« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫انتخاب و سفارش عنوان براي ترجمه از ‫آرش عنایتی
‫مترجم ‫شاندیزعمیدی
‫ولش کنید! ‫کمک کنید! آهای!
‫- کمک کنید! ‫- آی!
‫از اینجا برو!
‫کمک! ولش کن!
‫کمک کنید! آهای!
‫- چه‌خبره؟ ‫- درگیری شده به نظرم.
‫یه دختر اونجاست انگار!
‫- خدایا! ‫- اون‌وقت گفتن محله‌ی آرومیه.
‫ولش کن!
‫کمک کنید!
‫چه وحشتناکه.
‫کمک کنید!
‫چیکار می‌کنی؟
‫ایگور! ‫باید برم پایین.
‫که چی‌کار کنی؟
‫خب تو چی پیشنهاد میدی؟ بگیرم بخوابم، وقتی ‫زیر پنجره‌م یکی رو دارن می‌کشن؟
‫ایگور، احمق نشو! ‫فقط باید پلیس خبر کرد، همین.
‫باید پلیس خبر کرد و پایینم رفت.
‫نمی‌ذارم هیچ‌جا بری. ‫- خب، چرا؟
‫چون‌که من به یه شوهر زنده نیاز دارم. ‫ازت خواهش می‌کنم...
‫لباساتو درار و برو تو تخت.
‫حرومزاده!
‫نمی‌تونم. ‫خدایا!
‫باشه. پس منم باهات میام.
‫ببین، لطفا داستان درست نکن. ‫من فقط می‌رم پایین، یه نگاهی می‌ندازم.
‫اگه الان ماروسا بیدار شه، ‫تصورشو کن که چقدر می‌ترسه.
‫ایگور، نرو اونجا، لطفا.
‫ازش فاصله بگیر.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫دهنتو ببند!
‫آقا، کمک کنید!
‫کمک کنید! ‫چی گفتی؟ دهنتو ببند!
‫برو کنار، ولش کن. ‫روانی آنرمال!
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫آشغال! می‌کشمت، فهمیدی؟
‫دور شو ازش!
‫چی‌کار داری می‌کنی؟ مستی؟ کافیه! ‫دارم بهت می‌گم کافیه! آروم بگیر!
‫چته؟ ‫تا خرخره مست کردی، آره؟
‫مایا، تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫چه‌خبره؟
‫آروم باش! کمک کنید! ‫ول کن!
‫سریع‌تر! کمک کنید! ‫برو عقب! بی‌حرکت!
‫من نه!لعنتی، اون چاقو داشت. ‫بخواب رو زمین!
‫بفرمایید.
‫حالتون چطوره؟
‫ممنونم!
‫خواهش می‌کنم.
‫خب من برم. یه‌کم دیگه باید برم سر کار.
‫خب! ‫ساکت، ساکت، ایناهاش!
‫بلند می‌خونم. ‫بسه، تمومش کن، بوریا!
‫بس نیست! ‫"تنها کسی که تصمیم گرفت به خاطر آن دختر بیرون برود،
‫ایگور پاگودین، مجری اخبار ورزشی ‫کانال تلویزیونی "مچ تی‌وی" بود.
‫وی به تنهایی در مقابل مرد آزارگر مجهز به چاقو ایستاد،
‫درحالی که خونسردی و مردانگی واقعی را به نمایش گذاشت."
‫همگی، لطفا! ‫مرد واقعی! ایگور!
‫ایگور! ایگور! ایگور!
‫بچه‌ها من هیچ کار خاصی نکردم.
‫شکسته‌نفسی نکن! ‫درباره‌ی خودم می‌تونم بگم...
‫بوریا! ‫اگر من داشتم توی خیابون می‌رفتم و می‌دیدم که
‫دارن یه دختر رو اذیت می‌کنن، ‫احتمالا درگیر می‌شدم.
‫اما این‌که نصفه‌شبی از تختت بیای بیرون، ‫لباس بپوشی، بری پایین،
‫و به یه معتادی که چاقو همراشه حمله کنی،
‫و از یه آدم کاملا غریبه دفاع کنی چی؟
‫من واقعا همچین قابلیتی رو ندارم.
‫پس یعنی تو از من بهتری. ‫داری مسخره می‌کنی!
‫نه!
‫مهمون برنامه رو آخر میاریم. دیر کرده. ‫با دربی شروع می‌کنیم. ده ثانیه.
‫خب، ببخشید.
‫چی به سرت اومده؟
‫قهرمان، مادرتو!
‫رفتیم!
‫سلام و روز بخیر. مایا و ایگور پاگودین ‫با اخبار ورزشی همراه شما هستیم.
‫سلام. ‫سلام. در نیم‌ ساعت آینده
‫ما منحصرا درباره‌ی هاکی صحبت خواهیم کرد.
‫دست نزن!
‫فامیلته؟
‫همسایه.
‫می‌فهمم. ‫نمی‌تونم، ماروسا رو هم باید ببرم مهدکودک.
‫آها، تعطیلاتت کیه؟ آره، درسته. ‫چندتا لازم دارن، دوتا؟
‫اوه، الان، وایسا!
‫سلام، اصلا نفهمیدم که اومدی.
‫نه من باید برم ماروسا رو هم بردارم.
‫ماروسا، بیا شام بخور.
‫متوجه شدم. ‫هروقت آزاد شدم، بهت زنگ می‌زنم.
‫ماروسا، ما با هم توافق کرده بودیم. ‫نمی‌شه موقع غذا کارتون ببینی.
‫نه! ‫بده، لطفا!
‫نه. ‫باشه، فقط اگه ماهیتو بخوری!
‫شراب بریز، لطفا.
‫نوش جان!
‫با سیب‌زمینیه! لاغر شدن بسه. ‫شدی پوست و استخون.
‫خسته‌ای؟
‫می‌فهمم. هنوز نه نشده دارم می‌میرم.
‫باید ویتامین سفارش بدیم. ‫اگرچه که بی‌خوابی میارن.
‫ماروسا، بخور لطفا!
‫ماروسا، بیا سالاد بخور.
‫اون به هر حال کشتش. ‫کی؟ کیو؟
‫دختره رو... ‫آزادش کردن و اون کشتش.
‫از کجا می‌دونی؟ ‫جسدش تو خیابونه.
‫خدای من، چه وحشتناک... ‫ما کجا داریم زندگی می‌کنیم.
‫تو هر کاری که می‌تونستی کردی.
‫نوشتن که اون فاحشه بوده.
‫اون صورتشو با چاقو خط انداخته بود.
‫چشه؟ ‫ولش کن.
‫تموم شد، بریم؟ ‫ایگور، چی شده ناراحتی؟
‫ناراحتم چون‌که نمی‌فهمم ما اینجا چیکار می‌کنیم.
‫چی می‌خوای بگی؟
‫می‌خوام بگه که تو پرورشگاهای مسکو ‫همین‌جوریشم پر از اسباب‌بازیه.
‫هم لباس هست، هم پوشک هست.
‫و این خیلی واضحه. ‫چون که ما و آدم‌هایی مثل ما
‫پرورشگاها رو پر از اسباب‌بازی کردیم.
‫خب، کمک می‌رسه به اون پرورشگاهایی که ندارن.
‫همه چی دقیق برنامه‌ریزی شده، تو که خودت می‌دونی.
‫خب، باشه، لابد می‌رسه.
‫"لابد می‌رسه" نه! میرسه. ‫چت شده، ایگور؟
‫مشکلم اینه که این یه کمک ساده نیست، دورهمیه.
‫ضمنا توهمم هست، یه مسکنی برای وجدانت ‫و هدفشم اینه ‌که بقیه دوست داشته باشن.
‫خب، پس از نظر تو کمک چیه؟
‫کمک؟ کمک یعنی آوردن بچه از پرورشگاه، حداقل یکیشون،
‫و بزرگ کردنشه. این یعنی کمک.
‫احتمالا حق با توئه، ایگور. ‫اما ما هنوز به اونجا نرسیدیم.
‫آره، منم همین فکرو می‌کنم، نرسیدیم. ‫ایگور، لازم نیست به ما درس اخلاق بدی.
‫خیلی خب، بسه! ‫نه، تو می‌خوای از پرورشگاه بچه بیاری، خب بفرما!
‫برو بیار! ‫برای همه‌ی ما الگو بشو.
‫می‌خوام بهت یادآوری کنم که این موضوع ‫قبلنا خیلی نگرانت نمی‌کرد.
‫تو قبلا با مایا می‌اومدی اینجا که فقط ‫با بقیه جمع شید دور هم.
‫و هیچی به جز رژیم‌های جدید و ‫هاکی برات جذابیت نداشت.
‫و حالا، خدای من، ‫ایگور پاگودین ما توی 35 سالگی
‫یهو فهمیده که جهان پر از سختی و بی‌عدالتیه.
‫عجب کشفی کردی! ‫بسه دیگه، کافیه!
‫نه، مایا، این چه وضعشه؟ ‫بحران میان‌سالیه؟ ...
‫ایگور، برای خودت یه ماشین کروک قرمز بخر.
‫با یه دختر سال بالایی دبیرستانی هم رابطه داشته باش، ‫اینجوری حداقل رو راست‌تره.
‫چته؟ ‫نمی‌دونم.
‫دختره رو کشتن... حالا همه چی بیهوده‌ست. ‫همه‌چی چیه؟
‫همه چی بیخوده، می‌تونستم نرم پایین، ‫دعوا نکنم، توی تختم دراز بکشم،
‫گوشامم با گوش‌گیر ببندم که دیگه اون‌قدر بلند جیغ نکشه.
‫ایگور، تو خیلی استرس کشیدی. ‫اگه می‌خوای برات دنبال یه روان‌شناس می‌گردیم.
‫فقط دارم سعی می‌کنم بفهممت.
‫تو چی می‌خوای؟ ‫می‌خوای به مردم کمک کنی؟
‫شاید دلت بخواد یه مدتی داوطلبانه تو بیمارستان کار کنی.
‫نمی‌دونم.
‫اذیتت کردم؟
‫من همه رو تحمل می‌کنم.
‫همه‌چیزو، به غیر از رابطه با یه ‫دختر سال بالایی دبیرستانی رو.
‫برای من فقط توی سال‌های اخیر زندگیم
‫یه چیزی مدام تکرار می‌شه. ‫انگار که من فقط یه رباتم.
‫کار، خونه، باشگاه، رژیم، که توی تلویزیون ‫نرمال به نظر برسم،
‫جمعه‌ها با همون دوستای همیشگی مست فیلم می‌بینیم،
‫دیگه بیشتر از این اینجوری نمی‌تونم، متوجهید؟
‫خب، شما احتمالا فکر می‌کنید که خوشی زده زیر دلم، ‫شایدم همین‌طور باشه.
‫اما وقتی اومدم پایین ‫و از اون دختر دفاع کردم
‫احساس زنده بودن داشتم.
‫ایگور، بگید ببینم، ‫چه چیزی می‌خواید به‌دست بیارید؟
‫دقیقا همین حسو.
‫معنا داشتن، اهمیت داشتن، نمی‌دونم...
‫و چه چیزی رو حاضرید بدید؟
‫یعنی چی؟ من می‌خوام به مردم کمک کنم، صمیمانه.
‫بهشون کمک کنید یا نجاتشون بدید؟
‫گفتم "کمک کنم".
‫خب تصمیم چی شد، من گیتار داشته باشم یا تو؟
‫تو باش، من می‌رقصم.
‫عصبی‌ای؟ ‫نه بابا.
‫اگه حالت بد شد، اشکالی نداره، فقط بگو.
‫چرا باید حالم بد بشه؟
‫خب، پیش میاد وقتی اولین باره.
‫می‌تونیم بریم.
‫سلام بچه‌ها! آشنا شید: ‫من گوجه فرنگیم و ایشونم چبورکی.
‫و ما می‌خوایم براتون آواز بخونیم.
‫من به گوجه‌ها نگاه می‌کنم ‫گوجه‌ها به من
‫بین ما هیچی نیست، هیچییییی نیست.
‫من به گوجه‌ها نگاه می‌کنم ‫گوجه‌ها به من
‫بین ما هیچی نیست، هیچییییی نیست.
‫گوووووجه‌ها، گوجه‌ها.
‫من به چبورکی‌ها نگاه می‌کنم ‫چبورکی‌ها به من
‫چبورکی کجا رفت؟ ‫رفت توالت.
‫من به تمام مواد غذایی نگاه می‌کنم،
‫تمام مواد غذایی به من
‫بین ما هیچی نیست، هیچییییی نیست.
‫من به تمام مواد غذایی نگاه می‌کنم، ‫تمام مواد غذایی به من
‫بین ما هیچی نیست، هیچییییی نیست!
‫مواد غذایی، مواد غذاییییی.
‫مواد غذایی، مواد غذاییییی!
‫اوووه، چبورکی، چبورکی!
‫مواد غذایی، مواد غذاییییی!
‫من به یخچال نگاه می‌کنم ‫یخچال به من
‫بین ما هیچی نیست، هیچییییی نیست!
‫من به یخچال نگاه می‌کنم ‫یخچال به من
‫بین ما هیچی نیست، هیچییییی نیست.
‫یخچااااال، یخچال!
‫و هواپیمای ما از زمین بلند می‌شه. ‫ویییژژژ
‫و مستقیم روی خلیج فرود میاد.
‫- آم! ‫- آم!
‫این لباس چبورکی وحشتناک گرمه.
‫می‌تونم تصور کنم.
‫این چه خداییه، که اجازه‌ی همچین چیزایی رو می‌ده؟
‫می‌خوای دفعه‌ی بعدی منم باهات بیام؟
‫خودت می‌خوای؟
‫پس لازم نیست.
‫و یه هواپیمای دیگه‌مون از زمین بلند می‌شه.
‫آآآآ...
‫آها ایناها، کراپیوینا، خودشه. ‫خوشگله!
‫چقدرم خوشگله...
‫زنگ بزن بهش.
‫یعنی چی؟
‫زنگ بزن بهش فقط بپرس چطوره.
‫اون همه چیزو می‌فهمه. ‫خب بفهمه.
‫خب، اول باید بنویسم براش. ‫نه! همین الان زنگ بزن.
‫نه! ‫آره.
‫نه، نه!
‫نه، نه، نه، نه، نه! ‫یالا زنگ بزن، مرد باش!
‫نه، این امکان نداره! ‫باشه.
‫نه! ‫آره، آره، آره!
‫ش-ش-ش، بشین.
‫اوه، سلام. ‫سلام، کراپیوینا.
‫خوبه که زنگ زدی.
‫آره من، خب، تصمیم گرفتم زنگ بزنم. ‫وگرنه اینجا حوصله‌م سر می‌رفت.
‫آها، خب. متوجهم. چطوری؟
‫فعلا خوبم، دارم درمان می‌شم.
‫آره خب، منطقیه.
‫رفتم، رفتم!
‫ببخشید، مامانم بود.
‫آره، می‌فهمم.
‫ببین، لیوشا، می‌شه گه‌گاهی بهت سر زد؟
‫خودت گفتی که اونجا حوصله‌ت سر می‌ره.
‫و من فکر کردم که... اگر مخالف نیستی البته!
‫آره، آره! البته! آره!
‫نرو پیشش. ‫اگر بخواد، خودش می‌گه.
‫چرا؟ ‫مریضی اون به خودشون مربوطه.
‫کار تو پرت کردن حواسشون از مریضیه.
‫چی شده، انقدر بده؟ ‫من نمی‌دونم و نبایدم بدونم.
‫ایگور، به حرف من گوش بده.
‫بوریا، من نگرانشم. ‫بخش سرطانی‌ها براش کافی نبوده.
‫حالا اون برای "لیزا آلرت" ثبت‌نام کرده. ‫(سازمان داوطلبانه جستجو افراد گم‌شده)
‫دنبال آدمای گمشده می‌گرده.
‫خب تو بهش نگفتی که
‫باید روی یه چیز تمرکز کنه؟
‫البته که گفتم، می‌دونی بهم چی جواب داد؟
‫بگو بدونم! ‫که اون به امید احتیاج داره!
‫وای خدایا...
‫خب چی می‌تونم بهت بگم... ‫خودت مقصری.
‫خب، خودت برای خودت همچین ‫شوهر معنوی‌ای رو پیدا کردی.
‫باید زن من می‌شدی! آره!
‫هیچ معنویتی در کار نبود. ‫فقط به فکر منافع خودم بودم.
‫بوریا! خواهش می‌کنم بس کن. ‫خونه، خانواده، کلبه خارج از شهر.
‫کافیه. دارم جدی می‌گم.
‫نگران نباش. ‫من خیلی وقته که ایگورو می‌شناسم.
‫اون یه بچه‌ی بزرگه. ‫اینا به زودی خسته‌ش می‌کنن.
‫آنیاااا! آنیااااا!
‫ آنیااااا!
‫بریم.
‫فکر می‌کنید شانسی هست؟
‫همه‌ش دو شبانه روز گذشته. ‫معلومه که هست.
‫یادم میاد در شهر تِور یه همچین دختر شش ساله‌ای
‫کل هفته رو تو جنگل بوده. ‫یه جوری زنده مونده بوده.
‫مامانش گفته بوده لباس گرم تنش بوده.
‫از لیسای پنج به زاریا! از لیسای پنج به زاریا!
‫کد موراوینیک، ارتباط از طریق GSM ‫تکرار می‌کنم، کد موراوینیک.
‫موراوینیک چیه؟
‫پیداش کردن.
‫تو نباید بری اونجا.
‫بهشون بگو حدود ساعت 5 بیان.
‫می‌ترسم این کار برای من مناسب نباشه.
‫هیسس!
‫آروم باش، آروم باش!
‫بریم، بریم، مراقب باش.
‫مستقیم می‌ریم رو کوه!
‫الان یه نفری رو می‌گیرمش! ‫آآآ!
‫محاصرش کن! ‫آآآآ!
‫دورشو بگیر. اها، اها، اها! ‫یه پرش!
‫آ!
‫چیه؟ ‫خوشحالم!
‫آره، آره، آره، خوشحالم!
‫فقط من یه آدم ضعیفم.
‫حق نداری این‌جوری راجع به شوهر من صحبت کنی، ‫فهمیدی؟
‫ولی واقعیته. چقدر من دووم آوردم. ‫یه ماه؟
‫اون‌وقت می‌گفتم "من می‌خوام به مردم کمک کنم!" ‫حرف الکی.
‫بوی چیه می‌ده؟
‫شوهرم برای چی دنیا اومده؟
‫برای این‌که یه آدم ضعیف باشه.
‫برای خوشبختی، برای خوشبختی، برای خوشبختی.
‫برای همین! احمق!
‫زندگی هدیه‌ی بزرگیه.
‫ما حق نداریم که ناراضی باشیم.
‫تو اینو می‌فهمی یا نه؟
‫سلام.
‫طبق دستور زحمت‌کشا، بدون خردل!
‫مرسی.
‫من تصمیم گرفتم یه کم وقفه بندازم.
‫کار درستی می‌کنی. ‫این کار تو نیست.
‫چرا؟
‫تو خیلی لطیفی. ‫پر از احساسات اضافه‌ای.
‫یعنی تو جور دیگه‌ای؟ ‫معلومه.
‫خودت گفتی که شبا تو بالشت گریه می‌کنی.
‫گریه می‌کنم. و بعدش صبح بلند می‌شم و می‌رم سر کارم.
‫بعدم می‌رم کلبه پیش مامانم. ‫توت‌فرنگی جمع می‌کنم.
‫این یه بخش زندگی منه، ‫و اینم یه بخش دیگه‌ش.
‫من حسابدارم، برای من همه‌ چی مشخصه.
‫و من مطمئنا منتظر نیستم تا بخش جایزه برام ظاهر شه.
‫فقط کارم می‌کنم و همین.
‫و یعنی من جایزه می‌خوام؟ ‫آره.
‫بدون خردل خوشمزه‌س. ‫ولی من با خردل دوس دارم.
‫فقط یه سر بهش بزن. ‫باید خدافظی کنی.
‫عه، چرا نمیای تو؟
‫لیوشا ما باید با هم صحبت کنیم.
‫بگیرش.
‫"شنا کردیم و شنا کردیمو رسیدیم.
‫شاهین، عقاب، حرکت. ‫خونه پر از توجهه.
‫آدم زنده با نیزه زندگی می‌کنه. ‫عشق می کاره، عشق درو می کنه.
‫دختر درو می‌کنه، سال خوبیه. ‫پسره با زوجشه، غروب باحالیه.
‫زمان جاریه، رقص شربته، آسمون نوره، ‫آهنگ حرکته، خونواده قدرته، آفتاب یخه
‫پسره با سختی زندگی می‌کنه، منظره رو به شرقه. ‫لحظه یعنی پرواز
‫روز پیش رومونه، قلبمون داره می‌تپه. ‫زندگی ادامه داره، روح رشد می کنه.
‫دست‌ها از نگرانی قوی‌تر می‌شن.
‫برادرا شجاعانه به سمت شر رفتن.
‫در اون زمان از هم دور شدیم.
‫از دست دادیم که هدفمونو پیدا کنیم.
‫در دنیا من و خانواده‌م یکی هستیم.
‫شنا کردیم و شنا کردیمو رسیدیم.
‫داداش، داداش، سفر کمپی."
‫شت، عالیه، نه؟ ‫منم خیلی دوسش دارم.
‫منم همین‌طور، ولی مامانم نمی‌فهمتش.
‫اون گروه "براوا" رو گوش می‌ده، فکرشو بکن!
‫همونی که می‌گه "معلومه، واسیا...
‫پامپارارام، واسیا!"
‫"پامپارارام، واسیا!" ‫"کی اون رو ن..."
‫"آههی!" ‫آره.
‫خب، انگار می‌خواستی یه چیزی بهم بگی.
‫می‌خواستم بهت بگم...
‫چقدر تو فوق‌العاده‌ای، لیوشا!
‫کوولیاااا!
‫کوولیاااا! کوولیاااا!
‫ایگور! ‫کوولیاااا!
‫ایگور!
‫ما همه‌ی اونجا رو گشتیم. بریم.
‫ایگور!
‫زنده‌ای؟ ‫خوبم!
‫چی اونجاست؟
‫یه چیزی می‌بینم.
‫چی می‌گی، ایگور؟
‫خودشه. ‫ما پیداش کردیم! پیداش کردیم!
‫کجا داری می‌ری؟
‫الو، مایا، من اونو پیداش کردم. ‫فکرشو کن! زنده پیداش کردم. گوش میدی؟
‫کاملا اتفاقی! افتادم یه جایی، ‫بعدش اومدم بیرون،
‫با چراغ قوه نگاه کردم، بدن یه کسی رو دیدم.
‫آت آشغالا رو زدم کنار، و دیدمش، زنده، فکرشو کن!
‫الو، مایا، صدامو داری؟ ‫یه چیزی بهم بگو، مایا!
‫تو مرد بزرگی هستی، ایگور.
‫من به یه مرد بزرگ ازدواج کردم.
‫بهت افتخار می‌کنم و دیوونه‌وار دوست دارم.
‫ایگور جون، تو یه قهرمانی. ‫دهنت سرویس! بیا اینجا!
‫ایگور ما! ‫پسرخفن ما!
‫تمام چیزی که من می‌تونم بکشم ‫یه گاو احمقه!
‫و تو تصمیم گرفتی کلاس نقاشی بذاری، آره؟
‫من خوشم میاد.
‫چمنش کمه، آره؟ ‫اوهوم، و سُماش.
‫هزارپا.
‫سلام، زنگ زده بودی؟ ‫چی شده، تو کجایی؟
‫چیزی نشده. ‫تلفنم خاموش شده بود. داریم نقاشی می‌کنیم.
‫چی می‌گی، یادت رفته که ما پخش زنده داریم؟
‫در نیمه‌ی دوم تونستن تساوی به‌ دست بیارن.
‫سرژ گنابری پس از دریافت پاس مارکو رویس گلزنی کرد.
‫امتیاز پایانی این دیدار رو توماس مولر تعویضی به دست آورد.
‫آلمان توانست در دقیقه 81 پیروز میدان شود.
‫در یک مسابقه از فصل مسابقات NHL (لیگ ملی هاکی)
‫"فیلادلفیا فلایرز" در خونه از "نیویورک آیلند" شکست خورد.
‫برنده مسابقه در وقت اضافه مشخص شد.
‫زننده‌ی تنها گل بازی نیک لیدی بود.
‫ایلیا سوروکین، دروازه‌بان روسی تیم برنده، ‫تمام 30 شوت را مهار کرد.
‫ایوان پرووروف، مدافع تیم میزبان، ‫دو شوت مهم به سمت دروازه به ثمر رساند.
‫خب، من تعلیق شدم.
‫من که گفتم تو تصادف کردی.
‫باور نکردن. ‫و منم نمی‌خواستم دروغ بگم.
‫بابا چرا شماها انقدر غمگینید؟
‫تو کلا همه‌چی به یه ورته، نه؟ ‫بوریا!
‫بوریا چی؟ ‫بابا، بوریا!
‫می‌دونی، ممکنه اینجوری اصلا بهتر شه.
‫چون ماها، اینایی که توی تلویزیون کار می‌کنیم،
‫همیشه یه داستانی داریم. ‫یه فرقی هست.
‫فکر می‌کنیم که هیچی توی دنیا مهم‌تر از پخش زنده نیست.
‫مایا اگه می‌دونستی چقدر برای اومدن به اینجا ‫عجله کردم.
‫واقعا نزدیک بود تصادفم بکنم.
‫ روی خط عابرپیاده نزدیک بود بزنم به یه عابر. ‫می‌تونستم قاتل بشم و بیفتم زندان.
‫همه‌ی اینا برای چی؟ برای اینکه بیننده‌های ما
‫این سه و خورده‌ای عقب‌مونده‌ای که ساعت 2 بعد از ظهر
‫به جای کار کردن تلویزیون نگاه می‌کنن، بالاخره
‫آخرین نتایج لیگ هاکی قاره‌ای رو بفهمن.
‫"دیناموی مسکو تراکتور چلیابینسک را شکست داد،
‫ودوبار در طول بازی از حریف پیشی گرفت." ‫خب این مزخرفه!
‫من باردارم.
‫به زودی دیگه نمی‌تونم جلوی دوربین بیام.
‫با چی قراره زندگی کنیم؟
‫می‌دونی، من اینطور فکر می‌کنم. ‫خب، این ایگوره.
‫تقریبا یه آدمی مثل تو یا من.
‫ولی برخلاف من،
‫اون نسبت به آدما و بدبختیاشون بی‌تفاوت نیست.
‫احتمالا من باید خجالت می‌کشیدم.
‫خب، خجالت می‌کشی؟
‫خجالت می‌کشم. ‫اممم.
‫ولی نه خیلی!
‫احمق!
‫چه‌ت شده، تسلیم شدی؟ ‫من؟ نه!
‫تو چی؟ ‫من فرصت خجالت کشیدن ندارم، بوریا!
‫نه وقتشو دارم و نه زمانشو.
‫چیکار داری می‌کنی؟ بده‌ش من.
‫بده، لطفا، گفتم بده‌. ‫نه.
‫مایا، عزیزم لطفا! ‫سند ماشینم رو بده به من.
‫نه ایگور، سند ماشینتو نمی‌دم بهت.
‫بیا برو توی کوچه، عزیزم!
‫باشه! می‌گم گمش کردم. ‫مشکلی نیست.
‫بابا تو که این ماشینو دوست داری.
‫باشه، باشه. ماشینو می‌فروشیم. ‫بعدش چی؟
‫این به اضافه‌ی زایمان و بقیه چیزا ‫چقدر برامون آب می‌خوره؟
‫آخه تو قرار نیست همه‌ پولشو بیاری خونه.
‫خیریه راه انداختی، هزینه‌شم زیاده!
‫با چه تحقیری درباره‌ی این موضوع حرف می‌زنی!
‫تحقیر چیه این وسط، ایگور؟ ‫من فقط ترسیدم.
‫اینجوریه؟ اگر من بخش کوچیکی از این پول رو
‫خرج داروی یه پسر 15 ساله که سرطان داره ‫بکنم، اون‌وقت چی؟
‫ازم متنفر می‌شی؟ ‫طلاقم می‌دی؟
‫روی یک کفه‌ی ترازو پوله، یه تیکه آهن،
‫روی کفه‌ی دیگه‌ش زندگی و سلامتی یه بچه.
‫باشه، روی یک کفه‌ی ترازو زندگی و سلامتی یه بچه‌س
‫و روی یه کفه‌ی دیگه‌ آپارتمانمونه، یه تیکه بتن!
‫پس ممکنه، ما اون‌موقع آپارتمانمونم بفروشیم، هان، ایگور؟
‫می‌دونی، ما ده ساله با هم زندگی می‌کنیم
‫و من گاهی فکر می‌کنم که ما دوتا آدم کاملا غریبه‌ایم.
‫قبل از اینکه چیزی بگی یه‌کم بیشتر فکر کن، باشه؟
‫ما به خاطر ماروسا، نه فقط این آپارتمانو
‫بلکه تمام دنیا رو می‌فروختیم. ‫آره، آره، اما اون بچه‌ی ماست!
‫به من اینجوری نگاه نکن، ایگور.
‫باشه، برو بفروش، گور باباش!
‫من غصه‌ی ماشینو نمی‌خورم. ‫غصه‌ی تو رو می‌خورم، ایگور.
‫یه مرد حدودا چهل ساله، بابای دوتا بچه،
‫با یه وام در جریان، بی‌کار، ماشینشو می‌فروشه! ‫این ته بدبختیه!
‫ایگور، تو به من گفتی که خودتو پیدا کردی.
‫ولی من فکر می‌کنم تو خودتو گم کردی.
‫ببین، ترکش کن.
‫اون نیازی به تو نداره.
‫اون نیازی به هیچ‌کس نداره.
‫بیا پیش من. من از شما مراقبت می‌کنم.
‫بوریا... من دوسش دارم.
‫برای چی؟
‫بوریا.
‫بهتره که دوباره ببریش سر کار.
‫خواهش می‌کنم!
‫سلام، ایگور.
‫توجه نکن.
‫خب، اینو کلا باید برداشت.
‫بوریا. ‫الان.
‫خب، من با رئیس صحبت کردم. ‫می‌تونم بگم به پاش افتادم.
‫اون تو رو برای پخش نمی‌خواد.
‫اما می‌تونی بنویسی، اگر می‌خوای.
‫می‌خوام، مرسی.
‫مرسی.
‫"عمل کننده"، "حمایت شونده"
‫"انکار کننده". ایگور، از اینا تو ‫متن‌های تلویزیونی استفاده نمی‌کنن.
‫چیه، یادت رفته؟ اصلاحشون کن لطفا.
‫ببین. الان.
‫ماروسا، بسه.
‫تو این‌کارو برای خانواده‌ت کردی.
‫من بهت افتخار می‌کنم.
‫آآآآ! ‫آآآآم!
‫ایگور، ایگ...
‫وقت رفتنه.
‫از روی خیرخواهی، من خیلی وقت پیش باید تو ‫رو به سازمان گزارش می‌دادم.
‫چرا؟
‫چون که تو، ایگور عزیز، داری از دست می‌ری. ‫منظورت از این حرف چیه؟
‫تو میای بیمارستان، تقریبا هرروز.
‫فقط فکر نکن که این به خاطر اینه که تو خیلی خوبی.
‫این یعنی من بدم؟ ‫من منظورم این نبود.
‫فقط تو به استراحت نیاز داری. ‫من نمی‌خوام استراحت کنم.
‫تو هنوز داری فکر می‌کنی که "این کار من نیست."
‫ناراحت نشو.
‫کار توئه، کار توئه، لعنت بهت! ‫از پسش برمیایم. تو تنها نیستی، ایگور.
‫دوستاتو داری.
‫بین چی پیدا کردم.
‫خب، چیکار داری می‌کنی؟ ‫مصاحبه.
‫خب، ایگور!
‫اعتراف کن، دیگه دوسم نداری؟ ها؟ بگو!
‫من الان حال و حوصله اینو ندارم.
‫صبر کن.
‫من یه ایده‌ای دارم.
‫چرا به بچه‌ها نشون نمی‌دی، خبرها چطوری نوشته ‫می‌شن.
‫فکر می‌کنم که براشون جالب باشه.
‫ایده‌ی خوبیه.
‫منو تحسین کن. ‫اوهوم، تحسین می‌کنم.
‫می‌خوام باهات بیام.
‫کجا؟ تو الان به این کار نیازی نداری.
‫بذار خودم تصمیم بگیرم که به چی نیاز دارم و به چی نه.
‫ماروسا چی؟
‫از کاتیا می‌خوام از مهدکودک برش داره.
‫من هیچ‌وقت تو رو ناامید کردم؟
‫اگر یهو حالت بد شد، چیزی نیست، فقط بهم بگو.
‫باشه.
‫این ایده‌ی بدیه. ‫بسه دیگه!
‫سلام به همگی! ‫سلام!
‫آشنا شید، این همسرم مایاست.
‫من و مایا با هم توی تلویزیون اخبارگوی ورزشی هستیم.
‫و می‌خوایم براتون توضیح بدیم و کلا نشون بدیم که
‫مجری بودن چطوریه.
‫خب، بچه‌ها،
‫کسی از شما هیچ‌وقت جلو دوربین صحبت کرده؟
‫اول از همه اینو بده به من. ‫اینجوری هیچ‌وقت یاد نمی‌گیری.
‫نه! ‫دوما، پشتت صاف باشه.
‫خم نشو. به قاب دوربین نزدیک‌تر شو. ‫و مهم‌تر از همه...
‫بیشتر به خودت اعتماد داشته باش.
‫تو مجری تلویزیونی، تو فوق‌العاده‌ای!
‫پس بذار اونا هم فوق‌العاده بودنتو حس کنن.
‫من فوق‌العاده‌‌م. ‫تو بیشتر از فوق‌العاده‌ای.
‫بهتر از تو نیست اصلا. ‫دقیقا! بذار فوق‌العاده‌بودنت نمایان بشه!
‫باشه. نمایانش می‌کنم!
‫کار رو شروع کنیم؟
‫سکوت! آماده شدن.
‫شروع کردیم.
‫سلام به همه! من آلکسی کاماروف با ‫اخبار ورزشی در استودیو با شما هستم.
‫و من هم ایگور پاگادین هستم. سلام! ‫بارابانوف یک امتیاز برای NHL کسب کرد.
‫و کاپریزوف رکورد را در مینه‌سوتا جا به جا کرد.
‫و در سی دقیقه‌ی آینده ما منحصرا ‫درباره‌ی هاکی صحبت خواهیم کرد.
‫خوبه!
‫آرهه! ‫اسپارتاک، اسپارتاک، اسپااارتاااک!
‫این سرنوشت ماست.
‫بالاتر از زندگیه! اسپاااتاااک! ‫پسر خوب! یالا!
‫خب، حالا نوبت توئه. ‫پشت دور بین وایمیستی؟
‫آره، آره، آره.
‫من الان یه لحظه می‌رم بیرون.
‫نزدیک‌تر به کادر. ‫اها! خوبه؟
‫"اخبار ورزشی، اخبار ورزشی...
‫اخبار ورزشی." ‫خب بیا درو ببن...
‫"منحصرا درباره‌ی هاکی..."
‫الان این خیلی مهمه!
‫ایگور، اگرچه که تو یه عوضی هستی، ‫ولی آدم خوبی هستی.
‫می‌دونید چرا؟ ‫چون‌که ایگور مقدسه!
‫همه شنیدید؟ دوست من مقدسه!
‫اون یه بچه رو نجات داده. بهش نگاه کنید. ‫و به من گوش بدید.
‫ایگور یک فرد بسیار مبادی اخلاقیه! ‫ایناهاش!
‫بوریا، خواهش می‌کنم، ‫این تولد توئه!
‫بیا درباره‌ی تو صحبت کنیم. ‫من کجا همچین‌کاری تو زندگیم کردم،
‫که درباره خودم صحبت کنم، ایگور؟ ‫ایگور، من افتخار می‌کنم که تو دوستمی.
‫مایا، تو به شوهرت افتخار می‌کنی؟
‫دیوانه‌وار افتخار می‌کنم.
‫بفررررماا! و می‌دونی چرا؟ ‫چون که تو مستحقش هستی.
‫در کشور ما همیشه همین‌جوری بوده.
‫بچه‌ها و پیرا همیشه کشته می‌شن، ‫همیشه بی‌عدالتی، بی رحمی و رنج
‫وجود خواهد داشت. ‫هیچ‌کاریشم نمی‌تونی بکنی، کشورمون اینجوریه.
‫موقعیت جالبیه. ‫ایگور، نظرت چیه؟
‫اوه، اگه می‌شه من سکوت کنم. ‫ای بابا، انقدر فروتن نباش.
‫ما داریم درباره‌ی این موضوعاتی که ‫انقدر برامون جالبن صحبت می‌کنیم.
‫که دلمون می‌خواد بشنویم. ‫باشه!
‫اسم شما، فکر کنم، میشاست، درسته؟ ‫بله.
‫میشا، بگید که ‫من و شما اصلا با اون سر و کار نداریم؟
‫در مورد رنج صحبت می‌کنم. خونه‌ی ما اطراف شهره؟
‫به نظر من، شما خیلی بدبینانه قضاوت می‌کنید.
‫ممکنه که مشکل در کشور نباشه ‫بلکه فقط در بدبینی شما باشه؟
‫آآآ؟ چی شد میشا؟ خوردی؟ ‫آره احتمالا من بدبین شدم.
‫همه فهمیدن! بد شد!
‫بله. ‫ای بابا، هیچم بد نشد!
‫الان بد می‌شه! ‫می‌دونید من چی می‌خوام بهتون بگم؟
‫از نظر من، نه برای چی از نظر من، ‫این یه فکت علمیه،
‫که یک انسان از نظر روانی سالم، بی‌تفاوته.
‫آره! آره، آره، آره، تعجب نکنید!
‫در حقیقت، اگر شما از خودتو مراقبت می‌کنید،
‫از نزدیکانتون، این طبیعیه.
‫اما زمانی که شروع می‌کنید به حل کردن مشکلات
‫یه سری آدم کاملا غریبه می‌شه یک اختلال.
‫ایگور، شما آدم خوبی هستید. ‫ممنونم.
‫ولی سالم نیستید. و این کاملا مشخصه.
‫شاید خودتون بتونید این رو در خودتون بفهمید، ‫یه کم درون خودتون عمیق شید، هان؟
‫نظر جالبیه. ‫به این چی جواب می‌دی، ایگور؟
‫اون مسته، چی بگم الان؟ ‫خب، باشه! نگو!
‫توی نظریات بی‌ادبانه حقیقت بیشتری وجود داره. ‫باشه، من عصبیم. راضی شدید؟
‫اوه، ایگور، لطفا ناراحت نشید. ‫من اصلا قصد نداشتم ناراحتتون کنم.
‫مهم چیه؟ این‌که بفهمی دلیلش چیه. ‫بهمون بگو منبعش از کجاست.
‫ممکنه یه ترومای دوران کودکی باشه؟ ‫خدایا، بوریا، من بیشتر از این نمی‌تونم.
‫لطفا، بیاید بحث رو عوض کنیم. ‫درسته، کاتیا، چه ترومای دوران کودکی‌ای؟
‫ولی من نمی‌خوام موضوع رو عوض کنم. ‫مایا، تو بگو.
‫چیزی که برای من جالبه اینه که ‫آیا رفاه خانواده‌ت، بچه‌هات،
‫آدمای نزدیکت، عشق، در نهایت،
‫باید قربانی "کارهای خیرخواهانه" ‫و "خدمت به مردم" شه، هان؟
‫نکن! ‫ایگور، چی شد،
‫خانواده‌تو قربانی کردی؟ سنگین بود.
‫فکر می‌کنم، ایگور خودش خودش رو گول می‌زنه.
‫فکر می‌کنه که داره برای برقراری ‫خوبی و عدالت خدمت می‌کنه،
‫اما در واقع، برای خودش توی این ‫دور همیا دوس‌دختر پیدا کرده.
‫اگر این زن از جامعه‌ی تمبرشناسان بود،
‫ایگور می‌رفت تمبر جمع می‌کرد.
‫و ضمنا ایگور فکر می‌کنه که توی وضعیت کنونی
‫من می‌ترسم ازش طلاق بگیرم.
‫به سلامتی ایگور!
‫سلام به همه. من داوید موراداف با
‫اخبار ورزشی همراه شما در استودیو هستم. ‫سلام.
‫بارابانوف یه امتیاز ... آآآ، اِاِاِ..!
‫سلام به همه. من سونیا ویتوینسکایا با
‫اخبار ورزشی همراه شما در استودیو هستم. ‫این چه وضعشه!
‫چقدر این فامیلیا سختن!
‫من یانا آوسیانکینا همراه شما در استودیو هستم.
‫من همه‌ش یادم می‌ره.
‫یه جورایی هم راحته هم سخته.
‫من دوباره یادم رفت. می‌شه برم پیش مامانم؟ ‫از اول حفظ کنم؟
‫بارابانوف اولین امتیاز رو در NHL کسب کرد. ‫و کاپریزوف جایگاه... اه!
‫امروز بارابانوف... ام.. امتیاز...
‫همین که شروع می‌کنم، یادم میره! ‫بارابانوف اولین امتیاز رو...
‫سلام به همگی! در استودیو... ‫ببخشید!
‫چرا انقدر سخته؟
‫سلام به همه. من میخائیل کاناوالوف با
‫اخبار ورزشی همراه شما در استودیو هستم. ‫سلام.
‫بارابانوف اولین امتیاز رو در NHL کسب کرد.
‫و کاپریزوف رکورد دیگری را در مینه سوتا از آن خود کرد.
‫در نیم ساعت آینده منحصرا درباره‌ی هاکی صحبت خواهیم کرد.
‫ایگور، این برای شماست. ‫اوه.
‫ما فقط می‌خواستیم ازتون تشکر کنیم. ‫شما خیلی آدم‌های خوبی هستید. آدم‌های واقعی.
‫کار سختی نیست. واقعا اینجوری نیست. ممنونم. ‫خیلی ممنونم، چقدر چیزای خوشمزه‌ اینجاست!
‫خوشمزه‌ست. ‫اوهوم.
‫بیا پیش من.
‫بله؟ آره، آره، آره، فهمیدم. دارم میام.
‫ششش.
‫خب، سانیا، زندگی چطوره؟
‫بد نیست. زندگیمون می‌گذره.
‫شنبه‌ی بعدی ما نیستیم. می‌تونی بعد از تعطیلات بیای.
‫می‌شه من رو ببخشی؟
‫من خیلی وقته تو رو بخشیدم.
‫فقط راستش رو بگو.
‫راست چی رو؟
‫که مشکل نه مربوط به اون فاحشه‌‌ست ‫نه مربوط به بچه‌های درحال مرگه.
‫مشکل توی توئه، ایگور.
‫درونت یه حفره‌ی خالیه که هیچ‌چیزی نمی‌تونه ‫اون رو پر کنه.
‫نه من، نه بچه‌ها، نه کار.
‫تو رفتی به مردم خدمت کنی،
‫اما به هرحال خلا همون جا موند، و می‌دونی چرا؟
‫برای این که هیچی برات مهم نیست.
‫به یه ورتیم، هم من، هم بچه‌ها، هم ما، هم اون فاحشه‌.
‫تو اینو می‌دونی و حسش می‌کنی.
‫و از خودت وحشت کردی.
‫راستش رو بگو، ایگور. من همه چی رو می‌پذیرم. ‫همه‌چیز رو به جز دوروئی.
‫اها!
‫بابات یه آدم دوروئه. بابات یه آدم دوروئه.
‫بابات یه آدم دوروئه.
‫آره...
‫اما من خیلی شما رو دوست دارم.
‫اون فکر می‌کنه، من کمک می‌کنم، نه ‫برای این‌که می‌خوام کمک کنم،
‫برای این‌که می‌خوام برای خودم یه کار خوبی بکنم.
‫خب، چه فرقی می‌کنه؟ تو داری کمک می‌کنی... ‫فرق داره.
‫اما من واقعا می‌خوام به تو کمک کنم. ‫به خودم نه، به تو.
‫فقط کمک کنم، و هیچ داستان دیگه‌ای هم نیست.
‫مگه هنوزم می‌شه به من کمک کرد؟
‫می‌شه. تو می‌ری آلمان. اونجا موافقت کردن که عملت کنن.
‫پولش از کجا؟ ‫من همه چیز رو پرداخت کردم.
‫سوالمو تکرار می‌کنم.
‫وام گرفتم.
‫مامانم به همه بدهکاره، حالام تو. ‫لیوشا، من ازت خواهش می‌کنم، داستان نکن.
‫نه من...
‫نترس، من پولو رد نمی‌کنم.
‫من به هر حال می‌میرم. یه‌کم می‌ترسم.
‫فقط دلم برای تو می‌سوزه.
‫آخ! آی! آی! آخ!
‫پلمنی!
‫تو مثل بقیه نیستی.
‫تو مستحق تقدیری.
‫بریم.
‫مایا، مایا!
‫خدایا! حالت چطوره؟
‫الان، صبر کن.
‫الان. دکتر.
‫چی شده؟
‫عزیزم، حالت چطوره؟
‫تو از پنجره افتادی.
‫این یه معجزه‌ست، عزیزم. معجزه‌ی واقعی.
‫معجزه.
‫میشا کاپوستین گفت که تو از پنجره پریدی.
‫میشا کاپوستین کیه؟
‫توی مهدکودکشه.
‫ماروسا، بابا تازه از بیمارستان اومده، بذار استراحت کنه.
‫وقتی من بزرگ شم، منم می‌پرم.
‫خب حالا چی، ما دوباره با همیم؟
‫تو چی پیشنهاد می‌دی؟
‫دوباره بفرستمت توی یه آپارتمان یک نفره‌ی اجاره‌ای؟
‫فقط دیگه طبقه‌ی چهارم نه، طبقه‌ی سی و چهارم.
‫بیا بشین کنارم.
‫دارم مرغو می‌پزم. ‫بشین.
‫من نپریدم بیرون، من افتادم.
‫مست بودم، نشستم لبه‌ی پنجره.
‫بعد انگار یه چیزی دیدم. ‫سرم گیج رفت و افتادم.
‫تو حرفمو باور می‌کنی؟ ‫باور می‌کنم، باور می‌کنم، باور می‌کنم، باور می‌کنم.
‫باورم کن!
‫شما باید برید بیمارستان.
‫اسمتون چیه؟ ‫بوریا.
‫اینو دنبال کن.
‫چی شده؟ ‫چرا نرفتید بیمارستان؟
‫توی مترو داشتن یه تاجیکه رو می‌کشتن. ‫بوریا درگیر شده، احمق.
‫ایگور...
‫خب، فروشنده اینجاست.
‫درخواست از دفتر اسناد رسمی. ‫سند یک قطعه زمین.
‫مراقب باش. پله‌ست.
‫آروم، آروم، آروم، مراقب باش.
‫من دیگه نمیام بیمارستان.
‫باشه! چون‌که این زندگی توئه، ایگور. ‫فقط و فقط مال توئه.
‫تو چیزی به کسی بدهکار نیستی.
‫تو چی؟ ‫من بدون این نمی‌تونم.
‫تو می‌تونی، زنت می‌تونه، دوستاتون، ولی من نه.
‫تو به آلیوشا زنگ زدی؟ ‫زنگ زدم. معلومه. تو چی؟
‫من خیلی وقت پیش. بعد از عمل.
‫خب، حالش خوبه؟
‫نه. من دیگه می‌رم.
‫من زنگ زدم. ‫به کی؟
‫به پسره، آلیوشا.
‫وای خدایا! چقدر خوبه! آزادی!
‫می‌تونم بخارونمش؟ ‫بخارونید.
‫آآآخ! الان. اوووف! ‫خب، راهم می‌تونم برم؟
‫می‌تونید. ‫اوهوم.
‫چطوره؟
‫خوبه.
‫زنگ زدم به مادرش.
‫به نظر می‌رسید که عملش خوب پیش رفته، ‫آلمانی‌ها عالی بودن، یه پیشرفتایی داشت.
‫بعد یهو دوباره آزمایشاش خوب نبودن.
‫خب، در کل، خیلی زنده نمی‌مونه.
‫خیلی ناراحت شدم. تو حالت چطوره؟
‫می‌دونی، خوبه اصلا درد نمی‌کنه. ‫من پات رو نمی‌گم.
‫اها... خوبم.
‫باشه، من که گفتم
‫به این سادگی نیست. ‫اول از همه اینو بده به من!
‫نه! ‫اول از همه اینو بده به من. ‫اینجوری هیچ‌وقت یاد نمی‌گیری.
‫خم نشو. به قاب دوربین نزدیک‌تر شو. ‫و مهم‌تر از همه...
‫بیشتر به خودت اعتماد داشته باش. ‫تو مجری تلویزیونی، تو فوق‌العاده‌ای!
‫پس بذار اونا هم فوق‌العاده بودنتو حس کنن.
‫من فوق‌العاده‌‌م. ‫تو بیشتر از فوق‌العاده‌ای.
‫بهتر از تو نیست اصلا. ‫دقیقا! بذار فوق‌العاده‌بودنت نمایان بشه!
‫باشه. نمایانش می‌کنم! ‫کار رو شروع کنیم؟ شروع کردیم.
‫سلام به همه! من آلکسی کاماروف با ‫اخبار ورزشی در استودیو با شما هستم.
‫و من هم ایگور پاگادین هستم. سلام!
‫بیاید یه برداشت دیگه انجام بدیم.
‫سلام به همه! من آلکسی کاماروف با ‫اخبار ورزشی در استودیو با شما هستم.
‫و من هم ایگور پاگادین هستم. سلام!
‫بارابانوف یک امتیاز...
‫الان همه چی خوبه. ‫یه‌بار دیگه امتحان می‌کنیم.
‫یک، دو، سه، رفتیم.
‫سلام به همه! من آلکسی کاماروف با ‫اخبار ورزشی در استودیو با شما هستم.
‫و من هم ایگور پاگادین هستم. سلام!
‫بارابانوف یک امتیاز برای NHL کسب کرد.
‫و کاپریزوف رکورد را در مینه‌سوتا جا به جا کرد.
‫و در سی دقیقه‌ی آینده ما منحصرا ‫درباره‌ی هاکی صحبت خواهیم کرد.
‫خوبه!
‫انجامش دادم.
‫پسر خوب.
‫نرو اونجا.
‫میای پشت دوربین؟
‫خواهش می‌کنم!
‫خب، بچه‌ها!
‫کی بعدیه؟ کی می‌خواد؟
‫چطوری نرم؟
‫سلام. ‫سلام.
‫بفرمایید تو. اون خوابه.
‫خیلی خوشمزه‌ست. ‫شکرش زیاده، مشکلی نیست؟
‫من خوشم اومد ولی.
‫درعوض، می دونید، من می تونم شارلوت رو با ‫خمیر بدون مخمر درست کنم تا سبک‌تر بشه.
‫اما به هر حال با شکر خوشمزه‌تره.
‫و سنگین‌تر. ‫سیباش فوق‌العاده‌ن. ترشن.
‫البته کالن. ولی خوشمزه‌ن.
‫بازم می‌خورید؟ ‫با کمال میل.
‫"جایی که شب رازهاش رو نگه می‌داره،
‫جایی که ستاره‌ها توی آسمونن." ‫مامان.
‫بیدار شد.
‫" و سیارات مه گرفته
‫روی ابرای خاکستری خوابیدن.
‫اونجا باد تو رو می‌بره.
‫به دنیای شگفت‌انگیز آرزوهات
‫من و تو هم رو ملاقات می‌کنیم.
‫اونجایی‌که خواب‌ها برآورده می‌شن." ‫بیاید داخل.
‫اوه، خواهش می‌کنم، خودم درستش می‌کنم.
‫خودم انجام می‌دم. ‫ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫"از ستاره‌های دور و نور ماه
‫توی موهات روبان بافته می‌شه.
‫و باد برات آواز می‌خونه.
‫رسیدن به اینجا سخت نیست.
‫فقط اگر عاشق باشی،
‫می‌بینی که همه چیز ممکنه."
‫سلام، رفیق! ‫ایگور!
‫"تابستون درباره‌ی عشق من برات می‌گه."
‫می‌شنوی؟
‫داغونه. ‫من کنار اومدم.
‫بذار هرچی می‌خواد گوش کنه.
‫خب، اون مستحقشه.
‫توش بحثی نیست.
‫چی فکر می‌کنی، چرا دقیقا من مریض شدم؟
‫"تابستون درباره‌ی عشق من برات می‌گه."
‫چون که تو مثل بقیه نیستی. ‫چون‌که تو قوی‌ای.
‫به شما یاد می‌دن این‌جوری حرف بزنید؟
‫بگو، خودت چی فکر می‌کنی؟
‫پرنده‌ها آواز می‌خونن، و شب در آسموناست.
‫"از ستاره‌های دور و نور ماه
‫توی موهات روبان بافته می‌شه.
‫و باد برات آواز می‌خونه."
‫نمی‌دونم.
‫این صادقانه بود.
‫هی هی چرا ناراحت شدی؟ ‫نه، خواهش میکنم.
‫ما که همیشه خیلی خوب بودیم کنار هم.
‫برادرا شجاعانه به سمت شر رفتن.
‫در اون زمان از هم دور شدیم.
‫از دست دادیم که هدفمونو پیدا کنیم.
‫در دنیا من و خانواده‌م یکی هستیم.
‫شنا کردیم و شنا کردیمو رسیدیم.
‫انتخاب و سفارش عنوان براي ترجمه از ‫آرش عنایتی
‫مترجم ‫شاندیز عمیدی