« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »
‫- گزارشگر: خب، آقای لیمونوف ‫- ادی: لی‌مونوف
‫گزارشگر: آها، بله ‫آقای لی‌مونوف، اِم، دوباره شروع می‌کنم
‫- گزارشگر: اِم، خب، آقای لیمونوف ‫- ادی: لی‌مونوف
‫گزارشگر: لی‌مونوف, وقتی آماده شد، ‫به دوربین نگاه کنید
‫و وقتی گفتم اکشن شروع کنید به صحبت کردن
‫ادی: به فرانسوی حرف بزنم؟
‫گزارشگر: بله، به فرانسوی خوبه
‫و، اکشن!
‫من یه کمونیستم,
‫مستقل
‫گزارشگر: نام خانوادگی: لی‌مونوف ‫نام: ادوارد
‫معروف به ادیچکا یا ادی-بیبی
‫متولد جایی در روسیه سال ۴۴
‫محل سکونت شناخته شده ‫در دهه ۵۰ و ۶۰، خارکف
‫شهر صنعتی بزرگ اوکراین، و مسکو
‫شغل‌ها: دانشجو، خلافکار
‫کارگر، شاعر
‫در دهه ۷۰ به نیویورک مهاجرت کرد
‫شغل‌ها: ظرفشور، پیشخدمت، شاعر
‫آخرین محل سکونت شناخته شده: ‫خیابان تورن، پاریس
‫ادی، نویسنده بودن تو پاریس سخته؟
‫یه نویسنده روس و مهاجر؟
‫نویسنده بودن همه جا سخته
‫مهاجر بودن سخته؟
‫خب، همون یه قلم هم برای من کافیه
‫اوم، نویسنده‌ها باید ‫از کشورشون بیرون انداخته بشن
‫از وطنشون، آره!
‫باید رونده بشن, بفرما بیرون!
‫این نظر منه
‫دو تا تصویر از ‫نویسنده روس وجود داره
‫مخالف رژیم و طرفدار شوروی
‫من,,,
‫,,,یه چیز جدیدی بودم، ‫یه نوع جدید نویسنده
‫نه رسمی نه مخالف
‫اگه مخالفتی نیست،
‫چرا برنمی‌گردی به اتحاد جماهیر شوروی؟
‫ادی: تصورش هم تو مخیله بعضیا نمی‌گنجه
‫که جاهای دیگه‌ای هم برای من هست
‫واسه من، مسئله این نیست که ‫اینجا زندگی کنم یا اونجا
‫اینا چرت و پرته,
‫برگرفته از کتاب ‫خودنگاره‌ای از یک یاغی در جوانی
‫من خودِ گذشته‌ام, ‫گذشته‌ای که نمی‌تواند به زمان حال اندرز دهد, | ادی
‫هتل اوکراینا ‫سال 1989
‫شب خوش
‫استالین: ,,, به قلمرو نیاز است,
‫چرا باید برای مستعمرات آنها با ‫انگلیس، آمریکا و فرانسه بجنگیم؟
‫شما می توانید اتحاد جماهیر شوروی ‫را به مستعمره خود تبدیل کنید!
‫حومه‌های پررونق جمهوری یا حتی اوکراین را,
‫مرد: کشور ما کاملاً تغییر کرده،
‫به لطف سیاست‌های پرسترویکا و گلاسنوست ‫(پروسترویکا: اصلاحات اقتصادی در ۱۹۸۵ | گلاسنوست: سیاست فضای باز میخائیل گورباچف)
‫و حالا، بالاخره، می‌تونیم
‫بعضی افراد رو به روسیه برگردونیم، ‫مثل مهمان امروزمان,
‫در غرب، اون تبدیل به یه نویسنده معروف شد
‫و خیلی عالیه که حالا می‌تونه برگرده
‫به کشور خودش، جایی که رمانش،
‫ ما یه دوران عالی داشتیم ‫جزو پرفروش‌ترین‌هاست
‫این همون چیزی بود که بهتون می‌گفتم
‫می‌خوام از نویسنده بپرسم:
‫شخصی که خودش رو مخالف می‌نامید،
‫قصد دارید از کا‌گ‌ب دفاع کنید؟
‫من هیچوقت خودم رو مخالف ننامیدم
‫من فقط آدمی بودم که با قانون جزا مشکل داشت
‫یادمه، وقتی هنوز تو مسکو زندگی می‌کرد
‫همدیگه رو می‌شناختیم،
‫,,,ولی مهم نیست
‫مهم اینه که من یه شاعر جوون رو یادمه،
‫با موهای بلند، پر از الهام و با استعداد
‫و چیزی که الان می‌بینم، ‫قصد توهین ندارم، یه بوروکراته،
‫یه منشی کومسومول ‫(نهاد سیاسی جوانان در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی)
‫و این قلبم رو می‌شکنه
‫قلبش برام مهم نیست
‫امروز در کرملین، در ‫سالن جلسات شورای عالی,,,
‫من ادی هستم و برگشتم به اتحاد جماهیر شوروی,
‫ادی: این کشور خیلی جالب‌تر شده
‫در مقایسه با زندگی دلسوزانه غرب,
‫با فروپاشی امپراتوری، کشور ‫غرق در هرج و مرج شده,
‫مردم حس می‌کنن که به درد هیچی نمی‌خورن,
‫ولی برای من، برعکسه,
‫در حالی که بقیه به یه زندگی ‫کسل‌کننده و معمولی راضی هستن،
‫من راه‌های زیادی رو امتحان کردم،
‫در حالی که منتظر بزنگاه خودم بودم,
‫لحظه‌ی قهرمان شدن,
‫و وقتی اون لحظه برسه، بهتره توی وطن باشی,
‫باید به اندازه کافی تو روسیه زندگی کنی،
‫تا شاهد حرکت کامل پاندول زمان باشی
‫تا صدای تیغه‌ش رو بشنوی که پایین میاد،
‫تا حس کنی بخشی از تاریخی,
‫نه، ولی ادامه بده,
‫اشتباه می‌کنی,
‫ادی: آه، وطن مهربان و مادرانه‌ام,
‫تو رو برای همیشه نفرین می‌کنم,
‫برای اونایی که توش زندگی می‌کنن ‫و اونایی که رفتن،
‫برای جوون‌ها، برای برهنه‌ها و دیوونه‌ها,
‫با یه هیولا چیکار می‌کنی؟
‫با یه سمندر مثل من که تو ‫یه نهر سبزرنگ زندگی می‌کنه,
‫به عنوان یه موجود ناقص ‫به دنیا اومده و بزرگ شده،
‫تو یه شهری دریایی، پر از تاریکی,
‫من تو خارکف زندگی ‫می‌کنم، یه شهر تو اوکراین,
‫در واقع، من یه شاعرم، ‫ولی اینجا هیچکس نمی‌دونه,
‫برای اونا، من فقط یه حیوون باربرم،
‫که به درد رسیدن به یه عدد می‌خوره,
‫اتحاد جماهیر شوروی با اعداد پیش میره،
‫در عوض، من از یکنواختی ‫زندگی برنامه‌ریزی شده متنفرم,
‫چیزی که نمی‌فهمم اینه:
‫یکی با استعداد من، تو این ‫کارخونه لعنتی چیکار می‌کنه؟
‫ولی این زندگی تو خارکفه،
‫یا تو یه دعوا چاقو می‌خوری یا از ‫بی‌حوصلگی خودتو با مشروب می‌کشی،
‫راه دیگه‌ای نیست,
‫قوانین میهن، شکوفایی ‫بچه‌هاش رو سخت می‌کنه,
‫ادی: ولی خدمات جبران می‌شه،
‫ من برای کمک‌هایی که دادی ممنون خواهم بود،
‫ و به افتخارت یه مشعل روشن می‌کنم،
‫ هر روسی شعله‌ش رو تحسین می‌کنه،
‫ و می‌فهمه چه قصدی داری،
‫ کلاهش رو برمی‌داره و ‫برای وطن گریه می‌کنه,
‫تولیا,
‫داشتم فکر می‌کردم، اگه ادی بره مسکو,
‫با همچین شعری، موفق می‌شه؟
‫ببین، این سبک آوانگارده، به ‫درد انتشار رسمی نمی‌خوره,
‫می‌دونی، برای موفقیت تو مسکو، ‫باید روحیه مناسبش رو داشته باشی,
‫شعر قشنگیه, واقعاً قشنگه,
‫باید بری مسکو، ادی,
‫بروسیلوفسکی: هوم، مسکو به زودی منفجر می‌شه,
‫ولی چرا همه شیفته مسکو هستن؟
‫اینجا محیط عالی‌ای برای نوشتن، نقاشی کردن،
‫مهمونی رفتن و بحث کردنه,
‫زندگی اینجا تو خارکف خوبه,
‫از همه اون تظاهرها دوره
‫و از شلوغی پوچ و دیوانه‌وار پایتخت,
‫یه زندگی خوب اینجا ساخته می‌شه,
‫همین‌جا,
‫می‌دونی، تقریباً بهت حسودیم می‌شه,
‫حرف از زندگی شد، بذار ‫آخرین شعرم رو برات بخونم,
‫بروسیلوفسکی: اوهوم, آره,
‫شاعر: یکم تشویق لازم دارم,
‫ ستاره عزیزم، فرار نکن،
‫ الان وقت خوشحال بودنه,
‫- نذار از مرز رد بشم,,, ‫- هی، ادی!
‫الو؟ الو؟
‫از طرز چشم تنگ کردنت خوشم میاد,
‫- هوم, ‫- انگار داری معما حل می‌کنی,
‫من فقط نزدیک‌بینم,
‫- درباره‌ش چی فکر می‌کنی؟ ‫- فقط چرت و پرت می‌گه,
‫اگه انقدر خارکف رو دوست داره، چرا میذاره میره؟
‫زن: آنا، زود بیا,
‫همراه با بادِ تلخِ اندوه
‫و هر نفسی زهرآگین شده ‫از نبودِ فهم و درایت,
‫و شکاری را برای به دام انداختن برمی‌گزیند,,,
‫آه! آفرین!
‫اینا بعضی از شعرهای منن,
‫بده یکی بخونتشون,
‫باشه,
‫- همه رو دستی کپی کردی؟ ‫- من؟ نه، نه,
‫- طرفدارهام! اونا کپی کردن, ‫- آفرین به تو,
‫آنا: وای، چه خوب می‌رقصی!
‫- حالت چطوره؟ ‫- عالی، حالم عالیه,
‫مشروب بیشتری لازمه, ‫غذای بیشتر، موسیقی بیشتر,
‫واسه اولین بار، بالاخره این کشور ‫یه انتخاب درست و حسابی داره,
‫نکته‌ش اینه که ما هرگز روی صلح ‫رو نمی‌بینیم؛ تا وقتی دور دست سرمایه‌دارها
‫و امپریالیست‌ها باشه,,,
‫آنا: ساوینکو,
‫ساوینکو,
‫باید طولی می‌بریدیشون,
‫نه از عرض,
‫آره, الان می‌دونم,
‫به خاطر یه زن این کارو کردی؟
‫اونم دلیلش بود,
‫تو تیمارستان بستریت کردن؟
‫آره,
‫مادرم راپورتمو داد,
‫گفت به خاطر خودم اینکارو کرده,
‫ببین، اگه واقعاً می‌خوای اینکارو بکنی,
‫مثل یه مرد انجامش بده,
‫باید از طناب استفاده کنی,
‫یا تفنگ,
‫منم تو بخش روانپزشکی بودم؛ جای بدی نبود,
‫آدم‌های جالبی اونجا دیدم,
‫هوم,
‫مثل هم‌اتاقیم,
‫با اره خودشو تیکه تیکه کرد،
‫درحالی که به پاهام خیره شده بود,
‫ساوینکو,
‫- ساوینکو, ‫- هوم,
‫ساوینکو,
‫تو به یه اسم مستعار نیاز داری,
‫داشتم فکر می‌کردم به لی‌مونوف,
‫- مثل لیمو؟ ‫- اوهوم,
‫مثل لیمونکا ,
‫به معنی نارنجک,
‫عجب لاتی هستی!
‫یه لات جوون!
‫نه,
‫آنا: مواظب باش، داریم می‌ریم تو دیوار,
‫ادی: من کارخونه رو ول ‫کردم و آنا رو ترک کردم,
‫هر دوشون مزاحم شعرهام بودن,
‫رفتم مسکو، دنبال شهرت و ثروت,
‫می‌دونم که آدم بدی هستم، ‫و خیلی بهش افتخار می‌کنم,
‫ولی از همه اون آدم‌های بی‌خاصیت مسکو بهترم,
‫کارگرهای کارخونه تو خارکف ‫آدم‌های ساده و صادقی بودن,
‫بوی تنباکو، ودکا و عرق می‌دادن,
‫ولی این آدما هیچ بویی ندارن,
‫استادهای از خود راضی ‫و شاعرهای چاپلوس،
‫رام و به ظاهر یاغی,
‫توی داچاهاشون جمع میشن،
‫خونه‌های دوم پولدارنشینشون ‫بیرون مسکو،
‫جایی که شعرهاشونو می‌خونن، ‫و همدیگه رو تحسین می‌کنن,
‫دروغگوهای بی‌استعداد، ‫محتاج توجه,
‫خودنماها, یه جوری راه میرن انگار ‫می‌خوان بگن 'ما به سرمنزل مقصود رسیدیم!'
‫میگن اونا چهره‌های این نسل هستن, عمراً,
‫من چهره‌ی این نسلم! من,
‫ادی!
‫خوشحالم که می‌بینمت,
‫ادی: دستمو دراز می‌کنم، تا جایی ‫که می‌تونم، سعی می‌کنم پیدا کنم,,,
‫ ,,,بین دو آینه،
‫ خال روی پوستمو، که مدت‌ها نوازشش کردم,
‫ آخرین تیکه از وجودم،
‫بالاخره، دوباره پیداش کردم,
‫نظرت چیه؟
‫ادی: چرا به بقیه فکر ‫کنم؟ خالی از معنی‌ست,,,
‫ یه چهره‌ی فراموش شده، ‫یه دست پس کشیده,
‫ تو همه‌ی بی‌اهمیتیشون ‫می‌بینم که محو میشن,
‫ هر اتفاقی که بیفته،
‫ من تنها می‌مونم,
‫یِوتوشنکو: به نظر من، عالی بود، نبود؟
‫بیاین یه استراحت کوتاه کنیم, هوم؟
‫آخمادولینا: یه پایان مبارک,
‫ چه پیروزی بزرگی خواهد بود،
‫ چه باعث شد که بدود ‫تا فاصله رو فتح کند؟
‫ اینجاست اون مرد، حالا نگاهش کن ‫و تو غبار زمان ببینش،
‫ از چهره‌ی زیباش، پایداری زیبا رو,
‫ در گذشته، بیابون مصر ‫اونو به بردگی گرفته بود،
‫ یه رونده‌ی زیتونی‌پوست، ‫که با سرعت سرسام‌آور می‌دوید،
‫ و اینکه می‌مُرد،
‫ اگه قبول نمی‌کرد ‫که تا پیروزی بدود،
‫- این ذات سرنوشته, ‫- اسمش چیه؟
‫لنا,
‫فراموشش کن، به شما نمیرسه,
‫آخمادولینا: اما اون زنده‌ست و پرشور,
‫ احساساتی که منقبض میشن،
‫ حرکت طلایی همه‌ی عضلات بدنش،
‫ کامل‌ترین حرکتِ انسانیت رو در بر می‌گیرن,
‫ آه، بدو، فراری! ‫بدو، بدو برادر!
‫ بدو، انسان!
‫ با پایداریت از ‫آرزومندترین هدف عبور خواهی کرد,
‫راسته که خودتو تو آینه برانداز کردی؟
‫آره,
‫دقیقاً می‌فهمم منظورت چیه,
‫منم همینطور,
‫فکرشو بکن اگه می‌تونستیم ‫همدیگه رو کامل ببینیم,
‫نه فقط تیکه تیکه,
‫360 درجه,
‫آه عزیزم!
‫ساپگیر: لنا! کجایی عزیزم؟
‫یِوتوشنکو داره شروع می‌کنه!
‫النا: دارم میام!
‫شلوار جینت بد نیست,
‫آره، خودم با دستای خودم دوختمش,
‫بیا اینجا!
‫دقیقاً کپی رنگلر اصله,
‫هیس! آفرین عزیزم! آفرین!
‫اگه بخوای می‌تونم برات یه دونه درست کنم,
‫عالی میشه,
‫خوبه! آروم باش عزیزم!
‫من تقریباً سایز 12 می‌پوشم,
‫ولی بعد از اولین شستشو یه کم جمع میشه,
‫اوهوم,
‫- گفتم آروم باش! ‫- باید اندازه‌هات رو بگیرم,
‫- آره، حتماً! ‫- اوهوم!
‫این عینکت خیلی بامزه‌ست!
‫- لنا؟ همه چی خوبه؟ ‫- اوهوم!
‫یه صدایی شنیدم,
‫یِوتوشنکو: ,,,اگه تقلب کنی، ‫عواقبش سنگینه,
‫ و حتی بدتر میشه وقتی ‫مثل یه اسب شیهه می‌کشی،
‫ افسارت دست رئیست، اون کلاهبردار،
‫ که می‌برتت قدم بزنی,
‫ تو چهل سالگی، مرد خاکستری ‫شروع می‌کنه به رنگ کردن،
‫ و اگه نمی‌تونی یه اسب کهر باشی,,,
‫صبر کن، کجا داری میری؟
‫- فردا باید زود بیدار شم! ‫- یِوتوشنکو: عه,
‫شعرتون واقعاً,,, زیباست,
‫یِوتوشنکو: مثل همیشه,
‫خب، بذارید ادامه بدیم,
‫ تو چهل سالگی، مرد خاکستری ‫شروع می‌کنه به رنگ کردن،
‫ و اگه نمی‌تونی یه اسب کهر باشی، ‫خاکستری باش، ولی خال خال,
‫ مردی که چهل سالشه، تا حالا ‫باید فهمیده باشه,
‫ که دنیا قطعاً یه بازار ‫معامله نیست,
‫خب چطوری می‌خوای اندازه بگیری؟
‫اوم,,, تو,,,
‫متر خیاطی داری؟
‫به نظرت من متر دارم؟
‫اوم، باشه، پس باید با دست ‫اندازه بگیریم,
‫بیا شروع کنیم,
‫باشه، خیله خب,
‫اول قدت رو باید اندازه بگیرم,
‫یک، دو، سه,,,
‫چهار، پنج، شش,,,
‫هفت,
‫هفت و نیم,
‫- و حالا، اندازه داخل پا ‫- اوهوم؟
‫موافقی,
‫بهتره اگه,,,
‫- شاید بهتره تو,,, ‫- آه، حتماً!
‫بهتر شد؟
‫اوهوم,
‫- ادی؟ ‫- النا,
‫- می‌دونی ساعت چنده؟ ‫- شلوار جینت!
‫ممنون بابت شلوار، ادی! ‫صبح بیا!
‫دوست پسرم تازه برگشته, ‫لطفاً برو,
‫- چه مرگته! ‫- باید با النا حرف بزنم!
‫ما عاشق همیم!
‫ما قسمت همدیگه‌ایم برای همیشه,
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، ‫برو کنار!
‫لعنتی, کثافت,
‫کثافت, آه!
‫ادی: النا زندگی مرفه‌ش رو ‫به خاطر ادی بی‌پول ول کرد,
‫اون همه چیزش رو واسه من به باد داد,
‫برای یه آدم بی‌خونمان و بی‌پول,
‫یه کار دیوونه‌وار، ‫از نظر آدمای معمولی,
‫من عاشق این دیوونگی‌ام, ‫هیچی دیگه برام مهم نیست,
‫منطق برام مهم نیست، ‫فقط لذت مهمه!
‫من و النا برای لذت زندگی می‌کنیم، ‫تو روی همه،
‫گور بابای هر چی آدم محاسبه‌گره,
‫ما هیچوقت بابت چیزی چرتکه نمیندازیم,
‫النا: من آماده‌ام,
‫عکاس: النا، همینجوری ثابت بمون, آفرین,
‫ یه چاقو,
‫ چاقو یه سلاح زنونه‌ست: ‫سریع مثل برق و خائنانه,
‫ ما مجبوریم بکشیم تا تبدیل نشیم به ‫یه مشت گوشت فرسوده,
‫ مجبوریم خلاقیت‌ها رو بکشیم، ‫مجبوریم ایده‌ها رو بکشیم،
‫ و روح های دیگران رو,
‫هیچ قافیه یا منطقی توش نیست,
‫چرا همچین چیزی میگه؟
‫نه موسیقی داره، ‫نه تصویرسازی قوی,
‫مثلاً زمین مثل یه پرتقال آبی رنگه؟ ‫(منظورش شعرِ شاعر پُل اِلوار است)
‫- این جور چیزا؟ ‫- آره، همین جور چیزا,
‫من به سبک خودم مینویسم,
‫در نهایت، این تصمیم خودته،
‫ولی داره با این کار ریسک بزرگی میکنه,
‫- بابا، اینا که چیز خاصی نیست, ‫- مسئله این نیست,
‫مردم درباره‌ت حرف میزنن ساوینکو، ‫داری کلی جلب توجه میکنی,
‫خیلی زیاد,
‫لی‌مونوف,
‫چه اسم مستعار مسخره‌ای! ‫چقدر نچسبه!
‫خب آره,
‫دقیقاً جرم من چیه؟
‫پخش نشریات زیرزمینی,
‫عضو اتحادیه نویسندگان نیستی، درسته؟
‫این یه جرم جناییه,
‫ادی: متوجهم,
‫و دقیقاً، شما از من چی میخواین؟
‫- به محض اینکه تموم کردی، ‫یه نگاهی بهش بنداز, - باشه,
‫البته راه‌هایی هست ‫که بشه این مشکل رو حل کرد,
‫و اونا چی هستن؟
‫تو ارتباطات زیادی داری,
‫تو محفل‌های خاص: ‫هنرمندا، نویسنده‌ها,
‫اغلب میری داچاهاشون,
‫آهان، پس میخواین ‫من جاسوستون بشم؟
‫هر اسمی بخوای میتونی روش بذاری,
‫ولی حقیقت اینه که انتخاب زیادی ‫نداری، ساوینکو,
‫یا قبول میکنی همکاری کنی، ‫یا میری زندان,
‫من جواب میخوام، ساوینکو,
‫نظرت درباره تبعید چیه؟
‫- تبعید؟ ‫- از اتحاد جماهیر شوروی,
‫- یعنی,,,؟ ‫- هوم؟
‫مثل برودسکی, ‫(یوسیف برودسکی شاعر روس که به سیبری تبعید شد,)
‫من کمتر از اون انگلِ مفت‌خور نیستم,
‫اگه تونستین یه پیرمرد خرفت رو
‫مثل,,,
‫,,سولژنیتسین،
‫یا اون هنرمند بی‌مصرف ‫برودسکی رو بیرون کنین،
‫باید منو با اولین قطاری که میره ‫بفرستین برم,
‫به جای اینکه میهن کمونیستیمون رو ‫خراب کنم،
‫میتونم به جاش جامعه سرمایه‌داریشون رو ‫به گه بکشم,
‫مطمئن باشین یه جوری بهمش میریزم،
‫که این سیرک مسخره رو ‫برگردونم به عصر حجر,
‫آروم باش! آروم باش! آروم باش، ساوینکو!
‫اینجوری فایده نداره,
‫و چرا نداره؟
‫اول از همه، باید معروف بشی,
‫ولی همین الان گفتی خیلی معروفم,
‫منظورم معروف شدن تو غربه,
‫آه، بله، البته,
‫خب، من -- میشم,
‫نه! لعنتی، خراب شد,
‫خب، پس بیا اینجا,
‫آره,
‫وای، ماشـــاالله!
‫گوینده: و حالا توصیه‌های خرید,
‫بیاین به این دختر ‫و خیلی‌های دیگه مثل اون کمک کنیم
‫که بالاخره روی پاهاش وایسه,
‫ما با محصول جدید ‫فرش‌شویی‌مون کمکتون میکنیم,
‫ادی: ما از دست کا‌گ‌ب ‫و اون زندگی خسته‌کننده فرار کردیم،
‫معمولی و بی‌روح,
‫بالاخره با کارهام به اندازه کافی ‫معروف شدم،
‫که مجبورشون کنم بندازنم بیرون,
‫بیا همینجوری بمونیم برای همیشه، ‫جوون و خوشگل,
‫برای همیشه خوشحال میمونیم، ‫همیشه خندون،
‫دیوونه‌وار عاشق همدیگه!
‫زندگی جدیدمون به عنوان آدمای آزاد ‫داره شروع میشه!
‫نگاه کن!
‫هی، اونو دیدی؟
‫- این چطوره؟ ‫- نمیدونم,
‫مرد، اینجا دیوونه‌کننده‌ست!
‫وایسا,
‫اوه، نگاه کن!
‫عشق بورزید؛ ‫به جنگ، نه بگویید!
‫من میتونم هر چی تو بخوای باشم!
‫امضا برای آزادی انسان!
‫بیایید حصارها را خراب کنیم!
‫زود باش، بده به من!
‫چرا یک برادر، برادرش را می‌کشد؟
‫آره، نگاه کن، دیوونه‌کننده‌ست!
‫همه چی بی‌معنیه!
‫گلوله را با گلوله پاسخ نده!
‫بیایید حصارها را خراب کنیم!
‫به خودمان بازگردیم,
‫بیایید سلاح‌هایمان را زمین ‫بگذاریم تا بتوانیم بمانیم,
‫چرا همه ما با هم برابر هستیم؟
‫به قلب نشانه بگیر,
‫خیلی زیبایی,
‫شاید چون دیوانه ام,
‫,,, و فضا را برای سوء تفاهم‌های ‫بسیاری باز می گذارد,
‫اون نویسنده مورد علاقه‌ته,
‫هر کسی امروز به سرعت متوجه می شود,,,
‫دو قدرت جهانی
‫ادی: سولژنیتسین ‫نویسنده و برنده جایزه نوبل,
‫ظاهراً ضد شوروی هست ولی در ‫اصل خودش یه شورویی تمام عیاره,
‫چی؟
‫ادی: حقشه که خودشو تو یه ‫سطل پر از کثافت غرق کنه،
‫به خاطر توصیف کسل کننده‌اش ‫از دنیایی که توش هیچ خوشی نیست,
‫بهتره علف بکشی، الکل بخوری،
‫کوکائین بکشی، هروئین بزنی، ‫هر کوفتی که میخوای,
‫بهتره بمیری ‫تا اینکه مثل تو باشی، سولژنیتسین,
‫دروغ بگو، شکنجه کن، ‫ویلاها رو غارت کن،
‫از پنجره به همه شلیک کن,
‫تا جایی که میتونی از زندگی لذت ببر ‫و با بهترین زن‌ها بخواب,
‫النا: وای، تو دیوونه‌ای!
‫تو فوق‌العاده‌ای! تو خیلی زیبایی!
‫میتونی بیشتر انجامش بدی عزیزم؟ ‫حالا بیا اینجا, بیا,
‫عالیه!
‫چونه‌ات رو بالا بگیر! چونه‌ات رو بالا بگیر,
‫آره، همینطوری,
‫خوبه عزیزم! آره، همینطوری!
‫آره، همینطوری!
‫یکی دیگه!
‫زیباست!
‫آره، آره، همینطوری!
‫همینطور ادامه بده,
‫بیشتر!
‫خوبه، آفرین,
‫اینجا رو ببین, آره, اینو نگاه کن, ‫آره، اینطوری, عالیه,
‫ادامه بده! همینطور خوب پیش برو!
‫ادی: میخوام باهات بیام, ‫میشینم یه گوشه,
‫ساکت,
‫بریم موزه بگردیم، ‫یا هر چیز دیگه‌ای,
‫- بهت روحیه میدم, ‫- یا میتونی بری خرید,
‫- قول میدم حسودی نکنم, ‫- احمق,
‫- خواهش می‌کنم, ‫- بهتره بری گم شی,
‫کارمند: تا یه هفته دیگه ‫چک رو با پست دریافت می‌کنی,
‫کارمند ۲: نمی‌تونم ‫بیشتر از این انجام بدم,
‫نفر بعدی!
‫- یه بار دیگه تلاش کن, ‫مرد: باشه، ممنون,
‫ادی: الان کمک هزینه رفاهی می‌گیرم, ‫ماهی ۲۷۸ دلار,
‫از پول مالیات‌دهنده‌های آمریکایی ‫زندگی می‌کنم,
‫اونا پول میدن ‫و من هیچ غلطی نمی‌کنم,
‫صبح از رختخواب گرمتون ‫میاین بیرون
‫و میرید برده‌وار کار می‌کنید,
‫من از برده بودن متنفرم,
‫یه کت و شلوار سفید گرون قیمت دارم ‫و همه‌تون رو گول می‌زنم,
‫معلومه که لیاقت من خیلی بیشتر ‫از یه یارانه مزخرفه،
‫ولی اینجا با قهرمان‌های روس ‫چیکار می‌شه کرد،
‫وقتی آدم‌هایی مثل دالی و وارهول ‫اینجان؟
‫کی اهمیت میده که من یکی از بزرگترین ‫شاعرهای زنده روسیه‌ام؟
‫کی اهمیت میده چقدر به خودم می‌پیچم ‫و خودمو تیکه پاره می‌کنم،
‫و سرنوشت قهرمانانه‌ام رو ‫نادیده می‌گیرم؟
‫اینجا پر از آدم‌های پولداره،
‫سر هر چهارراه یه بار هست،
‫در حالی که ادبیات داره ‫خار میشه،
‫تبدیل شده به سرگرمی استادها ‫تو مهمونی‌ها,
‫من این چرت و پرتا رو ‫واسه چی می‌خوام؟
‫معلم: خدمات درمانی,
‫خب ادوارد، میتونی به ما بگی,
‫تو کشور شما چه کسی ‫خدمات درمانی ارائه میده؟
‫- ادی: دولت, ‫- دولت,
‫معلم: پس وقتی مریض میشی ‫کجا میری,,,؟
‫- میرم پلی‌کلینیک, ‫- کلینیک,
‫- پلی‌کلینیک! ‫- و چقدر پرداخت می‌کنی؟
‫- هیچی, ‫- هیچی؟
‫- اوهوم, ‫- واو,
‫تحصیلات چی؟ ‫کی هزینه تحصیل رو میده؟
‫دولت,
‫پس واسه چی اومدی اینجا؟
‫حزب کارگران سوسیالیست
‫حزب تروتسکیست‌های آمریکاییه,
‫یه انقلاب جهانی لازمه!
‫- انقلاب جهانی؟ آره, ‫- موافقم,
‫- اعلامیه؟ بفرمایید, ‫- نه، نمی‌خوام,
‫منم هستم,
‫من طرف سرخ‌ها، سیاه‌ها، همجنسگراها، ‫عرب‌ها، پورتوریکویی‌ها هستم،
‫و طرف کسایی هستم ‫که چیزی برای از دست دادن ندارن,
‫بیا تظاهرات حمایت از فلسطین, ولی,,,
‫بهت هشدار میدم، ممکنه ‫درگیری پیش بیاد,
‫آه,,, عالیه,
‫بریم,
‫نه، اینجوری نیست,
‫پس چجوریه؟
‫اینجا، منظورم اینه,
‫همه به نوبت حرف می‌زنن، ‫درباره قطعنامه‌ها رای می‌دیم,,,
‫اوهوم, بعدش چی؟
‫و بعد - میریم دوباره تظاهرات می‌کنیم,
‫گور بابات,
‫گور بابات!
‫نمی‌فهمم, چه انتظاری داشتی؟
‫می‌خوام - می‌خوام همه یه تکونی به ‫خودشون بدن، یه زنگ خطری باشه براشون
‫برن اسلحه پیدا کنن و به یه ‫سازمان دولتی حمله کنن یا,,,
‫,,یه هواپیما رو بدزدن ‫یا یکی رو بکشن,
‫نمیدونم لعنتی! یه کاری بکنن!
‫بیا، اینو بگیر,
‫ادی: ناامیدی, بی‌صبری, خشم,
‫اینه چیزی که اینجا حس می‌کنی,
‫این بوتیک‌ها، هتل‌ها،
‫رستوران‌های پر زرق و برق و لاکچری،
‫چه فایده‌ای دارن وقتی ما مهاجرها ‫شانسی برای رفتن به اونجا نداریم؟
‫شما توی بهشت مصرف‌گرایی هستین که همه ‫چی توش هست، ولی شما ازش محروم شدین!
‫نابرابری توی اتحاد جماهیر شوروی هم ‫وجود داره،
‫اما اونجا خوب پنهانش می‌کنن,
‫اینجا نابرابری اقتصادی رو ‫به رخ می‌کشن،
‫حتی کسی سوالی دربارش نمی‌پرسه,
‫باید فقط لبخند بزنیم و بگیم همه چی خوبه؟
‫ولی به خاطر کی داریم دروغ میگیم؟
‫به خاطر پرستیژ آمریکا؟
‫برای زنده نگه داشتن افسانه غرب؟
‫ترور لازمه,
‫جنازه‌های آویزون از تیر چراغ برق لازمه,
‫چیزی که نیاز داریم,,, انقلابه!
‫برای آزادی ما و شما
‫شب خوبی داشتی؟
‫برو بخواب ادی, حالم خوش نیست,
‫چی زدی مگه؟
‫اوم, شامپاین,
‫کوکتل,
‫کوکائین, البته ببخشیدا,
‫برای چی معذرت می‌خوای؟
‫منو برای شام دعوت کردن,
‫نمی‌تونستم نه بگم,
‫اگه می‌خوام کار کنم، ‫باید در دسترس باشم,
‫پس همینجوری وایستاده بودم، ‫لبخند می‌زدم و سر تکون می‌دادم,
‫برو بخواب ادیچکا,
‫نه، بیا یکم حرف بزنیم,
‫الان؟ درباره چی؟
‫درباره خودمون، درسته؟
‫من به ندرت می‌بینمت,
‫ما با هم نمی‌خوابیم,
‫خواهش می‌کنم ادی، میشه فردا درباره ‫این حرف بزنیم؟ سرم داره منفجر میشه,
‫بیا بگو دیگه؟ چه خبره؟
‫هیچی! لعنتی، تا پامو میذارم ‫تو خونه شروع می‌کنی به بازجویی,
‫تو جاسوس کا‌گ‌به هستی؟
‫تو خانوادگی اینجوریه، هان؟
‫معذرت می‌خوام، لنوچکا,
‫ببخشید, من فقط می‌خوام,,,
‫,,فقط می‌خوام حقیقتو بهم بگی,
‫قسم می‌خورم عصبانی نشم, ‫من بهت نیاز دارم,
‫همین که با هم باشیم برام کافیه،
‫می‌تونم همه چیزو قبول کنم,
‫حتی اگه با یه مرد دیگه بودی، ‫قبول می‌کنم,
‫می‌تونی هر کاری دوست داری بکنی,
‫ولی من میشم پشتیبانت,
‫می‌تونی بزرگترین هرزه ‫منهتن باشی، برام مهم نیست,
‫من مراقبتم,
‫همیشه ازت محافظت می‌کنم، باشه؟
‫برات لباس‌های قشنگ می‌خرم,
‫بهترین عطرها رو, هوم؟
‫خب,
‫,,با کسی بودی؟
‫- آره, ‫- اوهوم,
‫کی؟
‫یه عکاس,
‫می‌خواد یه سری عکس ‫با گریس جونز و من بگیره,
‫- مثل دو تا لزبین، یکی سفید و یکی سیاه, ‫- اسمش چیه؟
‫ژان-پیر,
‫بلژیکیه,
‫باهات خوابید؟
‫اوهوم,
‫چجوری؟
‫- منظورت از چجوری چیه؟ ‫- چطوری باهات خوابید؟
‫از کدوم سوراخ‌ها؟
‫همه‌شون,
‫و من یه دیلدو کردم تو کونش,
‫دیلدو چیه؟
‫یه آلت مصنوعی,,,
‫,,که می‌لرزه,
‫فهمیدم,
‫نه!
‫- ولم کن, ‫- هرزه!
‫تو یه جنده کثیفی!
‫آتش‌نشان‌ها بلافاصله به محل حادثه رسیدن،
‫اما نتونستن زوج رو نجات بدن،
‫و آتیش به آپارتمان‌های مجاور هم سرایت کرد,
‫دومین حادثه مربوط به زنیه که بهش حمله شد,,,
‫ادی: ژان پیر!
‫حرومزاده,
‫تو با زن من خوابیدی!
‫مرد: به پلیس زنگ بزنید,
‫- هی, ‫- میخوای بدونی چطوری ازدواج کردیم؟
‫- ژان پیر! ‫- چی از جونم میخوای؟
‫واقعاً فکر میکنی من احمقم؟
‫ما توی یه کلیسای لعنتی ازدواج کردیم!
‫هی، بچه‌ها!
‫با سی تا شمایل مقدس کوفتی
‫- و صد تا شمع لعنتی! ‫- بسه!
‫- حرومزاده! ‫- اسم من برایانه!
‫- بی-آر-آی-ای-ان, ‫- مرد، اگه نری، به پلیس زنگ میزنم!
‫- دیوونه شدی! ‫- دیگه بسه! چه خبرته!
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره,
‫برایان؟
‫برایان,
‫نمیتونی قسر در بری!
‫سلام,
‫ادی هستم,
‫- میشه یه قلپ بزنم؟ ‫- رفیق,,,
‫,,,گمشو,
‫گفتم گمشو,
‫اسمت چیه؟
‫چه مرگته؟
‫آه! آه! آه! آه! آه!
‫من تو رو میخوام!
‫بیا عشق‌بازی کنیم,
‫من تو رو میخوام,
‫منو بکن,
‫لعنتی!
‫- عجب چیزیه! ‫- خفه شو!
‫ممکنه صدامونو بشنون,
‫کریس: عزیزم,
‫کوچولوی من,
‫اسم من ادیه,
‫هیچکس رو ندارم ‫که ازم مراقبت کنه,
‫تو,,,
‫,,از من مراقبت میکنی؟
‫- آره عزیزم، مراقبتم, ‫- واقعاً؟
‫قول میدی که هیچوقت ترکم نکنی؟
‫هیچوقت ترکت نمیکنم,
‫- و هیچوقت بهم خیانت نمیکنی؟ ‫- نه عزیزم,
‫اگه بهم خیانت کنی,,,
‫,,میکشمت!
‫هی, لعنتی,
‫- میکشمت! ‫- صبر کن عزیزم! آروم باش! آروم!
‫آروم,
‫آروم باش,
‫ساکت,
‫ادی: خودتو تمیز کن، ادی,
‫موهات پر از شنه، تو گوشات،
‫تو چکمه‌هات، همه جا,
‫خودتو بتکون و برو!
‫تو یه جنده‌ای که بعد از شیفت شب ‫داره میاد خونه,
‫الان آزادم,
‫نمیدونم این آزادی رو واسه چی میخوام، ‫ولی آزادم,
‫میتونم حسش کنم,
‫و این حس، ادی، ‫باعث میشه بخوای برقصی,
‫نیویورک رو نگاه کن! ‫لعنتی، ادی داره میرقصه!
‫حدس بزن چی شده؟ ‫تازه کردنم!
‫مرد: خفه شو، احمق! ‫ساعت پنج صبحه!
‫کی بهترینه! ‫من بهترینم,
‫کی بهترینه؟ ‫من بهترینم!
‫مرد: میخوایم بخوابیم، گمشو! ‫مرد۲: بس کن، مخمون رو خوردی,
‫- ادی: منتظر کی هستی؟ ‫- مطمئناً منتظر تو نیستم,
‫- مزاحم نشو, ‫- چه خبره، تمومی نداره,
‫الان چند روزه ‫که نیومدن جمعشون کنن,
‫منهتن کثیفه، خیلی کثیفه,
‫فقط یه بوی گنده,
‫توضیح بده,
‫ادی: مطمئناً، وقتی رمانم رو بخونن،
‫همه دنیا به پام میفتن,
‫فقط باید برای کسایی که این بهشون ‫بستگی داره توضیح بدم,
‫ولی همشون خیلی روی خودشون ‫تمرکز کردن،
‫وقتی برای ادیِ نابغه ندارن,
‫شکوه دنیا خوابیده ‫مثل یه فاحشه خسته،
‫کسی که عجله ای برای راضی کردن من نداره,
‫به چی زل زدین، عوضیا! ‫گمشین!
‫شماکوف: احتمالاً برودسکی ‫از کتابت خوشش نمیاد,
‫پس رو نقد کتابت زیاد حساب نکن,
‫ادی: شماکوف، یادت باشه که ‫من رقیبی ندارم, تقصیر من نیست,
‫نه اینجا و نه تو اتحاد جماهیر ‫شوروی به استعداد من نیازی ندارن,
‫برودسکی و نظرش برن به درک,
‫شماکوف: درسته، یوسف نابغه‌ست، ‫ولی متعلق به مکتب قدیمیه,
‫گوش دادن و خوندن شعرهاش ‫مثل گوش دادن به موسیقی کلاسیکه،
‫مثل پروکوفیف یا مثلاً بریتن,
‫ولی خوندن کتاب تو مثل ‫خوندن آثار بیت‌نیک‌هاست یا,,,
‫,,,مثل گوش دادن به لو رید و ‫آهنگ قدم زدن در سمت وحشی ,
‫این ادیکای تو یه پسر شیطون و بدجنسه,
‫میدونم، کتاب فوق‌العاده‌ست,
‫من لایق شهرتم، فقط باید چاپش کنم,
‫مونولوگ کامل یه بازنده کامل,
‫- من بازنده نیستم, ‫- نه، ولی شخصیت اصلی داستانت هست,
‫من بازنده نیستم,
‫من خوب میدونم تو ذهن یه بازنده چی میگذره,
‫اونقدر ناامیده که یه تفنگ ‫برمیداره و به جمعیت شلیک میکنه،
‫و اگه من بتونم اینو توصیف ‫کنم، پس بازنده نیستم,
‫تو یه بازنده‌ای!
‫یه مهاجر دگرباش,
‫هیچکس تو رو نمیخواد، تنهایی ‫مثل یه سگ و ناامید,
‫چه امیدی داری؟
‫یا موفق میشم مشهور بشم، یا به قتل میرسم,
‫همیشه سفید میپوشی,
‫یه پرتو نور ‫تو این پادشاهی تاریکی,
‫تو درخشانی,
‫اگه یه میلیون دلار از آسمون ‫برات بباره چیکار میکنی؟
‫اسلحه میخرم
‫و تو هر کشوری شورش به پا میکنم,
‫آه، من ترجیح میدم خوش بگذرونم،
‫میخوام بدرخشم،
‫میخوام دور و برم پر از چیزای قشنگ باشه و,,,
‫برو بابا, فقر قشنگه,
‫من همیشه فقیر بودم ‫و این قشنگه,
‫من همه چیو دوست دارم، ‫آشغالای تو خیابون قشنگن،
‫انقلاب قشنگه,
‫آه، ادی,
‫زن: مواظب باشین، شیطان ‫هر گوشه کمین کرده!
‫بچه‌هاتونو نجات بدین
‫یه چیزی درست نیست,
‫واضحه که یه چیزی ‫تو این شهر درست نیست,
‫- شاید آخرالزمان رسیده باشه؟ ‫- آره!
‫خوبه!
‫نیویورک؟ آره؟ به درک,
‫میبینی، هر چی بدتر، بیشتر خوشم میاد,
‫تو کتابت خیلی رکی, همش واقعیته؟
‫من فقط میتونم چیزایی رو بنویسم ‫که برام اتفاق میفته,
‫نظرات برودسکی ناراحتت کرد؟
‫برام مهم نیست,
‫خب، باریشنیکوف ذوق‌زده شده بود,
‫وقتی بهش گفتن من کی هستم، ‫باریشنیکوف گفت:
‫ آه، اون فقط یه روس دیگه‌ست,
‫عاشق این جوابم, آره! ‫درسته، من فقط یه روس دیگه‌ام,
‫شماکوف: ادی، تو فوق‌العاده‌ای، ‫تو زیبایی,
‫- نه، نه، نه، نه, ‫- پس، همش واقعی نیست,
‫این چیزی نیست که من میخوام، ‫حداقل الان نه,
‫ببخشید, ادی,
‫متأسفم,
‫ادی,
‫آمبولانس خبر کنید,
‫نه!
‫ادی,
‫نویسنده مشهور ادوارد لیمونوف ‫در نیویورک کشته شد,
‫جهان در سوگ,,,
‫,,,استعداد کشته شده‌اش,
‫- میخوای برات ببرمش؟ ‫- ادی: نه، ممنون، خودم انجام میدم,
‫چیز دیگه‌ای لازم دارین، ادوارد؟
‫60 گرم پارما, نازک بریده شده,
‫البته,
‫ادی: ادی مُرد! ‫زنده باد ادی!
‫حالا به عنوان پیشخدمت کار میکنم،
‫رئیسم، ارباب و کارفرمام، میلیاردر استیونه,
‫استیون خوب پول میده ‫ولی من به این موضوع نمی‌بالم,
‫طرفه اینکه، مهمترین چیز ‫برای یه نویسنده تجربه‌هاشه,
‫خوب میدونم که پیشخدمت ‫واقعی نیستم، فقط یه متظاهرم,
‫یه نویسنده که نقش ‫یه پیشخدمت رو بازی میکنه,
‫صبح‌ها مینویسم، ‫هر از گاهی دست‌نوشته‌هامو میفرستم،
‫و از ناشرها نامه‌های رد درخواست ‫دریافت میکنم,
‫هویت من به عنوان نویسنده ‫به همین خلاصه میشه,
‫بقیه وقتمو صرف خدمت به اربابم میکنم,
‫پس شاید واقعاً درسته ‫که من یه پیشخدمتم,
‫یه پیشخدمت که نقش ‫یه نویسنده رو بازی میکنه,
‫- سلام، ادی, ‫- قربان,
‫امروز تونستی بنویسی؟
‫مثل همیشه دو ساعت صبح، قربان,
‫آه،
‫پربارترین بازه زمانیه,
‫راستی، اونا ساعت شیش میرسن,
‫- همه چیز تا اون موقع آماده میشه قربان, ‫- خوبه، خوبه,
‫- لیموناد شما، قربان, ‫- ممنون,
‫تو مِنو چی داریم؟
‫سبزیجات تازه و گوشت های دودی،
‫بعدش یه استیک فوق‌العاده مرغوب ‫و موس شکلات,
‫آه، عالیه, واقعاً خوبه,
‫ببین چی اینجا دارم,
‫یه هدیه از یه مشتری فرانسوی,
‫هوم؟
‫خانم‌ها,
‫ببین، اطلس همون آدمیه که ‫باید باهاش آشنا بشی,
‫ریچارد یه ویراستاره، از اون مهم‌هاش,
‫سولژنیتسین باهاش کار میکنه ‫و حق چاپش تو آمریکا دست اونه,
‫ادی، یه پیک میخوای؟
‫بله قربان,
‫بعداً,
‫خب، اوم,
‫,,,گوش کن،
‫اتاق مهمون رو آماده می‌کنی؟
‫- بله قربان, ‫- یِوتوشنکو ممکنه بمونه واسه خواب,
‫اون یکی از معروف‌ترین شاعرهای شماست, ‫می‌شناسیش؟
‫بله قربان,
‫نظرت درباره‌اش چیه؟
‫داره همزمان با اتحاد جماهیر شوروی ‫و غرب لاس میزنه,
‫با همه موافقه، ‫ولی در واقع هیچی نمیگه,
‫و خوب هم اینکارو میکنه,
‫ادی، نویسنده‌های روس الان تو آمریکا ‫خیلی طرفدار دارن,
‫یِوتوشنکو یکی از پرتقاضاترین‌هاشونه,
‫قربان,
‫آه، نگاه کن,
‫,,,عینکم کجاست؟
‫روی میز کنار تخت، قربان,
‫آه، باشه، ممنون!
‫مهمان: من معتقدم تارکوفسکی ‫یه نوع سینمای جدید میسازه،
‫نه مثل چرت و پرت‌های معمول هالیوود,
‫مهمان دوم: کاملاً درسته,
‫مهمان: اون از ساختارهای روایی ‫خیلی غیرمعمول
‫و نامتعارف استفاده می‌کنه,
‫مهمان دوم: آره، ازش خوشم میاد، ولی گاهی ‫فهمیدن فیلم‌هاش برام سخته,
‫آره، اون یه مخالف رژیمه ‫تو این فضا,,,
‫- اسمش چی بود؟ ‫- کراشوف,
‫- کراشوف, همینطور به نظر میاد, ‫- کراشوف,
‫- ,,,انگار دارن تمام استخون‌های ‫بدنتو می‌شکنن, - کراشوف, کراشوف,
‫شام آماده‌ست، قربان,
‫- ممنون، ادی, ‫- اوم، آقایون,,,
‫,,,شام آماده‌ست,
‫ادی ما چندتا استیک ‫فوق‌العاده آماده کرده,
‫- ممنون, ‫- بفرمایید بشینید, - عالیه,
‫ادی: چه حیف و میل بی‌خودی, من ‫سرنوشتم اینه که یکی دیگه باشم,
‫کل زندگیم جلو رومه، ‫این که مشخصه,
‫ولی از آدم‌ها خسته شدم، ‫از این سیاره،
‫از رویاهای عجیب، از طلوع‌ها، ‫از غروب‌ها
‫و از این چشم‌انداز نفرت‌انگیز ‫پیر شدن,
‫اگه الان این کارو بکنی، ‫تا ابد جوون می‌مونی,
‫تا امشب، کل دنیا ‫صورتت رو خواهند دید,
‫عکست تو تمام روزنامه‌ها ‫چاپ میشه,
‫دیگه ادوارد پیشخدمت ناشناس ‫نخواهی بود،
‫بلکه قهرمان این داستان میشی,
‫شلیک کن، ادی!
‫دنیایی که تمام این سال‌ها ‫پست زده،
‫فقط درباره تو حرف خواهد زد, ‫شلیک کن ادی! بزن!
‫هر چی نوشتم رو چاپ می‌کنن، ‫تا آخرین خطش,
‫و قبل از اینکه منو ‫رو صندلی برقی بذارن،
‫هنوز وقت دارم که تو شکوه و افتخار ‫غرق بشم,
‫شلیک کن، ادی!
‫اینجوری، تمام شکوه دنیا ‫مال تو میشه,
‫یه شهرت آنی و خارق‌العاده,
‫بله قربان؟
‫استیون: ادی، بیا پایین لطفاً, ‫بهت نیاز داریم,
‫چشم قربان,
‫یِوتوشنکو: وای! ‫استیون: این قلمرو منه,
‫- نگاه کن، جکسون پولاک, ‫- آه,
‫- نقاشی اکشن, ‫- آره,
‫استیون: راتکو, نقاشی لتونیایی, ‫یِوتوشنکو: آه، لتونیاییه؟
‫استیون: یه چیز خفن و بزرگ, طلایی،
‫نمی‌دونم زنم کدوم گوریه, ‫آه، نگاه کن، نگاه کن!
‫- ادی! یِوتوشنکو! ‫- وای خدای من!
‫- ادی، داداش من! ‫- ادی بهترینه,
‫اون یه پیشخدمت فوق‌العاده‌ست, ‫- ادی اینجاست!
‫- غذا می‌خوریم؟ ‫- نه، می‌نوشیم,
‫- ودکا می‌خوریم, ودکا، آره, مرسی, ‫- بیاید بنوشیم, بیاید بنوشیم,
‫یِوتوشنکو: همه چیز به خاطر ‫زمان حال انجام میشه, می‌دونی,
‫استیون: اوهوم, ‫یِوتوشنکو: ,,,من شاعر بودم,
‫اگه واقعاً می‌خوای بدونی، ‫من شاعر بودم, آره,
‫یه شاعر غیررسمی، زیرزمینی,
‫استیون: آره, اوهوم,
‫یِوتوشنکو: ولی حالا تموم شده, ‫و من یکی از شما هستم,
‫- اونا آشغالن, من,,, ‫- ادی!
‫- اونا همونی هستن که میخورن، غذا، اسکی,,, ‫- بیا!
‫- اون یه شاعره, آره, ‫- آره، اون یه شاعره,
‫- آره، باور کن یه شاعر واقعیه, آره, ‫- ادی، بیا، بشین,
‫- و یه جمله دیگه هم یادمه,,, ‫- بیا, بشین، بیا، بشین!
‫,,,یه جمله مثل,
‫ من اونو تو چنگال ذهنم نگه میدارم
‫ اما برای هیچکس من,,, ‫- من دیگه شعر نمینویسم,
‫خوبه برات، ادی, گوش کن,
‫- ادی، بیا، نوشیدنیت! ‫- میخوام یه چیزی بهت بگم,
‫- بیا، بخورش, ‫- باید از چند نفر خواهش کنم
‫تا کارت چاپ بشه, ‫ولی قول میدم براش یه قرارداد جور کنم،
‫قول میدم, و تو هم باید همین کارو بکنی,
‫آره، تو هم باید قول بدی,
‫- و جواب مثبته! حتماً آره! ‫- اوه، عالیه!
‫یِوتوشنکو: از کولیما, هوم؟
‫از جهنم سفید کولیما،
‫ما میرفتیم به منطقه, ‫مثل یه زندونه,
‫از میون,,, از میون ‫یه مه یخ زده,
‫و من یه ته سیگار دیدم ‫که روش رژ لب قرمز بود,
‫نمیدونم چرا, ‫استفن: هوم,
‫یِوتوشنکو: و من از صف دویدم بیرون ‫تا برش دارم,
‫- آره, ‫که برش دارم,
‫من حدود چهار ساله که ‫یه زن ندیدم,,, - آه، آره ادی!
‫- ,,,حدود چهار سال, ‫- آفرین,
‫یِوتوشنکو: میفهمی؟ منظورمو میگیری؟ ‫خوبه، خوبه,
‫یِوتوشنکو: صدامو میشنوی؟ ‫متوجه میشی چی میگم؟
‫صدای دختره رو میشنوی؟ ‫اون آهنگو اون ننوشته,
‫ژوز آلسکوفسکی نوشتش، ‫وقتی تو زندان بود،
‫ولی این مهم نیست,,,
‫من باید برم دستشویی, ‫ببخشید، الان برمیگردم,
‫- اوه! من خوبم, ‫- مواظب باش، رفیق, هوم؟
‫ادی, ادی، ادی!
‫میدونی چطوری میخوای ‫یه نویسنده بزرگ بشی؟
‫و تو -- بشین، بشین, بشین,
‫و تو حتماً یه نویسنده بزرگ ‫خواهی شد,
‫- هوم, ‫- به من اعتماد کن،
‫من هیچوقت اشتباه نمیکنم,
‫اول، کارات تو فرانسه چاپ میشه,,,
‫,,,تو فرانسه,
‫بعد برمیگردی روسیه و,,,
‫,,,یکراست میری زندان,
‫و من نجاتت میدم,
‫درست همون لحظه،
‫تو یه نویسنده بزرگ روس میشی,
‫بهش فکر کن,
‫دستشویی کجاست؟
‫هوم؟
‫استفن,
‫ادی: همشون میان, ‫لات‌ها و خجالتی‌ها,
‫مواد فروش‌ها
‫و اونایی که تبلیغات ‫فاحشه‌خونه‌ها رو پخش می‌کنن,
‫اونا میان,
‫خودارضاها و عشق‌های پورنوگرافی,
‫اونا میان,
‫اونایی که تنها تو موزه‌ها پرسه میزنن
‫و اونایی که تنها کتاب‌ها رو ورق میزنن
‫تو راهروهای کتابخونه‌های مسیحی,
‫اونا میان,
‫اونایی که وقتشونو تو میسیز ‫و الکساندرز تلف می‌کنن،
‫بدون یه قرون تو جیبشون,
‫اونا میان,
‫اونایی که دو ساعت تموم فقط قهوه میخورن ‫پشت پیشخون،
‫و با غم به بیرون خیره میشن,
‫اونا میان,
‫بازنده‌های عشق، پول و کار
‫و اونایی که انقدر ‫بدشانس بودن
‫که تو یه خانواده فقیر به دنیا اومدن,
‫اونا میان,
‫اونایی که از همه چی خسته شدن،
‫کارمندای بانک و منشی‌ها،
‫که زندگیشونو با کارای ‫بی‌پایان و بی‌معنی حروم کردن
‫اونا میان,
‫معدنچی‌هایی که دیگه نمی‌تونن ‫معدنو تحمل کنن،
‫کارگرایی که از ‫کارخونشون متنفرن,
‫اونا میان,
‫بی‌خانمان‌ها و ولگردایی که دیگه ‫خانواده‌هاشونو تحمل نمی‌کنن,
‫اونا میان,
‫سربازا از پادگان‌ها، ‫دانشجوها از دانشگاه‌ها,
‫اونا میان,
‫شجاع‌ها و قوی‌ها ‫از همه قشرای جامعه,
‫اونا میان که متمایز بشن ‫و دنبال شهرت بگردن,
‫همه اونجا خواهند بود,
‫اونا سلاح به دست میگیرن ‫و به این نظم پایان میدن،
‫یه بار برای همیشه,
‫ایتان: ,,,و گارد انقلابی ‫شکست خورده پیروز میشه,
‫ یکی پس از دیگری، شهر به شهر
‫ همه چی با یه انفجار بزرگ ‫تو شهر نیویورک شروع میشه
‫ آمریکا آزاد میشه و من، اِدی، ‫این راهپیمایی رو رهبری میکنم
‫ همه منو میشناسن و دوستم دارن
‫به نظر من، شخصیت خاص خودشو داره,
‫یه ایده‌ی مشخصی پشتشه و اممم,,,
‫,,,یه قهرمان، درسته؟ آره,
‫آره، ولی یه چیزی کم داره,
‫ راننده تاکسی رو دیدی تا حالا؟
‫نه، ندیدم,
‫یه فیلمه، کتابت منو یاد اون میندازه,
‫باید ببینیش, میتونه برای ‫پیشبرد داستان بهت ایده بده،
‫- چون کتابت خیلی داستان نداره, ‫- باشه، حتماً نگاش میکنم,
‫تانیا براون کی میاد؟ بهش نیاز داریم,
‫این عالیه,
‫- میگم صبح بیاد, ‫- بگو زود بیاد,
‫من این جور چیزا رو ‫رو میزم میخوام, محشره,
‫- باشه, ‫- سیگار داری؟ من فقط اینا رو دارم,
‫مرد: من اینا رو دارم، سیانورشون کمه,
‫- ایتان: چی؟ ‫- مرد: سیانور,
‫- ایتان: واقعاً همچین چیزی هست؟ ‫- مرد: آره,
‫ایتان: نمیدونستم, فندک داری؟
‫- مرد: نه, ‫- ایتان: باشه، آره,
‫سیانور کم, ‫همه چیزو سر هم میکنن,
‫راننده تاکسی, رابرت دنیرو، درسته؟
‫خب، دنیرو یه راننده تاکسیه که میخواد,,,
‫,,,میخواد با یه کلت 45 مگنوم ‫همه آشغالای جامعه رو از بین ببره,
‫در عوض، قهرمان تو میخواد ‫که آشغالا کنترل همه چیو به دست بگیرن
‫تا تمدنو نابود کنن,
‫به نظرم تفاوت بزرگی هست,
‫آره,
‫امم,
‫میدونی مشکل چیه؟
‫مشکل شخصیت اصلی داستانته,
‫اسمش چی بود؟
‫- اِدی, ‫- آره، درسته, اِدی,
‫اِدی,
‫,,,اِدی هیچوقت تغییر نمیکنه, میفهمی؟
‫تنها چیزی که میخواد اینه ‫که به همه و همه چیز گند بزنه,
‫میدونی، به زنا، به مردا، به خودش، و,,,
‫,,,میخواد همه چیزو نابود کنه,
‫ولی تو، ادوارد،
‫تو توی یه خونه قشنگ زندگی میکنی, ‫تو یه محله خیلی مرفه‌نشین,
‫الان یه کار راحت داری,
‫تو آخرین حلقه جامعه بورژوازی نیستی،
‫چون به یه نحوی، ‫داری ازش سود میبری,
‫عوضی,
‫به این فکر کردی که شخصیت اصلیت رو,,,
‫,,,وفادارتر کنی,,,
‫,,,به این جامعه؟
‫به تمدن؟ هوم؟
‫آرومتر، راضی‌تر,
‫آشغال عوضی,
‫خلاصه،
‫نباید دیر یا زود تغییر کنه؟
‫جایگاهشو تو جامعه پیدا کنه؟ ‫رشد کنه؟
‫نمیدونم، بتونه خودشو نجات بده!
‫معتاد,
‫ببخشید؟ چی گفتی؟
‫آره، میفهمم,
‫میفهمم, روش کار میکنم,
‫عالیه!
‫ببخشید, الو؟
‫جیم! جیم! ‫یه هفته‌ست دارم دنبالت میگردم!
‫حالت چطوره؟ کجایی؟
‫آه، البته,
‫- اوه! لعنتی! ‫- مواظب باش,
‫- بعدش بریم بسکتبال؟ ‫- نمیتونم,
‫به پسرم قول دادم ببرمش خونه دوستش,
‫حالت خوب نیست؟
‫یه کم,
‫بریم یه قدمی بزنیم؟
‫بریم بلومینگدیلز؟ یه چیز خوشگل برات میخرم, ‫هر چی که بخوای,
‫- پول داری؟ ‫- آره, معلومه,
‫الان پیشخدمتم، پولدار شدم,
‫- چرا به جاش نمیریم ناهار؟ ‫- حتماً,
‫اِلِنا: وقتی خفه‌م کردی، خیلی ‫هیجان‌انگیز بود,
‫ولی فهمیدم که، ‫اگه دوباره اتفاق می‌افتاد،
‫تا آخرش میرفتی,
‫برای همین ولت کردم,
‫اِدی: حق با توئه، همینکارو میکردم,
‫تا تهش میرفتم,
‫الان با کسی هستی؟
‫یه دختر چطوری میتونه تو این شهر ‫دووم بیاره؟
‫حیف که آقا، یه عوضی تمام عیاره,
‫همه خرج‌هاشو یادداشت میکنه,
‫اون صد دلار میده به من که برم خرید
‫و همه چیز رو توی یه ‫دفترچه کوفتی یادداشت می‌کن,
‫باورت میشه؟
‫مثل این, بهش گفتم:
‫ بهتره هر بار ساک زدن رو ‫زیر عنوان 'بدهکار' بنویسی,
‫خیلی خوشش میاد وقتی موهامو می‌بافم ‫و مثل دختر مدرسه‌ای‌ها لباس می‌پوشم,
‫و بعد میکنه تو حلقم,
‫لنوچکا,,,
‫من یه نویسنده شکست خورده‌ام
‫و تو یه مدل شکست خورده,
‫النا: همینم برام کافیه ‫که از این شهر فرار کنم!
‫دارم میرم مادرید,
‫شاید اونجا کار پیدا کنم,
‫ادی: گوش کن، لنا,,,
‫لنوچکا، بیا همه چیز رو ول کنیم,
‫بیا به خودمون یه فرصت دوباره بدیم,
‫من یه نقشه آماده دارم,
‫تنها چیزی که تو زندگی واقعاً مهمه، عشقه,
‫اینکه این شانس رو داشته باشی که,,,
‫روی یکی حساب کنی، و تو ‫می‌تونی روی من حساب کنی,
‫من قوی‌ام و همیشه پشتت هستم,
‫نمی‌تونیم برگردیم خونه،
‫ولی می‌تونیم از این شهر کثیف بریم
‫و بریم یه جای آروم,
‫آره، من,,, من یه کار پیدا می‌کنم
‫تو,,, تگزاس یا هر جای دیگه‌ای، ‫هر کاری,
‫تو یه پمپ بنزین کار می‌کنم,,,
‫و یه خانواده تشکیل میدیم,
‫تو سوپ درست می‌کنی،
‫من برات تعریف می‌کنم که سر کار چی شده،
‫و شب‌ها تو بغل هم می‌خوابیم و ‫بهت میگم که تا ابد دوستت دارم,
‫و در نهایت,
‫من چشم‌های تو رو می‌بندم,,,
‫و تو چشم‌های منو می‌بندی,
‫همین قدر ساده‌ست,
‫آه، ادیکا، تو خیلی شیرینی! واقعاً,
‫ولی همش چرت و پرته,
‫ این من نیستم و خودتم می‌دونی,
‫تو هم همینطور,
‫تو برای قهرمان شدن به دنیا اومدی، ‫ادیکا, نباید اینو فراموش کنی,
‫این سرنوشت توئه,
‫غیر از پیشخدمت بودن!
‫کارلوس,
‫النا: اینم بلیط مادرید من,
‫برام آرزوی موفقیت کن,
‫ممنون بابت همه چیز، ادی,
‫واموس!
‫بریم!
‫اینم صورتحساب, چیز دیگه‌ای میل دارید؟
‫ادی: یکی دیگه, ‫برای من دوبل بریز,
‫ادی: زندگی من بی‌ارزشه,
‫تو خیابون‌های خالی نیویورک پرسه می‌زنم، ‫و از عصبانیت دندون‌هامو به هم می‌سابم,
‫گور بابای دنیات, ‫اینجا جایی برای من نیست,
‫پس چی به سرم میاد؟ ‫کی می‌دونه, یه رازه,
‫خلاصه اینکه، ‫من کسی‌ام که حاضره هر کاری بکنه,
‫و تو منتظری ‫که من یه چیزی بهت بدم,
‫می‌دونم همینطوره, تو منتظری,
‫پس من یه کار قهرمانانه انجام میدم,
‫مرگ بی‌ارزش من,
‫غیر از تلاش کردن,
‫اون چیزی که می‌خوای رو بهت میدم,
‫حمله به ریگان
‫ادی: ادی تو پاریس زندگی می‌کنه!
‫من زیبام ‫مثل یه ارکیده تو برف,
‫تو فرانسه من همون آدمی هستم ‫که تو آمریکا بودم,
‫این مکان‌ها هستن که به من میان، ‫نه برعکس,
‫کشورها تغییر می‌کنن،
‫ولی قهرمان همون قهرمانه,
‫تو پاریس، ۱۷ تا کتاب چاپ کردم، ‫بیشتر از سولژنیتسین,
‫الان معروفم, زنده باد ادی,
‫خب،
‫آقای لیمونوف ، این درسته که,,,
‫لی‌مونوف,
‫لی‌مونوف, عذر می‌خوام،
‫من فرانسوی‌ام,
‫- پس, ‫- ادی: می‌دونم,
‫کارگردان: لطفاً دوباره شروع کنید,
‫درسته که اون فقط می‌تونه ‫درباره یه موضوع بنویسه؟
‫یعنی درباره خودش؟
‫دقیقاً فهمیده,
‫اوم، من این,,, این,,, کتابچه رو ‫انداختم بیرون،
‫که یه پولی در بیارم,
‫ولی راستش, من هیچوقت,,,
‫خودمو یه نویسنده واقعی در نظر نگرفتم و,,,
‫هیچوقت نمی‌خوام مثل یکی از اون,,,
‫ بزرگان بشم که تو شصت سالگی ‫نشان لژیون دونور می‌گیرن,
‫توی ویلاشون تو ساحل فرانسه ‫از سرطان پروستات میمیرن
‫و دفن میشن,,,
‫,,,تو قبرستون پرلاشز
‫من خودمو یه آدم فعال میدونم، میدونی؟
‫من یه کارگر سخت کوشم
‫تمام عمرم با دستای خودم کار کردم و,,,
‫,,,برای من، چیزای جالب‌تری ‫تو زندگی هست نسبت به,,,
‫- ,,,نوشتن ‫- البته
‫قبلاً تو مسکو برای امرار ‫معاش شلوار جین میدوخت
‫من خیاط بودم، فلزکار ‫بودم، پاستا درست میکردم
‫پیشخدمت بودم، دزد بودم، همه کار کردم
‫همیشه تو زندگیم کار کردم ‫و میدونم که کار کردن,,,
‫,,,مزخرفه
‫کارگرا احمق های تاریخن
‫همیشه بهشون خیانت میشه و الان هم
‫داره دوباره اتفاق میفته
‫اوهوم
‫تو یه مقاله اخیر
‫به نظر میاد از ترک اتحاد ‫جماهیر شوروی پشیمونی
‫همه دارن همینو تکرار میکنن
‫,,,مثل طوطی این چرندیات رو تکرار میکنن
‫که شوروی یه جور امپراطوری شیطانی بود
‫یا یه همچین چیزی
‫ولی برای ما، برای اونایی ‫که اونجا زندگی کردن
‫برای کسایی که باهاش بزرگ شدن، عاشقش شدن
‫بچه دار شدن و اونجا مردن، اینطوری نبود
‫در نهایت، اتحاد جماهیر شوروی,,,
‫,,,یه,,, آشفته بازار بزرگ بود
‫ولی تو این آشفته بازار همیشه خوش میگذشت
‫پس برای تو
‫- سقوط دیوار برلین یه,,, ‫- یه فاجعه بود
‫- فاجعه ‫- استر: وای خدای من
‫- چی میگه این؟ ‫- خب پس چی بود؟
‫به نظر تو یه پیروزی بود؟
‫معلومه، این پایان یه کابوس بود, پایان یه,,,
‫,,,نظام استبدادی که با استالین شروع شده بود
‫استالین؟
‫اگه استالین نبود، الان همتون ‫داشتین آلمانی حرف میزدین
‫همتون, بیست میلیون روس جونشونو دادن,,,
‫- میدونیم ‫- ,,,تا اروپا رو از دست نازی ها نجات بدن
‫- پدر منم تو اون جنگ زخمی شد ‫- پدر منم همینطور
‫و به محض اینکه آلمانی ها ‫تانک هاشونو تو آردن مستقر کردن
‫شماها تو شلوارتون ‫ریدین، جیباتونو خالی کردین
‫شلوارتونو پایین کشیدین و نود درجه خم شدین
‫پس اون میلیون ها بی‌گناهی ‫که استالین کشت چی؟
‫نمیشه املت درست کرد ‫بدون اینکه تخم مرغ بشکنی
‫پل: یا عیسی مسیح, خدای من
‫کل آموزه های کمونیستی یه مسخره بازی بود
‫یه غول با پاهای گلی
‫که الان داره مثل یه خونۀ پوشالی فرو میریزه
‫یعنی شما فکر میکنید که ‫دوران ایدئولوژی ها تموم شده؟
‫و ما داریم شاهد پایان تاریخ هستیم؟
‫میشه گفت که ما داریم ‫بیشتر و بیشتر نزدیک میشیم
‫- به یه پذیرش جهانی از دموکراسی,,, ‫- خواهش میکنم
‫,,,از بازار آزاد و ‫حاکمیت قانون از قرن هفدهم
‫با بعضی عقب گردها
‫و حالا که امپراطوریش داره فرو میپاشه
‫روسیه هنوز فکر میکنه منحصر به فرده
‫شکست ناپذیره و سرنوشتش عظمته
‫متأسفانه روس ها چیزی نمیشناسن
‫جز استبداد خودکامه
‫و بعدش یه انقلاب خونین بود
‫که یه ایدئولوژی ابتدایی رو
‫به مرتبه یه اعتقاد کورکورانه دروغین رسوند
‫روسیه نیاز داره به,,,
‫تو یه هرزه کثیفی
‫شنیدن کلمه روسیه
‫از اون دهن کثیف و لعنتیت
‫- حالمو به هم میزنه! ‫- اوه!
‫- آروم باش! نکنه مسته؟ ‫- تاریخ نمرده!
‫- تاریخ دیر یا زود برمیگرده! ‫- ولی اون یه زنه!
‫و یه تیپا میزنه در کون همتون! ‫عوضیای لعنتی!
‫
‫- ببین چیکار کردی ‫- ادی: درد داره؟
‫- ویشی؟ ویشی؟ خوشت میاد؟ ‫- برو گمشو, برو گمشو
‫چی میخوای؟ گمشو!
‫بئاتریس: یکی رو از حراست بفرستین!
‫- گمشو! ‫- حراست!
‫وقتی یروفیف شنید
‫که میای مسکو
‫و سمیونوف مستهجن قراره ‫چاپش کنه چی فکر کردی؟
‫من -- من هیچی فکر نکردم
‫چی تو این کشور دوست داری؟
‫- چی رو تو روسیه دوست داری؟ ‫- مردمش رو
‫زن: اون گفته که هیچوقت ‫خودشو یه مخالف نمیدونسته
‫خب اینکه خوبه، ولی تو,,,
‫,,,درباره مخالفین شوروی ‫به طور کلی چه نظری داری؟
‫اونا دوست دارن مخالفتشونو به نمایش بذارن
‫که همه ببینن
‫زن: خیلی ممنون
‫کارگر: ادوارد ونیامینوویچ,,,
‫,,,من تو همون کارخونه ریخته‌گری ‫کار میکنم که شما هم کار میکردین
‫و خب
‫,,,من و چندتا از همکارام داشتیم
‫کتاب شما درباره آمریکا رو میخوندیم
‫و میدونی، اون قسمتی هست
‫که توش توضیح میده,,, ‫که توش میگه,,,
‫,,,خلاصه,,,
‫,,,با یه مرد بی‌خانمان رابطه داشته، درسته؟
‫خب؟ راسته؟
‫همش راسته,
‫و عالی بود,
‫هر مردی باید حداقل یک ‫بار این تجربه رو داشته باشه,
‫- به همکارام میگم ‫- آره، لطفاً
‫باشه, ممنون,
‫قهوه، لطفاً,
‫بله,
‫- ممنون, ‫- بقیه پولتون,
‫کریر: آقای لیمونوف؟
‫- بله؟ ‫- خوشحالم میبینمتون,
‫کریر: برای همیشه برگشته؟
‫ادی: برای چاپ کتاب جدیدم اینجام,
‫ناشر دعوتم کرده,
‫میتونم بشینم؟
‫بعضی از کتاب‌هاشو خوندم,
‫خیلی خوشم اومد,
‫این دومین باره که اینجام,
‫این دوره خیلی جذابه,
‫اوم، میدونم مشکلات زیادی هست، ولی,,,
‫من در جایگاهی نیستم که قضاوت کنم,
‫روس‌ها خوب بلدن بمیرن، ولی ‫هنر زندگی کردن رو خیلی کم بلدن,
‫ولی چهره‌هاشون، قیافه‌های مردم، خیلی,,,
‫,,,خیلی پر از زندگی و واقعیه,
‫تو غرب، همه قیافه‌هاشون مثل عروسکه,
‫تو غرب، همه قیافه‌هاشون عین عروسکه,
‫اونجا همه چی مجازه ولی هیچی مهم نیست,
‫اینجا برعکسه،
‫هیچی مجاز نیست
‫ولی همه چی مهمه,
‫حیف میشه اگه با این ‫تغییرات همه اینا از دست بره,
‫اوهوم, آره,
‫مثل آفریقا، حیفه اگه همه لباس مدرن بپوشن,
‫دیگه عکس‌های عجیب غریب نمیشه گرفت,
‫ولی نمیشه روح این کشور رو از دست داد,
‫
‫امیدوارم یه روز روسیه حسابی حالتو بگیره,
‫تا بفهمی چه حسی داره,
‫اون موقع ببینم چی میگی,
‫
‫مادر: کیه؟
‫بابا! مامان, منم,
‫منم، ادی,
‫خونه همه چی داریم, اوهوم,
‫سی کیلو شکر داریم،
‫یه گونی پر از غلات،
‫و زیرزمین پر از غذاست,
‫هیچی لازم نداریم، میدونی؟
‫وقتی ما رفتیم، خونه رو کی میگیره؟
‫اگه بیای اینجا زندگی ‫کنی، مسئولیت خونه با توئه,
‫- اوهوم, ‫- اینجا خوبه,
‫ساکت و دنجه,
‫من فقط چند روز میمونم,
‫- هان؟ ‫- فقط چند روز اینجام,
‫کتابمو چاپ کردن,
‫- آه! ‫- کنفرانس مطبوعاتی، جلسات،
‫- و اینطور چیزا, کلی کار دارم, ‫- اوهوم,
‫مادر: و,,,
‫,,,زنت چی؟
‫ما دوران بزرگ و باشکوهی را تجربه کردیم,
‫مگه زن نداری؟
‫بچه؟
‫نه، نه, هنوز نه، بچه ندارم,
‫ هنوز نه,
‫تو ۴۶ سالته، ادی,
‫پدر: گورباچف,
‫اوهوم، اون نامرد این مملکت رو نابود میکنه!
‫همین الان یه داستانی خوندم ‫درباره یه زن،
‫که دخترشو به خاطر تنبیه ‫تو حیاط زنجیر کرده بود،
‫تو هوای منفی سی درجه, اوهوم,
‫دست و پای بچه اونقدر یخ زده بود،
‫که مجبور شدن قطعشون کنن,
‫و وقتی از بیمارستان
‫آوردنش خونه، ‫اون چیزی که ازش مونده بود،
‫دوست پسر مادرش به اون ‫دختر بچه ناقص تعرض کرد،
‫و حامله‌ش کرد,
‫و بعدش، پسرش رو هم ‫تو سرما زنجیر کردن بیرون, اوهوم,
‫این همون چیزیه که ما همه این سال‌ها ‫براش جنگیدیم؟
‫به نظر دروغ میاد,
‫نه، راسته!
‫- تو روزنامه خوندم, ‫- ادی: کدوم روزنامه؟
‫- کدوم روزنامه؟ بذار ببینم, ‫- ولش کن! نه!
‫روزنامه‌ها دروغ نمیگن,
‫مادر: بذار روشن باشه, ‫خونه رو گرم میکنه,
‫تازه اینجوری حس میکنم ‫یه روح زنده دیگه هم تو خونه هست,
‫اگه تو فرانسه این کارو میکردم، ‫هزاران فرانک خرج برمیداشت,
‫یعنی میگی دولت اونجا اینقدر حریصه ‫که باید پول گاز رو پرداخت کنید؟
‫- آره ‫- اوه!
‫گورباچف و دار و دستش ‫میخوان همین کار رو اینجا هم بکنن
‫نگاشون کن
‫اینا دیوونه شدن
‫و این ساخاروف دیگه کدوم خریه؟
‫انگار دارن دوباره استالین رو دفن میکنن
‫ما برای آرمانگراهای ‫خیالپرداز اشک خواهیم ریخت
‫اونایی که امروز دفنشون میکنیم، ‫چون خیلی سر و صدا کردن
‫ولی ما میتونیم ادامه بدیم,,,
‫این چرندیات ضد شورویه
‫دشمن دورمون کرده
‫استالین میدونست چطور اینا رو سر جاشون بشونه
‫سوپ میخوری؟
‫سه شهروند روس و یک لتونیایی
‫از اعضای جنبش ملی بلشویک
‫امروز به جرم تروریسم محکوم شدن
‫دادگاه ریگا تهدید اونا به
‫منفجر کردن برج کلیسا در لتونی ‫رو یک عمل مجرمانه اعلام کرد
‫فعالین حزب ادوارد لیمونوف محکوم شدن
‫به ده سال زندان
‫طبق اونچه مشخص شده
‫حدود ماه نوامبر، فعالین ظاهراً تلاش کردن
‫که اقدامات تروریستی دیگه ای انجام بدن
‫اونا جنگ میخوان
‫بذار بیان جلو ‫ما برای جنگ به دنیا اومدیم
‫این طبیعیه ‫چیزی نیست که ازش خجالت بکشیم
‫جنگ مزخرفه
‫روسیه همه چیز است, بقیه هیچ است,
‫گور بابای تو, گور بابای جنگ
‫ادی: من گفتم اونا میان, ‫و نگاه کن! اونا الان اینجان
‫جوون، عصبانی و ناامید
‫ما چیزی برای از دست دادن نداریم ‫ما تشنه قدرتیم
‫فعلاً مخفیانه کار میکنیم
‫این پناهگاه تنها چیزیه که داریم
‫و جامون اینجا خیلی تنگه
‫ما یه حزب سیاسی جوونیم
‫که همه اون مقامات ‫جنایتکار رو به وحشت میندازه
‫یه حزب با 300 اسپارتان ‫و من رهبرشونم
‫من, ادی,
‫مرد: راستش رو بخوای ‫من قبلش مست بودم
‫ادی: روسیه با ترس و اضطراب منتظر ماست
‫مثل یه دختر باکره ‫تو یه خونه بمباران شده
‫منتظره که یه مرد قوی و ‫خوش تیپ بیاد و اونو تصاحب کنه
‫پس چه اهمیتی داره اگه یکم خطرناک باشه؟
‫دشمنا له میشن ‫چیزی برای ترسیدن نیست
‫هرچند تو افق جنگ و مرگ در کمینه
‫بهتره به گله بپیوندی
‫یا با مایی یا علیه ما
‫ادی: امروز ما شاهد انقلاب روسیه هستیم
‫حتی صرف اینکه اینجا هستم ‫منو غرق غرور میکنه
‫این انقلاب قطعاً ‫دلیل خوبی برای جشن گرفتنه
‫و حتی اگه امروز، به هر دلیلی ‫یه جایی شکست بخوره
‫من آرومم
‫من از کشورم خجالت نمیکشم
‫اگه بگم جنگ داخلی ‫چه پاسخی دریافت میکنم؟
‫موسیقی گوش نوازی برای گوشامه
‫
‫یه بورژوای خوب ‫یه بورژوای مرده است!
‫بذارین جلوی این گندیدگی لیبرال رو بگیریم ‫که مغزمون رو مسموم میکنه!
‫مرد: سرمایه داری فقط ‫یه مشت آشغاله!
‫سرمایه داری فقط ‫یه مشت آشغاله!
‫ای میهن مهربان و مادرانه‌ام!
‫با کلماتی ممنوعه تو را نفرین می‌کنم,
‫برای زندگان درون تو و مردگان
‫از یه آدم عجیب الخلقه مثل من چی می‌خوای؟
‫متولد و بزرگ شده به شکل ناقص
‫در تاریکی یک دریای شهری,,,
‫ادی: اگه قلب یه شورشی رو داری
‫اگه قهرمانات جیم موریسون، ‫لنین، میشیما و بادر هستن:
‫تبریک میگم!
‫تو از قبل عضو حزب ما هستی
‫خبرنگار: آقای لیمونوف، ‫اعضای حزب شما کیا هستن؟
‫ادی: اونا جوونن و از زندگی تو ‫یه کشور به درد نخور خسته شدن
‫نمیخوان دهاتی های بدبخت باشن
‫یا عوضی هایی که فقط به پول ‫فکر میکنن، یا مامورای کا,گ,ب
‫ما این رژیم خونین رو، ‫این رژیم کثیف رو سرنگون کردیم
‫که هیچوقت قبولش نداشتیم
‫و از حالا به بعد، بهتون قول میدم ‫حتی اگه تو خون غرق بشیم
‫شرافتمون برای همیشه ‫حفظ میشه
‫نوه هامون میگن: ‫ آره، اونا ریختن تو خیابونا
‫ با اینکه مسلح نبودن ‫جرأتشو داشتن این کارو بکنن
‫خبرنگار: به برج استانکینو حمله کردین؟
‫ادی: خواهند گفت، رفتن پایین ‫تو خیابون که شلوغ کاری کنن
‫ مثل سال 1945!
‫ادی: به من میگن افراطی، ‫فاشیست
‫ولی میدونی که اصلاً اینطور نیست
‫کوزنتسوف: آره، میدونم
‫ولی حزبت هیچوقت ‫رسماً به رسمیت شناخته نمیشه
‫من خودم همه چیز رو برنامه ریزی ‫و سازماندهی کردم، منو دستگیر کنین
‫و بذارین بچه ها برن
‫اینجوری که نمیشه,
‫اینجا جمهوری موز نیست، قانون وجود داره,
‫ما 7000 عضو داریم، خیلی ساده است,
‫اگه رسماً ما رو به رسمیت نشناسید،
‫مجبور میشیم غیرقانونی عمل کنیم,
‫دقیقاً میخوای چی بگی؟
‫منظورم اینه که:
‫اگه جلوی روند قانونی به ‫رسمیت شناختن ما رو بگیرید،
‫اون وقت مجبور میشیم
‫از روش‌های دیگه استفاده کنیم,
‫پس شعارهاتون رو توضیح بده,
‫این نارنجک لیمونکا روی اعلامیه،
‫این اشاره به اسم مستعار ‫شماست یا فراخوان به اسلحه؟
‫تصاویر این نوع مهمات
‫از نظر قانونی ممنوع نیست، ‫و شعارهای ما فقط شعرن,
‫کوزنتسوف: خیلی وقت پیش بهت گفتم
‫که اسم مستعار وحشتناکی انتخاب کردی,
‫یادت نمیاد اون مکالمه‌مون رو؟
‫دیگه خیلی دیر شده برای ‫عوض کردنش آندری سرگیویچ,
‫هیچوقت برای تغییر دیر ‫نیست، ادوارد ونیامینوویچ,
‫پدر و مادرت آدم‌های خوبی هستن،
‫پدرت سال‌ها برای ما کار کرد,
‫چرا اینقدر از زندگیت متنفری؟
‫تو یه نویسنده‌ای,
‫یه مهندس روح انسان‌ها,
‫سیاست کثیفه, کتاب‌های خودت رو بنویس،
‫بشین و شروع کن به نوشتن، ‫این راه رو انتخاب نکن,
‫باشه، آره، به نوشتن ادامه میدم,
‫اما,
‫ازت میخوام کمکم کنی، همین,
‫خب میخوای کمکم کنی یا نه؟
‫نه، نمی‌تونم کمکت کنم,
‫پس داریم وقت تلف می‌کنیم,
‫هر کاری دوست داری بکن,
‫ولی من نبودم که درخواست این جلسه رو دادم,
‫حالا,
‫یه پیشنهاد دیگه دارم,
‫چه پیشنهادی؟
‫دفتر رئیس جمهور داره
‫یه گروه کارشناس استراتژی، ‫ژئوپلیتیک و این چیزا تشکیل میده,
‫دقیقاً مناسب توئه,
‫خب؟
‫این شغل عالی و مناسب توئه,
‫حقوق خوب،
‫ویلا، ماشین، دفتر کار,
‫مستقیماً هم با رئیس جمهور ‫در ارتباط خواهی بود,
‫ارتباط مستقیم؟
‫کاملاً منطقی به نظر میرسه,
‫اگه به برنامه حزبتون فکر کنی،
‫تقریباً عین چیزیه که دولت میخواد,
‫رئیس جمهور یه حرفه‌ایه، آدم دلسوز و صبوریه,
‫داره روسیه رو در مسیر درست،
‫با سرعت مناسب هدایت می‌کنه, یه سری ‫تغییرات بزرگ,
‫وقتشه جدی بشی,
‫ادوارد ونیامینوویچ؟
‫ادی: وای به حال مردن در زمستان, ‫برف می‌باره,
‫به نظر میاد امروز دیگه نمیخواد ‫تموم بشه,
‫جایی برای رفتن ندارم, ‫پدر و مادرم مُردن,
‫دوستام رفتن,
‫هیچ عزیزی تو دنیا ندارم,
‫هم‌پیاله‌ای ندارم,
‫مشروب خوردن رو ترک کردم,
‫هیچکس منتظرم نیست, ‫هیچکس نیست,
‫من هم از گردش روزگار ‫محو شدم,
‫من زندانی ساوینکو هستم,
‫منو به سیبری کشوندن، ‫زندانیم کردن
‫و صدامو ازم گرفتن,
‫سرده,
‫خالیه,
‫برف میاد,
‫واقعاً!
‫ادی: هیچ جا پیدام نمیشه، ‫ولی با تمام وجودم اینجام,
‫مُردم، ‫ولی هیچوقت اینقدر زنده نبودم,
‫هیچی نیست، ولی همه چیز هست,
‫حالا چی میشه؟ ‫بعد از شهرت جهانی چی در انتظارمه؟
‫بعد از زندان؟ بعد از همه چیزایی ‫که برام اتفاق افتاد؟
‫شاید باید یه دین جدید اختراع کنم؟
‫یا یه جنگ جدید شروع کنم؟
‫مطمئناً ادی، ‫به عنوان یه 'قهرمان واقعی'،
‫تو از پیری، توی رختخواب نمی‌میری,
‫خیلی ناعادلانه میشه,
‫خیلی وحشتناک میشه,
‫- در رو باز کن, ‫- میشه کتاب رو برام امضا کنید؟
‫آره، حتماً,
‫دلمون براش تنگ میشه، ‫ادوارد ونیامینوویچ,
‫ممنون,
‫ببخشید ادوارد ونیامینوویچ، ‫میشه دوباره انجامش بدیم؟
‫- واسه خروجش، اشتباه کردیم, ‫- دوباره؟
‫- بله, ‫- ادوارد ونیامینوویچ، یه چیز دیگه,
‫میشه یه میکروفن بی‌سیم بهش وصل کنیم؟
‫آره، حتماً
‫تو روسیه یه ضرب‌المثل هست که میگه:
‫ وقتی میای مجلس رقص، ‫باید آماده رقصیدن باشی
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره
‫بیا دوباره انجامش بدیم
‫حرکت
‫لیمونوف وارد زندان شد، توبه کرد
‫و از آنجا به عنوان محبوب‌ترین ‫چهره یاغی در میان جوانان بیرون آمد
‫و تصمیم گرفت که فقیر بماند و,,,
‫در سال ۲۰۱۴ روسیه بخش‌هایی از اوکراین را
‫را ضمیمه خاک خود کرد,
‫ادوارد و گروه ملی‌گرایانش این بخش را
‫ با شادی و پایکوبی پذیرفتند و
‫برای جنگیدن به دونباس ‫در کنار جدایی‌طلبان رفتند,
‫ادوارد لیمونوف در ‫تاریخ 17 مارچ درگذشت,
‫دو سال پس از آن، روسیه ‫به اوکراین حمله کرد,
‫خارکف، شهری که در آن متولد شد، ‫نقشی محوری در زندگی او ایفا کرد,
‫شهری که در آن از یک خلافکار ‫خیابانی به یک شاعر تبدیل شد,
‫جایی که ادیک به ادوارد تغییر یافت و در ‫نهایت به ادوارد لی‌مونوف تبدیل شد,
‫تهیه کننده: ‫اردوان صفایی
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال »