مترجم : تالاپاتی
‫در فاصله‌ی بین اولین قرنطینه و دومین قرنطینه،
‫وقتی مردم شروع کردند به بی‌توجهی به ماسک‌ها و کووید رو ساده گرفتن…
‫هی، یه بار بهش زنگ بزن.
‫- جواب داد؟ ‫- نه.
‫لعنت!
‫همین‌جا. وایسا.
‫پسر بورایا اینجا اومده بود؟
‫آره، اومده بود.
‫وای خدای من!
‫- کارتیک! ‫- کارتیک!
‫اینجاست؟
‫نه.
‫عمو، کارتیک رو دیدی؟
‫- پدربزرگ، کارتیک اینجا اومده بود؟ ‫- نه، نیومده بود.
‫سوبو!
‫وایسا.
‫کارتیک!
‫هی، کارتیک!
‫کارتیک!
‫مواظب باش، داداش.
‫چند ماه پیش
‫آمالاپورام! ‫آمالاپورام! سوار شید!
‫این زادگاه منه.
‫در حالی که خیلی‌ها از برگشتن به زادگاهشون خوشحال می‌شن،
‫من دوست ندارم برگردم، به دو دلیل.
‫یکیش اینه که…
‫پدرمه.
‫و دلیل دیگه دوستام هستن.
‫کارتیک، بیا اینجا.
‫چطور جرات کردی تو این سن نامه عاشقانه بنویسی؟
‫بستنی یخی!
‫کارتیک، بستنی یخی می‌خوای؟
‫نه، تو بخور.
‫برای خوردن نیست.
‫روی کمرت بذار تا دردش کم بشه.
‫نیازی ندارم. تو بذار.
‫فکر کنم خیلی درد داره.
ناین مووی دانلود فیلم و سریال زیرنویس چسبیده بدون سانسور @nine9movie
‫- عمو، این پست پلیس چیه؟ ‫- بله؟
‫مخالفان بنر دورگای ویراواسارام رو آتیش زدن.
‫شوهرخواهرش، بوسه، اومد و شروع به تحریک کرد،
‫حالا پلیس اینجا پست زده.
‫این دعواها هیچ وقت تموم نمی‌شن، نه؟
‫در واقع، بیشتر هم شدن.
‫اتو!
‫آقا، من تا حالا شما رو تو این روستا ندیده‌ام. به دیدن کی اومدید؟
‫من پسر بورایام.
‫پسر بورایا هستی؟
‫- آره. ‫- می‌دونی اون کیه؟
‫نه.
‫همونی که براش نامه عاشقانه نوشتی؟ این خودشه.
‫پارسال ازدواج کرد و الان بارداره.
‫راماراجولانکا روستای فامیل‌هاشونه.
‫حالت چطوره، کارتیک؟
‫خوبم.
‫تو هیچ وقت به روستا نمیای. چرا یهویی اومدی؟
‫به خاطر کرونا از کارت اخراج شدی؟
‫نه، این‌طور نیست. الان از خونه کار می‌کنم.
‫این روزا هرکی کارش رو از دست داده همین حرف رو می‌زنه.
‫برای همینه که دارم می‌پرسم.
‫برای همینه که از این آدما و روابط بدم میاد.
‫عزیزم؟
‫قهوه.
‫گوری، این‌طوری لباس می‌شوری؟
‫انگار داری شیرینی درست می‌کنی.
‫درست با برس بشور.
‫باشه، خانم.
‫به من می‌گی لباس رو درست بشورم!
‫پسرش مهندس نرم‌افزاره، به راحتی می‌تونه ماشین لباس‌شویی بخره.
‫با این حال، منو مجبور می‌کنه تو بارون لباس بشورم.
‫- هی! ‫- شنید؟
‫لباس‌ها رو نباید اونقدر بشوری که رنگشون بره، فقط کثیفی‌هاشون رو بگیر.
‫چشم‌هاش مثل عقاب‌ست، همه چیز رو می‌بینه.
‫باشه، خانم.
‫باشه.
‫خانم، پسرتون اومدن.
‫باید بهم زنگ می‌زدی و می‌گفتی که داری میای.
‫عموت رو می‌فرستادم تا بیاره‌ت.
‫ناگهانی بود، مامان.
‫سفرت چطور بود؟
‫مشکلی نیست.
‫صبر کن. تو از راه دور اومدی.
‫این روزها اوضاع خوب نیست… بابات حالش خوب نیست.
‫برو اول حموم کن.
‫تو بارون حموم کنم؟
‫برو.
‫2000 روپیه؟ چقدر میشه؟
‫وای خدای من!
‫5000 روپیه؟
‫این لباس‌ها یا طلاست؟!
‫شلوار 5000… ‫پیراهن‌ها 4000…
‫وای!
‫چرا این همه لباس؟
‫باید اونایی که تو حیدرآباد هستن رو ببینی…
‫چطور می‌تونی 5000 رو برای یه شلوار خرج کنی؟
‫5000 برای شلوار؟ ‫این پنج ماه حقوق منه، خانم.
‫خفه شو.
‫باپیراجو دو تا شلوار می‌فروشه به 1000.
‫وقتی بچه بودی برات می‌خریدم.
‫- دیگه ازشون خوشت نمیاد. ‫- فکر کردم از کرونا می‌میره.
‫نمرده؟
‫اینقدر برای لباس خرج می‌کنی…
‫و قراره ازدواج کنی، که کلی هزینه داره.
‫اگه الان درست خرج کنی،
‫می‌تونی برای آینده پس‌انداز کنی.
‫تو هیچ‌وقت نمی‌فهمی، هرچقدر هم که بگم.
‫احمق.
‫چه داستانی درست میکنه. فقط چون پولم رو برای خودم خرج کردم.
‫چرا ساکتی وقتی با تو حرف می‌زنم؟ با من حرف بزن.
‫می‌تونی بعداً سرش فریاد بزنی. بذار اول غذا بخوره.
‫چرا بعد از حموم تیلک نزدی؟
‫اون احمق‌ها می‌دونن اینجایی؟
‫کی، مامان؟
‫چند تا احمق تو روستامون داریم؟ منظورش دوستات هستن.
‫نه، نمی‌دونن.
‫چیکار می‌کنی؟!
‫دارم میام. ببین. دارم میام.
‫دارم میام، دارم میام.
‫- ببین، داره میاد. ‫- بلند شو.
‫- به سمت راست نگاه کن. نگاه کن. ‫- بلند شو.
‫هی، سوبو.
‫بازیکن…
‫اون ویدیوها رو بذار…
‫چه ویدیوهایی؟
‫همون‌ها.
‫تو این سن به همچین ویدیوهایی نیاز داری؟
‫سن چه ربطی داره وقتی نگاه می‌کنی؟
‫بذارشون.
‫این پیرمرد چقدر هیجان‌زده‌ست.
‫بعد از تموم شدن بازی اون ویدیوها رو می‌ذارم.
‫چیکار می‌کنی وقتی داره می‌کشه؟
‫چرا ما با این گیر کردیم وقتی بقیه دخترای پاکستانی می‌گیرن؟
‫سوبو…
‫بازی تموم شد. بذارشون.
‫چقدر برای این‌ها هیجان‌زده‌ای.
‫همسرت زنده‌ست یا نه؟
‫- این www… triple X… ‫- باشه.
‫بازیکن…
‫ممنون، سوبو.
‫لذت ببر، سوبو!
‫هی، دیدیش؟
‫فردا باید ویدیوی میا رو با کمک سوبو بذارم.
‫میا پالکووا…
‫هی!
‫عزیزم داره زنگ می‌زنه.
‫از طرف دوست‌دخترش تماس گرفت.
‫عزیزم، چی شده؟
‫هاری، آزادی؟
‫همیشه آزادم. ‫می‌خوای خونت بیام؟
‫همیشه اینقدر مشتاقی.
‫برو خونه راما رائو و اثر انگشت مادرش رو بگیر.
‫اثر انگشتش رو نمی‌خوام، خود انگشتش رو میارم تا تو رو تحت تأثیر قرار بدم.
‫نیازی به انگشتش ندارم، هاری، فقط اثر انگشت می‌خوام.
‫باشه، عزیزم. میارمش.
‫خداحافظ، هاری.
‫خداحافظ، عزیزم.
‫زیادی بازی درآوردی…
‫سوبو، عزیزم بهم یه کاری داده.
‫میرم.
‫چرا هر بار که زنگ می‌زنه اینقدر هیجان‌زده می‌شی؟
‫- چرا؟ ‫- تو طراحی رو خراب کردی.
‫دیگه نخند.
‫اصلاً می‌فهمی چی می‌گم؟
‫از وقتی که اون داوطلب شد،
‫همه کارهاش رو به تو محول کرده و خودش بی‌هیچ کاری پول می‌گیره.
‫اون داره از تو استفاده می‌کنه.
‫می‌دونی چرا با اینکه مهندسم، داوطلب شدم؟
‫- بگو. ‫- برای رامیا هست.
‫اگر ازم استفاده کنه، برده‌اش می‌شم و اگر باهاش بازی کنه، بچه‌اش.
‫تو آخرش گدا می‌شی.
‫تو ولنتاینی و اون داوطلب.
‫چرا هر دوتاتون نمی‌رید سیر رو با دوچرخه بفروشید؟
‫هی، سوبو.
‫ازدواجمه.
‫خبر بد.
‫چرا وقتی من دارم خبر خوب می‌دم، تو می‌گی خبر بد؟
‫این خبر بد نیست که تو داری ازدواج می‌کنی ولی ما نه؟
‫به هر حال، کارتیک به روستا رسیده.
‫این خبر خوبیه.
‫برو، من کارت‌های دعوت بیشتری دارم که پخش کنم.
‫- هی! ‫- بله؟
‫وضعیت کارتیک رو چک کن.
‫باشه.
‫"بعضی رابطه‌ها،
‫هرچقدر هم که از هم دور باشیم، مثل سایه دنبال‌مان می‌کنند."
‫ببین چقدر دوستمون داره.
‫صبح بخیر، آقا.
‫جلسه کی هست و شما چه ساعتی می‌رید؟
‫دیر کردم چون خونه‌م.
‫وای خدای من! تو دفتر به خاطر ترافیک دیر می‌رسیدی.
‫بله، آقا.
‫حالا که کار از خونه‌ست، می‌گی دیر کردم چون خونه‌م.
‫کی قراره سر وقت برسی؟
‫- صبح بخیر، آقا. ‫- هی، آتول!
‫خواب‌آلود به نظر می‌رسی. برو صورتت رو با صابون بشور و بعد برگرد.
‫اصلاً این کار رو کی بهت داد؟
‫شما دادید، آقا.
‫اشتباه خودمه.
‫برو.
‫- باید پروژه رو تا یک هفته تموم کنی. ‫- باشه، آقا.
‫- حتماً، آقا. ‫- خوب، بچه‌ها.
‫برید سر کارتون. و با اعتماد به نفس باشید.
‫- کارتیک. ‫- مادر؟
‫تو جلسات کار از خونه رو با حوله شرکت می‌کنی؟
‫چرا دوربین رو خاموش نمی‌کنی؟
‫ببخشید، آقا.
‫هی!
‫حداقل می‌تونستی زیرپوش بپوشی، نه؟
‫ببخشید، آقا. یادم رفت.
‫- آقا، قهوه. ‫- بله.
‫هیچ زیرپوشی نپوشیده بود.
‫فکر کنم مفهوم کار از خونه رو نمی‌فهمه.
‫- اینجا، بگیر. ‫- بیشتر بده،
‫داری ۱۰۰ روپیه می‌گیری.
‫همیشه بیشتر می‌خوای.
‫هی، ناوکاراجو.
‫پنج لک برداشتی.
‫چرا قسطی پرداخت نمی‌کنی؟
‫- این کروناست، دیگه؟ ‫- پس چی؟ کرونا که باشه؟
‫تو که نمردی، نه؟
‫باید پول بدی.
‫اگه ندی، می‌ندازمت بیرون.
‫احمق!
‫کرونا خیلی آدم‌های خوب رو گرفته، ولی بهش کاری نداشته.
‫چخبر، نیلاونی؟ خیلی وقتته ندیدمت.
‫اگه نمی‌بینی، برو چشم‌پزشک.
‫چی بگم؟
‫اون با طعنه زندگی می‌کنه، نه با غذا.
‫- دادش، چطوری؟ ‫- خوبم.
‫خواهر، این ویسکی خارجیه.
‫مطمئن شو که گاهی به شوهرت یه چیزی می‌ریزی.
‫کارتیک حتماً ناراحته
‫- چون هنوز بهش سر نزده‌ایم. ‫- بله، حتماً خیلی ناراحته.
‫- عمو! ‫- ویسکی خارجی.
‫این عمو رامبابو هست.
‫- چیکار کنیم؟ ‫- چرا اومده اینجا؟
‫هی، برادرزاده.
‫به نظر می‌رسه آب حیدرآباد بهت ساخته. خیلی خوش‌تیپ شدی!
‫از اونجایی که اینجایی، بهتره ازدواج کنی.
‫حداقل خرج عروسی به خاطر کرونا کمتر میشه.
‫همه چی عوض شده، غیر از اون و بابام.
‫تو هیچوقت نیومدی به من سر بزنی، ولی واسه برادرزادت اومدی.
‫من واسه اون نیومدم. واسه اون دزدها اومدم.
‫کدوم دزدها؟
‫چند تا دزد تو این دهات زندگی می‌کنن؟ منظورم اونا هستن.
‫ماییم.
‫می‌خوای باهاشون چیکار کنی؟
‫بهت میگم. صبر کن.
‫عمو، ما می‌خوایم تو یه صندوق قرض‌الحسنه عضو شیم.
‫من گفتم: "واسه چی می‌خواید؟"
‫ما می‌خوایم سر و سامون بگیریم، مثل برادرزادت که سر و سامون گرفته.
‫من مبلغ رو دادم. ازشون خواستم قسط اول رو بدن.
‫اونا گفتن قسط اول رو تو بده، گفتن شگون داره.
‫منم دادم.
‫و اونا منو بدبخت کردن.
‫من دنبال همه اهالی دهات می‌دوم، ولی حالا اونا دنبال منن.
‫شش ماه گذشته.
‫یه قرون هم ندادن.
‫اگه پیداشون کنم...
‫پیدامون نمی‌کنن.
‫خواهرم، اگه اونا اومدن اینجا، یادت نره بهم زنگ بزنی.
‫یادت نره یه نوشیدنی براش بریزی، حالش خوب میشه.
‫کارتیک...
‫- دزدها اینجان. ‫- کارتیک. کارتیک.
‫کارتیک!
‫کارتیک...
‫درد گرفت. ندیدی منو خاله؟
‫اگه ببینمت که نمیریزم!
‫سوبو...
‫شک داری؟
‫خاله عمداً ریخت.
‫چرا باید این کارو کنه؟
‫اگه بشنوه ناراحت میشه.
‫- خاله؟ کارتیک کجاست؟ ‫- بله؟
‫داره کار می‌کنه.
‫- هی. ‫- هی، کارتیک.
‫خیلی وقته ندیدمت. چطوری؟
‫خوبم.
‫بریم بیرون.
‫کار مهمی دارم. نمی‌تونم بیام.
‫- یه سال گذشته. بیا دیگه. ‫- بیا دیگه.
‫سگ‌های احمق.
‫هر چقدر هم دنبالشون کنیم،
‫- بازم دور خونه پرسه می‌زنن. ‫- تو این دهات سگ زیاده.
‫- بدو! ‫- خیلی وقته ندیدمت. بیا دیگه.
‫هاری!
‫ولی اینجا که سگی نیست.
‫- سوبو... ‫- شک داری؟
‫واضحه. ما همون سگ‌هایی هستیم که اون میگه.
‫بهت گفتم، خاله عمداً ریخت.
‫بو میده.
‫- آره. ‫- تو راه یه دوش می‌گیرم.
‫کارتیک، تو به کارت برس. بعداً همدیگه رو می‌بینیم.
‫- بریم. ‫- خداحافظ.
‫بالاخره رفتن.
‫- برو ببین داره میسوزه. ‫- حالا یه کم می‌تونم استراحت کنم!
‫باشه، خانم.
‫کارتیک، کارت تموم شد؟
‫آره مامان.
‫عمو سرینو گفت پول میده. برو بگیرش.
‫دارم استراحت می‌کنم.
‫بابات گفته عجله داره. برو پول رو بگیر.
‫مامان!
‫بابات گفته عجله داره. برو پول رو بگیر.
‫باشه.
‫باید کل شهر از اسم ویراواسارام دورگا به لرزه بیفته.
‫- بریم. ‫- الان اونا دستور میدن.
‫هر روز دارن افراطی‌تر میشن. ما هیچ کاری نمی‌تونیم بکنیم جز اینکه صبر کنیم.
‫اینم کارتیک داره میاد.
‫اینم پول. حال بابات چطوره؟
‫هیچی، فقط طبق معمول می‌خوره و می‌خوابه.
‫حالش خوبه.
‫باشه، مراقب بابات باش.
‫شهرداری آمالاپورام
‫داداش.
‫- بلندش کن داداش. ‫- واسه چی داداش؟
‫واسه حسشه داداش.
‫دارم میام.
‫ما نمی‌فهمیم آقای پراساد چی میگه.
‫- زنش اصلاً حالیش میشه چی میگه؟ ‫- سلام.
‫سلام، پالاوی.
‫این دوستمه، سواتی. تازه اومده این دانشکده.
‫- سلام سواتی. ‫- سلام پالاوی.
‫چه مدل موی باحالی داری، خیلی خفنه.
‫به من میگن پالاوی فانکی.
‫مدل موهام نه تنها تو دانشکده، بلکه تو کل دهات معروفه.
‫میدونی چقدر فالوور تو اینستاگرام دارم؟
‫دیروز یه ریل گذاشتم.
‫تو یه ساعت، 100 هزار تا بازدید، 10 هزار تا لایک، 1000 تا کامنت و 5 هزار تا اشتراک خورده.
‫این مدل مو خیلی بهم میاد.
‫مال کدوم طایفه‌ای؟
‫اوه! ما هم‌طایفه‌ایم. شماره‌تو بده.
‫من یه گروه تو واتساپ دارم. ادت میکنم.
‫- میتونیم اخبار رو به اشتراک بذاریم. ‫- حتماً.
‫میدونی اسم گروهمون چیه؟
‫"طایفه، قدرت ماست".
‫قوانین گروه ما اینه.
‫خوب گوش کن...
‫باید فیلمای قهرمانای دیگه رو ترول کنیم، حتی اگه خیلی هم خوب باشه.
‫وقتی فیلم قهرمان خودمون گند میزنه، باید خیلی گنده‌ش کنیم.
‫مهم نیست یکی مدال المپیک میگیره یا انتخاب میشه برای آی‌پی‌ال.
‫اگه مال طایفه ما باشه، اون واسه ما مهمه.
‫همینطور، اگه کاندیدی تو انتخابات مال طایفه ما باشه،
‫باید ازش حمایت کنیم و بهش رای بدیم.
‫این دستور کارمونه.
‫وسواسش به طایفه داره بدتر میشه.
‫وایستا.
‫اتوبوس روستای خودمونه.
‫باید دنبالش کنم.
‫پالیویلیگو
‫- کجا میری؟ ‫- صبر کن!
‫کارتیک!
‫به ما گفتی نمیتونی بیای بیرون، وقتی گفتیم بیا بیرون.
‫- حالا اینجایی. ‫- آره.
‫مامانم گفته پول رو بگیرم.
‫اتوبوس داره میره.
‫- وایستا. خواهش میکنم بچه ها. ‫- وایستا، وایستا!
‫کجا میخوای بری؟ باید با ما بیای.
‫میتونید بعدا بحث کنید.
‫بپر بالا. باید دنبالش کنیم.
‫اتوبوس رو؟ چرا؟
‫سوبو پنج ساله عاشق یه دختره.
‫اون دختره تو اون اتوبوسه.
‫چرا مردم رو بر اساس طایفه دسته بندی میکنید؟
‫اون عاشق یه دختری از همون طایفه شده،
‫و ازدواجشون داره آروم و بی دردسر پیش میره.
‫سیستم طایفه‌ای هنوز تو این زمونه وجود داره؟
‫داری چی میگی؟
‫حتی اگه اکسیژن رو زمین تموم شه، دعواهای طایفه‌ای تمومی نداره.
‫مخصوصاً تو منطقه گوداواری.
‫باشه. اتوبوس داره میره. بریم.
‫صبر کن.
‫داره نگاه میکنه؟
‫- بگو بهم. ‫- نه.
‫تو صبر کن.
‫هی!
‫مراقب رانندگی باش.
‫پیاده شید. آقا راننده وایستا.
‫خانومامون باید پیاده شن.
‫درسته.
‫هی، اتوبوس رو حرکت بده، دارن میرن.
‫تا کی میخوای اینجوری ادامه بدی؟ میخوای بعد از ازدواجش بهش بگی؟
‫وقتی وقتش شد بهش میگم.
‫همین الان بهش بگو. جوابتو میگیری.
‫اگه قبل از تو عاشق یکی دیگه شه، کارِت تمومه.
‫عمو بهت پول داد؟
‫5000 تا بفرست به سوریبابو.
‫چی میگی بابا؟
‫خودت بدهکاری، چرا پول میدی به بقیه؟
‫اون دوستمه و گرفتار شده.
‫بعد از اینکه از گلو پایین رفت، زبون دیگه مزه‌شو یادش نمیاد.
‫وقتی گرفتاریشون تموم شه، دیگه کمک تو رو یادشون نمیمونه بابا.
‫اگه وقتی دستمون میرسه به بقیه کمک کنیم، این نشونه مهربونیه.
‫اما اگه با قرض گرفتن این کارو بکنی...
‫بیخیال.
‫آقا، چقدر بهتون پول میدن واسه این کار؟
‫صد هزار تا!
‫سالانه است آقا؟
‫نه، این مال هر ماهه.
‫ماهی یه لک، آقا؟
‫به من بعد از اینکه جارو می کنم، خونه رو تمیز می کنم،
‫ظرفا رو می شورم و لباسا رو برای کل ماه میشورم، هزارتا میدن.
‫آقا، توروخدا به من یاد بده چی کار می کنی.
‫منم یه جعبه کوچیک مثل اون می خرم.
‫بهت یاد میدم. برو الان به کارت برس.
‫ممنون آقا!
‫این مدیره گفت یه جلسه هست.
‫معلوم نیست کی آنلاین میشه.
‫دیرم شده واسه اتوبوس.
‫سلام بچه ها، من یکم دیر کردم امروز.
‫این یارو می تونه دیر بیاد.
‫شنیدم، عوضی.
‫یه پروژه جدید داریم.
‫باید وقت اضافه بذارید تا به موقع تمومش کنید.
‫- شروع کنین کارو. ‫- خدا رو شکر!
‫هی کارتیك، تو وایسا. باید یه بحث یه ساعته باهات داشته باشم.
‫احمق!
‫چرا الان جلسه میذاره؟
‫کارتیك، مشکلت چیه؟
‫- به چشمام نگاه کن. ‫- دارم نگاه می کنم آقا!
‫کارتیك، کجا میری؟
‫مشکل آنتن دارم آقا.
‫الان گرفتی؟
‫اگه یه ذره برم جلوتر میاد آقا.
‫کارتیك، تا کجا میخای بری؟
‫هنوز نگرفتم آقا.
‫کارتیك!
‫حالا دیگه حداقل گرفتی؟
‫آره، اومد.
‫خداروشکر. اگه گرفتی برو تو جلسه.
‫زود باش، وگرنه همه چی رو فراموش می کنم.
‫- پالاوی، اتوبوس داره میره. عجله کن! ‫- دارم میام.
‫- کارتیك، جواب منو بده! ‫- پالاوی، زود باش! سوار شو.
‫لعنتی!
‫چی شد؟
‫آنتن ندارم آقا.
‫خیلی بده که آنتن جایی که ما وایسادیم نمیرسه.
‫باید خودمون دنبال آنتن بریم.
‫باشه آقا!
‫هی، چرا تو اتوبوسی؟
‫آره آقا، دارم سعی می کنم دنبال آنتن برم.
‫هی، انگار نه انگار که دنبال آنتنی.
‫انگار داری دنبال یه دختری میری.
‫نه آقا، واقعاً دارم دنبال آنتن میرم.
‫هی، من صداتو واضح میشنوم.
‫صدای شما واسه من واضح نیست آقا.
‫مدل موی فانتزیت خیلی خوبه عزیزم.
‫مردم منو فانک پالاوی صدا می کنن.
‫مدل موهام نه تنها تو دانشگاه معروفه، بلکه تو کل شهرم معروفه.
‫می دونی، تو اینستاگرام چند تا دنبال کننده دارم؟
‫این مدل مو خیلی بهم میاد.
‫راستی، مال چه طایفه ای هستی؟
‫بلیط... بلیط...
‫اوه، مال طایفه مایی؟ یکم برو کنار لطفاً.
‫تو اتوبوس آنتن گرفتی؟
‫یه خط گرفتم آقا.
‫دومین خطم گرفتم آقا.
‫نه یه خط نه دو خط... وقتی آنتنت کامل شد بهم خبر بده.
‫باشه آقا!
‫تکلیفاتو تموم کردی؟
‫نه، ریلز درست کردم.
‫- ریلز؟ ‫- آره.
‫آنتن تو لباس آبی خیلی خوب به نظر میاد آقا.
‫چرا به آنتن رنگ میدی؟
‫هی!
‫ممنون.
‫هی، کارتیك!
‫هی!
‫هی، کارتیك!
‫این بچه کیه، شبیه بچه دایناسور شده؟
‫من تا حالا اینقدر زیبایی ندیده بودم.
‫مامان! نگاه کن روح رو...
‫- سلام مامان! ‫- کارتیك،
‫بابات باید بره بیمارستان. تو کجایی؟
‫مامان، الان یه کم سرم شلوغه. بعداً بهت زنگ میزنم.
‫هی... پسر...
‫آنتنم کجا رفت؟
‫ببین الان سیگنال داری یا نه.
‫آقا، کاملاً قطع شده.
‫هی، داره میره. وقتشه جیره رو بگیریم. بیا بریم.
‫- میریم بابا. ‫- داداش، اینجاها کالج دخترونه هست؟
‫- هی! ‫- وای نه، اینا دیگه کی ان…
‫کالج دخترونه میخوای چیکار آخه؟
‫خب...
‫بگو دیگه، بپرون.
‫واسه ثبت نام دخترِ مادر زنم.
‫- یه چیزایی داره جور در میاد. ‫- این مادر زن دیگه کیه که من نمیشناسم؟
‫این داره دنبال یه دختری میره.
‫بسه دیگه بابا.
‫چرا یه شهری باید دنبال دخترای روستایی باشه؟
‫کارتیک، ثبت نامو بعداً بهش فکر می کنیم.
‫فعلاً پاشو بریم یه بریانی بزنیم.
‫- هی، الان نه. بعداً می خوریم. ‫- نه، نه.
‫- برو کنار، بریم. ‫- ولم کن.
‫- کار دارم، الان نه... ‫- بپر بالا.
‫عزیزم داره زنگ میزنه.
‫- الو؟ ‫- هی، هنوز نپریده بالا.
‫هاری، وقتت آزاده؟
‫من همیشه وقتم آزاده.
‫- واست جون میدم. ‫- واقعاً؟
‫هی، یه کامیون داره میاد طرفت. اگه بزنه بهت کارت تمومه.
‫ممنون کارتیک!
‫وای نه، چش شده؟
‫مگه نمی بینه کامیون جلوشه وقتی داره با تلفن حرف میزنه؟
‫عاشق یه دختری شده به اسم رامیا.
‫وقتی داره با اون حرف میزنه، نه می بینه نه میشنوه.
‫- کلاً کوره! ‫- من خونه تنهام.
‫بیام اونجا؟
‫هاری!
‫- بعد؟ ‫- هی، بیا دیگه!
‫- بسه دیگه حرف زدن! ‫- هی!
‫رامیا خانومم بسته خانوادگی بریانی ویشنوسری خواسته.
‫مغزت تاب برداشته؟
‫اون یه بار تورو مفتکی به عنوان نیروی داوطلب استفاده کرد.
‫حالا هم تورو تبدیل کرده به پیک موتوری.
‫نه فقط پیک موتوری. اگه رامیا جونم بخواد، حاضرم گدایی هم بکنم.
‫آره، تو هم تو همون حالتی. بیا دیگه.
‫برو بابا.
‫بریم.
‫من همه تیکه ها رو گرفتم.
‫هی، من فقط دو تا تیکه گیرم اومد.
‫من فقط یه دونه گرفتم بابا.
‫کارتیک همه تیکه ها رو قاپید.
‫کارتیک، یه تیکه بده به من.
‫بیا!
‫هی، یکی بده به من.
‫بگیر!
‫فقط یکی؟ یکی دیگه بده.
‫حالا بخور.
‫اون تو حیدرآباد زندگی می کنه و مهندس نرم افزار شده،
‫ولی یه ذره هم از بچگی تغییر نکرده.
‫تو تغییر کردی؟
‫تو گفتی پارتی، بعد منو مجبور کردی پولشو بدم.
‫چون ما از بچگی هیچ تغییری نکردیم،
‫هنوزم با هم دوستیم با اینکه تو از یه طایفه اجتماعی دیگه ای.
‫خیلی دوستت داریم بابا.
‫آره. تو رفتی خوابگاه، و ما نمی دونستیم چیکار کنیم.
‫واسه همین، ما هر سال منتظر اون ۳۰ روز تعطیلات تابستونی بودیم که تو بیای.
‫اون موقع ها اذیتم می کردی، الان داری بهم محبت می کنی.
‫کارتیک، دست خطت خوبه. یه نامه عاشقانه برام بنویس.
‫بیا سوبو!
‫- دمت گرم! ‫- باشه بابا!
‫دوستت دارم، ساروجا.
‫سوبو، احمق. این نامه رو تو دادی؟
‫خانم معلم، من نامه رو دادم.
‫ولی کارتیک اونو نوشته.
‫اگه لازمه، دست خط رو چک کنید.
‫اگه هنوز شک دارید، از هاری بپرسید.
‫بله خانم معلم، کارتیک اون نامه رو نوشته.
‫کارتیک، بیا اینجا.
‫تو تو این سن کم نامه عاشقانه می نویسی؟
‫من رفتم خوابگاه چون می خواستم از شماها دور بشم.
‫- هی، هاری! ‫- بله؟
‫کارتیک الان یه سال با ما خواهد بود.
‫- آره بابا! ‫- بیا این یه سالو حسابی خوش بگذرونیم.
‫همه اون وقتایی که از دست دادیم رو جبران می کنیم.
‫چیو داری نگاه می کنی؟ موضوع سر خوش گذرونیه؟
‫نگران نباش.
‫بیا از عروسیِ "میلک بوجی" فردا صبح شروع کنیم.
‫هی بوجی، ما داریم میایم.
‫هی، بس کن موهان.
‫چی شده؟
‫انگار نه انگار عروسیه. انگار مراسم ختمه.
‫- درسته. ‫- چه بدبختی‌ای نصیب ما شده؟
‫بیا یه آهنگ بذاریم یکم همه برقصن.
‫باشه...
‫به درخواست جوونامون، اینم یه آهنگ رقص توپ.
‫آماده اید؟ یک، دو، سه، چهار...
‫بزن بریم!
‫ارکستر موهان بهیموارام
‫مادر گوسفند که بره‌هاشو بزرگ میکنه
‫خواهر کوچیکه گاومیش، گوساله
‫وقتی لک لک ماهی رو میبینه ‫خروس نگران میشه که چرا مرغ تخم نمیذاره
‫لعنتی...
‫بوجی و پادماواتی، عاشقانه میرقصن ‫جذابیت بانگاراجو مسیر رو روشن میکنه
‫با چیتی کوماری ‫کوتی شروع میکنه به حرف زدن
‫تو مکالمه هایی که ‫قلب ضعیف نیست
‫موتیالا و مورتی، عشقی که شکوفه میده ‫عشق بازی تو نرم ترین اتاقا اتفاق میفته
‫اون دختره چی، ‫اون نقشی داره؟
‫با پسره، اون کاملا آماده رفتنه ‫قضیه کشیده شده به زمین های نیشکر
‫خیلی خوب میرقصه. ‫اون کیه؟
‫آره، با انرژی زیادی میرقصه، ‫ولی نه به خوبی من.
ناین مووی دانلود فیلم و سریال زیرنویس چسبیده بدون سانسور @nine9movie
‫وقتی پسرای بازیگوش میپرن ‫شرط ها بالا میره
‫جایی برای آدمای بی فایده نیست ‫فقط آسمونو نگاه کن
‫وقتی پسرای بازیگوش میپرن ‫شرط ها بالا میره
‫جایی برای آدمای بی فایده نیست ‫فقط آسمونو نگاه کن
‫اونا بی گناهن ‫یه ذره سرگرمی تو راهشون
‫ولی وقتی پای درگیری بیاد ‫اونا عقب نشینی نمیکنن
‫هر پسری که سبیل داره، پر از غرور
‫وقتی چشای دخترو میبینه آب میشه
‫وقتی صدای جواهرات رو میشنوه ‫یه پسر جوون خم میشه
‫ولی اگه ادعای کار بزرگی کنه ‫کی باورش میکنه؟
‫وقتی گل یاس خوشه ای شکوفه میده ‫همه شهر بیدار میشه
‫کمری که اینقدر باریکه وقتی با عطر لمس میشه ‫حتی زمین هم طراوتشو از دست میده
‫وقتی نزدیک میشینه ‫نفس پسر جوون داغ میشه
‫اون دختره چی...
‫اون دختره چی، ‫اون نقشی داره؟
‫با پسره، اون کاملا آماده رفتنه ‫قضیه کشیده شده به زمین های نیشکر
‫هی! نگاه کن هاری، ‫یه کم پشتیبانی کن. پشتیبانی بده.
‫هی، سوبو...
‫بازیکن...
‫سوبو اونا رو بذار.
‫همین الان انجام دادم، درسته؟
‫اونا نمیشن عزیز. دوباره انجام بده.
‫هی، پنج دقیقه صبر کن، انجامش میدم.
‫ببین داداش، بشین. پشتیبانی بده.
‫- سوبو، سوبو، برو تو منطقه امن! ‫- لعنتی...
‫اوه نه، کشت. ‫هر دفعه به دست اون داریم میمیریم.
‫همین که وارد منطقه دوم میشیم، ‫سریعا ما رو میکشه.
‫- هی، سوبو! ‫- لعنتی...
‫بازی تموم شده، درسته؟ ‫حداقل حالا انجامش بده.
‫میشه بدون غذا زندگی کرد ‫ولی نه بدون اینا، درسته؟
‫تو و این خجالت کشیدنت...
‫اگه تور رو روشن نکنی ‫چطوری میخوای بگیریشون؟
‫من از کجا بدونم عزیزم؟
‫هیچی نمیدونی
‫- ولی هنوز اینا رو میخوای؟ ‫- آره...
‫- آره. ‫- فقط میخوای همشون رو یه جا بخوری؟
‫میا پالکو...
‫میا پالکووا، نگهش داشتم. صفا کن...
‫ممنون سوبو!
‫حالا لذت ببر، سوبو!
‫- باشه، سوبو! ‫- کی میدونه اصلا شب میخوابه یا نه؟
‫خانم پالاوی!
‫اومده منو بزنه؟
‫داری منو تعقیب میکنی؟
‫- نه! ‫- پس از کجا اسم منو میدونی؟
‫یعنی، کتابت افتاد ‫و اسمت توش بود.
‫اوه، ممنونم!
‫اسم من کارتیکه و تو یه شرکت ‫نرم افزاری تو حیدرآباد کار میکنم.
‫حقوقم ماهی یک لک هست ‫و اومدم اینجا که دورکاری کنم.
‫- 98492693... ‫- خدای من!
‫داری شماره تلفنتو ‫همین الان بهم میدی؟
‫این شماره من نیست، شماره‌ی دلال ازدواجه.
‫مشخصاتتو بهش بده، اون برات یه کیس خوب پیدا میکنه.
‫اصلاً تو دایره‌ی من دختری واسه ازدواج آماده نیست.
‫پس خودت چی؟
‫هِی، چی داری میگی؟
‫چی گفتی؟
‫- داری چی میگی؟ ‫- منظورم مدل موهاته...
‫وای خدا، باز دوباره مدل موهام؟
‫به من میگن فانک پالاوی.
‫مدل موهام نه تنها تو دانشگاه، تو کل شهر معروفه.
‫نه بابا، پالاوی، اون مدل مو بهت نمیاد.
‫بهت نمیاد، بهت نمیاد.
‫هِی، داری چی میگی؟
‫این مدل مو خیلی بهم میاد.
‫- نه، پالاوی... ‫- هی!
‫ببخشید.
‫ولی به جای این مدل فانک، بهتر میشد اگه
‫یه پُف میدادی و موهاتو مثل این باز میذاشتی.
‫- دست نزن. ‫- ببخشید، ببخشید.
‫من میدونم چه مدل مویی بهم میاد.
‫میدونی چقدر تو اینستاگرام فالوئر دارم؟
‫گوش کن پالاوی، یه بار مدل مویی که گفتم رو امتحان کن.
‫فالوئرهات تو دانشگاه و اینستاگرام به شدت زیاد میشه.
‫تازه منو دیدی، داری بهم میگی چجوری باید باشم؟
‫اصلاً مدل موی من انتخاب خودمه. هیچوقت اون مدلی که گفتی رو امتحان نمیکنم.
‫اگه لازم باشه سرمو هم میزنم.
‫کچل میکنی؟
‫لعنتی، همه چی خراب شد.
‫یه بار مدل مویی که گفتم رو امتحان کن.
‫فالوئرهات تو دانشگاه و اینستاگرام به شدت زیاد میشه.
‫هی، سوچی، پالاوی مدل موهاشو عوض کرده.
‫این مدل مو بیشتر از قبلی بهت میاد، پالاوی!
‫- پالاوی، بیا! ‫- آره، دارم میام!
‫زود باش بیا، زود باش! بریم.
‫دنبال چی میگردی؟ بیا...
‫بیا...
‫- شما برید، من بعداً میرسم. ‫- باشه.
‫چرا میخندی؟
‫واسه اینه که مدل مویی که گفتی رو زدم؟
‫اصلاً اینطور نیست. چون خودم خواستم اینکارو کردم.
‫اصلاً هر مدل مویی به خاطر جذابیتم بهم میاد.
‫آره، اون که هست.
‫فکر و خیال نکن که چون مدل مویی که تو گفتی رو زدم.
‫منظورت از فکر و خیال چیه؟
‫منظورم همون فرض های همیشگیته!
‫چرا باید چیزی رو تصور کنیم؟
‫باید تصور کنیم تا تبدیلش کنیم به واقعیت.
‫هِی، داری غیرمستقیم بهم پیشنهاد میدی؟
‫اومدی اینجا کار کنی از خونه، پس تمومش کن و برو.
‫اینجا یه شهر کوچیکه، اوضاع اینجا زیاد خوب نیست.
‫بفهم چی میگم.
‫پالاوی، امروز دلم میخواد چاتنی نارگیل بخورم.
‫خب برو بخور.
‫مگه واسه اون نباید یه نارگیل تو معبد بشکنیم؟
‫خب برو دیگه!
‫با خدا دعا کردم که اگه رابطه‌ی دوستیمون خوب پیش رفت، برم معبد.
‫هِی، داری چی میگی؟
‫فکر میکنی دخترا اینجا مثل شهر با پول و پارتیت گول میخورن؟
‫میدونی دخترا اینجا چقدر سخت گیرن؟
‫میدونی چقدر محدودیت دارن؟
‫فکر میکنی دخترای شهر همینجوری با پسرا دوست میشن؟
‫تو از کدوم سیاره اومدی، مرد؟
‫دوستی، کشک!
‫کارتیک...
‫اینقدر ناراحت نباش.
‫دخترا تو شهر هم این روزا با پسرا دوست میشن.
‫در دژ طلایی ‫شاهزاده خانم محبوب ملکه
‫شاهزاده از داستان های کهن برای ملاقات آمده است
‫کبوتران مشتاقانه منتظر نامه های عاشقانه تو هستند
‫تردیدها را کنار بگذار و احساسات واقعی قلبت را آشکار کن
‫کارتیک، 90006367.
‫این شماره دلال ازدواج نیست، شماره‌ی منه.
‫برام گریه نکن
‫عمو، بیا اینجا.
‫- چیه؟ ‫- کارت رو بده.
‫چرا عکس منو اونجا گذاشتی؟
‫تا وقتی بدهیتو ندادی، عکس تو رو میزارم تا از چشم زخم دور باشی.
‫تا وقتی پسش ندی برش نمیدارم.
‫باشه، عمو... تا وقتی بمیری و خونت خراب بشه نگهش دار.
‫عکس تو رو می‌چسبونم درِ هر خونه‌ای.
‫باشه، باید وام بگیری تا عکس‌های منو برای همه بخری،
‫با توجه به این همه طلبکار من.
‫عکس‌ها...
‫چی شده؟
‫- کجایی؟ ‫- مغازه تعاونی‌ام.
‫زود بیا ایستگاه اتوبوس.
‫چرا یه جا وای نایستادی؟
‫اگه ماشین خط بیفته، عموم ناراحت میشه.
‫سلام سوبو.
‫چی شده کارتیک؟
‫چرا اینقدر عجله‌ای زنگ زدی؟
‫- قضیه اینه که... ‫- وام میخوای؟
‫من فقط ۵۰۰۰ تا برای این کار داوطلبانه گرفتم... حقوق این ماهمو هم نگرفتم.
‫هیچ فایده‌ای نداره.
‫کارتیک، اون دختری که دوستش داری کیه؟
‫- عشق؟ ‫- خیلی زرنگی.
‫اون هر روز میاد این ایستگاه اتوبوس.
‫واقعاً؟ از کجا میدونی که عاشق شده؟
‫یه آدم عاشق، یه آدم عاشق دیگه رو میشناسه.
‫این جادوی عشقه.
‫چیه سوبو؟ منم عاشقم. چرا خودم خبر نداشتم؟
‫- مال تو هوسه، احمق. ‫- درست گفتی!
‫ما همیشه پشتتیم.
‫مهم نیست عاشق کی بشی.
‫- ممنون. ‫- دختر خوش‌شانس کیه؟
‫داره میاد.
‫- داره میاد. ‫- داره میاد.
‫داره میاد. داره میاد. اومد.
‫بین این چهار تا کدومشونه؟
‫اون مو پفکیه...
‫پالاوی همون دختریه که پنج ساله عاشقشم.
‫تو عاشق کدومی؟ دختر سمت راست یا چپ؟
‫بقیش با من، کدوم دختره؟
‫کدومشونه؟ بگو دیگه.
‫بگو، بگو. ‫کدومشونه؟
‫- کدومشونه کارتیک؟ بگو دیگه. ‫- اونی که سمت چپه؟
‫بین این چهار تا کدومشونه؟
‫- دختر خوش شانس کدومشونه؟ ‫- اونی که سمت چپه یا راست؟
‫بگو دیگه...
‫- بگو، بگو. ‫- اون امروز نیومده سوبو.
‫- باشه بیخیال. ‫- تو عشق پیش میاد.
‫اوه، نه.
‫- اشکال نداره. فردا میاد. ‫- اشکال نداره.
‫چرا داره به من نگاه میکنه؟
‫هاری؟
‫شما دو تا برید یه گوشه.
‫اون پنج ساله عاشقشه.
‫هی، بیا اینجا.
‫چرا صدام میکنی سوبو؟
‫بیا اینجا بهت میگم. اونجا رو نگاه کن.
‫الان من از تو بهتر به نظر میام.
‫- آره، اینجا داره بارون میاد. ‫- وای خدا!
‫چرا داره بهم زنگ میزنه؟
‫بیام خونتون؟
‫سلام آقا.
‫سوبو هنوز بدهیتو پس ندادی. ‫پسش بده وگرنه به عنوان کلاهبردار رسوات میکنم.
‫منو مثل برادرت بدون. ‫یه ماه بهم مهلت بده، تسویه میکنم.
‫نه، مهلتی در کار نیست. ‫پیغامو میفرستیم.
‫آقا، خواهش میکنم. ‫خواهش میکنم آقا. خواهش میکنم آقا.
‫یه هفته بهم مهلت بدید آقا. ‫خواهش میکنم آقا.
‫- باشه، یه هفته بهت مهلت میدم. ‫- آقا...
‫ممنون که بهم مهلت دادی آقا.
‫چطوری تو یه هفته اینو صافش کنم؟
‫بریم از کارتیک بپرسیم.
‫چی شده سوبو؟
‫کارتیک، پول داری؟ ‫خیلی بهش نیاز دارم.
‫آدم پست فطرت، پول میخواد. ‫پول؟
‫من ندارم.
‫من بخاطر این پاندمی فقط نصف حقوقمو میگیرم و پس اندازی ندارم.
‫حقوق ماه پیش رو هم هنوز نگرفتم.
‫از یکی دیگه بگیر.
‫اوه، باشه.
‫باشه، خدافظ.
‫هی...
‫شاید از خیلی از مردم روستا قرض گرفته باشه.
‫اگه از تو میخواد، حتماً خیلی نیاز داره.
‫- باز شروع شد. ‫- اگه پول داری، چرا کمکش نمیکنی؟
‫اگه وقتی داری ببخشی...
‫چیزی که نیاز داری رو بهت میدن.
‫خوب داری حرف میزنی.
‫به دوستت پول قرض دادی، درسته؟ پسش داد؟
‫اونجا ساختمون ساختن و یکی دیگه هم زود شروع میکنن.
‫ولی ما از اولش همینجا موندیم.
‫هیچی عوض نشده.
‫به همه کمک کردی آخرش ما رو بی چیز گذاشتی.
‫اگه بهش پول بدیم، احتمالاً پس نمیگیریم.
‫فقط اونایی که زایمان میکنن درد رو میفهمن،
‫همونطور که فقط اونایی که پول در میارن سختی واقعیش رو میفهمن.
‫باید بازیشو خراب کنم.
‫چطوری پالاوی رو بکشم طرف خودم؟
‫چطوری؟
‫کارتیک.
‫- سلام. ‫- بریم معبد.
‫حوصله ندارم، نميام.
‫تو حوصله نداری ولی من خیلی سرحالم.
‫بهترین دلیله که بریم معبد.
‫- بریم دیگه. ‫- نميام سوبو.
‫ببین، شایعه شده پالاوی نیم ساری پوشیده برای معبد.
‫میخوام خوشحالیمو باهاش قسمت کنم ولی میگه نميام.
‫ناراحت نشو.
‫هی بچه ها، بریم معبد.
‫بریم.
‫- باشه. ‫- گفت حوصله نداره،
‫ولی حاضر شد و اومد.
‫سوبو؟
‫شک داری؟
‫فکر کنم یه جاهایی وصل شده.
‫تو...
‫حاضر شد و بخاطر من اومد.
‫به درک شک و شبهه. میخوای بیا،
‫- نمیخوای نیا. ‫- فکر کنم یه جاهایی وصل شده.
‫یه چیزی این وسط اشتباهه.
‫هی، عمو رامبابو اینجاست.
‫- کجا؟ ‫- اونجا.
‫هی، بریم.
‫هی، وایسا.
‫نمیخوام تو شبکه های اجتماعی بدنام شم
‫که دختره رو ول کردم بخاطر پول.
‫پنج لاک میخوای؟ یا بدنامی؟
‫- بدنامی بهتره. ‫- بریم.
‫فرار کنیم.
‫آره!
‫فقط...
‫کارتیک داره با پالاوی میچرخه.
‫چه جرأتی داره؟
‫چرا کارتیک داره با پالاوی میچرخه؟
‫- هی، سوبو. ‫- شک داری؟
‫نه، شفاف شد.
‫فکر کنم کارتیک هم پالاوی رو دوست داره.
‫وای خدای من! فکر میکردم ستاره ها دارن همسو میشن ولی همه چی قاطی پاتی شد.
‫هاری، چیکار کنیم؟
‫باید یه جلسه با بزرگای محله مون بذاریم.
‫چطوری میشه که اونم عاشق همون دختری شده که تو دوستش داری؟
‫اینم از شانس منه.
‫عشق تو پنج ساله است ولی عشق اون تازه‌اس.
‫بر این اساس، اون مال توعه.
‫هاری، کجاست؟
‫نمیدونم کی بهشون گفته.
‫ببین، داره میاد.
‫کارتیک...
‫چطوری میتونی دختری رو دوست داشته باشی که سوبو عاشقشه؟
‫- سوبو... ‫- هاری، بهش بگو باهاش حرف نمیزنم.
‫گوش کن سوبو...
‫نه، نه، نه، نه.
‫- هیچی بهم نگو. گوش نمیدم. ‫- سوبو، گوش کن.
‫تو، وایسا.
‫باید بهمون میگفتی که تو هم پالاوی رو دوست داری.
‫اگه میگفتم دختری که اون پنج ساله عاشقشه رو دوست دارم...
‫ناراحت میشد.
‫راستی، کلی دختر توی شهر هست،
‫بعد شما چسبیدین به این دختره از روستای ما.
‫اگه شماها دخترای روستای ما رو دوست دارین،
‫پس ماهایی مثل من عاشق کی بشیم؟
‫هی، تو خفه شو.
‫چرا ساکتی؟
‫به دوستت سوبو خیانت کردی.
‫بیخیال همه اینا
‫می‌کشی کنار یا نه؟ ‫می‌کشی کنار یا نه؟
‫هی، بسه دیگه.
‫با اینکه همون دختری رو دوست داره که من دوست دارم، ولی بازم دوستمه.
‫- اینجوری با دوستا رفتار نمیکنن. ‫- چی میگه؟
‫- پس چجوری؟ ‫- خودم باهاش کنار میام. نگاه کن.
‫ما نگاه می‌کنیم.
‫کارتیک، تو پالاوی رو دوست داری؟
‫- پالاوی چی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫اگه پالاوی یکی از ما رو دوست داشته باشه، اون یکی باید بکشه کنار.
‫این معامله برات قابل قبوله؟
‫باشه.
‫- هی، بیا اینجا… ‫- هی!
‫چرا منو آوردی اینجا وقتی دارم معامله می‌کنم؟
‫ولم کن. چی شده؟
‫احمق.
‫میفهمی داری چیکار می‌کنی؟
‫اگه تو فقط بگی پالاوی مال توئه، اون میکشه کنار.
‫اون شهریه و مهندس نرم‌افزاره.
‫- باهاش معامله نکن. ‫- هاری…
‫اون تازه اومده اینجا…
‫داری میگی عشق اون واقعیه، ولی عشق سوبو واقعی نیست؟
‫هاری، از این که منو دست کم میگیری خوشم نمیاد.
‫ناراحت شدم.
‫- یه بار به حرفم گوش کن… ‫- هی!
‫نمی‌خوام تو شبکه‌های اجتماعی بدنام شم که
‫سوبو با استفاده از دوستی پالاوی رو به دست آورده.
‫- من به عشق پالاوی و خودم ایمان دارم. ‫- دمت گرم داداش.
‫دل پالاوی رو به دست میارم. این قطعیه.
‫- فکر میکنی پالاوی امروز بیاد؟ ‫- لباسامون خشک شد انقدر منتظر پالاوی موندیم.
‫باید بیاد.
‫پس چرا هنوز نیومده؟
‫داره میاد دیگه…
‫وای نه!
‫لعنتی، هاری!
‫داره میاد. میترسم. تو برو ازش بپرس.
‫خفه شو!
‫این مسئله پول یا چیزی نیست که بخوام از طرف تو بپرسم. بحث عشقه.
‫باید خودت حلش کنی.
‫باشه.
‫من سوبو هستم و پنج ساله دنبالت میکنم.
‫جدی؟
‫هی.
‫- خیلی دوستت دارم. ‫- راسته؟
‫- آره، اگه قبول کنی میخوام باهات ازدواج کنم. ‫- باشه.
‫گفت باشه!
‫باشه، باشه، مشکل حل شد.
‫طبق معامله، پالاوی مال منه.
‫پالاوی، کی برای عروسیمون برنامه ریزی کنیم؟
‫بگو.
‫وای نه! مگه کل این مدت با هندزفری حرف میزده؟
‫من از ته قلبم احساساتمو بهش گفتم.
‫حالا دوباره باید تکرارش کنم؟
‫- باشه، دوباره بگو. ‫- باشه، میگم.
‫من سوبو هستم و پنج ساله دنبالت میکنم.
‫خیلی دوستت دارم. اگه قبول کنی میخوام باهات ازدواج کنم.
‫تو کی هستی؟
‫با این یه کلمه،
‫اصلا نمیدونم کجا دارم میرم، ولی دستام تو جیبم راه میرم.
‫منم، سوباش. همون که پنج ساله دنبالت بوده.
‫از ایستگاه اتوبوس روستا تا ایستگاه اتوبوس شهر دنبالت کردم.
‫حتما هیچوقت متوجه نشدی که از پشت اتوبوس دنبالت میکردم.
‫فکر کنم منو از چپ و راست یا از پشت دیده باشی.
‫لطفا یادت بیار.
‫مثل سگ دورت میچرخیدم. لطفا دروغ نگو.
‫چرا باید دروغ بگم؟
‫راست میگم، این اولین باره که میبینمت.
‫منظورش از اولین بار چیه؟ داره با من بازی میکنه.
‫چرا دخترا اینجورین؟
‫من در مورد بقیه دخترا نمیدونم ولی رامیا من اینجوری نیست.
‫احمق، مگه باید هر دفعه بحث رامیا رو پیش بکشی؟
‫لعنت به زندگیم.
‫الان یکم برات روشن شد. برم؟
‫برو.
‫- سوبو؟ ‫- چیه؟
‫- در مورد منم ازش بپرس. ‫- دیوونه شدی؟
‫با اینکه پنج ساله دنبالشم، منو نمیشناسه.
‫چطور میتونه تورو بشناسه؟
‫دل من قویه، پس میتونم تحمل کنم. فکر نمیکنم تو بتونی.
‫عیب نداره، لطفا بپرس.
‫باشه
‫باشه.
‫پالاوی؟
‫تو کارتیِک رو میشناسی؟
‫قبول میکنه.
‫چرا میخندی؟
‫لعنتی، هاری!
‫یه چیز دیگه، ازش بپرس نظرش راجع به من چیه.
‫هی، بیخیال شو دیگه...
‫نظر تو راجع به اون چیه؟
‫چرا داره میخنده؟
‫چرا سرخ شدی؟
‫این داره گول میزنه... من قبول نمیکنم.
‫کارتیِک، این نامردیه. این تقلب کردنه.
‫من دل پالاوی رو به دست میارم. این دیگه قطعیه.
‫بهت گفتم، فقط ازش بخواه دست از سرش برداره، اونم این کارو میکنه.
‫حرف منو گوش دادی؟ تو داشتی از اعتماد حرف میزدی.
‫تو از معامله حرف زدی. حالا میخوای چیکار کنی؟
‫فهمیدم.
‫معامله، درسته؟
‫کارتیِک...
‫طبق توافق ما، پالاوی مال تو.
‫ممنون.
‫- چطوری کارتیِک؟ ‫- داری میری دانشگاه؟
‫کارتیِک...
‫به هر حال، منم پالاوی رو دوست داشتم.
‫منم یه کم دلم گرفته.
‫وقتی درد دارم، فقط یه چیز ازت به عنوان یه دوست انتظار دارم.
‫سوبو.
‫فقط یه کم دلداری ازت انتظار دارم، بگی که هوامو داری.
‫من این دلداری رو میخوام.
‫هاری، تویی؟
‫کارتیِک کجاست؟
‫ببین، دارن میرن.
‫هیچی نمیبینم.
‫چشماتو پاک کن، میبینیشون.
‫هی، کارتیِک...
‫عشق نه تنها کوره، بلکه رحم و ملاحظه هم نداره.
‫چشمانم خواب را رها کرده اند ‫شکوفه های نیلوفر درون می بالند
‫نگاهت دید مرا تار کرده است ‫مرحمتی کن، بگذار من برنده شوم
‫لب هایم کلمات خود را از دست داده اند ‫در افکار تو غرق شده ام، دراز کشیده ام
‫زندگیم به آرامی می گذرد ‫تو نرمی، آهی ملایم
‫نگاه هایت کافی نیست
‫من بیهوده منتظر تو هستم
‫کلماتت قلبم را در هم می پیچند
‫آهنگی درهم و شیرین
‫عشق من بی دریغ است
‫قلبم لبریز از آغوش عشق است
‫چرا با عجله منو صدا زدی پالاوی؟
‫اون پسره که پیراهن چهارخونه پوشیده رو میبینی؟ باید بزنیش.
‫دو روز پیش یه تور یخچال گذاشتم، اون یه کامنت بد تو اینستاگرامم گذاشت.
‫هی!
‫بریم.
‫درود بر خداوند راما
‫آیا اینقدر لجباز هستی ‫در حالی که او نزدیک است؟
‫چطور می توانی روی برگردانی ‫بعد از اینکه او را عزیز داشتی؟
‫او را تنها مگذار
‫به خواهش او توجه کن
‫چشمانت ندیده اند ‫آتش های پوشیده در تاریکی را
‫نگاه های تو برتری می یابند، همیشه روشن
‫باد پاهایت را لمس می کند
‫و آن ها را به شادی تبدیل می کند
‫لطفا منو تنها نذار
‫اینطوری تنها
‫مهتابت بر زمین فرود می آید
‫بازتابی از زیبایی را به نمایش می گذارد
‫عشق من بی دریغ است
‫قلبم لبریز می شود
‫با آغوش عشق
‫این صداها از کجا میاد؟
‫- از تو میاد؟ ‫- آره.
‫تحمل ندارم که داره دنبال دختری میره که من دوستش دارم.
‫- دارم میرم. ‫- نه!
‫من اینجام، وایسا.
‫حالا حالت رو بهتر میکنم.
‫کارتیِک.
‫- بیا اینجا. ‫- چیه؟
‫یه دقیقه دیگه برمیگردم.
‫ناراحت نباش. من اینجام.
‫چرا صدام زدی؟
‫اگه تو خیابون با اون دیده بشی، دردسر میشه.
‫واسه همینه ازت میخوام مراقب ما باشی.
‫کارتیک، نمیفهمی، اینجا یه روستاست. اگه کسی تو رو ببینه خوب نیست.
‫این چیزا رو تو یه جای خصوصی برنامه ریزی کنین.
‫تو شهر پارک و کلاب و پاپ هست. اینجا چی هست آخه؟
‫راست میگی.
‫یه کار کن.
‫از پالاوی بپرس اگه مشکلی نداره خصوصی ببینیش.
‫ما یه اتاق برات جور می‌کنیم.
‫- قول میدی؟ ‫- قول میدم.
‫بهش قول بده.
‫این فرصتو از دست نده. یه جوری راضیش کن.
‫بقیه شو ما درستش می‌کنیم.
‫- تو حواست به اون باشه. ‫- باشه، حواسمون هست.
‫- من راضیش میکنم. ‫- آره، راضیش کن.
‫باید به قولت عمل کنی.
‫دیگه نمیبینی تو اون اتاق چیکار میکنن.
‫چی میگی؟ خوشحالی؟
‫احمق، خوشحالی چیه؟
‫گفتی حالمو خوب میکنی، فقط دل درد گرفتم الان.
‫تو خنگی.
‫چطور میتونه ازم بخواد یه اتاق برای دختری که پنج ساله عاشقشم جور کنم؟
‫مگه دیوونه شده؟ بگو!
‫تو پالاوی رو ول کردی، مگه نه؟
‫آره، ولش کردم، ولی عشقمو بهش نه.
‫اگه همچین چیزی ازش بخواد، میزنه تو گوشش.
‫پالاوی سر به راهه. میشناسمش.
‫دیدی؟
‫بهت گفتم.
‫اون از اون دخترا نیست.
‫پالاوی.
‫کارتیک، بیا.
‫دخترا اینجوری رفتار میکنن.
‫چی گفت؟
‫منو دعوا کرد، گفت: "شما پسرا اینجوری رفتار میکنین...
‫واقعا فکر میکنید یه دختر هر جا که شما بگید میاد فقط چون دوستتون داره؟"
‫همه اش تقصیر اونه.
‫جواب تلفن هامو نمیده.
‫همه اینا به نفع خودته.
‫یه بار دیگه بهش زنگ بزن.
‫درود خدای خوز بر شما، لطفا...
‫مرتب دستاتونو بشورید، ماسک بزنید...
‫باشه آقا.
‫بهش زنگ بزنم؟
‫پالاوی!
‫ببخشید، پالاوی. نباید اون حرفو میزدم.
‫واقعا معذرت میخوام اگه ناراحتت کردم.
‫کارتیک، اینجوری فکر نکن.
‫قبلا عصبانی بودم چون اون حرفو زدی.
‫الان که فکر میکنم، فکر کنم بهتره.
‫سوبو.
‫چی شده؟
‫خیلی عالیه.
‫چرا آروم غذا نمیخوری؟
‫کی اینقدر به فکر منه؟
‫- فقط واسه صحبت کردنه. ‫- آره، البته.
‫اگه فقط نیم ساعت باشه، به مامان بابام میگم میرم خونه دوستم.
‫باشه، پالاوی.
‫نیم ساعت برای حرف زدن کافی نیست. بهشون میگم یک ساعته...
‫تا بیشتر وقت داشته باشیم حرف بزنیم
‫باشه، پالاوی.
‫شب بخیر، کارتیک.
‫روز خوبی داشتم.
‫چی شده؟
‫پالاوی قبول کرد، اتاقو جور کن.
‫آهان، واسه همینه اون موقع سرفه میکرد.
‫باشه، من درستش میکنم.
‫ممنون، هاری.
‫خداحافظ.
‫- کیه؟ ‫- همونی که داری بهش فکر میکنی.
‫اونه.
‫- احمق. ‫- هی!
‫- هی، وایسا، چرا دعوا میکنین؟ ‫- میکشمت.
‫- هی، کارتیک... ‫- کارتیک، وایسا!
‫هی، کارتیک، تمومش کن.
‫- هی، کارتیک، وایسا! ‫- تو...
‫هی، کارتیک، تمومش کن.
‫- همه چیو خراب کردی! ‫- تمومش کن.
‫- تمومش کن! ‫- همینجا دفنت میکنم!
‫چی شد؟
‫گفت اتاق جور می کنه، ولی الان میگه نمیتونه.
‫به هر حال، این به نفع منه.
‫چرا ساکتی؟ ازش بپرس.
‫هی، تو گفتی اتاق رو جور می کنی. چی شد؟
‫خانواده دوست من قرار بود از شهر برن، ولی نرفتن.
‫من چیکار کنم؟
‫همه اش تقصیر توعه. باید یه کاری بکنی.
‫مگه من تنها دوستت ام؟ سوبو هم دوستته.
‫از اون بخواه.
‫سوبو...
‫- سوبو، تو باید اتاق رو جور کنی. ‫- من خودم تو یه وضعیتی ام.
‫ولم کن.
‫من عشقمو بخاطر تو فدا کردم.
‫میدونی چقدر تهوع آوره که برای دختری که دوستش دارم اتاق جور کنم؟
‫از وضعیت من خبر داری؟
‫دارم خفه میشم، مثل بچه ای که تو چاه افتاده.
‫حتی نمیتونم نفس بکشم.
‫منو تو این دردسر ننداز. خودتون با هم تصمیم بگیرین.
‫میفهمم سوبو.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫میشه یکم آب بدید؟
‫پالاوی داره زنگ میزنه.
‫پالاوی داره زنگ میزنه. بهش چی بگم؟
‫ده دقیقه دیگه بهت زنگ میزنم پالاوی.
‫نمیشه.
‫اون آمادست.
‫- بهش بگم کجا بیاد؟ ‫- چجوری بگم؟
‫خیلی امید داشتم. اگه نشه...
‫- میدونی چه حسی داره؟ ‫- نه.
‫بگو. اتاق جور میکنی یا نه؟ میکشمت. بگو.
‫اتاق تو پیدا شده.
‫- قول میدی؟ ‫- قول میدم.
‫این خونه رامیاست.
‫خونه خوبیه.
‫اتاق خوابش محشره.
‫دیگه سرخ نشو. به رامیا زنگ بزن.
‫رامیا؟
‫یاسمین...
‫رامیا دخترشه یا خواهرش؟
‫خاله هه رامیاست.
‫چی؟
‫تو این خاله رو دوست داری؟
‫بهش نگو خاله، ناراحت میشم.
‫تو بخاطر اون از مهندسی دست کشیدی که کار داوطلبانه براش انجام بدی؟
‫فقط تو چشماش نگاه کن...
‫چرا چشماش اینقدر پر از خواهشه؟
‫اون با چشماش جادو میکنه.
‫وقتی یکی تو چشماش نگاه کنه...
‫اون خیلی بزرگتره...
‫نابود میشه.
‫نابود...
‫دیگه بس کن بحثای چرتتو. ازش بپرس اتاق جور میشه یا نه.
‫اون خیلی بیخود ذوق زده شده.
‫- برو مرد. ‫- دارم میرم.
‫چیزی نیست عزیزم. اون دوست منه.
‫فکر میکنی اتاق جور میشه؟
‫از کجا بدونم؟
‫این برای منه، نه اون.
‫خواهش میکنم عزیزم.
‫خدا رو شکر!
‫چی گفت؟
‫- چی شد؟ ‫- گفت نه.
‫اگه نشه من چجوری هندلش کنم؟
‫فکر کردی اگه بگه نمیشه ولش میکنم؟
‫یه جوری راضیش کردم.
‫مرسی.
‫هی! چرا از من بالا میری؟
‫خیلی مشتاقه.
‫یه چیز دیگه گفت. شوهرش امروز میاد.
‫فقط یه ساعت بهت وقت داده.
‫نیم ساعت کافیه.
‫اینجا خونه کیه؟
‫دوستمه.
‫- چرا اونا اومدن اینجا؟ ‫- فکر کردم کمکی میکنن.
‫- اوکی. بگو بیان داخل، صحبت کنیم. ‫- بریم.
‫اونا میرن بیرون، ما میریم داخل صحبت میکنیم.
‫بیا اینجا.
‫دنبال چی میگردی؟
‫این رو نگه دار.
‫- چرا؟ ‫- به کارت میاد!
‫دارم از روی تجربه بهت میگم، ‫همراهت داشته باش، برو.
‫دستت درد نکنه، داداش.
‫گفت فقط حرف می‌زنه.
‫داد نزن.
‫خفه شو!
‫خیلی خوشگل شدی!
‫اوه شِت!
‫این چیه؟
‫- آدامسه. ‫- یکم بده.
‫این چیزی نیست که ‫یه خانم بخوره.
‫مال مرداست. ‫طعمش فرق می‌کنه.
‫چرا خودت نمی‌خوری؟
‫من... بعدا می‌خورم.
‫تلویزیون...
‫عجب آدمیه، صداها رو با آهنگای رمانتیک تلویزیون هماهنگ می‌کنه.
‫منم حشری شدم، ‫چند دقیقه دیگه برمی‌گردم.
‫- هی، هی. ‫- آب بخور.
‫عزیزم...
‫وای نه! کارتیک هم داخله، ‫هم بیرونه.
‫کارتیک، اگه می‌خوای آهنگا رو ببینی، ‫می‌تونی همینجوری تو یوتیوب نگاه کنی.
‫می‌خواستی راجع به چی حرف بزنی؟
‫راجع به ازدواجمون.
‫ما می‌تونیم راجع بهش تو هر معبدی حرف بزنیم.
‫راستش موضوع این نیست...
‫ما باید بعد از ازدواج ‫راجع بهش حرف بزنیم، درسته؟
‫ما همدیگه رو دوست داریم، درسته؟
‫ما نیازها و احساسات طبیعی داریم، درسته؟
‫- خب؟ ‫- تو باید برطرفشون کنی.
‫به غیر از تو کی این کارو می‌کنه؟
‫تو باید کمکم کنی.
‫- چطوری؟ ‫- یه بوس.
‫یه بوس؟
‫نه.
‫فقط یه بوس کوچیکه. ‫خواهش می‌کنم، پالاوی.
‫چه کوچیک باشه چه نباشه، ‫بوس بوسه.
‫من قبل از ازدواج ‫هیچ علاقه‌ای بهش ندارم.
‫پالاوی، من خیلی زحمت کشیدم تا تو رو بیارم اینجا.
‫این اتاق مال من نیست.
‫خواهش می‌کنم پالاوی، التماست می‌کنم.
‫اگه بیشتر از این خواستم بزن تو گوشم.
‫باشه، باشه.
‫حالش گرفته شد.
‫باشه.
‫فقط یه بوس.
‫برو بیرون، ‫شوهرش داره میاد!
‫شوهرت؟
‫اگه اون بفهمه، منو می‌کشه. ‫زندگیم نابود می‌شه.
‫آروم باش.
‫تو بیا.
‫بعدا می‌تونید ادامه بدید، بیا بیرون. ‫شوهرش اینجاست.
‫التماست می‌کنم.
‫اگه تو رو اینجا ببینه منو می‌کشه. ‫زندگیم نابود می‌شه.
‫داره میاد.
‫شوهرم... ‫لعنتی، شوهرت داره میاد.
‫- زود باش، منو قایم کن. ‫- حالا من چی کار کنم؟
‫بیا اینجا...
‫قایم شو...
‫- چی شده؟ ‫- شوهرش اینجاست.
‫سفر چطور بود؟ به سلامت رسیدید؟
‫آره، خوب بود.
‫اینا کین؟
‫کار تو شرکت‌های نرم‌افزاری خیلی ‫فشار و استرس داره...
‫می‌خواستن ازم راجع به ‫کار داوطلبانه بپرسن.
‫- آهان! ‫- بله.
‫پسر کی هستی؟
‫من پسر بورایا هستم.
‫- آه، پس تو پسر اونی! ‫- بله.
‫حال پدرت چطوره؟
‫خوبه.
‫- تو پسر کی هستی؟ ‫- من پسر پودی باپایا هستم.
‫آهان، تو از طایفه منی.
‫بله!
‫فکر کنم وسواس ‫طایفه اجتماعی داره.
‫من در امانم.
‫کیه؟
‫- تو تو حموم ما چیکار می‌کنی؟ ‫- وای نه، هاری!
‫بیا بیرون. ‫می‌کشمت. بیا بیرون.
‫تو تو حموم ما ‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌کشمت. بیا بیرون.
‫هی!
‫کی اون توئه؟
‫کی رو قایم کردی؟
‫وقتی خونه نبودم کی رو ‫قایم کردی؟ جواب بده!
‫به من شک داری؟
‫صبح که داشتم حموم می‌کردم، ‫زنجیر طلاییم گم شده بود…
‫به لوله‌کش زنگ زدم که پیداش کنه.
‫بچه لوله‌کش، خوب بگرد دنبالش.
‫پیداش کردی؟
‫زنجیره اینجاست؟
‫خیلی شبیه زنجیر توئه.
‫- زنجیر من؟ ‫- اگه پیداش نکردی…
‫اون موقع می‌فهمه که من دارم دروغ میگم و ما ‫ رابطه داریم، و اون موقع‌ست که تو رو می‌کشه.
‫منو می‌کشه؟
‫اون همیشه بهم شک داره.
‫خیلی شبیه زنجیر توئه. پیداش کردی؟
‫اینم از زنجیر طلاییش.
‫پیداش کردم.
‫اگه پیداش کردی، با جرأت بیا بیرون.
‫بله.
‫اگه بفهمه پالاوی این توئه چی میشه؟
‫من خیلی زحمت کشیدم.
‫بهت گفتم زنجیرم گم شده.
‫بیا این ۱۰۰ رو بگیر.
‫مال خودت، به عنوان انعام آقا.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- من خوب بلوز می‌دوزم، درسته؟ ‫- آره.
‫اومده بود اینجا که بلوزهاشو بدوزه.
‫- آهان. ‫- درسته؟
‫- خوب ماست‌مالیش کرد. ‫- آخه واسه چی خودت میای دنبالش؟
‫میتونستی وقتی اومده بودم پیش پدرت بدی به من.
‫به سلامت بری عزیزم.
‫تموم شد آقا.
‫…در حال حاضر مشغوله.
‫جواب نمیده.
‫دوباره زنگ بزن.
‫یه دقیقه آقا.
‫چیه؟ چرا هی داری ‫زنگ میزنی؟
‫باید یه چیز فوری بهت بگم. زود بیا.
‫چی شده؟ فوری صدام کردی.
‫امروز یه خواستگار احتمالی داره میاد پالاوی رو ببینه.
‫فقط واسه دیدنه، ‫امروز عروسی نمی‌گیره.
‫اگه نمیای خبر بده، ولی من بازم میرم.
‫هی، باباش اینجاست.
‫اگه پدربزرگشم اینجا باشه برام مهم نیست.
‫این فقط یه جلسه‌ست.
‫بعدا با پالاوی صحبت می‌کنیم.
‫اگه باباش بفهمه ما رو می‌کشه.
‫- من می‌خوام صحبت کنم. ‫- اون پدرشه.
‫- تو نمیشناسیش. بعدا برگرد. ‫- خواهش می‌کنم، بریم.
‫- من باید باهاش حرف بزنم. ‫- بیا بابا. بزن به چاک.
‫- بریم. ‫- اگه ما رو ببینه کارمون تمومه!
‫هی، بوس. ‫پسرهای کیترینگ کجان؟
‫تو راهن. فقط ده دقیقه دیگه می‌رسن.
‫خواهش می‌کنم، رفیق. بریم.
‫هی.
‫اونا از محله‌ی خودمونن، ولی از روستای همسایه میان.
‫- تو منو صدا نمی‌زنی، درسته؟ ‫دارم هر سه تاتونو صدا میزنم
‫هر سه تامون؟
‫داریم میایم آقا.
‫اینجا چیکار می‌کنید؟
‫ما دوستای پالاوی هستیم.
‫واسه مراسم اومدیم اینجا.
‫وقتی مراسم تو خونه‌ست، ‫بیرون چیکار می‌کنید؟
‫یه نگاه به دوماد بندازید. برید تو.
‫لطفاً یه کاری بکنید. ‫من باید با پالاوی صحبت کنم.
‫شماها از پالاوی بزرگترین.
‫چطوری می‌تونید دوستای پالاوی باشید؟
‫انقدر تو کلاس دهم تجدید شدیم ‫تا پالاوی هم به کلاس دهم رسید.
‫- هی. ‫- بله؟
‫اینا دوستاشن. بذارید برن تو.
‫بله، باشه.
‫باشه، بیاید تو.
‫بریم.
‫چرا هی وایمیسته؟
‫اون به گروه ما تعلق داره؟
‫بهش بگو.
‫آره، اون به گروه ما تعلق داره.
‫- اون به گروه ما تعلق داره. ‫- باشه، بیاید تو.
‫با نگاه کردن به پالاوی، فکر کنم اون به این جلسه علاقه ای نداره.
‫عزیزم، دختره رو دوست داری؟
‫آره.
‫عزیزم، پسره رو دوست داری؟
‫بگو دیگه، عزیزم.
‫ازش خوشت اومده؟
‫آره.
‫هی، تو نگران نباش، مرد.
‫اون حتماً اینو گفته که شک برانگیز نشه.
‫بعد از مراسم...
‫مطمئنم که با پدرش عصر صحبت می‌کنه.
‫می‌تونیم نامزدی رو به تعویق بندازیم چون من شش ماه دیگه امتحان دارم؟
‫تو اون موقع باهاش ازدواج می‌کنی. تو خیلی فیلم‌ها دیدیم که اینجوری شده.
‫اونا از هم خوششون اومده، امروز روز مبارکیه.
‫بیا با یه مراسم پیش از عروسی، ازدواج رو نهایی کنیم.
‫نظرت چیه، عزیزم؟
‫هر چی شما بخواین، بابا.
‫این چیه؟
‫- سوبو... ‫- اون نمی‌خواد شک‌برانگیز به نظر برسه...
‫واسه همینه که اونجوری گفت.
‫نگران نباش.
‫مطمئنم که با پدرش امروز عصر صحبت می‌کنه که بگه
‫شش ماه بهش فرصت بدن.
‫بابا، می‌شه عروسی رو تا بعد از امتحاناتم که شش ماه دیگه است، عقب بندازیم؟
‫تو اون موقع باهاش ازدواج می‌کنی. تو خیلی فیلم‌ها دیدیم که اینجوری شده.
‫داداش، یه روز مبارک تو ۲۰ روز دیگه هست.
‫اگه از دستش بدیم، شش ماه دیگه هیچ روز مناسبی نیست.
‫نه، عزیزم. اون امتحان داره.
‫ما بعد از شش ماه هماهنگش می‌کنیم.
‫ما بهت گفتیم، درسته؟ یه بازه زمانی شش ماهه هست.
‫نه، بابا، تاریخ عروسی رو تو ۲۰ روز آینده نهایی کنید.
‫من با امتحانات کنار میام.
‫من همچین چرخشی رو تو هیچ فیلمی ندیده بودم.
‫- هی، کارتیک. ‫- کارتیک.
‫هی، کارتیک.
‫نامزد دوستت چطوره؟
‫ما ازش خوشمون اومد.
‫اون چی؟
‫- اون بیشتر خوشش اومده. ‫- آره.
‫کارتیک.
‫هی، چش شده؟
‫شاید دیوونه شده.
‫هی!
‫من همچین چرخشی رو تو هیچ فیلمی ندیدم.
‫هی، پسرای من...
‫دیدنش اینجوری منو می‌ترسونه.
‫دلم می‌خواد یه نوشیدنی خنک بخورم.
‫فکر کنم آبجو برای این فضا و وضعیت تو بهتره.
‫- باشه، نوشیدنی خنک! ‫- آره، درسته.
‫هی، هاری...
‫اون بعد از اینکه دختره نه گفت، خیلی ریلکس داره اینجا تخته نرد بازی می‌کنه.
‫دلش خیلی کله‌شقه.
‫- آره! ‫- وقتی پالاوی نه گفت،
‫انگار دلم افتاد تو دستم.
‫- هی کارتیک، تو فوق‌العاده‌ای. ‫- خیلی باحالی، داداش!
‫- کارتیک! ‫- کارتیک!
‫اوه نه، وقتی می‌گم "صوفیانه"، انگار یه نیزه فرو کردی تو قلبم.
‫وای خدا، خیلی محکم فرو کرد.
‫چرا داره گریه می‌کنه؟
‫چرا گریه می‌کنی؟ تو که همین الان خوب بودی.
‫من خیلی وقته احساساتمو کنترل کردم و دیگه نمی‌تونم، سوبو.
‫من پالاوی رو می‌خوام.
‫هر چی بگین، شهرستانی‌ها قوی‌ترن. شهرنشین‌ها خیلی احساساتی‌ان.
‫ببین سوبو، داره منو مسخره می‌کنه وقتی من اینقدر درد دارم.
‫هی، تو بس کن.
‫هی، کارتیک...
‫وظیفه منه که تو رو
‫- و پالاوی رو با هم برسونم و عروسیتون رو راه بندازم. ‫- سلام، عزیزم.
‫- هاری، چطوری؟ ‫- تو خونسرد باش، باشه؟
‫باشه، من آرتوس می‌خورم که خونسرد بمونم.
‫اون کجاست؟
‫- شوهرت چیکار می‌کنه؟ ‫- دیگه چی؟
‫مثل همیشه داره می‌خوابه.
‫هی، وقتی دوست‌مون درد داره، چرا داری با خاله تلفنی لاس می‌زنی؟
‫- بیا اینجا. ‫- تو فقط صبر کن، عزیزم.
‫مگه نگفتم به رامیا نگو "خاله"؟
‫پس به یه خاله چی بگیم، تو...
‫وایستا... تو فقط بشین داداش.
‫دو تا شکست عشقی دارن اینجا از دیدن عشق ما حسودی می‌کنن، عزیزم.
‫تو به اونا فکر نکن، عزیزم.
‫باشه، خدافظ.
‫هی! بیا اینجا.
‫دارم میام.
‫بگو ببینم، چی شده؟
‫این وظیفه ماست که شکاف بین اون و پالاوی رو از بین ببریم
‫و بعد جفتشونو زن و شوهر کنیم.
‫- عشقت موفق میشه. ‫- دوست دارم، داداش.
‫هی، سوبو!
‫- دارین نقشه می‌کشین؟ ‫- نه!
‫هشدار!
‫با دقت گوش کن.
‫اگه یه بار دیگه به رامیا من بگی "خاله"،
‫راهمون از هم جدا میشه و دیگه تو این ماموریتت دخالت نمی‌کنم.
‫باشه، اون خاله نیست، یه خانوم جوونه.
‫ماموریت شماره یک
‫- ادامه بده! ‫- پالاوی!
‫پالاوی!
‫وقتی با مهربونی صداشون می‌زنی بیدار نمیشن.
‫باید با عصبانیت صداشون بزنی. برو کنار.
‫- باشه، صدا کن. برو صدا کن! ‫- هی، پالاوی.
‫آروم‌تر!
‫بیا بیرون، باید حرف بزنیم.
‫بلند شد.
‫الان میاد.
‫- فکر کردی من چیم؟ ‫- نگاه کن، خوابش برد.
‫- کارما. ‫- هی!
‫- آروم‌تر!
‫صبر کن، داداش، من دارم این کارو برات انجام میدم.
‫اگه بیرون نیای، به بابات میگم که به دوست من نارو زدی.
‫- بیا بیرون! ‫- این کارو نکن!
‫ما هم خوابمون میاد. نمیشه بخوابیم؟
‫تو حتی نمیتونی صدا کنی، اگه اینجوری با ناز صدا کنی کی میاد بیرون؟
‫بیا!
‫هی…
‫ببین، داره با ناز راه میره.
‫بیا تمومش کنیم.
‫چرا سنگ برداشت؟ میخواد به ما بزنه؟
‫اگه اون سنگ برداره، ما یه میله داریم.
‫چه میله بزرگی؟ چطوری تو شلوارت قایمش کردی؟
‫این که چیزی نیست، از اینا زیاد دارم.
‫باشه.
‫اوه نه! چرا به خونه خودش سنگ زد؟
‫هی، بیا داداش!
‫نگران نباش… من هواتو دارم.
‫اوه نه، گیر افتادیم…
‫من هیچ ربطی به این قضیه ندارم، هری و کارتیک منو آوردن اینجا.
‫هر کاری می‌خواین با اونا بکنین و منو ول کنین، آقا. خواهش می‌کنم…
‫سوبو!
‫تو نذاشتیشون؟
‫بازیکن…
‫- لعنتی! ‫- این کارو بکن تا یکم عقلت سر جاش بیاد.
‫اونو بذار تو این.
‫فکر می‌کنی به چیزی بخورن؟
‫اگه این کارو تو تاریکی انجام بدم، ممکنه جای دیگه بره. روز بیا.
‫باشه، سوبو.
‫- گمشو، سوبو! ‫- باشه، سوبو!
‫این پیرمرد تو دستش گرفته و حتی تو تاریکی هم داره اینور اونور میره.
‫چی؟
‫گوشی موبایل، داداش!
‫- آهان، گوشی. ‫- من که چیز بدی نگفتم.
‫چی شده عزیزم؟
‫یکی به خونه سنگ زد و اونجا قایم شده، بابا.
‫- گیرمون انداخت. ‫- سنگ زد؟
‫- هی بوز، برو چک کن. ‫- اون دیگه کیه، بچه پررو؟
‫جرات داری به خونه من سنگ بزنی.
‫هی، بیاین بیرون، احمقا. بیاین بیرون! میکشمتون، رذلا.
‫هیچکس اونجا نیست، داداش. فرار کردن.
‫ماموریت شماره دو
‫اگه شب رفته بود بخوابه…
‫هی سوبو، اون مدل موهاشو از پُف به فُنگ تغییر داده.
‫به جای اینکه ناراحت باشی که اون تو رو با یکی دیگه عوض کرده،
‫چرا از مدل موهاش ناراحتی؟
‫تو حس نمیکنی، داره میاد، بیا بپرسیم.
‫هی، وایسا!
‫پاشو، چرا داری زل میزنی؟
‫بگو، چی شده؟
‫تو عاشق کارتیک ما بودی، پس چرا قبول کردی با یه نفر دیگه ازدواج کنی؟
‫فکر می‌کنی هیچ پشتیبانی نداره؟ ما دوستاش اینجاییم هواشو داریم.
‫واقعاً عاشقش بودی یا فقط می‌خواستی وقت بگذرونی؟
‫وقتی عاشق بودی "عزیزم" و "خوشگلم" می‌گفتی، پس چی شد پای ازدواج که رسید؟
‫فکر می‌کنی اونم یه آدم حسابی بدبختی مثل خودمونه؟
‫سوبو!
‫شک داری؟
‫معلومه که!
‫تو شاید بدبخت باشی، ولی من کار داوطلبانه می‌کنم.
‫به جهنم اون کار داوطلبانه‌ت! مگه پست فرمانداریه؟
‫ولش کن، تو واقعا عاشق کارتیک بودی یا نه؟
‫من واقعا عاشقش بودم.
‫پس چرا قبول کردی با یکی دیگه غیر از اون ازدواج کنی؟
‫چرا؟
‫کارتیک از طایفه ما نیست، واسه همین گفتم نه.
‫شما اهل روستای آدابالا هستید؟
‫بله.
‫وقتی عاشقش شدی به طایفه‌ش فکر نکردی،
‫با این همه وسواسی که رو طایفه داری؟
‫اون با شما بود، من فکر کردم از طایفه خودمونه.
‫اون با ما بود و تو فکر کردی... چی؟
‫پس تو طایفه منو می‌دونی. و خب، می‌دونی من کیم.
‫تو منو می‌شناختی، یعنی اینم می‌دونستی که دنبالت بودم.
‫دروغ گفتی، نه؟ بگو دیگه، زود باش.
‫سوبو، ما اومدیم مشکل کارتیک رو حل کنیم. تو خفه شو.
‫نه، هری، تو اون موقع منو خر فرض کردی.
‫اگه از من خوشش نمی‌اومد، می‌تونست مستقیم بگه.
‫ولی، خیلی تابلو دروغ گفت و گفت اولین باره منو می‌بینه.
‫من شب‌ها رو تا صبح بیدار موندم و از خودم متنفر بودم ‫که انقدر بی‌عرضه‌م تو پیگیریم
‫که بعد از پنج سال دنبال کردنش، حتی منو نشناخت.
‫این چیه؟
‫چرا اون روز دروغ گفتی؟ بگو دیگه!
‫از تو خوشم نیومد.
‫حالا خوشحالی؟ حالا در مورد کارتیک به ما بگو.
‫با اینکه واقعا عاشق کارتیکم، دارم نه میگم چون از طایفه ما نیست.
‫این مشکل طایفه تو این دوره زمونه دیگه چیه، پالاوی؟
‫ما از طایفه‌های مختلفیم. ولی هنوز دوستیم، درسته؟
‫کارتیک، دوستی تو این دوره زمونه به طایفه نیاز نداره.
‫ولی عشق و ازدواج هنوزم می‌خواد که طایفه‌ها یکی باشه.
‫شاید همیشه همینجوری بمونه.
‫ببین، کارتیک، بابام خیلی رو طایفه‌مون حساسه.
‫من با دیدن اون بزرگ شدم. نمی‌تونم فراتر از این فکر کنم.
‫یکی از فامیلامون عاشق یه پسره از یه طایفه دیگه شد.
‫اون زوج هنوز گم شدن.
‫واسه همینه که میگم، بیخیال چیزی که شده و...
‫نه پالاوی، من با پدرت حرف می‌زنم و قانعش می‌کنم.
‫تو چی از پدر من می‌دونی؟
‫اگه بعد از اینکه فهمیدی پدرم کیه باز هم همین حس رو داشتی
‫اونوقت به این موضوع فکر می‌کنیم.
‫مگه باباش چه جور آدمیه؟ از کجا بفهمیم؟
‫گوگل کاسی بهترین کسیه که می‌تونه در موردش بگه.
‫اون روزا، ویراواسرام دورگا
‫همه ازش می‌ترسیدن…
‫از رودخونه تا برج ساعت.
‫پاتوقش تئاتر ونکاتاراما بود.
‫یه بار دورگا تو ویشنوسری بریونی خورد
‫و از مغازه راما پان خرید، یعنی یه نفر کارش تمومه.
‫هیچ مردی از طایفه دیگه جرات نمی‌کرد وارد اون تئاتر بشه
‫و بدون کتک خوردن از دست دورگا بیرون بره.
‫دست یه نفر رو به خاطر اینکه عاشق یه دختر از طایفه خودش شده بود شکست.
‫هشدار داد اگه یه بار دیگه بهش نگاه کنه سرشو از تنش جدا می‌کنه.
‫دورگا حاضره برای طایفه‌ش جون بده و جون بگیره.
‫حاضره برای طایفه سر خودشو هم ببره.
‫خیلی رو طایفه‌ش تعصب داره.
‫راستی، چه خبر شده؟
‫دوستمون عاشق دخترشه.
‫صبر کن ببینم.
‫دست یه نفرو فقط به خاطر اینکه عاشق یه دختر از طایفه خودش بود قطع کرد.
‫ولی برای عاشق شدن دختر خودش…
‫تکرار فیلم اوپنا میشه.
‫وای نه! چه گذشته پر ماجرایی؟
‫پس داستان عشق کارتیک سخت میشه.
‫- هی، کارتیک! ‫- هی، کارتیک!
‫هی، کارتیک، ما رسیدیم در خونتون.
‫هی، کارتیک، پدرش شاید هیچوقت راضی نشه
‫که دخترشو به یه مرد از یه طایفه دیگه بده.
‫و اگه شانسی، اختلاف طایفه رو قبول کنه،
‫شاید باز هم سطح شما به اونا نخوره.
‫- کارتیک! ‫- هی، کارتیک!
مترجم : تالاپاتی بازبینی : نوید مرادی
‫ما با درس خوندن تو اون دانشکده، صندلی خوب مهندسی گیرمون میاد.
‫پس چطوری میگه پول نداریم مامان؟
‫آینده‌م خوب میشه اگه اونجا درس بخونم. مامان، یه چیزی بهش بگو دیگه.
‫صبر کن پسرم. عزیزم، شهریه‌ش...
‫ببین، من الان پول ندارم که شهریه دانشگاهشو بدم.
‫هر جا درس بخونه، خوب پیش میره.
‫تو دیگه این موضوع رو ولش کن.
‫هی، کارتیک.
‫چرا بدون اینکه با من حرف بزنی میری؟
‫خیلی خوشحال به نظر میرسی برای کسی که داره با یه نفر غیر از عشقش ازدواج می‌کنه.
‫واسه همینه حس نکردم بخوام حرف بزنم.
‫آهان، فهمیدم. فکر کردم ترسیدی چون فهمیدی بابام کیه.
‫من بیشتر از اینکه از بابات بترسم، دوستت دارم، پالاوی.
‫کارتیک، من از بچگی بابامو می‌شناسم.
‫واسه همینه بهت میگم، این اتفاق نمی‌افته.
‫چرا اینجوری شدی، کارتیک؟
‫از کار استرس داری؟ تو که تو خونه کار می‌کنی.
‫اگه کل روز بشینی که نمی‌تونی درست بخوابی.
‫یه کاری کن. صبحا نیم ساعت یوگا کار کن.
‫عصرا ۴۵ دقیقه پیاده‌روی کن.
‫رژیم آقای مانتنا رو دنبال کن. اونجوری می‌تونی راحت بخوابی.
‫خیلی عادی حرف می‌زنی.
‫اصلاً ناراحت نیستی؟
‫ما نمی‌تونیم بشینیم و واسه چیزی که اتفاق نمیوفته، غصه بخوریم.
‫باید بیخیال بشیم، کارتیک.
‫باشه، من بیخیال میشم.
‫کجا میری؟
‫چرا نمی‌تونی یکم با من حرف بزنی؟
‫اگه کسی ما رو با هم ببینه، واست دردسر میشه، پالاوی.
‫من از طایفه اجتماعی تو نیستم.
‫اوه نه، کارتیک. ما الان دوستیم.
‫من قبلاً بهت گفتم که تو دوستی طایفه اجتماعی وجود نداره.
‫ما دو تا می‌تونیم با خوشحالی حرف بزنیم.
‫باشه، بریم حرف بزنیم.
‫بیا، بشین.
‫حرف بزن! یه چیزی بگو. تو که می‌خواستی حرف بزنی.
‫- تو می‌خواستی یه چیزی بگی، بگو دیگه. ‫- خداحافظ کارتیک.
‫هی! چرا بعد از اینکه گفتی می‌خوای حرف بزنی، داری میری؟
‫می‌خواستم وقت رو بگذرونم تا اتوبوس بیاد.
‫اتوبوس اومد. خداحافظ.
‫آقا راننده، چرا اتوبوس دیر کرده؟
‫چرا اینجوریه؟
‫اون تنها دختریه که اینجوریه؟ یا همه‌ی دخترا اینجورین؟
‫همه دخترا مثل همن، داداش.
‫اسم من کیرانه. من عاشق یه دختر شدم.
‫نمی‌دونم، بچه‌ها.
‫طایفه‌ای که واسه عشق مانع نبود
‫الان مانع ازدواجمون شده.
‫هیچ‌کس نباید مثل من گول بخوره.
‫نمیتونم فراموشش کنم.
‫ببخشید مامان. ببخشید بابا!
‫ببخشید، بچه‌ها!
‫به سلامتی!
‫این چیه؟
‫یعنی کیران واسه اون دختره مُرد؟
‫نکنه کارتیک هم اشتباهی...
‫هی، سوبو!
‫شک داری؟
‫منم همون شک‌های تو رو دارم.
‫وقتی دوستاش اینجان، چرا باید این کارو بکنه؟
‫وضعیتش!
‫"تنهایی این نیست که تنها باشی، حس مردن داشتن بین آدم‌هاست."
‫هی، داره میره تو فاز اول افسردگی.
‫نباید اینجوری ولش کنیم.
‫هی، زنگ بزن بهش.
‫بگو سوبو!
‫یه لحظه بیا بیرون، باید باهات حرف بزنیم.
‫من تو جلسه ام، سوبو.
‫باشه، اشکال نداره!
‫یه خبری راجع به پالاوی هست، واسه همین گفتیم باهات صحبت کنیم.
‫- سرت شلوغه، باشه. ‫- سوبو، راجع به پالاوی چی شده؟
‫شیطون، چرا قطع کرد؟
‫راجع به پالاوی چی می‌دونست؟
‫پیاده شو.
‫چرا منو آوردی اینجا که بگی راجع به پالاوی حرف می‌زنی؟
‫اگه راستشو می‌گفتیم که نمی‌اومدی. واسه همین دروغ گفتیم.
‫حوصله کریکت بازی کردن ندارم. من میرم سوبو.
‫من ۲۵ هزار شرط بستم و این مسابقه رو ترتیب دادم فقط واسه اینکه حالش بهتر شه.
‫- از کجا پول آوردی؟ ‫- ما فقط اگه ببازیم به پول احتیاج داریم.
‫- اگه کارتیک بازی کنه، یک طرفه میشه. ‫- درسته.
‫حوصله ندارم، میرم خونه.
‫کارتیک، ما حتی پول بنزین هم نداریم.
‫- بزن دیگه، حوصله‌ت سر جاش میاد. - باشه، اصلا بریم بابا.
‫آره، شیش!
‫دیدی حالا چجوری کِیفِت کوک شد؟
‫اگه مردم بازی کنن، آدم میشن.
‫- هی! ‫- کارتیک!
‫هی! ای بابا!
‫تو که تا الان مثل دونی بازی می‌کردی.
‫چطوری به این آسونی اوت شدی؟
‫تا اسم پالاوی رو شنیدم، حواسم پرت شد.
‫هی سوبو، ما داریم بازی رو می‌بریم. تو شرط رو بردی.
‫هی! خوشحالی تو برای من از اون ۲۵ هزار روپیه شرط مهم‌تره.
‫توپ رو نندازیا.
‫بگیرش!
‫- بگیرش! ‫- انگار می‌گیرتش!
‫- این دیگه گرفتنی نیست. نذار بره. ‫- آهنگ رو پلی کن…
‫بگیرش، زل نزن.
‫هی! مرد! لعنتی.
‫آره! بیا، بیا.
‫هی کارتیک، این چهار بود یا شیش؟
‫- چهاره. ‫- شیشه.
‫- داداش چهار بود. ‫- شیش بود بابا!
‫- از این نزدیک دیدم. چهار بود. ‫- دختره سرت کلاه گذاشته؟ چرا اینقدر کلافه‌ای؟
‫چه زری داری می‌زنی؟
‫هی کارتیک.
‫چیه؟ تو گفتی یه دختر سرم کلاه گذاشته.
‫چه جراتی داری این حرفو می‌زنی!
‫- چه جراتی داری بگی یه دختر سرم کلاه گذاشته؟ ‫- کارتیک!
‫کارتیک! خواهش می‌کنم تمومش کن.
‫- خواهش می‌کنم تمومش کن، کارتیک. ‫- اون چهار بود!
‫دارن تحریکت می‌کنن!
‫- بچه‌ها، صبر کنید. ‫- بچه‌ها، صبر کنید.
‫این مسابقه‌ایه که حتماً می‌بریم. من ۲۵ هزار شرط بستم.
‫ازت خواهش می‌کنم، توروخدا. واقعاً قسم می‌خورم.
‫اگه جنجال به پا کنی خوب نمیشه.
‫- اون شیش بود. ‫- چهار بود، احمق.
‫۲۵ هزار روپیه من، بابا.
‫هی!
‫چه فرقی می‌کنه شیش باشه یا چهار؟
‫تو یه دور ۵۰ تا دووندن و فقط یه ویکت براشون مونده بود.
‫اصلاً تو دنیا کسی همچین مسابقه‌ای رو می‌بره؟
‫نه.
‫تو با این کلافگی مزخرفت همه ما رو اینجا جمع کردی.
‫چرا از عصبانیت اینطوری داری می‌لرزی؟
ناین مووی دانلود فیلم و سریال زیرنویس چسبیده بدون سانسور @nine9movie
‫- بابا اون واقعاً چهار بود. ‫- خفه شو دیگه!
‫فایده نداره با این حرف زدن.
‫هی هاری.
‫- تو حداقل بهش بگو. چهار بود. ‫- خواهش می‌کنم تمومش کنید.
‫من نمی‌تونم رفتارتو پیش‌بینی کنم.
‫هی سوبو، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫هیچی عمو. فقط یه بحث بود. راستی شما اینجا چیکار می‌کنید؟
‫ما اومدیم برای اجازه گرفتن برای
‫برنامه چاندینی تو جشنواره الهه سوبالاما.
‫چاندینی داره میاد؟ حالش چطوره عمو؟
‫چاق شده؟ سفید شده؟ جذابیتش بیشتر شده؟
‫- خیلی وقته ندیدمش. ‫- یه کم شرایط رو درک کن دیگه.
‫با این وضعیتی که ما داریم چی ازش می‌پرسی؟
‫حتی شوهرشم اینقدر سوال نمی‌پرسید.
‫وقتی رامیا رو داری، چرا برات مهمه؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫مگه چون تو خونه غذا داریم، دیگه بیرون غذا نمی‌خوریم؟
‫هر کدوم یه مزه ای داره.
‫تو این موقعیت داره از مزه حرف می‌زنه.
‫چه خبر شده؟
‫تو یه مسابقه کریکت دعوا شده جناب. سر چهار و شیش دعوا می‌کردن.
‫خیلی دعوا کردن و اومدن کلانتری.
‫دیگه سر این چیزای الکی نیاین کلانتری.
‫خجالت می‌کشم اینو تو گزارش بنویسم.
‫- خب، حالا به من بگو. ‫- چی شد اون دعوای دریاچه؟
‫- گزارش رو ثبت کردید؟ ‫- جناب…
‫اون دعوا بخاطر این بود که دوست ما بخاطر یه مشکل شخصی کلافه بود.
‫خواهش می‌کنم بدون تشکیل پرونده یه جوری مصالحه کنید جناب.
‫- باشه، پس. ‫- ممنون جناب.
‫هی…
‫قبل از اینکه برید ۲۵ هزار به نگهبان من بدید.
‫خیلی زیاده جناب.
‫باشه، چهار روز بازداشت بشید و برید.
‫فقط ۲۵ هزار؟ خیلی کمه جناب.
‫تقصیر شما بود که انگشترم گم شد.
‫هی سوبو.
‫فکر کنم واقعا چهار بود، باورت دارم.
‫- ممنون که قبول کردی سوبو. ‫- لعنتی!
‫- اون از جواهری لالیتا دزدی کرده. ‫- هی، هاری.
‫- بگو. ‫- الان ساعت چنده؟
‫نگاه کن. هی!
‫آقای بازرس، ما اینجاییم که اجازه رقص رو بگیریم.
‫هی! همین دیروز اینو درآوردم. لعنتی.
‫نمیتونی یه دستبند بدی وقتی داری واسه چاندینی ضعف میری؟
‫آقای بازرس، میشه ما رو برسونید خونه؟
‫- چی؟ ‫- ما دو تا هدیه دادیم. رسوندن که چیزی نیست.
‫- دو تا اتاق بهتون میدیم. بمونید. ‫- نه، ممنون آقا.
‫هی!
‫بچه‌ها، آروم باشید.
‫آیتم بعدی برنامه‌مون چیه؟
‫- خواهش می‌کنم به حرفم گوش بدید، نرید. ‫- برنامه داره شروع میشه.
‫هی، سوبو، اینا رو بذار.
‫هی، خفه شو.
‫- هی، صبر کن مرد. ‫- واسه این از ناکجاآباد پیداش میشه.
‫چرا تو گوشی ببینیم؟ بیاین مستقیم زنده ببینیم.
‫جذاب‌ترین رقاصه در هر دو منطقه گوداواری…
‫چاندینی! چاندینی! چاندینی!
‫- چاندینی! ‫- نگاه کن، اون اینجاست.
‫چاندینی
‫نگاه کن، اونجا رو نگاه کن!
‫فقط یه بار…
‫در حالی که بقیه پر از انرژی‌ان انگار ردبول خوردن،
‫این یارو خیلی بی‌حاله.
‫هی، داره درباره تو حرف میزنه.
‫دلش شکسته و افسرده‌ست.
‫همه میان پیش من که از شر افسردگیشون خلاص بشن.
‫من افسردگیشو به مرور زمان از بین می‌برم، فقط تماشا کن!
‫تو خلیج بنگال ‫مثل باد طوفانی به دنیا اومدی
‫من اون باد رو متوقف کردم ‫با گوشه آخر لباسم
‫بدون ورود به مناطق گوداواری
‫با خم شدن یا خوابیدن ‫از اونجا فرار کرد
‫پرواز کرد و به ویشاکاپاتنام رسید ‫حتی اسم من هم عوض شده
‫پسرهای ما اسم خیلی قشنگی برام گذاشتن
‫چه اسمی؟
‫اسم…
‫اسم من… ‫اسم من زیباییِ حواس‌پرتیه
‫مهم نیست چقدر افسرده باشی
‫من زیباییم رو بهت تقدیم می‌کنم ‫بیا عزیزم…
‫من زیباییم رو به عنوان واکسن میدم ‫بیا عزیزم…
‫اگه به نمایشگاه ماوولاما بریم…
‫اونا پول زیادی به دست آوردن ‫با درست کردن حوضچه‌های میگو
‫بلند… بلند…
‫با دیوونگی خروس‌ها ‫شرط بستن و همه‌چی رو باختن
‫پادشاه دچار افسردگی شد
‫بعدش چیکار کردی؟
‫پنجره‌ها با پرده بسته شدن ‫و درها قفل شدن
‫پان دور انگشت کوچیکه سرو میشه ‫و اون فورا بیدار شد
‫- و اسم من زیباییِ حواس‌پرتیه ‫- هی، بسه!
‫اون حرکت کریکت رو برو!
‫و اسم من زیباییِ حواس‌پرتیه
‫مهم نیست چقدر افسرده باشی
‫من زیباییم رو بهت تقدیم می‌کنم ‫بیا عزیزم…
‫من زیباییم رو به عنوان واکسن میدم ‫بیا عزیزم…
‫نه اون نه، اون بزرگه.
‫اونو بگیر، جوون و پر انرژیه.
‫داره مرغ انتخاب میکنه ‫انگار داره ساری انتخاب میکنه.
‫کارتیک، سرحال به نظر میای. داری ‫به توصیه های من عمل میکنی؟ خوب میخوابی؟
‫هی!
‫گلوشو ببر. از بالا.
‫ببرش!
‫از شر اینا خلاص شو. اون بال‌ها.
‫بیشتر، بیشتر.
‫هی! اون پاها. پایین. پایین!
‫درسته.
‫تیکه‌ها رو با ظرافت خرد کن.
‫- برای بریانیه. ‫- باشه.
‫- واقعا دردسره. ‫- کارتیک، چقدر میخوای؟
‫کی تیکه‌ها رو با ظرافت خرد میکنه؟ روانیه.
‫کارتیک، چقدر میخوای؟
‫یه کیلو.
‫یه کیلو برای کارتیک ‫به سبک خودمون آماده کن.
‫چیز دیگه ای میخوای؟
‫درد منو میفهمی؟ ‫با پدرت صحبت می‌کنم.
‫اگه بابام از این موضوع بفهمه، ‫منو حبس خونگی میکنه.
‫اونوقت دیگه نمیتونیم ‫مثل دوست با هم حرف بزنیم.
‫کارِتیک، داری راهو اشتباه میری چون به حرفام گوش نمیدی؟
‫خیلی معذرت میخوام، پالاوی.
‫منظورم این نیست کارِتیک.
‫تو باید از اون راه بری، داری از این ور میای.
‫گیج شدی و اومدی اینور چون داشتیم حرف می‌زدیم؟
‫آره پالاوی. این روزا خیلی گیج میشم.
‫قبل از اینکه عاشقت بشم خیلی تیز بودم، می‌دونی؟
‫ببین الان چی ازم دراومده.
‫بگو چیکار کنم که جفتمون با هم ازدواج کنیم.
‫این مرغه دوباره مرغ میشه؟
‫این میشه کتلت.
‫ازدواج ما هم همینه.
‫ببین کارِتیک. راه من برای تو اشتباهه. برگرد به راه خودت.
‫رامانیلایام
‫سوبو!
‫هی، کارِتیک همه‌مونو به دردسر انداخته.
‫هی، نپر!
‫- هی! ‫- هی!
‫- چی شده؟ وایسا! ‫- کارِتیک... اینو ببین.
‫"این یه ثانیه بدون تو برام جهنمه.
‫می‌خوام تو اون همدم جهنمی که بهشتیه بمونم."
‫مطمئناً یه کار وحشتناکی می‌کنه. سریع بهش زنگ بزن.
‫- جواب داد؟ ‫- آنتن نمیده.
‫این رو بگیر.
‫به زن عمو زنگ میزنم.
‫- الو؟ ‫- زن عمو، کارِتیک خونه‌ست؟
‫رفته سم بخره واسه پاشیدن تو مزرعه.
‫هی! انگار رفته شهر.
‫- بریم. موتورو روشن کن. ‫- آره، بریم.
‫سوبو، اینا رو میذاری؟
‫تو هیچ شرم، شعور، احترام یا شخصیتی داری؟
‫چرا می‌خندی؟
‫هیچکس برات مهم نیست. ولی به این ویدیوها احتیاج داری.
‫اگه اینا رو نداشته باشی می‌میری؟ ای پیر خرفت! گمشو!
‫- هری، چرا انقدر پرخاشگره؟ ‫- کارِتیک... اوه نه.
‫انگار دلش پی پی می‌خواد. واسه همینه کلافه‌ست.
‫اینا رو داری، ما میریم. بزن بریم.
‫طفلکی.
‫فکر کنم عجله داشته.
‫سوبو!
‫- خواهش می‌کنم بگید حال رفیقمون خوبه. ‫- بهمون بگو دکتر.
‫خواهش می‌کنم بگید حالش خوبه چون به موقع آوردیمش.
‫شماها لیاقت جایزه دارین.
‫نمی‌خوایم. به حساب حق‌الزحمه‌تون بذارید.
‫- بگید چی به سر دوستمون اومده. ‫- هی، یکم صبر کن.
‫فقط شراب نخل تقلبی خورده.
‫شراب نخل؟
‫چرا این کارو کردی وقتی ما دوستاتیم؟
‫واقعاً؟
‫وقتمو تلف کردین. احمقا.
‫وقت که چیزی نیست. شماها که دکتر شدین.
‫بیا بریم.
‫کارِتیک...
‫من صمیمانه عاشق پالاوی شدم.
‫نمی‌تونم بدون اون زندگی کنم.
‫اگه با پالاوی ازدواج نکنم می‌میرم.
‫پالاوی.
‫کارِتیک اگه با پالاوی ازدواج نکنه تو آینده هم همین کارو می‌کنه.
‫ما می‌تونیم مراقب شخص باشیم ولی نمی‌تونیم مراقب قلبش باشیم.
‫یه ثانیه واسه کسی که می‌خواد بمیره کافیه.
‫پس چطوری می‌تونیم کارِتیک رو نجات بدیم؟
‫بزنیم بکشیم!
‫پالاوی رو؟
‫احمق! اگه پالاوی رو بکشیم، اون ما رو می‌کشه.
‫- کی مانع ازدواجشونه؟ ‫- بابای پالاوی.
‫اگه اون بمیره، مراسم ختمش تو ۱۱ روز تموم میشه.
‫سالگردش یه سال دیگه.
‫و بعدش اون ازدواج می‌کنه.
‫شنیدنش خوبه، ولی من تو قتل تازه‌کارم.
‫درسته. من تو یه چند تا قتل تجربه دارم.
‫- سوبو، کی؟ ‫- تو احمقی!
‫مگه این شغل منه؟ ما این کارو واسه رفاقت می‌کنیم.
‫واسه یه دوست.
‫نقشه چیه؟
‫بابای پالاوی دورگا با یه موتور به کنار رودخونه میره.
‫فقط یه ضربه با سنگ.
‫بذاریمش تو یه کیسه، بذاریمش رو قایق و بندازیمش تو رودخونه.
‫هی، سوبو.
‫- یه سوال؟ ‫- آره.
‫با موتور ۵۰ کیلومتر در ساعت میره.
‫اگه ضربه رو از دست دادیم چی؟
‫درسته. ‫نکته‌ی خوبیه.
‫اونوقت چیکار کنیم؟
‫همون نقشه، فقط یه ذره تغییر.
‫بیا جاده رو با یه تیکه چوب ببندیم.
‫وایمیسته که چوب رو برداره.
‫یه ضربه با میله.
‫بذاریمش تو گونی، بندازیمش تو قایق، و ولش کنیم تو رودخونه.
‫- داره میاد. داره میاد. ‫- کجا؟
‫تو و این استرست.
‫مگه صدای دوچرخه رو از موتور تشخیص نمیدی؟
‫این تیکه چوب رو اینجا برای چی گذاشتن؟
‫- عجب کله‌خری این کارو کرده. ‫- چرا اینجوری نگام می‌کنی؟
‫نکنه می‌خوای چوب رو بذاری کنار؟
‫دو نفری آوردیمش اینجا.
‫- هی! لعنتی! ‫- چه لاغر شده.
‫- چطوری اینجوری بلندش کرد؟ ‫- خب برنج قهوه‌ای می‌خوره دیگه.
‫قوی میشه.
‫- خب، بهش بگم بذارش سر جاش؟ ‫- بهش بگو تو قتل کمک کنه.
‫- باشه. ‫- احمق!
‫داره میره…
‫- بریم. ‫- بجنب.
‫زود باش. بگیرش.
‫- هی! ‫- رامیا داره زنگ می‌زنه.
‫- جونم، بگو. ‫- چطوری می‌تونی منو
‫- اینجا ول کنی؟ احمق! ‫- هاری، سرت خلوته؟
‫من همیشه وقتم آزاده.
‫بیام خونه؟
‫یه قدم دیگه برداری میفتی تو رودخونه.
‫- تو همیشه بی‌قراری. ‫- وای نه!
‫- دمت گرم، داداش. ‫- تو دیوونه‌ای.
‫- چرا زنگ زدی عزیزم؟ ‫- چرا تو به من زنگ نمی‌زنی، هاری؟
‫من مشغول قت… کارم عزیزم.
‫اشتراک نتفلیکسم تموم شده.
‫- میشه شارژش کنی، هاری؟ ‫- الان انجامش میدم عزیزم. نگاه کن.
‫هی، داره میاد! ‫صدای یه موتور میاد. زود باش.
‫- تو! ‫- یه دقیقه صبر کن.
‫- لعنتی! ‫- تموم شد عزیزم.
‫- لذت ببر. ‫- باشه عزیزم.
‫- نمیتونی صبر کنی؟ ‫- زود باش دیگه.
‫نمیتونی خودتو نگه داری وقتی اون خانومه زنگ میزنه؟
‫یه میلیون بار بهت گفتم.
‫اگه به رامیا بگی خانوم، دیگه با هم نیستیم.
‫- من تو این ماموریت شرکت نمیکنم. ‫- خواهش میکنم، هاری.
‫- داره میاد. زود باش. ‫- برام مهم نیست.
‫چون به رامیا گفتی خانوم، من آسیب دیدم.
‫بدنم درد میکنه.
‫اون خانوم نیست. ‫اون یه دختره، یه یاس…
‫تو از یه دخترم بیشتر نوسان اخلاقی داری. بجنب.
‫داره میاد و تو اینجا وایستادی. احمق.
‫- دیگه هیچوقت اینو نگو. بجنب. ‫- چوب رو بگیر دیگه.
‫چرا صدای موتور قطع شد؟
‫- آره راست میگی. ‫- نکنه از یه راه دیگه رفته.
‫نمیدونم.
‫داری میذاریش یا برمیداریش؟
‫خب…
‫شما با گذاشتن چوب وسط جاده دزدی می‌کنید؟
‫- نه! ‫- نه!
‫اگه لازم داشته باشیم وام میگیریم، چرا دزدی کنیم؟
‫- ما فقط داریم برش میداریم. ‫- بله.
‫- برداریدش. ‫- باشه.
‫بیاین تکونش بدیم.
‫اوه، خدای من!
‫احمق! به خاطر اون خانوم تو نتونستیم این کارو انجام بدیم.
‫کدوم خانوم؟ خودت عمویی! ‫اگه تکرارش کنی، ساکت نمیشینم.
‫اگه دفعه بعد درست برنامه نریزیم، کارمون به رودخونه میکشه.
‫- باید با دقت برنامه ریزی کنیم. ‫- آره.
‫سلام!
‫چرا گفتی سریع بیام؟
‫هیچی، بیا بریم الکی خرید کنیم.
‫چرا الان خرید؟
‫تولد نامزدم نزدیکه. ‫میخوام براش لباس کادو بخرم.
‫چند روز پیش نامزد کردی، تولدشم یادت مونده؟
‫چهار ماهه که همدیگه رو دوست داریم، تولد من یادت نیست؟
‫اوه نه، کارتیک. ‫ببخشید، یادم رفت.
‫کادو میخوای، درسته؟
‫کادو؟
‫میتونی یه سری لباس خوب برداری.
‫نگران قیمت نباش، پولش رو من میدم.
‫اون اینو فهمید؟
‫- چطور به نظر میاد؟ ‫- تو که تو مراسم دیدیش، مگه نه؟
‫مگه شاهرخه که با یه بار دیدن یادم بمونه؟ عکسشو نشون بده.
‫بیا!
‫این دیگه واسه اون خُل و چل کافیه.
‫- خب، تو بردار. ‫- من لازمش ندارم.
‫گفتم بردار دیگه، درسته؟
‫نمی‌خوامش و اصلا حسش نیست که بردارم.
‫چرا الان قهر کردی؟ گفتم بردار دیگه، مگه نه؟
‫داد نزن، همه دارن نگامون می‌کنن. باشه، برمی‌دارم.
‫- لعنتی، خوب نیست. ‫- این بهم میاد.
‫این رنگ از اون یکی برات بهتره.
‫خودت گفتی بلد نیستی از بخش مردونه انتخاب کنی.
‫وقتی پسره دور باشه خوب نمی‌تونم انتخاب کنم.
‫ولی وقتی پیشم باشه می‌تونم.
‫این حرفم هیچ منظور بدی نداره، کارتیک.
‫من فقط منظورم پسری بود که پیراهنو می‌پوشه.
‫بازم ازش خوشم نیومد.
‫من دارم کادو می‌دم و چیزی که خودم دوست دارم رو می‌دم.
‫حرف آخره.
‫خدایا، این همه عقل رو فقط باید به خانوما بدی؟
‫چرا یکم به ما نمیدی؟
‫ما هم بچه‌هاتیم دیگه، درسته؟ خواهش می‌کنم!
‫- هی هاری، با دقت به حرفام گوش کن. ‫- بگو مرد!
‫اگه تو این شلوغی دورگا رو بزنیم، دعوا میشه.
‫چاقو چی؟
‫چی؟
‫- وقتی گفتم بده دستم. ‫- باشه!
‫مرکزشو پیدا می‌کنم و اینجوری فرو می‌کنم.
‫تمومه کارش.
‫- نقشه عالیه! ‫- بزن بریم.
‫چرا این موقع زنگ زد؟
‫- سلام عمو. ‫- سوبو، کجایی؟
‫صدای این دهل رو می‌شنوی دیگه.
‫من خونه‌ام عمو…
‫یه نفر اینجا دقیقا شبیه تو نزدیک کولاتامه.
‫اوه نه، من نیستم عمو.
‫پس چرا صدای کولاتام از تلفن میاد؟
‫نکنه منو دیده؟
‫شما کجایید عمو؟
‫من همینجام نزدیک کولاتام مرد.
‫صدا از طرف شما میاد، شمایید که دارین می‌شنوین عمو…
‫خیلی خب، بگو کی پولمو میدی.
‫عمو، تو این شلوغی مراقب باش، می‌گن جیب‌بر زیاده.
‫این خُل عوض نمیشه.
‫اینجایی.
‫عمو!
‫تو باید خونه باشی، اینجا چیکار می‌کنی مرد؟
‫عمو…
‫پولمو بده.
‫- تا پولمو ندی نمی‌ذارم بری. ‫- عمو…
‫پولمو بده.
‫- پولمو بده… ‫- یه کاری بکنین…
‫یه لَک می‌گیری، فقط پنجاه روپیه بهم میدی؟
‫مراقب بچه‌تون باشین. این می‌دزدتش.
‫چرا وقتی نامزدت تو شهره منو برای انتخاب صدا کردی؟
‫بگو دیگه.
‫چرا وقتی تو پاساژ دیدیش اینقدر دستپاچه شدی؟
‫عیبی نداره، ما دوستیم و می‌تونیم خودمونی باشیم.
‫الو، پایدی‌تالی، حال مامانم خوبه.
‫- هی هاری! ‫- بله!
‫تنهاست. فقط یه ضربه از پشت به مرکز!
‫طبق نقشه پیش برو.
‫رامای من، بله!
‫ترسیدی عزیزم؟ منم.
‫بچه‌ها تغذیه رو گرفتین؟
‫هاری!
‫اونا الان تو راهن.
‫هی سوبو…
‫بازیگر…
‫اونا رو بذار…
‫اوه نه!
‫بله، سیگنال رو گرفتیم.
‫- سیگنال رو گرفتیم. ‫- سیگنال رو گرفتیم.
‫چرا حتی تو کارناوال هم دستته؟ صبر کن احمق.
‫- سیگنال رو گرفتم. ‫- فقط سیگنال کافی نیست.
‫باید باتری هم داشته باشه.
‫بذارش شارژ بشه.
‫شاید شارژ گوشی تموم شده باشه، ولی این کاملاً شارژه.
‫من برنامه داشتم چاقو بزنم بهش، این احمق برای اون برنامه ریخته؟
‫چرا دستمو گرفتی وقتی بابام اینجاست؟
‫- اگه ببینتمون چی؟ ‫- خودت گفتی دوستیم، مگه نه؟
‫همینو به اونم بگو.
‫اگه تو جمع دست همو بگیریم، باور می‌کنن دوستیم؟
‫منم همینو میگم دیگه، پالاوی.
‫چرا با گفتن اینکه دوستیم خودتو گول می‌زنی
‫وقتی انقدر با هم صمیمی هستیم که تو خیابون دست همو می‌گیریم؟
‫تو فقط بگو آره، من همین امشب بلیط حیدرآباد رو می‌گیرم.
‫پاشو فردا صبح بریم ازدواج کنیم.
‫عروسی من چهار روز دیگه است.
‫ببین، کارتیک، الکی تلاش نکن، فایده نداره.
‫پسر، تو چرا اینجوری‌ای؟
‫هیچی بابا!
‫اگه مشکلی داری، بهم بگو.
‫من هستم و درستش می‌کنم.
‫- هیچی بابا! ‫- پس چرا انقدر ناراحتی؟
‫من ۱۵ روزه این شکلیم بابا.
‫تازه الان متوجه شدی.
‫چرا هنوز برات مهمه من چطوری‌ام بابا؟
‫صبح از خواب بیدار می‌شی، دست و صورتتو می‌شوری و می‌شینی رو اون صندلی.
‫همه چی، از چای صبحونه بگیر تا غذا، میاد دم پات.
‫خوشحالی دیگه، بابا؟
‫مشکل منو حل می‌کنی؟
‫آخرین بار کی از خونه رفتی بیرون بابا؟
‫چند ماهه که خیابونو ندیدی؟
‫- هی، این چه طرز حرف زدنه؟ ‫- تو صبر کن مامان!
‫اون به خاطر تو اینجوری شده.
‫مثل بچه لوسش می‌کنی، اصلاً نمی‌ذاری یه تکون بخوره.
‫مامان، یه چیز بگو.
‫غیر از این خونه که از پدربزرگ رسیده و اون یه جریب زمینی که از مادربزرگ مونده،
‫چی خودش به دست آورده؟
‫یه تیکه زمین داریم یا صد هزار روپیه تو حساب اگه لازم شد؟
‫یا اصلاً برات طلا خریده که بندازی؟
‫آخه چطوری انقدر عادی زندگی کرده مامان؟
‫به همه‌ی آدمای خُل شهر کمک کردی و هرچی داشتی خالی کردی.
‫وقتی پول برای ثبت‌نام دانشگاهم خواستم، گفتی نه.
‫اسمش خوب و احترامش به چه دردی می‌خوره وقتی همه‌ی دارایی‌تو از دست بدی بابا؟
‫وقتی مشکل داشتیم به کارمون اومد؟
‫وقتی همکارام دارن ماشین می‌خرن و خونه می‌سازن،
‫من دارم قسط و بهره‌ی وام‌هایی که تو گرفتی رو می‌دم بابا.
‫لعنتی!
‫همه‌ی پدرا وقتی پسراشون تو عشق شکست می‌خورن باهاشون دوست می‌شن.
‫وقتی مشکلات مالی دارن، حمایتشون می‌کنن.
‫وقتی با مشکلات شغلی روبه‌رو می‌شن، راهنمایی‌شون می‌کنن.
‫ولی تو هیچ‌کدوم از اینا برام نبودی، بابا.
‫- خداحافظ دوست‌ها! ‫- اصلاً استرس نداره.
‫- همش سرش تو گوشیه. ‫- شما اینجا چیکار می‌کنید؟
‫رفتیم معبد دعا کردیم و براتون تبرکی آوردیم،
‫آرزو کردیم تو و کارتیک با هم ازدواج کنید.
‫هر چقدرم مراسم و رسوم انجام بدید، عروسی من با کارتیک سر نمی‌گیره.
‫- یه راه هست که بشه. ‫- اون چیه؟
‫بزرگ‌ترین مانع این ازدواج کیه؟
‫بابای من!
‫اگه اون نباشه چی؟
‫خب، ما نقشه داشتیم باباتو لب رودخونه بکشیم.
‫متاسفانه، نشد.
‫- دیروز تو کارناوال نقشه کشیدیم. ‫- بازم نشد!
‫شانس نداریم!
‫پس خودت باید بکشیش چون ما نمی‌تونیم.
‫به هر حال، تو که دل‌رحم و نگران نیستی، درسته؟
‫آره، اون نیست.
‫این سم موشه.
‫بریز تو غذای مورد علاقه بابات و بهش بده بخوره.
‫تمومه.
‫به جای آهنگ عروسی، صدای مراسم ختم میاد.
‫همین!
‫اگه بمیره، مراسم ختم تو ۱۱ روز تموم میشه.
‫سالگردش یه سال دیگه است. بعدش شما دوتا می‌تونید ازدواج کنید.
‫کارتیک، موقعیت زنده‌تو بفرست.
‫- هی، کارتیک، داره ما رو می‌زنه! ‫- خُل‌ها، بسه دیگه.
‫- هی، وایسا! وایسا! ‫- چرا می‌زنی؟
‫چی کار کردن، پالاوی؟ چی کار کردن؟
‫این چند روز همه‌ش تلاش کردن و نتونستن
‫بابامو بکشن، چون اون مانع رسیدن ما به همدیگه‌ست.
‫این حقیقت داره؟
‫بگو ببینم، این راسته؟
‫این ازدواج شماست…
‫بچه‌ها، اگه دست به قتل بزنید، فکر می‌کنید ازدواج ما امکان‌پذیر میشه؟
‫شما رو میندازن زندان. یه ذره عقل داشته باشید.
‫مگه همین الانشم کلی مشکل نداریم؟
‫نه بابا، گوش کن به حرفم ‫میکشمت.
‫تو رو خدا حرف نزن.
‫- ولم کن، خواهش میکنم. ‫- ولی گوش کن...
‫دیگه هیچ مشکلی باهاشون نخواهی داشت، پالاوی.
‫به جای من با اون یکی پسره ازدواج کن، همونی که دوسش داری، خوشبخت باش.
‫من خوشحالم. اتفاقا خیلی هم خوشحالم. میدونی چرا؟
‫اگه من ناراحت باشم و بابام بفهمه تو دلیلشی، ممکنه بهت آسیب بزنه.
‫دوستا پسرا رو میبرن پارتی و پاتوق و دلداریشون میدن وقتی دلشون شکسته.
‫ولی اگه ما ناراحت باشیم، باید تو خونه جواب پس بدیم.
‫باید برای اشک‌هامون دلیل بیاریم.
‫حتی این آزادی رو نداریم که از ته دل غصه‌مونو نشون بدیم.
‫میدونی چه دردی کشیدم فقط برای اینکه این غمو پنهون کنم؟
‫تو لبخندمو تو ایستگاه اتوبوس دیدی.
‫ولی اون درد پشت اون لبخند رو ندیدی، کارتیک.
‫بخاطر اینکه مثل شکموها هر روز میخواستم مرغ بخورم دعوام میکردن.
‫من اونجا منتظرت بودم با این فکر که یه روز میای دم مرغ فروشی.
‫وانمود کردم که فراموش کردم و خوشحالم.
‫به این امید که تو عصبی بشی و بری دنبال زندگیت.
‫ولی تو هیچوقت از دستم عصبانی یا ناراحت نشدی بخاطر اینکه بهت نارو زدم.
‫همچنان خیلی بهم محبت میکردی.
‫تو باید خوب باشی، کارتیک.
‫اگه اینقدر منو دوست داری، پالاوی، با من بیا.
‫بیا بریم یه جا ازدواج کنیم.
‫مشکل شما پسرا همینه. "من وضعم خوبه، با من بیا.
‫بیا ازدواج کنیم، یه پسر بچه یا یه دختر بچه به دنیا بیاریم."
‫بعدش دیگه همه چی ردیفه، نه؟ شما پسرا فقط تا همین جاشو فکر میکنید.
‫وقتی ازدواج کردیم و خوشبخت بودیم،
‫اگه بابام یه نفرو استخدام کنه و تو رو بکشه چی؟
‫سرمقاله روزنامه ها میشیم،
‫تو شبکه های اجتماعی ترند میشیم و تو تلویزیون موضوع بحث میشیم.
‫عشق ما دیگه به درد هیچ کاری نمیخوره، کارتیک.
‫اگه ازدواجمون منجر به مرگ یکی از ما بشه، من اون ازدواج رو نمیخوام.
‫هیچ راه حل دیگه ای برای این موضوع نداریم، پالاوی؟
‫اگه مذهب مانع ازدواجمون بود،
‫همیشه میتونستیم مذهبمونو عوض کنیم
‫و بعدش ازدواج کنیم.
‫ولی، طایفه اجتماعی مانع ماست.
‫مگه کسی تا حالا طایفه اجتماعیشو عوض میکنه؟
‫نمیکنن. این ویروس هیچوقت از بین نمیره.
‫چرا خدا نذاشت تو یه طایفه اجتماعی به دنیا بیایم
‫وقتی ما رو تو شهرای همسایه فرستاد؟
‫خیلی خوب میشد اگه این کارو کرده بود.
‫- درد میکنه... ‫- خیلی محکم زدنمون.
‫بیا نقشه رو عوض کنیم.
‫باباشو نمیکشیم.
‫یه گونی میکنیم سرش، سوار اتوبوسش میکنیم،
‫و فردا صبح تو حیدرآباد میدیمش به اون رفیقمون تا باهاش ازدواج کنه.
‫دنبال یه گونی بگرد.
‫از کجا گونی گیر بیاریم اینجا؟
‫اگه میدونستم که ازت نمیخواستم بگردی.
‫- نگاه کن یکی داره میاد. ‫- بزن کنار چک کنیم ببینیم چی داره.
‫- هی، وایسا... وایسا. ‫- وایسا، لطفا.
‫هی، گونی داری؟
‫گونی واسه چی میخوای؟
‫واسه دزدی!
‫اگه داری یه گونی بده، اگه نه برو.
‫واسه چی گونی میخوای؟
‫- تو... ‫- صبر کن!
‫هیچی آقا. میخوایم یه دخترو بدزدیم بدیم به دوستمون زنش بشه.
‫اگه داری یه گونی بده، اگه نه برو.
‫اون دختری که میخواید بدزدید کیه؟ من کمکتون میکنم.
‫دیگه امکانش نیست که همدیگه رو ببینیم، کارتیک.
‫اوه، اوناهاش اونجان؟
‫تو تاریکی قیافه‌شون خوبه، میخوام تو روشنایی ببینمشون.
‫اگه تو روشنایی ببینتشون، ما تو تاریکی میمونیم.
‫هی، کارتیک!
‫شما رذل‌ها، میخواید برادرزاده منو ببرید؟
‫- اون رذل کیه؟ ‫- سوبو! سوبو!
‫اون احمق کیه؟
‫پسر بورایاست، آقا.
‫- اونه؟ اون احمق دیگه مرده. ‫- نه آقا!
‫فرار کن، فرار کن...
‫- هی کارتیک، فرار کن! ‫- هی، تو...
‫- هی کارتیک، فرار کن! ‫- شما احمقا!
‫هی، وایسا.
‫هی.
‫تو همینجا بمون.
‫هی.
‫کارِت تمومه!
‫هی، بگیریدش!
‫هی، شیوا، جلوشو بگیر.
‫هی، راوی، کارشو تموم کن...
‫دیگه گیر افتادی، احمق.
‫کجا داری فرار می‌کنی؟ ‫این احمقو بکشید.
‫- دخترمون کجاست؟ ‫- کدوم دختر؟
‫- با تو اومده بود. کجاست؟ ‫- گفتم کسی با من نبود.
‫- هیچ دختری با من نبود. ‫- من دیدمت. حرف بزن.
‫هی، پسره‌ی عوضی!
‫پالاوی منو به فکر ‫حفظ آبرو انداخت.
‫حالا تو دیگه سعی نکن اون آبرو رو ببری.
‫برادرزادت سالم میاد خونه.
‫من ولش می‌کنم و تو هم دیگه کشش نده.
‫بوس، دختر کیه؟
‫دختر این دور و برا نیست،
‫مال دهات بغلیه.
‫نه اسمی نه نشونی ‫اون‌وقت عاشق شده
‫ای بابا… ‫همش ورد زبونش رامه
‫نه حرفی نه فکری ‫دلش رو داده رفته
‫ای بابا… ‫همش ورد زبونش رامه
‫صورت مثل الماسش پژمرده شده
‫ای بابا… ‫همش ورد زبونش رامه
‫صورت مثل طوطیش گرفته‌ست
‫ای بابا… ‫همش ورد زبونش رامه
‫اگه داداشت اینو بفهمه…
‫هم مارو میکشه هم اونو.
‫این دیگه چه زخمیه؟ ‫"کی زده تو رو؟"
‫از موتور افتادم.
‫کی زده تو رو؟
‫داره ولت می‌کنه
‫کی به حرفت گوش میده؟
‫هی!
‫نمی‌تونم ببینم پالاوی زن یکی دیگه بشه.
‫من دارم میرم حیدرآباد.
‫ما هم با تو میایم حیدرآباد.
‫نه بابا، خودم می‌تونم از پسش بر بیام.
‫هری، من یه دوستی تو قسمت ‫منابع انسانی حیدرآباد دارم.
‫بهش گفتم یه کار خوب برات پیدا کنه.
‫زندگیت دیگه خوب میشه، هری.
‫- هی، سوبو! ‫- بله!
‫من تا نصف میلیون پس‌انداز دارم.
‫یه کسب و کار خوب راه بنداز.
‫باشه.
‫چه رسم و رسوماتی به جا آورده
‫ای بابا… ‫همش ورد زبونش رامه
‫چه عبادتی کرده
‫ای بابا… ‫همش ورد زبونش رامه
‫شب زنده‌داری برای لرد شیوا ‫تو روزای فرخنده
‫ای بابا… ‫همش ورد زبونش رامه
‫غسل‌های مقدس تو روزای ماه کامل مقدس
‫ای بابا… ‫همش ورد زبونش رامه
‫چرا با چمدون اومدید؟
‫- کارتیک داره میره حیدرآباد و... ‫- ما هم داریم میریم کمکش کنیم.
‫چی؟ اون داره میره؟ ‫شما هم می‌رید کمک؟
‫چه خبر شده؟
‫مامان، شارژرم کجاست؟
‫هی، چرا یهو داری میری حیدرآباد؟
‫بهم بگو.
‫چی بگم، بابا؟ ‫عاشق یه دختری از یه طایفه دیگه شدم.
‫باباش خیلی سختگیره رو طایفه.
‫و ما به جایگاه اونا نمی‌رسیم ‫که من برم ازش خواهش کنم
‫که بیخیال طایفه بشه و بذاره ما ازدواج کنیم.
‫وقتی ازش خواستم با من فرار کنه،
‫گفت باباش منو می‌کشه.
‫نگران بود که بخاطر اون اتفاقی ‫برام نیفته.
‫اون لحظه برام مثل مامان بود.
‫دختری که قرار بود تا آخر عمر کنارم باشه. ‫و حالا داره ازدواج می‌کنه.
‫خیلی دلم گرفته، بابا.
‫برای همین دارم میرم.
‫به مامان یه پولی دادم برای ‫داروهاتون و خرج خونه، بابا.
‫اگه چیزی لازم داشتی بهم زنگ بزن.
‫هی...
‫اون دختری که عاشقش شده کیه؟
‫دختر ویراواسرام دورگا است.
‫عمو، با این پیراهن سفید کجا داری ‫با عصبانیت میری؟
‫چرا از دستش اینقدر عصبانی هستی؟ ‫شماها همش با هم دعوا می‌کنید، مگه نه؟
‫تو که می‌شناسیش، عمو، درسته؟
‫بابا بی خیال، عمو، اون یه لحظه جوش آورد.
‫حال شما زیاد خوب نیست ‫پس چرا قهر می‌کنی
‫و بخاطر حرف اون از خونه میری؟
‫من از روی عصبانیت نمیرم.
‫می‌خوام برم دست دختره رو بگیرم.
‫عه، اون که عصبی نیست. ‫می‌خواد بره دست دختره رو بگیره.
‫هی، کارتیک!
‫یه دقیقه صبر کن.
‫منو ببخشید که اومدم خونه عروس و اینجوری حرف می‌زنم.
‫دورگا، پسر من عاشق دخترته.
‫به عنوان یه پدر، از بچگیش هیچ کاری براش نکردم.
‫با اینکه کار درستی نیست، ولی دارم خواهش می‌کنم.
‫چون نمی‌تونم درد پسرمو ببینم.
‫دورگا، دخترتو به ازدواج پسر من در بیار.
‫مثل دختر خودم ازش مراقبت می‌کنم، نه به عنوان عروس.
‫این قول بورایاست.
‫اومده خواستگاری دختره، در حالی که داشت ازدواج می‌کرد.
‫هی، چرا باید دخترمونو به خونه‌ی شما بدیم؟
‫از طایفه ما دختر می‌خوای؟ ‫چه جرئتی داری، عوضی؟
‫چرا هنوز وایستادید؟ بیاید بچه‌ها!
‫هی!
‫باشه، بورایا، دخترمو بهت میدم.
‫ببرش.
‫منو ببخشید.
‫دختر من عاشق پسر بورایاست.
‫چی؟ عروسی کنسل؟
‫حالا چی به سرش میاد؟
‫به جای اینکه بابت به هم خوردن عروسی ناراحت باشید…
‫با خوشحالی غذاتونو بخورید و برید.
‫دوباره یه وقت خوب تعیین می‌کنم
‫و دعوتتون می‌کنم. ‫اون موقع بیاید و به این زوج برکت بدید.
‫باشه، حالا برو بورایا.
‫من به بقیه چیزا رسیدگی می‌کنم.
‫کارتیک!
‫- بابا! ‫- پالاوی!
‫بابا، اینا همش دروغه، درسته؟
‫تو یه چیزی نقشه کشیدی.
‫قبل از اینکه از روستا ما رد بشن، می‌کشیشون، درسته؟
‫کارتیک، تو و بابات مراقب باشید.
‫بابا، خواهش می‌کنم بهشون آسیب نزن.
‫نه عزیزم، دارم حقیقتو میگم.
‫ولی بابا، تو خیلی به طایفه خودمون اهمیت میدی، درسته؟
‫طایفه خوبه، ولی یه چیزایی هست که از طایفه هم بالاتره.
‫بورایا اون چیزو داره.
‫هی، بیا اینجا.
‫اینکه عصبانی میشی یه مرد دیگه با خواهرزادته، خب یه جورایی حق داری.
‫ولی اینکه زدی تو گوشش، کار اشتباهی بود، اونم وقتی فهمیدی پسر بورایاه.
‫عمو، یه سوال کوچیک!
‫اوه لعنتی، خیلی سوال بزرگیه!
‫تو چی بهش گفتی تو اون اتاق که اینقدر سریع قبول کرد؟
‫تو از گوگل درباره‌ی ویراواسارام دورگا پرسیدی.
‫حالا درباره‌ی آدابالا بورایا هم ازش بپرس.
‫باید یه بطری دیگه گیر بیاریم.
‫تنها کسی که می‌تونست دورگا رو تو پاتوق خودش، سینما ونکاتاراما، شکست بده…
‫بورایا بود!
‫اونو الکی نزد، ‫مثل سگ با بی‌رحمی زد.
‫زدش…
‫اونا از بچگی با هم دوست بودن.
‫وقتی مدرسه می‌رفتن، براشون مهم نبود برنج کجا پخته شده.
‫هیچ فرقی بینشون نبود.
‫وقتی مدرسه تموم میشه و میریم دانشگاه، یه جور اهریمن به دنیا میاد.
‫اون حس طایفهه.
‫هر دوشون از طایفه خودشون حمایت کردن.
‫و این منجر به جنگ شد.
‫دوستای بچگی تبدیل به دشمن شدن.
‫سراغ کار و زندگیشون رفتن و بعد از اینکه اوضاع آروم شد، ازدواج کردن.
‫دورگا کسب و کارشو از دست داد، ‫در حالی که حال بورایا بدتر شد.
‫وقتی بانک اومد که املاک دورگا رو حراج کنه…
‫اون سراغ دوستا و فامیلای طایفهی رفت که براش جنگیده بود، ولی هیچ‌کس جلو نیومد.
‫یه نفر جلو اومد و پشت خانواده دورگا وایستاد.
‫با اینکه طایفه نتونست تو سختی کمک کنه، رفیقش اومد و امضا کرد.
‫اینم نیم میلیون. ‫بهت کمک می‌کنه، نگهش دار.
‫دیگه وام نمی‌گیرم.
‫بقیه ممکنه بهت وام بدن.
‫ولی من اینو میدم که حالت بهتر بشه.
‫برات شانس میاره.
‫بیا…
‫دورگا، به آدمای خودت نگو من امضا کردم.
‫اونا قبول نمی‌کنن.
‫بوری، به آدمای خودت نگو بهم پول دادی.
‫اونا قبول نمی‌کنن.
‫الان پول ندارم شهریه دانشگاهشو بدم.
‫هرجا درس بخونه، خوب پیش میره.
‫فعلاً اینو داشته باش.
‫دورگا تو کار و کاسبی‌ش کلی پول درآورد
‫و رفت که لطف بورایا رو جبران کنه.
‫هی بوری،
‫وضعیت من الان خوبه.
‫این پنج میلیون رو داشته باش.
‫چیزی که من بهت دادم رفاقت بود.
‫همونو ازت می‌خوام.
‫اینا رو ببر اونور.
‫پدرت رفت خونه عروسی و همینو خواست.
‫به عنوان یه پدر، از بچگی براش هیچ کاری نکردم.
‫لطفاً دخترتو به ازدواج پسرم دربیار.
‫نکته‌ی جالب داستانشون این بود که رفاقت از طایفه اجتماعی بالاتر بود.
‫هیچوقت از کمکی که کردی حرف نزن، و هیچوقت کمکی که گرفتی رو فراموش نکن.
‫دورگا گفت بورایا یه چیزی بزرگ‌تر از طایفه اجتماعی داره، درسته؟
‫اون منش بورایا بود.
‫دوست ندارم با دوستام درس بخونم.
‫اونا دوستای تو هستن. نباید ناراحت شی وقتی دوستات یه چیزی میگن.
‫اونا آدمای خیلی خوبی هستن.
‫احتمالاً از کل روستا قرض گرفته.
‫ولی، چرا باید از تو بخواد مگه اینکه خیلی گیر بوده باشه؟
‫اگه داری، چرا ندی؟
‫چند روز گذشته رو الکی تلاش کردن
‫که پدرمو بکشن، چون اون مانع رسیدن ما به همدیگه‌ست.
‫هی! می‌افتیم!
‫هر پسری تو بچگی پدرشو یه قهرمان می‌بینه.
‫وقتی بزرگ میشه و می‌فهمه که پدرش واقعاً یه قهرمانه،
‫لذتی که می‌بره بی‌نظیره.
‫از هر رفاقتی که از مرزهای طبقاتی فراتر میره تشکر می‌کنیم.
مترجم : تالاپاتی