مترجم : اشکان هیدی
به لطف و حمایت امیر & Majid.Fkh
‫توی کیسه نفس کشیدن برام سخت بود.
‫صدای تپش قلب میشنیدم.
‫مال خودم بود یا مال اون شناگره؟
‫هر چی بیشتر نفس میکشیدم، ‫کیسه بیشتر بخار میگرفت.
‫یه لحظه خیلی ترسیدم.
‫اگه کیسه پاره میشد چی؟
‫دراز کشیده بودم و جرأت نمیکردم تکون بخورم.
‫عین یه تیکه سنگ.
‫به زور جا واسه یه نفر بود.
‫تو خودم مچاله شده.
‫کیسه شفاف بود
‫و خیلی نازک.
‫شنا بلد بودم، از غرق شدن نمیترسیدم.
‫میترسیدم اگه آب بیاد تو، تو کیسه گیر کنم.
‫وسطای رودخونه، جریان آب آرومتر بود.
‫آفتابی بود.
‫دور و برمو بهتر میدیدم.
‫یه ماهی اومد نزدیک.
‫با کنجکاوی نگام میکرد.
‫دستمو دراز کردم که لمسش کنم.
‫رفت دور شد.
‫چه جور ماهی بود؟
‫نمیدونم.
‫با شنا رد شدن سریعتر نیست؟
‫نمیشه
‫قایقچی میگه زمستونا آب یخ میزنه.
‫بعضیا شنا بلد نیستن. ‫تازه لباس اضافه هم نداریم.
‫تو دیوونه‌ای.
‫بابا.
‫چرا اون روز رفتی؟
‫شهید لام هونگ خان
‫متولد 1956
‫اهل روستای دین فونگ،
‫منطقه ترونگ خان، استان کائو بانگ
‫پیوسته به ارتش در آگوست 1973
‫یگان C2 از KT.
‫جان باخته در راه میهن به تاریخ ‫اول می 1974 در جبهه جنوب.
‫اگه میدونید مزارش کجاست
‫با پسرش لام خان ها تماس بگیرید،
‫روستای داک نگو، منطقه ‫توی دوک، استان داک نونگ،
‫شماره 037 68 53
‫یا با وزارت امور کهنه سربازان تماس بگیرید
‫و ستاد ارتش استان کائو بانگ.
‫شهید دو تران نگوک
‫متولد 1950
‫اهل روستای کام وان،
‫منطقه کام توی، استان تان هوآ.
‫پیوسته به ارتش در جولای 1967.
‫یگان C13، E320 از KB
‫جان باخته در راه میهن به تاریخ ‫2 سپتامبر 1969 در جبهه جنوب.
‫اگه میدونید مزارش کجاست،
‫با خانم تران تی چه، روستای کام وان،
‫منطقه کام توی، استان تان هوآ تماس بگیرید
‫یا با وزارت امور کهنه سربازان
‫و ستاد ارتش استان تان هوآ
‫شهید دانگ نهو مای
‫متولد 1929...
‫واسه اینکه چیزی یادم نره.
‫شاید این دفعه همه چی روشن‌تر بشه.
‫بذار روشن بمونه.
‫اینجوری راحت‌تر می‌خوابم.
‫نزدیک بود پام بره روش.
‫این مرغه همه جا تخم میذاره.
‫بیا بریم چایی بخوریم.
‫وقتی پسرم کوچیک بود، همش ‫میرفت از این میوه‌ها میچید
‫با جیبای پر برمیگشت خونه.
‫چه میوه‌ایه؟
‫تا حالا نخوردی؟
‫یه درخته که خودش تو باغچه‌م سبز شد
‫میخواستم بندازمش
‫بذار بمونه طفلک
‫نگاه کن. این یکی رسیده
‫3437.
‫3846.
‫4523.
‫نتیجه بلیط بخت آزمایی
‫لعنتی! فقط یه شماره کم داشت!
‫باز هم نشد!
‫عجب شانسی!
‫بعضی وقتا وقتی دخترای خوشگل رو میبینم،
‫دلم میخواد مثل اونا باشم.
‫یعنی چی؟
‫نمیدونم...
‫با خودم میگم اگه مثل ‫اونا بودم خوشبخت میشدم.
‫یهو نری از بیخ بِبُری!
‫پودر صدف
‫مثل جنازه صدف‌هاست.
‫جنازه‌ها؟
‫این ساحل قبرستونشونه
‫برگشته بود.
‫این دفعه صد دویست متری من وایساده بود.
‫انگار یه تفنگ رو دوشش بود.
‫بعدش غیبش زد.
‫وقتی برگشتم، یه درخت خیلی بزرگ اونجا بود.
‫برگاش آسمونو پوشونده بود.
‫همونجا از خواب پریدم.
‫همیشه همون جا بود؟
‫نمیدونم.
‫دفعه قبل بارون شدیدی ‫میومد و بارون سیاه بود.
‫این دفعه یه درخت اونجا بود
‫دفعه قبلی که دیدمش تفنگی تو دستش نبود.
‫صورت بابا چطور بود؟ واضح دیدیش؟
‫نه.
‫خیلی تار بود.
‫نمی‌تونستم درست ببینمش.
‫بارون.
‫تفنگه.
‫از جاش تکون نمی‌خورد،
‫انگار منتظر من بود.
‫فاصله‌مون کم کم داشت کمتر می‌شد.
‫بعدش یه صدای خیلی ضعیفی شنیدم.
‫اردوگاه‌هامون تو جنگل بود
‫کلی درخت اونجا بود.
‫درختی که تو خواب دیدی چیز خاصی داشت؟
‫مطمئن نیستم.
‫ولی اگه ببینمش می‌شناسمش.
‫صدایی که می‌شنیدم.
‫صدای خودش بود
‫می‌گفت
‫"خیلی عمیق نیست
‫و بارون خیسم کرده.
‫شاید واسه پیدا کردنش نیاز نباشه خیلی بکَنیم؟
‫شهدا رو که تو جنگل دفن می‌کردیم
‫فقط 90 سانت عمق داشت
‫یه چیزی فهمیدم،
‫وقتی سمت چپ سینه‌م درد می‌گیره
‫شب خوابشو می‌بینم
‫خاله گای!
‫ صبر کن!
‫پول زغال رو بعداً بهت میدم.
‫این کارتن‌ها رو واسم بیار بالا.
‫اینا خوراکی‌هاییه که ‫پسرعموت برامون فرستاده.
‫باید قایمشون کنم، وگرنه ‫بچه‌ها همه‌شو می‌خورن.
‫بهش گفته بودم چیزی نفرسته.
‫ماه پیش یه گاز فرستاد.
‫آره، یه گاز!
‫باورت میشه؟
‫تا حالا ازش استفاده نکردم.
‫چیکارش کنم آخه؟
‫من با زغال و چوب غذا می‌پزم.
‫گاز چیه؟
‫بیا امتحان کن. آب‌نباته از راه دور اومده.
‫چقدر سفته...
‫عین لاستیک می‌مونه
‫خوشت اومد؟
‫- عجیبه... ‫- عادت نداری بهش
‫به نرده تکیه نده.
‫پر خاک و خُلی.
‫به دندونام چسبیده
‫قبل از اینکه بسازن،
‫خونه فوک‌ها بزرگترین خونه محل بود.
‫پسرشون 5 سال پیش رفت و پولدار شد.
‫سال اسب به دنیا اومده، مثل پسرعموت.
‫با چند ماه فاصله رفتن.
‫ما هم قبلاً
‫با جمع کردن ته‌مونده ‫زغال زندگیمونو می‌گذروندیم.
‫همه چی عوض میشه
‫وقتی فکرشو می‌کنی، زندگی مثل قمار می‌مونه
‫پسرم می‌گفت اگه یه ساعت دیرتر بود
‫همشون عین ماهی تو قوطی کنسرو می‌شدن.
‫یه ساعت.
‫تو واسه رفتن آماده‌ای؟
‫همه ناخن‌هارو لاک بزن
‫آره، همینجوری.
‫خاله گای داره واسه برگشتن پسرش آماده میشه.
‫یه مهمونی می‌خواد بگیره، یادت نره.
‫اگه می‌تونست، کل شهرو ‫دعوت می‌کرد خونه جدیدشو ببینن.
‫همیشه همینجوری بوده.
‫مواظب باش خاک زغال نره رو زخمت.
‫یه بار سر کار نشستیم ‫خال‌کوبی‌های زغالیمونو شمردیم
‫ریه‌هامون باید سیاه سیاه شده باشه
‫دعوتش کن بعد کار بیاد ‫شام. نودل درست می‌کنم.
‫عالیه!
‫بعد کار همیشه گشنمونه.
‫تو و اون...
‫بیشتر دعوتش کن اینجا.
‫باشه.
‫مرسی مامان.
‫الان خیلی قشنگ شده
‫ولی بعد یه روز کار، همه لاک‌ها می‌پره.
‫ببخشید.
‫به زودی باید ترکت کنم
‫ولی برمی‌گردی.
‫نرو.
‫بمون.
‫به حرف مردم گوش نده
‫فقیر بودن که گناه نیست.
‫بابات...
‫کاش بهش می‌گفتم نره.
‫500 متر.
‫اخبارو دیدین؟
‫یه هواپیما خورد به یه آسمون خراش تو نیویورک
‫دوتا هواپیمای گنده بودن
‫800 متر
‫میگفتن پایه‌هاش تا عمق صد متری زمین میره
‫ولی فایده نداشت، همه چی ریخت پایین
‫ما خیلی عمیق‌تر از اینا میریم پایین
‫رو گونه‌ت...
‫همینجا وایسا
‫آموزش زود تموم میشه
‫اولش،
‫بین آدمایی که لب رودخونه ‫وایساده بودن نشناختمت
‫چشمام ضعیف شده
‫فکر کنم زیادی تو تاریکی موندم
‫یه سایه آشنا دیدم که رفت تو آب
‫تو بودی
‫از راه رفتنت شناختمت
‫وقتی رفتی تو کیسه، حس کردم دارم خفه میشم
‫از جایی که نشسته بودم،
‫کیسه‌ای که توش بودی خیلی کوچیک به نظر میومد
‫مثل یه قطره تو رودخونه
‫وسط راه،
‫آسمون صاف شد
‫خورشید روی آب تلألو داشت.
‫از اون طرف،
‫امیدوار بودم رودخونه یهو یخ بزنه
‫که بتونی پیاده از روش رد شی
‫موقع ارضا شدن، چشمامو محکم میبندم
‫اونوقت یه مرد بی‌صورت میبینم
‫با لباس سربازی
‫شاید اون باشه
‫وقتی نگات میکنم صورتشو بهتر میتونم تصور کنم
‫بس کن، حرفات عجیبه
‫نمیخوام شبیه بابات باشم
‫فکر کنم داره خون میاد
‫ببخشید
‫درد ندارم
‫من و تو، دوتا پسر بی‌پدر
‫با واحدمون از فرودگاه بغلی راه افتادیم
‫پیاده بودیم. از یه راه باریک تو جنگل رفتیم
‫فصل خشک سال بود
‫دو طرف جاده پر از گیاهای پژمرده بود
‫اردوگاه‌های ما و دشمن ‫یه جایی تو این تپه‌ها بود
‫اردوگاه‌ها رو به غرب بودن
‫نزدیک مرز
‫جنگل خیلی انبوه بود
‫موقع بارون‌های موسمی
‫به زور میشد روز رو از شب تشخیص داد
‫واسه قایم شدن عالیه
‫شبیه چیزاییه که تو خواب میبینم
‫- مرز کجاست؟ ‫- اینجا
‫چقدر اونجا موندین؟
‫حدود سه ماه
‫یه شب،
‫با شوهرتون نگهبان بودیم
‫تو تاریکی شب
‫دوتا چشم بزرگ دیدیم
‫سبز و درخشان
‫باید یه حیوون خیلی گنده بوده باشه
‫زل زده بود به ما
‫یه غرشی کرد و رفت
‫در واقع، یه فیل بود
‫خب...
‫جسدش باید اون طرفا باشه
‫یه بویی میاد
‫بوی گوشت سوخته
‫خب...
‫بیاین غذا بخوریم
‫کی میخواین ازدواج کنین؟
‫چی؟
‫- ما دوتا با هم ازدواج کنیم؟ ‫- نه با هم
‫ با یه زن!
‫با این کار و بار وقت نداریم
‫باید مثل قدیما عمل کنیم
‫و تو برنامه همسریابی معدن ثبت نام کنیم
‫هم سن و سال شما که بودم،
‫تو دوره ما،
‫چندتا بچه داشتیم
‫بیشتر از 25 ساله که قورباغه نخوردم
‫دوست ندارین؟
‫جاده‌مون از وسط جنگل رد میشد
‫دو طرفش،
‫گودال‌های خشک پر از جنازه بود
‫بیشتر از یه کیلومتر جنازه
‫میدیدم،
‫رو جنازه‌های روی هم تلنبار شده
‫قورباغه‌هایی
‫به این گندگی
‫قورباغه‌هایی
‫به اندازه موش‌های فاضلاب
‫همه چسبناک و لزج
‫شب قبل از اعزامش به جبهه
‫رو این تخت نشسته بودم، ‫داشتم لباساشو آماده میکردم
‫تو درگاه وایساده بود سیگار میکشید
‫فقط سایه‌شو میدیدم، پشتش به من بود
‫نگران بود ولی سعی میکرد پنهونش کنه
‫خیلی وقتا با خودم میگم شاید هنوز زنده‌ست
‫شاید حافظه‌شو از دست داده و مارو یادش رفته
‫شاید یه جایی از نو زندگیشو ساخته
‫شاید یه خانواده جدید داره
‫شاید الان نوه هم داره
‫اگه اینطوری باشه حسودیت نمیشه؟
‫حسودی؟
‫ما اونقدری با هم زندگی نکردیم
‫خیلی کم وقت داشتیم
‫قبل از عروسی فقط یه بار همو دیده بودیم
‫نمیدونم چرا
‫ولی هیچوقت خوابشو ندیدم
‫شاید چون نمیدونه
‫چیو نمیدونه؟
‫من تازه بعد از رفتنش فهمیدم حامله‌ام
‫ولی حتماً الان میدونه
‫مطمئنم که میدونه
‫اگه الان ببینیش میشناسیش؟
‫عین خودشی، عین سیبی که از وسط نصف کردن
‫نه
‫تو شبیه اونی
‫درنا شب پرواز میکنه تا غذا پیدا کنه
‫رو یه شاخه نازک میشینه
‫میفته تو یه برکه
‫آقا تو رو خدا کمکم کن!
‫منو از اینجا بکش بیرون
‫منو نندازین تو قابلمه
‫اگه میخواین منو بپزین
‫از آب زلال استفاده کنین
‫از آب گل‌آلود استفاده نکنین
‫دل بچه‌هام میشکنه
‫از ته بزنم یا اصلاح؟
‫سلام
‫- کی اول میره؟ ‫- رفیقم
‫پنج دقیقه دیگه
‫رنگم بکنم؟
‫آره
‫فرقی نمیکنه
‫قرمز چطوره؟ مد شده
‫ترجیحاً سبز
‫هر جور راحتین
‫ما اینجاییم
‫به زودی تو میری اینجا
‫خیلی از من دور میشی
‫دو وجب فاصله‌ست.
‫یعنی 45 سانت
‫شاید من اونجا باشم
‫دستای من کوچیکتره... پس ‫میشه فقط 25 یا 30 سانت
‫پس 30 سانت از هم فاصله میگیریم
‫شما هم دارین میرین؟
‫وقتی زنم رفت خدمتکاری
‫دخترمون فقط یه ماهش بود
‫الان کلاس ابتدایی میره
‫خونه داری، لباس شستن، غذا پختن
‫آسون نیست
‫منظورم برای منه
‫تقدیر اینه
‫کی برمیگرده؟
‫بیا گوشاتو تمیز کنم
‫گوش پاک‌کن کجاست؟
‫آها پیداش کردم
‫یه تیکه بزرگ هست
‫سیاهه سیاه
‫وقتی نباشی دیگه هیچی نمیشنوم
‫ویت و نام
‫- چند نفرین؟ ‫- چهار نفر
‫خانمه چند سالشه؟
‫56 سالشه
‫از 65 سال به بالا رایگانه
‫آقا معلول یا کهنه سربازه؟
‫کهنه سربازه
‫برای کهنه سربازا رایگانه
‫سه تا بلیط
‫چقدر میشه؟ 15000 ویتنام دونگ
‫- 4000 تا داری؟ ‫- بیا
‫- بفرمایید. ‫- به چیزی دست نزنین
‫سه، دو، یک، یه نفس!
‫بریم!
‫بلیطتون
‫اینجا نفس کشیدن برام سخته
‫اومدین میدونای جنگ قدیمی رو ببینین؟
‫آره
‫- شما اهل شمالین؟ ‫- از کجا فهمیدین؟
‫از لهجه‌تون
‫منم اهل شمالم.
‫بزن بریم.
‫اون طرف.
‫اون خانمی که لباس صورتی ‫پوشیده یه رمال خیلی معروفه تو شمال
‫اون یکی خانمه هم دختر یه شهیده
‫اونم اهل شماله.
‫خانوادش کلی رمال و دعانویس ‫گرفتن که جنازه باباشو پیدا کنن
‫ولی هیچکدوم نتونستن کاری کنن
‫همشون شیاد بودن
‫ولی این رماله آدم قابل اعتمادیه.
‫اسمش مثل اسم منه
‫روز تولدشم با من یکیه
‫این سرباز مال همین منطقه بود
‫به نظرتون کاری که داریم میکنیم مسخرست؟
‫چرا باید مسخره باشه؟
‫اینکه بریم تو جنگل
‫دنبال یه درخت بگردیم!
‫این منطقه
‫منو یاد اون جاده‌ای میندازه ‫که از وسط جنگل رد میشد
‫کدوم جاده؟
‫همون جاده
‫که پر از جنازه بود
‫الان دیگه نه گودالی هست، نه جنگلی دو طرفش.
‫عجیبه، حس میکنم قبلاً اینجا بودم...
‫بابای منم اینا رو دیده بود؟
‫بابات
‫با چشمای از حدقه دراومده ‫زل زده بود به روبروش...
‫اشک از چشماش میریخت
‫از اون طرف
‫یه چیزی حس میکنم. میشه بریم ببینیم؟
‫چی شده؟
‫از اون طرف یه چیزی حس میکنم.
‫بیاین بریم ببینیم.
‫نه!
‫نمیشه از اونجا بریم
‫ولی من یه چیزی حس کردم
‫از اون طرفه!
‫مطمئنم.
‫آخه چرا به من اعتماد نمیکنید
‫عذر میخوام
‫بابت این عصبانیتم
‫یه جایی کنار این رودخونه،
‫یکی از همرزمام تو یه کمین زخمی شد.
‫خیلی از من و شوهر شما جوون‌تر بود
‫یه جوون بی‌گناه
‫همه میگفتن دیگه زنده نمیمونه
‫ولی به لطف خدا و بودا دووم آورد...
‫اما هر وقت باد جهتش عوض میشه،
‫سرشو میگیره و داد و فریاد میکنه.
‫هنوز ترکش‌های خمپاره تو سرشه
‫تو روستاها لباس زنونه میدزدید
‫ میپوشید و تو جنگل پرسه میزد.
‫زیر لب میگفت: "پسرم کجاست؟ پسرم کجاست؟"
‫همه ما فکر میکردیم
‫دلش واسه مادرش تنگ شده.
‫حزب انقلابی مردم ویتنام جنوبی
‫کجایی؟
‫سرباز
‫کجایی؟
‫ارتباطم قطع شد.
‫آه پدر
‫یه نفر اینجا هنوز باورم نداره.
‫سربازه میگه یه نفر اینجا منو باور نداره
‫این آدم فکر میکنه همه اینا دروغه.
‫کلاهبرداریه.
‫سربازه عصبانی شد و رفت.
‫کی هست؟
‫شما باورم دارید؟
‫من باورت دارم.
‫ممنون از اعتقادتون.
‫ما که فقط با چشمای معمولیمون میبینیم.
‫بدون راهنمایی شما گم میشیم
‫دعا میکنم بابام
‫تو خاک اجدادش به آرامش برسه.
‫حاضریم هر کاری بکنیم
‫هر چقدر هم لازمه خرج کنیم
‫کفر نگو!
‫بی‌دین!
‫شما، خانواده
‫منو باور دارید؟
‫شما چی، باورم دارید؟
‫شما چی؟
‫شک دارید؟
‫خواهش میکنم.
‫التماستون میکنم.
‫بهم شلیک کردن.
‫چند تا گلوله خورد تو سینم
‫رفقام منو همینجا دفن کردن
‫فکر میکردن یه مدت بعد برمیگردن
‫که منو برگردونن خونه،
‫تقدیم به بابا و مامانم، زنم و بچه‌هام
‫دهه‌ها مثل برق و باد گذشت...
‫هنوزم اینجام
‫تو این دشت خالی
‫یواش‌تر برو، آروم آروم.
‫برو سمت راست
‫وایسا! همینجا بمون!
‫چه دقتی!
‫این گوشت سر باباته.
‫گوشتش تبدیل به خاک سیاه شده.
‫بمب BLU-66، "پرتقالی"
‫بمب "گریپ‌فروت"
‫بمب BLU-3 B، "آناناسی"
‫بمب BLU-26 B، "گواوا"
‫دینامیت 652 A
‫بمب هوایی Mk. 82
‫Mk. 81
‫پوسیده شده.
‫پوست و گوشت.
‫بیا برگردیم
‫داریم می‌رسیم به مرز
‫من دارم میرم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫نگاه کن!
‫من الان تو لائوسم.
‫برگرد!
‫ما که پاسپورت نداریم
‫اینجا کامبوجه، نه لائوس!
‫سرتو بگیر بالا.
‫موهاتو درست کن.
‫مستقیم نگاه کن جلوتو.
‫سه، دو، یک... تموم شد.
‫نفر بعدی!
‫کتتو دربیار.
‫مستقیم به جلو نگاه کن.
‫سه، دو، یک.
‫مجبوری اینکارو بکنی؟
‫بدون پاسپورت چجوری می‌خوای بری؟
‫تو بالاخره میری.
‫منم شدم مثل این زنایی که منتظرن ‫شوهراشون از جنگ برگردن...
‫ولی بیشتر وقتا برنمی‌گردن.
‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫می‌دونم چرا.
‫چی؟
‫می‌دونم چرا می‌خوای بری.
‫چرا؟
‫می‌خوای بری با سفیدپوستا بخوابی.
‫آره؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫تو برمی‌گردی.
‫وقتی رفتم نزدیک درخت
‫پشتش غیب شد.
‫رو تنه درخت،
‫دیدم
‫یه جور
‫شکاف
‫مثل یه بریدگی
‫آه!
‫نه، اشتباه می‌کنم.
‫یه سوراخ بود
‫برو عقب.
‫شبیه بمب Mk. 82 به نظر میاد.
‫بعضی وقتا.
‫گاهی خیال می‌کنم که برگشتی
‫میای تو خونه.
‫از وقتی رفتی هیچی عوض نشده
‫و منم اونجام
‫دارم زغال میریزم تو آسیاب
‫عجیبه،
‫تو خیالم،
‫مامان خونه نیست
‫فقط من تو خونه‌ام.
‫برمی‌گردم و می‌بینمت.
‫چه شکلی شدی؟
‫بعد این همه سال
‫حتماً پیر شدی
‫بدنت هنوز سالمه؟
‫یا بعضی جاهاش زیر خاک مونده؟
‫هر چی که باشه
‫همون لحظه می‌فهمم که ‫اون مردی که جلومه بابامه.
‫چجوری واکنش نشون میدم؟
‫با خوشحالی می‌دوم طرفت؟
‫یا همینجوری بی‌حرکت وایمیستیم،
‫و به هم خیره می‌شیم.
‫شایدم یه لبخند خجالتی به هم بزنیم
‫نمی‌دونم اگه برگردی چیکار می‌کنم...
‫بابا...
‫می‌ترسم.
‫اینجوری مُردی؟
‫تولدت مبارک!
‫اگه کسی ما رو ببینه چی؟
‫میگیم که برادریم.
‫امروز کی برادر بزرگتره؟
‫بذار من باشم.
‫باشه داداش بزرگه.
‫وای نه!
‫شمع‌ها رو یادم رفت.
‫همینم خیلی خوبه.
‫یکیشو جا انداختی!
‫کجا؟
‫اونجا.
‫عجب چیزیه!
‫این چه توتونیه؟
‫"تین لانگ"ـه. باکلاسه
‫اولین بارته؟
‫نکشی سنگین‌تری
‫- امشب کجا میرین؟ ‫- میریم یه چیزی بخوریم...
‫- ببخشید ‫- اسمت چیه؟
‫چند جور سیستم قفل داره
‫وقتی هوا تاریک شد،
‫زود باشین یه کانتینر پیدا ‫کنید که با کابل بسته میشه
‫همینو می‌خواستین؟
‫اینا راحت‌تر باز میشن
‫همه چیزی که لازم دارین اینه
‫از اینا رو قوطی‌های کوکا پیدا میشه
‫لازم نیست زور بزنی.
‫میذاریش تو قفل
‫تا وقتی که از اون طرف بیاد بیرون...
‫دختره که لباس صورتی پوشیده، بیا کابلو بکش
‫از اینجا بگیر و بکش
‫این مکانیزمو قفل می‌کنه و راحت‌تر باز میشه
‫آهان!
‫تو بیا ببین.
‫میله رو به سمت چپ بکشید، در خودش باز میشه
‫چه عجب!
‫بریم بقیه دسته رو استقبال کنیم
‫بیاین بیرون!
‫خسته‌این؟
‫کی دریازده شده؟
‫خب، همه بیاین تو صف!
‫صف بکشید!
‫به هم نزدیک شید.
‫یکی یکی برین تو کانتینر.
‫یادتون باشه آروم باشین.
‫خیلی مهمه که آروم و ساکت بمونید.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- منم میرم...
‫- چرا؟ ‫- وقتی برسم می‌فهمم.
‫چه حیف که گزینه CO2 رو انتخاب کردین!
‫با گزینه VIP
‫می‌تونستین راحت با ماشین از مرز رد بشین.
‫اگه نظرتون عوض شد، ‫آخر این تمرین بهمون بگین.
‫این سفر یه بار تو زندگی پیش میاد.
‫ارزش سرمایه‌گذاری داره
‫با من میای؟
‫ساکت! پیش هم بمونید.
‫زیاد نفس نکشید.
‫کیسه رو بذارید رو سرتون که سنسور فعال نشه.
‫همه اینا رو خوب یادتون باشه، ‫اونوقت همه چی درست پیش میره.
‫منو ببخشید.
‫خیلی وقته این راز رو تو ‫دلم نگه داشتم. داره عذابم میده.
‫به خاطر کمبود الکله؟
‫نگید که عاشقم شدین!
‫اون روز
‫اون روز، من و شوهر شما
‫قرار بود از روستا سبزیجات بیاریم
‫از راه باریکه‌ای که از جنگل ‫زیر اردوگاه رد می‌شد رفتیم
‫تو راه یه سیگار خوشبو با هم کشیدیم
‫می‌دونید چی بود؟
‫اون موقع،
‫زندگی سخت بود.
‫همه چی کم داشتیم
‫برنج و سبزی همیشه کم می‌اومد
‫حالا دیگه سیگار که جای خود داره!
‫سربازا عادت داشتن برن تو جنگل
‫دنبال جوونه‌های گیاه خوشبو.
‫ریشه‌هاشو از خاک در می‌آوردیم، می‌شستیم،
‫می‌کوبیدیمش
‫آبشو می‌گرفتیم و یه کم الکل روش می‌ریختیم.
‫بعد رو آتیش خشکش می‌کردیم طوری که نسوزه.
‫گیاهو تو کاغذ می‌پیچیدیم و می‌کشیدیم.
‫خیلی خوب بود.
‫سربازا همش از اینا می‌کشیدن
‫وقتی دیگه چیزی برای کشیدن ‫نبود، خیلی سخت می‌گذشت...
‫اون روز،
‫من و شوهرتون آخرین ‫سیگار خوشبو رو با هم کشیدیم
‫بهم می‌گفت:
‫"وقتی صلح
‫برگرده،
‫از کجا می‌تونیم سیگار خوشبو پیدا کنیم؟"
‫بعد، سر پیچ جاده.
‫یهو
‫افتادیم گیر سربازای جنوبی
‫داد زدن:
‫"ویت کنگ های کثافت! ویت کنگ ها!"
‫یه رگبار گلوله AR-15 ریخت روی سرمون
‫یه گلوله از بغل گوشم رد شد
‫با تفنگم پریدم تو جوی آب
‫خوابیدم کف جوی، دستام بدجور میلرزید
‫یه ساعت بعدش
‫همه جا آروم شد
‫خم شدم جلو رو نگاه کنم
‫صدای پا شنیدم، یکی داشت ‫از سمت چپ میدوید طرفم
‫سیخ شدم سرجام
‫تفنگمو نشونه گرفتم
‫نصف خشابو خالی کردم
‫وسط تیراندازی
‫صدای افتادن یه چیزی رو شنیدم
‫یه ساعت بعدش
‫دوباره همه جا ساکت شد
‫خم شدم ببینم چه خبره
‫صدای دویدن یکی رو از سمت چپ شنیدم
‫بلند شدم سرپا
‫تفنگ به دست
‫نصف خشابو خالی کردم روش
‫وسط تیراندازی
‫صدای افتادن یه چیزی اومد
‫یه کم که گذشت
‫رفتم ببینم چی شده
‫لای علفای بلند
‫پوتین سربازی رو دیدم
‫علفا رو کنار زدم
‫و شوهرتو دیدم
‫سینش غرق خون بود
‫زل زده بود بهم
‫اومدم زغال بخرم
‫چقدر؟
‫پنج تا قالب
‫عه شما هم اینجایین!
‫گاز اجاق گازم تموم شده
‫ولی شارژ کردنش خیلی گرونه
‫چه بد شد!
‫قیمت گاز سر به فلک کشیده
‫میگن کپسولای تقلبی میفروشن
‫هر لحظه ممکنه منفجر بشن
‫باید خیلی نامرد باشی همچین کاری کنی!
‫میشه بذارین به حساب؟
‫من باید زود برم خونه
‫باید غذا رو تموم کنم، شوهرم الاناست که برسه
‫اگه غذا آماده نباشه غر میزنه
‫الو
‫شما همون روح بینین؟
‫زغالا رو رو اجاق گاز خشک میکنین؟
‫چطور مگه؟
‫چند وقت پیش یه سرباز منو ‫برد تو یه خونه پر از زغال
‫شوهرم
‫اون مرد شوهرتونه؟
‫مشخص نبود
‫نمیدونستم شوهرتونه یا پدرتون
‫چند ساله دارم دنبالش میگردم
‫الو
‫الان کنارمه
‫میتونم باهاش حرف بزنم؟
‫نه نمیشه
‫نمیتونین باهاش ارتباط برقرار کنین
‫اونم نمیتونه حرفاتونو بشنوه
‫خواهش میکنم
‫میشه از طرف من باهاش حرف بزنین؟
‫زیر خاک حالت چطوره؟
‫هنوزم بارون خیست میکنه؟
‫چقدر وقته ندیدمت!
‫خیلی حرفا هست که میخوام بهت بگم
‫پسرمون
‫فردا
‫بیست و شیش سالش میشه
‫پسرم...
‫بالاخره دیدمش
‫ولی هیچی نگفت
‫توهم زده بودم
‫کمبود اکسیژن بود
‫نه
‫اینطور نبود
‫چیزی نیست
‫درست میشه
‫چیزی میبینی؟
‫خیلی تاریکه
‫قبلاً اینجا اومدیم؟
‫باید آروم باشیم
‫و صبر کنیم
‫زیاد نفس نکشیم
‫سر و صدا نکنیم
‫فقط باید
‫صبر کنیم تا زمان بگذره
‫تا کامیون از مرز رد بشه
‫دو تا توقف داره
‫اولیش
‫تو پست بازرسی میشه
‫دومیش
‫بعد از رد شدن از مرز
‫راننده برای تخلیه بار وایمیسته
‫یه لحظه سکوت میشه
‫درست قبل از اینکه در کانتینر باز بشه
‫به محض اینکه نور رو دیدیم
‫باید آماده باشیم که با دو در بریم
‫سریع بریم بیرون
‫و با دو فرار کنیم
‫با هم در میریم
‫خوابی؟
‫نخواب
‫یه معما دارم
‫میدونی هندونه از کجا اومده؟
‫الان همه چیمو میدادم واسه یه تیکه هندونه
‫یه روزی یه روزگاری
‫یه شاهزاده‌ای بود که ‫همش دنبال خوشگذرونی بود
‫و این باعث ناامیدی ‫پدرش که پادشاه بود شده بود
‫پادشاه تصمیم گرفت پسرشو ‫به یه جزیره دورافتاده تبعید کنه
‫تو اون جزیره
‫شاهزاده به زور میتونست زنده بمونه
‫یه روز تابستونی، یه پرنده عجیب ‫بالای جزیره پرواز کرد
‫و چندتا تخمه انداخت پایین
‫بعد یه مدت
‫از بوته‌ها میوه‌های گرد قشنگی در اومد
‫که پوست سبز داشتن و ‫توشون قرمز بود با تخمه‌های سیاه
‫شاهزاده با خودش گفت
‫"اگه پرنده میتونه بخوره، منم میتونم"
‫یه گاز زد
‫شیرین و خنک بود
‫به لطف هندونه، شاهزاده زنده موند
‫تا روزی که پدرش یه کشتی فرستاد دنبالش
‫دلم واسه وطنم تنگ شده
‫ای کاش میتونستم بهت بگم دوستت دارم
‫عشقم، خیلی خوشحال میشدم
‫وقتی شونه‌هامون به هم میخورد خوشحال بودم
‫دو تا دل عاشق تو یه کلبه رویایی
‫با بچه‌هایی که همیشه در حال بازی هستن
‫چقدر زندگی زیباست
‫چه زبانی قادر به توصیف عشقه؟
‫ای عشق!
‫یه جور عشق آروم و ‫لطیف، مثل نسیم خنک تو گرما
‫ای عشق!
‫عشق مثل یه طوفان تو قلب آدم بلند میشه
‫ای عشق!
‫عشق در وجد و سرمستی، زیر نور کامل ماه است
‫وقتی همدیگر را دوست داریم
‫خاطرات دردناک، سزاوار سرزنش نیستند.