‫ای بابا، سرویس شدم که!
‫هر 10 ثانیه باید به من ضربه بزنی و الا پسره رو می‌کشم.
‫اون وقت که این حرفو زد، فکر کردم کارم تمومه...
‫ولی واقعاً کار لو درسته.
‫نــــــــــــــــــه!
‫اوه! شانسی بود...
‫ولی، جون مادرت درست و حسابی بجنگ!
‫نوبت منه!
‫لو!
‫انگار عشق و حال ته کشید.
‫ولی بازم بد نبودی...
‫شوخی نکن.
‫شین، وقتی گفتی «لو» گلوت چاک خورد!
یعنی از اون مست سرخوشاست، آخرشم؟
‫نکــــن!
‫محشره!
‫هی! می‌شه بازم سعی کنی منو بکشی؟!
عه؟
‫من که آدمکش نیستم.
‫آخه این‌کار خلاف قانون خانواده‌مونه.
‫لو...
قانون خانواده؟ چی داری می‌گی تو؟
‫سوگندیه که خانواده‌مون خورده!
‫هم شین، هم مدیر، هم آئویی-سان و هم هانا-چان...
‫همه‌شون! خانواده‌ی عزیز منن!
ها؟
‫ساکاموتوها که فقط سه نفرن.
مگه خری؟
خر؟
‫من درست بعد از اینکه پامو گذاشتم تو ژاپن، کار با صندوق پولو یاد گرفتم.
‫حتی هانا-چانم منو به چشم رئیس شیفتِ بعدی می‌بینه.
‫گذشته از اینا...
‫به کی گفتی «خر»، الاغ؟!
‫ای بابا، از اون مست عصبانیاست!
‫این قدرت از کجا میاد؟!
‫لعنتی!
ها؟
چی شد؟
من چیکار می‌کردم؟
این خانومه کیه؟
‫اوه، شین!
چیکار می‌کنی؟
اینجا کجاست؟
‫دیوونه... یهو هشیار شد!
‫داری به من آسون می‌گیری؟ ‫تو دیگه چه جرأتی داری!
‫اصلاً یادم نمیاد آخرین باری رو که یه نفر به من...
‫ای وای!
‫این همه فشار وارد کرده باشه!
‫من واقعاً عاشق رقیبای قویم!
‫واقعاً برگامو ریختی، یه بادم روش!
‫یالا، بیا یه راند دیگه بریم! تو رو خدا!
نــ ــ نجات پیدا کردیم؟
‫بس کن!
‫10 گرم پتاسیم پرکلرات.
‫4.8 گرم آمونیوم نیترات.
‫20 گرم پی-تریت.
‫3.5 گرم نیترو جی‌کی.
‫حالا یادم اومد، بویلد.
‫وقتشه که بهت نشون بدم چه‌کارایی ازم برمیاد.
‫من نمی‌دونم چه کلکی سوار کردی...
ولی مگه یکم لاغرشدنت چه فرقی قراره ایجاد کنه؟
‫خب... اگه دعوا داری که بهتره زود باشی.
‫فکر کنم خانواده‌ت باید تو بدوضعیتی باشن، الان.
‫نگران نیستم.
‫من دیگه کسایی رو دارم که میشه روشون حساب کرد.
خب حالا که چی؟
‫سریع شد!
‫پس این همون آدمکش شکست‌ناپذیر، ساکاموتوـه؟!
‫چطوری آخه؟!
‫چطوری بعد از اینکه از آدمکشی دست کشیده، ‫هنوزم اینقدر قویه؟
‫تو خیلی سخت‌جونی، بویلد.
‫منم مثل تو یه زمانی از قدرتم برای ‫آسیب‌زدن به بقیه استفاده می‌کردم.
‫ولی... الان...
‫تصمیم گرفتم از قدرتم برای محافظت از عزیزام استفاده کنم.
‫و این...
‫چیزیه که الان بهم قدرت می‌ده، بویلد.
‫وای! چه منظره‌ی قشنگی!
‫آره، خیلی خوشگله.
‫ولی به خوشگلی تو که نیست...
ساتوشی-کون؟
‫چـ ــ چی شد؟!
‫ساکاموتو... واقعاً که تو...
‫عندِ... هاردبویلدایی.
می‌گم... شین-کون؟
آئویی-سان؟
‫فکر می‌کردم تو خونه‌ی ارواحیم...
چطوری کارمون به اینجا کشید؟
‫خب... حتماً همگی خسته شدیم حسابی!
‫من که اونجا قاطی کرده بودم.
حالا بگو چرا لباسات اینقدر کثیفن؟
‫عه؟! خب اون زامبیا خیلی وحشی بودن...
وحشی؟
تارو-سان کو؟
‫چـ ــ چی بگم؟!
‫من برم دنبالش بگردم!
‫خب! لطفاً موقع خروج حواستون باشه.
حالتون خوبه؟ اتفاقی افتاده؟
‫خانوم کوچولو...
‫بله!
‫از یه مرد نپرس که چطور زخمی شده...
‫خیلی اُفت داره.
‫آه، نه... منظورم این بود که خسارت بدین.
‫برو عشق کن، ساکاموتو...
‫من دیگه باهات کاری ندارم.
‫ولی تو هنوزم باید...
‫5 تا نیکومان، درسته؟
‫گوش بده، لااقل.
انگار خوشمزه‌ست، ها؟
‫به منم بده...
‫دهنتیتو می‌دی؟ سابیدم به الک.
‫بقیه‌ش مال خانواده‌مه.
خودمونیم... اصلاً تو قیفت به خانواده می‌خورد؟
‫سا-ساکاموتو-سان؟!
چقدر لاغر شدی! آخه چرا؟ چطوری؟
‫اگه سخت کار کنی لاغر می‌شی دیگه.
‫درسته ولی نه تو یه‌ساعت!
‫ولی... مثل قدیما شدی! خیلی خفن شدی!
راستی، تو... جایزه‌ی رو سرتو می‌خوای چیکار کنی؟
‫دوندِنکای خیلی پاپیچه که تو رو بکشه.
‫در اون مورد...
جایزه؟
چی می‌گین دقیقاً؟
آخه من چرا؟
‫هانا-چان... بیا بریم اونجا بازی کنیم.
‫من دو تا پشمک می‌خوام!
‫چه دختر تن‌پروری، ماشالا!
قراره حسابی قوی شیا، نه؟
‫می‌فرمودین...
‫رو سرم جایزه گذاشتن...
‫آدمکشا هجوم آوردن که منو بکشن.
‫مثل امروز...
‫آخه چرا در مورد همچین موضوع مهمی لالمونی گرفتی؟!
‫مردا موجودات خیلی چلمنی هستن، بانو.
‫خانوم، فقط به خاطر حفاظت از شما و بچه‌تون...
‫ و اینکه از شهر بازی لذت ببرین، این کارو کردن که غمتون نباشه.
‫اصلِ هاردبویلدیه این کار.
شما کی باشی؟
‫اسم بنده بویلده.
‫یه آدمکش حرفه‌ای!
‫امکانش هست که شوهر بنده رو نکشی، آقا؟!
‫چشم...
بعدشم... فکر کردی تا آخر می‌تونی مخفیش کنی؟
‫خب... چیزه... نمی‌خواستم نگران شی.
‫عزیزم... فراموش کردی؟!
‫قانون ششم خانواده‌ی ساکاموتو: ‫ از هم مخفی‌کاری نمی‌کنیم!
‫ترجیح می‌دم جلوی چشمم غائله رو ختم کنی تا اینکه پشت سرم!
‫خب... دیگه این بحث تمومه...
‫پس بریم رژه‌شونو ببینیم!
‫بگی نگی... خانومتم هاردبویلده...
ولی ساکاموتو-سان... دقیقاً چطوری باید غائله رو ختم کنیم؟
‫باید حساب درخواست‌کننده رو برسیم ‫و کاری کنیم که جایزه رو بردارن.
‫چه بی‌کلّه...
‫جایزه رو SAA گذاشته.
‫اصلاً نمی‌شه فهمید که کی خواسته اونو بکشه.
‫البته... فکر کنم رئیسمون تو SAA آشنا داشته باشه.
خب، شما... می‌شه بی‌زحمت از رئیستون تو دوندنکای بپرسین؟
آخه واسه چی باید همچین کاری بکنم؟
‫بعدشم، از جا و مکان رئیسم خبر ندارم.
‫عه؟ چه بی‌بخار...
‫عوضی، خب خواسته‌ت بیش از توان مردمه!
‫خب... ما دیگه رفع زحمت کنیم.
‫می‌بینمت، ساکاموتو.
‫خدافظ! به لو-چان سلام برسونین!
خب، چیکار کنیم؟
‫هنوز نمی‌دونیم که مقر دوندنکای کجاست.
‫فکر کنم یه آشنای به‌دردبخور دارم.
چت شده؟
شکمت درد گرفته؟
‫ساکاموتو-سان... یه‌روزه خپل شد دوباره.
‫آها... آدمی که اینقدر می‌خوره، ‫همین می‌شه دیگه.
‫اینجاست.
ها؟
‫بذار ببینم...
‫تا، چی، تسو، ته...
ترتیب سیلابای حرف ت تو ژاپن، به جای تی می‌گن چی، به جای تو هم تسو میاد
‫ایناهاش...
‫اوه... از این فیلم درب و داغوناست که.
ساکاموتو-سان... اصلاً اینجا چجور جاییه؟
‫اطلاعات می‌فروشن.
‫همه‌ی اطلاعاتو در قالب فیلم می‌فروشن.
آخه چرا این‌همه زحمت؟
‫بیاین... تماشاخونه‌شون اونجاست.
‫دوندنکای یه سازمان آدمکشیه با بیش از 50 عضو.
‫داستان اونا با یه آدمکش شروع شد.
ساختمون خوبیه، نه؟
‫بیاین اینجا رو بکنیم مقرمون.
پس مقرشون اینه؟
‫اوی... نمیریا!
‫صداتو بیار پایین... تخم سگ...
‫عجب فیلمی بود!
‫وای... ورق چطور برگشت! ‫فکر کردم کارشون تو اون دخمه تمومه.
‫ماشالا به کارگردان کاناگوری که کارش درسته.
‫می‌شه 756,000 ین.
‫چه گرون!
‫با کارت پرداخت می‌کنم.
‫بله.
‫واسه پول مشکلی ندارین؟
‫از دوران مجردیم پس‌انداز دارم.
‫به دنیای ما برنمی‌گردین، ساکاموتو-سان؟
‫توصیه می‌کنم مراقب باشید.
‫ممکنه پای یکی از رفقای قدیمی خودتون در میون باشه.
‫منظورت چیه؟
‫متأسفانه اون فیلم دیگه در دسترس نیست.
‫من هرچیزی که می‌تونستم بگم رو عرض کردم.
‫یو، شنیدم ساکاموتو رو دیدی، ناگومو؟
‫ها؟ ساکوموتو-کون؟
‫یادش بخیر. یعنی میزونه؟
‫واسه من خودتو نزن به خریت.
‫می‌کشمت.
‫هیو، حالا بی‌خیال این حرفا شو.
‫ارباب الاناس که بیاد.
‫به یه‌ورمم نیست.
‫این حرومی یه جای کارش می‌لنگه!
‫خطرناکه حسن.
‫نظرته چاقو بزرگه رو بذاریم برای غذای اصلی؟
‫اعصابم که نداری. با ما جور در نمیاد، نه اوساراگی؟
‫شیشیبا-سان،
‫فکر نکنم بخواین اونو بخورین.
‫آشپز؟
‫بله؟
‫این پیازای سوخته توی ریزوتوی من چیکار می‌کنه؟
‫دوستان، خیلی ازتون ممنونم که امروز تشریف آوردین.
‫من ایریا از انجمن آدمکشی هستم.
‫اعضای شریف اوردر،
‫پذیرایی از همه‌ی شما در این‌ مکان منظره‌ی فوق‌العاده‌ای ایجاد کرده.
‫همه‌مون نیستیم. چهار نفر دیگه کجا رفتن؟
‫خب اون سه نفر هیچوقت نمیان،
‫ولی اون پیری تاکامورا نیست، عجیبه.
‫شاید سرش شلوغه؟
‫نه بابا. شک ندارم از یادش رفته.
‫فسیلی شده دیگه.
‫اخیرا، یه نفر داره...
‫پشت سر هم افراد توی SAA رو سلاخی می‌کنه.
‫SAA ازتون می‌خواد که فوراً به این موضوع رسیدگی کنید،
‫تحت نام اوردر.
‫این مقر دوندنکای‌ـه.
‫بیاید تا حد امکان از درگیری دوری کنیم.
‫وقت یه مأموریت مخفیه.
‫هی، چیزی در مورد ساکاموتو شنیدی؟
‫آره. عجب جایزه‌ای، نه؟
‫شنیدم حتی مچ بویلدو هم خوابونده.
‫جان من؟ اون بویلد-سانو؟
‫من نمیام خودمو بدبخت کنم.
‫خب وارد شدیم.
‫عه، در میارین؟
‫خسته شدم ازش.
‫خب این «رئیس»ـه کجاست؟
‫تو... درست فیلمو نگاه نکردی؟ کلی پول بالاش دادیم.
‫اتاق رئیس طبقه‌ی آخره.
‫باید از پنجره‌ی طبقه‌ی دوم بریم بالا.
‫مثل فیلمه دیگه، یادته؟
‫نه، ساکاموتو-سان؟
‫من خوابم برد.
‫عین بازی‌های جاسوسیه خوش می‌گذره.
‫احمق جون، واسه بازی که نیومدیم.
‫یه مشکلی هست، ساکاموتو-سان.
‫توی این طبقه هیچ صدایی از دشمن نمی‌شنوم.
‫عجب ردیاب بی‌خودیه.
‫صدای توی کله‌ی تو رو می‌شنوما.
‫خودشه.
‫حال و احوال، ساکاموتو-کون.
‫ناگومو؟
‫مچمو گرفتی که.
‫این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫همه‌ی مدیرای کله‌گنده‌ی دوندنکای به اضافه‌ی رئیس رو...
‫کشتم.
‫ساکاموتو-کون، شرمنده ولی تو رو هم می‌کشم.
‫سریعه.
‫شین!
‫شوخی کردم بابا! ترسیدی ها.
‫ببخشید دیگه.
‫منم باید کارمو می‌کردم.
‫تا رسیدم همه‌شون مرده بودن.
‫از اولش بنال خب!
‫خیلی آشغالی گوزو!
‫این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫گمونم بشه گفت تحقیقات.
‫اخیراً خیلی آدمکشا رو دارن می‌کشن.
‫خب این که چیز عجیبی نیست.
‫درسته، اگه یکم درگیری بین آدمکشا بود
‫کسی توجهی نمی‌کرد.
‫اما بیشتر از 100 تا آدمکش از سازمان‌های نزدیک به SAA...
‫توی این چندماه گذشته به بدترین شکل ممکن کشته شدن.
‫مشخصه که دارن یه‌طور پیام به SAA می‌دن.
‫صدتا آدمکش؟
‫اما اینکه می‌شه یک چهارم آدمکش‌های حرفه‌ای.
‫همیشه توی صحنه‌ی مرگ یه حرف X می‌ذارن.
‫برای همین ما «X» یا «اسلر» صداشون می زنیم.
‫ما؟
‫اوردرها رو به کار گرفتن؟
‫آره.
‫اون مرد کله نقره‌ای هم داشت می‌گفت.
‫«اوردر» چی‌ان؟
‫یه واحد ویژه از SAA.
‫بهترین‌ها از بین بهترین‌ آدمکش‌ها.
‫ما مستقیماً به خود SAA گزارش می‌دیم و سراغ ‫آدمکش‌هایی می‌ریم که زیادی خطرناکن.
‫نظم رو توی دنیای آدمکشی برقرار می‌کنیم.
‫و ساکاموتو-کون هم قبلاً توی اوردر بوده.
‫نمی‌دونستم.
‫خب ساکاموتو-کون،
‫ شماها هم بهتره حواستون به «اسلر» باشه.
‫ما دیگ آدمکش نیستیم.
‫این جریان به ما ارتباطی نداره.
‫درسته.
‫خودمون به حد کافی بابت این جریان جایزه‌ بدبختی داریم.
‫منم زیاد چیزی نمی‌دونم، اما...
‫یه چیزی هست که می‌تونم بهتون بگم.
‫این کشتن آدمکشا وقتی شروع شد که...
‫برای ساکاموتو-کون جایزه گذاشتن.
‫«وقتی با هر دو چشم می‌بینی،
‫انسان ناخودآگاه آنچه را می‌بیند بر اساس زاویه‌ی دید اصلاح می‌کند.»
‫«همیشه یک قدم به عقب برو...
‫تا مطمئن بشی طراحیت قرینه‌ست.»
‫دقیقاً.
‫هرچند یکم از تعادل خارج شد.
‫ولی این‌همه جون کندیم،
‫اما تهش برگشتیم سر خونه‌ی اول.
‫هوی!
‫ساکاموتو کدوم گوریه؟
‫یکی دیگه اومد؟
‫می‌کشمش بابا.
‫امروز چه زیادن.
‫این یکی؟
‫نه، کناریش.
‫ساکاموتو
‫نمیشه که هر روز این‌همه آدمکش بیان این‌جا.
‫واقعاً روت جایزه گذاشتن هم دردسرای خودشو داره ها...
‫ولی بازم،
‫این اواخر فروش پانسمان و چسب زخممون بالا رفته، پس مشکلی نیست.
‫مشکلی نیست؟
‫عموها براتون چسب زخم آوردم.
‫ممنونم، خانوم کوچولو...
‫بابات قویه ها.
‫ساکاموتو-کون،
‫اگه با بویل توی شرایط مساوی سرشاخ بشی،
‫این دفعه دیگه حسابی خطرناکه ها.
‫گویا این 5 سال بیشتر از انتظارت تأثیر داشته.
‫از اون‌جایی که نمی‌دونیم دشمن کیه، الان تنها کاری که می‌تونیم بکنیم...
‫اینه که قوی‌تر بشیم و برای هر لحظه حمله آماده بشیم.
‫پس یعنی باید ریکاوری کنیم.
‫چه سریع!
‫خوش اومدین!
‫اینه، خانوم؟
‫عه؟ چندش.
‫برای تمرین من،
‫حسابی می‌خورم.
‫گوشت لطفاً..
‫بله الان.
‫لو-چان.
‫از کجا... فهمید؟
‫آقا؟ مثکه از پشت پیشونیت داره خون میریزه.
‫شین-سان، چیکار کنیم؟
‫داره به پانسمان فکر می‌کنه، بیا!
‫شین-سان...
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
روز پنجم ‫منبع قدرت
ویدئو کلوپ
ویدئــوهای اوردر موجود نمی‌باشد
خرکیف شده
ساکاموتو
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
SayaKa & Captain Paran :مترجمین
داشتم سربالایی رو می دیدیم که
پشت چشمام درد گرفتن
داشتم جلوی باد قد علم می کردم که
قوزک پام درد گرفت
اگه گاهی از شب و جاده می‌ترسی
خیز بردار
قدم بردار
قولنجت رو بشکن
حالا
پا بذار رو گاز تا وقتی که سرخ شه
هنوز کافی نیست
باید کامل خسته شی
باید تو مسیر خود پابرجا بمونی
حتی اگه خودت سرخ شی، اشکاتو قورت بده
بیا بزنیم به اون راه
همین جور بدرخشیم
بزنیم بیرون
بدو
روزگار ساکاموتو