ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Tv::.
‫به دهمین نمایشگاه DFFI خوش اومدید،
‫بزرگترین رویداد الماس توی آسیا.
‫ما الان جدیدترین کلکسیون رو نمایش می‌دیم...
‫- خوش اومدی، قربان. ‫- مرسی.
‫...و طراح‌های جواهر معروف از سرتاسر هند اینجا هستن.
‫شما در نیکسو، بمبئی هستید.
‫هر قطعه‌ای که می‌بینید با دقت ساخته شده.
‫روی سن، طراح اولمون، سوارانگی جوولر رو داریم.
‫اونا به خاطر طراحی‌های نوآورانشون معروفن
‫که کلاسیک بودن رو با روندهای مدرن ترکیب می‌کنن.
‫کلکسیون امروزشون...
‫خوش اومدی، قربان.
‫گورپاده، یه کم راحت باش. قفسه سینه‌تو رها کن. ریلکس.
‫حتی از یه مایل دورتر هم شبیه یه پلیس می‌زنی.
‫روحینی، لطفا بهش یادآوری کن
‫باید شبیه یه بیزنسمن پولدار باشه.
‫اون، شبیه پولدارا؟ این غیر ممکنه، قربان.
‫تلاش می‌کنم، قربان.
‫آیا شماره ۴۳ اینجا هست؟
‫نه، هنوز نه. در ترافیک گیر کرده‌ان. الان میان.
‫- کانتر رو چک کن. ‫- بله، الان می‌رم.
‫باید این لینک رو کلیک کنی. بگو اضافه کن، اینتر.
‫اگه بری سمت راست، میگی ‫EXT، اینتر. مشخصه برات؟
آپلود زیرنویس : قـاسـم سـمـنـگـانـی @Qasem_Samangani
‫- کوری؟ برو عینکت رو چک کن. ‫- ببخشید، ببخشید!
‫- الو؟ ‫- با معاون بازرس کمبل وصل کن.
‫- کی صحبت می‌کنه؟ ‫- احمق، وقتم رو تلف نکن.
‫قراره تو نمایشگاه الماس شما سرقت بشه.
‫فورا به کمبل زنگ بزن.
‫چی؟
‫امروز ما یه بخش ویژه هم داریم...
‫- الو. ‫- قربان، کد قرمز. تکرار می‌کنم، کد قرمز!
‫- دوباره انجامش بده. یک بار دیگه. ‫- چی میگی...
‫- دوباره انجامش بده. ‫- برو کنار.
‫معاون بازرس کمبل صحبت می‌کنه.
‫آقای کمبل، چهار نفر می‌خوان سالن شمارۀ ۱ رو به زودی غارت کنن.
‫اونا کارت‌های دسترسی به همه نقاط، AK-47 و گاز اشک‌آور دارن.
‫کی هستی تو؟
‫سلاح‌ها دو روز پیش داخل محل مخفی شده بودن.
‫از کجا می‌دونی؟
‫اسم‌هاشون تو آی‌دی‌کارت‌های جعلی هستن
‫آقای شیرکه، غلام علی، راجندرا سینگ، ویجش مهتا.
‫تو پنج دقیقه، یا چیزی، وقت داری. اگه می‌تونی جلوشون رو بگیر.
‫تلفن رو ردیابی کن.
‫قربان، از PCO معبد دهیسر بود.
‫یه گروه رو فرستادم.
‫قربان، ما پاسپورت ‌هایی با این اسم‌ها صادر کرده‌ایم.
‫شینده، سالن رو تخلیه کن، همین الآن!
‫همگی، سالن رو تخلیه کنید و به سمت منطقه امن حرکت کنید.
‫سریع باشید، سریع!
‫همگی حرکت کنین، سالن رو تخلیه کنید و به سمت منطقه امن برید.
‫خانم‌ها اول از این سمت، بعدش آقایون از اون طرف...
‫همگی یک صف تشکیل بدید، هل ندید. حرکت کنید، حرکت کنید، سریع.
‫از این طریق.
‫خانم‌ها اول، بعدش آقایون...
‫همگی، سریع‌تر بجنبید.
‫به حرکت ادامه بدید، سریع. حرکت کنید، حرکت کنید!
‫لطفاً اینجا وایسید. وحشت نکنید.
‫آمبولانس خبر کنین.
‫- کی ما رو ول می‌کنن؟ ‫- هیچ اطلاعی ندارم.
‫باید برم خونه.
‫- ما حتی نمی‌دونیم چی شده. ‫- هیچی نمی‌فهمم.
‫داداش، بذار لااقل از توالت استفاده کنیم.
‫عمو، از بطری پلاستیکی استفاده کن.
‫کسی تا وقتی اجساد اینجا هستن ‫اجازه نداره بره.
‫هی!
‫من بسطمو درست نبستم.
‫این افراد کی هستن؟ باید به ما بگن.
‫بله، قربان! فهمیدم، قربان.
‫بفرستینشون داخل. همه رو برگردونید داخل سالن.
‫- بیاین. ‫- بیا. صف رو دنبال کن.
‫- برگردید به سالن اصلی. ‫- سالن اصلی.
‫- حرکت کنید، حرکت کنید، همگی داخل. ‫- یکی یکی. قربان، جنبید.
‫آروم. حرکت کنین.
‫بیاین. سریعتر بجنبید.
‫- آقای منگش! آقای منگش! ‫- چی؟
‫- آقای منگش. ‫- چی شده؟
‫یکی الماس‌های سولیتیر قرمز ما رو دزدید.
‫ای وای!
‫پلیس! پلیس!
‫همه چی خوب بود وقتی رفتیم.
‫- آقا، به این نگاه کنین. ‫- چی؟
‫- توی این جعبه پنج تا سولیتِر قرمز بود. ‫- شینْده!
‫- قفل شده بود. ‫- آروم باشید.
‫شینْده! بچه‌ها، فقط آروم باشید. شینْده!
‫- ای وای! ‫- آقا.
‫همه خروجی‌ها رو مهر و موم کنید. زود باشید. برید.
‫کسی رو دیدید که بشکنه؟
‫همه ما بیرون بودیم. ‫شماها اینجا بودین.
‫- آخرین کسی که غرفه رو ترک کرد کی بود؟ ‫- کامینی خانم و من.
‫- همه چی خوب بود وقتی رفتیم. ‫- دقیقاً.
‫شینْده، یه بررسی دقیق انجام بده. ‫شاید توی شلوغی افتاده.
‫- بله، آقا. ‫- آقا، تا کی باید منتظر باشیم؟
‫می‌خوایم قطار بگیریم.
‫نه امروز.
‫تیم کشف در راهه.
‫آقا، چرا ما رو چک نمی‌کنید تا بذارید بریم؟
‫این‌جوری کار نمی‌کنه.
‫این کار تیم کشف هست. هر لحظه می‌رسند.
‫جسويندر! این پرونده مربوط به توئه؟
‫شماها نمی‌ذارید من بخوابم.
‫قتل گلتی دیروز، ‫قبل از اون دزدی بانک.
‫- خودتون یه پرونده رو حل کنید، کمبل. ‫- منتظر شنیدن این حرف بودم.
‫- جزئیات؟ ‫- یه خبر به ما رسید.
‫محل رو تخلیه کردیم، ‫چهار تا دزد رو خنثی کردیم.
‫وقتی همه برگشتن داخل، ‫یه غرفه جواهرات گم شد.
‫- دوربین مدار‌بسته؟ ‫- سه دقیقه قبل از تیراندازی قطع شده.
‫کی خبر داد؟
‫مکان تماس رو پیگیری کردیم. ‫یه گدا تماس گیرنده رو دیده.
‫داریم روش کار می‌کنیم.
‫کسی از شلوغی استفاده کرده.
‫حدست چیه؟
‫پیرمرده با کاپشن آبی،
‫دختری که کنارش ایستاده، ‫یا شاید هردوشون با هم.
‫اعتراف کردند که آخرین کسانی بودن که غرفه رو ترک کردند.
‫توی شلوغی برداشتنش.
‫رئیس زنگ زد. مالک این مغازه ‫خیلی با وزیر کشور دوسته.
‫اگه الماس‌ها رو زود پیدا کنیم، ‫نظر دولت رو به‌دست می‌آریم.
‫- موفق باشین. ‫- هردو بیایید اینجا.
‫- بله، شما دوتا. ‫- ما؟
‫بیایید.
‫اسمت چیه؟
‫آقا، منگش. منگش دسای.
‫کامینی سینگ.
‫کسی اینجا اینا رو می‌شناسه؟
‫چطوری اینا رو می‌شناسی؟
‫آقا، همه‌مون توی پانچ‌رتنا کار می‌کنیم.
‫- پانچ‌رتنا چیه؟ ‫- ساختمونیه نزدیک اُپرا هاوس، آقا.
‫همه کسب‌و‌کارهای بزرگ الماس ‫دفترشون اونجاست.
‫بله، آقا.
‫- غورپادِه. ‫- آقا.
‫ویدیوی دوربین مدار‌بسته رو برام بیار.
‫آقا.
‫شماها می‌تونید برید.
‫هر جا که بودید ‫قبل از اینکه زنگ خطر به صدا دربیاد،
‫سعی کنید اونجا رو به یاد بیارید، ‫و برید همون جا وایستید. زود باشید.
‫زود باشید، عجله کنید.
‫- فید بیرونی رو چک کن. ‫- آقا.
‫صاحبان غرفه بین 18، 19 و 13، ‫لطفاً بمونید.
‫بقیه می‌تونید به منطقه پناهگاهی برید.
‫اونجا بازرسی بدنی می‌شید.
‫بعد از اون، فقط آدرس و شماره‌تون رو به ما بدید، و برید خونه.
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی : نوید مرادی
‫
‫غورپادِه.
‫همه برید یه طرف، لطفاً. ‫این طرف. بیایید.
‫- چیزی دیدی؟ ‫- نه، آقا.
‫- یه کاری بکن. ‫- بله؟
‫- برو بیرون، آدرست رو بده، و برو. ‫- باشه.
‫بیایید اینجا.
‫اسم و شغلت چیه؟
‫سیکندر شارما، ‫تکنسین کامپیوتر و تعمیرکار.
‫- اهل کجایی؟ ‫- کانپور.
‫پس توی بمبئی چه کار می‌کنی؟
‫- چرا اونجا وایستاده بودی؟ ‫- نبودم. داشتم کار می‌کردم.
‫داشتم می‌رفتم اون غرفه.
‫زنگ خطر وسطش به صدا درآمد، ‫و پلیس گفت برین بیرون.
‫چرا داشتی می‌رفتی اونجا؟
‫اونا هم از مشتری‌هام هستن. ‫سیستم AV* شون رو انجام دادم، با 6-8 تا دیگه.
‫این سوالو جواب بده. همه ضبط‌های دوربین‌های مدار‌بسته کجا ذخیره میشه؟
‫آقا، من در مورد اون چیزی نمی‌دونم.
‫تو تکنسین کامپیوتر هستی؟
‫فرق بین یک کامپیوتر و یک تکنسین دوربین مداربسته هست.
‫اینقدر زرنگ بازی درنیار!
‫- فهمیدی؟ ‫- ببخشید، آقا.
‫آدرس تو بده و برو.
‫- ببخشید، آقا. من واقعا متاسفم، آقا. ‫- بیا.
‫- مواظب باش. ‫- ببخشید.
‫اسمت چیه؟
‫وایسا
‫- من؟ ‫- بله، تو. بیا اینجا.
‫- آقا. ‫- چرا اینقدر عجله داری؟
‫عجله نداشتم من...
‫چرا پیرمرد رو هل دادی؟
‫- نه، آقا، من هل ندادم. من فقط... ‫- پس من دروغ می‌گم؟
‫آقا، شما دروغ نمی‌گید. ‫بهش معذرت خواستم، آقا.
‫چرا اینقدر عجله داری؟
‫آقا، عجله نداشتم، آقا.
‫آقا، مادرم حالش خوب نیست. ‫تنها خونه است.
‫فقط به خاطر همین.
‫یه کار کن.
‫دوباره بگو.
‫چی، آقا؟
‫وقتی همه چی شروع شد، کجا بودی؟
‫- آقا، تازه همه چیز رو توضیح دادم. ‫- دوباره بگو.
‫آقا، من...
‫آقا، اینجا بودم.
‫داشتم به غرفه دیگه می‌رفتم ‫که آلارم شروع شد.
‫پلیسا اومدن و ما رو آوردن اینجا.
‫بعدش همه صدای تیراندازی شنیدیم، ‫اون موقع بود که فهمیدیم داره دزدی میشه.
‫خب دقیقاً کجا بودی ‫وقتی آلارم به صدا در اومد؟
‫آقا...
‫آقا، اینجا. درست اینجا.
‫اینجا بودم، آقا.
‫نه، برادر، تو اینجا ایستاده بودی، ‫من اونجا ایستاده بودم.
‫آقا، ممکنه در حال حرکت بودم ‫وقتی آلارم به صدا در اومد.
‫نه، تو اینجا ایستاده بودی. من کاملاً مطمئنم.
‫آقا، من... آقا، ممکنه وسط بودم.
‫درست اونجا بودم، آقا.
‫سیکندر شارما، تکنسین کامپیوتر.
‫چطوری این دو نفر رو می‌شناسی؟
‫آقا، نمی‌شناسمشون.
‫مراجعه کردم به دفترشون ‫برای نصب نرم‌افزار.
‫چرا وقتی قبلاً پرسیدم انکار کردی؟
‫آقا، ازم پرسیدید که می‌شناسمشون. نه، نمی‌شناسم.
‫فقط به دفترشون رفتم.
‫- غورپاده. ‫- آقا.
‫به دقت بگردیدش.
‫- من کاری نکردم. ‫- بیا.
‫- من بی‌گناهم. ‫- بله، ما می‌دونیم.
‫من یه بحران تو خونه دارم. دزد نیستم.
‫- هی... ‫- آقا، چه کار می‌کنید...
‫هر دو، بیاید اینجا.
‫بله، آقا.
‫کامینی سینگ. اهل کجا هستی؟
‫رایپور، چاتیسگره.
‫من بومی اینجام.
‫کسی که همین الان رفت، اسمش چی بود؟
‫آقا، نمی‌دونم.
‫ولی گفت شما رو می‌شناسه، ‫اومده بوده دفترتون.
‫شاید کرده باشه، ولی من اسمش رو نمی‌دونم.
‫تو اولین نفری بودی که همه چی رو دیدی؟
‫بله قربان. وقتی پلیسا رفتن،
‫رفتیم سر پیشخوان‌های خودمون.
‫و وقتی به خودم رسیدم، دیدم ‫که جعبه کاملاً شکسته شده،
‫و پنج تا سولیتِر ناپدید شده.
‫- سولیتِر چیه؟ ‫- به یک الماس تک، سولیتِر می‌گن.
‫خب، قیمت‌شون چقدره؟
‫قربان، قیمت دقیق‌شون رو نمی‌دونم، ‫ولی باید حدود...
‫- حدوداً ۵۰ کرور باشه. ‫- چی؟
‫شاید هم ۶۰ کرور باشه.
‫- بله، جسویندر؟ ‫- قربان، چرا این کارو می‌کنید؟
‫- چی شده؟ ‫- فکر کردم یه دزدی کوچیکه.
‫این الماسا ۵۰-۶۰ کرور ارزش دارن.
‫اگه مبلغ کوچیکی بود،
‫خود وزیر کشور ‫شما رو توصیه می‌کرد؟
‫آقا وزیر اسم من رو توصیه کرده؟
‫صاحبش با خانم وزیر نسبتی داره.
‫فقط تویی که ‫پنجاه و پنج درصد کشف داری.
‫این پرونده رو حل کن، ‫و مدال و ترفیع بگیر.
‫وضعیت چیه؟
‫قربان، نمی‌دونیم چجوری دزدا وارد شدن، ‫یا چطور اسلحه‌ها وارد شدن،
‫- یا چطور کارت شناسایی گرفتن. ‫- تحقیقات ادامه داره.
‫تمرکزت رو روی پیدا کردن الماسا بذار.
‫وزیر می‌خواد بدونه چقدر طول می‌کشه.
‫چی باید بهش بگم؟
‫- ۲۴ ساعت حلش می‌کنم، قربان. ‫- خوبه. موفق باشی.
‫چیزی پیدا نکردیم، قربان.
‫قربان، مادرم حالش خوب نیست. باید باهاش تماس بگیرم.
‫بفرما.
‫بفرمایید.
‫- به حساب من بذار. ‫- باشه.
‫- الو. ‫- بله، تیواری جان.
‫- سیکاندار صحبت می‌کنه. ‫- بله سیکاندار؟
‫میشه لطفاً خونه بگید ‫که دیر می‌رسم؟
‫مادرت همین الان پرسید.
‫سر کار گیر کردم.
‫- حتماً، بهش می‌گم. ‫- ممنون.
‫- الو؟ ‫- بازرس جزو جسویندر سینگ صحبت می‌کنه.
‫- کسی که تازه باهاش صحبت کردی رو می‌شناسی؟ ‫- چی؟
‫کسی دو ثانیه پیش بهت زنگ زد. ‫می‌شناسیش؟
‫بله، همون سیکانداره. می‌خواست ‫به مادرش بگه دیر می‌رسه.
‫از کجا می‌شناسیش؟
‫مستاجرمه. صاحب‌خونش هستم.
‫باشه.
‫قربان، می‌تونم برم؟
‫خواهش می‌کنم.
‫مطمئنم که یکی از شما دزده.
‫اعتراف کن، تمومش کن.
‫به حرف من گوش بده، ‫نمی‌خوای بری دادگاه.
‫قربان، ما اینجا کار می‌کنیم. ‫چیزی ندزدیدیم.
‫من ۳۲ سال کارمنده اینجام.
‫می‌تونی با رئیسم صحبت کنی.
‫- ۳۲ سال؟ ‫- بله.
‫- و شما؟ ‫- سه ماه.
‫ولی من چیزی ندزدیدم.
‫من یه پسر دارم، قربان، لطفاً.
‫و شماها از کی همدیگه رو می‌شناسین؟
‫قربان، قبلاً گفتم، ‫نمی‌شناسمشون، قربان.
‫رفتم دفترشون تا تالی نصب کنم.
‫چیزی از الماس‌ها نمی‌دونم.
‫مادرم تنهائه. لطفاً بذارین برم.
‫- چیزی درباره غریزه می‌دونی؟ ‫- چی؟
‫یه پسر کانپوری ‫که چیزی درباره غریزه نمی‌دونه؟
‫غریزه.
‫یا داریش، یا نداریش.
‫غریزه من خیلی محکمه.
‫به خاطر همینه که ‫پنجاه و پنج درصد کشف دارم.
‫می‌دونی امروز غریزه من چی می‌گه؟
‫اینکه تو به اون معصومیتی که ‫نشون می‌دی، نیستی.
‫و هم اینکه شما سه نفر ‫با هم اینو نقشه کشیدین،
‫یا شاید ترکیبی از دو نفر، ‫یا شاید یکی به تنهایی.
‫- نمی‌دونم چیزی. ‫- قربان، این عادلانه نیست.
‫قربان، لطفاً بذارین برم خونه.
‫- لطفاً، قربان. ‫- قربان، باور کنین.
‫الماس‌ها رو بدین و برین.
‫چطور می‌تونم الماس‌ها رو بهتون بدم؟
‫تمام مکان رو چک کردید، ‫لباس من رو گشتید. دیگه چکار کنم؟
‫از کجا بیارم؟ ببینید، داخلن،
‫ببینید. نگاه کنین.
‫- قرپاده، اینو یادداشت کن. ‫- بله قربان.
‫متهم شماره یک.
‫منگش دسای.
‫متهم شماره دو.
‫کامینی سینگ.
‫متهم شماره سه.
‫سیکندر شارما.
‫بازداشتشون کنید.
‫بشینید. اول جزئیاتتون رو بررسی می‌کنیم، بعد بازجویی رو شروع می‌کنیم.
‫حالا چی؟
‫دیگه چی؟ ما رو می‌زنن، شکنجه می‌کنن.
‫من اونجا ۳۲ سال کار کردم.
‫دو نسل رو خدمت کردم.
‫ولی لعنتی برام ضمانت نکرد.
‫سال‌ها پیش یه طالع‌بین بهم گفت ‫که یک سری
‫بدهیای کارمای اجدادی دارم.
‫دارم تاوان گناهان اجدادمو میدم.
‫تو این سن.
‫ولی چرا کامینی بهشون دروغ گفت؟
‫این خیلی برام عجیبه.
‫چی گفت؟
‫کامینی قبلاً تو شرکت ما کار کرده.
‫چهار سال کار کرده.
‫این تازه دوره دومشه، از سه ماه پیش.
‫شاید ترسیده. بیچاره دختره.
‫آی کورپاه، آقا صدات کرده، بیا.
‫بلند شو.
‫بله آقا.
‫آقا، لطفاً فردا دادخواست بازداشت رو تأیید کنین، بقیه‌اش با من.
‫اگه یه نفر بود، تو یه ساعت تموم بود.
‫ما سه تا مظنون داریم. یه دختر هم هست.
‫ممنون آقا.
‫- آقا، کجا می‌برینم؟ ‫- هیچ جا.
‫- آقا، آقا، لطفاً، آقا. ‫- راه بیفت.
‫آقا، لطفاً.
‫آقا، من... من بی‌گناهم، آقا.
‫- ما تصمیم می‌گیریم. نگران نباش. ‫- آقا، لطفاً، آقا.
‫بیا. بشین.
‫من نکردم، آقا. من بی‌گناهم. لطفاً باور کنین.
‫آقا، من نکردم. ول کنید. من بی‌گناهم، لطفاً.
‫ولم کنید. ولم کنید، لطفاً آقا. من بی‌گناهم.
‫آقا، لطفاً، من بی‌گناهم.
‫آقا، بذارین برم، لطفاً. لطفاً ولم کنین.
‫با آقای باتون آشنا شو!
‫همه خلافکارا جلوی اون تسلیم میشن.
‫اوه، انگار باور نمی‌کنی؟ می‌کنی.
‫باور می‌کنی و حقیقتو میگی.
‫بذار یه نمونه بهت بدم ‫که همه چیو یادت بیاد.
‫قرپاده!
‫این تاکتیک ترسوندنه توئه؟
‫بذار فردا تحت بازداشت بگیریمش.
‫بعدش می‌تونی بری گلف بازی کنی.
‫نگو که بهت فرصت ندادم.
‫شب اینجا نگهش دارین.
‫آقا، اون سابقه ۱۰۰ درصدی ‫که بهش افتخار می‌کنی؟
‫با همچین چرت و پرتی به دست آوردی؟
‫آقا، من دزد نیستم.
‫ولی روزی که بفهمی اشتباه کردی،
‫قول بده که
‫توی چشمام نگاه کنی، مردونه، و عذرخواهی کنی.
‫قول بده، آقا.
‫- کیه؟ ‫- آقا، رئیس صداتون کرده.
‫- اومدم. ‫- باشه، آقا.
‫آقا.
‫بیا تو.
‫باشه، من باهاش صحبت می‌کنم. پیگیری میکنم.
‫اینم.
‫این چیه، آقا؟
‫مجوز روزخوانی.
‫تو که تعلیق شده بودی. این نامه اخراجه، جاسویندر.
‫حالا آزادین که هر زمان، هر جایی، بدون محدودیت بنوشین.
‫آقا.
‫فکر کردین می‌خواین چیکار کنین؟
‫من محقق برجسته این دپارتمان بودم،
‫با ۴ مدال رئیس‌جمهوری.
‫راهشو پیدا می‌کنم.
‫اون ۱۵ سال پیش بود. حالا تو فقط...
‫آقا.
‫پلیس بمبئی
‫بریم.
‫آقا، هزینه ماشین...
‫آه، کاملاً فراموش کردم. ببخشید، ببخشید. متاسفم. ببخشید.
‫ببخشید.
‫دادگاه خانواده باندرا.
‫بریم.
‫جسویندر سینگ، کاوشالیا سینگ. مشاوره‌تونو تکمیل کردید؟
‫احتمالی برای آشتی هست؟
‫خودتو درست کن.
‫گوپته، جزئیات کیس؟
‫جناب قاضی، شرایط توافق روی ضمیمه A مشخص شده.
‫هر دوی شما با شرایط توافق موافقید؟
‫بله.
‫باشه.
‫شما رسما طلاق گرفته‌اید. تبریک می‌گم. بعدی!
‫کاوشالیا،
‫وقتی برمی‌گردم به عقب، من...
‫هنوزم...
‫هنوزم نمی‌فهمم کی بین ما همه چی از دست رفت
‫همه چی بین ما.
‫نمی‌دونم چرا حس می‌کنم می‌خوام گریه کنم.
‫- کاوشالیا، هنوزم... ‫- عیبی نداره.
‫یادت میاد وقتی رفتیم ماهابالشور، و تو ازم خواستی که...
‫پولا رو به موقع بفرستم.
‫یادت میاد چی امضا کردی؟
‫سه بار عدم پرداخت،
‫و من هم مالکیت اموالت در لودهیانا رو به دست میارم.
‫تاریخ اقساط رو برات پیام دادم.
‫کاوشالیا، یه بار...
‫مراقب خودت باش.
‫حتماً، آقا.
‫- آنا، اون می‌خواد یه قوطی دیگه بگیره. ‫- بله؟
‫- چقدر تاکنون نوشیده؟ ‫- سه تا. و حسابی خراب حاله.
‫- من رسیدگی می‌کنم. ‫- باشه، آقا.
‫سلام، آقا.
‫بیاید، آقا جسویندر، فردا کار ندارید؟
‫- بشینید. ‫- آقا، یه کم کار حسابداری دارم.
‫بشین آنا.
‫- چیزی برای خوردن؟ ‫- آنا، به خدا اعتقاد داری؟
‫- کاملاً، آقا. ‫درباره کارما چطور؟
‫جیسا بکاشو ویسا چودو. به این اعتقاد دارم، آقا.
‫پس به خدا بصورت جدی قسم بخور و به من بگو، آیا من آدم خوبی هستم؟
‫آقا...
‫بگو.
‫نترس. کاملاً صادق باش.
‫بگو، آنا.
‫کسی به بدی تو ندیدم.
‫چرا اینو می‌گی؟
‫آقا، دالی و جولی به خاطر تو کارشونو ترک کردن.
‫- ضرر زیادی کردم. ‫- باشه، بسه بگو تموم شده برید.
‫- مرغ بفرستم؟ ‫- نه.
‫اشتهامو از دست دادم.
‫بگو.
‫- سلام علیکم، آقا. ‫- وعلیکم سلام.
‫فردا مشتری تون به هند میاد.
‫قراردادش تو ابوظبی امروز تموم شد.
‫چیزای زیادی امروز تموم شد.
‫- شماره شو داری؟ بفرستش. ‫- بله، آقا.
‫آقا، شنیدم که شغل خودتونو از دست دادید؟
‫درسته.
‫آقا، هزینه سه ماه قبلم چی می‌شه؟
‫کی می‌گیرم، آقا؟
‫هیچوقت.
‫به بدهی‌های بعدت اضافه کن. ‫و شماره شو بفرست.
‫آقا، ولی...
‫قطع کرد.
‫- سلام. ‫- چطورید، آقای شرما؟
‫کامل خوبم. کی داری صحبت می‌کنی؟
‫بازرس جسویندر سینگ.
‫چرا این افتخار رو نصیب من کردی؟
‫زنگ زدم بگم که امروز از کارم اخراج شدم،
‫و همچنین امروز از زنم جدا شدم.
‫چرا اینو به من می‌گی؟
‫چون همه حسابام امروز بسته شد،
‫جز حساب تو.
‫سیکندر.
‫سیکندر، حق با تو بود.
‫ولی حس من...
‫حس من اشتباه بود.
‫تو دزد نبودی.
‫متاسفم.
‫فقط می‌خواستم...
‫فقط زنگ زدم که عذرخواهی کنم ازت.
‫همین.
‫این چیزی نیست که ما تصمیم گرفتیم.
‫چی؟
‫یادت بیار، آقای مامور، وقتی داشتی منو بی‌رحمانه کتک می‌زدی،
‫دقیقا چی گفتم؟
‫آقا، من دزد نیستم.
‫ولی روزی که اشتباهت رو بفهمی،
‫قول بده که مردانه به چشمام نگاه کنی و عذرخواهی کنی.
‫معامله منصفانه‌ایه.
‫یه آدرس می‌فرستم برات.
‫فردا بیا منو ببین.
‫چی شده داداش؟ چرا گریه می‌کنی؟
‫15 سال واسه این منتظر بودم!
‫پانزده سال!
‫این یه مسابقه کریکت بود؟ پاکستان بالاخره برد؟
‫انور.
‫آقا، امیدوارم پرونده رو متوجه شده باشین؟
‫لطفاً با پدرم ملاقات کنین.
‫- بابا. ‫- بله؟
‫این آقای پارکره.
‫پرونده رو براش توضیح دادم.
‫- می‌تونه انجامش بده؟ ‫- بله، بله. کاملاً، کاملاً.
‫بله، همین الان. بله، بچه‌م.
‫نگران نباش. سوءتفاهمه.
‫چطور می‌تونن همین جوری دستگیرت کنن؟
‫- باور کن، اشتباهی شده. ‫- نگران نباش. می‌رم بررسی می‌کنم.
‫آقا، این دوست من سیکندره...
‫اگه بدونیم بی‌گناهیم، ‫چرا باید بترسیم؟
‫نگران نباش.
‫پلیس وانرای، مامور جسویندر سینگ.
‫قربان، این پرونده مربوط به بخش 390 هست.
‫همه متهمان از محل گرفتاری شدند.
‫درخواست دارم که 14 روز بازداشت بگیرین.
‫قربان، من نماینده ‫متهم شماره 1، منگش دسای،
‫و متهم شماره 3، سیکندر شارما هستم.
‫کامینی سینگ، وکیل تو کیه؟
‫آقا... آقا، هیچ‌کس.
‫آقا، نمی‌دونستم که باید...
‫پوزش می‌خوام، قربان،
‫برای این جلسه، من آماده‌ام که نماینده ‫متهم شماره 2، کامینی سینگ، باشم.
‫- اگه موافق باشه. ‫- لطفاً.
‫آقای پارکر امروز حس خیرخواهی گرفته.
‫بفرمایید.
‫قربان، هر سه متهم در ‫شعاع شش فوتی محل جرم بودند.
‫متهم شماره 3 یه تکنسین نرم‌افزاره،
‫و مامور معتقده که ‫اون دوربین‌های مداربسته رو غیرفعال کرده.
‫قربان، اون تازه گفت که ‫اونا تو سالن بودند.
‫پس چطور می‌تونست دوربین مداربسته رو غیرفعال کنه؟
‫قربان، برای اثبات این موضوع، ‫ما اون 14 روز بازداشت رو نیاز داریم.
‫تمام محوطه جستجو شد، ‫متهمان به دقت بازرسی شدند.
‫هیچ‌کس بیرون از سالن نیومده.
‫هیچ بهبودی حاصل نشده.
‫موکلین من ‫هیچ ارتباطی با این پرونده ندارند.
‫درخواست لغو تمام شکایات و فوری ‫بزگشت اون سه متهم رو دارم. متشکرم.
‫قربان، مامور معتقده که ‫یا یکی از متهمین یا همشون،
‫الماس‌ها رو قورت دادند.
‫بنابراین، لازم است که اونا رو در بازداشت نگه داریم
‫که بتونیم اونا رو به بیمارستان منتقل کنیم ‫و چک‌اپ عکس‌برداریشون رو انجام بدیم.
‫چه... چه... چه مزخرفی داره می‌گه؟
‫قورت دادن الماس می‌تونه بکشه.
‫این طرز صحبت با یک افسر دادگاه است؟
‫به نمایندگی از او معذرت می‌خوام، قربان.
‫ولی آقای دسای درست می‌گه.
‫چطور ممکنه کسی این همه الماس قورت بده؟
‫قربان، برای ثبت، ما چهار پرونده داریم،
‫که متهمین الماس‌ها رو قورت دادند، ‫و آسیب ندیدند.
‫این ممکنه، قربان. ما سوابق داریم.
‫درخواست دارم که ما ‫14 روز بازداشت بگیریم، قربان.
‫قربان، این پرونده‌ها نادرترین هستند.
‫این چیزی رو ثابت نمی‌کنه. ‫فقط وقت تلف کردن است.
‫هفت روز بازداشت.
‫متشکرم، قربان.
‫- سلام، عصر بخیر! ‫- عصر بخیر.
‫مرسی. پرواز خوبی داشته باشید.
‫آره، من تو فرودگاه هستم. ‫پرواز 30 دقیقه دیگه‌ است.
‫چیزی از دیوتی‌فری می‌خوای؟
‫منم همینطور.
‫نه، اول باید یه کاری انجام بدم.
‫وقتی برسم می‌گم بهت.
‫منم دلم تنگ شده. می‌بینمت، خداحافظ.
‫ببخشید.
‫- سیکی-- ‫- بله، بله. بیا بریم.
‫منگش دسای.
‫نه.
‫همه روده‌ها تمیز هستن، جاسویندر. ‫اینجا چیزی نیست.
‫چطور ممکنه؟
‫بله، گرپاده؟
‫ما تماس گیرنده رو پیدا کردیم، آقا. ‫اون داستان متفاوتی داره.
‫اون توی ایستگاه پلیس هست.
‫ما اون رو دنبال کردیم.
‫ما همه کانال‌های خبری رو از ‫سرقت الماس پر کردیم،
‫ولی تو بالاخره نیومدی ‫که خودت با ما ملاقات کنی؟
‫ببخشید، آقا.
‫چرا تو جمشیدپور بودی؟
‫آقا، برای عروسی پسرعمو‌ام اونجا بودم.
‫می‌خواستم بعد از عروسی ‫بلافاصله بیام اینجا.
‫به جون خوز ممد قسم میخورم
‫چی شده؟
‫اگه دروغ بگی، عینک‌تو می‌شکنم.
‫چرا باید دروغ بگم، آقا؟
‫اون روز صبح، مثل هر روز صبح، ‫رفتم دخترمو به مدرسه برسونم.
‫همه چیز رو جمع کردی؟
‫ماشین اومد.
‫گذاشتمش تو ماشین، خداحافظی کردم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫بعد، همین که برگشتم برم خونه، ‫یه تماس گرفتم.
‫- الو. ‫- برادر، هر روز دخترتو می‌فرستی.
‫حداقل باید قیافه راننده رو ببینی.
‫وایسا! برادر، وایسا! ‫کجا داری دخترمو می‌بری؟
‫برادر، وایسا. وایسا، لطفاً.
‫الو.
‫- الو. ‫- آروم باش، برادر.
‫بچه‌ات سالم و سلامت برمی‌گرده خونه. ‫فقط باید یه لطف کوچیک برام بکنی.
‫چه لطفی؟ چی باید بکنم؟
‫یه کاغذ تو جیبت سمت چپت پیدا می‌کنی.
‫یه صحنه دیالوگ روش نوشته، به همراه یه شماره تلفن.
‫فقط باید اون شماره رو بگیری، ‫و اون دیالوگ رو اجرا کنی.
‫این چیه؟
‫تو کوچه جلوییت یه تلفن عمومی هست.
‫تماس بگیر، و برگرد خونه.
‫بچه‌ات زود می‌رسه.
‫و اگه بخوای زرنگ بازی دربیاری،
‫- خب... ‫- الو.
‫- پس، دخترت رو آدم‌ربایی نکردن؟ ‫- نه، آقا.
‫اون راننده معمولیم بود. من گول خوردم.
‫- اون کاغذ کجاست؟ ‫- بله، آقا، اینجا.
‫شماره تلفن، آقا.
‫گرپاده.
‫کسی رو ببین میشناسی
‫خوب نگاه کن.
‫چی شده؟
‫آقا، شبیه عمو منه.
‫ولی اون مرده. شبیه هستن.
‫او...
‫می‌شناسیش؟
‫نه، آقا.
‫می‌شناسیش؟
‫نه، آقا.
‫هیچ‌کدوم رو نمی‌شناسم.
‫من... من چیزی ‫در مورد الماس‌ها نمی‌دونم.
‫اینقدر گفتم.
‫من هیچی نمی‌دونم.
‫لطفاً، بزارید برم.
‫مترجم : بانو رو نزنید نامردااااااااا گناه داره
‫هی!
‫بیدار باش!
‫خانم، لطفاً، بزارید برم. لطفاً.
‫لطفاً، دیگه بس کن.
‫دیگه چی می‌تونم بگم؟
‫من دزد نیستم. من اونا رو ندزدیدم. ‫هیچی در مورد الماس‌ها نمی‌دونم!
‫خانم، دارم حقیقت رو می‌گم.
‫قسم می‌خورم، من بی‌گناهم. ‫من چیزی ندزدیدم.
‫لطفاً، بزارین برم. ‫بچه‌ام تنهاست. لطفاً.
‫مترجم : من خوز رو گروگان میزارم . بانو رو ول کنید بره
‫این برات خنده‌داره؟
‫آقا، پیراهنتون پاره شده.
‫جناب، ما درخواست می‌کنیم که هفت روز دیگه بازداشتشون تمدید بشه.
‫هیچی ثابت نکردن، همه نظریه‌هاشون شکست خورد.
‫هیچ مدرکی ندارن.
‫بر چه اساسی درخواست تمدید بازداشت دارن؟
‫من درخواست آزادی فوری به قید وثیقه برای هر سه متهم دارم. ممنون.
‫افسر تحقیق کجاست؟
‫آقا.
‫بگو.
‫آقا، یکی از اون‌ها یا الماس‌ها رو قورت داده یا قایم کرده.
‫- آقا، دوباره... ‫- آقای منگش.
‫- ولی او... ‫- لطفاً.
‫آقا، فکر می‌کنم بین دستگیری و اولین بازداشت،
‫با کسی ملاقات کردن و الماس‌ها رو دادن.
‫- فقط هفت روز بهم بدین. ‫- صبر کن.
‫می‌فهمی چقدر این حرف مسخره‌ست؟
‫کیفرخواست رو تنظیم کن.
‫آزادی به قید وثیقه برای هر سه متهم صادر شد.
‫ممنون، آقا.
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫حالا که تو اینجایی، برشون می‌گردونیم.
‫من به قید وثیقه آزاد شدم.
‫این پرونده ممکنه سال‌ها طول بکشه.
‫نگران نباش، خوب میشی.
‫بیا، دراز بکش.
‫اوه، پریا! بیا تو.
‫ببین باهاش چیکار کردن.
‫مامان!
‫- نه، اشکالی نداره. دراز بکش. ‫- پریا،
‫دارم چای درست می‌کنم.
‫- چای می‌خوری؟ ‫- واسه چی اومدم اینجا، خاله؟
‫الان میام.
‫ممکنه درد داشته باشه.
‫ممنون، پریا.
‫خوشحالم که اونجا باهام حرف نزدی.
‫وگرنه اون احمق به تو هم شک می‌کرد.
‫- چرا باید بدون دلیل به من شک کنه؟ ‫- اون افسر تحقیق هر کاری می‌تونه بکنه.
‫فقط به رکورد بی‌نقصش اهمیت می‌ده.
‫پریا، مادرت گفت که امروز یه پسری میاد تو رو ببینه؟
‫بله، خاله، تو بیمارستانم کار می‌کنه، تو بخش اداری.
‫پسرت هیچ‌وقت علاقه‌ای نشون نداد.
‫پس فکر کردم بهتره
‫ازدواج کنم.
‫تبریک می‌گم، پریا.
‫خاله، ده تا قرص هست.
‫سه بار در روز. و این پماد، یه مقدار دیگه میارم، باشه؟
‫عصر. خوب می‌شه.
‫چای؟ حداقل چای بخور.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫هی، وایسا! کجا می‌ری؟
‫آقای موریا، چیکار می‌کنی؟ من مجوز دارم.
‫مجوزت لغو شده. دیگه توی پنج‌رتنا ورود نداری. برو بیرون.
‫- ولی من مشتری دارم داخل. پرداخت‌هام. ‫- بهشون زنگ بزن. چک‌ها رو می‌دم.
‫- ورود ممنوع. ‫- ولی چرا؟ بذار پرداخت‌هامو بگیرم.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- نه، نه.
‫چرا خشونت به خرج می‌دی؟ این چه رفتاریه؟
‫نه، بیا بیرون.
‫پول؟ نقدی؟
‫سمیر، ما سه ساله با هم کار می‌کنیم.
‫- نمی‌تونی یه اعتبار 15 روزه بدی؟ ‫- تو به قید وثیقه آزادی.
‫نمی‌تونم ریسک کنم. متاسفم.
‫- لطفاً، فقط 15 روز. ‫- نه.
‫سمیر، لطفاً.
‫ببین، من سه ماه سکوت کردم.
‫ولی حتی سپرده‌ات هم تموم شده.
‫یا اجاره دو ماه رو بده، یا خونه رو تخلیه کن.
‫- لطفاً. ‫- نه، خانم، لطفاً نکنید.
‫- آقای تیواری، لطفاً، فقط یه هفته بهم بدین. ‫- یه هفته.
‫دارم تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫- همین. ‫- باشه. ممنون.
‫هیچی بهمون نمی‌گن.
‫قاضی نیومد. جلسه بعدی سه ماه دیگه‌ست. سیکندر کجاست؟
‫ممنون.
‫جواب تماس‌هامو نمی‌دن. شدیداً به یه کار نیاز دارم.
‫چیکار کنم؟ بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫- جلسه بعدی سه ماه دیگه‌ست. ‫- باشه.
‫حق‌الزحمه‌امو گرفتی؟
‫آقا، دارم تمام تلاشم رو می‌کنم. حق‌الزحمه‌تون رو می‌دم.
‫برادر، من قبلاً تخفیف زیادی بهت دادم.
‫- این انصاف نیست. ‫- دارم تلاش می‌کنم.
‫فقط یه کم دیگه بهم وقت بده، ‫پولتو برمی‌گردونم.
‫- دیگه نمی‌تونم ادامه بدم... ‫- آقای سیکندر، یادت رفت
‫- پولی که به من دادی رو. ‫- پول؟
‫ممنون.
‫- چای تو، با شکر. ‫- ممنون.
‫ممنون.
‫زود پولت رو برمی‌گردونم.
‫مشکلی نیست. یه پول اضافه داشتم ‫که به کار اومد.
‫خانواده‌ت کیان؟
‫پسرم، یه سالشه.
‫و خواهر کوچیکم.
‫همسرت؟
‫شوهر سابقم.
‫یکی دیگه پیدا کرد.
‫متاسفم.
‫اشکالی نداره.
‫خانواده‌ت کیان؟
‫فقط مادرم.
‫میدونی،
‫اون روز اصلا نمی‌خواستم برم نمایشگاه.
‫داشتم می‌رفتم لمینگتون رود، که فکر کردم شاید برم
‫و سیستم‌های صوتی و تصویری که نصب کردم رو چک کنم.
‫یه رویداد خیلی بزرگیه، باید درست پیش بره.
‫واسه همین اومدم.
‫واقعا از بدشانسیه دیگه.
‫به شانس خودت ناسزا نگو.
‫هیچ‌وقت به شانس خودت ناسزا نگو.
‫وگرنه حتی چیزای خوب
‫شروع به خراب شدن می‌کنن.
‫چی شده؟
‫تحصیل‌کرده‌ای. یه کار بهتر پیدا می‌کنی.
‫فعلا فقط یه کار می‌خوام.
‫- ساکب! ‫- بله، آقا.
‫- تازه‌وارد شده. کارو بهش یاد بده. ‫- آقا.
‫بله، پریا.
‫هی، چی شد واسه مامان؟
‫- برادر، بذار بریم. یه لحظه. ‫- ببخشید. یه لحظه.
‫صبر کن. بله. صبر کن.
‫هی، مامان!
‫مامان!
‫مامان! مامان!
‫
‫عصر بخیر خانم‌ها و آقایان، ‫کاپیتانتون صحبت می‌کنه.
‫داریم به سمت
‫فرودگاه بین‌المللی چاتراپاتی شیواجی بمبئی پایین میایم.
‫از اینکه با ما پرواز کردید ممنونیم.
‫کابین کرو آماده‌ی فرود بشید.
قـ ـا سـ ـم سـ ـمنـ ـگـ ـا نـ ـی
‫سیکه!
‫چطوری؟
‫- عالی! تو چطوری؟ ‫- خوبم!
‫- بریم؟ ‫- بریم.
‫- کمکی می‌خوای؟ ‫- ببین کی داره میگه!
‫خونه همه خوبن؟
‫همه خوبن.
‫گوش کن، یکشنبه داریم شام می‌گیریم.
‫تو و کامینی باید بیاید.
‫آخرین لحظه کنسل نکنید.
‫باشه؟
‫صد در صد میام
‫کار چطوره؟
‫همه چیز خوبه. دوستم،
‫همه‌اش به خاطر توئه.
‫پولی که زمان قرنطینه فرستادی
‫واقعاً ناجی بود.
‫ممنون.
‫منو خجالت نده.
‫توی چنین زمان سختی بهمون کمک کردی.
‫برادر، پیچ بعدی به چپ.
‫اینجا پیاده‌ام کن، و چمدون‌ها رو ببر خونه.
‫کجا میری ‫مستقیم از فرودگاه؟
‫برای بستن یه حساب نهایی.
‫به کامینی بگو که تو یه ساعت دیگه اونجام.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫اینجا؟
‫باهات بیام؟
‫نه، مشکلی نیست.
‫- عصر بخیر، آقا. ‫- اومدم با آقای جسویندر ملاقات کنم.
‫ایشون روی تراس هستند.
‫عصر بخیر، آقا.
‫1178، سیکندر شارما.
‫خوش آمدید.
‫شما به نظر یه جنتلمن می‌آید، آقای شارما.
‫چی برات درست کنم؟
‫یه کم؟
‫یه زیاد؟
‫می‌دونم که نوشیدنی‌شو می‌خورید.
‫بزرگ.
‫آدم‌های بزرگ، اندازه بزرگ می‌خورن.
‫تولدت مبارک.
‫وجدان و احترام به خودت
‫امروز دوباره به دنیا میان.
‫ایمان به صداقتت قراره دوباره برگرده.
‫برنامه جشن نمی‌خوای؟
‫ آقا، ممنون می‌شم اگه ‫بتونی همه اینا رو فراموش کنی و به من بگی
‫چیزی که گوشام تو این 15 سال که می‌خواست بشنوه.
‫فکر می‌کنی من زندگی تو رو خراب کردم، سیکندر؟
‫بله، آقا.
‫یه غریزه‌ی ابتدایی داشتی، درسته؟
‫همه‌اش به خاطر اون بود.
‫در واقع، اون باعث شد زندگی هر دوی ما خراب بشه، رفیق.
‫حتماً معذرت خواهی می‌کنم،
‫ولی اگه ندونی که من چی به تو کردم،
‫معذرت خواسته‌ام ناقص می‌مونه.
‫می‌دونم کارم رو به خاطر تو از دست دادم.
‫مشتری‌هام رو به خاطر تو از دست دادم.
‫به خاطر تو مجبور شدم خونه‌ام رو ترک کنم،
‫به خاطر تو مجبور شدم 15 سالی بمبئی رو ترک کنم.
‫همه‌اش رو می‌دونم.
‫تو هیچ‌چیز نمی‌دونی.
‫واقعاً؟
‫دقیقاً.
‫بگو چی کشیدی بعد از ترک بمبئی و من بهت می‌گم
‫چطوری هیچ‌چیز نمی‌دونی.
‫لطفاً.
‫آی‌او آقا،
‫سیستم قضایی ما می‌گه: "بی‌گناه تا وقتی که گناهکار ثابت بشه."
‫ولی جامعه ما مارو گناهکار نشون می‌ده ‫از لحظه‌ای که یه افسر مثل شما
‫علیه آدمی مثل من شکایت می‌ده.
‫راستی پیروز است.
‫این آغاز سفر منه، ‫جایی که من گناهکار هستم تا وقتی که بی‌گناه ثابت بشه.
‫قاضی هنوز نیومده.
‫نیم ساعت منتظرشم.
‫خب، متهم شماره سه کجاست؟
‫آقا.
‫سیکندر شارما، ‫جلسه بعدیت دوم ژانویه است.
‫سیکه!
‫ببخشید.
‫بیا.
‫هی، بیا.
‫سیکه، گوش کن. ‫برادر مادرم تو آگره زندگی می‌کنه.
‫اونجا یه کارخانه شیشه داره.
‫همیشه می‌گفت بیام به کار و بارش رسیدگی کنم.
‫همیشه نمیدادم.
‫ولی در مورد تو باهاش حرف زدم و همه چیز رو اوکی کردم.
‫برو و اونجا با خیال راحت زندگی کن. اونجا خیلی ارزان‌تر از اینجاست.
‫یه جا هم برای موندن داری.
‫از نو زندگیتو شروع کن. اوکی؟
‫من چیزی درباره کارخانه‌های شیشه نمی‌دونم.
‫داداش، ریاضی بلدی، مگه نه؟
‫این خوبه. اونا فقط یه آدم قابل اعتماد میخوان.
‫تا وقتی چیز بهتری پیدا نکنی، اینجا ادامه بده.
‫اگه بفهمه قضیه ما چیه چی؟
‫من بهش قضیه رو می‌گم.
‫نگران نباش، فقط یه زنگ بهش می‌زنم.
‫پول برای رفتن به آگرا ندارم. ‫و هزینه مدرسه دیویانی هم هست.
‫مانیش قبلاً خیلی برامون کرده.
‫نگران نباش. یه کم پول دارم.
‫- مدیریت می‌کنیم. ‫- اما از کجا؟
‫سیکه، کارت جور شده. ‫ماهانه ۱۵۰۰۰ و یه جا برای موندن.
‫واضح بهش گفتم که کارای کامپیوترت رو کناری ادامه میدی.
‫هیچ مشکلی نداره.
‫مسافران عزیز، لطفا توجه کنید، ‫قطار شماره ۱۲۱۳...
‫بفرمایید. خوش‌ آمدید به آگرا.
‫- کمک می‌کنی یه ریکشا بگیریم؟ ‫- حتماً، آقا.
‫این ماشین کرایه‌ای هست.
‫- باید بریم بیجلی قهر. ‫- باشه.
‫فکر کنم قلعه‌اس.
‫- توی این میریم؟ ‫- آره.
‫خوش‌ آمدید.
‫بابلو!
‫- کامینی. ‫- عصر بخیر.
‫بیا تو. این حیاطِ خونه‌اس.
‫و این آشپزخونه‌اس.
‫و اونم اتاقه.
‫خونه خنکه.
‫آبجی، این چیه؟
‫- تراسِ. برو ببین. ‫- آره، دارم میرم.
‫وقتی حس کردم همه چیز رو از دست دادم،
‫باز کامینی کمکم کرد.
‫نه دقیقا کمک، بیشتر یه لطف بود.
‫و لطفش بهمون کمک کرد ‫که با امید تازه‌ای دوباره شروع کنیم
‫تو آگرا.
‫سیکندر، اینجا کارخانه‌مونه.
‫اینجا النگو درست می‌کنیم.
‫اونجا رو نگاه کن. اون بزرگ...
‫ماماجی یه خونه داد، به من احترام گذاشت،
‫و خیلی صبورانه کار رو بهم یاد داد.
‫تو اون دو سال، ‫آقای جسویندر، تونستم دادگاه و شما رو
‫از زندگیم بیرون کنم.
‫شما مثل کابوسی بودید ‫که می‌خواستم فراموش کنم،
‫اما هر وقت سعی کردم فراموشتون کنم
‫اون موقع--
‫بله، عمو.
‫حکمی علیه تو و کامینی صادر شده.
‫دادگاهش آوریله.
‫پلیسا میگن که هر دوتای شما فرار کردید.
‫باید بیای و لغوش کنی. فهمیدی؟
‫وکیل بهشون نگفته که ما جابجا شدیم؟
‫میگه که شما شش ماهه پول بهش ندادید.
‫اه، عمو، اون...
‫- مدرسه و خوابگاه-- ‫- گوش کن. این کارو بکن.
‫بیا اینجا. ‫یه پولی بهش بده و معافیت بگیر.
‫پارکر میگه
‫که قاضی جدید خیلی سخت‌گیره.
‫همه رو عذاب میده.
‫باشه.
‫کجا غرق فکری؟
‫داشتم فکر می‌کردم
‫اگه بهتر بود شاه‌ جهان ‫تاج محل رو وقتی ممتاز زنده بود می‌ساخت.
‫ممتاز هم خوشش می‌اومد، نه؟
‫به ممتاز اینقد فکر نکن.
‫یا من دیوونه میشم.
‫فردا باید برم بمبئی.
‫برای دادگاه.
‫منم باید بیام؟
‫نه، فقط من.
‫عمو گفت لازم نیست تو بیای.
‫این تا کی ادامه داره؟
‫کی از این دردسر خلاص می‌شیم؟
‫این رو داشتم فکر می‌کردم ‫قبل از اینکه بیای.
‫کی زندگی عادی خواهیم داشت؟
‫پس چرا به من دروغ گفتی؟
‫بیا تو.
‫حالت چطوره، عزیزم؟
‫- همون آدم قبلیم، عمو. ‫- جوونی، یه کم انگیزه داشته باش.
‫آره، بیا. بیا.
‫مامور تحقیق کجاست؟
‫خانم، جناب در ماموریت میدانی هستن.
‫من گروهبان گورپاده هستم.
‫صبح بخیر جناب.
‫در واقع، آقای جاسویندر ‫درگیر یه پرونده خیلی جدیه.
‫پس، سرباز گهورپاده رو فرستاده.
‫اگه بشه جلسه بعدی برگزار بشه...
‫ممنون.
‫بنویس.
‫افسر تحقیقات نتونست ‫مشارکت سه مظنون رو ثابت کنه
‫در این پرونده ‫نتونست دلیل اضافه کردن نام‌ها
‫در گزارش پلیس رو هم ثابت کنه.
‫به نظرم این کل تحقیقات ‫خیلی غیرحرفه‌ای انجام شده.
‫همه مظنونین تبرئه می‌شن.
‫یک نسخه از این حکم
‫به کمیسر پلیس هم ارسال میشه.
‫با این نکته که کار افسر تحقیقات رو بررسی کنه.
‫جلسه هم تموم شد.
‫مختومه.
‫- ممنون، آقای پارکر. ‫- خواهش می‌کنم.
‫پرونده بسته شد!
‫همه‌تون تبرئه شدید.
‫قاضی سختگیره، فقط با مظنون‌ها نه،
‫با پلیس‌ها هم همین‌طور.
‫- یعنی دیگه تمومه. ‫- دقیقاً.
‫می‌تونید برید خونه، ‫ولی برای جشن شب بیاید--
‫- البته. ‫- حتماً.
‫هی، بابو؟
‫راجو؟
‫منتظر تو بودم.
‫کسی خونه نیست.
‫کسی به زنگ در جواب نمی‌ده.
‫چرا؟ همه چیز خوبه؟
‫آره، سه ماهه هزینه ‫ون بچه‌ها مونده.
‫اگه یه کم پول بگیرم، کمک می‌شه.
‫باشه.
‫لطفی کن، فعلاً اینو بردار.
‫بقیه‌ش رو زود می‌دم.
‫باشه، زود باش.
‫کامینی!
‫- کجا بودی؟ ‫- همینجا بودم.
‫کامینی. کامینی! کامینی!
‫چی شده؟
‫تو همیشه می‌پرسیدی کی تموم می‌شه؟ کی عادی می‌شه؟
‫- تموم شد. ‫- چی می‌گی؟
‫یعنی، جلسه عالی بود.
‫قاضی پرونده‌مون رو مختومه اعلام کرد.
‫همه چیز تو سه-چهار روز تموم شد.
‫- قاضی چی گفت؟ ‫- هیچی.
‫جاسویندر رو سرزنش کرد. ‫و گفت علیه ما مدرکی نیست.
‫پرونده مختومه شد!
‫حالت خوبه؟ مطمئنی؟
‫فقط یه سرماخوردگیه، هیچی دیگه.
‫- بچه‌ها دور و بر نیستن. ‫- اونا تو خونه بابلو فیلم نگاه می‌کنن.
‫حالت خوبه؟
‫برو و یه آّب بزن به سر و صورتت، برات آب می‌آرم.
‫- می‌تونی یه چای درست کنی؟ ‫- حتماً.
‫فراموش کردم بگم...
‫کامینی! کامینی؟
‫هی، کامینی!
‫از کی اینجوریه؟
‫چهار-پنج روزه، دکتر.
‫حالش خوبه، دکتر؟ ‫همه چیز مرتبه، نه؟
‫چرا اینقدر دیر کردی؟
‫آقا، من خارج از شهر بودم. ‫نمی‌دونستم.
‫آب در ریه‌هاش جمع شده. ‫باید بستری بشه.
‫برو و اینا رو سریع بیار.
‫آقا، یه لطفی می‌خوام، آقا.
‫لطفاً بستریش کنید و درمان رو شروع کنید،
‫فردا پول رو واریز می‌کنم، ‫آقا.
‫لطفاً، آقا.
‫بابلو، این مریض رو بستری کن.
‫ممنون. ممنون، آقا.
‫بنتی و دیوایانی نمی‌دونن ‫که اینجاییم.
‫لطفاً برو و اون‌ها رو ببین.
‫کامینی، نگران اونا نباش. ‫ازت می‌کنم و میرم اونجا.
‫- باشه؟ ‫- آماده شدن تخت ۱۵ دقیقه طول می‌کشه.
‫حالا برو. لطفاً چکشون کن.
‫برو ببینشون میرم اونجا.
‫ببخشید، بچه‌ها تو خونه تنها هستن. ‫تا دو ساعت برمی‌گردم.
‫تا اون موقع میتونی مراقبش باشی؟
‫- زودی برمی‌گردم. ‫- چیزی بهشون نگو.
‫مواظب باش. ممنونم.
‫دویانی!
‫چی شده؟ کی در خونه رو قفل کرده؟
‫ماماجی ما رو از خونه بیرون کرد.
‫گفت که هر دوتاتون دزدید.
‫تو اینجا بشین، باشه؟
‫ماماجی!
‫این چه شلوغیه نصف شب؟
‫ما دزد نیستیم.
‫احضاریه شما رو دیدم، ‫که پلیس بمبئی فرستاده.
‫- جان من ول کن. ‫- ما دزد نیستیم.
‫- برو ثابت کن تو دادگاه. ‫- ثابت شده.
‫خوبه. بذار بخوابیم.
‫حقوقمو بده.
‫فردا بیا بگیر.
‫تا فردا نمی‌تونستی صبر کنی؟ ‫بچه‌ها رو انداختی تو خیابون.
‫بیا.
‫- ما دزد نیستیم. ‫- باشه. باشه.
‫- چقدر مونده؟ ‫- تقریباً رسیدیم.
‫اونجا یه اتاق خوب، ‫یه تخت راحت خواهد بود.
‫آروم بخواب.
‫او! اینجا یه مهمونخانه‌س.
‫همین جاست.
‫خب، برید تو.
‫لطفاً اینجا امضا کنید.
‫آبجیم کجاست؟
‫عمه رکها رو می‌شناسی، نه؟
‫ رفته خونه‌اش و منم دارم می‌رم اونجا.
‫شماها برید بخوابید. بیارمش.
‫باشه.
‫شب بخیر.
‫هی، چیکار می‌کنی؟
‫بهت می‌گیم. هرچی داری بهمون بده.
‫- هی، بده به ما. ‫- این چرت و پرتا چیه؟
‫هی، بده.
‫هرچی پول داری.
‫نه. نه موبایلم.
‫جیب پشتی رو چک کن.
‫همونجا وایسا.
‫بکش بیرون!
‫- شرت رو چک کن. ‫- نه اون پول رو.
‫نه اون پول رو.
‫- نه پول من رو. ‫- اینو بگیر.
‫لعنتی.
‫- بیا بریم. ‫- آره.
‫هی، پول من.
‫پول من.
‫پولمو بردن.
‫وقتی که ناامید و شکسته بودم ‫و بالای نرده ایستاده بودم،
‫به مرگم خیره شده بودم،
‫می‌دونی یهو چی شد ‫آقای جاسویندر؟
‫چی شد؟
‫ترسم ناپدید شد.
‫فهمیدم
‫که فقط باید با تو بجنگم.
‫می‌تونستم این کارو کنم.
‫تو به ماماجی زنگ زدی ‫و بهش از من گفتی، نه؟
‫اخراجم کردی، نه؟
‫آقای گوکله دو روز تلاش کرد.
‫ولی هیچی نگفت، بعد منو صدا زد.
‫باهاش 15 دقیقه حرف زدم ‫و بهم گفت.
‫امروز آقای محترم با ما ‫به طور آزادانه 15 دقیقه حرف زد.
‫آقا، ما آدم شما رو پیدا کردیم. ‫تو آگرائه.
‫تو آگراء چیکار می‌کنه؟
‫تو یه کارخانه شیشه کار می‌کنه.
‫فراری اعلامش کنید. ‫و احکام رو صادر کنید.
‫- اون عوضی رو اخراج کنید. ‫- آقا.
‫و بعد، با این ‫انرژی جدید چی کردی؟
‫از خدا قرض گرفتم.
‫- الو، ‫- مانیش، سیکندر اینجاست.
‫سیکه، کجایی؟ ‫گوشیت خاموش بود.
‫گوشی‌ام... خرد شد.
‫ماماجی زنگ زده بود، ‫همه چیز رو فهمیدم.
‫ولی نگران نباش، باشه؟
‫می‌تونی یه لطف آخر به من بکنی، ‫داداش؟
‫می‌خوای بری ابوظبی؟
‫بعد از سه ماه، ‫با کمکش به ابوظبی رسیدم.
‫همش به لطف اونه که تونستم تو یه شرکت ساختمونی کار پیدا کنم.
‫دو نفر از شماها به هاری و شبیراحمد ملحق می‌شین و اینو ببندین.
‫همین که اونجا جا افتادم، بدهی‌هام به مانیش و خدا رو دادم.
‫درمان کامینی، درس خوندن بچه‌ها،
‫کم کم تونستم اوضاع رو مدیریت کنم.
‫هی، رفیق.
‫درباره تبسم برام بگو.
‫دوستم می‌گفت که باهاش توی ابوظبی می‌رفتی گردش.
‫نمی‌خوام قضاوتت کنم، اما خب...
‫یه فصل کامل رو اینجوری گذر نکن.
‫آدم پستی با ذهنیت پست.
‫ولی درست می‌گی.
‫حق داری که درباره تبسم بدونی.
‫بعد از چهار سال، به عنوان مدیر پروژه توی یه شرکت دیگه کار گرفتم.
‫بله، سه تا برنامه آماده اجرا شدن.
‫فقط منتظر تایید شما، آقا. ممنون. ممنون، آقا.
‫اون توی دفترم کار می‌کرد.
‫اون کارمند جونیور بود.
‫اما، ما با هم بیشتر وقت می‌گذروندیم
‫چون هر دومون اهل هند و همچنین بمبئی بودیم.
‫تبسم درباره کامینی می‌دونست.
‫اون به جای اینکه منو سیکندر صدا بزنه...
‫- شرما جی، شرما جی. ‫- هی، آروم باش.
‫- فردا بریم سینما؟ ‫- هفته پیش یکی دیدیم.
‫فردا جمعه‌ست، اداره نداریم. حوصلم سر می‌ره.
‫بهتره که ازدواج کنی.
‫اما، تو که ازدواج کردی.
‫با اون پسره بنگلوری ازدواج کن.
‫اگه تا اون موقع صبر کنم، فیلم از اکران درمیاد.
‫اون یه آدم کاملاً آزاد و پرانرژی بود.
‫یه سری آدم‌ها هستن که به زندگیت انرژی می‌بخشن.
‫هر جمعه با هم فیلم می‌دیدیم.
‫یه روز، از یه فیلم داشتیم برمی‌گشتیم...
‫شرما جی، بگو اینو کی قهرمان کرد.
‫تو کل فیلم یه حالت چهره. - تبسم!
‫تو ابوظبی تو که اینجا چی کار می‌کنی؟ - تبسم.
‫- من واقعاً... ‫- تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫من اینجا زندگی می‌کنم و می‌رفتم بمبئی که تو رو ببینم.
‫در واقع عجله دارم، بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫عزیزم، چرا جواب تماس‌هامو نمی‌دی؟
‫تو اون بار رقص بمبئی دربارت پرسیدم.
‫من... بهت زنگ می‌زنم یه مدت دیگه.
‫توی اینجا کار راه انداختی؟
‫داره درباره چی می‌گه؟
‫معذرت می‌خوام.
‫رقص رو گذاشتی کنار و ازدواج کردی؟
‫جاسویندر تورو به دنبال من فرستاده؟
‫- عزیزم-- ‫- احمق. نمی‌تونستی ساکت بمونی؟
‫سیکندر. سیکندر. سیکندر!
‫متاسفم. متاسفم.
‫- لطفاً، متاسفم. ‫- ولم کن. ولم کن، تبسم.
‫لطفاً به حرف‌هام گوش بده. ‫باید بهت می‌گفتم. اشتباه از من بود.
‫فقط یه لحظه به من گوش بده.
‫کی جاسویندر باهات تماس گرفت؟
‫- جاسویندر کیه؟ ‫- ادا درنیار.
‫جاسویکندر سینگ. پلیس بمبئی.
‫- من هیچ جاسویندری نمی‌شناسم. ‫- بازم داری دروغ می‌گی؟
‫این آدم زندگی منو جهنم کرده. ‫دستم ازش کوتاه نمی‌شه و حالا...
‫- این رقاصه، زن خراب رو بعد از-- ‫- چه مزخرفی داری می‌گی؟
‫من هیچ جاسویندری نمی‌شناسم. ‫هیچ کس منو به دنبال تو نفرستاده
‫من تو یه بار رقص تو بمبئی رقصیدم. ‫اون زندگی من بود.
‫این جور آدم‌ها اونجا می‌اومدن تا لذت ببرن.
‫یه روز تصمیم گرفتم ‫که اون زندگی‌ای نیست که بخوام دنبال کنم.
‫یه چیز دیگه میخواستم
‫با کلی تلاش اینجا رسیدم، ‫که می‌تونم به خودم افتخار کنم.
‫اون گذشته من بود.
‫امروز یه‌هو سراغم اومد، ‫یهو جا خوردم
‫شاید اگه تو با من بودی، واسه همینه.
‫والا، به تغییر زندگی‌ام که دادم خیلی افتخار می‌کنم.
‫تو...
‫تو توسط جاسویندر فرستاده نشدی؟
‫این جاسویندر کدوم خریه
‫آدم پستی با ذهنیت پست.
‫درسته.
‫امروز از ذهنیتم خجالت‌زده‌م.
‫ولی شما زندگی منو جهنم کردی، جناب جاسویندر.
‫هر وقت به مشکلی برخورد کردم، ‫احساس کردم یه جایی نزدیک تو هست.
‫تبسم رو دوباره دیدی؟
‫امروز، قبل از پروازم...
‫تبسم! تبسم!
‫ببخشید! واقعاً ببخشید!
‫کار رو ول کردی. فهمیدم اومدی اینجا، ولی...
‫نتونستم خودمو راضی کنم بیام ببینمت.
‫تبسم، امروز دارم می‌رم بمبئی.
‫خوبه. موفق باشی.
‫باید می‌دیدمت.
‫تبسم، می‌دونی، جاسویندر زنگ زد.
‫اون معذرت‌خواهی می‌کرد. گفت--
‫این جاسویندر کیه دیگه؟
‫جاسویندر... جاسویندر گذشته‌ی منه، تبسم.
‫بارِ رقص من.
‫دلم برات تنگ می‌شه، شرما جی.
‫باید برم پروازم رو بگیرم. این برای توئه.
‫می‌بینمت. خداحافظ!
‫خداحافظ.
‫وای... عالیه.
‫تو یه دونه درست حسابی خانوم‌داری هستی.
‫کامینی اینجا، تبسم اونجا. و من نمی‌تونم از یه کوشیلیا مراقبت کنم.
‫چون کله‌شقی‌ات حاکم شد، آقای جاسویندر.
‫درسته.
‫سیکندر.
‫ببخشید.
‫اشتباه کردم. و واقعاً زندگی تو رو داغون کردم.
‫در واقع، اون روز خیلی عجله داشتی
‫توی سالن نمایشگاه...
‫- حس من-- ‫- مادرم مریض بود.
‫تنها بود تو خونه.
‫یه اشتباه بزرگ کردم.
‫لطفا منو ببخش
‫تو دزد نبودی.
‫حس من،
‫حس عمیق من،
‫کاملاً اشتباه بود.
‫من میرم، قربان.
‫امیدوارم،
‫دیگه هیچ‌وقت تو زندگیمون مسیرمون به هم نخوره.
‫هی، بشین.
‫من هنوز حرفم تموم نشده.
‫اون چیزی که می‌خواستم بشنوم رو شنیدم.
‫من می‌رم.
‫متهم شماره سه!
‫بیا، بشین اینجا با من.
‫یه چیز آخری داشتم بگم بهت.
‫حس عمیق من اونقدرها هم اشتباه نبود.
‫بعد از اینکه شما سه‌تا قید وثیقه گرفتین،
‫آدم‌هایی رو گذاشتم دنبالتون.
‫من پول سفر به آگرا رو ندارم.
‫نگران نباش، من یه کم پول دارم.
‫و روز بعد، کامینی...
‫- صبح بخیر، دارمش. ‫- صبح بخیر.
‫- چطوری؟ ‫- همه چیز خوبه. تو چطوری؟
‫- دو تا چای بیار لطفاً. ‫- حتماً.
‫- خانواده چطورن؟ ‫- خوبن.
‫باید یه جواهری رو بفروشم به پول نقد.
‫نشون بده.
‫- یک لاک بهت می‌دم. ‫- قبوله.
‫ده دقیقه طول می‌کشه. صبر کن.
‫- قربان. ‫- بشین.
‫بشین.
‫اتفاقی، کامینی اون روز یه الماس کوچیک رو تو ناخنش قایم کرده بود.
‫عدد چهل و سه اینجاست؟
‫تماس گرفت، تو ترافیک گیر کرده.
‫- بررسی کنین. ‫- حتماً.
‫نه اون الماس قرمز.
‫یه تکه کوچیک از نمایشگاه بود.
‫بقیش کجاست؟
‫همین بود، قربان.
‫به من نگاه کن.
‫باورت ندارم.
‫پس باور نکن.
‫تو مظنون چشم من بودی. بهش یه پیشنهاد دادم.
‫می‌تونست بره زندان، زندگیش و بچه‌اش رو نابود کنه،
‫یا برای من کار کنه.
‫توافقمون این بود که مواظب تو باشه.
‫بهم خبر بده اگه تو بیش از درآمدت خرج کردی.
‫و سعی کنه بفهمه که کجا الماس‌ها رو قایم کردی.
‫و در عوض، من دستگیرش نمی‌کنم.
‫تهدیدش کرده بودم که اگه بفهمم که شماها تیم شدید،
‫پرونده‌شو باز می‌کنم.
‫خودم برای تو مشکلات ایجاد کردم،
‫کاری کردم پول کم بیاری.
‫تا مجبور شی الماسای دزدیده شده رو رو کنی.
‫- کارت دارم. هی... ‫- برو اون‌ور.
‫هی، به قید وثیقه آزادی مگه نه؟
‫...هنوز پرداخت نکردی...
‫ولی فقط اگه دزدیده بودی می‌تونستی الماسا رو رو کنی.
‫شاکی شماره دو خیلی دوستت داره.
‫می‌خواست کار کنه و بهت کمک کنه خرج خونه رو بدی.
‫ولی من نذاشتمش کار کنه.
‫یهو کَمینی گزارش‌ها رو فرستادنش رو متوقف کرد.
‫ولی من تسلیم نشدم.
‫و شماها رو تو آگرا دنبال کردم.
‫و وقتی تو این پرونده تبرئه شدی دیگه نتونستم خودم رو کنترل کنم.
‫اون شب، کَمینی مریض شد، ماماجی انداختت از خونه بیرون،
‫و بعد تو خیابون زدن و دزدیدنت، کار من بود.
‫تو نذاشتی من زندگی کنم، جناب جاسویندر.
‫من هم نذاشتم تو بمیری، سیکندر.
‫یادت میاد، وقتی می‌خواستی از پل بپری،
‫یکی برات طولانی بوق زد.
‫اون من بودم.
‫فیلم زندگیت به نامِ "سرنوشت سیکندر" است.
‫و من کارگردانم.
‫متأسفم.
‫چرا انقدر طول کشید؟
‫منتظرت بودم.
‫زودتر از اداره اومدم خونه چون قرار بودی بیای.
‫خوب خونه رو درست کردی.
‫مگه نه؟
‫می‌رم برات آب بیارم.
‫شام حاضر، بیارم؟
‫- بَنتی کجاست؟ ‫- تو خوابگاه. فردا میاد.
‫و دویانی؟
‫داره دیر می‌شه. تو راهه.
‫خیلی خسته به نظر میای.
‫- بیا. ‫- چیه؟ هی.
‫- بیا بریم. ‫- چی شده؟
‫بیا بشین اینجا.
‫- همه چی خوبه؟ ‫- بشین.
‫چی شده؟
‫آقای جاسویندر زنگ زد که ببینتم.
‫- چرا؟ ‫- که عذرخواهی کنه.
‫پذیرفت که دزد نبودم. و اشتباه کرده بود.
‫جاسویندر به من درباره تو هم گفت، کَمینی.
‫چرا؟
‫نمی‌خواستم معامله رو.
‫هرگز این کار رو نمی‌کردم.
‫برای خاطر بَنتی و دویانی مجبور بودم.
‫هرگز بهت دروغ نمی‌گفتم.
‫ولی گفتی.
‫کَمینی.
‫با من راه طولانی اومدی.
‫ولی سرنوشت حکم کرده حالا از هم جدا شیم.
‫این خونه رو به تو می‌دم.
‫نمی‌خوامش.
‫هر ماه پول برات می‌ریزم.
‫اگه تو...
‫بخوای ازت طلاق بگیرم...
‫فرقی برام نمی‌کنه.
‫لطفا این کار رو نکن.
‫دارم می‌رم.
‫سیکندر، این کار رو نکن. لطفا منو ترک نکن.
‫هیچوقت با تو نبودم، پس چه فرقی می‌کنه؟
‫بدون من خوشحال می‌شی؟
قـ ـا سـ ـم سـ ـمنـ ـگـ ـا نـ ـی
‫بگو. جلوتو نمیگیرم.
‫خوشحال؟
‫این همه سال با هم بودیم، ‫می‌تونی منو یه بار ببخشی.
‫همیشه مردم رو می‌بخشیدم.
‫سیکندر، لطفا. نرو.
‫- مراقب باش. ‫- لطفا، سیکندر. لطفا. سیک...
‫- متشکرم، آقا
‫ببخشید ‫- بله؟
‫- پریا ساوانت؟ ‫- بله، اونجاست.
‫همه گیاهان رو خراب کردی.
‫می‌بینی بوگِنوِلیا چطوری به نظر میاد؟
‫همونا که تیره صورتی‌ان.
‫درست آب بده. دارن پژمرده می‌شن.
‫پریا ساوانت.
‫می‌تونستی به من زنگ بزنی.
‫چطوری؟
‫خوبم
‫و تو چطوری؟
‫خوبم.
‫پریا، اون...
‫میذارم شما دوتا تنها باشین.
‫جاسویندر تسلیم شد. عذرخواهی کرد.
‫به حسابت انتقال می‌دم...
‫هیچ وقت بحث پول نبود، سیکندر.
‫شاد باشی.
‫ممنون.
‫آقا رو دم خیابون اصلی پیاده کن. با احتیاط برون.
‫آدمای قدیمی حقه نمی‌زنن.
‫پیاده شو، بریم چایی بخوریم.
‫هی، بزن کنار.
‫جاسویندر آقا.
‫تمنا می‌کنم.
‫لطفا، اینجا یه افت عمودی‌ـه، ‫جاسویندر آقا.
‫...آقا.
‫آقا لطفا، آقا.
‫آقا، این یه گیاه‌ـه. می‌میره، آقا.
‫لطفا.
‫- بله؟ ‫- کاوشالیا، من درست می‌گفتم.
‫متهم شماره سه ‫همون کسی بود که الماس‌ها رو دزدید.
‫- گرفتمش. ‫- چی؟
‫اشتباه نمی‌کردم، کاوشالیا. گفته بودم...
‫پانزده سال پیش بهت باور داشتم، جاسویندر.
‫اما تو نگران بودی که باید به دنیا ثابت کنی.
‫- یکدندگی تو خیلی سال‌ها رو خراب کرد-- ‫- اما من درست می‌گفتم.
‫اگه درست می‌گفتی، ‫چرا ما با هم نیستیم؟
‫جاسویندر، تو و من بهای سنگینی ‫واسه این پرونده دادیم.
‫خوشحالم. که تونستی ببندی‌ش.
‫- کاوشالیا، اما-- ‫- این همون چیزی نبود که می‌خواستی؟
‫تماس رو قطع می‌کنم.
‫عالی هستی، جاسویندر آقا.
‫درسته.
‫بعداً بهت می‌گم چقدر عالی‌ام.
‫چطوری به این مسیر فکر کردی؟
‫بعد از طلاق، تنهایی رو یه نیمکت نشسته بودم.
‫بعد یهو فهمیدم که...
‫تا شکست رو قبول نکنم، تو الماس‌ها رو رو نمی‌کنی.
‫یکدندگی من تو رو لج‌باز کرده بود.
‫فقط باید قانع‌ات می‌کردم که تسلیم شدم.
‫اشکالی نداره که...
‫پانزده سال طول کشید تا اینو بفهمم.
‫عالی. دست‌ات دست‌بند نزده بودم، برات دست می‌زدم.
‫من برات دست می‌زنم.
‫جنایتکارای زیادی دیدم، ‫اما هیچ‌کسی مثل تو نبود.
‫واقعاً یه جنگجو هستی، لعنتی.
‫مرسی.
‫بگو چطور انجامش دادی.
‫پانزده ساله دارم ‫سعی می‌کنم بفهمم. بگو.
‫بعد از اینکه نمایشگاه اعلام شد،
‫۸-۱۰ تا مشتری داشتم،
‫که می‌خواستن سیستم AV،کامپیوترهای نیکسو رو راه بندازم.
‫خیلی به نیکسو سر می‌زدم، ‫پس با کارکنان‌شون آشنا شدم.
‫سه روز قبل از نمایشگاه،
‫توکارام بهم گفت ‫که کامپیوتر دوستش کار نمی‌کنه.
‫گفتم سرم شلوغه.
‫گفت که فوریه.
‫۵۰۰۰ نقد می‌گیرم.
‫پنج هزار اون زمان پول زیادی بود.
‫هنوز هم هست... بعدش؟
‫رفتم به آدرسی که توکارام بهم داد.
‫جای خیلی عجیبی بود.
‫به نظر نمی‌اومد کسی ‫اونجا از کامپیوتر استفاده کنه.
‫- چی شده؟ ‫- توکارام من رو فرستاده که کامپیوتر رو چک کنم.
‫آها، بیا تو.
‫این اینجاست.
‫این یه کامپیوتر مدل جدید بود. ‫اسکنر و پرینترش هم همینطور.
‫اما با دیدن اون طرف ‫فکر می‌کردم اولین باره داره کامپیوتر می‌بینه.
‫اشکالی نداشت، ‫پرینتر فقط گیر کرده بود.
‫اما چون قرار بود ۵۰۰۰ بگیرم،
‫وانمود کردم که انگار ‫یه مشکل بزرگ با کامپیوتر هست.
‫- مشکل چیه؟ ‫- به خاطر نوسان ولتاژ،
‫بهینه‌سازی در مرکز داده اولیه داره رخ میده.
‫به خاطر این، کارایی بهینه ‫داره با تخریب سری روبرو میشه.
‫بله؟ ‫نه، می‌تونی تعمیرش کنی، آره؟
‫- حتما. ‫- پس انجامش بده.
‫میشه یه لیوان آب بدین؟
‫وقتی لونگی رفته بود ‫به اتاق دیگه برای آوردن آب،
‫یه کیف قرمز و یه سری اسلحه و نارنجک اونجا دیدم.
‫چند نفر دیگه هم بودن.
‫روی میز کار پاس‌های جعلی ‫برای نمایشگاه NICSO رو دیدم.
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫دو دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه.
‫اونجا وقت‌کشی می‌کردم. ‫لونگی مشغول کار خودش شد.
‫- تموم شد، آقا. ‫- بله؟
‫ببین؟
‫- تموم شد. ممنون. ‫- پرداخت همونطور که قول داده بودی.
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫یه چیزی مشکوک بود.
‫پس کارمو تموم کردم، ‫پولمو گرفتم و سریع رفتم بیرون.
‫ما شش تا در برای ایمنی حریق و تخلیه داریم.
‫روز بعد دیدم یه نفر با همون کیف قرمز ‫وارد NICSO شد.
‫و بعد توکارام کیف رو گرفت.
‫...بزرگترین اولویت ماست.
‫به محض اینکه زنگ خطر آتش سوزی به صدا درآمد، شما ‫همه را به منطقه پناهگاه خواهید برد.
‫- متوجه شدید؟ ‫- بله، آقا.
‫به دقت گوش بدهید ‫به روش اضطراری. اول.
‫هیجان یا استرس ایجاد نکنید...
‫بعد از دیدن همه این‌ها، ‫فهمیدم
‫که این افراد ‫برنامه دارن که نمایشگاه رو بدزدن.
‫فهمیدم ‫که توکارام بخشی از کل نقشه است.
‫شروع کردم به زیر نظر گرفتنش.
‫توکارام رو دنبال کردم. ‫و به حرف‌های اون‌ها توی پایگاهشون گوش دادم.
‫همه قطعات پازل جا افتاد.
‫از حرف‌هاشون مشخص شد ‫که اونا برنامه‌ریزی کرده بودن
‫برای یورش در روز ۱۵ ساعت ۱۰ صبح.
‫دو تا کار باید انجام می‌دادم.
‫اطمینان پیدا کنم که یورش اونا شکست خورد.
‫و جواهرات رو بدزدم و فرار کنم.
‫چرا آنوپ رو درگیر کردی؟
‫دیدم که آنوپ ‫هر روز دخترشو می‌رسوند
‫سر ساعت ۹:۴۵ ‫ایستگاه اتوبوس رو‌به‌روی من.
‫فقط کافی بود یه تیکه کاغذ ‫تو جیبش بذارم.
‫کافی بود آنوپ زنگ بزنه تا تخلیه ‫چند دقیقه قبل از دزدی انجام شه.
‫و همون هم شد. من جواهرات رو ‫توی هیاهوی تخلیه دزدیدم.
‫دقیقاً می‌دونستم وقتی زنگ آتش به صدا درمیاد ‫آدما کجا میرن
‫چون قبلاً در تمرین آتش‌سوزی شرکت کرده بودم.
‫سریع. سریع. بیا.
‫زود باشید. زود باشید.
‫همچنین می‌دونستم که ممکنه آدما ‫تو این هیاهو جونشونو از دست بدن،
‫برای همین آمبولانس بیمارستان دولتی میاد.
‫لعنتی! فک میکردم یه پلیس تو ‫این ماجرا با تو دست به یکی کرده.
‫به ذهنم نرسید که این ‫پرستار هم دست داشته.
‫اون چه جوری با تو رابطه داشت ‫که اونم مثل تو صبر داشت؟
‫پریا همسایه‌م بود.
‫و یه دوست.
‫خسته از فقر، همیشه ‫به فکر پیدا کردن راهی برای پول درآوردن بودم.
‫راضیش کردم که کمکم کنه.
‫دوستم داشت، پس قبول کرد.
‫اون روز توی محوطه NICSO باید کشیک می‌داد.
‫یه جوری موفق شد.
‫وقتی تیم پزشکی برای بردن ‫اجساد اومدن، جواهرات رو بهش دادم.
‫بهش واضح گفتم ‫که باید اونا رو نگه داره تا
‫ما تو امان باشیم.
‫عنوان فیلم زندگیت می‌تونه ‫"سه دختر" هم باشه.
‫از کی فهمیدی ‫که کامینی برای من کار می‌کنه؟
‫همون شبی که رو پل آگرا بوق زدی، ‫آقای جاسویندر.
‫تو یه شب این‌قدر فشار روم اومد، ‫احساس کردم تو حتما این نزدیکی‌ها هستی.
‫همون شب، فهمیدم ‫چقدر لجوجی.
‫حالا چطور احساسی داری؟
‫چی به دست آوردی؟
‫جواهرات پیش منه.
‫و تو اینجا به نرده‌ها بسته شدی.
‫دارم میرم یه بازیکن قدیمی رو ببینم، آقای جاسویندر.
‫چرا پشیمون باشم؟
‫در واقع، آقا. می‌تونم یه بار ببینمشون؟
‫لطفاً.
‫یه پیشنهادی برات دارم، آقای جاسویندر.
‫توی اون بسته چی بود؟
‫کدوم بسته؟
‫بسته‌ای که دادی به تبسم، لعنتی.
‫باید یه بلیت بگیرم. این برای تو.
‫می‌بینمت. خداحافظ. مواظب خودت باش. خداحافظ.
‫دوستت دارم تبسم، ‫امروز میرم بمبئی.
‫اون می‌خواست سوئیس رو ببینه،
‫پس فکر کردم وقتی این کارها تموم بشه، ‫برم...
‫زندگیمون اینجا خیلی به‌هم ریخت،
‫و تو فکر می‌کردی ‫که تو سوئیس جا بیفتی؟
‫ما قربانی رویاها و سرسختی‌هامون هستیم، آقای جاسویندر.
‫ما هر دو 15 سال زحمت کشیدیم.
‫شما و من.
‫هر دو بردیم. هر دو باختیم.
‫این دنیا نه تو رو می‌فهمه، نه منو.
‫این آخرین شانسته، آقای جاسویندر.
‫بیا به زندگی که هنوز برامون مونده فکر کنیم. باشه؟
‫تو از من بزرگتری. توانمندتری.
‫تو...
‫پیشنهادم رو دوست خواهی داشت، آقای جاسویندر.
‫پیشنهادمو بگم؟
‫امیدوارم از دیدن این فیلم لذت برده باشید
‫
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی : نوید مرادی
‫
‫ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Tv::.