دیالوگ‌ها و تصویرسازی‌های این فیلم
بازتاب‌دهنده‌ی دوره‌ی تاریخی‌اشه.
بانزای! بانزای!
یه زمانی...
قبل از پایان جنگ جهانی دوم...
توی یه مدرسه‌ی ابتدایی در توکیو.
این داستان یه دختربچه‌ایه که تو اون مدرسه درس می‌خونه.
جییوگائوکا.
- "سال شووا ۱۵ (۱۹۴۰)" - جییوگائوکا.
اینم ۵ سِنِت. [۱ سِن = ۰٫۰۱ ین]
بله.
مرسی.
- هوم؟ - هوم؟
بعدی لطفاً.
بلیط‌ها رو بدید.
می‌تونم این بلیط رو بردارم؟
- آه!؟ - نه، نمی‌تونی.
این همه مال شماست، آقا؟
نه، مال اداره‌ست.
وقتی بزرگ شدم، می‌خوام فروشنده‌ی بلیط بشم.
آه... پسر من هم می‌گه می‌خواد تو ایستگاه کار کنه.
باید باهم کار کنین.
- بهش فکر می‌کنم. - هوم؟
من الان سرم شلوغه چون از الان می‌رم مدرسه‌ی جدید.
- توتو-چان - آه، آره!
تصمیم گرفتم. وقتی بزرگ شدم، می‌خوام فروشنده‌ی بلیط بشم.
تو گفتی می‌خوای جاسوس بشی؟
چی‌طوره فروشنده‌ی بلیطی بشی که جاسوس هم باشه؟
بچه‌تون مشکل‌سازه.
تو مدرسه مزاحم می‌شه.
لطفاً، ببرینش مدرسه‌ی دیگه.
چی؟ مدرسه‌ی دیگه!؟
شکوفه، شکوفه.
گل‌های گیلاس باز شدن.
همین‌قدر کافیه.
حالا، بعدی.
جلو.
سرباز...
کورویاناگی-سان، داری چیکار می‌کنی؟
این میز عالیه!
مثل در سطل زباله‌ست.
ساکت!
نباید بی‌دلیل باز و بسته‌ش کنی.
متوجه شدی؟
بله!
خب پس،
سرباز، جلو...
کورویاناگی-سان! بهونه نیار.
بهونه نیار...
چون تو بهونه میاری
نمی‌تونم بگم ممنوعه، ولی...
من بیشتر حواسم رو جمع می‌کنم.
اگه این‌طوره، مشکلی نیست ولی...
- نقاشی‌ات تموم شد؟ - ایناهاش.
ایناهاش.
هی، چین‌دونیا-سان! [نوازنده‌های خیابونی]
هی، چین‌دونیا-سان!
چین‌دونیا اینجاست!
ما هنوز داریم درس می‌خونیم!
کی ما رو صدا زد؟
بله! من!
هی، می‌تونی یه کاری بکنی؟
اگه درخواست از طرف یه دختر جوان باشه، نمی‌تونم نه بگم. باشه!
یه چیز خارق‌العاده نشون بده!
هورا!
جا بگیر.
لطفاً، یه چیز خارق‌العاده!
حالم به هم خورد!
ا ل ی ه ب ا ه ا س ک و د ا ل و م پ ی ن گ
توتو-چان!
وای!
در ورودی از زمین رشد کرده.
داره بزرگ‌تر می‌شه.
به زودی از تیر چراغ برق هم بلندتر می‌شه.
تو... مو... ئه؟
- هوم؟ - مدرسه‌ی توموئه.
این مدرسه‌ی جدیدته.
توموئه چیه؟
این یه قطار واقعیه!؟
بله.
می‌خوام سوارش بشم! می‌خوام سوارش بشم، می‌خوام سوارش بشم!
توتو-چان! آه...
صا... صبر کن!
می‌خوام سوارش بشم، می‌خوام سوارش بشم.
نمی‌تونی.
اون کلاس‌های مدرسه‌ست.
نمی‌تونی بدون اجازه سوارش بشی.
چطوری می‌تونم سوارش بشم؟
برای همین، باید دانش‌آموز اینجا بشی.
می‌خوام! حتماً!
اول، باید با مدیر مدرسه صحبت کنی.
باشه!
بله.
من کورویاناگی‌ام.
لطفاً داخل بشین.
ببخشید.
بیا.
صبح بخیر.
بشنو.
تو مدیر مدرسه‌ای یا کارمند ایستگاه؟ کدوم‌ش؟
- هوم!؟ - آه، هی.
این بچه چی می‌گه.
من مدیر مدرسه‌ام.
مدیر کوبایاشی. و تو؟
من توتو-چان‌ام.
اسم واقعی‌م تتسوکو‌ئه، ولی...
بابام منو توتو-سوکه صدا می‌کنه، پس من توتو-چان‌م.
این‌طوریه. [سوکه یعنی کمک‌کننده، معمولاً با لحن محبت‌آمیز استفاده می‌شه]
خوشوقتم، توتو-چان.
می‌خوام تو این مدرسه ثبت‌نام کنم.
اگه این‌طور باشه، می‌تونم سوار قطار بشم، درسته؟
آه... توتو-چان.
هاهاها… حتماً می‌تونی سوار بشی.
ولی قبلش،
چی‌طوره یه کم با مدیر مدرسه گپ بزنی؟
حرف زدن رو دوست نداری؟
دوست دارم!
اینجا بشین.
- حتماً! - آه...
مادرت می‌تونه الان بره خونه.
اِه؟ ولی...
نگران نباش.
این‌طوریه. خب، مراقبش باشین.
ببخشید.
این اتاق مثلثی‌شکله!
حالا، همه‌چی رو که می‌خوای بگی، بگو.
همه‌چی رو که می‌خوای بگی.
- همه‌چی!؟ - بله.
می‌دونی، خیلی سریع بود.
یه چیزی که از کنارمون رد شد ووووش.
کلی بلیط بود.
من یه دونه خواستم، ولی بهم ندادن.
تو از خط اویماچی اومدی؟
بله.
من معلم مدرسه‌ی قبلی‌مو دوست داشتم چون قیافه‌ش قشنگ بود.
توی سقف لونه‌ی پرنده‌ها بود.
"سلام، آقای پرنده. حالت چطوره؟"
"جیک جیک، من خوبم."
اینو جواب داد.
عالیه!
راکی می‌تونه بگه "بیا دست بدیم" و "بذارین وارد بشم".
می‌تونه بگه "راضی، راضی".
گوش‌هاش بوی بدی می‌ده، ولی به نظر من مشکلی نداره.
وقتی تو مهدکودک با قیچی چیزی رو می‌بریدم،
بهم گفتن "زبانت رو می‌بری".
ولی من چندبار این کارو کردم.
وقتی سرما خورده بودم و آب‌ریزش داشتم،
مامانم بهم گیر داد،
پس بهتره زودتر فین کنم.
بعدش؟
ببخشید معطلت کردم.
لطفاً وقت بذار.
و بعدش، و بعدش...
مامانم توی دوختن لباس‌ها خیلی خوبه.
پارچه رو آویزون می‌کنه و کلیپ، کلیپ،
مثل جادو.
مامانت این لباس رو هم دوخته؟
نه، اینو خریده.
راستش باید لباس‌هایی که مامان دوخته رو می‌پوشیدم،
ولی همه‌شون پاره شدن، پس امروز اینو پوشیدم.
مامانم از گلدوزی‌های یقه‌ی این خوشش نمیاد.
بابام نوازنده‌ی ویولن صندلی اوله،
تو شنا توی دریا خیلی خوبه، حتی می‌تونه شیرجه بزنه.
دیر کرد!
خب، می‌دونی، اِ...
همین بود؟
چرا همه بهم می‌گن بچه‌ی مشکل‌ساز؟
من توتو-چان‌ام.
تو
بچه‌ی خوبی هستی.
توتو-چان.
خب چطور بود؟
گفتن از امروز به بعد، من دانش‌آموز این مدرسه‌ام!
واقعاً؟ عالیه.
آره! من خیلی این مدرسه رو دوست دارم.
و مدیر مدرسه رو هم.
منم دوست دارم.
اینو بگیر.
کارامل!
وای!
با مدیر مدرسه راجع به چی حرف زدی؟
همه‌چی.
همه‌چی!؟
عجیب نیست که این‌قدر طول کشید.
شب بخیر.
- سلام. - شب بخیر.
- من رفتم خونه. - آه.
خوش آمدی.
مدرسه‌ی توموئه چطور بود؟
گفتن از فردا می‌تونه بره.
اوه! این‌طوریه.
خداروشکر.
آره.
امیدوارم بتونه خودش رو وفق بده...
بونوس دوبل وده + بونوس فری‌اسپین و پتیر بازی کن در WINJOS حتماً برنده می‌شی و خوشحال می‌شی سر بزن به https://vip.winjos.today
توتو-چان...
صبح بخیر!
جعبه‌ی ناهار، جعبه‌ی ناهار!
توتو-چان، می‌تونی برام دو تا تخم‌مرغ بیاری؟
باشه!
مامان، یخ‌ها آب شدن!
مشکلی نیست، بیشترشون تا ظهر آب می‌شن.
عالیه!
من جعبه‌ی ناهار رو آماده می‌کنم، تو نون‌ها رو بیار.
باشه!
تحویل!
اوه، من یه قوی‌تر می‌خوام.
توتو-سوکه، هوا امروز چطوره؟
باشه!
در ادامه پیش‌بینی آب‌وهوای منطقه‌ی توکیو رو داریم.
ایناهاش.
هوا امروز صاف خواهد بود.
وای!
هورا! هوا صافه!
بیا غذا بخوریم.
وای!
مدرسه جایی نمی‌ره، پس آروم غذا بخور.
باشه.
مامان، زود باش!
یه لحظه صبر کن.
- هوم؟ - این بلیط قطارت.
- بلیط نیست. - وای!
از گردنت درنیار، باشه؟
بچه‌ی خوبی باش.
باشه!
من رفتم!
راکی.
نه، راکی.
این بلیط قطار منه، پس راکی نمی‌تونه سوار قطار بشه.
می‌پرسم اگه بتونم یه بلیط قطار برای راکی هم بگیرم.
دفعه‌ی بعد می‌پرسم.
پس، لطفاً الان پسش بده.
اطلاعیه از ستاد کل نیروی دریایی امپراتوری.
نیروهای عملیاتی نیروی دریایی امپراتوری در چین، از سال گذشته ادامه داره،
عملیات‌های زیادی در سراسر چین انجام دادن...
خیلی ممنون.
اینو بگیر.
مامانم اینو برام درست کرده، پس دیگه به بلیط نیاز ندارم.
چون کلاس‌های قطار حرکت نمی‌کنن، فکر نمی‌کنم به بلیط نیاز داشته باشم.
خب، روز خوبی داشته باشی.
روز خوبی داشته باشی.
وای!
♪ خیلی خوشحالم
♪ اگه بپرسی چرا
وای !
صبح بخیر.
نمی‌تونم.
موفق شدم!
نمی‌تونم!
اون دختری که دیروز اومد نبود؟
همه، از امروز،
توموئه دانش‌آموز جدید ماست.
می‌تونی خودت رو معرفی کنی؟
بله.
تتسوکو کورویاناگی.
اسمم تتسوکو‌ئه، ولی منو توتو-چان صدا کنین.
- توتو؟ - عجیبه.
می‌تونی هرجا دوست داری بشینی.
من کنار پنجره می‌شینم!
ما باهم هستیم.
ما همه‌چی رو باهم انجام می‌دیم.
باشه!
خب، با هرچی دوست داری شروع کن.
♪ واق واق واق، سگ داره پارس می‌کنه
♪ قوقولی قوقو
♪ قوقولی قوقو، قوقولی قوقو
♪ قوقولی قوقو
درسته؟
دوباره امتحان کن.
باشه.
چرا این‌طوری راه می‌ری؟
من فلج اطفال دارم.
فلج اطفال؟
نه فقط پاهام، حتی دست‌هامم.
دست‌هایت سرده.
بهتر می‌شی؟
من یاسواکی یاماموتو‌ام. و تو...
هاها، من توتو-چان‌ام.
وقت ناهاره، وقت ناهاره!
وقت ناهاره!
جا برای یه نفر دیگه اینجا باز کنین.
آه... بقیه‌ی بچه‌ها کجان؟
همه همین‌جان.
همه!؟ خیلی کمتر از مدرسه‌ی قبلی‌مه.
همه...
شماها چیزی از دریا و چیزی از کوه آوردین؟
آره!
از دریا، سالمون، و از کوه، کینپیرا.
ماهی ساردین خشک‌شده از دریا، و ترشی ترب از کوه.
گوشت از کوه، و کونیاکو از دریا!
کونیاکو می‌تونه شنا کنه؟
هاه؟ نمی‌تونه شنا کنه؟
کونیاکو از یام درست شده،
پس از کوه‌ئه.
هی، دریا!
آره آره.
- وای! - اوه!
- وای! - آه!
خیلی قشنگه، مثل یه مزرعه‌ی گل.
مامانم توی درست کردن غذاهای جانبی خیلی خوبه.
دنبو از دریاست یا کوه؟
اومم... به نظر می‌رسه از کوه باشه، ولی...
نمی‌دونم.
همه، دنبو از دریاست یا کوه؟
- دریا! -دریا! - کوه! -کوه!
جواب دریا.
دنبو با پوست کندن و پختن ماهی درست می‌شه.
وای! من می‌دونستم.
معلم، می‌تونم ببینمش؟
- منم! - بذار من ببینم.
- بذار من ببینم.
خب، بیاین. بیاین امروز با انرژی بخونیم.
♪ غذات رو درست بجو، تو هر لقمه
♪ درست بجو، درست بجو درست بجو، درست بجو
♪ تو هر لقمه
♪ غذات رو درست بجو، تو هر لقمه
♪ درست بجو، درست بجو درست بجو، درست بجو
♪ تو هر لقمه
بیاین غذا بخوریم!
♪ پروانه، بیا استراحت کن
♪ روی گل‌های کلزا
♪ قاصدک‌های توی مزرعه زرد و روشن‌اند
♪ شبدر قرمز توی وسط برق می‌زنه
سلام.
عمو!
درس‌های عصرت چطور بود؟
زودتر تموم شد، پس می‌خوام برم گردش.
معلم، می‌تونیم بریم اونجا رو ببینیم؟
حتماً، ولی مواظب باشین.
می‌گن اینجا ستاره‌ها می‌ریزن.
هاه... ستاره می‌ریزه؟
ایناهاش.
می‌تونی ببینیش؟
نمی‌تونم ببینم.
شاید ستاره خوابیده؟
ستاره خوابیده؟
♪ دختر جوان، بیا داخل
یاسواکی-چان، نمی‌خوای بری گردش؟
من تو راه رفتن کندم.
فکر کردم همه باهم راه می‌رن ولی
من بیشتر دوست دارم کتاب بخونم.
ولی تو همه‌ی کتاب‌های کلاس رو خوندی، درسته؟
آره.
یه چندتا کتاب از خونه می‌آرم.
خب، ستاره‌ها...
اونا روزها می‌خوابن و شب‌ها بیدار می‌شن؟
همینو گفتم.
شاید درست باشه.
مطمئنم درسته.
توتو-سوکه، تو مدرسه‌ی توموئه رو دوست داری؟
آره.
حتی یه روز هم تعطیل نمی‌کنم، همیشه می‌ام!
آره.
خب، تموم شد!
[آهنگ بعدی بازی با کلمات روی اسم/شماره‌ی غذاهای ژاپنی]
♪ - آرا (انجیر) یک ♪ - هویج (نینجین) دو
♪ - فلفل (سانشو) سه ♪ - شیتاکه چهار
♪ - بادمجان (گوبو) پنج ♪ - موکاگو (سیب‌زمینی وحشی) شش
♪ - هفت گیاه (ناناکوسا) ♪ - هشت لذت (یائگو)
♪ - خوردن نه (کووارتا) ♪ - ده (تویو)
مثل یه حوضچه‌ست.
سوزش داره.
داری چیکار می‌کنی؟
کیف پولم تو دستشویی افتاده.
اوه، این‌طوریه.
♪ درست بجو، درست بجو، درست بجو، درست بجو
♪ تو هر لقمه
- پیدا شد؟ - هوم؟
کیف پولت رو پیدا کردی؟
نه!
بعد از تموم شدن، همه‌چی رو سر جاش بذار.
دوباره وصل کن؟
خداحافظ.
بیا داخل.
پیداش کردی؟
نه.
ولی مشکلی نیست، من به جستجو ادامه می‌دم.
هاها.
خیلی ممنون.
آه! مامان!
مدیر مدرسه گفت...
گفت همه‌چی رو سر جاش بذاریم.
باز هم هست؟ بهت گیر ندادن؟
نه.
این‌طوریه.
خب پس من می‌رم حموم.
میو-چان چندتا لباس بهم قرض داد.
یاسواکی-چان.
می‌خوام تو رو به درختم دعوت کنم.
ممنون.
ولی من نمی‌تونم از درخت بالا برم.
تا امتحان نکنی نمی‌دونی.
ممکن نیست.
ببخشید!
وضعیت اضطراری! وضعیت اضطراری!
- چی؟ - چی شده؟
می‌گن امشب یه قطار جدید به مدرسه میاد.
چطوری می‌تونه به اینجا برسه؟
با راه‌آهن اویماچی.
و بعد از ریل جدا می‌شه.
از خط خارج می‌شه.
با قطار میارنش.
نمی‌تونن بیارنش، خیلی بزرگه.
شاید یه فیل بتونه بکشه‌ش.
چطوری فیل رو میارن؟
- فهمیدم! - چی!؟
ریل‌ها...
میارنش تا مدرسه.
از کجا؟
آه... از کجا... حالا که می‌گی...
از کجا؟
پس، نرین خونه.
صبر می‌کنیم و قطار رو می‌بینیم.
من از بابام می‌پرسم!
- هل نده. - من هل ندادم.
ساکت.
چطور بود؟
قطار امشب دیروقت میاد.
پس...
پتو و لباس خوابتون رو بیارین مدرسه!
یاسواکی-سان.
لباس‌های اضافیت رو اینجا می‌ذارم.
باشه.
مامان.
بله؟
امشب...
چی شده؟
می‌گن ماه کامل می‌شه.
این‌طوریه.
هی!
قطار داره میاد!
از اینجا.
وای...
خب، خب.
بیا بالا، بیا بالا.
معلم، اون چیه؟
بهش می‌گن "رول".
با استفاده از نیروی چوبی که می‌غلطونه، می‌تونیم قطار رو حرکت بدیم.
تو کلاس چندم؟
می‌خوام بدونم...
- بهمون بگو. - بهمون بگو!
بهمون بگو! لطفاً!
هی، یه لحظه صبر کن.
آه، شماها سنگینین.
یاسواکی-چان.
زود باش، زود باش.
قطار جدید کتابخونه!
بد نیست، نه؟
همه، می‌تونم توجهتون رو جلب کنم؟
چون هوا داره گرم می‌شه، فکر کردم باید حوض رو پر از آب کنیم.
مدیر مدرسه، ما لباس شنا نداریم.
خیلی بهش فکر نکنین.
ظهر برین سالن و ببینین.
- کنار برو! کنار برو! - تو اول برو!
- زود باش، زود باش. - صبر کن.
1, 2, 3, 4.
هی، این کار مجاز نیست!
هورا!
یاسواکی-چان، نمی‌خوای بری داخل؟
نه، دارم کتاب می‌خونم.
چیزی برای خجالت نداره!
همه باهم هستیم، درسته؟
حالت خوبه؟
اوه، تو توی این کار خوبی.
بیا اینجا.
باشه، اونجا منتظر باش. دارم میام!
باید شوخی کنیم؟
می‌تونی تهش رو لمس کنی.
یاسواکی-چان.
بدنم... سبک شده.
آخ!
صبر کن، صبر کن!
بونوس دوبل وده + بونوس فری‌اسپین و پتیر بازی کن در WINJOS حتماً برنده می‌شی و خوشحال می‌شی سر بزن به https://vip.winjos.today
راکی
کجا می‌ری؟
تعطیلات تابستونی از امروز شروع شده، درسته؟
دِن‌اِن‌چوفو، جایی که خونه‌ی یاسواکی-چانه.
موقع شام برمی‌گردم.
من رفتم!
توتو-چان!
مشکلی نیست، سعی کن بالا بری.
صبر کن.
یه بار دیگه.
صبر کن. یه ایده‌ی خوب دارم.
چطوره؟ دیگه ترسناک نیست.
ببین؟ دیگه لق نمی‌زنه.
بانزای! بانزای!
یاسواکی-چان، بانزای!
سعی کن به پهلو بری!
باشه.
بیا.
موفق شدم.
پس اینطوری‌یه که از درخت بالا بری.
تلویزیون؟
از برادرم که داره تو آمریکا درس می‌خونه شنیدم.
این یه جعبه‌ی جادویی‌ه که صلح رو به دنیا میاره.
توتو-چان، تو هم ممکنه تو تلویزیون ظاهر بشی.
نمی‌خوام تو یه جعبه برم.
مامان.
ببخشید.
لباس‌هام رو کثیف کردم.
وای، واقعاً.
خیلی کثیفش کردی...
بشور...
با...
سختی...
چی‌طوره بازی تیراندازی؟
وای! وای!
توتو-سوکه، برات هرچی دوست داری می‌خرم.
واقعاً؟
امروز خاصه.
ها ها! هورا!
اوه! موفق شدم!
این کوچیکه و بامزه‌ست.
نمی‌تونی. تازه یه چیزی خریدی.
- از اینجا برو! - صبر کن...
من اینو می‌خوام!
بامزه‌ست.
بیا، بیا.
چرا؟
گفتی هرچی دوست دارم برام می‌خری.
هم! من جوجه می‌خوام!
جوجه‌ها ضعیفن، پس نخر.
مشکلی نیست، من ازش مراقبت می‌کنم!
بابا و مامان اینو می‌گن چون
توتو-سوکه آخرش گریه می‌کنه.
ببین، آبنبات کارامل هست.
من اون جوجه رو می‌خوام!
نه یعنی نه!
بیا دعا کنیم به بنتن-ساما، باشه؟
لطفاً.
لطفاً، فقط این بار.
قول می‌دم تا وقتی بمیرم دیگه چیزی نخوام.
اون جوجه رو... بخر.
لطفاً...
قلقلک‌آوره.
توتو-چان، الان وقت آماده‌شدنه.
باشه.
بچه‌ی خوبی باش و تو خونه بمون.
راکی، نخوری، ها؟
ریتم؟
اول، کفش‌هات رو درآر.
چرا؟
از بدنت استفاده کن تا
ریتم رو مثل پیانو بیان کنی.
تو پیانو بازی کردن دستکش نمی‌پوشی، درسته؟
من پیانو می‌شم!
ریتم عوض شد.
♪ فرفره، فرفره، بچرخ
♪ بچرخ، بچرخ
♪ بچرخ، بچرخ، بچرخ
بیاین یه فرفره‌ی بزرگ بشیم.
♪ فرفره، فرفره، بچرخ
♪ بچرخ، بچرخ
♪ بچرخ، بچرخ، بچرخ، بچرخ
♪ بچرخ، بچرخ، بچرخ
سرگیجه گرفتم.
در ابتدا، ریتم بود.
قلب و بدن ریتمیک زیبا هستند
و از قوانین طبیعت پیروی می‌کنند.
کسانی که قورباغه‌ای رو می‌بینند که به داخل حوضچه می‌پره
فقط باشو نیست.
در زندگی، چیزی که باید ازش ترسید چشمانی هستند که زیبایی رو نمی‌بینند
و گوش‌هایی که موسیقی رو نمی‌شنوند.
اگر احساسات شدیدی رو تجربه نکنی، هرگز شور و اشتیاق سوزان رو تجربه نمی‌کنی.
تقصیر تو نیست.
اون جوجه هم سعی خودش رو کرد...
جیک جیک، جیک جیک جیک جیک... جیک.
بیاین براش قبر درست کنیم.
خیلی زود مرد.
جوجه‌ی بی‌چاره.
فکر می‌کنم اون جوجه خوشحال بود.
هاه؟
باید توتو-چان رو می‌دید،
و سعی می‌کرد که زنده بمونه.
مطمئنم به بهشت رفت.
بهشت چه شکلیه؟
می‌گن همه تو بهشت فرشته می‌شن.
اون جوجه ممکنه تو آسمون آزادانه پرواز کنه.
هی، چرا الان نمی‌ریم به اتاق تمرین بابا؟
سلام.
هوم؟ سعی خودت رو بکن.
حالت خوبه؟
من... خوبم.
بیا!
یه مردی به نام آقای روزن‌استاک
اون رهبر ارکستره، خیلی خوبه.
چند بار باید توضیح بدم!؟ این ارکستر به هم ریخته‌ست!
بیاین، گریه کنین!
- چند سالتون هست؟ - اون واقعاً خوبه؟
این بازی بچه‌ها نیست!
پروفسور، پروفسور روزن‌استاک!
من همه‌ی این کارا رو کردم، ولی شماها جواب ندادین.
همه دارن سعی خودشون رو می‌کنن.
فقط استعدادشون هنوز بهشون نرسیده.
بابا!
- هاهاها - توتو-سوکه!؟
اوه! توتو-سان!
خداحافظ!
حالت چطوره؟
خوب!
سلام.
هی، خوشحالم که تونستی انجامش بدی.
هی، خبر خوب! خبر خوب!
بالاخره! وقتشه!
با آلمان در کنار ما، ما به قدرت صد نفریم.
این باید آمریکا رو ساکت کنه.
- هی! - هوم؟
چیزی برای نگرانی نیست.
به هر حال، من دیگه شهروند آلمان نیستم.
مهم نیست اوضاع چطور پیش می‌ره
من وظیفه‌م رو به عنوان یه موزیسین انجام می‌دم.
پس، بیاین تمرین رو ادامه بدیم.
میهمان‌های بامزه‌مون منتظرن.
عالیه!
آماده‌ای؟
آره، آماده‌ام!
اونجایی؟
نه، اینجا!
آه، پیدات کردم، توتو-چان!
آه! ها ها ها!
گرفتار شدم.
بیا بالا! بیا بالا!
بیاین قایم‌باشک بازی کردن اونجا رو ممنوع کنیم.
گرسنه‌ام.
من یه ترب‌م!
چرا پرسیدی اگه دم داره؟
اینقدر عمیق نبود.
من به تاکاهاشی-کون توجه کردم...
حتی اگه این موضوع برات پیش‌پاافتاده باشه،
برای تاکاهاشی-کون معنی عمیقی داره.
متوجه نیستی چقدر تلاش لازمه
تا مطمئن بشی احساس حقارت نکنه؟
متوجه نیستی؟
به همین دلیل الان،
ما هنوز استخوان دم داریم.
به عبارت دیگه،
انسان‌ها قبلاً دم داشتن.
فکر می‌کنی هنوز آدم‌هایی باشن که دم دارن؟
تاکاهاشی-کون، تو داری؟
چی!
نه، من ندارم!
تا حالا فکر کردی
حال تاکاهاشی-کون چطوره، حتی برای یه بار؟
من...
من اشتباه کردم.
توتو-سوکه!
بابا! مامان!
بعدی اجرای دانش‌آموزان سال اول.
این مسابقه‌ی دو سه‌پایه.
1, 2, 1, 2
باشه؟ اول پایی که بسته‌شده رو جلو بذار.
متوجه شدم.
طبق دستورت...
آماده‌باش...
توتو!
یاسواکی-سان!
یاسواکی-چان عالیه!
این همه‌ش بخاطر تتسوکو-سانه.
برنامه‌ی بعدی...
مسابقه‌ی کوی‌نوبوری (ماهی کپور).
آماده‌باش...
ایناهاش!
چی؟
اوه! ماهی کپور داره شنا می‌کنه!
عالیه! تاکاهاشی-کون سریعه! تاکاهاشی-کون!
مقام اول!
تبریک می‌گم، جایزه‌ی اول رو بردی!
وقتی خونه رسیدم، مامانم اینو برام می‌پزه.
چی می‌پزه؟
سوپ میسو با ترب.
منم می‌خوام بخورمش.
- واقعاً؟ - مجاز نیست؟
"شووا ۱۶ (۱۹۴۱)"
توتو-سوکه، هوا امروز چطوره؟
باشه!
ما یه اطلاعیه‌ی فوری داریم.
اطلاعیه از ستاد کل امپراتوری.
وزارت ارتش و نیروی دریایی، ۸ دسامبر، ساعت ۶ صبح.
پیش‌بینی آب‌وهوا پخش نشد.
بذار ببینم.
در سحرگاه ۸م، ارتش و نیروی دریایی امپراتوری
وارد حالت جنگ با نیروهای آمریکا و انگلیس شدن
در غرب اقیانوس آرام.
این امروز صبح توسط.
وزارت ارتش و نیروی دریایی ستاد کل امپراتوری اعلام شد.
ما داریم با آمریکا و انگلیس می‌جنگیم؟
آره.
هوم...
بشنو، توتو-سوکه.
از امروز، باید بابا و مامانت رو
"اوتوساما" و "اوکاساما" صدا کنی.
چرا؟
"پاپا" و "ماما" انگلیسی‌اند، درسته؟
آره.
خیلی بد می‌شه اگه مردم فکر کنن توتو-چان جاسوسه.
هاه، جاسوس!؟
متوجه شدی؟
آره، مامان.
هرکی اشتباه صدا کنه باید ۱ سِن اینجا بذاره.
توتو-چان می‌ذاره.
بانزای!
- "شووا ۱۷ (۱۹۴۲)" - بانزای!
بانزای!
عمو!
آه، صبح بخیر، توتو-چان.
از امروز، من دانش‌آموز کلاس سومم!
تبریک! توتو-چان، تو بزرگ شدی.
آره! من الان یه دختر بزرگم.
- توتو برنده شد! - وای، من دوباره برنده شدم! === [متن ترجمه‌شده به فارسی محاوره‌ای و عامیانه در کادر مشکی]
- یوکوزونا! (بالاترین رتبه در سومو) - این یعنی سه برد پشت سر هم!
پسرش خیلی بی‌دقته.
حتی فوتابایاما هم نمی‌تونه این کارو بکنه.
اوه، دردناکه.
توتو-چان! مهم نیست چقدر التماس کنی،
من با تو ازدواج نمی‌کنم!
چرا!؟
من می‌خوام عروس تو بشم، تای-چان!
مگه نمی‌خوای جاسوس بشی؟
من می‌خوام هم عروس باشم هم جاسوس!
بچه‌های پرحرف نمی‌تونن جاسوس بشن.
- ناامید نشو. - روحیه‌ات رو حفظ کن!
هیچکس از من قوی‌تر نیست؟ هومف!
- حالت خوبه؟ - واقعاً؟
دارین پرت می‌شین.
دارین زمین می‌خورین.
یاسواکی-کون، بیاین تمومش کنیم. خیلی خطرناکه.
اما...
- باشه! - هوم؟
بیاین زمین مسابقه رو عوض کنیم.
روبه‌روی هم، روبه‌روی هم.
آماده‌باش، بریم!
نهایت تلاشت رو بکن، نهایت تلاشت رو بکن. نبازی!
من تسلیم می‌شم.
یاماموتویاما یاماموتویاما برنده شد.
تقلب نکن!
من تقلب نکردم!
♪ آفتاب غروب کرده
♪ بیاین زود برگردیم خونه
هوم؟
♪ ستاره‌ها اومدن
♪ بیاین برگردیم خونه
♪ آفتاب غروب کرده
♪ بیاین برگردیم خونه
♪ ستاره‌ها اومدن
♪ بیاین برگردیم خونه
♪ مدرسه‌ی توموئه، مدرسه‌ی کثیف
♪ حتی اگه بری اونجا، اونجا مدرسه‌ی کثیفیه
اون کیه، اون کیه؟
چی شده؟
اگه شکایتی داری، واضح بگو!
من به معلم می‌گم.
بابام گفته.
توموئه چیزهای عجیب یاد می‌ده،
برای همین کلی دانش‌آموز انصراف دادن.
می‌دونم توموئه مدرسه‌ی عجیبیه.
چطوری می‌تونی با همچین بدنی بجنگی؟
آدم‌های بی‌استفاده نمی‌تونن سرباز بشن.
این درست نیست!
یاسواکی-چان حتی می‌تونه از درخت بلند بالا بره!
خفه شو، پسرونه!
یاسواکی-چان!
این بچه‌ها!
جنگ نکنین! مگه مدیر مدرسه نگفته بود؟
اما...
♪ مدرسه‌ی توموئه، مدرسه‌ی کثیف
♪ حتی اگه بری اونجا، اونجا مدرسه‌ی کثیفیه
♪ مدرسه‌ی توموئه، مدرسه‌ی خوبه
♪ حتی اگه بری اونجا، اونجا مدرسه‌ی خوبیه
♪ مدرسه‌ی توموئه، مدرسه‌ی خوبه
♪ حتی اگه بری اونجا، اونجا مدرسه‌ی خوبیه
♪ مدرسه‌ی توموئه، مدرسه‌ی خوبه
♪ حتی اگه بری اونجا، اونجا مدرسه‌ی خوبیه
♪ مدرسه‌ی توموئه، مدرسه‌ی خوبه
♪ حتی اگه بری اونجا، اونجا مدرسه‌ی خوبیه
چ... چی!؟
صبر کن.
♪ مدرسه‌ی توموئه، مدرسه‌ی خوبه
♪ حتی اگه بری اونجا، اونجا مدرسه‌ی خوبیه
♪ مدرسه‌ی توموئه، مدرسه‌ی خوبه...
توی شیشه‌دور پارلور،
همین‌طور که بستنی می‌خوریم، می‌بینیمش.
می‌خوای به مامانت هم نشون بدی؟
- خانم. - آه...
میشه یه لحظه وقتتون رو بگیرم؟
وای، پلیس!
با توجه به پیشرفت زمان، باید از لباس‌های تجملی خودداری کنیم.
سادگی و صرفه‌جویی وظیفه‌ی آینده‌ست.
لطفاً از موهای فر شده هم خودداری کنین.
ببخشید.
- آه... - لازم نیست عذرخواهی کنی.
تو کی هستی؟
من شوهرش هستم.
حتی اگه سیاست‌هایی باشه که موهای فر و لباس غربی رو ممنوع کنه،
اما قانونی براش وجود نداره، درسته؟
عزیزم...
دیگه به زن مردم خیره نشو!
چ... چی!؟
همه گوش کنین!
چیزی که امروز ارائه می‌دیم
یه وسیله‌ی نمایشی مرموزه!
همه، لطفاً امتحان کنین.
مرموز؟
از طریق سوراخ نگاه کن و لوله رو باز کن.
تو... لوله... آره؟
اوه! چ... این چیه!
اوه، این فوق‌العاده‌ست!
خیلی خوب ساخته شده!
لطفاً، زیاده‌روی نکنین.
ببخشید، توتو-سوکه.
دفعه‌ی بعد برات یه یکی دیگه می‌خرم.
آره، یه یکی بهتر!
از لباس‌های تجملی خودداری کنیم.
همه‌ی حلقه‌ها رو دور بریزیم.
نوری (جلبک دریایی) از دریاست،
و اومه‌بوشی (آلوچه‌ی ترش) از کوه‌ها میاد، اما...
این کافی نیست، درسته؟
مانجو (نان شیرین).
تو خودخواهی!
اگه صبر کنیم،
سربازها می‌تونن غذای خوب بخورن.
پس بیاین سرباز بشیم.
اوه، ما دیگه نمی‌تونیم از اون ماشین استفاده کنیم.
آره، سخته.
چی...
- لطفاً بلیط‌ها رو بدین. - آه...
خب، بلیط قطار داری؟ می‌تونی رد بشی.
"شووا ۱۸ (۱۹۴۳)"
بابا امروز هم مرخصیه؟
آره، درسته. اینو بگیر.
این ناهار امروزه.
تو ۲-۳ روز آینده جیره‌بندی می‌شه.
لطفاً تحمل کنین.
درست بجوید و آب هم بنوشید.
داری چی می‌خونی؟
"کلبه‌ی عمو تام."
داستانی درباره‌ی برده‌های سیاه‌پوست.
برده‌های سیاه‌پوست؟
اونا آدم‌های سیاه‌پوستی بودن که از آفریقا آورده شدن.
مجبور بودن برای آدم‌های سفیدپوست کار کنن.
خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
اما تام قویه.
هرچقدر هم که تبعیض سنگین باشه، تسلیم نمی‌شه.
توتو-چان، داری چی می‌خونی؟
هوم؟ کی!؟
- "عروس بادکنکی" - داستانی درباره‌ی عروس...
چون پیش‌بینی آب‌وهوا پخش نشده.
اگه از معلم کشاورزی بپرسیم، حتماً بهمون می‌گه.
به نظر گرسنه‌ای.
آره.
♪ درست بجو، هر لقمه
♪ درست بجو، درست بجو، درست بجو، درست بجو
♪ هر لقمه
♪ درست بجو، هر لقمه
♪ درست بجو، درست بجو، درست بجو، درست بجو
♪ هر لقمه
- هی! - وای!؟
نباید آهنگ‌های بی‌ادبانه بخونین.
مگه شما جوان‌های محترم نیستین که از کشور محافظت می‌کنین؟
خوش آمدید.
اما...
من خیلی گرسنه‌م...
چی‌طوره اینو بخونیم؟
این یه کم طولانیه، ولی فکر می‌کنم دوستش داشته باشی.
ممنون.
موقع مدرسه پسش می‌دم.
همم... باشه.
آه! قول می‌دم درست بخونمش.
قول می‌دم!
آره، قول بده.
خداحافظ!
جییوگائوکا، جییوگائوکا.
این یکی از کارخانه‌ی مهمات‌سازیه.
می‌خوان بابا آهنگ‌های نظامی بزنه.
به عنوان تشکر بهمون غذا می‌دن.
حتی کارامل؟
می‌پرسم. باید از بابا بپرسیم.
عزیزم...
نظرت چیه؟ بریم؟
آره.
باشه.
هورا! کارامل، کارامل!
"نه نه نه."
"روحم مال تو نیست."
“خریدنی نیست.”
نمی‌تونی روح رو بخری...
یاسواکی-چان، بپر!
از اینجا!
آه... یاسواکی-چان!
با ویولنم...
نواختن آهنگ‌های نظامی چیزی نیست که بخوام.
این‌طوریه. پس چرا تمومش نمی‌کنی؟
به غذا فکر می‌کنیم.
ببخشید، توتو-سوکه.
مشکلی نیست.
من ویولن بابا رو دوست دارم.
- باشه! - وای!
ایناهاش!
- "مدرسه‌ی توموئه" - همه، بشینین.
- حتماً خوب تمیز کنین. - بله.
اوه، اون مدیر مدرسه‌ست.
یاسواکی-چان فوت کرده.
یاسواکی-چان دوست همه بود.
خیلی حیفه.
حتی من...
خیلی ناراحتم.
"عمو تام" دیگه برنمی‌گرده.
یه روزی، وقتی بزرگ شدیم،
دوباره تو یه جایی همدیگه رو می‌بینیم، درسته؟
امیدوارم تا اون موقع خوب شده باشی...
توتو-چان.
با هم خوش گذروندیم.
تو رو فراموش نمی‌کنم.
منم تو رو...
فراموش نمی‌کنم.
توتو-چان!
♪ کجا می‌ری
♪ اون روز، تو می‌درخشیدی
♪ لبخندت کجا رفت
♪ فراتر از ابرها
♪ به دریا
♪ به کوه‌های آبی و درخشان
و
♪ به پنجره‌ی قلبم
بانزای! بانزای!
♪ کجا می‌ری
♪ فراتر از ابرها
♪ به دریا
♪ تا انتهای آسمان
♪ به ستاره‌های درخشان
♪ و
♪ به پنجره‌ی قلبم
♪ و
♪ به پنجره‌ی قلبم
این چیز مهمیه؟
"شووا ۱۹ (۱۹۴۴)"
آره، آره، آره، آره.
تتسوکو-سان...
مشکلی نیست.
من امنش کردم
من... من می‌فهمم.
مامان، یه لحظه صبر کن.
مشکلی نیست، من مرخصیم.
آه... مواظب باش.
از فردا، برای مدتی از هم جدا می‌شیم، اما...
حتماً دوباره اینجا همدیگه رو می‌بینیم.
دفعه‌ی بعد، از روستا...
برات مانجو مراسم می‌آرم!
وقتی زمین خوردم، خانم اویشی منو پانسمون کرد.
خیلی ممنون.
می‌خوام بهترین باغبان ژاپن بشم.
هورا، بهترین تو ژاپن!
هاهاها.
اگه حیوان زخمی دیدی، بیارش.
می‌خوام به انگلیسی خداحافظی کنم، اما...
منتظر می‌مونم تا جنگ تموم بشه.
می‌خوام فیزیک بخونم و یه دکترای عالی بشم.
ممنون برای همه‌چی و همه‌چی!
همه، نامه بنویسین، باشه؟
قول می‌دیم!
آئوکی-سان.
مرغ کی‌کو-چان از آسمون رد می‌شه!
مهم نیست چقدر راه دور باشه،
حتماً برمی‌گرده، درسته؟
بونوس دوبل وده + بونوس فری‌اسپین و پتیر بازی کن در WINJOS حتماً برنده می‌شی و خوشحال می‌شی سر بزن به https://vip.winjos.today
مدیر مدرسه.
یه چیزی هست که می‌خوام بگم.
چی می‌خوای بگی؟
وقتی بزرگ شدم
می‌خوام معلم این مدرسه بشم.
قول می‌دی؟
آره قول می‌دم.
تو واقعاً
بچه‌ی خوبی هستی.
مواظب خودت باش.
"شووا ۲۰ (۱۹۴۵)"
حمله‌های هوایی شدیدتر شدن.
ما هم مجبور شدیم به آئوموری بریم.
خونه‌های سقف‌قرمز کنار ریل قطار
به خاطر تخلیه‌ی ساختمان‌ها خراب شدن.
و مدرسه‌ی توموئه هم...
زود باش!
وقتی داشتیم مدرسه‌ی سوخته رو تماشا می‌کردیم،
آقای کوبایاشی گفت.
هی.
چه جور مدرسه‌ای باید بعدی بسازیم؟
عشق معلم به بچه‌ها
از آتشی که مدرسه رو سوزوند بزرگ‌تره.
بیا اینجا.
لطفاً.
آروم باش. گریه نکن.
چین‌دون...
بچه‌ی خوب.
تو بچه‌ی خوبی هستی.
برای تماشای فیلم و سریالهای روز دنیا با ما همراه باشید.
هماهنگ شده با نسخه وبسایت Dlfars.ir