ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Tv::.
مترجم : اشکان هیدی
به لطف و حمایت سپیده ارتقائی
‫- الو؟ ‫- ضبط می‌کنه؟
‫آره! داره میگه: "لطفاً صبر کن".
‫- اوکی. ‫- شروع شد.
‫چراغ قرمز روشنه، ضبط داره انجام میشه.
‫این فیلم همان گفت‌وگویی‌ست که ‫هرگز با مادربزرگ‌های خودم نداشتم.
‫زنانی که شهادت دادند، ‫ترجیح دادند که ناشناس بمانند.
‫منم همینو ترجیح میدم، ‫که کسی نشناستم،
‫تا راحت‌تر حرف بزنم.
‫نمی‌دونستم که تو این موضوع یه کم خجالتی‌ام.
‫فکر کن، ‫تو این سن رابطه جنسی داشته باشی!
‫فکرش رو بکن!
‫انگار که بار اول آدمه، نه؟
‫جای زخم‌ها خوب شده.
‫اگه یه پیرمرد هم پیدا کنم،
‫عین بخیه به آبدوغ زدنه.
‫خاطرات یک تنِ سوزان
‫یه کم باید اصلاحش کنیم.
‫از این طرف.
‫حالت چطوره؟
‫اوکی.
‫هی، بچه‌ها!
‫برید اینجا لطفاً.
‫سکوت.
‫بریم، آماده ضبط بشین.
‫بجنبین لطفاً.
‫بریم.
‫بیاین این طرف لطفاً.
‫اوکی، لطفاً سکوت.
‫عالیه، آماده‌اید؟ ‫صدا.
‫صحنه ۱، پلان ۱، برداشت ۱.
‫- دوربین؟ ‫- آماده‌س.
‫مرسی.
‫حرکت!
‫من یه زن معمولیم،
‫با آرزوها و هدفای خودم تو زندگی.
‫بعضیاشون رو محقق کردم، بعضیا رو نه.
‫امسال میرم تو 71 سال.
‫میگن ظاهرم به سنم نمی‌خوره، ولی خب...
‫بدنم که خودش خوب می‌دونه!
‫زن بودن قشنگه.
‫خدا رو شکر می‌کنم که مرد به دنیا نیومدم.
‫واقعاً حس فوق‌العاده‌ایه زن بودن.
‫ولی...
‫یه بُعد منفی هم داره، خیلی آسیب‌پذیریم.
‫یه بخشی از بچگیمو تو مزرعه‌ی بابام گذروندم.
‫یه جای دورافتاده، بدون آب و برق.
‫با مامان لباسارو روی تخته‌ی ‫شست‌وشو می‌شستیم.
‫روزی دو بار توی رودخونه شنا می‌کردیم.
‫لای خوک‌ها و مرغ‌ها بزرگ شدم.
‫مامانم ۳۰۰ تا خوک و ۶۰۰ تا مرغ داشت.
‫اگه یه خوک زخمی می‌شد، سرشو می‌بریدیم
‫و همه‌ی همسایه‌ها جمع می‌شدن واسه خوردن.
‫دنیا برام یه جای قشنگ بود.
‫فکر می‌کردم همه خوبن و دوستم دارن.
‫البته واسه اینکه مورد قبول باشم، ‫باید یه چیزایی رو به دست می‌آوردم،
‫و اینجاست که "اما"ها شروع می‌شه.
‫ولی من یه بچه‌ی ساده و بی‌تجربه بودم.
‫و هنوزم بعد از این همه سال،
‫گاهی دوباره همون بچه می‌شم،
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫من وابسته‌ی هیچ‌کس و هیچ‌چیز نیستم.
‫دلم می‌خواست با عشق و ‫محبت دوستم داشته باشن.
‫ولی تو جوونیم، همچین ‫چیزی رو تجربه نکردم.
‫می‌خواستم اولین تجربه‌ی جنسیم مثل ‫اون چیزی باشه که خواهرا‌م تعریف می‌کردن،
‫انگار خیلی واسشون لذت‌بخش بوده.
‫ولی اینم نشد.
‫می‌خواستم سینه‌های بزرگی داشته باشم،
‫ولی خب طبیعت یه چیز دیگه خواست.
‫البته اذیت نشدم؛ ‫کوچیک بودن ولی خوش‌فرم.
‫تازه هنوزم خوش‌فرمن.
‫من همیشه با شوهرم زندگی کردم.
‫تا وقتی که فوت کرد.
‫خیلی هیجان‌زده بود، ‫تو این زمینه زیادی عجله داشت.
‫الان حدوداً ‫۱۱ یا ۱۲ ساله که تنها هستم،
‫خودمم و خدای خودم.
‫این ناچارت می‌کنه آروم بشی.
‫مگه اینکه یه دیوونه پیدا بشه
‫و دوباره بیدارم کنه.
‫ولی من از هیچ‌کس کمک نمی‌خوام،
‫واسه خاموش کردن آتیشی ‫که از تو داره منو می‌سوزونه!
‫یه آتش‌نشان! ‫من یه آتش‌نشان لازم دارم!
‫♪ نمی‌تونم قهوه بخورم ♪
‫♪ چون قهوه خوابو ازم می‌گیره. ♪
‫♪ فقط می‌تونم چای (تو) بخورم ♪ ‫♪ چون چای (تو) کمکم می‌کنه بخوابم. ♪
‫♪ و در واقع، چای (تو) خوردم، ♪ ‫♪ یه چای با طعمی خیلی شیرین. ♪
‫♪ می‌تونم کل روز رو ♪
‫♪ چای (تو) بخورم، ♪ ‫♪ چای (تو) بخورم. ♪
‫از تنهایی زجر کشیدم ‫چون مجبورم کرد
‫با خودم روبه‌رو بشم، ‫با تاریکی‌های وجودم.
‫فکر می‌کنم ‫اگه یه نفر زنده باشه،
‫به رابطه نیاز داره.
‫ولی خب کسی نبود.
‫ما وقتی ده سالمون بود همدیگه رو دیدیم.
‫عاشق هم شدیم
‫بدون اینکه به هم بگیم.
‫مامان، ‫همسایه یه لیوان شکر می‌خواد.
‫- تو پسر تِرِه‌ای؟ ‫- آره.
‫- نصف لیوان کافیه؟ ‫- آره.
‫هفت سال عشق افلاطونی.
‫♪ نمی‌تونم قهوه بخورم ♪ ‫♪ چون قهوه خوابو ازم می‌گیره. ♪
‫♪ فقط می‌تونم چای (تو) بخورم ♪ ‫♪ چون چای (تو) کمکم می‌کنه بخوابم. ♪
‫♪ برگ چای... ♪ ‫♪ این گیاه دارویی. ♪
‫♪ می‌تونستم کل روز رو... ♪
‫♪ چای بخورم (تو) ♪ ‫♪ چای بخورم (تو). ♪
‫خیلی مسخره بود که نذاشتن بریم، نه؟
‫آره، رو مخ بود!
‫یه تیکه کاغذ بهم داده بود.
‫تو کاغذ، یه آبنبات بود ‫که خودش خورده بود.
‫هی، دخترعمو!
‫بوش محشره!
‫یه جور آزمایش عشق بود.
‫مثل یه بوسه از راه دور، ‫یه بوسه مجازی.
‫اگه اون آبنباتو خورده بود ‫و بعد من می‌خوردم،
‫انگار که یه بوسه بود، ‫یه جور رد و بدل شدن حس.
‫- چت شده؟ ‫- هیچی بابا.
‫با یه حس خاصی اون تیکه کاغذو گرفتم،
‫چون از اون پسر خوشم می‌اومد.
‫کسی نمی‌فهمه.
‫و توی کاغذ نوشته بود...
‫بیا با هم بریم ‫چرخ‌وفلک سوار شیم.
‫دارم میام!
‫با عجله دویدم.
‫و اون پسره، ‫خوشحال منتظرم بود.
‫و ما سوار چرخ‌وفلک شدیم.
‫خیلی کوچیک بود، ‫ولی واسه ما یه دنیای دیگه بود.
‫صدای تق‌تق‌تق می‌داد،
‫نمی‌دونم دستی می‌چرخوندنش یا چی.
‫متصدی چرخ‌وفلک ما رو دید،
‫خواست یه حالی بهمون بده، ‫ما رو بالای چرخ و فلک متوقف کرد.
‫اوه، ببین، ‫واسه من این مثل...
‫ما انگشت کوچیکمونو قلاب کردیم،
‫و این یعنی...
‫یه نشونه‌ی عشق.
‫یه حس عجیبی تو دلم بود،
‫صورتمم گل انداخته بود و...
‫وقتی مامانمو دیدم، ‫ای داد بیداد!
‫راه فراری نداشتم،
‫چون وقتی رسیدیم پایین، ‫مامانم از قبل اونجا بود.
‫مثل یه تصادف عجیب.
‫زود بیا پایین!
‫اون پسره مثل یه جنتلمن، در رفت،
‫حتی خداحافظی هم نکرد.
‫مامانم یه شلاق داشت ‫از اونایی که واسه اسب استفاده می‌کنن!
‫چه شلاقی هم بود!
‫نه، حس پیر شدن ندارم،
‫ولی زندگی... ‫یه جوری آدمو کُند می‌کنه.
‫یائسگی وحشتناک بود برام.
‫مودم بالا پایین می‌شد،
‫تحملم کم شده بود، اعصابم خورد بود،
‫صبرم هم سر اومده بود.
‫واقعا دوران یائسگی حالمو بد کرده بود.
‫میل جنسیم کم شده بود.
‫آره، حس بدی داشتم.
‫و خب، معلومه که با کم شدن هورمون‌ها،
‫پیری شروع می‌کنه خودشو نشون بده ‫و آدمو به چالش می‌کشه.
‫دیگه باید با یه واقعیت سخت روبه‌رو بشی:
‫دیگه داری کم‌کم میافتی تو سرازیری.
‫همیشه به دختر بزرگم می‌گم: ‫"اون روزی که مُردم،
‫حتما ناخنامو مرتب کن، خواهش می‌کنم."
‫اون روزی که مُردم،
‫حتما این کارو بکن...
‫باید آرایشگرم هم بیاد.
‫و اصلا نمی‌خوام بسوزوننم، ‫باید سالم بمونم.
‫و گوشواره‌هامم بنداز به گوشم،
‫وگرنه اگه اون دنیا دیدمت، ‫حسابتو می‌رسم!
‫وقتی سن میره بالا،
‫سعی می‌کنی شرایطو جوری بچینی ‫که تو مراسم خاکسپاریت کلی آدم باشه.
‫با بالا رفتن سن، ‫مهربون‌تر و اجتماعی‌تر می‌شی،
‫چون اگه خودتو کنار بکشی، ‫هیچ‌کس سراغتو نمی‌گیره.
‫دلم می‌خواد مثل مادربزرگم بمیرم.
‫یه روز نشست رو صندلی راحتیش،
‫توی اتاق نشیمن خونه قدیمیش،
‫به مامان گفت: ‫"یه کوکاکولا می‌خوردم بد نبود"،
‫مامان تعجب کرد.
‫هشتاد و سه سالش بود.
‫مامان یه لیوان کوکا براش آورد، خوردش.
‫مامان رفت دوباره لیوانشو پر کنه،
‫تا برگشت، ‫مادربزرگ دیگه رفته بود اون دنیا.
‫همین‌طور، همون‌جا نشسته.
‫منم دلم می‌خواد همین‌طوری برم.
‫اگه اصلا بشه همچین چیزی از خدا خواست!
‫چند وقتیه به خودم می‌گم...
‫که...
‫تنهایی داره کم‌کم روم سنگینی می‌کنه.
‫"چرا نمی‌ریم یه قهوه بخوریم؟"
‫چرا نمی‌ریم یه قهوه بخوریم؟
‫واسه چی؟ ‫خودم تو خونه قهوه دارم!
‫پوستت مثل پوست پیاز نازک می‌شه.
‫چین و چروک‌ها و لک‌های پیری ظاهر می‌شن.
‫قیافه‌ت تغییر می‌کنه، ‫چشمات گود می‌ره.
‫یه زمانی چشمام درشت بود.
‫چقدر پیر شدم!
‫نه، نه، لابد نور اینجوری نشون می‌ده. ‫آره، تقصیر نوره!
‫بیشتر از هر چیزی تو این سن،
‫از این می‌ترسم که یه اتفاقی بیفته، ‫وقتی تنهام،
‫نتونم به کسی زنگ بزنم، ‫یا کسی جواب نده،
‫و همون‌طور تنها بمونم.
‫این یکی از چیزاییه که ‫واقعا ازش وحشت دارم.
‫من هنوز زندم،
‫و تا وقتی که زندم، ‫نمی‌خوام مثل یه پیرزنِ زهوار دررفته باشم!
‫نه!
‫یه روز، مادربزرگم منو فرستاد ‫که توی خونه‌ی یه خانواده کار کنم.
‫اون موقع باید حدوداً ۱۱ سالم بوده باشه.
‫وقتی داشتم کار می‌کردم، ‫دخترارو فرستادن بیرون.
‫خودشون موندن ‫و منو صدا زدن توی اتاقشون.
‫اونا دراز کشیدن
‫و شروع کردن به حال کردن، ‫من فقط نگاه می‌کردم.
‫خیلی وحشت کرده بودم.
‫بعدش زنه بهم دستور داد که بشورمش.
‫گفت: "خوب پایینشو بسابم."
‫و من با اون دستای کوچیکم ‫شستمش.
‫هیچ‌وقت به کسی نگفتم.
‫نه به مادرم، نه به هیچ‌کس دیگه.
‫نه، اینو فقط توی خودم نگه داشتم.
‫بعدش، ساکت می‌مونی ‫چون کسی که بهت آسیب زده همیشه میگه:
‫"تو نمی‌تونی چیزی بگی، ‫هیچ‌کس حرفتو باور نمی‌کنه."
‫"همه میگن که تو دختر بدی هستی."
‫وقتی توی کلیسا دعاهایی ‫مثل اعتراف خونده میشه،
‫باید تکرار کنی:
‫"Mea culpa, mea culpa, ‫mea maxima culpa"
‫و به سینه‌ات بزنی.
‫نمی‌دونم، ‫ولی بعدش از خودم می‌پرسیدم:
‫من اصلاً چه گناهی کردم؟
‫ریشه‌های زیادی وجود دارن، ‫معمولاً زیر زمین،
‫بعضیاشون نامرئی‌ان،
‫ولی پخش میشن،
‫تا جایی که یه ریشه می‌تونه
‫یه خونه رو جابه‌جا کنه ‫یا یه پیاده‌رو رو از جا بلند کنه.
‫احساس گناه هم همینه.
‫به ما گفتن که به خاطر کلی چیز مقصریم.
‫ولی هیچ‌وقت یادمون ندادن ‫که چجوری این حس گناه رو کنار بذاریم.
‫تو سن من، خاطره‌ها مثل فیلم ‫توی ذهنم مرور میشن.
‫من همیشه طلب بخشش می‌کردم
‫چون فکر می‌کردم ‫مقصرم که کتک خوردم.
‫الان که فکرشو می‌کنم ‫خیلی احمقانه و مسخره‌اس.
‫ولی اون موقع با خودم می‌گفتم: ‫"یا خدا...
‫آره، من این کارو کردم، اون کارو کردم.
‫پس حق داشت عصبانی بشه!"
‫ولی اگه برگردم عقب‌تر،
‫از وقتی بچه بودم، ‫وقتی که چیزای دیگه‌ای رو تجربه کردم،
‫و می‌خواستم که حرف بزنم،
‫اولین چیزی که بهم می‌گفتن این بود:
‫"تو چی کار کردی که باعث شد ‫پسرعمه‌ات یا عموت اون حسو پیدا کنه؟"
‫یا "چی کار کردی که اونجوری شد؟"
‫"حتماً عشوه اومدی."
‫پس اگه کسی بهت دست درازی کرد ‫یا بهت آسیب زد،
‫"مطمئناً تقصیر خودته."
‫"بهتره ساکت بمونی، پس هیچی نگو."
‫پس همه چی رو توی دلت نگه می‌داشتی.
‫و با خودت می‌گفتی: "نه، ‫حتماً تقصیر منه..."
‫حتماً لباس لختی پوشیدم!
‫حتماً به خاطر همینه یا...
‫شروع می‌کنی هی تو سرت مرورش کنی،
‫هی به خودت بگی که مقصری.
‫و خب معلومه، تقصیر من بود.
‫یادمه که چندین سال،
‫واسه اینکه کسی حرفای زشت بهم نزنه،
‫یا بدتر، یه وقت کسی بهم دست‌درازی نکنه،
‫سعی می‌کردم خودمو تو دید بقیه تابلو نکنم.
‫تابلو نبودن یعنی اینکه لباسایی بپوشم
‫که بلند باشن، سنگین باشن، ‫دکمه‌ها بسته، یقه اسکی...
‫یعنی انگار یه زره تنم کنم ‫در برابر اونایی که...
‫می‌خواستن عزتمو زیر پا له کنن.
‫وقتی بهش فکر می‌کنم،
‫هنوز ازشون حرصم می‌گیره...
‫چرا حرفمو گوش ندادن؟
‫چرا گوش ندادن؟
‫زمان مثل یه حبابه.
‫چون زمان خطی نیست.
‫اینکه خاطرات وجود دارن،
‫یعنی اینکه ‫یه وقتایی ما تو این حباب چرخ می‌زنیم،
‫یا توش جا‌به‌جا می‌شیم.
‫مامان، خوشت اومد؟
‫چیکار می‌کنی؟ تازه اتوش کرده بودم!
‫زمان همینه.
‫کفشاتو دربیار!
‫حالا که دیگه کار زیادی ندارم،
‫فقط می‌شینم و گذر زمانو نگاه می‌کنم.
‫و خب، یه چیزایی هست،
‫مثل خاطرات، ‫که کم‌کم بیشتر و بیشتر
‫روزهامو پر می‌کنن،
‫وقتمو می‌گیرن.
‫تو این مسیر خاطرات،
‫آدم یه جورایی این فرصت رو داره
‫که علفای هرز رو از کناره‌ها بکنه.
‫تی‌تا، آماده‌ای؟ بریم!
‫این معنی‌ش این نیست که دوباره درنمیان،
‫ولی خب،
‫حداقل یه سروسامونی می‌شه داد.
‫تصاویر زندگیم از جلو چشمم رد می‌شن،
‫و حالا یه جورایی ‫با دلتنگی بهشون نگاه می‌کنم،
‫با یه کم مهربونی،
‫یا شاید درک بیشتر.
‫گاهی هم می‌افتم تو تله‌ی
‫اینکه بخوام سر خاطرات کلک بزنم، می‌فهمی؟
‫- تموم شد؟ می‌تونم ببینم؟ ‫- نه.
‫بعضی وقتا وقتی به یه خاطره زل می‌زنی
‫که چندان هم خوشایند نیست و...
‫- می‌شه؟ ‫- نه.
‫و یه‌دفعه یه درد یا حس بد میاد سراغت.
‫کلک نزن.
‫دقیقا به خاطر همینه، ‫چون خاطره تو ذهنش خوب جا افتاده
‫که منتقلش می‌کنن به بدنش.
‫اینجا؟
‫اینجا قایم شدی؟
‫فهمیدم که با کلمات...
‫وقتی حرفاشو می‌زنه...
‫انگار زباله‌ها رو می‌ریزی دور.
‫کم‌کم یاد گرفتم، می‌بینی؟
‫نه، نه، لازم نیست. ‫تو خونه واسه خوردن چیزی دارم.
‫با کسی بیرون نمی‌رم ‫که بخوام مهمون بشم.
‫من عاشق جعبه‌های فلزیم!
‫اینکه می‌تونی جنسش رو لمس کنی...
‫انگار یه دکمه رو فشار می‌دی
‫و ضبط صوت روشن می‌شه
‫و شروع می‌کنه به داستان گفتن.
‫عزیزم، بیا باهاش آشنا شو!
‫سلام.
‫بیا ببینش!
‫چقدر کوچیکه.
‫- خوبی عزیزم؟ ‫- آره!
‫- وای، چقدر نازه! ‫- آره، آره.
‫- مواظب باش... ‫- می‌تونم بغلش کنم؟
‫- اوکی. ‫- می‌تونم بغلش کنم؟
‫باشه، ولی بیا، ‫یاد می‌دم چطوری باید بگیریش.
‫ببین، این خواهرتِ.
‫یادمه وقتی داداشم به دنیا اومد،
‫مامانم گفت "بگیر"، ‫انگار یه عروسک بهم داده باشه.
‫ببین این لباسا رو برات خریدم.
‫باید امتحانشون کنیم.
‫مامانم یه بار برام کشید که ‫آدما چه شکلی‌ان،
‫و زن و مرد چه فرقی دارن.
‫و بچه‌ها چجوری به دنیا میان.
‫نه، داری چیکار می‌کنی؟ ‫اینجوری لباساشو درنیار.
‫سردش می‌شه.
‫ولی خب جزئیاتشو نگفت.
‫و اون داستان دونه کوچیکی که بابا ‫توی مامان می‌ذاره...
‫من مامانمو مثل یه گلدون می‌دیدم.
‫- فردا لباساشو تنش می‌کنیم. ‫- تو رو خدا.
‫ببین و یاد بگیر.
‫سرشو اینجوری بگیر، ‫بعد آروم دستاتو اینجا بذار.
‫مامان‌بزرگ از این چیزا حرف نمی‌زد. ‫فقط دعا می‌کرد.
‫آدم و حوا و گناه اولیه.
‫فردا می‌تونی کمک کنی حمومش کنیم.
‫ولی می‌خواستم لباساشو امتحان کنم.
‫فردا، باشه؟ ‫من برمی‌گردم.
‫مامان.
‫وقتی کوچیک بودم،
‫بیشتر با دخترای بزرگ‌تر از خودم می‌گشتم.
‫مامانم می‌گفت باهاشون باشم ‫که بتونم از خیابون رد شم.
‫اونا داشتن با هم حرف می‌زدن.
‫من فقط گوش می‌کردم بدون اینکه ‫بفهمم، بعد گفتم: "این دیگه چیه؟"
‫خیلی ترسیدم، بعدش...
‫مامان، دیگه نمی‌خوام با دختراي فلور بگردم.
‫چرا این حرفو می‌زنی؟
‫نه، نمی‌خوام. اونا بدجورن.
‫چرا؟
‫آره، خیلی بد، از اونجا که... ‫اونجا که جیش می‌کنن، خون میاد.
‫از اونجا.
‫دستاتو بشور.
‫بیا سر میز بشینیم.
‫اوه!
‫وقتی اولین بار پریود شدم، خیلی ترسیدم.
‫نمی‌دونم چرا،
‫فکر می‌کردم رنگش آبیه!
‫فکر کردم می‌میرم، جدی می‌گم.
‫ساکت باشین!
‫سلام دخترا!
‫اومدم در مورد یه موضوع خیلی مهم حرف بزنم.
‫لحظه‌ای که دیگه دختر کوچولو نیستین
‫و خانم می‌شین.
‫یادمه که بعضی وقتا مامانم
‫نمی‌تونست نواربهداشتی بخره،
‫باید با گاز استریل و پنبه ‫یه چیزی درست می‌کردیم
‫و می‌ذاشتیم بین پاهامون.
‫خیلی بد بود، وقتی که ‫تو آوریل می‌رفتیم بیرون،
‫واسه تمرین رژه‌ی خوان سانتا ماریا،
‫با اون لباسای گرم و عرق‌درآر،
‫من جوراب شلواری مشکی راهبه‌ها رو می‌پوشیدم.
‫باید طبل می‌زدم،
‫ولی نمی‌تونستم درست راه برم،
‫چون اون چیزی که گذاشته بودم بین پاهام
‫هی این ور و اون ور می‌رفت تو شرتم!
‫آخرش چی می‌شد؟
‫یه گلوله‌ی پنبه و گاز ‫استریل، چسبیده به کمرم!
‫می‌تونین ۴ تا ۸ ساعت استفاده ‫کنین، بستگی به مقدار خون داره...
‫ساکت، ساکت دخترا!
‫اون‌و بده به من!
‫اون کاغذو بده اینجا!
‫اون موقع مجبور بودیم این پارچه‌ها ‫رو هم بشوریم، چندش‌آور بود!
‫کم کم حس می‌کنی شدی مادر تارزان، نه؟
‫من تغییر خاصی نکردم، همچنان تخت بودم!
‫می‌دیدم که همه‌ی دوستام ‫کم‌کم سینه‌شون بزرگ شده،
‫و تو خیابون یه عده متلک بارشون می‌کنن.
‫منم یه جورایی دلم می‌خواست ‫یکی یه چیزی بهم بگه!
‫یادمه تو مدرسه، راهبه‌ها در ‫موردش باهامون حرف زدن،
‫ولی بیشتر شبیه کلاس آناتومی بود!
‫همه چی تابو بود، سکس هم تابو بود.
‫نه فقط تو مدرسه، تو خونه و ‫بین پدر و مادرمون هم همین‌طور.
‫دخترا!
‫اونا هیچ‌وقت درباره اینکه رابطه ‫با یه مرد یعنی چی حرف نمی‌زدن.
‫فقط یه سری حرفای کلیشه‌ای می‌زدن...
‫و اینجا.
‫…که معنی‌ش این بود:
‫"حواستون به مردا باشه!"
‫از چی خنده‌تون گرفته؟
‫بسه دیگه. چی…؟
‫ساکت، ساکت!
‫ترس اینکه یه مرد ممکنه بلایی ‫سرمون بیاره همیشه باهامون بود.
‫کی رو دیدین؟ ‫کی رو دیدین؟
‫- کی بود؟ ‫- دوتا پسر.
‫خیلی خوشتیپ!
‫یادمه مامانم،
‫من تنها دخترش بودم و اون...
‫خیلی روم حساب باز کرده بود.
‫ولی من اون چیزی که می‌خواست نبودم.
‫شنا می‌کردم،
‫بیسبال بازی می‌کردم ‫و اون همیشه منع‌م می‌کرد.
‫"عضله‌های مردونه درمیاری!"
‫این چیزی بود که نگرانش می‌کرد.
‫خیلی سخت بود که بتونم کنار بذارم
‫چیزی که بهم یاد داده بودن،
‫اینکه زن بودن یعنی چی.
‫خیلی سخت بود که بفهمم
‫که من فقط یه زن نیستم، ‫یه انسانم.
‫ته دلم،
‫من نه زنم، نه مرد، ‫نه سن و سالی دارم،
‫من همون چیزی‌ام که همه‌ی ما هستیم.
‫کثافت‌کاری نکن!
‫قاشق سرو رو بیار.
‫اون موقع‌ها ‫باید به حرف پدر و مادرت گوش می‌دادی،
‫راه دیگه‌ای نداشتی.
‫- اون کشو. ‫- چشم!
‫ولی من کاملاً تو فاز مخالفت بودم.
‫دستورات رو انجام می‌دادم ‫ولی با خشم و ناراحتی.
‫- سینی رو بیار! ‫- دارم میارم، دیگه!
‫اگه می‌خواستم هر جور ‫که دلم می‌خواد زندگی کنم،
‫باید یه بهای سنگین می‌دادم، ‫احساس گناه.
‫غذا چی داریم؟
‫سیب‌زمینی ‫واسه بچه‌های فضول!
‫داره میخوره؟
‫برو، صدات می‌زنم وقتی آماده شد.
‫"داره میخوره؟!"
‫گفتم برو، و تو… حواست به کارا باشه.
‫ولی چرا من؟ همیشه من! ‫چرا اون نه؟
‫برنج رو بیار!
‫خیلیا فکر می‌کنن زن بودن ‫یعنی خوش‌لباس و آرایش‌کرده بودن،
‫همین و بس.
‫ولی نه، واسه من زن بودن ‫یعنی هم قوی بودن،
‫هم مهربون و هم پر از احساس.
‫توی هر کاری که انجام میدیم.
‫اگه رابطه جنسی داشته باشی،
‫یعنی باید بهترین معشوقه باشی.
‫و اگه دشمن باشی، همونطور.
‫باید یه دشمن قوی و قدرتمند باشی.
‫تقریباً همه دخترا از بچگی خواب ‫ازدواج و بچه‌دار شدن رو می‌بینن.
‫واسه اینکه شوهرشونو راضی نگه دارن.
‫من شوهر آینده‌ام و بچه‌هامو می‌کشیدم،
‫به سبک خودم.
‫فکر می‌کردم اگه از قبل برنامه‌ریزی ‫کنم، همونطوری میشن که می‌خوام.
‫بیشتر می‌خوای؟
‫نه عزیزم، مرسی. بریز برام!
‫می‌خواستم شوهرم آدم کاری باشه، ‫یه کارگر زحمتکش تصورش می‌کردم.
‫تصور می‌کردم صبح که میره سر کار، می‌بوسمش.
‫بعد برمی‌گرده، لباساش ‫کثیفه و من می‌شورمشون.
‫بچه‌ها هم، مرتب و تمیز، منتظر باباشون بودن.
‫و داستان همینجا تموم می‌شد.
‫بیا!
‫اصلاً به این فکر نمی‌کردم که شب‌ها چه خبره.
‫به حرف مامانت گوش کن!
‫بیا!
‫صبر کن، هنوز غذا نخوردم.
‫آخه بشقابم هنوز دست نخورده‌ست!
‫خیلی عجیبه، چون
‫مامانم هیچ وقت چیزی ‫درباره مسائل جنسی بهم نگفت.
‫فقط یه کتاب داد دستم که هنوزم دارمش.
‫گفت: "اینو بخون!"
‫همه چی تابو بود.
‫سکس مثل یه سیاه چاله بود.
‫انگار وجود نداشت، ولی آدمو می‌بلعید.
‫الان که فکر می‌کنم می‌بینم، مامانم ‫نمی‌خواست راجع بهش حرف بزنه،
‫فقط داشت ترساشو منتقل می‌کرد.
‫اینم لطفاً.
‫کل ماجرای سکس، انگار یه جرم بود.
‫حواست باشه!
‫خیلی سرکوب شده بودیم،
‫خیلی زیاد.
‫دختر خانم سمت راست، خانم وسط.
‫حتی مردا هم خجالتی بودن و در واقع…
‫نزدیک‌تر بشید.
‫اونا هم نمی‌دونستن با دوست‌دختراشون
‫ چجوری باید رفتار کنن.
‫- اینم خانم؟ ‫- آره، لطفاً.
‫وقتی جوون‌تر بودم، اندام خوبی داشتم،
‫کمر باریک،
‫و پاهای…
‫خیلی هیجان‌انگیز بود که تجربه کنم
‫قدرت زنانگی، جذابیت و کشش رو.
‫ببین، ببین.
‫- این چیه؟ ‫- همش باز شده.
‫و پر از مو.
‫مال تو هم همینجوریه؟
‫می‌بینین؟ همون معصومیت ‫و کمبود اطلاعات.
‫فکر می‌کردم کلمه "کلیتوریس" ‫مثل "پوبیس" باشه.
‫فکر می‌کردم این دوتا کلمه ‫به هم ربط دارن.
‫سال‌ها،
‫به ما نگفتن که زنا ‫هم می‌تونن میل و کشش رو
‫ احساس کنن.
‫با خودم می‌گفتم: "او او!"، ‫اگه حس می‌کردم
‫بیشتر از یه تپش قلب ساده…
‫یه چیز دیگه؟
‫پس حتماً یعنی دارم گناه می‌کنم.
‫ما زنا، نمی‌تونیم یه مرد ‫جوون و قوی رو ببینیم،
‫باهاش حرف بزنیم، قدم بزنیم،
‫بدون هیچ نیت خاصی،
‫جز اینکه دوسش داشته باشیم.
‫چون سرنوشت واقعی زنا،
‫اینه که عشق بورزن.
‫خانم!
‫ولی مردا همیشه اینو نمی‌فهمن، آلبرتو.
‫درسته؟ این چیزیه که تو فکر می‌کنی؟
‫درسته؟ الویرا!
‫فکر نکن چون رازمو فهمیدی،
‫دیگه هر کاری بخوای می‌تونی بکنی.
‫همیشه باید قایمکی، می‌رفتیم سینما.
‫وقتی چراغا خاموش می‌شد، ‫می‌شد یه کم لذت برد.
‫الان بیشتر از همیشه بهت نیاز دارم.
‫نمی‌فهمم!
‫هر چی یه مرد جذاب‌تر می‌شه،
‫دوستاش فراموش می‌شن.
‫بعدش یه چیزی به اسم عشقو می‌فهمی،
‫ولی با یه کم ترس و اضطراب.
‫چون حس‌های عجیبی داری.
‫سایه‌های بدن‌ها،
‫که با سایه‌های شب قاطی می‌شن.
‫یادمه که داشتم می‌رسیدم به…
‫به…
‫لعنتی، تو سینما…
‫اولین خیال‌پردازیم
‫این بود که یکی موقعی که ‫خودارضایی می‌کنم، غافلگیرم کنه.
‫اینکه یکی نگاهت کنه،
‫و اون لذتی که توی صورتت می‌بینه، ‫براش خواستنی باشه.
‫حس کردن
‫هیجان توی بدن،
‫تا جایی که به اوجش برسه.
‫فکر می‌کنی که الان دیگه منفجر می‌شی،
‫ولی بازم ادامه پیدا می‌کنه ‫و فکر می‌کنی دیگه طاقت نداری.
‫تا اینکه می‌رسی به یه لحظه‌ای که…
‫دنیا محو می‌شه.
‫آره خب، باشه. ‫قهوه نه، ولی یه پیک رو هستم.
‫من خیلی وقت شناسم.
‫فقط ده دقیقه وقت می‌ذارم،
‫اگه اتفاق غیرمنتظره‌ای بیفته...
‫عروس و داماد رسیدن!
‫من با عشق ازدواج کردم.
‫فکر می‌کردم می‌تونم آسمونو با دستام لمس کنم.
‫عکس بگیر!
‫بابام مجبور شد یه برگه رضایت امضا کنه
‫که بتونم ازدواج کنم.
‫نسل پدر و مادرم خیلی سخت‌گیر بودن.
‫من باکره ازدواج کردم.
‫اصلاً امکان دیگه‌ای وجود نداشت.
‫اولین رقصم،
‫با همون پسری بود که باهاش ازدواج کردم.
‫با اولین دوست‌پسرم،
‫اولین رقصم بود.
‫وایسا، مامان داره نگامون می‌کنه.
‫- همه چی اوکیه؟ ‫- آره.
‫یه کم زیادی خورده.
‫نقطه‌ضعف یه زن،
‫اینه که دیوونه‌وار عاشق بشه.
‫وای خدای من!
‫یه بار، یه لحظه بابامو دیدم،
‫نصفه‌نیمه لخت، نمی‌دونم چرا.
‫سریع خودشو پوشوند،
‫ولی یه لحظه یه چیز سیاه و پشمالو دیدم.
‫اینجوری دیگه هیچ سوپرایزی ‫در کار نیست، مگه نه؟
‫خیلی وحشتناکه، یه مرد لخت!
‫فکر کنم درد داشته باشه، ‫همه اون موهای اون تو!
‫اون موقع اینجوری فکر می‌کردم. ‫ببینین چقدر خنگ بودم!
‫هیچکدوم‌مون نمی‌دونستیم باید چیکار کنیم.
‫چی؟ فرق داشت!
‫عجیبه، هیچی حس نکردم!
‫مطمئنی درست انجام دادی، ‫سر جای درست؟
‫نکنه اشتباهی جایی دیگه بوده؟
‫نمی‌دونم، فکر نکنم.
‫- خوب بود برات؟ ‫- آره، معلومه.
‫این "آره، معلومه"
‫تا سی سالگی باهام بود.
‫دو تا بچه آوردم، بدون ‫اینکه یه بار لذت ببرم.
‫تو ماه‌عسلمون، شوهرم خیلی واضح گفت:
‫"این کارو نکن، اون کارو نکن."
‫"این کارو دوست ندارم."
‫"اینجا، من تصمیم می‌گیرم."
‫اینجا یه لکه هست.
‫و می‌تونم بگم،
‫حتی مطمئنم،
‫که اینا دقیقاً درس‌هایی بود ‫که از پدرش گرفته بود.
‫تو این شرایط، ‫هم باکره و هم ازدواج‌کرده،
‫واقعاً پر از حسرت و سرخوردگی بودم.
‫نه اینکه از ندونستن اذیت بشم،
‫بلکه دقیقا از این که بدونم ارگاسم چیه
‫و اینکه می‌تونستم هرچقدر بخوام تجربه‌ش کنم.
‫این حس سرخوردگی اون‌قدر شدید بود ‫که دیوونه‌م کرده بود،
‫یه جور وسواس پیدا کرده بودم.
‫و خودم واسه خودم فراهمش می‌کردم.
‫یادمه که می‌تونستم خودمو ارضا کنم،
‫پشت سر هم هفت بار ارگاسم بشم ‫طوریکه نتونم متوقفش کنم، چون...
‫یه جور جادو بود، نه؟
‫خود ارضایی
‫بخشی از زندگی من بود،
‫در حالی که ازدواج کرده بودم.
‫بعضی وقتا با شوهرم رابطه داشتم، ‫بعد برمی‌گشتم و خودمو ارضا می‌کردم.
‫حدود دو سال بعد از ازدواج،
‫دیگران شروع کردن به پرسیدن: ‫«خب، پس بچه چی؟»
‫ولی من حس نمی‌کردم که بخوام بچه‌دار بشم.
‫سه ماهه که باردار بودم، کارمو ول کردم
‫چون شوهرم دیگه نمی‌خواست کار کنم.
‫می‌خواستم انگلیسی یاد بگیرم،
‫ولی اون نه، ‫می‌خواست آشپزی یاد بگیرم.
‫- داری میری؟ ‫- آره.
‫بار اولی که باردار شدم،
‫نمیدونستم باید چیکار کنم، ‫پریودم عقب افتاده بود،
‫و با خودم گفتم:
‫«عجیبه، چرا پریود نشدم؟»
‫بعد دیدم شکمم داره بزرگ می‌شه،
‫سینه‌هامم بزرگ شدن.
‫حالم بد می‌شد، تهوع داشتم،
‫همش دلم یه چیزایی می‌خواست.
‫هیچ‌وقت کسی چیزی در مورد بارداری ‫یا زایمان بهم نگفته بود.
‫نمیدونستم چی در انتظارمه.
‫دکتر گفت: «چرا اینجایی؟...
‫...برو بالا، بچه داره میاد!»
‫فکر می‌کردم قراره یه پسر داشته باشم.
‫چند تا از پیرزن‌های خرافاتی ‫با اون روش سوزن امتحانم کردن،
‫بعضیاشون می‌گفتن: ‫«شکم‌ات شکم پسریه!»
‫تو اتاق زایمان که بودم،
‫زنایی رو می‌دیدم ‫که به تخت چنگ می‌زدن، جیغ می‌کشیدن،
‫و دکترم عصبی شده بود.
‫با خودم گفتم: ‫«خب، من کی باید جیغ بزنم؟»
‫باز نگهش دارین!
‫دکتر، من باید چیکار کنم؟
‫محکم زور بده.
‫خیلی محکم‌تر.
‫زور بزن! ‫برو، برو! محکم‌تر!
‫و یه دفعه، پوف! ‫سر خورد و بیرون اومد.
‫و من اصلا، اصلا جیغ نزدم.
‫خب؟
‫یه دختره.
‫تو نمی‌خوایش؟ من که می‌خوام!
‫نه، نه، اون مال منه!
‫یه چیز قدیمیه،
‫ولی در عین حال خیلی قهرمانانه‌ست.
‫اون موقع‌ها ‫بهتون یه آمپول می‌زدن.
‫بعدش از اونجا می‌رفتین ‫بیرون، تقریباً مثل آدمای معتاد.
‫منو بردن خونه،
‫بعد رفتم پیش همسایه‌ها ‫با بچه‌م توی بغل
‫که بهشون نشون بدم ‫چی کار کردم، چی از توی من بیرون اومده.
‫و از اون لحظه، زندگیم کلاً عوض شد.
‫دیگه همون آدم سابق نبودی.
‫یه قبل و بعد داره، ‫یه زندگی جدید.
‫یادمه که یه بحران هویتی رو تجربه کردم.
‫دیگه یه دختر مجرد نبودم، ‫دیگه فقط یه زن نبودم،
‫دیگه هیچ چیزی نبودم ‫جز یه مادر با یه بچه.
‫این حس خوشحالم می‌کرد، ‫ولی سخت هم بود.
‫احساس می‌کردم
‫به اندازه کافی قوی نیستم که مادر باشم.
‫انگار که کوچیک‌تر شده باشم، ‫احساس گم شدن می‌کردم،
‫انگار که زمین ‫زیر پام خالی شده باشه.
‫کم‌کم یاد می‌گیری که مادر باشی،
‫ولی بعدش بچه‌ت
‫یه عالمه چیز درباره خودت یادت می‌ده.
‫یه جور عشقیه که نمی‌شه توضیحش داد.
‫یه رابطه خیلی عمیقه، یه...
‫یه مسئولیت بزرگه،
‫چون نمی‌خوای همون
‫تجربه‌های بد رو تکرار کنه.
‫بیا بریم بخوابیم.
‫نمی‌دونی قراره چی بهش منتقل کنی،
‫مخصوصاً اگه دختر باشه.
‫مامان، می‌خوام موهات رو درست کنم!
‫چون توی این کار هیچ مدرکی وجود نداره.
‫- مشق نداشتی؟ ‫- نه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫بیا تو!
‫سلام.
‫خب...
‫بیا تو، بیا تو.
‫یه آبجو خوردیم.
‫آدرسو راحت پیدا کردی؟
‫خیلی خوب بود، دستمو گرفت، ‫یه عالمه حرف باهام زد...
‫آره، چون آدرسو دقیق بهم دادی.
‫♪ Quedate Amor - Sus Diamantes ♪
‫بعد بهم گفت: ‫"میشه ببوسمت؟"
‫منم گفتم: "اَه، نه! ‫دیگه از ما گذشته!
‫"اصلاً این چه حرفیه، ‫اجازه گرفتن واسه بوسیدن؟
‫"بوسیدن یه چیز طبیعیه، همین."
‫واقعاً عجیبه، ‫که آدم اجازه بوسیدن بخواد!"
‫بعدش هم هی بهم زنگ می‌زد. ‫هنوزم با هم بیرون می‌ریم.
‫و حدس بزن چی؟ ‫الان شش ساله باهمیم.
‫رفتم پیش دکتر و بهش گفتم:
‫باید یه سری آزمایش بدم.
‫یه دوست پسر دارم، با هم چند تا ‫نوشیدنی خوردیم و بعد با هم خوابیدیم.
‫چی؟ تو این سن؟
‫آره دخترجون، یادداشت کن.
‫وقتی به سن من رسیدی، ‫همین کارو کن و حالشو ببر.
‫تلخ و ناراحت نباش.
‫انگار که از شیطون حرف زده باشم.
‫دکتر، باید یه سری آزمایش بدم.
‫یه دوست پسر دارم، با هم چند تا ‫نوشیدنی خوردیم و بعد با هم خوابیدیم.
‫حتی اگه...
‫یه کم از فرم افتاده باشم،
‫تو رابطه‌ی فیزیکی و صمیمی، ‫هنوزم کاملاً
‫رو فرم و قبراقم.
‫و هنوز می‌تونم حس کنم
‫زیاد؛ شاید همون‌قدر که قبلاً حس می‌کردم.
‫گهگاه، گهگاه هم نه.
‫ولی مهم نیست.
‫و قشنگیش اینه که
‫دیگه اون وسواس قبلی رو ندارم که ‫چیزی رو که ازش محروم بودم تجربه کنم.
‫رابطه‌های سنتی،
‫و یه سری چیزای دیگه ‫مثل سکس دهانی.
‫خیلی دوسش دارم.
‫خیلی، خیلی، خیلی لذت‌بخشه.
‫مقدمات رابطه.
‫خیلی ازش لذت می‌برم.
‫الآن که سنم بالاتر رفته.
‫بعد از این همه سال ‫که هیچ‌وقت ارضا نداشتم.
‫حالا که می‌دونم لذت واقعی چیه، ‫خیلی خوبه.
‫البته نه اینکه ‫خیلی وحشی باشم،
‫که همش بخوام و چند بار پشت سر هم، نه.
‫بحث از اینجا شروع می‌شه که:
‫"مطمئن نیستم، یه کم چاق شدم،
‫سینه‌هام افتاده.
‫خجالت می‌کشم.
‫چراغو خاموش کن، تو تاریکی بهتره."
‫اولین باری که لباسامو درآوردم، ‫یه حس عجیبی داشتم...
‫آره، خیلی استرس داشتم.
‫همه‌ی چراغارو روشن نکردم،
‫ولی یه کمی نور بود،
‫که بشه دید چی کار داریم می‌کنیم، ‫با کی و چجوری.
‫اگه بخوام واضح‌تر بگم...
‫دیگه میشه فیلم پورن.
‫ما هر چهارشنبه همدیگه رو می‌بینیم.
‫خوش می‌گذرونیم، موسیقی گوش می‌دیم.
‫خوبه، ‫چون معمولاً تنها هستم،
‫و آزادی زیادی دارم.
‫بهش میگم: "ببین،
‫این فکرو از سرت بیرون کن
‫که یه رابطه جدی بخوای
‫و با من زندگی کنی."
‫این مساویه با مرگ هر رابطه‌ای.
‫این ازدواجه.
‫می‌خوای جادوی یه رابطه رو از دست بدی؟
‫ازدواج کن!
‫وقتی فقط با هم در ارتباطین، عاشقین،
‫همیشه مرتب و خوشبو میان.
‫نه لباس زیر چرک دارن، نه پاشون بوی بد میده،
‫نفسشون همیشه تازه‌ست.
‫ولی ازدواج کن ببین چی میشه... ‫نه بابا، بی‌خیال!
‫شبا خر و پفشون مثل دریل برقی میشه.
‫عرق می‌کنن، اصلاً براشون مهم نیست.
‫اگه نفخ داشته باشن، راحت ولش می‌کنن.
‫عاشقا این کارا رو نمی‌کنن.
‫نه، اینجوری نه.
‫تو نمی‌خوای پرستار من بشی، ‫چون آخرش اونجا می‌رسیم،
‫منم اصلاً دوست ندارم پرستار تو باشم.
‫پس تا می‌تونیم خوش بگذرونیم!
‫- کلیداتو داری؟ ‫- کلید، کیف پول، همه چی.
‫هرکی خونه‌ی خودش، ‫همه چی سر جای خودش!
‫انگار تازه همدیگه رو دیدیم.
‫دقیقاً همون حس.
‫یه عالمه ذوق و شوق تو دل.
‫وقتی میری حموم، ‫چون می‌دونی بعدش چی قراره بشه.
‫وااای، چه دوش لذت‌بخشی!
‫وقتی بهم میگه:
‫"دیشب چطور بود؟ محشر بود!"
‫یه حس برق گرفتگی ‫از سر تا پام رد میشه.
‫این قشنگ‌ترین دوره‌ی زندگی منه،
‫چون کاملاً آزادم.
‫اکثر مردم اینجوری فکر می‌کنن:
‫"نه بابا، تو این سن دیگه نه،
‫از این چیزا گذشتیم، ‫دیگه اون هیجان رو ندارم."
‫وای نه، چقدر آدمای ناامید و تلخ!
‫ولی من فکر می‌کنم ‫بدن یه زن...
‫همیشه گرما داره.
‫مشکل اینه که این گرما...
‫با تحقیرها و سرکوب‌ها خاموش میشه،
‫مثل این که روش ‫آب یخ بریزن.
‫یه لیوان بریز برام.
‫چقدر خوشگلی!
‫یه زن...
‫هیچ‌وقت از درون حس زنده ‫بودنش رو از دست نمی‌ده.
‫بفرما عزیزم.
‫- خوب بود؟ ‫- عالی.
‫هیچ‌وقت نیازش ‫به بوسه، آغوش، نوازش از بین نمیره،
‫هیچ‌وقت.
‫اون مرحله‌ی میانی... ‫دختر جوون، مادر،
‫کدبانو... ‫اون سخت‌ترین بخشش بود.
‫- امروز چطور بود؟ ‫- خوب، گفتم که!
‫چون دیگه اون دختر بچه‌ی معصوم نبودم.
‫آروم باش! بچه اینجاست.
‫یه کم بیشتر حواسم به خطر بود.
‫می‌خواستم آماده کنم...
‫باید خیلی مراقب می‌بودم.
‫بچه داشت چهار دست و پا می‌رفت،
‫یه انگشتش رو کرد توی باند.
‫اونم خواست بچه رو بزنه
‫بعد بهم گفت: ‫"ولم کن، وگرنه نوبت توئه!"
‫بزن دیگه، اگه مردشی!
‫وقتی تو شرایط خشونت ‫خانگی و تعرض قرار می‌گیری،
‫اولش فکر می‌کنی ‫فقط واسه تو اتفاق افتاده،
‫فکر می‌کنی یه مورد خاصی.
‫ولی بعدش می‌فهمی ‫که این‌طور نیست.
‫که خیلیا دارن همینو تجربه می‌کنن.
‫شوهرت اومده بود.
‫باید می‌دیدی چه گریه‌ای می‌کرد.
‫هیچ‌وقت فکر نکرده بودم ‫یه روز زن مطلقه بشم،
‫هیچ‌وقت بهش حتی فکر نکرده بودم.
‫مامانم می‌اومد و می‌گفت: ‫"ببخشش، بدبختو."
‫چطوری عزیزم؟
‫بهش گفتم: "بابا، ‫این‌جوری شد، اون‌جوری شد..."
‫گاهی آدم عصبانی می‌شه، ‫بدون این‌که بفهمه چیکار می‌کنه.
‫نه بابا، می‌ترسم ‫همین بلا رو سر بچه هم بیاره.
‫می‌خوام طلاق بگیرم، ‫نمی‌خوام ذره‌ذره بمیرم.
‫بهت گفته بودم نگیرش، ‫آدم درستی نیست.
‫گوش نکردی به من.
‫حالا...
‫حالا،
‫تحمل کن، اینم قسمتته.
‫۱۷ سال تو وحشت زندگی کردم،
‫تجاوزهای همیشگی،
‫هیچ‌وقت نفهمیدم چرا.
‫بزرگ شدم
‫بدون این‌که بدونم یا بفهمم
‫که ممکنه شوهر آدم هم به آدم تجاوز کنه.
‫بعد فهمیدم ‫که رکورد زدم،
‫چون هر وقت که می‌خواست، ‫هر جا که می‌خواست، هر جور که می‌خواست...
‫هیچ حد و مرزی نداشت، ‫با هر کسی هم بود.
‫ولی من مریض شدم،
‫حالم روزبه‌روز بدتر شد.
‫دکتر گفت ‫باید درمان بشم،
‫وگرنه ممکنه بمیرم.
‫ولی به نظرم لطف خدا بود.
‫شاید عجیب باشه، ‫ولی اون لحظه همین حسو داشتم.
‫بعد که حالم خیلی بد شد، تصمیم گرفتم
‫خودمو... رها کنم... بمیرم.
‫با خودم گفتم ‫اگه این‌جوری بمیرم،
‫دیگه مقصر نیستم.
‫و همین شد.
‫دیگه نرفتم دکتر ‫و حالم بدتر شد.
‫بوی وحشتناکی می‌دادم.
‫سرطان دهانه رحم داشتم.
‫با این حال...
‫اون هنوزم بهم تجاوز می‌کرد.
‫یادمه همون روزی که از بیمارستان مرخص شدم
‫دوباره بهم تجاوز شد.
‫بعد از این که عمل هیسترکتومی ‫(برداشتن رحم) داشتم.
‫به خاطر اون تجاوز، مجبور شدم ‫فردای عمل دوباره برگردم بیمارستان.
‫یه سری اتفاقا یهویی می‌افتن،
‫یه روز یه دوست قدیمی که دکتر بود رو دیدم.
‫خیلی وقت بود همدیگه رو ندیده بودیم.
‫اون یادش بود که تو ‫دانشگاه باهام هم‌کلاس بود،
‫ولی حالا داشت تصویر ذهنیشو ‫مقایسه می‌کرد با زنی که جلوش بود،
‫رنگ‌پریده، لاغر، مریض.
‫با هم یه قهوه خوردیم، بعدش یهو کم آوردم.
‫همه چی رو براش تعریف کردم.
‫راستش، دیگه نمی‌خواستم زنده بمونم.
‫حتی واسه بچه‌هام هم اون لحظه دلیلی نداشتم.
‫فکر می‌کردم بدون من حالشون بهتره.
‫الان برمی‌گردم!
‫عزیزم، کجا میری؟
‫- اِ، کجا میری؟ ‫- یه کاری دارم.
‫هرزۀ عوضی!
‫دو بار عمل شدم.
‫همه چی درست میشه.
‫خیلی ناراحت و افسرده از ‫بیمارستان اومدم بیرون، چون...
‫انگار حتی تو کاری که می‌خواستم ‫انجام بدم هم موفق نشده بودم.
‫نشد که بمیرم.
‫زنده موندم.
‫اما همیشه یه انرژی، یه چیزی، یه روحیه...
‫نمیدونم چی بود.
‫از نظر جسمی نابود شده بودم،
‫ولی از نظر روحی...
‫یه چیزی...
‫- کجا بودی؟ ‫- هیجا.
‫... که باعث شد قوی‌تر بشم.
‫شروع کردم قدم‌هایی بردارم،
‫جاهایی برم که قبلاً نرفته بودم.
‫شروع کردم از بچه‌هام و خونه‌م محافظت کنم.
‫آره.
‫حتی سقفی که بالای سرمون بود رو حفظ کنم.
‫باید بهش بگین اینجا رو امضا کنه.
‫و با کمک عزیزانم...
‫موفق شدم.
‫موفق شدم و دوباره سر پا شدم.
‫اینجا رو امضا کن.
‫یه نقطه عطف بود.
‫یه فرصت واسه این که ‫دوباره کنترل زندگیمو بگیرم.
‫امضا کرد!
‫این یه دوره از زندگیمه که باید فراموشش کنم،
‫اما واقعیت اینه که نمی‌خوام.
‫شاید به خاطر اینه که قوی‌ترم کرد.
‫مثل ققنوس از خاکسترام بلند شدم.
‫و این فوق‌العاده بود.
‫بالاخره احساس آزادی کردم.
‫دیگه نه مال پدر و مادرم بودم، نه مال شوهرم.
‫دوباره شجاعتمو پیدا کردم، ‫شوق زندگی رو حس کردم.
‫و قشنگ‌ترین قسمت این ماجرا اینه که...
‫وقفه‌ای که بینش افتاد، پایانشو خراب نکرد.
‫و حالا، دوباره لبخند می‌زنم،
‫راحت و بی‌پرده درباره این چیزا حرف می‌زنم،
‫و این حتی باعث افتخارمه.
‫حس کردن این آزادی،
‫آزادی اینکه همونی باشی که قلبت می‌خواد،
‫آزادی‌ای که سن، جنسیت، هیچ حد و مرزی نداره،
‫رهایی از باری که همیشه ‫مجبور بودیم تحمل کنیم،
‫فقط به این خاطر که مردیم یا زنیم.
‫اگه یه پری مهربون بیاد و بگه
‫می‌تونه منو به هر زمانی از زندگیم برگردونه،
‫هر لحظه‌ای که بخوام،
‫ازش می‌خواستم آرزومو عوض کنه.
‫چون واقعیت اینه که همین ‫الان، درست همین‌جا، خوبم.
‫چون آره،
‫همین حالا، و گوش شیطون کر،
‫بالاخره خوشحالم.
[ ارائه‌ شده توسط سیـنه‌فیلیـا ] کانال تلگرام: @Video_Archives