‫جمع کن خودت رو!
‫رئیس، واسه یه نفر این همه آدم لازمه؟
‫موندم این همه آدم بسه یا نه,
‫اون فقط یه آدم معمولیه، مگه نه؟
‫اون یه شیطانه که خودشو شکل آدم کرده,
‫یه قهرمانه!
‫ولی یه شرور هم هست,
‫از اونایی که جنگ راه میندازن متنفرم,
‫از اونایی هم که از میدون جنگ فرار می‌کنن ‫بدم میاد,
‫من از اون آدماییم که می‌پرم وسط میدون جنگ،
‫قلب دشمنامو از جا می‌کنم، ‫خونشونو می‌پاشم اینور اونور،
‫بعدشم حال می‌کنم وقتی می‌بینم دارن ‫خونی مالی فرار می‌کنن,
‫هیچ رحم و مروتی، بخششی، ‫یا سازشی در کار نیست
‫وقتی پا تو میدون جنگ بذارم,
‫دو هزار کرور خرج کردیم ‫و یه سال برنامه ریختیم واسه امشب,
‫این شب واسه ‫آینده سیاسی‌مون خیلی مهمه,
‫همه گانگسترای جنوب هند ‫به حزب گانی پیوستن,
‫اون خبرنگار بی‌ناموس ‫که از نقشه‌هامون خبردار شده بود،
‫حالا گیر گانی افتاده,
‫شما دوتا برید اونجا,
‫هرکی جرئت کرد نقشه‌هامونو خراب کنه، ‫کارشو بسازید,
‫یه جلسه تو خونه باغ وزیر می‌ذاریم,
‫گوشی‌هامون خاموشه,
‫فهمیدین؟
‫اگه کار واجبی پیش اومد،
‫-با ناراسیمها تماس بگیرین, ‫-باشه,
‫-مراقب باشین, ‫-باشه,
‫رئیس، جای هفت تا از اون هشت تا ‫نماینده گمشده رو پیدا کردیم,
‫فقط نماینده ونکاتش ‫هنوز پیداش نیست,
‫داداش و شوهر خواهرشو ‫گیر انداختم,
‫کاری کنین اون هفت تا نماینده گمشده
‫تا قبل از طلوع آفتاب پیش من باشن,
‫باشه,
‫خیلی از نماینده‌های حزب حاکم ‫علیه دولت شورش کردن,
‫اونا با حزب مخالف ‫در تماس هستن,
‫تا فردا ‫وزیر ارشد آقای هاریهارا,,,
‫بیا بیرون یه نگاه بنداز بابا,
‫همه گانگسترای جنوب هند
‫اومدن واسه جشن تولد ‫داداشم,
‫وزیر ارشد هاریهارا راجاپا ممکنه مجبور شه,,,
‫ باید بیام تماشا کنم که ‫اون اراذل دارن مست می‌کنن
‫و دخترای نیمه‌لخت رو ببینم ‫که بی‌شرمانه تو مهمونی قر میدن؟
‫جشن تولد پسرم ‫باید با حضور
‫همه سیاستمدارا، وزرا، ‫و وزرای ارشد جنوب هند برگزار می‌شد,
‫آرزوت سال دیگه برآورده میشه,
‫تو خیلی آتیشی‌ای خانم!
‫چشام دیگه خسته شده ‫از این بازی چشم‌چرونی!
‫تو ژاکت، اون مثل یه پروانه نازه, ‫با اون کمر باریکش، اوه مای گاد!
‫چند روزه که ‫این دور و برا نیستی
‫یا خدا! پسرا ‫دارن زیادی شلوغ می‌کنن!
‫من سیندرلام، دارم رد می‌شم
‫جمعیت هر روز دنبالم راه میوفتن
‫نلرزون، تکون نخور ‫تو یه دیگ لرزونی، خانم!
‫چه وایسی چه قر بدی ‫تو خیلی آتیشی‌ای، خانم!
‫خواهش می‌کنم ولم کن!
‫خواهش می‌کنم بذار برم,
‫خواهش می‌کنم ولم کنین!
‫همه مدارکی که دارم رو ول می‌کنم,
‫همشو ‌میدم بهتون!
‫بیا بریم یه دور بزنیم ‫با فراری تو، رفیق
‫بیا تو شب گاز بدیم، ‫من آماده‌ام که محکم بچسبم!
‫هولی خیلی باحاله ‫وقتی تفنگ داشته باشی
‫از دعوا کردن خسته شدم ‫بیا بریم برقصیم!
‫گونه‌هات انقدر آتیشی‌ان ‫که آتیش روشن می‌کنن
‫می‌تونم سیگار کوچولومو روشن کنم ‫انقدر داغ و گیج‌کننده‌ان!
‫نه فقط دو بعدی ‫منو سه بعدی ببین!
‫اوج داستان آدمو گیج می‌کنه ‫تو آی‌مکس، باحاله!
‫هی جیگر! چشاتو اینجوری نکن ‫پسرا گریه می‌کنن، خانم!
‫چه وایسی چه قر بدی ‫تو خیلی آتیشی‌ای، خانم!
‫نمی‌تونی دور بمونی ‫هرچی هم که بگم
‫بی‌خیال، بی‌توجه ‫به قدمای من، تو برمی‌گردی
‫چشام دیگه خسته شده ‫از این بازی چشم‌چرونی!
‫تو ژاکت، اون مثل یه پروانه نازه, ‫با اون کمر باریکش، اوه مای گاد!
‫چند روزه که ‫این دور و برا نیستی
‫یا خدا! پسرا ‫دارن زیادی شلوغ می‌کنن!
‫من سیندرلام، دارم رد می‌شم ‫پابندام قر میدن
‫جمعیت هر روز دنبالم راه میوفتن
‫تو جست و خیز می‌کنی و می‌رقصی ‫تو یه خال هندی داری، خانم!
‫چه وایسی چه قر بدی ‫تو خیلی آتیشی‌ای، خانم!
‫کدوم گوری قایم شدی، ‫مرتیکه‌ی بی‌همه‌چیز؟
‫کل رفقای خالتورت رو فرستادیم اون دنیا,
‫اگه تا دم صبح پاچه‌خواری حزب مارو نکنی,,,
‫ریز ریزت می‌کنم!
‫هی، مونی، هنوز علافی اینجا؟
‫کامیون مارو کی ول می‌کنی، جناب سروان؟
‫اگه تا فردا صبح نرسم بندر منگالور،
‫لایسنسم رو پاره می‌کنن,
‫یارویی که با کامیون زدین بهش، ‫الان تو بیمارستانه,
‫شوفرتون هم که زده به چاک,
‫بهش بگو زودتر خودشو تسلیم کنه,
‫دارن هی زنگ می‌زنن میگن ‫تو جاده کمربندی پلیس پخ هم نیست,
‫اس‌آی محل باید بیاد رو خط دیگه,
‫گوش به فرمانم، جناب سروان,
‫دو هفته‌س گفتیم موتورمون دزدیده شده,
‫دختر بدبختم دیگه نمی‌تونه بره سر کار,
‫یه کاریش بکنین دیگه,
‫جناب سروان، نمیشه دوربینای ‫کوچه پس کوچه‌ها رو یه نگا بندازین؟
‫دوربین کوفتی؟
‫می‌بینی اون لامصبو؟
‫- لورد, ‫- بله قربان؟
‫چند ماهه این دوربین زهرماری خرابه؟
‫یه ماه پیش زنگ زدیم تعمیرات، ‫هنوز که هنوزه عین خیالشون نیست,
‫کلانتری ما همینه دیگه,
‫دوربین همه جا ریخته، قشنگیشو میگم,
‫شش ماه پیش دوتا دختره رو سلاخی کردن،
‫همه‌ی کلانتری ریختیم سر اون پرونده‌ی کوفتی,
‫اصلا وقت نداریم کله‌مونو
‫با دزدیده شدن موتور ‫و این چرت و پرتا پرت کنیم!
‫- قربان، این‌جوری نگو دیگه, ‫- فعلا برو، پیداش کردم خبرت می‌کنم,
‫- اوی! اینو ببر بیرون! ‫- چشم قربان,
‫هی، داس، واسه چی این بدبختا رو ‫جلو در قطار کردی؟
‫بگو برن پی کارشون,
‫- خودت چی‌کاره‌ای مگه؟ ‫- قربان,,,
‫مگه نباید بری پیشواز بازرس؟
‫هنوز تا اومدن قطار کلی مونده,
‫دارم کلانتری رو ‫واسه مهمونی خدافظی فرداتون خوشگل می‌کنم,
‫- خوشگل‌سازی؟ ‫- آره دیگه، قربان,
‫می‌خوای قبل از اینکه بازنشست بشم، ‫بازرس یه چک و چونه‌ای بهم بزنه؟
‫اینارو جمع کن ببر تو انباری,
‫- زود باش برو, ‫- چشم قربان,
‫- قربان, ‫- هی، گوویندا و مینا,
‫- قربان؟ ‫- شما دوتا علاف چی کار می‌کنین؟
‫دارم اینجا رو تر و تمیز می‌کنم ‫که بازرس جدیده اومد، حال کنه,
‫- هی، اون لامصبو بده به من, ‫- قربان؟
‫اگه ببینه همه‌چی زیادی ردیفه قاطی می‌کنه,
‫- مگه نباید همه‌چی میزون باشه؟ ‫- من این کله‌خر رو خوب می‌شناسم,
‫هی! این پرونده اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫- قربان,,, ‫- اینو وردار ببر تو اتاق بازرس,
‫دی‌سی‌پی همیشه ‫واسه بازرسی‌ها راس ساعت میاد,
‫تو به کارات برس, ‫من دیگه رفتم,
‫- مینا, ‫- قربان؟
‫- تو هم با من بیا, ‫- هی، داس، این پرونده‌ها هنوز اینجا چی کار می‌کنن؟
‫مگه نباید چکشون می‌کردی ‫و می‌ذاشتی رو میز بازرس کوفتی؟
‫بیا، وردار ببرش اونجا,
‫مگه بازرس جدیده فردا نمیاد؟
‫پس این ادا اصولا واسه چیه؟
‫من دو سال تموم با این یارو کار کردم,
‫اصلا تو فازش نمیشه رفت,
‫اگه برسه و کله‌ش خراب شه چی؟
‫اون‌وقت می‌خوای ‫چه خاکی تو سرت کنی؟
‫اگه یارو که قرار بود فردا بیاد،
‫یهویی هر وقت عشقش کشید بیاد اینجا،
‫دیگه به من چه ربطی داره,
‫همین جناب‌عالی‌تون هی تعلیق می‌شد، ‫هی منتقل می‌شد،
‫بعدشم لم می‌داد تو خونه، ‫حالشو می‌برد، مگه نه؟
‫به این یارو بگو خفه‌خون بگیره ‫و از این به بعد راس ساعت بیاد سر کار,
‫تو می‌دونی تعلیق شده، ‫ولی می‌دونی واسه چی؟
‫واسه اینکه کارشو ‫درست انجام نداده اخراج نشده,
‫هر بار که تعلیق شده، یه قصه داشته,
‫و هر قصه‌ای هم، ‫یه چندتا آدم‌کشی خفن داشته,
‫و هر دفعه که آدم کشته، ‫یه دیو رو فرستاده سینه‌ی قبرستون,
‫داسا، ببند اون گاله رو,
‫بریم، قربان,
‫راستی ساعتت که گم شده بود، پیدا شد؟
‫- اوه، اونو میگی؟ ‫- آره,
‫والا هنوز دارم دنبالش می‌گردم,
‫- هی,,, چی شده؟ ‫- بیا بریم بابا,
‫آرجون قربان!
‫خیلی ذوق زدم که دیدمتون
‫اصلا فکرشم نمی‌کردیم شما رو ببینیم!
‫من آلیام، جناب,
‫اینم شویتاست,
‫-سلام، جناب, ‫-سلام، جناب,
‫-شماها کار آموزین؟ ‫-آره، جناب,
‫ما همه بچه‌های میسوریم، جناب,
‫دوستتون به ما آموزش داده,
‫-کدوم دوستم؟ ‫-سروان پرابهاکار,
‫-اوه، پرابهاکار, ‫-آره جناب, خیلی از شما واسمون گفته,
‫-مرسی, ایشالا موفق باشین! ‫-مرسی، جناب!
‫اوم,,, جناب، میشه یه سلفی بگیریم؟
‫-اوکیه, ‫-هی، بیاین، بیاین!
‫-خانم، شما هم بیاین دیگه, ‫-بیا، مامان,
‫حاضرید؟
‫لبخند!
‫-ماشین اداره رو آوردین؟ ‫-آره، خانم,
‫رئیست هنوز نیومده سر کار, ‫واسه چی ماشین پلیس آوردین؟
‫آقای راوانان ما رو فرستادن، خانم,
‫ایشون قبلا با پسر من کار کرده,
‫-برای چی حالیش نشده؟ ‫-بی خیال, دیگه تکرار نشه، مرد حسابی,
‫-چشم، جناب, ‫-فهمیدی؟ بزن بریم,
‫-بله، جناب, ‫-تو این بازیا خوب واردی,
‫گوشی‌های ویرا و مایکل ‫خاموشه، رئیس,
‫هر چی زور زدم جلوشونو بگیرم، محل نذاشتن,
‫فکر کنم یه کلکی تو سرشونه,
‫خیلی کله‌خرن، رئیس,
‫خیلی از فیلمای ما رو دارن,
‫حتی یه فیلمم دارن ‫از وقتی که کله اون خبرنگاره رو زدیم,
‫حس بدی دارم، رئیس, ‫بذار برم پیداشون کنم,
‫هی!
‫لاکشمن,
‫تو برو دنبالشون,
‫-وایسا! ‫-گواهینامه‌ت کو؟
‫جناب,,,
‫-دخترمون گم شده، جناب! ‫-یه دقیقه,
‫-جگادیش، جناب! ‫-رفته بود سر کلاس،ولی دیگه پیداش نشد
‫13 سالشه, ‫همین یدونه دخترو داریم، جناب!
‫این عکسشه، جناب,
‫به دوستاش ‫و فامیلا هم زنگ زدیم,
‫هیشکی خبر نداره کجاست,
‫-خیلی دلمون شور میزنه ‫-خدا بزرگه
‫کجا می‌شینید
‫کوچه سومی، سوبهاشناگر، جناب,
‫ولی کلاسش تو همین دور و ورا بود,
‫واسه همین اومدیم اینجا پی‌اش، جناب,
‫خونه شما ‫میخوره به کلانتری سوبهاشناگر,
‫برید اونجا شکایت بنویسید
‫-حتما کمکتون میکنن ‫-ولی، جناب,,,
‫جناب، ما نمی‌تونیم شکایت شما رو بنویسیم
‫بهشون بگین ‫سروان جگادیش فرستادتون
‫اونوقت قبولت میکنن
‫-جناب! ‫-خانم نترس
‫برید کلانتری، خدا بزرگه!
‫-راوانان! جناب اینجان ‫-بله، جناب,
‫جناب!
‫-جناب، من جگادیشم, ‫-سلام، خانم,
‫-سلام, ‫-حال و احوال؟
‫-ایشون مینا کوماری و گوویند هستن, ‫-خوبم، شما چطورین؟
‫بله, جناب فردا میان سر پستشون ‫و منم دیگه بازنشست میشم، خانم,
‫ایشالا به سلامتی
‫-میشه یه کاری برام بکنی؟ ‫-حتما، خانم,
‫یکی رو بفرست ‫موهاشو یه دستی بکشه و ریشاشم بزنه,
‫هنوز قیافه‌ش ‫شبیه آدماییه که از کار تعلیق شدن
‫نه یه افسری که ‫داره برمیگرده سرکاری
‫-شب خوش، جناب, ‫-شب خوش,
‫واسه چی این کوفتی رو ‫تو گوشیت سیو کردی، هَول؟
‫به من نگو هَول، ویرا,
‫فقط یه هَول ‫همچین فیلمایی رو سیو می‌کنه,
‫خفه خون بگیر! ‫زیادی داری زر زر می‌کنی!
‫-داری سر من داد میزنی؟ ‫-آره ایکبیری
‫-هی! ‫-هی!
‫هی!
‫چجوری تخم کردی به ماشین ما دست بزنی!
‫-می‌خوای به تو هم دست بزنم؟ ‫-هی!
‫هی! توله سگ!
‫چه غلطا
‫هی! تو!
‫اگه ولمون نکنی، ‫زنده‌زنده پوستتو تو این چاردیواری می‌کنم!
‫نه! دارم بهت اخطار می‌دم,,, آخ!
‫-راوانان! ‫-جناب!
‫نه تنها نئشه بودن و رانندگی می‌کردن،
‫با پلیس هم تصادف کردن,
‫به اون پلیس خانمه هم که می‌خواست ‫جلوشون رو بگیره تیکه انداختن!
‫یه حکم جلب مشتی برا جفتشون ردیف کن!
‫کلاهتون رو بندازین بالا که زنده‌تون گذاشتم!
‫صداتون در بیاد، ‫خفه تون می‌کنم!
‫جناب سروان!
‫اینا توله‌های وزرای مملکتن!
‫چی گفتی؟
‫بچه‌های وزرا هستن، قربان!
‫واسه اینکه می‌خواستی ‫تو کار دستگیری متهم‌ها فضولی کنی،
‫اسم این لندهور رو هم قاطی اون دو تا ‫تو پرونده بنویس، راوانان!
‫صبحی هر سه تاشون رو ‫می‌فرستم پیش قاضی,
‫جناب سروان!
‫- جناب سروان! ‫- یارو فکر کرده می‌تونه زبون‌درازی کنه,
‫زن و بچه‌م چشم‌انتظارمن! ‫تو رو خدا، قربان!
‫- غلط کردم حرف زدم، قربان! ‫- برگرد لباستو بپوش
‫قربان! من فقط واسه این زبون باز کردم که ‫تو روز اول کاریتون
‫گندی بالا نیاد!
‫قربان,
‫باید قضیه این پسرا رو ‫به بازپرس می‌گفتی,
‫یارو خیلی داره قمپز در می‌کنه!
‫همشون کله‌شون داغه,
‫اگه سر و کله‌شون اینجا پیدا شه، ‫پدر همه‌مون رو در میارن!
‫داس، تو اصن نمی‌فهمی ‫چه خبر شده,
‫اصن تو باغ نیستی ‫که چه خاکی قراره به سرمون بشه!
‫- همه‌مون رو زنده به گور می‌کنن! ‫- هوی!
‫می‌دونی ما کی هستیم!؟
‫این در کوفتی رو باز کن!
‫مینا، برو لباست رو عوض کن,
‫منم پشت سرت میام,
‫خانم، زود بیاین,
‫- گوویندا، جیپ رو آماده کن, ‫- چشم، قربان,
‫- باید بریم کلانتری راجیوناگار, ‫- قربان!
‫برای چی تو این اوضاع درب و داغون ‫داری میری؟
‫این بازپرسه از چیزی که فکر می‌کردیم ‫خیلی گردن‌کلفت‌تره,
‫پرونده‌ها رو هوا باشه، ‫بدبخت میشم!
‫- جیپ رو بیار گوویندا, معطل نکن! ‫- چشم، قربان,
‫هی، شما حرومزاده‌ها!
‫اگه موبایل‌هامون رو پس بدین، ‫با جونتون کاری نداریم,
‫- هی، پرونده رو تشکیل بده, ‫- مگه نمی‌دونی چه بلایی سر لورد بیچاره اومد,
‫من الکی بیام پرونده تشکیل بدم ‫که فاتحه زن و بچه‌م خونده شه؟
‫صد سال سیاه! هر غلطی ‫بازپرسه خواست بکنه,
‫- عمراً پرونده تشکیل بدم! ‫- یه دقیقه وایسا، داس,
‫- داری گند می‌زنیا, ‫- اوه، چه عجب!
‫تو که فردا
‫با گل و شیرینی و صلوات ‫می‌فرستنت خونه، بازنشسته شی!
‫منه بدبختم که باید ‫اینجا جواب پس بدم!
‫اصن نمی‌خوام قاطی ‫این پرونده و تو بشم!
‫- ایش! ‫- ایکبیری,
‫همتون رو لت و پار می‌کنیم!
‫- موبایل رو بده، آق‌بزرگ! ‫- بفرمایین,
‫جانم؟
‫چی شده، ماهالاکشمی؟
‫جدی میگی؟
‫الان راه میوفتم!
‫- داس! ‫- هوی!
‫- هر کاری عشقت می‌کشه بکن! ‫- اه!
‫- هی، هی، هی! آق‌بزرگ! ‫- کپه مرگتون رو بذارین، شما دو تا!
‫هی، کثافت!
‫عوض اینکه بری یه جا دیگه تصادف کنی،
‫باید می‌زدی ‫به این پلیس‌های حرومزاده!
‫اون‌وقت می‌فهمیدن ‫ما چه کله‌گنده‌هایی هستیم!
‫دفعه دیگه اینجوری صدام کنی، ‫زنده به گورت می‌کنم، ویرا!
‫خفه بابا، بچه‌ها!
‫- من اینجا بدبختی‌های گنده‌تری دارم ‫-بخاطر اینکه بهم میگی هَول
‫-با خواهرت ویدیو درست کردم
‫-با خواهرم؟ ‫-آره
‫اون دختر 15 سالشه
‫- من اینجوری حس نکردم ‫-بعد ویدیو درست کردی؟
‫میخوای چی کار کنی؟
‫-میخوای چیکار کنی؟ ‫-هی!
‫- این کارو کردم چون بهم گفتی هَول ‫-هی
‫هر غلطی میخوای بکنی بکن
‫-هی رفیق ‫-سلام ارجون
‫-چه خبر ‫-چطوری عمه
‫-خوبم آنانیا چطوره ‫-درجه یک
‫الان گذاشتی ما تو خونت بمونیم ‫حالا خودت کجا میری؟
‫-سلام ‫-قربان چمدون
‫-بزارش داخل ‫-ما نزدیک بیمارستان خونه گرفتیم
‫- هم واسه آنانیا دم دست‌تره هم واسه من, ‫- اوه,
‫دیگه زیاد نمیایم اینجا,
‫- چته برای چی لبات آویزونه؟ ‫- تو فاز غمم!
‫واسه چی؟
‫برید بابامو بگیرید!
‫مگه چی کار کرده؟
‫نمی‌ذاره با گوشی بازی کنم!
‫- اوه! ‫- اوه!
‫- واسه چی خب؟ ‫- میگه موبایل واسه بچه ها بده,
‫ولی تو دلت بازی می‌خواد، نه؟
‫بچه‌ها جز بازی مگه کار دیگه‌ای بلدن؟
‫تو بازی کن, ‫من الان گوشی رو ردیف می‌کنم,
‫- عمه, ‫- جونم؟
‫کار آنانیا الان تمومه ها, ‫من باید برم شیفت شب,
‫من که برم بیمارستان، ‫آنانیا از همون‌جا میاد دنبالش,
‫ریشاب، بریم دیگه؟
‫- خب، بزن بریم! ‫- بپر بریم عزیزم,
‫- فعلا آرجون, ‫- بای بای!
‫- بای، دمت گرم, ‫- شبت خوش!
‫- چطوری لورد! ‫- بله قربان؟
‫- جعبه کمک‌های اولیه رو بذار تو اتاق مامانم ‫- حله قربان,
‫قربان!
‫قربان,
‫اینا بچه‌های منن قربان,
‫بی‌مادر شدن,
‫سه سال پیش، ‫که تو ماندیا بودیم،
‫من و جناب سروان
‫داداش وزیر دانیل رو گرفتیم ‫و واسش پرونده سازی کردیم
‫ده روزم نشد که،
‫زدن جناب سروانو ناکار کردن
‫گفتن تصادف بوده!
‫زن منو لت و پار کردن،
‫جنازه لخت و پتیشو ‫انداختن کف خیابون، قربان!
‫بچه های وزارو بگیری ‫خیلی خوب میشه!
‫خیلی کپ کردم، قربان,
‫بیخیالشون نشو، قربان,
‫جون مادرت، قربان!
‫هی! اون بچه ها کجان؟
‫تو ان,
‫برای چی انداختیشون اون تو؟
‫اون یارو کاتبه و پاسبانه کجان؟
‫هی، داس! کدوم جهنمی بودی؟
‫من قند دارم قربان, ‫رفتم یه چی کوفت کنم,
‫کی در این خراب شده رو بسته؟
‫اون پاسبانه کو؟
‫زن راوانان از حال رفت,
‫زنگ زد بهم گفت ‫کلیدا تو صندوقچه شکایاته,
‫هی، برو اون درو وا کن,
‫ایناهاش!
‫- هی داس! صد دفه زنگ زدم بت! ‫- هی راوان!
‫- برای چی برنداشتی؟ ‫- هی!
‫حالا برنداشتم که برنداشتم ‫اون توله ها که هنوز تو ان مگه نه؟
‫- برای چی درو بستی در رفتی؟ ‫- جناب سروان بت گفت پرونده ردیف کنی!
‫- برای چی نکردی پس؟ ‫- حالا من نکردم,,,
‫قربان! واسه چی وقتی ‫بچه های وزیر تو بودن گذاشتی رفتی؟
‫من مرض قند دارم, ‫رفتم یه لقمه بخورم
‫خدا مرگم بده!
‫- کجا رفتن؟ ‫- هی راوان! اون بچه مچه ها کجان؟
‫- ای وای! ‫- ای وای!
‫همین تو بودن!
‫- درو چفت کن راوان! ‫- داس! برو بالا رو بپا!
‫- گوویند، ببین بالای بوم ان! ‫- همه سوراخ سمبه هارو بگردین!
‫خدا به دادمون برسه!
‫هیشکی اون بالا نیست!
‫در پشت بوم بستس!
‫اگه همه درا قفله،
‫- پس کدوم گوری رفتن؟ ‫- کجا پلاسن؟
‫- بدبخت شدیم! ‫- اتاق تفنگ!
‫خاک بر سر شدیم! یه تفنگ 307 ‫با تیر و تخته اون توئه!
‫هی! همگی برید پناه بگیرید!
‫هی! در وازه!
‫مایکل! ویرا!
‫هیچ خریتی نکنینا! ‫مثل بچه آدم بیاید بیرون
‫رفتیم… هممون رفتیم رو هوا!
‫این چه شکلی ‫اینجوری شده آخه؟
‫ای خدا! این دیگه چه بلایی بود!
‫آخ!
‫حالا چه غلطی بکنیم؟
‫من که زدم بیرون، داشتن با هم ‫مثه سگ و گربه دعوا می‌کردن
‫اَه!
‫هی! تو پیر خرفت!
‫واسه چی درو بستی و در رفتی وقتی ‫می‌دونستی اوضاع چقدر قاراشمیشه؟
‫داداش! زنگ زدن ‫زنم حالش خوش نیست, واسه همین…
‫بسه دیگه! ‫خفه شین جفتتون!
‫اون دوتا مردن دیگه ‫نمیشه کاریش کرد,
‫شما دو تا هم می‌خواین برین قاطی باقالیا؟
‫مرتیکه! ببند دهنتو!
‫انقدر آتیشی‌ام که می‌خوام…
‫همین‌جا قیمه‌قیمه‌ش کنم!
‫اَه! ایکبیری!
‫گوه زد به کل زندگی همه‌مون!
‫چته دادا؟ ‫برای چی هوار می‌زنی؟
‫-یهو دیدی یکی صداتو شنید, ‫-اوه!
‫فکر کردی می‌تونی اینو ‫از ملت مخفی کنی؟
‫همه کله‌گنده‌های جنوب هند ‫واسه تولد گانی اومدن اینجا!
‫اگه بویی ببرن،
‫همه‌مونو لت و پار می‌کنن!
‫نه فقط ما رو! کل هفت جد و آبادمونو ‫به باد میدن!
‫-ما که نزدیمشون! ‫-بعله!
‫فکر کردی وزیر ‫وایمیسته تو اینو بهش ثابت کنی؟
‫تو…
‫اگه هر چی میگم مو به مو اجرا کنین،
‫همه‌مون می‌تونیم قِسِر در بریم,
‫این یابو همونیه که ‫اون بچه ها رو گرفت!
‫بذار خودش گردن بگیره!
‫بی خیال بابا، همه‌چیو ول کنیم همین‌جوری، ‫یه قفل بزنیم به این خراب‌شده و بریم پی کارمون!
‫یالا! زود باشین!
‫شما دو تا نمیاین؟
‫به درک! همین‌جا چال شین!
‫-هی، داس! ‫-برو پی کارت!
‫رئیس، راوانان رو خطه,
‫-جونم، راوانان؟ ‫-رئیس…
‫یه افتضاح گنده تو پاسگاه بالا اومده,
‫-چی شده؟ ‫-رئیس…
‫توروخدا بیاین، رئیس, عجله کنین!
‫خل شدی؟ ‫برای چی زنگ زدی به این مرتیکه؟
‫فکر کردی این از ما حمایت می‌کنه؟
‫میاد همه‌مونو به رگبار می‌بنده!
‫-چجوری این اتفاق افتاده؟ ‫-به مولا که نمی‌دونیم، رئیس,
‫هی! شماها زدین ناکارشون کردین؟
‫ما چه سودی از کشتن اینا می‌بریم، رئیس؟
‫خب، اگه شما سودی نمی‌برین،
‫پس یه غریبه اومده تو کلک‌شونو کنده؟
‫نه رئیس, من خودم از بیرون قفلش کرده بودم,
‫تو کدوم گوری رفته بودی؟
‫-زنگ زدن گفتن عیال حالش بده, ‫-رئیس…
‫واسه همین گازشو گرفتم رفتم، رئیس,
‫-رئیس… ‫-شما علافا کجا بودین؟
‫-من پیش عیالش بودم، رئیس, ‫-من رفتم یه چیزی کوفت کنم…
‫چی داری واسه خودت بلغور می‌کنی؟ ‫یه نفرتون هم نموند؟
‫-نه رئیس, ‫-وقتی انداختنشون تو هلفدونی، من کپ کرده بودم,
‫حالا با تیر و تفنگای اداره ‫این کارو کردن!
‫-چجوری زنده بمونیم… ‫-خفه! برین گمشین از جلو چشام!
‫ساکت باشین
‫بیشعورا
‫-شرمنده، رئیس, ‫-تو خفه!
‫-برو فیلم دوربین مداربسته رو واسم ردیف کن, ‫-رئیس، اون… از کار افتاده، رئیس,
‫چی؟
‫با اینکه صد دفعه گفتیم،
‫یه اوستا نفرستادن
‫بیاد تعمیرش کنه، آخه ‫می‌خوان پاسگاهو ببرن یه جا دیگه، رئیس!
‫اصلا می‌فهمی داری ‫چه چرت و پرتی میگی؟
‫دو نفر آدم نفله شدن، ‫دوربین مداربسته تعطیله،
‫هیچ‌کدومتون هم تو پاسگاه نبودین… ‫پس، کار کی می‌تونه باشه؟
‫-رئیس… ‫-رئیس…
‫-من که از قبل بهت گفته بودم,
‫ولی کدومتون محل گذاشتین!
‫محکم باشین!
‫رئیس، حالا چه خاکی تو سرمون کنیم؟
‫این چجوری اتفاق افتاده؟
‫-رئیس… ‫-خفه!
‫-کی بود درو قفل و زنجیر کرد؟ ‫-من، رئیس,
‫-راوانان, ‫-بله قربان؟
‫یه گزارش بنویس
‫-رئیس! ‫-رئیس، تو رو خدا، رئیس!
‫-جون مادرت، رئیس ‫-گزارش ننویس
‫-رئیس، من زن و بچه دارم ‫-هی! پاشو بینیم با، پاشو
‫اونا بفهمن دخل هممونو میارن
‫هممونو ریز ریز میکنن
‫هی! چجوری میشه شکایت نکنیم؟
‫خب از اون شکایت کنین!
‫اون مرتیکه بی مسئولیت انداختتشون تو,,,
‫چی داری میگی؟ ‫تو کدوم گوری بودی؟
‫-دیابت,,, قرصام,,, ‫-از من شکایت کنین
‫- واسه چی از تو؟ ‫- فک کردی بعد اون ولمون میکنه؟
‫هیشکی ندیده اونارو ‫وقتی داشتن می‌گرفتنشون
‫اگه بیایین این پرونده رو ‫یه جوری ماست مالیش کنین
‫-جونمونو نجات دادین ‫-جون هر کی دوس دارین یه کاری کنین!
‫هی! از من میخوای ‫یه پرونده جنایی رو بپیچونم؟
‫-شما میتونین نجاتمون بدین ‫-چی داری میگی واسه خودت؟
‫-چجوری میشه شکایت نکنیم آخه؟ ‫-جناب سروان
‫شما میتونین از پس هر کوفتی بربیاین
‫راحت میتونین هر کیو ‫بفرستن بزنین له کنین
‫هیشکی نمیتونه ‫به مامان تون چپ نگا کنه تا وقتی شما زنده این!
‫ولی تکلیف ما بدبختا چی میشه؟
‫من دوتا خواهر دارم ‫یکیم از خودم کوچیکتره
‫لختمون میکنن می‌بندنمون وسطه خیابون ‫مثه زن لورد!
‫-جناب سروان، بچه هامم میکشن! ‫-تو رو خدا!
‫-تورو قرآن یه کاری کنین! ‫-میشه خفه شین یه دقیقه؟
‫-تموم شد؟ ‫-بله قربان
‫-چقد وراجی میکنین ‫-جناب سروان!
‫جناب سروان، تو رو خدا راضیش کن!
‫هممون بدبخت می‌شیم!
‫پنجاه شصت تا موتور دارن میان! ‫حالا چه غلطی کنیم؟
‫ما اونارو گرفتیم ‫انداختیمشون تو جیپ
‫دم دفتر املاک دوراج!
‫-شک نکن مارو دیده! ‫-بدبخت شدیم رفت!
‫فک کردی یتیمن ‫که بشه راحت زد جنازشونو غیب کرد؟
‫هی!
‫شماها چه غلطی کردین؟
‫چجوری جرئت کردین ‫پسرهای وزیر رو بگیرین؟
‫دِواراج، پسرا اینجا نیستن,
‫-شر درست نکن ‫-چی؟
‫میدونم گرفتینشون ‫واسه همین اومدیم
‫اگه آزادشون نکنین ‫همتونو تیکه پاره میکنم آشغالا
‫دِواراج، اینجا کلانتریه ‫شر درست نکن، برو پی کارت,
‫حاجی الکی با این حرف نزن!
‫هی! حالیت نمیشه؟ ‫گمشو برو بیرون!
‫-هی! بگیرینشون! ‫-هیچکدومو زنده نزارین!
‫هی! بریزین تو کلانتری!
‫هی!
‫-وایسا! ‫-بتمرگین سرجاتون!
‫هی!
‫بگیرین بیارینش تو, ‫مینا، بیا اینور,
‫هی!
‫هی! یا ابوالفضل!
‫ب,,, بزن بریم!
‫-یا جد سادات! ‫-د برو دیگه!
‫ناراسیما، نکن این کارو!
‫چیه؟!
‫ویرا و مایکل،
‫دستگیر شدن، اونم توسط بازرس جدیده,
‫حرومزاده!
‫کدوم خری جرئت کرده؟
‫دِواراج داره لب ‫کلانتری اتوبوس تلفن میزنه
‫کیه داره زر میزنه؟
‫بابات!
‫ناراسیما عم!
‫اگه تو ناراسیمایی، ‫منم آرجون ماهاک‌شِی ام
‫همون مکس خودمون!
‫مکس!
‫بچه ها، الفرار!
‫این کی اومد اینجا؟
‫اسممو شنیدی تنت لرزید،نه؟
‫از گرفتن بچه ها خبر داری ‫از ول کردنشون نه؟
‫کلانتری که ‫مسافرخونه نیس
‫هر کی از راه رسید ‫بندازیم تو
‫دیگه نبینم ‫هیچ کدوم,,,
‫از گنده گوزاتون ‫دور و بر کلانتری پیداشون شه
‫مکس!
‫دنبال شر نیستم,
‫اگه بچه هام پیش تو ان ولشون کن
‫بخاطر همین ولشون کردم دیگه
‫اگه آزاد کردنشون شر بشه
‫تک تکتونو گیر میارم ‫شلوار از پاتون در میارم
‫گوشی رو قطع کن
‫هی!
‫بعضی وقتا جنگا یجوری شروع میشن که هیشکی ‫نمی‌دونه کی آتیششو روشن کرده یا اصلاً واسه چی,
‫این جنگم همین ریختی شروع شد,
‫جنگجوها و اونایی که ‫مخ استراتژی‌ان جنگا رو می‌برن…
‫ولی نه اونایی که ‫کله‌شون باد داره و هول هولکی‌ان,
‫حالا چه از رو عمد، چه بدون‌عمد،
‫من پا گذاشتم تو این جنگ ‫واسه اونایی که چششون به دست منه,
‫تمومش می‌کنم!
‫موبایل جفتشون خاموشه,
‫معمولاً، بچه‌های ما ‫موبایلاشونو خاموش نمی‌کنن,
‫مکس عمراً ولشون کرده باشه…
‫تو که دیگه کاراشو از بری,
‫همین جا بود که ‫مایکل و ویرا رو گرفتیم,
‫بین اینجا تا اونجا چندتا دوربین هست؟
‫چهارتا، قربان,
‫ولی تا جایی که من خبر دارم، ‫هیچ‌کدوم وصل نیستن,
‫کسی بهشون نرسیده، نه؟
‫بین اینجا و اونجا ‫همون دکل مخابراته دیگه؟
‫دوتا دکل هست، قربان,
‫یکی‌ش مال پاسگاه هجالاس، ‫یکی‌شم مال ماست,
‫شما همونجا موبایلاشونو خاموش کردین,
‫کلاً دوتا راه ‫به پاسگاه هست، قربان,
‫جاده میدون شیواجی، ‫جاده میدون پاتل,
‫-همینا؟ ‫-بله، قربان,
‫-اون جاده اون طرفی چی؟ ‫-اون جاده,,,
‫می‌خوره به یه کارخونه درب و داغون، ‫قربان, آخرش هیچی نیست,
‫دیگه راهی ‫از اونجا رد نمی‌شه,
‫این ساختمون قدیمی پشتبه چیه؟
‫یه کلیسای قدیمیه، قربان, ‫اصن راه نداره بهش,
‫بله، قربان، اون…
‫آره، قربان, کلاً ‫دوتا راه به پاسگاه هست,
‫حتماً یه چیزی اینجا هست ‫که اون پسرا ‌میرفتن طرفش,
‫بله، قربان,
‫خونه‌باغ وزیر دانیل ‫اون ته جنگله,
‫اون پسرا زیاد اونجا دورهمی می‌گیرن,
‫-اینجا جنگله؟ ‫-بله، قربان,
‫باید جنازه‌هاشونو بار ماشین کنیم ‫یه تصادف الکی توی جنگل ردیف کنیم,
‫بعدش چی، قربان؟
‫بهت میگم,
‫اینجا رو بسابین ‫اون جنازه‌ها رو بیارین بیرون,
‫-بله، قربان, ‫-چشم، قربان,
‫قربان، کمیسر تماس تصویری گرفته,
‫چیه، راوانان؟
‫نمی‌خوای بری خونه بشینی ‫پاتم دراز کنی؟
‫تو پاسگاه چه خبره؟
‫قربان، والا,,,
‫بازرس آرجون واسه چی داره گند می‌زنه ‫تو پاسگاه اونم قبل اینکه بیاد سر کارش؟
‫کدوم گوریه؟
‫سلام، قربان, خوبین؟
‫اگه خفه می‌شدی خوب بودم!
‫کمیسر زنگ زده, ‫همه‌تون حالشو بپرسین,
‫نباید دوباره می‌ذاشتم بیای سر کار!
‫واسه چی شر می‌کنی ‫پسرای وزیرو می‌ندازی تو بازداشتگاه؟
‫نکنه از قدیم ازشون کینه داشتی؟
‫اگه می‌خواستم کینه‌هامو خالی کنم ‫همون موقع دخلتو آورده بودم، قربان!
‫اینا همش نامردیه!
‫تا فهمیدم ‫اونا پسرای وزیرن، درجا آزادشون کردم,
‫-من یه خورده آدم‌تر شدم، قربان, ‫-آدم‌تر؟!
‫وسط راه ولشون کردی؟ ‫منو ولش…
‫بچه مدرسه‌ای‌ها هم باورشون نمی‌شه, ‫جدی از من می‌خوای باور کنم؟
‫من اینو نمیگم که ‫یه آدم از راه رسیده رو خر کنم، قربان,
‫داری با کی اینجوری حرف می‌زنی؟
‫فرض کن با خودت، ‫چون تویی که داری می‌شنُفی!
‫به هر کی دوس داری بگو، قربان,
‫-داری شورشو در میاری، آرجون! ‫-هی!
‫کور شدی مگه، نمی‌بینی دارم حرف می‌زنم!
‫داشتی از شورشو درآوردن می‌گفتی، قربان؟
‫اگه بگی من دارم راه راست میرم، ‫بچه‌ها رو ول کن،
‫گنده‌های ‫اداره هم باورشون نمی‌شه، قربان!
‫تو اصلاً قرار بود فردا بیای,
‫حالا واسه چی از الان پاسگاهی؟
‫حالا گیریم اون پسرا ‫تو پاسگاه نیستن،
‫یه یارو کله‌گنده محلی ‫اومده بود سراغشونو بگیره…
‫یکی زنگ زده میگه ‫باجناق وزیره…
‫یه عالمه لات و لوت ریختن تو پاسگاه…
‫همه اومدن ‫غیر از سگ و روباه!
‫حالا هم شما تماس تصویری گرفتین,
‫این کار نیست، قربان…
‫- اینم شد "خدمات به مشتری!" ‫- آرجون!
‫تو فقط می‌خوای بیای اینجا رو بگردی، نه؟
‫بیا نشونت بدم,
‫اول، این دوربین مداربسته رو ببین، حاج آقا,
‫دو ماه پیش ریق رحمتو سر کشید,
‫هرچی‌ام گفتیم، ‫عین خیالشون نبود که درسش کنن,
‫باورت نمی‌شه اگه بگم
‫اون ایکبیریا دست ما نیستن,
‫چه جوری حالیت کنم، حاجی؟
‫انقد حرف نزن، اون تو رو نشونم بده!
‫می‌خوای بازداشتگاهو ببینی، قربان؟
‫باشه,
‫یه نیگا بنداز، قربان,
‫- حال کردی، قربان؟ ‫- اتاق تفنگا رو هم نشونم بده,
‫عجب آدم شکاکی هستی، قربان؟
‫اینو ببین، قربان,
‫بچه پرروی وزیر لباساشو جر واجر کرده ‫بهش دست درازی کرده,
‫- بهش بگو, ‫- آره، قربان,
‫شنفتی، قربان؟
‫خب، اینجا اتاق اسلحه‌هاس، قربان,
‫دیدی؟ ‫بیا مستراح رو هم نشونت بدم,
‫من نگفتم اونو ببینم,
‫این توالته، قربان,
‫یه بار دیگه نیگا کن، قربان,
‫- دیگه چی، قربان؟ ‫- والا، آرجون…
‫تلفن اون بچه‌ها ‫از وقتی گرفتنشون خاموش بوده,
‫هنوزم که هنوزه روشنش نکردن
‫همین که مجبور شدم ‫اون الدنگارو ول کنم خودش خیلیه
‫حالا باید بیوفتم دنبال اینکه برای چی ‫تلفن کوفتیشون خاموشه؟
‫بگو بهشون برن شکایت کنن ‫تا ردشونو بزنن, شب خوش!
‫دروغ میگه، رئیس,
‫دیدی؟ پسرا پیشش نیستن,
‫داره فیلممون می‌کنه!
‫اگه مجبورشون کرده باشه نصفه شبی ‫خودشونو معرفی کنن
‫و قضیه لو بره…
‫این تیتر اول روزنامه‌های فردا میشه!
‫اگه تا فردا صبح ‫نتونیم نماینده‌های گمشده رو
‫به حزبمون برسونیم،
‫دیگه فاتحهٔ ‫وید‌هانا سود‌ها رو باید بخونیم!
‫اگه دستم به این گیر نبود، ‫خودم پامی‌شدم میرفتم!
‫من یه سگ آدم یاب توپ ‫واسه این کار سراغ دارم!
‫حاضر شین نقشه رو عملی کنیم,
‫از این به بعد می‌خوایم ‫به مشتری‌هامون بیشتر حال بدیم!
‫- آرتی, ‫- قربان!
‫گازشو بگیر برو سمت میدون شیواجی ‫ببین اونجا چه خبره، به منم بگو
‫- باشه، قربان, ‫- مینا,
‫- تو برو سمت میدون پاتل, ‫- باشه، قربان,
‫شماهام،جنازه پسرا رو ‫وردارین ببرین بیرون علاف نباشین,
‫ببرینشون سمت جنگل ‫اما فقط وقتی که من بتون گفتم,
‫برین,
‫بلندشون کنین!
‫یه گله گنده دارن از این ور میان، قربان!
‫از اون ورم یه دسته دیگه!
‫جنازه‌ها رو یه جا قایم کن که ‫کسی نبینه، داس,
‫هی، رئیس کجاست؟
‫رو بومه‌,
‫به اون موتورسوارا ‫می‌گن Hell Gate Riders، قربان,
‫می‌گن که همه کارای خلاف ‫زیر سر ایناست تو شهر ما,
‫ولی سندی در کار نیست، قربان,
‫اومدن اونا واسه گشتن پاسگاه ‫فقط یه معنی میده,
‫روپا داره میاد اینجا!
‫- روپا؟ ‫- روپا بازپرس جناییه,
‫از سگ پلیسم زبل‌تره,
‫الان دیگه، اون باید ‫همه تیکه‌های پازلو چیده باشه کنار هم
‫از وقتی که پسرا رو گرفتن!
‫اون احتمالا داره یه نقشه‌ای می‌چینه ‫که الان بیاد تو پاسگاه ما,
‫اگه پاش برسه به پاسگاه ما،
‫شک نکن رازمونو می‌فهمه!
‫فقط دو تا راه به این پاسگاه هست,
‫من آدم گذاشتم ‫که هر دو تا راهو بپان,
‫کارخونه ته راهم چک کردم,
‫هیشکی اونجا نیست,
‫احتمالاً همه پلیسا این تو ان,
‫- چایی بزنیم؟ ‫- ها؟
‫چایی؟!
‫بجنب، لورد! ‫قبل از اینکه روپا سر برسه!
‫یک، دو، سه، چهار ‫پنج، شش، هفت، هشت!
‫قربان… سرکار خانم!
‫خانم,
‫چیه راوانان؟
‫چه خبرا؟
‫چطوری؟ خوبی؟
‫خوبم,
‫چی شده از این طرفا؟
‫امروز سر و کله‌ی ملت ‫تو کلانتری پیدا شده ها!
‫منم یکیشونم دیگه,
‫می‌فهمم چقدر واسه ‫بازنشستگیت تو فردا استرس داری
‫ولی اینا دیگه برای چیه؟
‫حتما یه چیزی هست!
‫-شما,,,؟ ‫-مینا کوماری، خانم,
‫آها,
‫-کلهم اجمعین همینایین تو کلانتری؟ ‫-بله خانم,
‫بع بعی، گوسفند سیو
‫پشمی چیزی داری؟
‫بله قربان! بله قربان!
‫سه تا گونی پر!
‫یکی واسه اربابم
‫یکی واسه خانمم
‫یکی واسه اون پسره
‫که ته کوچه پلاس
‫-چایی! ‫-دستت طلا قربان
‫-بزن چایی رو ‫-مرسی قربان
‫-چایی، خانم؟ ‫-مرسی قربان,
‫-چایی بزن قربان, ‫-نه، دمت گرم قربان, قند دارم,
‫زحمت کشیدم, ‫خفه خون بگیر، وردار
‫بفرما
‫-بیا مینا, ‫-قربان,
‫این کیه؟ ‫اومده اینجا شکایت کنه؟
‫-بازرس جنایی روپا، قربان, ‫-اوه!
‫پس تو روپایی؟ ‫علیک سلام!
‫-اصلا نمی‌شناسمش ‫-بازرس آرجون ان، خانم,
‫یه تیکه خون ‫واسه آزمایش دی‌ان‌ای ورداشته
‫تو منو نمی‌شناسی ‫منم تو رو نمی‌شناسم
‫تازه داریم رفیق فاب می‌شیم ‫سیاه یا سفید؟
‫همیشه سیاه!
‫چایی رو میگم
‫من کلا چایی‌خور نیستم
‫آها! اوکیه
‫فردا میای سر کار دیگه؟
‫آره
‫من دیگه برم
‫روپا برای چی کپ کرد؟
‫اوه! باریکه!
‫می‌فهمم همتون کفری هستین ‫تو این بارون برین خونه, حله
‫ولی روپا برای چی ‫اینقدر جوش میزنه؟
‫حتما یه داستانی هست!
‫-هی، لورد! ‫-قربان,
‫یه صندلی برام ردیف کن
‫ما پیشش میمونیم ‫تا بارون قطع شه, حله؟
‫بله، قربان! ‫-خانم!
‫بفرما بشین, ما پیشتیم,
‫خیلی سوت و کوره
‫-مگه نه؟ ‫-بله، قربان,
‫-یه قصه‌ای چیزی بگم؟ ‫-باحاله قربان,
‫میشه عین یه آهنگ بخونیش؟
‫برای چی چرت و پرت میگه؟ ‫باید راش مینداخت میرفت
‫حتما یه چیزی میدونه, خفه
‫-بخونم؟ ‫-بله، قربان,
‫من که صدا ندارم ‫بذار یکم حنجره‌م وا شه
‫پلیسه!
‫پلیس ئه!
‫-پلیسه! ‫-اوه!
‫-اوکیه؟ ‫-میزونه قربان,
‫هی پلیسه!
‫یه حالی بدین دیگه بچه‌ها!
‫پلیسه!
‫بله قربان!
‫یه روباهه ولو بود تو شهر
‫روباه خسته؟
‫تیپ ببر زده بود به خودش
‫اوه، جدی؟!
‫روباه شیطونه یه نیگا کرد!
‫روباه شیطونه یه نیگا کرد، بعدش؟
‫رفت تو دل این جنگله!
‫رفت تو دل این جنگله؟
‫آره!
‫تو مایه‌های جنگل شیره
‫بوم، بوم، بوم، بوم، بوم!
‫روباه ناقلا یواشکی میاد تو!
‫بوم، بوم، بوم، بوم، بوم!
‫با دروغ و کلک و یه حال و هوای خفن
‫بوم، بوم، بوم، بوم، بوم!
‫روباهه میره تو لونه شیره
‫بوم، بوم، بوم، بوم، بوم!
‫زد بیرون که شکار کنه ‫خسته و کوفته شد
‫با چشمایی عین آتیش ‫گرفته و سوخته
‫کفری شده بود ‫شیره یه نعره‌ای کشید
‫که حتی لرد برهما هم ‫از ترس لرزید!
‫بوم، بوم، بوم، ‫بوم، بوم، بوم!
‫بوم، بوم، بوم، بوم!
‫بوم، بوم، بوم، ‫بوم، بوم، بوم!
‫آسمون قار و قور کرد ‫از صدای نعره رعدآسا
‫تو بارون جرینگ جرینگی ‫لباس روباهه جر خورد
‫لباسش که پاره شد ‫روباهه شروع کرد به غُر زدن
‫غُر غُر! ‫غُر غُر
‫هاها! شیره کاری کرد ‫روباهه تِلوتِلو بخوره!
‫-داس, ‫-بله قربون؟
‫چک کن ببین رفته یا نه,
‫-بقیه تون، اینجا رو تمیز کنین, ‫-[چشم قربان,
‫برای چی جواب تلفن منو نمیدی؟
‫-اگه جواب نمیدم، یعنی کار دارم! ‫-بگو ببینم چی شده,
‫بچه ها تو بازداشتگاهن یا نه؟
‫آره هستن,
‫فکر کنم بچه ها رو لت و پار کردن,
‫تو کلانتری خون پیدا کردم,
‫چجوری مطمئنی ‫که خون بچه های ماست؟
‫می‌خواستم یه کم از خون رو بردارم,
‫با یه بازی منو خر کرد,
‫معلومه که خرت میکنه!
‫-تو چی کار کردی؟ ‫-یکم احترام بذار!
‫من نوکر بابات نیستم,
‫تا صبح بهم وقت بده,
‫هیچ کدومشون نباید از کلانتری برن بیرون,
‫اگه برن بهت خبر میدم,
‫اصلا نباید بیرون برن!
‫روپا به اون مردا گفت حواسشون به اوضاع باشه ‫و خودش رفت، قربان,
‫جای گلوله روی دیوار رو دید,
‫اوه,
‫کارمون تمومه، قربان!
‫وارادا و گانی با یه ‫دار و دسته گنده دارن میان!
‫اگه نگیم بچه ها کجان،
‫هممونو میکشن، قربان!
‫نمیتونی اینارو بترسونی…
‫اینا مثل دواراج یا روپا نیستن، قربان,
‫قربان! گوویند!
‫هی، گوویند! گوویند!
‫-چی شده؟ ‫-تو کلانتری تیراندازی شده,
‫-بچه ها چی؟ ‫-رئیس! بپرس پلیسا چیزیشون نشده باشه,
‫-حتما بچه های ما تیر زدن, ‫-شایدم,
‫شاید بچه های ما تیر زدن,
‫واسه همینه که ‫آرجون زده داغونشون کرده,
‫گوویند! ‫از اون ور برو,
‫دواراج رسیده کلانتری
‫نیم ساعت ‫بعد اینکه بچه ها رو گرفتن،
‫بیست دقیقه بعدش،
‫کمیسر تماس تصویری گرفته
‫کل کلانتری رو چک کرده,
‫ده دقیقه بعدش، اندرو ‫دور و بر کلانتری رو گشته,
‫من اون موقع اونجا بودم,
‫یعنی…
‫بچه ها هنوز تو کلانتری‌ان,
‫هی، گوویند!
‫-وایسا! ‫-ولم کن برم!
‫هی، لورد! بیا اینجا,
‫من میرم,
‫اگه ویرا و مایکل ‫تو کلانتری باشن،
‫همه پلیسای اونجا رو تیکه پاره می‌کنم!
‫هی، بچه!
‫ببند، تو…
‫من خودم ردیفش می‌کنم,
‫-لاکشمن, ‫-رئیس,
‫ببرش,
‫-گوویند, ‫-بذار برم!
‫هی! ولم کنین!
‫قربان!
‫ما اون تو یه نفوذی داریم، مگه نه؟
‫بهش زنگ بزن,
‫گوشی رو بدش من,
‫بدش به من!
‫رئیس,,, خیلی وقته داره زنگ می‌زنه,
‫صدای پارتی اونقدر زیاد بوده ‫که اصلاً متوجه نشدم,
‫یه پیام صوتی فرستاده,
‫رئیس، بازرس جدیده ‫ویرا و مایکل رو گرفته,
‫داره تو بازداشتگاه له شون می‌کنه,
‫چند بار بهت زنگ زدم,
‫ولی جواب نمیدی,
‫دارن پرونده‌سازی می‌کنن ‫که بفرستن شون پیش قاضی,
‫زود بیا اینارو آزاد کن!
‫قربان!
‫من,,, من فقط همین پیامو فرستادم,
‫درباره‌ی مرگشون چیزی نگفتم!
‫اونم باید می‌گفتی دیگه!
‫ها؟ برای چی نگفتی؟
‫اگه بگم که می‌کشنم!
‫-تو خبرچینِ گانی؟ ‫-قربان,,,
‫-هستی؟ ‫-نزنین قربان,
‫اینا تو هر کلانتری یه خبرچین دارن!
‫حتی اگه بگم بچه‌ها همدیگه رو کشتن،
‫عمراً باور کنن، قربان!
‫می‌کشنم!
‫همین که وارادا زنگ زد،
‫فهمیدم که اولین هدفشون منم!
‫هیچکی نمی‌تونه نجاتمون بده، قربان!
‫بیاین همگی فرار کنیم، قربان! ‫توروخدا، قربان,
‫یه جایی رو می‌شناسم که ‫هیچکی بلد نیست,
‫بیاین در بریم، قربان,,,
‫کدوم جهنمیه اونجا؟
‫رئیس,
‫گویند جواب تلفن منو نمیده,
‫-میرم از کلانتری برش می‌دارم, ‫-هی! این دیگه کدوم خریه؟
‫بچه‌ها رو جمع کن,
‫اگه نشد,,, آرجون رو بیارین,
‫حتی اگه بچه‌های خودمونو پیدا کردین، ‫بازم آرجون رو بیارین!
‫هی! نه!
‫ولم کنین! ‫به حرفم گوش کنین!
‫هی! درو باز کنین!
‫درو باز کن!
‫-بندازینش تو! ‫-هیچکی نمی‌تونه نجاتمون بده!
‫به حرفم گوش کنین!
‫یه وقتایی نباید منتظر بمونیم ‫تا دشمن جنگو شروع کنه,
‫بلکه باید خودمون حمله کنیم!
‫اینجوری می‌فهمیم ‫نقطه ضعفشون چیه,,,
‫و اونا می‌فهمن,,, ‫ما چقدر خفنیم!
‫هی!
‫آدمای گانی و وارادا اینجان!
‫به هیچکدوممون رحم نمی‌کنن, ‫همه‌مونو می‌کشن!
‫-لورد! ‫-قربان؟
‫جیپ رو از جاده خاکی برون, ‫آخرش بن‌بسته!
‫بذار بگیم ده دقیقه طول می‌کشه ‫تا دنبالت کنن و بکشنت,
‫-من به اون ده دقیقه نیاز دارم، لورد! ‫-چشم، قربان,
‫-برو! جاگادیش! ‫-قربان!
‫مغازه پنچرگیری مبارک ‫سر راه کلانتریه,
‫ماشین بچه‌ها رو ببر اونجا ‫بدون اینکه اون آدما بفهمن,
‫اون پل چوبیه اون پشت ‫تنها راهیه که داریم,
‫هم ماشین و هم پل ‫شش فوت عرض دارن,
‫باید یه چرخو بلند کنی تا بری جلو,
‫شاید فکر کنی غیرممکنه, ‫ولی باید انجامش بدی، جاگادیش!
‫ما هر دو تا خروجی ‫کلانتری رو بستیم,
‫یه دونه پلیس هم بیرون نیومده,
‫وقتی رسیدی، یه چرخو پنچر کن، ‫و یکی از این تلفنارو روشن کن,
‫به شماره‌ای که رو تخته هست زنگ بزن، ‫و ازش بخواه بیاد پنچری رو بگیره,
‫-بله قربان, ‫-همه‌ش باید تو پنج دقیقه انجام بشه!
‫اون پنج دقیقه ‫برای نجاتت حیاتیه، جاگادیش!
‫بله قربان!
‫هی!
‫خدای من!
‫ماشینو روشن کن!
‫این دیگه کدوم خریه؟
‫به جای اینکه عجله کنه داره بهونه میاره!
‫خیلی عصبانیم! همشونو می‌کشم! ‫زود باش ماشینو روشن کن!
‫قربان، ماشینو نگه داشته,
‫-دستورات لورد رو شنیدی؟ ‫-آره!
‫پس باهاش برو!
‫دارین میفرستین شون بیرون، قربان, ‫جون سالم به در می‌برن؟
‫تیکه پاره میشن!
‫به نظرت من میذارم ‫این اتفاق بیوفته، راوانان؟
‫یه کاری می‌کنیم مرداشون دنبال اونا بیوفتن،
‫اون‌وقت ماشینی که جسدا توشه ‫از اینجا خارج میشه
‫بجنب,
‫-آراتی! مینا! ‫-قربان,
‫نقشه‌ای که واسه خلاص شدن ‫از شر جسدا داشتیم یادتونه دیگه؟
‫-بله، قربان, ‫-همین الان انجامش بدین!
‫-قربان! ‫-بله قربان,
‫یه ون جلوی ماشینو گرفته, ‫نمی‌تونم تکونش بدم,
‫-حواست به اوضاع بیرون باشه, ‫-چشم قربان,
‫رئیس!
‫مارو دیدن ‫دارن بچه‌ها رو جابه‌جا می‌کنن!
‫-ماشینو بردار, ‫-چشم!
‫نمی‌تونم از اون پل رد شم, ‫ببخشید قربان,
‫تو اون‌طرفو بگرد,
‫-بله قربان, ‫-تو هم این‌طرفو,
‫جسدا اینجا هم نیستن!
‫زنگ بزن به داس!
‫باید تا پنج دقیقه دیگه برسی!
‫بزن بهش!
‫رئیس، بچه‌ها اینجا نیستن, بزن بریم!
‫زود باش!
‫فرار کن قربان!
‫خشنه! پیروزه!
‫با ابهته! بدنامه!
‫نابودیه به تمام معناست!
‫خدارو شکر کن ‫و قانونو بشکن!
‫نابودیه به تمام معناست!
‫مال خودشو برمیداره ‫بازم بیشتر برمیداره!
‫نابودیه به تمام معناست!
‫خدارو شکر کن ‫و قانونو بشکن!
‫نابودیه به تمام معناست!
‫مال خودشو برمیداره ‫بازم بیشتر برمیداره!
‫یک، دو، سه، بزن بریم!
‫نابودیه به تمام معناست!
‫سقراط هستم ‫از جرایم سایبری، خانم,
‫تلفن ویرا روشنه, ‫همین الان یه تماس داشت,
‫به کی زنگ زد؟
‫تو کدوم منطقه ست؟
‫نابودیه به تمام معناست!
‫برای چی اینقدر طولش میدی؟
‫داداش…
‫ولش کن، لعنتی!
‫گفتم ولش کن!
‫جونشو بهش بخشیدم, ‫هنوز زنده‌س!
‫مجبورم نکن بیام اونجا!
‫-اگه بیام تیکه پارت می‌کنم! ‫-هی!
‫کدوم بی‌همه‌چیزی جلوتو گرفته؟
‫بچه‌های ما کجان؟
‫ولش کن!
‫نمی‌فهمی؟ ‫بچه‌ها اینجا نیستن!
‫اگه یه بار دیگه ازم بپرسی، ‫نه تنها لهت می‌کنم، بلکه تیکه پارت هم می‌کنم!
‫-بگو, ‫-ماشین بچه‌ها نزدیک یه پنچرگیریه,
‫ویرا از تلفن خودش ‫به صاحب پنچرگیری زنگ زده,
‫تو به من گفتی بچه‌ها تو پاسگاهن
‫و آدمای ما بیرون نگهبانی میدن!
‫من به حرفت اعتماد کردم ‫و داداشمو فرستادم اونجا!
‫ماشین اونا چطور ‫سر از پنچرگیری درآورده؟
‫موبایل شون چطوری روشن شده؟ ‫چطور به موقع رسیدی اونجا؟
‫-جاگادیش, ‫-قربان؟
‫روپا به پلیس سایبری زنگ زده ‫و ازشون خواسته تلفن بچه‌ها رو ردیابی کنن,
‫وقتی رفتی اونجا، ‫تلفن ویرا رو روشن کن،
‫و به پنچرگیری زنگ بزن، ‫اونا موبایلو ردیابی می‌کنن,
‫روپا اون گزارشو می‌گیره و میاد اونجا,
‫این به نفع ما تموم میشه, فهمیدی؟
‫-باشه قربان, ‫-فقط گند نزنی, برو!
‫آرجون,
‫من مطمئنم که ‫بچه‌های من پیش تو نیستن,
‫داداش منو آزاد کن,
‫هی! من نه نگهش می‌دارم ‫نه با دستور تو آزادش می‌کنم!
‫من جزو سگ‌های دست‌آموز تو نیستم!
‫به من گوش کن! من دنبالشون می‌گردم ‫حتی اگه تو نخوای!
‫ زودتر از من پیداشون کنا!
‫چون اگه من اول پیداشون کنم… شر میشه!
‫داداشِ الدنگتم با همون توله پسرا ‫می‌فرستم سینه‌ی قبرستون!
‫قطع کن!
‫داس! جناب کجاست؟
‫مارو از چنگ نوچه‌های وارادا نجات داد ‫گفت برگردیم کلانتری,
‫نقشه چیه حالا؟
‫جنازه ها کجان؟
‫-کدوم گوری؟ ‫-جنازه ها رو میگم؟
‫-بیام, ‫-همونجان,
‫هی! ماشین اون پسرا کجاست؟
‫ماشین کیلویی چنده ‫بگو جنازه‌ها کجان؟
‫جناب ماشین رو یواشکی یه جا امن پارک کرده ‫کسی هم بویی نبرده,
‫باید جنازه‌ها رو ‫بچپونیم تو صندوق عقب,
‫چون روپا داشت پیداش می‌شد،
‫نعش‌ها رو چپوندیم ‫تو ماشین خودشون!
‫داری چرت و پرت میگی؟ ‫مخت تاب داره؟
‫چه گندی زدی، پفیوز؟
‫-من… ‫-هی!
‫این نفله ها جنازه‌ها رو گذاشتن
‫تو صندوق عقب همون ماشینی ‫که دم پنچرگیریه، قربان!
‫حالا چه غلطی بکنیم، قربان؟
‫داداشتو فرستادی مَکس رو ناکار کنه
‫اونم داداشتو نفله کرد!
‫نمیدونم چه خاکی تو سرت می‌کنی،
‫ولی اون پسرا رو ‫تا صبح نشده برام پیدا کن,
‫-لاکشمن ‫-رئیس؟
‫-بچه‌های تیم رو ردیف کن, ‫-چشم، رئیس,
‫همه‌ی سربازایی ‫که پشت فرماند‌ه‌شون تو جنگ وایسادن
‫قرار نیست مثل اون ‫دل و جیگر دار یا خفن باشن!
‫اگه بودن که ‫دیگه جنگ حال نمی‌داد!
‫اسمی ازش تو تاریخ نمی‌موند!
‫جیپ رو از جاده خاکیه برون, ‫تهش بن‌بسته!
‫بگو ده دقیقه می‌کشه ‫تا دمشون رو بگیرن و خلاصشون کنن
‫من اون ده دقیقه رو لازم دارم، لورد!
‫حرفای لورد رو شنُفتی؟
‫اون پنج دقیقه برای اینکه ‫جونت رو نجات بدی مهمه، جاگادیش!
‫وقتی نوچه هارو خر کنیم ‫تا دنبال اونا برن
‫ماشینی که جسد توشه ‫از اینجا جیم میشه
‫برای غیب کردن جسدا ‫برنامه رو که یادتون هست؟
‫ماشین پسرا کجاست؟
‫این خنگا جنازه‌ها رو گذاشتن,,,
‫تو صندوق همون ماشینی ‫که پیش پنچرگیریه، قربان!
‫قربان؟
‫حواسم نبود یه گندی زدم، قربان
‫گور باباش!
‫با لورد از راه پشتی ‫برو سراغ مکانیکیه
‫ببین کسی ‫جنازه‌ها رو تو ماشین پیدا کرده یا نه
‫بهم خبر بده ‫چه خبره اونجا
‫چشم، قربان,
‫خبرت باید درست درمون باشه
‫چشم، قربان! ‫هی، بیا بِریم,
‫تو هنوز علافی اینجا؟
‫دختر من هنوز بچه‌س، قربان
‫فقط 13 سالشه
‫تورو خدا پیداش کنین، قربان,
‫-جون مادرت ‫-خواهش میکنم پیداش کن,
‫هزارتا پرونده ‫از این بچه های گمشده‌ رو دستمون باد کرده,
‫شاید با یه پسری چیزی در رفته,
‫قبل شکایت، یه چِکی بکن!
‫نه خیر! دختر من ‫اصلا تو این فازا نیست، قربان
‫-تورو خدا، قربان, ‫-تورو خدا اینجوری نگین
‫همه‌ی ننه باباها همینو میگن
‫فردا کلّه‌ی سحر بیا ‫بازرس رو ببین
‫-دختر من بچه خوبیه، قربان ‫-برید پی کار تون! برید دیگه!
‫-قربان! ‫-قربان!
‫-عشقم؟ طوری شده؟ ‫-همین بغل نگه دار, یه دقیقه,
‫عزیزم؟
‫عشقم؟ چت شده؟
‫چی شده، خانم؟
‫بی حاله, چه خبره؟
‫دخترمون گم شده
‫اومدیم اینجا طرح شکایت کنیم
‫این یابو علفی‌ها ‫شکایتمون رو قبول نمیکنن,
‫چند ساعته اینجا اسیر شدیم
‫عزیزم، یه چیزی بگو دیگه!
‫نبضش داره ضعیف میزنه ‫باید ببریمِش دکتر
‫باهام بیاین, باید همین حالا ‫برسونیمش بیمارستان,
‫شوهرم ‫تو کلانتری بغلی کار می‌کنه
‫بعدا می‌برمتون اونجا، زود باشین
‫زنگ بزن به جاگادیش بگو
‫گوشی مایکل رو روشن کنه، ‫همین‌جور تو جاده میسور برونه,
‫مگه نگفتی ‫آدمات داشتن کشیک کلانتری رو می‌دادن؟
‫پس چجوری ماشینی که ‫پیش آرجون بود از اونجا در رفت؟
‫اگه گوشی پسرا روشنه،
‫دیگه چه فایده‌ای داره که آدمات ‫وایسادن اونجا کشیک می‌کشن؟
‫با اون همه آدمی که زیر دستش بودن,,,
‫داداشت دقیقاً چه غلطی کرد؟
‫-هی! ‫-هی!
‫یا الله!
‫دستتو بکش!
‫رئیس!
‫بابا یه پنچری ساد‌ه‌س,,,
‫واسه چی این همه آدم ریختن اینجا، رئیس؟
‫لاستیک ماشینتو اوکی می‌کنم,
‫جون مادرت مغازه‌مو داغون نکن!
‫-کی بهت زنگ زد بیای اینجا؟ ‫-ویرا، رئیس, پسر وزیره,
‫از کجا می‌دونی ویرا بوده؟
‫والا دقیق نمی‌دونم,,,
‫احتمالاً شماره‌ای که ‫رو تابلو مغازه بوده رو گرفته دیگه,
‫پنچری رو اوکی می‌کنم!
‫-زود باش! ‫-بدبخت شدم رفت!
‫قربان، هنوز در صندوق ‫ماشینو وا نکردن,
‫گانی هم اینجاست,
‫رئیس، وارادا رو ‫بردیم بیمارستان,
‫داداش گانی رو یه جوری زدن ‫که کارش کشیده به بیمارستان,,,
‫هیشکی نباید بویی ببره!
‫اگه این قضیه لو بره،
‫دیگه مهم نیست داداشیم,,,
‫می‌کشمت!
‫قربان، یه خبر دیگه هم داریم!
‫یارو پنچرگیره
‫داره میره سراغ صندوق ‫که ببینه لاستیک زاپاس داره یا نه,
‫داره سعی می‌کنه صندوقو وا کنه,
‫واش کرد قربان!
‫جسد‌هارو دید!
‫بدبخت شدیم رفت!
‫این دیگه از اون بدشانسی‌ها بود، داداش,
‫ولی این یارو دیگه باید به دست من بمیره!
‫-هی! ‫-من هیچی ندیدم به مولا، رئیس!
‫من هیچی ندیدم!
‫برای چی هی زر می‌زنی ‫که هیچی ندیدم؟
‫لاستیک زاپاس این تو نیست، رئیس,
‫-همین الان پنچریشو بگیر! ‫-چشم رئیس,
‫یارو چیزی که دیده بود رو ‫به هیشکی نگفت، قربان,
‫کِی؟
‫این بی‌ناموسا دو نفرو سقط کردن
‫دارن جنازه‌هاشونو ‫تو صندوق عقب اینور اونور می‌کنن!
‫یا الله!
‫گوشی مایکل تو منطقه جنوب بنگلور ‫یهو روشن شده بعدشم خاموش شده,,,
‫یعنی مکس یه کلکی تو کارشه!
‫برای چی داره این کارو می‌کنه؟
‫اصلا نمی‌فهمم!
‫ما اینجا علاف بمونیم فایده نداره,
‫من می‌ریزم تو کلانتری،
‫یارو رو تیکه پاره می‌کنم،
‫پسرا رو برمی‌گردونم خونه!
‫اونم همینو می‌خواد!
‫این بساطو علم کرد ‫که تو رو بکشونه کلانتری!
‫قربان! گانی که داشت با عجله می‌رفت، ‫یهو ترمز بریدو وایساد,
‫میگی الان باید چی کار کنیم؟
‫باید اون مرتیکه رو ‫تنهایی از کلانتری بکشیم بیرون!
‫چجوری؟
‫داس! تو و لورد به فک و فامیلاتون زنگ بزنید
‫بگید برن بیمارستان سوکومار,
‫-واسه چی قربان؟ چی شده؟ ‫-قربان!
‫زنگ بزنید به خانواده‌هاتون بگید ‫برن بیمارستان سوکومار!
‫-جاگادیش هم خبر کنید! ‫-اوکی قربان,
‫برای چی؟ ‫چی شده مگه؟
‫خونواده من رفتن شهرستان، راوانان,
‫من چند تا از بچه‌هامو ‫فرستادم بیمارستان تو، سوکومار,
‫تا فردا صبح مواظبشون باش,
‫چیزی شده آرجون؟
‫سوال پیچ نکن, ‫فقط حواست بهشون باشه, بای!
‫-یه لحظه وایسا! ‫-فقط همون کاری که گفتمو بکن!
‫بعدا همه چیو برات توضیح میدم، ‫فقط الان برو!
‫-اوکی، برو دیگه, ‫-آژانسه اومد؟
‫راوانان، زنتو رسوندی بیمارستان؟
‫-نه، رئیس, ‫-واسه چی؟
‫گفتم بره خونه‌ی رفیقش، ‫همین دور و براس,
‫-مامان بابام رفتن، رئیس, ‫-خونواده‌ی منم، رئیس,
‫-مامان؟ ‫-آرجون!
‫یکی داره درو از جا می‌کنه,
‫-صبر کن، تصویری بت زنگ می‌زنم, ‫-حله,
‫سلام,
‫دیگه به این کارا وارد شدی, نه، مامان؟
‫-جعبه‌ کمک اولیه‌ی تو اتاقتو وا کن, ‫-باشه,
‫کلت؟!
‫هول نکن و برش دار,
‫حالا برو تو هال
‫در رو وا نکن,
‫برو اتاق اونوری,
‫پنجره رو می‌بینی؟
‫یه جوری که تو دید نباشی، ‫نیمچه بازش کن,
‫باشه,
‫برو رو دوربین عقب, ‫ببینم کیه,
‫دکی، درو وا کن جون مادرت!
‫رفیقمون چاقو خورده!
‫عین چی داره ازش خون میره!
‫درو وا کن دیگه!
‫اومدن سراغ سوکومار,
‫بی‌خیال، برگرد تو هال,
‫در رو باز نکنی,
‫از همون پشت پنجره باهاشون حرف بزن, ‫من همین‌جا پشت خطم,
‫خانم، دکتر تشریف ندارن؟
‫دکتره دیگه اینجا نیست,
‫کلا اسباب کشی کرده
‫برید بیمارستان اونجا پیداش میکنین
‫بهتون نگفتم بریم ‫بیمارستان؟ بزنید بریم
‫مامان، گوشی رو بده به اینا,
‫گوش کنین!
‫پسر من بازرس پلیسه,
‫می‌خواد باهاتون یه دقیقه اختلاط کنه
‫شبتون خوش، جناب سروان,
‫شرمنده، جناب سروان, ‫رفیقمون چاقو خورده,
‫-اومدیم سراغ دکتر,,, ‫-اوکِی اوکِی!
‫-یه لطفی می‌کنی برام؟ ‫-چشم، قربان!
‫مادرم رو هم با خودتون ببرید ‫بیمارستان سوکومار,
‫-چشم، قربان! ‫-حواستون جمع باشه! نمی‌خوام شر بشه,
‫-چشم، قربان, ‫-گوشی رو بده به مامانم,
‫خانم، بفرمایید,
‫با اینا برو بیمارستان سوکومار,
‫یه چند نفر دیگه هم اونجان, ‫هوای اونا رو هم داشته باش, حله؟
‫چیزی شده مگه؟
‫کلت رو هم بردار ببر,
‫هنوز که به فک و فامیل گوویند ‫چیزی نگفتن، نه؟
‫رئیس,,, رئیس! ‫ببخشید، رئیس!
‫-اصن یادم رفت! ‫-تو برای چی نمی‌تونی یه کارو درست انجام بدی؟
‫-شرمنده، رئیس, ‫-گوشی رو بده بهش,
‫-بله، داس؟ ‫-روپا سه تا سیگار کشید,,,
‫,,,گانی هم چهارتایی زد,
‫دارن یه آتیشی می‌سوزونن، رئیس,
‫زنگ بزن به خانوادت,
‫بگو برن بیمارستان دکتر سوکومار, ‫خیلی مهمه
‫برای چی؟! ‫مگه چی شده؟!
‫جنازه‌ها هنوز تو صندوق عقب ماشینن,
‫نمی‌خوام خونواده‌هامون گیر گانی بیوفتن, ‫زنگ بزن بهشون!
‫گانی اگه خونواده‌مو بگیره،
‫-زنده نمیزارتشون ‫-پس زود باش
‫-یا ابوالفضل! ‫-هی، گوویند! چی شد یهو؟
‫از هر چی می‌ترسیدم، سرم اومد!
‫مگه بهت نگفتم؟ ‫خونواده‌مو می‌کُشن، رئیس!
‫تو داری خونواده‌ی ‫همه‌ی اینا رو نجات میدی!
‫با گوشی خاموش کردن که در نمیری!
‫ما زن و بچه‌تو گروگان گرفتیم,
‫حالا می‌خوای چه خاکی تو سرت کنی؟
‫نامرد! تمام این مدت گوشیت خاموش بود،
‫حالا که زن و بچه‌تو دزدیدیم، ‫تازه روشن شده!
‫اگه تا نیم ساعت دیگه اینجا نباشی، ‫جفتشونو می‌فرستیم اون دنیا!
‫شنیدی چی گفت، رئیس؟
‫اینا به هیشکی رحم نمی‌کنن، رئیس!
‫اگه بفهمن اون پسرا کارشون تموم شده،
‫خونواده‌ی منو ریز ریز می‌کنن!
‫رئیس، لاستیک پنچرتو اوکی کردم,
‫رئیس، نوچه‌های روپا، ‫خونواده‌ی گوویند رو کش رفتن,
‫منم با بچه‌هام ردیفم!
‫یا گوویند میاد بیرون
‫یا آرجون میاد بیرون,
‫بچه‌هامون دور پاسگاهو محاصره کردن,
‫- آخه چجوری بیاد بیرون؟ ‫- همون‌جوری که ماشین و گوشیا در رفتن!
‫شک نکن میاد پی‌مون!
‫اون وقت ما هم بچه‌هامونو ‫می‌فرستیم تو پاسگاه, وایسیم ببینیم چی میشه
‫- لاکشمن! موتورمو بیار, ‫- حله، خانم,
‫تُغلق! ماشین پسرا رو بیار,
‫جناب سروان! ‫شنیدی چی گفت؟
‫دیدی؟ ‫خونوادمو لت و پار میکنن
‫- بگو، داس؟ ‫- همشون رفتن
‫ماشینو با جنازه‌ها ‫ورداشتن رفتن، جناب سروان!
‫دنبالشون کن، آدرس زنده بفرست
‫- تو رو خدا بفهمین چی میگم ! ‫- راوانان!
‫جناب سروان! من یه پادو ام!
‫من نامردم!
‫ولی خونوادم گناهی ندارن، جناب سروان!
‫همه چی درست میشه,
‫یه لحظه وایسا، عمه,
‫ایشون مادر بازرس آرجون هستن,
‫اصلا نمی‌فهمم اینجا چه خبره
‫از این داستانا ‫واسه خونواده‌های پلیس زیاده، مگه نه؟
‫اصلا نترس
‫قوی باش!
‫پسرم از همه مون دفاع می‌کنه، ‫حتی اگه قرار باشه با یه لشکر فیل شاخ به شاخ بشه!
‫چی شده؟
‫سباستین پیام داده
‫که تو یه ماشین پلیس قایم شده،
‫و مکس هم پاسگاهو ترک کرده!
‫اینجوریه که بادیگاردات ‫جای پاسگاه کشیک میدن؟
‫[زنگ تلفن]
‫- الو, ‫- آرجون در رفت
‫شماها دارین چه غلطی می‌کنین؟
‫عمرا! ‫همه‌ی ما اینجاییم,
‫هیشکی از اینجا جم نخورده
‫چجوری رفته بیرون؟
‫میگه که یه ‫جاده‌ی قایمکی پشت پاسگاه هست,
‫شک نداشتم!
‫بگو آدرس زنده شو بفرسته
‫آرجون پاسگاهو ترک کرده,
‫ولی پسرا تو ماشینش نیستن,
‫واسه چی اومده بیرون؟
‫بذار آدرس زنده رو بفرسته
‫همین که از محدوده‌ی پاسگاه زد بیرون،
‫اونوقت میتونیم بچه هارو بفرستیم تو
‫آخ!
‫چی شده قربان؟
‫قربان,
‫- راوانان, ‫- جانم قربان؟
‫بیا ویرا و مایکل رو
‫ببریم دادگاه، چطوره؟ ‫- حله قربان
‫- بزن بریم قربان ‫- هوم
‫تا این خبرو بشنون
‫نوچه های روپا ‫میریزن تو پاسگاه
‫و ممکنه گانی ‫خونواده گوویند رو قیمه قیمه کنه درسته؟
‫اگه طبق نقشه‌ی تو بریم جلو چی؟
‫بیا دخل اون پسرا رو بیاریم!
‫شنیدی چی گفت؟
‫از ما خیلی جلوتره!
‫بیا مکس رو تعقیب کنیم,
‫باید اون پسرا رو نجات بدیم!
‫آدرس زنده رو بگیر و برو
‫داره میاد طرف ما,
‫بزن بغل ‫چراغارو خاموش کن
‫دنبالش کن چراغا هم خاموش باشه
‫بی خبر اومد تو منطقه‌ی من
‫جون سالم به در نمی‌بره!
‫اگه این کارو بکنی،
‫به شجاعتت اعتراف می‌کنم!
‫- راوانان، اون کارخونه چی بود؟ ‫- کارخونه‌ی مینروا، قربان,
‫تو حواست به ویرا که اونجاست باشه,
‫منم حواسم به ‫مایکل که اینجاست، هست
‫- ماشینو بردار برو ‫- قربان…
‫قربان!
‫داری تنهایی میری تو زمین گانی, ‫جون مادرت مواظب باش,
‫من راوانان رو تعقیب می‌کنم,
‫تو مکس رو بگیر,
‫هی! زود باشین بچه‌ها!
‫شماها از اون ور برین,
‫قربان، برای چی دارین می‌رین ‫سمت منطقه‌ی گانی؟
‫روپا و افرادش،
‫دارن راوانان رو تعقیب می‌کنن، ‫تو ماشین با جنازه‌ها!
‫دنبال اون ماشین برو,
‫باهام در تماس باش,
‫راوانان، روپا دنبالته,
‫پنج دقیقه دیگه می‌رسی کارخونه, ‫ده دقیقه‌ایش کن,
‫- رسیدی برو تو, ‫- باشه قربان,
‫داس، تو و لورد جسدها رو
‫از ماشین به جیپ خودتون منتقل کنین ‫و ببرینشون پاسگاه,
‫همه‌ی اینا باید ‫تو ده دقیقه جمع شه,
‫- این ده دقیقه برام حیاتیه! ‫- قربان! مگه ما همه‌ی این کارا رو نمی‌کنیم
‫که جنازه‌ها رو ‫از پاسگاه خارج کنیم؟
‫فقط کاری که میگم رو بکن، داس,
‫هی! شماها برین بالا! ‫بقیه، بیاین با من!
‫جاگادیش، یه لوکیشن برات فرستادم,
‫- فوری بیا اونجا, ‫- چشم قربان, چشم قربان,
‫داره از اون طرف میره, نگاه!
‫هی!
‫رئیس، همه‌جا رو دنبالش گشتیم!
‫پیداش نکردیم!
‫الان می‌دونیم بچه‌هامون کجان,
‫هر جا هست، پیداش کنین ‫و تیکه تیکه‌اش کنین,
‫چشم رئیس! ‫هی! بزنین بریم بچه‌ها!
‫- رئیس؟ ‫- دارم یه عکس برات می‌فرستم,
‫اگه اون یارو اومد اونجا، ‫نباید زنده بره بیرون,
‫رئیس، فقط عکس رو بفرست,
‫الو، خانواده‌ی گوویند رو گروگان گرفتن,
‫همه‌تون، حواستون باشه!
‫خانم، خانواده‌ی گوویند ‫گروگان گرفته شدن,
‫اوه، نه!
‫زنش حامله‌ست,
‫نگران نباش,
‫بذار اونایی که ‫با خانواده‌ پلیس ها درافتادن، نگران باشن!
‫اگه واقعاً پسر باباتی ‫بیا بیرون و جلوم وایسا!
‫اگه یه ذره عقل تو کلّه‌ته ‫مثل بچه‌ی آدم بیا کنار و تعظیم کن!
‫کی جرئت داره جلوی یه آتش فشان ‫درحال فوران وایسه؟
‫نه اخطاری، نه حکمی، ‫یه راست میرم تو دل جنگ!
‫مشتش سنگینه، ‫اندازه‌ی یه تُن!
‫بازوهاش قویه، دلش پاکه ‫تو هر آزمایشی، دووم میاره!
‫خیلی خیلی خیلی خیلی ‫خیلی خیلی خفنه!
‫صورتت رو جر میده ‫مکس دیوونه داره میاد!
‫مکس آخر قدرته!
‫اون رئیسه، هیشکی به پاش نمی‌رسه!
‫برای چی هی دنبالش می‌گردی؟
‫اون تشنه‌ی خونه ‫و تو هم برّه‌ای!
‫دستات رو بذار رو هم، صدات در نیاد ‫استخونات رو می‌شکنه و زمین رو می‌لرزونه!
‫مثل یه گاو وحشی می‌مونه، رام نشدنیه ‫خم شو تا درد نکشی!
‫نترسه، شجاع و دلیره ‫با جیگر و با کلاس با دشمنا روبرو می‌شه!
‫آدم بدا رو لت و پار می‌کنه؟ ‫این فقط واسش وقت‌گذرونیه!
‫خیلی خیلی خیلی خیلی ‫خیلی خیلی خفنه!
‫صورتت رو جر میده ‫مکس دیوونه داره میاد!
‫مکس آخر قدرته!
‫اون رئیسه، هیشکی به پاش نمی‌رسه!
‫با من بیا,
‫داره باهامون بازی می‌کنه ‫اونهم تو زمین خودمون، رئیس!
‫پیش باباته!
‫هی!
‫- پسرا رو کشتی؟ روپا! ‫- بگیرینش, برو!
‫اونا پسرامون رو کشتن!
‫دارن جسدها رو جابجا می‌کنن! نگاه!
‫- روپا! روپا! ‫- وایسا! صبر کن!
‫روپا!
‫ر… روپا! ر,,, مممم!
‫قربان! گوشی‌شو بردارین، قربان!
‫قربان، قطع کنین!
‫بزنش، قربان!
‫بابا؟
‫بابا!
‫بابا؟
‫زدتت؟
‫واسه چی بزنتم؟
‫زده داغونت کرده که!
‫اون یارو که باهات سلفی انداخت…
‫کدوم گوریه؟
‫گفت که… آدم شماست!
‫یه چیزی اونجا برات گذاشته,
‫-بگو, ‫-آرجون اومده تو خونم،
‫دو تا تیر با بابام واسم گذاشت,
‫فکر نکنم پی اون پسرا اومده باشه,
‫یه کلک دیگه سوار کرده!
‫همونجا چالش کن!
‫هی! همین دور و ورا ‫پیداش میشه, دخلشو بیارین!
‫بندازینش تو، قربان!
‫گفته جنازه‌ها رو ‫بار این اتوبوسه کنیم,
‫روپا گوسفند سیا ‫چیزی فهمیدی؟
‫نه قربان، نه قربان ‫چنتا از بچه‌ها ترکیدن!
‫یکیشون یابو ئه ‫یکیشون پفیوزه!
‫برید اونور از سر رام ‫احمقای الدنگ!
‫هنوز زنده ان,
‫ولی همه‌تونو دار می‌زنم!
‫دارم میام!
‫همه در رید! ‫زود باشید، زود باشید!
‫قربان…
‫باید اون جنازه‌ها رو یه جوری غیب کنیم,
‫ولی شما میگید ‫بیاریمشون کلانتری,
‫نقشه‌تونو نمی‌فهمم، قربان,
‫قرار نیست یه آدم خاصی رو بزنم، راوانان,
‫این جنگ رو الکی شروع نکردم…
‫الکیم تمومش نمی‌کنم!
‫هی داره زنگ می‌خوره,
‫-جواب نمیدی؟ ‫-قربان…
‫خانممه، قربان,
‫نمی‌دونم واسه چی زنگ می‌زنه,
‫خونواده همیشه مهمه!
‫-برو باش بحرف, ‫-چشم، قربان,
‫جنازه‌ها جاشون امنه، قربان,
‫سالم رسوندمشون ‫بیمارستان، قربان,
‫-ولی خانم دلواپسه, ‫-اوضاع منو بفهم!
‫برای چی هی زرت و زرت زنگ می‌زنی؟
‫گفتم که میام دیگه!
‫قربان، زن راوانانه,
‫گفت مریضه، ‫ولی داره از اداره برمی‌گرده؟
‫-سلام، قربان, ‫-سلام,
‫این بنده خدا بغل کلانتری بغلی ‫غش کرده بود,
‫بردمشون بیمارستان ‫و درمونش کردم
‫بعد آوردمشون اینجا,
‫دخترشون از دیشب ‫ناپدید شده,
‫اونا نمی‌خوان ‫تو اون کلانتری شکایت کنن,
‫واسه همین آوردمشون اینجا، قربان,
‫فقط 13 سالشه,
‫یه دختربچه ست هنوز, ‫بهشون کمک کنید,
‫-خواهش می‌کنم! ‫-پیداش کنید، قربان!
‫من مسئولیت پیدا کردن ‫دخترتونو گردن می‌گیرم، قربان,
‫-جاگادیش! ‫-قربان!
‫-شماره تلفناشونو بگیر و پیگیر شو, ‫-بله، قربان,
‫شوهرت انگار پکره, ‫قبل رفتن باش یه گپی بزن,
‫باشه، قربان,
‫-راوانان! ‫-گفتم قطع کن!
‫-دارم میام، قربان, ‫-ببین کی اومده!
‫گفتی ناخوشه, ‫باش حرف بزن و بفرستش خونه,
‫باهاش حرف بزن,
‫همه‌تون برید تو,
‫تو تاکسی منتظر بمون,
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫مگه نگفتم بعد کارت ‫تو بیمارستان همونجا بمون؟
‫برای چی اینقدر داغونی؟
‫هیچی, تو برو, برو دیگه,
‫نرو خونه,
‫-پیش رفیقت بمون, ‫-برای چی، عزیزم؟
‫فقط هر چی می‌گم بگو چشم، ‫حداقل الان, برو!
‫واسه چی خالی بستی؟
‫گفتی زنت مریضه!
‫چجوری بعد کار اومد اینجا؟
‫پس هر چی تا حالا ‫گفتی کشک بود، جناب سروان؟
‫-واسه چی خالی بستی، جناب سروان؟ ‫-برای چی، راوانان؟
‫بگو دیگه! برای چی جیم شدی رفتی؟
‫-راوان! واسه چی این کارو کردی؟ ‫-اصلاً میشه رو حرفات حساب باز کرد؟
‫اونجا مثل ماست واینسا, ‫یه چیزی بگو دیگه!
‫-برای چی چاخان کردی، راوانان؟ ‫-یه چیزی بگو به ما، جناب سروان!
‫بگو که قاتل تویی، راوانان!
‫تو اون بچه مچه ها رو کشتی…
‫برای چی پیش ما ‫خودتو به مظلوم بازی زدی؟
‫-برای چی این کارو کردی، جناب سروان؟ ‫-هی! یه چیزی بگو دیگه!
‫بیخیالش شو، داس,
‫نیگا کن چجوری وایساده ‫انگار نه انگار خانی اومده، خانی رفته!
‫-اعصابم خورده,,, ‫-داس!
‫بیخیالش شو,
‫وقتی گفتی اون پسرا ‫با هم گلاویز شدن و همدیگه رو ناکار کردن،
‫چی شد فکر کردی ‫حرفتو باور می‌کنم، راوانان؟
‫فکر کردی زنت ‫خودش تنهایی اومده اینجا،
‫یا اینکه من کشوندمش اینجا؟
‫می‌دونم تو اهل ‫آدم‌کشی نیستی، راوانان,
‫می‌خوام بدونم قضیه چی بوده,
‫همه بعد شما رفتن، جناب سروان,
‫داس هم گفت ‫که دیگه پرونده بی‌پرونده و رفت,
‫می‌خواستم گزارش ‫ماشین اون بچه مچه ها رو بنویسم
‫واسه همین در کلانتری رو بستم ‫و رفتم سراغ ماشینشون، جناب سروان,
‫بعدش…
‫نجاتم بده، بابا!
‫یه دختر بچه ۱۳ ساله، جناب سروان,
‫اصلاً به سن و سالش نگاه نکردن…
‫بدجور بهش تجاوز کرده بودن، جناب سروان!
‫جیگرم آتیش گرفت براش، جناب سروان!
‫بابا!
‫عزیزم…
‫-می‌کشمت! ‫-هی!
‫می‌کشمت، ویرا!
‫هی!
‫شما آشغالا!
‫ولش کن! چه غلطی با اون بچه کردین؟
‫چه کارش کردین؟ بگین دیگه!
‫چه بلایی سر اون طفل معصوم آوردین؟
‫مگه دخترته؟ ‫دخترته؟ تیکه پارت می‌کنم!
‫-بزن دیگه! ‫-هی، مرتیکه!
‫یا ابوالفضل
‫ویرا!
‫یا خدا! هی!
‫ویرا! ویرا! هی!
‫-واسه چی کشتیش؟ ‫-من نکشتمش! ولم کن!
‫اون گندی که زدم
‫یه جوری فیلمش کردم که انگار خودش پیش اومده…
‫دختری رو که توی صندوق بود رو ‫تو یه درمانگاه که می‌شناختم بستری کردم…
‫وایسادم تا همه برگردن…
‫و بعدش برگشتم کلانتری، جناب سروان,
‫"حال دختره خیلی بده,
‫اگه تو بخش مراقبت‌های ویژه بستری نشه ‫دووم نمیاره,"
‫بهیاره هی زرت و زرت زنگ می‌زد ‫اینا رو بهم می‌گفت، جناب سروان,
‫بعد از ۳۷ سال پلیس وظیفه‌شناس بودن،
‫درست لب گور که رسیدم…
‫چه سر کار، چه تو خونه و زندگی…
‫یه دونه نمره منفی هم ‫تو پروند‌م نداشتم، جناب سروان!
‫همه چی یهو قاطی پاتی شد!
‫اصلاً هنگ کرده بودم ‫اون لحظه، جناب سروان,
‫الان هم هنگم، جناب سروان!
‫اگه شما جای من بودین…
‫چی کار می‌کردین؟
‫راستشو می‌گفتم و می‌رفتم آب خنک…
‫ولی یاد عیالم افتادم، جناب سروان!
‫ما که بچه نداریم…
‫فقط من اونو دارم، اونم منو، جناب سروان!
‫اگه من به خاطر این پرونده برم گوشه‌ی زندون…
‫کی هوای عیال منو داشته باشه، جناب سروان؟
‫شما جای من بودین، ‫اون پسرا رو نفله می‌کردین،
‫و اون بچه رو نجات می‌دادین، جناب سروان!
‫من نتونستم!
‫ما یه بچه رو دیدیم…
‫کی می‌دونه چند تا بچه دیگه ‫این وسط بهشون تجاوز شده، جناب سروان؟
‫نمی‌گم منو حلال کنین,
‫ولی بعد از اینکه همه‌ی اینا رو فهمیدین،
‫جون مادرتون اون دار و دسته‌ای رو که…
‫برای اون هَولا کار می‌کنن رو ‫بیخیال نشین، جناب سروان!
‫هی! پاشو!
‫پاشو!
‫داس…
‫زنگ بزن بیمارستان دکتر سوکومار، ‫آمبولانس بفرستن,
‫الو؟
‫مکس فقط واسه نجات ‫خونواده گوویند نیومده اینجا,
‫این خون کیه؟
‫هه هه! شیره زد روباهه رو لَت و پار کرد!
‫روپا! رو…
‫این خون پسرای خودمونه,
‫-آراتی، مینا! ‫-قربان!
‫گوویند کو؟
‫-قربان، قضیه اینکه… ‫-گوویند کو؟
‫رئیس… والا…
‫رئیس جون مادرت…
‫گوویند خودش خواست، قربان,
‫گفت اگه بذاریم بره،میره پیش گانی ‫التماس می‌کنه که خونواده‌شو نجات بده,
‫ما خبر نداشتیم شما ‫می‌خواید نجاتشون بدید,
‫واسه همین ولش کردیم, ‫مارو ببخشید,
‫ما زن و بچه‌شو ‫عین کف دستمون می‌شناسیم,
‫واسه همین گذاشتیم بره,
‫کارمون تمومه! گوویند ‫همه چیو لو میده، قربان!
‫هی! بکش کنار!
‫-پسرا کجان؟ ‫-رئیس، اونا…
‫-هی! به بسکار بگو همه نماینده مَرمَنده‌ها رو پیدا کردیم, ‫-چشم,
‫تا صب وقت می‌خواستی,
‫الان صب شده, پسرا کجان؟
‫تازه گرفتیمش, ‫داریم وادارش می‌کنیم جیک و پوکشو بگه,
‫تا همه چیو نگفته ‫ولش نکنید!
‫به خونوادم کاری نداشته باشید, ‫جون عزیزتون بذارید برن,
‫تو دل جنگل شیره
‫بوم، بوم، بوم، بوم، بوم!
‫دو تا روباه خِفتکی اومدن تو
‫بوم، بوم، بوم، بوم، بوم!
‫کی این کوفتیو وصل کرد؟
‫رئیس، من وصل کردم,
‫خبرچین تازه‌کارت ‫با بابات یه تماس تصویری گرفت,
‫بابات گفت من اینجا وصلش کنم,
‫شیره یه نعره خفن زد
‫بوم، بوم، بوم، بوم، بوم!
‫دو تا روباها فراری شدن!
‫بوم، بوم، بوم، بوم، بوم!
‫شیره که کفری شده بود ‫یه نعره‌ای کشید که نگو
‫دو تا روباهه فراری شدن ‫دیگه رفتن اون دنیا!
‫بوم، بوم، بوم ‫بوم، بوم، بوم!
‫بوم، بوم، بوم، بوم!
‫هی!
‫جناب!
‫شما هم اونجایی,
‫عوض سیاست، ‫دنبال پسراس,
‫اون قیافه پدرسوخته‌های اون دو تا وزیرو ‫نشونم بده, بذار ببینم,
‫برای چی پسرا رو کشتید؟
‫هیسسس!
‫داری با مکس حرف می‌زنیا, ‫صدات در نیاد,
‫اومدم سر وقتتون ‫نجات شون دادم
‫منظورم زن و بچه اون پاسبانیه ‫که دزدیده بودین
‫بعد تو هنوز اون ایکبیریو نگه داشتی ‫و از اونجا داری عر می‌زنی!
‫اگه تخم داری بیا اینجا,
‫تا صب نشده کله‌پات می‌کنم!
‫شیر تنها!
‫منتظره,
‫دارم میام!
‫من هر کاری می‌تونستم ‫واسه نجات گوویند کردم,
‫نمی‌خوام شما بچه ها رو ‫اذیت کنم, می‌تونید برید,
‫قربان!
‫-نه، قربان, ‫-قربان!
‫ما بدون شما نمی‌ریم,
‫بله، قربان, من نمیرم,
‫این جنگ به منم ربط داره,
‫می‌خوام ببینم چجوری ‫به دست شما زجر می‌کشن، پدرسگا!
‫می‌خوام زنم از چشای من اینو ببینه ‫و حالشو ببره!
‫می‌خوام به بچه‌هام بگم ‫و خوشحالشون کنم، قربان!
‫ما شما رو تنها نمی‌ذاریم، قربان,
‫شما قول دادی ما رو نجات بدی, ‫ما به شما اعتماد داریم!
‫هیچ کدوم از ما شما رو ول نمی‌کنه,
‫شما داری از ما طرفداری می‌کنی, ‫عمرا ولت کنیم,
‫بگو چی کار کنیم,
‫همیشه خدا تا میرم سر کار ‫یه چیزی میشه که تهش تعلیق بشم,
‫بعد از اینکه شما بچه ها رو دیدم…
‫برای اولین بار تو عمرم…
‫قبل از اینکه کارم شروع بشه ‫حکم تعلیقم میاد,
‫شما تا الان قهرمان بودین,
‫آماده باشین که آدم بده بشین!
‫امشب…
‫کارمندای شرکت باشین!
‫کسایی که دارن میان اینجا… ‫هیچ‌کدوم مددکار اجتماعی نیستن,
‫بیاین بهشون یه حال اساسی بدیم!
‫قربان، هیچ‌کس از چپ و راست نمیاد,
‫یه دار و دسته دارن ‫از پل چوبی پشت سرمون میان,
‫گنگسترا، کلانتری رو محاصره کردن، قربان!
‫یادتونه چی بهتون گفتم؟ ‫همون کارو بکنین,
‫اون آگنی کبیره که به شکار اومده
‫میدون جنگ زیر بار سنگینشه
‫وقتی وارد میدون نبرد می‌شه
‫دیگه خبری از مهربونی و رحم نیست
‫یه طرف ترازو
‫خون دشمناشه که می‌چکه
‫طرف دیگه، ترسشون
‫که از اون الهام گرفته، تیز و بُرنده
‫اول از همه بهتون بگم، شرمنده
‫روبرو شدن باهاش واقعاً ترسناکه!
‫به هر کی می‌پرستین دعا کنین
‫اون فرستاده‌ی جامعه‌س
‫مکسی!
‫مردِ با بیشترین جرم و جنایت ‫ماکزیمم مکس!
‫ماکزیمم ماکزیمم ماکزیمم!
‫مردِ با بیشترین جرم و جنایت ‫ماکزیمم مکس!
‫ماکزیمم ماکزیمم ماکزیمم!
‫بدنای داغون اینور و اونور ‫عدالت همیشه اجرا می‌شه
‫با دیدن مکس، جنایتکارا ‫از شهرای فاسد کنده می‌شن
‫‌میرن پایین، توی گور ‫اون یه پلیسه با یه تاج بی‌رحمانه
‫نمی‌خوای که اخم کنه ‫این مرد خشنِ قهوه‌ای‌پوش رو امتحان نکن
‫به مردم به روش خودش خدمت می‌کنه ‫هر روز با بدی می‌جنگه، یه آدم کاری و پر تلاشه!
‫توی سینه‌ش یه قلب سنگی داره ‫توی مأموریتش استراحت نمی‌کنه
‫پرونده‌های روی میز رو تمیز می‌کنه!
‫حرارت رو ببر بالا ‫ظلم دشمن اصلیه!
‫بی‌حس به چرت و پرتا ‫هیچ‌کی نمی‌تونه اینو قضاوت کنه
‫مرد مأموریت ‫جنایتکارا رو میندازه زندان
‫گوش کن! مکس یه هیولاس ‫باهاش در نیوفت!
‫بگو مکسی!
‫آره!
‫مکسی!
‫بگو مکسی!
‫هی، داس!
‫قربان، گلوله‌هامون تموم شده,
‫هی!
‫دارن میان تو، قربان,
‫شیر تنها کجاست؟
‫صداش کنین!
‫شیر اینجاست!
‫اگه جرئت داری، حالا بهم دست بزن!
‫بگو مکسی!
‫بچه هامون کجان؟
‫-اینجا رو نشونه بگیر و بپرس, ‫-هی!
‫همه‌ی حامیات اینجان,
‫بگو مکسی!
‫حالا بپرس بچه‌هات کجان,
‫بازی در نیار!
‫-قربان؟ ‫-این دیگه چه کوفتیه؟
‫داری توی پخش زنده گنده‌بازی در میاری,
‫اون بچه‌هامونو کشته، قربان!
‫تمومش کن!
‫من شما دو تا رو وزیر کردم,
‫حالا دارین سعی می‌کنین ‫دولت منو بی‌ثبات کنین,
‫آرجون قبلاً همه‌ی مدارک رو برام فرستاده!
‫مدرک؟! داری راجع به ‫چه مدرکی حرف می‌زنی؟
‫چه مدرکی؟!
‫مدرک ویدیویی!
‫اینکه به بچه‌هاتون کمک کردین فرار کنن ‫و الان دارین الکی دردسر درست می‌کنین,
‫اون بچه‌هامونو کشته,
‫من هر دوی شما رو ‫از کابینه‌م اخراج می‌کنم!
‫-چی داری میگی؟ ‫-دستور بازداشت هم صادر کردم!
‫-قربان! ‫-قطع کن!
‫قربان!
‫برای چی بچه‌های ‫وزرا رو دستگیر کردی؟
‫برای چی وزرا با اراذل ‫به کلانتری حمله کردن، قربان؟
‫افسر وظیفه‌مون به این سوالا جواب میده,
‫-راوانان! ‫-قربان,
‫- جناب, ‫- یه چند تا سوال دارن,
‫چی شده، جناب؟
‫پسر وزیر پاراشورام، ویرا، ‫و پسر وزیر دانیل، مایکل,
‫هر دوتاشون رو گرفتیم، یکیشون موقع رانندگی مست بوده ‫یکیشونم مواد داشته,
‫تازه، تو موبایلاشون ‫یه چیزایی پیدا کردیم که نشون میده جرم‌های دیگه هم کردن ,
‫چه چیزایی؟
‫کمیسر جواب اینو میده,
‫گانی اصن چه ربطی داره به این قضیه؟
‫- بگو دیگه، جناب, ‫- بچه‌های اداره هم قاطی‌شونن,
‫می‌خواید چی کار کنید؟
‫ما گانی و داداشش رو ‫به جرم اینکه سر خبرنگار شیوو رو بریدن گرفتیم,
‫بازرس روپا رو هم گرفتیم چون ‫از این عوضیا پشتیبانی می‌کرده,
‫واسه اینکه هفت تا نماینده مجلس رو دزدیدن ‫و رفیقاشون رو کشتن،
‫ناراسیمها رو گرفتیم,
‫اصلا واسه چی وزرا به پاسگاه حمله کردن؟
‫اینو من میگم,
‫واسه اینکه مدرکایی که ‫علیه‌شون بود رو نابود کنن…
‫معلومه دیگه! ‫واسه همین حمله کردن!
‫نکنه انتظار داشتید بیان ‫دفتر شما واسه قهوه خوری؟
‫مگه شما ‫بچه‌های وزرا رو نگرفتید، جناب؟
‫اینو کمیسر جواب میده,
‫بچه‌های وزرا کجان؟
‫می‌خواستن کاری کنن که رسانه‌ها و مردم ‫فکر کنن مکس به بچه‌های وزرا آسیب زده,
‫اینا همش ‫زیر سر خود وزرا بود,
‫ما یه تیم کاربلد گذاشتیم ‫که اون پسرا رو پیدا کنن,
‫حالا، یه چیزی رو بگم,
‫همه‌ی ما که تو پاسگاهیم
‫زنده موندیم تا طلوع خورشید رو ببینیم
‫فقط و فقط ‫به خاطر کمیسر, دمش گرم!
‫خیلی کارش درسته,
‫شما باید برید تو کار سیاست، جناب,
‫فکر نکنید قضیه تموم شده,
‫میان سراغ تون واسه بازجویی,
‫منتظر بازجویی‌شون هستم,
‫ما تو ویدئوهای تو گوشی پسرا ‫یه چیزایی پیدا کردیم که نشون میده شما هم قاطی ماجرایید,
‫فعلاً، پیش منه,
‫اینا حرفای ‫کمیسر و بازرس آرجون بود,
‫وزیر پاراشورام و دانیل، ‫و رفیقشون ناراسیمها,,,
‫سلام، جناب, اومدم ‫راننده رو تحویل بدم,
‫همه جا رو آتیش گرفته,
‫یه کامیون اسید خیلی خطرناکه, ‫بی زحمت آزادش کنید، جناب,
‫- این چیه؟ ‫- دیروز یه تصادفی شده,
‫یکی‌شون زخمی شده ‫دارن تو بیمارستان بهش می‌رسن,
‫راننده در رفته بود,
‫واسه همین ما ‫کامیون رو گرفتیم,
‫یه اشتباهی کرده، جناب,
‫اگه الان کامیون رو ول کنید، ‫دو روز دیگه بارش می‌رسه,
‫خواهش می‌کنم آزادش کنید، جناب!
‫جاگادیش، کامیون رو آزاد کن,
‫- زود باش ببرش تا پشیمون نشدم, ‫- چشم,
‫بیا بریم,
‫مرسی، آراتی, ‫بعداً برات میارمش,
‫جناب…
‫جسدا چی شدن؟
‫کدوم جسدا؟
‫جسد پسرا، جناب
‫کدوم پسرا؟
‫بچه‌های وزرا، جناب,
‫کدوم وزرا، راوانان؟
‫باشه، جناب,
‫اوکی شد! ‫روزتون بخیر، جناب,
‫- چطوری؟ ‫- من یه غلطی کردم,
‫منو ببخشید، جناب,
‫بی خیال,
‫بچه حالش خوبه,
‫اگه یه کوچولو دیر می‌شد،
‫کارش تموم بود,
‫اون مرتیکه‌های آشغال خیلی زجرش دادن,
‫من خودمم دختر دارم,
‫اصلا نمی‌تونم تو روی مامان باباش نگاه کنم,
‫تو یه قهرمانی، داداش!
‫بچه کجاست؟
‫بیا اینجاست,
‫خوبی، خوشگله؟
‫نه…
‫ولشون نکن، عمو,
‫خیلی… درد داره,
‫چی کارشون کنیم؟
‫بسوزونشون، عمو,