کاری نکردی. پس بعد از مرگت کاری بکن.
‫زنده بودی کاری نکردی.
‫پس بعد از مرگت کاری بکن.
‫زنده بودی کاری نکردی. پس بعد از مرگت کاری بکن.
‫می‌خوای یه کم بخوری؟
‫"نمی‌دونم دلم دنبال چیه."
‫"خیلی بی‌قراره..."
‫"دلم"
‫"خیلی بی‌قراره."
‫"نمی‌دونم دلم دنبال چیه."
‫"این چشما متوقف نمی‌شن."
‫"نه امیدی هست."
‫"چشمام خیره شده‌ن."
‫"برای کی اشک ریخته‌ن."
‫"با یه مش حس دی که داره..."
‫"می‌ره مردی که حرفاش جرقه داره."
‫"خیلی دور"
‫"می‌ره مرد."
‫"نمی‌دونم دلم دنبال چیه."
‫"چه خبره دلم."
‫درود خدای خوز ممد بر شما
‫سلام، سلام.
‫خیلی خوب. خوش اومدی. خوش اومدی. بیا بشین. بیا.
‫بشین. بشین.
‫سلام.
‫بیا خونه.
‫بیا دیگه عزیزم. باید بریم خونه.
‫پیوش، بریم خونه حرف بزنیم.
‫چی داریم حرف بزنیم؟
‫تو ما رو تنها گذاشتی.
‫ما حالا خودمون درست می‌کنیم.
‫تو چیکار می‌تونی بکنی؟ ‫راه‌حل دیگه‌ای داری؟
‫به من اعتماد کن. بیا با من.
قـ ـا سـ ـم سـ ـمنـ ـگـ ـا نـ ـی
‫خونه رو وثیقه می‌ذاریم.
‫باشه؟
‫این مشکل رو حل نمی‌کنه.
‫منظورت چیه؟
‫پولشو جور می‌کنیم.
‫ولی من کار پیدا نمی‌کنم.
‫اگه نتونیم قرض رو پس بدیم، ‫خیابون‌خواب می‌شیم.
‫نمی‌تونیم سرنوشتمون رو عوض کنیم.
‫چرا نه؟
‫بابای راجو سرنوشتش رو عوض کرد.
‫داری چی می‌گی؟ ساکت باش!
‫اشکالی نداره. ‫- داره چرند می‌گه.
‫اشکالی نداره.
‫اون کار گرفت چون پدرش رو از دست داد.
‫و برای گرفتن کار، ‫باید پدرشو از دست بده.
‫می‌تونی این بهای سنگین رو بدی؟
‫باید برای خانواده انجام بدم.
‫پسرم،
‫می‌دونی داری چی می‌گی؟
‫بعد از کلی فکر دارم می‌گم.
‫باشه پسرم.
‫بیا بریم. ‫- "برا تو، من یه آرزو از خدا خواستم"
‫"یک آرزو از خدا خواستم."
‫حاضرم هر چی تو بگی انجام بدم.
‫باشه؟
‫بیا بریم خونه.
‫ببین، مدارک پاکه.
‫آماده‌شون کردم آقای پاوار.
‫ولی یه چیز رو یادتون باشه.
‫بهره ۷ درصد رو مرتب بپردازید.
‫وگرنه به اصل افزوده می‌شه.
‫اگه بیشتر از دو ماه طول بکشه ‫که بهره رو بدین،
‫۱۰ درصد به اصل اضافه می‌کنم.
‫نه، نگران نباشید. ‫قبل از موعد قسط رو پرداخت می‌کنیم.
‫باشه.
‫سلام بر ماهاکال.
‫می‌دمش به اشفق.
‫خودم انجام می‌دم.
‫بذار ببرمت؟ ‫- نه.
‫مراقب باش آقای میشرا.
‫سلام بر خدا ماهاکال.
‫رنگیلا، دو تا ویژه.
‫بیا.
‫آقای میشرا کوتاه اومد. اون اوکیه.
‫ولی...
‫تو کار می‌گیری ‫اگه مرگ طبیعی باشه
‫یا به خاطر تصادف.
‫فکر نکنم بابا بمیره.
‫تعجب می‌کنم که ‫چقدر راحت قبول کرد.
‫جدایی از پسرش.
‫حتی دشارات، دریترشترا،
‫گورو درونا هم نتونستن ‫جدایی از پسرانشون رو تحمل کنن.
‫پدرت هم فرق نداره.
‫راه‌حلی داری؟
‫دارم. و صد در صد قشنگ کار می‌کنه .
‫نگاه کن به این.
‫بعد از دیدن این فیلم،
‫۱۰۰ نفر توی آمریکا به خاطر حمله قلبی ‫مردن.
‫شوخی میکنی؟ ‫- راست می‌گم.
‫باشه، نشونم بده.
‫جاگ راه هر شایطان. ‫(ظهور شیطان)
‫قسمت ۱، ۲، ۳...
‫پنج قسمت داره.
‫کدوم رو بهش نشون بدم؟
‫یادم رفت.
‫گوش کن به حرفم.
‫همه پنج قسمتو ببین و بعد تصمیم بگیر کدومو بهش نشون بدی.
‫اگه من بمیرم چی؟
‫نه. من نمی‌خوام...
‫اوه بله! قسمت ۲ رو نشونش بده.
‫سعی کردم ببینم. تا نیمه رسیدم، ‫حالم خیلی بد شد.
‫قسمت دوم. ‫- باشه.
‫چی شد چای؟
‫زیاد فکر نکن. ‫کار انجام میشه. قسمت دوم.
‫پدر. ‫- بله؟
‫گوش کن.
‫می‌تونی بری اتاق من. ‫اونجا کولر داره.
‫من اینجا راحتم.
‫یه فیلم برات آوردم.
‫می‌تونی اونجا ببینیش.
‫چی؟ ‫- یه فیلم ترسناک. جالبه.
‫مسخره است!
‫خیلی‌ها تو آمریکا مردن ‫بعد از دیدن این فیلم.
‫پس فکر کردم اگه تو هم ببینیش، ‫شاید تو هم...
‫من از جن و روح نمی‌ترسم.
‫آدم‌های زنده خطرناک‌ترن.
‫ولی این کارو می‌کنم. چاره‌ای ندارم.
‫باید به قولم وفا کنم.
‫پس بریم؟ ‫- بله.
‫پیووش کومار میشرا،
‫یه چیزی بگو بهم.
‫اگه کسی با چشم‌هاش بشنوه
‫و با گوش‌هاش ببینه، ‫اون چجوری میشه؟
‫هیچی. همه چی درست میشه.
‫بریم؟
‫از چهره‌ت معلومه که چیزی اشتباه گفتم.
‫نه. اینطور نیست. بیا بریم.
‫بریم. بیا. ‫- آروم باش.
‫گونگون، برو کنار.
‫بیا. اینجا می‌خوابه، بابا. ‫با من بیا.
‫کمکم کن، گونگون.
‫مامان، چرا امشب اینجا می‌خوابیم؟
‫چون روزهای بهتری در پیش داریم. ‫بیا بریم.
‫بله. بابا، من شروعش کردم. ‫و گوش کن.
‫با چشم‌هات ببین و با گوش‌هات بشنو. ‫چیزیو خراب نکن.
‫چیزی رو خراب نکن. با دقت ببین، باشه؟
‫نگران نباش.
‫آماده‌م که بترسم و بمیرم.
‫خوبه. من لامپ و کولر رو خاموش می‌کنم...
‫شیطان بیدار شده. با دقت نگاه کن. ‫اولین صحنه خیلی ترسناکه. ببینش.
‫پسر، عالی بود فیلم. ‫لذت بردم.
‫یه بار حس کردم از خنده می‌میرم.
‫ولی باید بگم که فیلمسازها ‫تا مرز حماقت پیش رفتن.
‫جن میره تو آشپزخونه که دختر رو بترسونه.
‫این طوری نیست.
‫روی چهره‌هاتون رضایت نمی‌بینم.
‫یه راه‌حل بهتر پیدا کن. ‫منو مار بزنه.
‫مار! مار! ‫- مار!
‫یا حضرت شیوا!
‫یا مهارکال مقدس!
‫مهارکال مقدس، محافظتم کن.
‫محافظم باش، مهارکال مقدس.
‫به پای شیوا تعظیم می‌کنم. ‫به پای شیوا تعظیم می‌کنم.
‫یه معجزه شد.
‫ای خدا.
‫خدا.
‫یا حضرت شیوا.
‫ای خدا.
‫یا حضرت شیوا.
‫وقتی پیوش کار پیدا کنه، ‫می‌ریم موسوری برای تفریح.
‫بعد از اینکه پدر شوهر مرد،
‫اتاق دیگه رو برای مهمونا آماده می‌کنیم.
‫اوضاع که اینجوری به نظر می‌آد، فکر نمی‌کنم که بمیره.
‫درست میگی مادر.
‫حتی مار هم کاری بهش نداشت.
‫مطمئنم می‌تونی یه حرکت بزنی.
‫بگو باید چیکار کنیم.
‫اگه من انقدر باهوش بودم، ‫پدرت هنوز زنده بود؟
‫حتی شوخی کردن درباره مرگ پدر نکن.
‫همه اینا رو فراموش کن. حالا بگو ‫چطور از پدر شوهر خلاص بشیم؟
‫یه ایده دارم.
‫موقعیتش خوبه؟
‫آره، خوبه. ‫- چک کنش.
‫چرا اینجا گذاشتی؟
‫اگه دراز بکشم، به نظر میاد ‫که خودکشی کردم.
‫باید یه حادثه به نظر بیاد. ‫- پس اینجا می‌ایستی؟
‫آره، همین‌جوری. ‫- خب، باشه.
‫باشه. درسته؟ ‫- آره، باشه.
‫گوش کن.
‫این ساعت رو بگیر.
‫بعداً می‌گیرمش.
‫نه. بعداً له می‌شه.
‫چیز دیگه‌ای هست؟ ‫- نه، هیچی.
‫عقب بایست. خیلی نزدیک شدی.
‫دورم. ‫- از ریل دور شو.
‫به اندازه کافی دورم.
‫یقیناً می‌آد.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌تونیم با ارتعاشات بفهمیم کی و از کدوم سمت می‌آد.
‫آها.
‫هیچ ارتعاشی نیست.
‫امروز... پسر...
‫نمی‌بینم. ولی می‌شنوم.
‫کجاست؟
‫به‌نظر خیلی نزدیکه.
‫اینجام.
‫یا مهاکال.
‫عمو، اومدی برای تعطیلات؟
‫نه، برای تعطیلات نیومدم.
‫دارم کارم رو می‌کنم. ‫تو چرا کارت رو نمی‌کنی؟
‫دارم کارم رو می‌کنم.
‫پس چرا موتور رو خاموش کردی؟
‫ریل‌ها شل شده‌اند. ‫ریل‌های این قسمت آسیب دیده‌است.
‫همه قطارها برای سه روز لغو شده‌اند.
‫چه چیزی از دست می‌دی اگه قطار رو ۱۰-۵۰ فوت دیگه جابجا کنی؟
‫عمو، راه‌آهن منو مقصر می‌دونه. ‫به همین دلیل نمی‌تونیم.
‫لطفاً حرکت کن. ‫سه روز دیگه بیا.
‫پیووش!
‫عمو! ‫- دارم میام. - کیه؟
‫چرا داد می‌زنی؟ ‫چی شده؟ - چطوری؟
‫عمو! ‫- کیه؟
‫این راجوعه.
‫راجو؟ راجو.
‫عمو! - کجا بودی؟ ‫سه چهار ماه ندیدمت.
‫برای آموزش رفته بودم.
‫می‌رم چای بیارم. ‫- نه، خواهر، حوصله‌اش رو ندارم.
‫خیلی خوش‌تیپ شدی. ‫کلاً تغییر کردی.
‫عمو، عروسی من مشخص شده.
‫خیلی خوب، پسر. خیلی خوب.
‫عروس یک معلم زیست‌شناس.
‫خیلی خوب. ‫- عالیه. - چرا ساکتی؟
‫بی‌خیالش.
‫شنیدم خونت رو بزرگ‌تر کردی.
‫عمو قراره یه ماشین بگیرم
‫باید جا برای پارکینگ داشته باشیم.
‫یادت میاد؟ ‫می‌گفتی باید رانندگی یاد بگیرم.
‫حالا ماشین رو رانندگی می‌کنم.
‫عمو، شیرینی برای تو. ‫- برکت بده.
‫بله. یا رب مهاکال.
‫می‌رم. ‫- چهارچرخ؟ - بله.
‫ماشین بزرگ. ‫- می‌برمت دور می‌زنم.
‫خیلی خوب. ‫- خواهر، دفعه بعد چای می‌خورم. - باشه.
‫عصر می‌بینمت.
‫این‌ها چهار نوع شیرینی‌ان.
‫چهار نوع شیرینی.
‫دوست ندارم اینو. ‫- منظورت چیه؟
‫اخلاق‌های راجو رو ندیدی؟
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫اگه بخوایم برای گونگون زندگی بهتری درست کنیم،
‫باید قیمت پدرم رو بپردازیم.
‫آره، دارم میام. ‫کیه؟
‫هی، بیا تو.
‫سلام.
‫با گریه پول می‌خوای.
‫بعدش ناپدید می‌شی.
‫نه، این‌طوری نیست. داشتم می‌اومدم مغازت. - اوه، واقعاً.
‫سه ماهه تلفن‌هام رو جواب نمی‌دی و می‌گی برنامه داشتی.
‫تا وقتی تو محله تحقیرت نکنم،
‫متوجه نخواهی شد. ‫- لطفاً بیا تو. - بیا تو؟
‫مهمونت نیستم، طلبکارم
‫بهره شش ماه رو ‫تا بیستم پیش‌دستی کن.
‫وگرنه مجبورت می‌کنم میشرا سادن رو ترک کنی.
‫می‌رم. درود بر خدای خوز ممد. ‫
‫بابا!
‫بابا، بیا بیرون.
‫بابا، بیا بیرون!
‫چرا بیرون نیومدی؟
‫اینجا بیرون چیکار می‌کردم؟
‫می‌تونستی باهاش حرف بزنی و قانعش کنی.
‫گوش کن. من خیلی زنده نمی‌مونم.
‫پس باید خودت همه چیز رو کنترل کنی.
‫و گوش کن. یه کم مسئولیت‌پذیر باش.
‫همه‌ی اینا یه نمایشِ.
‫اصلاً نمی میری. دلت نمی‌خواد بمیری.
‫می‌خوای ما رو بکشی. چند روزیه متوجه شدم.
‫اگه مردن ساده بود،
‫همه می‌مردن و از وابستگی و توهم آزاد می‌شدن.
‫مردن سخت نیست.
‫زندگی سخته.
‫بذار بهت نشون بدم چطوری باید مرد.
‫مردن ساده‎ست. فقط نگاه کن.
‫پیووش، در رو باز کن!
‫در رو باز کن، پیووش!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بابا! پیووش، در رو باز کن. این کار احمقانه‎ست!
‫عزیزم! - پیووش، در رو باز کن.
‫پیووش!
‫بعد از 15 روز، برای همیشه میرم.
‫همین.
‫خوشحالی؟
‫قبل از اون، یه سری
‫آرزو دارم که باید برآورده کنی.
‫چی هستن؟
‫تو باید مراسم آخرم رو
‫قبل از اینکه بمیرم اجرا کنی.
‫همه چیز حتی بوفه روز سیزدهم مرگم.
‫پیووش...
‫پس شروع کن به آماده‌سازی مرگم.
‫شب بخیر.
‫پیووش،
‫این کار رو نکن.
‫احمق‌بازی در نیار.
‫باشه؟
‫باید باهات در مورد مراسم صحبت کنم.
‫می‌خوای فقط صحبت کنی یا اجراش هم بکنی؟
‫می‌خوایم اجراش کنیم، آخوند.
‫لطفاً بیا.
‫کی مرده؟ - منم.
‫برو یه نوشیدنی خنک بخور که سرت خنک شه.
‫بگو که انجام میدی یا نه؟
‫یه معجزه دیگه دنیا رو آوردی پیشم. حتماً انجام میدم.
‫این کارمه. - خوبه. باشه.
‫روش چجوری خواهد بود؟
‫اول، یه وعده غذا باید گیاهی باشه.
‫شیلا. - بله.
‫غذا رو بیار. گشنمه.
‫بله، بابا.
‫ازت نخواستم 56 نوع غذا درست کنی.
‫غذای ساده می‌خوام. دال چند ادویه،
‫کدوی شکم‌پر، نودل ترد،
‫سالاد چغندر،
‫سس نعنا و... - پیرمرد چطور اینارو هضم می‌کنه؟
‫و نان ارزن. یه غذای ساده‎ست.
‫و یه نوع غذا که مرده دوست داشت.
‫غذای ذرت رو دوست داره.
‫اونقدر ذرت خوردم،
‫که یه پیرزن با موی ذرت می‌بینم.
‫چرا می‌خندی؟
‫و امروز لباساش رو نشست. فقط رفت خوابید.
‫لباساش رو من شستم.
‫گفت تب داره. - میگم، اینقدر نگران نباش.
‫آب میارم.
‫کجا می‌ری؟ - شیلا میاره.
‫نه، تو باید خسته باشی. خودم میارم.
‫روز یازدهم باید یادبود برای روح فقید برگزار کنیم.
‫باید به گاوها پیشکش بدی.
‫"ما در مورد عشق به نزدیکان خود لغزش می‌کنیم. حس خوبی داریم بهش."
‫"همه روز مشغول بهبود بخشیدن به روابطیم."
‫"در نهایت باید همه چیز رو پشت سر بذاریم."
‫"همه روز پول درمی‌آوریم ولی به خاطر اندوه پنهانش می‌کنیم."
‫"در نهایت باید همه چیز رو پشت سر بذاریم."
‫"هر چی داری پشت سرت می‌مونه."
‫باید همه چیزایی که مرده داشته رو ببخشی، به جز لباس‌هاش
‫"به من گوش کن."
‫"همه‌اش مربوط به دلبستگی و توهمه."
‫این مال توئه.
‫بعد، باید جلو عکس مرحوم چراغ روشن کنی
‫و ابراز ناراحتی کنی.
‫باید خاطرات خوبشو به یاد بیاری.
‫پسری که امورات پدرشو به جا میاره باید بفهمه
‫که حالا رئیس خونواده است.
‫این سیزده روز بهت یاد می‌ده که
‫بعد از مرگ پدر، کلی مشکل پیدا می‌کنی.
‫بعد از این که کسی فوت می‌کنه،
‫روحش اطراف تو می‌مونه.
‫برای همین، باید همیشه از کارای خوبش صحبت کنی.
‫تا احساس نکنه که مردم از دستش ناراحت یا عصبانی‌ان.
‫آخوند، چطوری می‌تونی اینو بگی؟ ‫آقای میشرا اینجاست.
‫من می‌بینمش، اون منو می‌بینه. چطور می‌تونه روح باشه؟
‫داداش، داری چی می‌گی؟
‫چه اشکالی داره باور داشته باشی؟ خدا اگه باور داشته باشی هست، وگرنه فقط یه سنگه.
‫منظورم اینه که...
‫پس فرقی نمی‌کنه که من وجود دارم یا نه، داداش.
‫اما چطور همچین فکری کردی؟
‫چطور فهمیدی که بعد از سیزده روز زنده نمی‌مونی؟
‫خواهر، خدای مرگ تو خوابم اومد. ‫گفت فقط چهارده روز وقت دارم.
‫برای همین، فکر کردم باید یه کار متفاوت بکنم.
‫از کجا باید بدونم بعد از مرگم چی می‌شه؟
‫از کجا باید بدونم؟
‫پس تصمیم گرفتم تا زنده‌ام انجامش بدم.
‫داداش، گوش کن. تو هم باید کاری که من می‌کنم رو انجام بدی.
‫این‌طوری قبل از مرگت می‌دونی چه اتفاقی میفته.
‫بابا، برنامه سوگواری رو ادامه بدیم یا هنوز بحث کنی؟
‫برو داخل.
‫حرفاتون تموم شد؟ شروع کنیم؟
‫درسته.
‫پدرشوهر دخترم خیلی شوخ بود. ‫مثل یه دلقک.
‫بعضی وقتا ازم عصبانی می‌شد. ‫ولی هنوزم دوستم داشت.
‫مثل یه خدا بود.
‫من رو مثل برادرش می‌دید.
‫احساس می‌کنم
‫عشق برادر بزرگترم
‫ازم گرفته شده.
‫لطفاً. ‫- بله.
‫اشفاق، یه چند کلمه بگو.
‫داداش، تو باید یه چند کلمه بگی.
‫می‌دونم خسیس بود.
‫ولی راستگو بود. ‫با کسی دعوا نمی‌کرد.
‫وقتی پیوش به دنیا اومد، خوشحال بود.
‫ازش پرسیدم اسمشو چی می‌ذاری؟
‫گفت پسرم مثل شهد می‌مونه. ‫اسمشو می‌ذاره
‫پیوش. ‫- عالیه.
‫مادرزنم بهم گفته بود
‫که بعد از فوت مادر پیوش، آقای میشرا دیگه ازدواج نکرد.
‫نگران بود که زنش چطور با پیوش رفتار می‌کنه.
‫پسرشو تنهایی بزرگ کرد. ‫از کسی کمک نگرفت.
‫به آقای میشرا درباره دخترداییم توی روستا گفتم.
‫بهش گفتم نگران نباش، من اینجام.
‫بهش یه لونا و یه زمین می‌دادم.
‫اما مصمم بود که نمی‌خواد ازدواج کنه.
‫گفتم چی داری می‌گی.
‫بهش گفتم که نترسه، من باهاشم.
‫گفت که پسرشو تنها بزرگ می‌کنه. ‫ترجیح می‌ده از دوچرخه استفاده کنه.
‫همینی که گفت رو انجام داد.
‫خیلی زحمت کشید.
‫آدم خوبی بود و یه پدر خوب.
‫فقط دو دست لباس داشت.
‫همه کاری برای خانوادش کرد.
‫من بیست ساله که پستوییل می‌فروشم.
‫دو دبل صفر، بیشتر ماسالا، کمتر آهک.
‫حالا جامعه رو فریب داد و رفت.
‫هیچ وقت فکر نمی‌کردم این‌قدر زود بره.
‫آقا، شما پرونده‌تو همه جا باز می‌کنی.
‫اشکای تمساحتو نگه‌دار برای یه مراسم واقعی.
‫بهش گل بینداز و بفرستش بره. ‫- باشه.
‫گونگون! گونگون!
‫بیا اینجا. ‫- دارم میام، بابابزرگ.
‫بیا پیش من. اینو ببین.
‫ببین اینجا چی نوشته. چی نوشته؟
‫حتماً برای مراسم خاکسپاری بابابزرگم بیا
‫خواهر! خواهر!
‫بابابزرگ، اخم کن! ‫- بابابزرگ، اخم کن!
‫بذار بیاد. بذار بیاد.
‫میشرا، تو به همه دعوت‌نامه میدی.
‫به همه کارت میدی، به من نه. چرا نه؟
‫عمو، اینجا برات دارم.
‫خدایا، منو ببخش.
‫امیدوارم قبل از مراسم تشییع جنازه‌ام نره.
‫"او تاج خواهد پوشید، او حکومت خواهد کرد، او همیشه خسته‌ست."
‫"هر چی داری، پشت سر می‌ذاری."
‫"خالی اومدی، خالی هم میری."
‫"بهم گوش کن."
‫"همه‌اش در مورد وابستگی و توهمه."
‫همه کدورت‌ها رو فراموش کن.
‫درخواست من اینه که تو و خانوادت تو
‫مراسم تشییع جنازه‌ام شرکت کنید.
‫درود بر پروردگار مهکال. ‫- درود بر پروردگار مهکال.
‫بیا لطفاً. ‫- بله، میام.
‫اینجا بشینم؟
‫بله، حتماً. لطفاً بشین.
‫چه تدارکاتی برای مراسم تشییع جنازه‌ام دیدی؟
‫هیچ تدارکی ندیدم.
‫منظورت چیه که ندیدی؟
‫می‌گم بس کنیم این چرت و پرتا رو. بسه دیگه.
‫چرا باید بس کنیم؟ تو قول داده بودی که مراسم رو برگزار می‌کنی.
‫هر وقت که وقتش بشه، انجام می‌دم.
‫باشه، گرفتم چی می‌گی.
‫نمی‌خوای پول خرج کنی، واسه همین پیمان‌ت رو شکستی.
‫چیکار باید بکنم؟
‫منوی مراسم تشییع جنازه میشرا.
‫یه سایبان بزنید.
‫دو تا پسر بیرون سایبان بایستند و عطر بپاشند.
‫بهترین آشپزخانه.
‫چند نوع غذا و لدو از کره حیوانی باید سرو بشه.
‫یه دی‌جی بگیرید.
‫برام لباس نو بگیرید. همون‌هایی که از خیاط منگو می‌گیریم. باشه؟
‫باید خیلی بزرگ باشه. افتخار، اعتبار و حیثیت.
‫این مراسم تشییع جنازه میشرائه.
‫باید یه جشن باشکوه بشه.
‫بلیت‌ها رو برای هریدوار رزرو کردی؟ ‫- نه.
‫رزرو کن. باید بریم هریدوار.
‫بهت میگم.
‫حتماً باید توی گنگ یه غسل بکنم.
‫یه مراسم تشییع بزرگ و یه سفر به هریدوار.
‫چرا این چیزا رو رد نمی‌کنی؟
‫نشنیدی؟ اون مصمم به انجام دادنه این کاراست.
‫همه‌اش رو شنیدم، ولی چطور می‌خوای انجام بدی؟
‫پولی داری؟
‫می‌خواد انجام بده؟ تو پولی نداری که گشنیز بخری و ما می‌خوایم چاشنی درست کنیم.
‫پول رو از کجا می‌خوای بیاری؟
‫مادر و پدرم با عشق این چیزا رو بهم داده بودن.
‫کارو بگیرم؟ ‫- آره.
‫باید وسایل رو بفروشیم.
‫ولی چرا چیزایی که والدینم دادن رو می‌فروشی؟
‫چیز دیگه‌ای برای فروش داریم؟
‫نداری؟ نشونت میدم چی داریم.
‫این رو داریم.
قـ ـا سـ ـم سـ ـمنـ ـگـ ـا نـ ـی
‫درود بر پروردگار مهکال! ‫- درود بر پروردگار مهکال!
‫درود بر پروردگار مهکال! ‫- درود بر پروردگار مهکال، عمو.
‫میشرا، فوق‌العاده‌س!
‫تا حالا تو هیچ مراسم تشییعی همچین غذای خوش‌مزهای نخوردم.
‫برادر، زیاد نخور.
‫نشه که قبل از تموم شدن مراسم من بری.
‫چیزی خوب بگو. چیزی خوب بگو. - برادر،
‫من یه روحم. می‌تونم هر چی بخوام بگم.
‫می‌تونم هر جا بخوام برم. هر جا بخوام میرم. - عمو!
‫راجو! ‫- شما عالی تدارک دیدی.
‫نمی‌دونم باید بهت تبریک بگم یا همدردی کنم.
‫پسرم، پیوش همه این تدارکات رو دیده.
‫اگر می‌خوای چیزی بدی، به پیوش بده.
‫برو و پیوش رو ببین. حتماً لدو رو بخور.
‫ما دی‌جی داریم. قبل از رفتن حسابی برقص.
‫باشه؟ برو جلو.
‫خیلی خوب. خیلی خوب.
‫بعد از مرگ معلم، بچه شانس آورده.
‫یه فقیر پادشاه شده. - می‌تونم ببینم.
‫خیلی قیافت عالی شده، برادر. - لدوها رو می‌بینم.
‫خواهر، خودت پذیرایی کن.
‫درستشم همین بود.
‫پدرت می‌ره و تو هم مثل من خوشحال می‌شی.
‫بابا که رفت، همه چیز بهتر شد.
‫بهت گفته بودم که زنم زیست‌شناسی درس می‌ده.
‫قراره بابا بشم.
‫لیوانم رو پر کن.
‫برای اولین بار تو زندگی، می‌خوام زیست‌شناسی یاد بگیرم نه ریاضی. جالب می‌شه.
‫حواست نیست. چی داره اذیتت می‌کنه؟
‫با من ویسکی نمی‌خوری. بیا، لذت ببر.
‫باید از ویسکی لذت ببری.
‫لدو خوردی؟
‫غنتی.
‫ببخشید برای هر چی که اتفاق افتاده.
‫درود بر خدای مهاکال. ‫- درود بر خدای مهاکال.
‫پدر.
‫سلام قربان. خوش آمدید.
‫قطار 6:40 صبح هست.
‫چمدون‌ها رو آماده کن.
‫من چمدونی ندارم. آماده‌ام.
‫من...
‫این رو برای تو آورده بودم.
‫نذر خدای مهاکال.
‫ترکیب برگ بتل.
‫اون یکی برای کیه؟
‫امروز، من هم می‌خورم.
‫می‌خوای بخوری؟ ‫نه، پسرم.
‫تو الان مست هستی. ‫نمی‌تونی تحملش کنی.
‫تو ترتیب کارها رو عالی انجام دادی. ‫خیلی خوب.
‫ببین، قیمت موتور ۱۵۰۰۰ روپیه.
‫کولر ۳۰۰-۴۰۰ روپیه.
‫و تلویزیون می‌تونه ۲۲۰۰-۲۳۰۰ روپیه باشه.
‫حدوداً باید ۲۰۰۰۰ روپیه گرفته باشی.
‫ولی خرج‌ها بیشتر از ۲۰۰۰۰ روپیه بوده. بقیش چی؟
‫می‌دونستم می‌فهمی.
‫آره. بقیش رو از کجا آوردی؟
‫جواهرات شیلپای عزیزت رو فروختم.
‫احمق! جواهرات عروسم رو فروختی؟
‫تو به من گفتی، منم فروختمشون.
‫بذار برم. ‫- نه.
‫دلم می‌خواد امروز بغلت کنم.
‫تمام شب بغلت کنم.
‫بذار برم. پیوش.
‫پیوش، گریه می‌کنی؟
‫نه. گریه نمی‌کنم.
‫می‌خندم. دارم می‌خندم.
‫دارم می‌خندم. ‫- بذار برم.
‫بذار برم. - گفتم نمی‌ذارم برم. ‫تمام شب بغلت می‌کنم.
‫بغلت می‌کنم.
‫پدر. پدر.
‫بگو. ما رو تنها نذار.
‫پس تو کار رو نمی‌خوای؟
‫خواستن چیز عجیبیه.
‫وقتی چیزی رو نداریم، ‫خیلی می‌خوایمش.
‫ولی وقتی بهش می‌رسیم،
‫بهش نیاز نداریم.
‫یعنی، شغل دولتی رو نمی‌خوای؟
‫نمی‌خوامش.
‫همه چی که می‌خوام، تویی.
‫تو رو می‌خوام.
‫پسر،
‫به حرف من گوش کن. ‫فردا،
‫من مادرت رو که فوت کرده
‫به گنگ قضایم.
‫بعد از اون،
‫تو باید منو راهی کنی. ‫- نه، پدر. نمی‌تونم.
‫پسر،
‫تو الان قوی شدی.
‫نه، بابا. ‫- مطمئنم
‫که تو از پس این مسئولیت ‫به خوبی برمیای.
‫نه، پدر. نه.
‫نه. نه.
‫نه.
‫پدر، وایستا. من باز میکنم.
‫پسر.
‫فکر کردم یه چرخ مثل راجو می‌گیری.
‫این دوچرخه برای من نیست، بابا.
‫این دوچرخه برای توئه.
‫من با دوچرخه چیکار کنم؟
‫علاوه بر این، باید به هریدوار بریم. ‫- هیچ‌کی نمی‌ره.
‫هیچ‌کی نمی‌خواد بره.
‫مراسم خاکسپاری برگزار شد.
‫اگه نریم گَنگ،
‫هیچوقت از وابستگی و توهم آزاد نمی‌شیم.
‫چرا می‌خوای آزاد شی؟
‫بس کن دیگه.
‫فکر مردن رو از سرت بیرون کن.
‫بابا، تمومش کن. بسه دیگه.
‫پدربزرگ، بسه دیگه. حالا به حرف مامان و بابا گوش بده.
‫باشه، گوش می‌دم بهشون.
‫حالا تو هم به من گوش بده.
‫بعد از اینکه به گَنگ تسلیم شدم،
‫تو، مامانت و بابا
‫برید موسوری برای تفریح.
‫چرا فقط ما سه نفر؟ تو هم باهامون بیا.
‫به پدربزرگت بگو باهامون بیاد.
‫آره! می‌ریم موسوری!
‫«یاد گرفتم راه برم ‫با انگشت تو.»
‫«همیشه تحت حمایت تو زندگی کردم. ‫چطور می‌تونم بهت خیانت کنم؟»
‫«تو همیشه از خدا برامون برکت خواستی.»
‫«من هم از خدا برات آرزویی کردم.»
‫«شب و روز کنار هم بودیم.»
‫«نمی‌تونم بدون تو زندگی کنم.»
‫«به تو اطمینان کردم برای رابطه‌هامون.»
‫«من از خدا برات آرزویی کردم.»
‫«من رو توی بغلت نگه داشتی، ‫با موج‌های قوی جنگیدی،»
‫«چطور می‌تونم فراموشت کنم؟»
‫«همه چیز به تو وصله. ‫همه چی منتهی به تو میشه.»
‫«پدر، همه چیز زیر پاتونه.»
‫«من رو توی بغلت نگه داشتی، ‫با موج‌های قوی جنگیدی،»
‫«چطور می‌تونم فراموشت کنم؟»
‫«همه چیز به تو وصله. ‫همه چی منتهی به تو میشه.»
‫«پدر، همه چیز زیر پاتونه.»
‫«ممکنه مجازاتم کنی.»
‫«بدون دلیل،»
‫«است که از من دور نشی.»
‫«طرف دیگه میرم»
‫«و تو رو می‌گردم.»
‫«دنیام تنهاداره.»
‫«چطور چند قدم برم؟»
‫«زمان بدون تو متوقف شده.»
‫«چطور اینجا بدون تو زندگی کنم؟» ‫- بابا!
‫بابا! بابا!
‫«حتی برای خراش کوچیک،»
‫«من رو توی بغلت می‌گرفتی.»
‫«چرا این کلمات بی‌اثرند»
‫بابا! ‫- «حالا؟»
‫«شب و روز کنار هم بودیم.»
‫«نمی‌تونم بدون تو زندگی کنم.»
‫«با طبیعت می‌جنگم و ‫همیشه تو رو محفوظ نگه می‌دارم.»
‫«من از خدا برات آرزویی کردم.»
‫پیوش. فوق‌لیسانس ادبیات هندی.
‫نمره‌هاتم خوبه.
‫چرا دنبال کار دولتی نرفتی؟
‫خیلی تلاش کردم، آقا. ‫- می‌فهمم.
‫پس امیدت رو از دست دادی و ‫رفتی سمت بخش خصوصی.
‫نه، آقا. امیدمو از دست ندادم. ‫می‌خوام بیشتر تلاش کنم.
‫پیوش، تو سخت تلاش می‌کنی.
‫ولی می‌دونی می‌تونی یه کار بهتر ‫از این راحت بگیری؟
‫آقا، خیلی چیزا رو همینطوری از دست دادم. و فهمیدم ‫که هیچ چیزی راحت به دست نمیاد.
‫برام از خانوادت بگو.
‫یه همسر دارم... ‫یعنی زنم، دخترم و پدرم.
‫پدرم داشتم.
‫امیدوارم از دیدن این فیلم لذت برده باشید
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی و ویرایش : نوید مرادی
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]